• มาโนช
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : Taibaan_manote@yahoo.co.th
  • วันที่สร้าง : 2008-06-20
  • จำนวนเรื่อง : 33
  • จำนวนผู้ชม : 39549
  • ส่ง msg :
  • โหวต 92 คน
มาโนช พรหมสิงห์
เสียงกู่ร้องจากสายลมบนถนนโบราณ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/manote2499
วันพุธ ที่ 16 ธันวาคม 2552
Posted by มาโนช , ผู้อ่าน : 840 , 00:26:21 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บทรำพึงของตัวตนหนึ่งในบทกวี ฉันอยากเป็นอิสระ                         จากสัญญะ,วาทกรรม,คำ,ภาษาจากจิตนาการหลากหลาย  จากปลายปากกา     ของกวีคลั่งบ้าหลากอารมณ์เป็นอยู่ในกรอบกฎแห่งบทกวี                    ความเปรียบที่ล้นเกินพอเคลือบห่อห่มแสวงหาและฝันใฝ่ตามสมัยนิยม                ทุกข์สุขสมในโลกเลือนเสมือนจริงดื่มกินความดีงามความจริง-ลวง               ถูกทักท้วงตีความใหม่ไม่หยุดนิ่ง        ถูกผ่าแบ่งแย่งย....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 19 พฤศจิกายน 2551
Posted by มาโนช , ผู้อ่าน : 1020 , 09:38:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  ดวงตาเธอมีดาวประกายพรึก                                                                       1                                              ในดวงตาเธอมีดาวประกายพรึก                                     ตกผลึกพรายแสง ณ แห่งนั้น                                     วะวาววามงามเรียบเรียบอย่างเงียบงัน                                     พร้อมความฝันยิ่งใหญ่ในแสงนวล                                      ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 17 ตุลาคม 2551
Posted by มาโนช , ผู้อ่าน : 1233 , 12:33:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                    ผีเสื้อ                     มืออ่อนโยนแห่งแดดยื่นเก็บผืนหมอก            เผยทุกดอกในหมอกไกวไล้สีกลิ่น            ผีเสื้อออกเผชิญโชคโบกปีกบิน            สัมผัสสิ้นทุกเสน่ห์ในเรณู                   ซึ่งเธอหมายเก็บบรรจงลงตะกร้า            แว่วขลุ่ยหญ้าทุกเลายังดังพลิ้วอยู่            สดับบทกวีที่บันดาลผ่านฤดู            เธอหยั่งรู้ความเป็นจริงนิ่ง ณ ใจ                              ใจซ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 26 กันยายน 2551
Posted by มาโนช , ผู้อ่าน : 1108 , 14:31:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ดอกไม้อมตะ                                                                                                             1                  คืนนี้ใจเธอคงเจ็บและเหน็บหนาว           มีเยียบเย็นแห่งฝนพราว  แทนดาวพร่าง           ในอ้อมกอดแห่งภูผา, ผ้าผวยบาง           ณ  กระท่อมริมทางร้างคนจร                   ฝนท่วมฟ้าพายุสาด – เธอหวาดหวั่น           ร่างหนาวสั่นน้ำตาขื่นเปียกชื้นหมอน           มีความเศร้....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 16 กันยายน 2551
Posted by มาโนช , ผู้อ่าน : 820 , 12:39:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                              อาทรแห่งฝน                                                                         ระบำ                                                    ลีลาแห่งเม็ดฝนน้อย – ฝอยซุกซน                                           วิ่งลุกลี่ลุกลนหล่นรายร่าง                                           จากวิมานหวานวิเวกริมเมฆราง                                           พลิ้วลอยคว้างเป็นจังหวะเ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 20 สิงหาคม 2551
Posted by มาโนช , ผู้อ่าน : 945 , 14:00:21 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

