• สุมาตรภูลายยาว
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : mart_mekong@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-11-26
  • จำนวนเรื่อง : 207
  • จำนวนผู้ชม : 90756
  • ส่ง msg :
  • โหวต 54 คน
mekongbook
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดสำหรับมนุษย์คือ ความคิดของตัวเอง
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/mart
วันพุธ ที่ 28 พฤศจิกายน 2550
Posted by สุมาตรภูลายยาว , ผู้อ่าน : 362 , 08:38:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เรื่องสั้น
“ไหกระดูก”
เขียนโดย บุนทะนอง ชมไชผล
ถอดความโดย สุมาตร ภูลายยาว
           
ใครหนอจะไม่แปลกใจและงุนงง รวมทั้งขนหัวลุก เมื่อได้ทราบข่าวเรื่องไหกระดูกของแม่เฒ่าคอยซึ่งฝากเอาไว้ที่วัดเพื่อตระเตรียมบรรจุใส่สถูปต้องมาหายสาบสูญไป อย่าว่าแต่ญาติพี่น้อง-ลูกหลานของผู้ตายเลย แม้กระทั่งพระสงฆ์-สามเณร ซึ่งเตรียมตัวที่จะมาทำพิธีทางศาสนาต่างก็แปลกใจและตกตลึงไปตามๆ กัน
สถูปสีขาวขนาดคนยืนตรงที่ตั้งอยู่ข้างวัดก็เลยต้องเฝ้ารอไหกระดูกอย่างสงบนิ่งเยือกเย็นต่อไป
 “ต้องมีคนมาขโมยเอาไป” เสียงของคนส่วนมากสรุปดังนั้น เพราะหลายคนต่างก็มีความเชื่อรวมทั้งอดที่จะแปลกใจไม่ได้ว่า กระดูกของคนตายจะมีราคาอันใดพอที่จะให้มีผู้มาขโมยเอาไป ยิ่งเป็นกระดูกของคนลาวโดยเฉพาะแล้วก็เป็นกระดูกของแม่เฒ่าคอยแล้วมันจะมีราคามหาศาลเทียมเท่ากระดูกอเมริกาได้หรือ
 เมื่อหาคำตอบไม่ได้และหาไหกระดูกไม่เจอ พิธีเอากระดูกเข้าสถูปจึงต้องล้มเลิกไป ขณะที่พระสงฆ์  สามเณรกำลังเดินกุฏิไปนั้น คนเฒ่าบางคนก็ยังนั่งสนทนากันอยู่ใกล้ๆ ท้ายวัด คนเฒ่าคนหนึ่งยกมือขึ้นจรดศีรษะแล้วก็บ่นงึมงำออกมา
 “แม่เฒ่าเอ๋ย !!! เจ้ามีกรรมเวรอันใดหนอ? ตายไปแล้วก็ยังมีเรื่องไม่เป็นสิริมงคลติดตามมาอีก”
 
--------------------------------------------------
 
ป้าลอยลูกสาวคนสุดท้องของแม่เฒ่าคอยได้รับจดหมายลงทะเบียนส่งมาจากสหรัฐอเมริกา ป้าลอยดีใจที่ได้รับข่าวจากลูกสาว แต่ที่ดีใจไปกว่านั้นก็คงเป็นเพราะในจดหมายนั้นมีเช็คเงินสดจำนวน ๓,๐๐๐ ดอลล่าอยู่ในซองจดหมายด้วย มันเป็นเงินซึ่งลูกสาวฝากมาทำบุญในงานศพของแม่เฒ่าคอย
 เนื้อในใจความของจดหมายขึ้นต้นด้วยการแสดงความเศร้าสลด-เสียใจถึงผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว และต่อมาก็เป็นเรื่องส่วนตัว มันเป็นเรื่องที่ทำให้ผู้ยังไม่ตายและกำลังอ่านจดหมายอยู่ในขณะนี้หนักใจเป็นอย่างยิ่ง
 “แม่ได้ให้อ้ายแกะบวชหน้าไฟในงานศพหรือเปล่า มันคงเหงา-เศร้าอยู่พอสมควรที่จากพ่อจากแม่แล้วยังไม่พอยังมาจากแม่เฒ่าที่เคยเห็นหน้ากันทุกวันอีก ถึงอย่างไรก็ให้แม่ช่วยปลอบใจให้ความอบอุ่นกับมันด้วย  ถึงลูกจะอยู่ไกลก็คิดถึงมันตลอด  เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมแล้วลูกก็จะทำใบรับประกันมารับเอามันไปเรียนหนังสืออยู่สหรัฐด้วย
พ่อของอ้ายแกะละมันยังมาวุ่นวายจับผิดพ่อกับแม่อยู่หรือเปล่าหรือว่ามันมีเมียใหม่ไปแล้ว อาทิตย์ที่ผ่านมาลูกก็ได้รับจดหมายของเขา ในระยะหลังมานี่เขาไม่ได้ขอร้องให้ลูกกลับคืนมาประเทศลาวเหมือนแต่ก่อน  เขาอยากได้แต่เงินดอลลาร์อย่างเดียวและถ้าหากอยากหย่าร้างกับเขา อยากแต่งงานใหม่อยู่ที่สหรัฐก็ต้องซื้อร้าง (จ่ายเงินเป็นค่าหย่าร้าง) เสียก่อนเขาว่าดังนั้น 
ตอนนี้ลูกไม่ได้ฝากเงินมาให้เขาอีกเหมือนเมื่อตอนที่ลูกไปสหรัฐใหม่ๆ ที่ลูกไม่ส่งเงินให้เขาอีก ก็เพราะว่าลูกคนเดียวเขาก็เลี้ยงไม่ได้ พอได้เงินมาก็เอาแต่ไปกินเหล้าและจีบสาว ลูกเก็บเงินไว้ฝากมาให้กับแม่ซื้อขนมให้อ้ายแกะมันยังดีกว่า แม่คิดเหมือนลูกหรือเปล่า? ถ้าเขาเป็นคนมีความคิด เขาก็ไม่ควรพูดถึงการซื้อร้าง ถึงอย่างไรลูกก็ไม่กลับมาหาเขาอีกอย่างเด็ดขาด อยู่สหรัฐลูกก็มีงานทำ มีเงินพอใช้จ่าย ชีวิตดีขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับเวลาที่อยู่กับเขา ซ้ำไม่พอแค่นั้นยังมีคนทั้งผมดำ-ผมแดง-ผมสีทอง มาเกี้ยวพาราสีขอเอาเป็นลูก-เป็นเมีย  
 หลายปีที่ใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ ลูกได้เปลี่ยนเป็นคนละคน ลูกไม่ใช่แตนคนเดิมอีกแล้ว มาถึงตอนนี้ลูกก็รู้สึกไม่ค่อยดีใจที่ได้พบรักและได้สร้างครอบครัวอยู่ได้กินร่วมกับเขามาตั้งหลายปี ลูกเสียดายวันเวลาที่สูญเสียไปนั้นแท้ๆ”
 ป้าลอยพับจดหมายใส่ซองไว้เช่นเดิม ก่อนที่จะเอาฝ่ามือขึ้นปาดน้ำตาที่นองเบ้าออกมา มันไม่ใช่น้ำตาอันเกิดจากความเสียใจกับการจากไปของแม่เฒ่า และก็ไม่ใช่น้ำไสๆ ที่ไหลออกมาเพราะความสงสารที่มีต่อลูกสาว ผู้ต้องพลัดพรากจากบ้านเกิดเมืองนอนไปพเนจรชีวิตอยู่ต่างแดนตามลำพัง แต่หากมันเป็นน้ำใสใจจริงแห่งความภาคภูมิใจที่ไหลออกมาจากทรวงอก มันเป็นความภูมิใจของแม่ที่มีต่อลูกสาว ซึ่งบัดนี้ลูกสาวได้ก้าวเดินไปบนหนทางชีวิต ที่ตนได้สร้างทางไว้ให้แล้วอย่างประสพผลสำเร็จ แม่คนไหนหนอที่จะไม่ภูมิใจ ในเมื่อลูกในไส้ของตัวเองได้หลุดพ้นขุมนรกไปสู่ความสงบสุขทั้งทางกาย และทางใจอันแท้จริงอย่างสมปรารถนา
  ถ้าลูกสาวยังอยู่กับผัวคนเก่าซึ่งตกงาน วันๆ ก็ไม่ทำอะไร เอาแต่กินเหล้าเมายา พอเมาแล้วก็ตบตีเมียตัวเอง ป่านนี้นางคงตรอมใจตายไปแล้ว
 ป้าลอยพอใจในการตกลงปลงใจของลูกสาวต่อความคิดของตนเป็นล้นพ้น  มันเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วที่นางส่งแตนไปหาลูกชายคนโตที่สหรัฐ 
ในตอนแรกนางก็พบกับปัญหาไม่ใช่น้อย เพราะทั้งลูกสาวและลูกเขยต่างก็ไม่อยากแยกจากกัน ป้าลอยต้องได้เสียน้ำลายไปไม่ใช่น้อยเพื่อจะหว่านล้อมให้ลูกสาวใจอ่อนและเห็นดีเห็นงามกับความคิดของนาง  ส่วนลูกเขยนั้น ป้าลอยได้ใช้ไม้อ่อนด้วยการพูดคำพูดที่ดีๆ กับลูกเขยว่า ให้ลูกสาวไปอยู่สหรัฐก่อน เมื่อได้บัตรประจำตัวจากสหรัฐแล้วและมีงานทำแล้วจึงค่อยให้ส่งใบรับประกันมารับเอาลูกเขย และหลานชายไปอยู่ด้วย   
ภายหลังเมื่อลูกสาวไปถึงสหรัฐแล้ว แต่ยังผ่านไปไม่หลายเดือน ป้าลอยก็ไปรับหลานชายมาเลี้ยงโดยให้เหตุผลว่า พ่อของมันไม่เอาใจใส่ลูกไม่มีงานทำ
เมื่อได้หลานมาแล้ว ป้าลอยก็รุกคืบไปต่ออีก คือให้ลูกสาวที่อเมริกาเขียนหนังสือมาขอหย่าร้างกับผัวที่ไม่เป็นโล้เป็นพายคนนี้  
ในจดหมายที่เขียนไปถึงลูกสาวแต่ละฉบับ ป้าลอยได้ตอกย้ำเรื่องของลูกเขยผู้ขี้เกียจสันหลังยาว ซึ่งเอาแต่กินเหล้าเมายา และไม่มีความห่วงใยในอนาคตของตัวเองและครอบครัว ในแต่ละคำพูดนั้น ก็เป็นการเพิ่มเติมความเบื่อหน่ายที่มีต่อผัวตัวเองให้เกิดขึ้นกับแตนเป็นอย่างยิ่ง
คิดมาถึงตรงนี้ ป้าลอยยิ่งสมอกสมใจในผลสำเร็จของตน หลังจากแยกลูกสาวกับลูกเขยออกจากกันได้
 