      ครอบครัวดอกไม้                         1                  กี่เดือนปีกี่ฤดูกาลผ่านพ้น        กี่คนพรากจากไปบนถนนฝัน        โลกเล่าขานการเกิดดับนับอนันต์        แต่ที่นั่น...ยังหอมอวลมวลดอกไม้                    ทุกเม็ดทรายยังฉายแสงความแล้งเข็ญ        แต่อาจเห็นแววหวังยังวูบไหว        ความกรอบแห้งเนานิ่งทุกกิ่งใบ        สวนของใคร...ยังชุ่มฉ่ำทุกค่ำเช้า                    ยังชุ่มฉ่ำทุกเมื่อด้วยเหง....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 7 สิงหาคม 2551
Posted by มาโนช , ผู้อ่าน : 1044 , 14:42:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                รู้ไหมว่าข้าฯ หยัดสู้อยู่อย่างไร ?มีสิ่งใดเป็นแก่นสารวิญญาณขบถ ?เครื่องรางใดเกี่ยวร้อยสร้อยโค้งคด ? เมื่อท่องระหว่างทางรันทด  ทางลดเลี้ยว...                    1         ท่ามกลางซากหายนะ  ณ คืนหนึ่งในเวิ้งทรายสีน้ำผึ้งซึ่งเปล่าเปลี่ยวข้าฯ ควบม้าเลาะผา, ภูแต่ผู้เดียวลมกราดเกรี้ยวหอบทรายหว่านผ่านข้าฯ ไป    เพลงแห่งชัยแว่วแผ่วมา – กลองข้าศึกข้าฯ ปวดลึกสั่นสะทก  อกหมองไหม้กลั่นลำเค็ญเป็นน....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 30 กรกฎาคม 2551
Posted by มาโนช , ผู้อ่าน : 923 , 16:17:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                                                      กลับบ้าน                                                           1 ยามค่ำคืนที่ตื่นมาอย่างว้าเหว่เสียงความเงียบล้นถั่งเทมาเห่ขวัญความแปลกแยกมาเยือนเหมือนทุกวันฉันลุกขึ้นอย่างเงียบงัน...ฉันเหม่อมอง มองเห็นแสงสีมายาบ่าท่วมเมืองฟ้าสูงนั้น – จันทร์ซีดเหลืองเรื่อเรืองส่องตึกสูงเสียดเบียดเหมือนศพซบก่ายกองท่ามเสียงหวีดกรีดร้องของเครื่องยนต์ สุดถนนสายมื....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 กรกฎาคม 2551
Posted by มาโนช , ผู้อ่าน : 1540 , 15:27:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แด่ผู้ฝันถึงผีเสื้อ                                                          1                             ดวงไฟซีดสลัวรางข้างข้างฝา                              ไล้แสงมัวซัวมาทาทั้งห้อง                              มุมหนึ่งนั้นชั้นไม้เทินพะเนินกอง                                   แสงตกต้องเกิดรูปเงาสีเทาทึม                                          อาจเก่าแก่แต่ชั้นไม้ไร้หนังสือ                     ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 21 มิถุนายน 2551
Posted by มาโนช , ผู้อ่าน : 1079 , 12:36:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันอยู่นี่ เธอหลายหลาก มาจากไหน              เราจะหลอม รวมใจ ให้เป็นหนึ่งเพื่อที่จะ ประจักษ์ หลักลึกซึ้ง                        เราจึงขีด ขีดหนึ่ง เข้าถึงธรรมขีดหนึ่งนั้น จงตระหนัก คือหลักโลก              เป็นดั่งโมกข์ ปล่อยวาง ร่างค้อมต่ำหนึ่งคือจิต เป็นพุทธะ จะตื่นนำ                     จิตสำนึก ปัญญาเฟ้น เป็นขีดงาม“สิ่งนี้มี สิ่งที่มี สิ่งนี้เป็น สิ่งที่เป็น” 1               ความลึกเร้น โผล่ปรากฏผ....

อ่านต่อ

Posted by มาโนช , ผู้อ่าน : 922 , 12:30:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ความรัก                                                    จำหลัก กลางห้วง ดวงใจหนึ่งเธอซึมซาบ ภาพความงาม ความลึกซึ้ง          จึ่งล่วงรู้ และเข้าถึง ตรึงหัวใจรู้ถ้วนถี่ วิถีงาม ซ่อนความทุกข์                     ซุกกรงแคบ แอบอยู่กลาง แดนกว้างใหญ่เป็นอาภรณ์ แห่งหนามแหลม แซมดอกไม้     เป็นยาพิษ น้ำผึ้งไพร ในถ้วยเดียวแต่ความรัก ยังมี ความลี้ลับ                          เป็นแรงขับ เคลื่อนสองใจ ในทางเปลี่....

อ่านต่อ


/1