----------------------------------------------------------

สามอาทิตย์หลังจากนั้น ภายในความเศร้าโศรกของญาติวงค์วานที่ยังไม่ทันรู้ข่าวคราวเรื่องไหกระดูกที่หายสาปสูญไป ป้าลอยก็ได้รับจดหมายจากสหรัฐอเมริกาอีก มันเป็นจดหมายฉบับที่หนาเป็นพิเศษและหนักผิดธรรมดา บางทีในซองจดหมายนั้นอาจจะเป็นเงินที่ญาติพี่น้องซึ่งอยู่ต่างประเทศได้รวบรวมส่งมาให้ เพื่อร่วมทำบุญในงานศพเพิ่มขึ้นอีก  
ป้าลอยล้วงมือลงไปในซองจดหมายแล้วดึงเอาสิ่งที่อยู่ในข้างในซองจดหมายออกมาจนหมด เพื่อที่จะได้ค้นหาเช็คเงินสดเหมือนที่เคยทำมา แต่ในหลายๆ ซองของจดหมายนั้นไม่มีเช็คเงินสดอย่างที่เคยมีมา  รวมทั้งในซองที่ส่งมาจากลูกสาวของป้าลอยนั้น มันก็มีเพียงกระดาษแผ่นเดียวที่เขียนมาถามข่าวคราวสุข-ทุกข์ ข่าวคราวการทำบุญอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลไปหาแม่เฒ่า ส่วนจดหมายจำนวนหลายๆ ฉบับนั้นเป็นจดหมายของลูกเขยที่เขียนไปหาลูกสาวและมีความเกี่ยวโยงถึงพ่อ-แม่-พี่น้องที่อยู่ประเทศลาวด้วย ลูกสาวจึงฝากกลับมาให้แม่ได้อ่านด้วย เพื่อแม่จะได้วางหมากที่จะรุกคืบในตาต่อไปอย่างเหมาะสม
เนื้อหาสำคัญของจดหมายของลูกเขยมีดังต่อไปนี้
แตน เมื่อก่อนถึงพี่จะตบตีน้องขนาดไหนมันก็เป็นเพียงไม่กี่ครั้ง น้องเองก็รู้อยู่แก่ใจมิใช่หรือว่า ระยะนั้นพี่มีความหนักอกหนักใจที่สุดในชีวิต พี่รู้สึกว่ามันตีบตันสิ้นหวังอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน พี่มืดแปดด้าน ไม่เคยติดเหล้าเมายาแล้วอาละวาดพี่ก็ต้องเป็นไป พี่คิดว่าความมึนเมามันจะช่วยบรรเทา ช่วยสะสางความมัวหมอง ความย่อท้อการขาดกำลังใจให้หายไปได้ แต่มันก็ไม่ได้แก้ไขอะไร  
สิ่งเหล่านั้นมันยังคงตั้งมั่นอยู่เช่นเดิม สังคมยังซ้ำเติมเหยียดหยาม โดยเฉพาะคือพ่อตาและแม่ยาย ซึ่งไม่เพียงเยาะเย้ยเสียดแทง แต่ยังก้าวไปไกลถึงขนาดที่ว่ายุยงส่งเสริมให้ลูกสาวมาคอยจับผิดลูกเขยตลอดเวลา  จนเราทั้งสองมีปากเสียงทะเลาะกันและลงไม้ลงมือกัน น้องก็รู้ดีว่า ก่อนหน้านั้น พวกเราต่างก็รักกันดี อยู่กินด้วยกันมาอย่างมีความสุขมาโดยตลอด ผัวเมียเราสองไม่เคยทะเลาะกันมาก่อน  ถึงแม้นว่าพวกเราจะแยกบ้านจากครอบครัวพ่อแม่ไปอยู่เรือนรวมของรัฐ มันก็จริงอยู่ที่พวกเราต้องทำอย่างนั้น เพราะพวกเราไม่ค่อยมีเงิน แต่พวกเราก็ไม่เคยอดข้าวอดน้ำ หิวก็ได้กิน เครื่องเรือน-เครื่องครัวของพวกเราก็ไม่ได้น้อยหน้าชาวบ้านเขาไม่ว่าจะเป็นพัดลม-โทรทัศน์ –ตู้เย็น-วิทยุเทป ชาวบ้านเขามีอะไร พวกเราก็มี ในตอนเช้าหลังจากที่พี่ออกไปทำงานแล้ว  น้องก็เพียงแต่ทำงานบ้านเล็กๆ น้อยๆ เพราะลูกชายคนเดียวของเราพี่ก็เอาไปฝากโรงเลี้ยงเด็กของกระทรวงไว้ให้ช่วยเลี้ยง 
การที่ครอบครัวต้องแบ่งแยกถึงขั้นบ้านแตกสาแหรกขาด ก็เป็นเพราะคนภายนอกทั้งสิ้น โดยเฉพาะก็เป็นแม่ยายนั้นแหละเป็นตัวการ แม่ยายถือเอาช่วงที่พี่ตกงาน เพราะถูกปลดออกจากข้าราชการให้มาเป็นพลเรือน     ตามนโยบายปรับปรุงกระทรวงให้เล็กลงตามนโยบายของรัฐบาล พี่ก็เอาแต่เสียอกเสียใจ ไม่ยอมก้มหน้าไปหาสมัครงานกับนายทุนเอกชนที่ไหน ยามใดก็ตามพี่ก็ยังยึดมั่นในอุดมคติของการรับใช้ชาติ รับใช้ประชาชน เพราะการปฏิวัติเป็นผู้ชุบเลี้ยงพี่มา พี่เป็นผู้ปฏิบัติงานปฏิวัติมาโดยตลอด พี่จะไม่ยอมขายความคิด ความสามารถให้กับนายทุนเป็นอันขาด 
แตน นี้เป็นอีกครั้งหนึ่งที่พี่ขอเรียกร้องให้น้องจงพินิจพิจารณาอย่างถี่ถ้วน อย่างน้อยที่สุดน้องจงคิดถึงเวลาที่เราทั้งสองรักกัน เวลาที่พวกเราทั้งสองตกลงปลงใจจะเป็นผัวเดียวเมียเดียวกัน พี่จึงเสนอเรื่องเหล่านี้ไปตามสายจัดตั้ง ทั้งที่พ่อแม่ของน้องก็ยังไม่ยินดีด้วยเท่าใด น้องก็ยังตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวสมแล้วกับที่เป็นสมาชิกสมาคมแม่หญิงลาวรักชาติ มาถึงเวลานี้พี่อยากให้น้องตัดสินใจขั้นสุดท้ายตามทางเลือกดังต่อไปนี้
๑.กับไปประเทศลาวเพื่อเป็นคู่ผัวตัวเมียกันใหม่เรื่องราวต่างๆ ทั้งที่เกี่ยวกับตัวน้องและพ่อแม่ของน้อง   พี่ให้อภัยทั้งหมด
๒.ฝากใบรับประกันและตั๋วเครื่องบินมาให้พี่กับลูกเพื่อจะได้ไปหาน้องที่สหรัฐอเมริกา
๓.ถ้าน้องอยากหย่าร้างกับพี่จริงๆ และจะแต่งงานใหม่อยู่อเมริกา น้องต้องซื้อร้างเป็นเงินจำนวน ๓,๐๐๐ ดอลล่า เงินจำนวนนี้พี่จะเอาไปซื้อรถสามล้อไว้วิ่งรับ-ส่งคนโดยสารเพื่อหาเลี้ยงชีพของพี่กับของลูกของเรา น้องต้องให้แม่ยายส่งลูกของเรากลับมาให้พี่ ถ้าไม่ยอมก็ต้องจ่าย ๓,๐๐๐ ดอลลาร์ แต่ถ้าไม่ยอมส่งลูกกลับมา พี่ก็จะไม่ส่งไหกระดูกของแม่เฒ่าให้ญาติพี่น้องของน้องได้ทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปหาแม่เฒ่า แม่เฒ่าก็จะไม่ได้ไปผุดไปเกิด เวลานี้พี่ได้เอาไหกระดูกไปซุกซ่อนไว้เรียบร้อยแล้ว
 ป้าลอยอ่านจดหมายยังไม่จบด้วยซ้ำเพราะเริ่มมีอาการวิงเวียนศีรษะหน้ามืดตาลาย ยังดีที่ป้าลอยไม่เป็นลมล้มลงศีรษะกระแทกพื้นไปเสียก่อน 
หรือว่าบางทีบาปที่ได้ก่อไว้ได้ตามมาทันเสียแล้ว การแยกลูกสาวออกจากลูกเขยซึ่งเป็นเหมือนการฉุดให้ลูกสาวรอดพ้นจากขุมนรกไปสู่ความสุขสบายในชีวิตก็ถือว่าเป็นกรรมกระนั้นหรือ
“เทวะบุตร เทวดา ช่วยหาทางออกช่วยลูกช้าง ลูกม้าด้วยเถิด” เสียงของป้าลอยพึมพรำทั้งน้ำตา


เรื่องสั้นเรื่องนี้เขียนโดย บุนทะนอง ชมไชยผล ซึ่งตีพิมพ์ในวารสารวรรณศิลป์ปี ๒๐๐๒ เวลา ๒๐ กว่าปีแล้วบนเส้นทางของการเป็นนักเขียนที่บุนทะนอง ชมไชผล ได้มีผลงานด้านการเขียนออกมามากมายไม่ว่าจะเป็นงานแปล,บทกวี,งานข่าว,นักแต่งเพลง,ศิลปิน บุนทนองเคยรับหน้าที่สำคัญในทางขีดเขียนหลายอย่าง เช่น เป็นบรรณาธิการวารสารวรรณศิลป์,หนุ่มลาว,แม่หญิงลาว,วัยหนุ่ม,หนุ่มนครหลวง,เวียงจันธุรกิจ-สังคม เขาเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสโมสรนักเขียนหนุ่ม สมาคมนักประพันธ์ลาว ผลงานการเขียนมีทั้งนวนิยาย  เรื่องสั้น,บทกวีที่รวมเล่มแล้ว ๑๓ เล่ม และมีหนังสือรวมเรื่องสั้นที่ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยอีกหนึ่งเล่มชื่อ “กระดูกอเมริกัน” และมีผลงานอีกหลายๆ บทที่ได้รับการแปลเป็นภาษาต่างประเทศ เช่น ภาษาฝรั่งเศส,รัส-เซีย,ญี่ปุ่น และเวียดนาม 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
สุมาตรภูลายยาว วันที่ : 28/11/2007 เวลา : 09.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mart
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดสำหรับมุนษย์คือ ความคิดของตัวเอง

ขอบคุณที่แวะเวียนมาเยี่ยยมครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Supawan วันที่ : 28/11/2007 เวลา : 09.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

สวัสดียามเช้าค่ะ ... ขอบคุณสำหรับเรื่องราวที่นำมาฝาก

มีความสุขทุกวันนะคะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
kunjumpa วันที่ : 28/11/2007 เวลา : 09.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kunjumpa

สวัสดียามเช้าครับผม

http://www.oknation.net/blog/kunjumpa

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน