*/
  • marttrinii
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : marttrinii@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2017-06-02
  • จำนวนเรื่อง : 31
  • จำนวนผู้ชม : 10541
  • จำนวนผู้โหวต : 0
  • ส่ง msg :
  • โหวต 0 คน
รวมเพลง ครูเอื้อ สุนทรสนาน (สุนทราภรณ์)การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ต

test

View All
วันอาทิตย์ ที่ 11 มิถุนายน 2560
Posted by marttrinii , ผู้อ่าน : 725 , 06:13:27 น.  
หมวด : กล้อง/ถ่ายภาพ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน marttrinii โหวตเรื่องนี้

jjy5011

 

ผมฟังเพลงของบาช์คอยู่ตอนนี้
ผมเจ็บมือเมื่อตรากตรำทำงานด้วยมือ
และจัดแจงทรัพย์สินพ่อแม่ไม่จ้างวานใครทั้งสิ้น
เอาค่าแรงจ้างวานมาทดแทนกินใช้ตามใจชอบ
แลกกับความเหนื่อยแต่ละวัน

เหลือเท่าไหร่เอาเท่านั้น
ทำเท่าไหร่เอาเท่านั้น
คอยระวังอย่าให้มีการละเมิดสิทธ์เกิดขึ้นอย่างเดียว
คอยระวังคอยดู

เราไม่มีศัตรู
เมื่อสติเรามีอยู่
เผ่ากิยองตินไม่มาแกล้'เราเมื่อมีสติ

สิ่งที่ผิดเราถือว่ากฏธรรมชาติจะทำโทษให้
เราไม่ต้องไปติดใจใคร
ที่มุ่งทำให้
แผนงานเราเสียไป

ผมเจ็บอุ้งมือ
ทำอะไรต้องใช้มือ
มือคือเทพเจ้าของผม

เมื่อผมเจ็บมือขึ้นมา
มันร้ายแรงกว่า
มะเร็งที่รังแกผมอยู้ทุกทิศทาง

อาหารมีเท่าไหร่กินเข้าไป
เราไม่มีทายาท
เมื่อตายมูลนิธิเป็นทายาทที่ชอบด้วยกฏหมาย
สานต่อใหก้ผม

เรามีความอ้อนน้อมด้วยมือคือไหว้
อิทธิพลไม่มี
ทำต่อไปจนกว่าจะหมดแรง
จนมือยกไหว้ใครไม่ไหว

และต่อไปจนกว่าจะหมดลมปราณ
เราเห็นคนคอยจ้องจะเอาของที่เราทำ
แต่นั้นเราคิดไปเอง
คิดมากเสียเวลา
นอนดีกว่า


เมื่อเอนตัวลงนอน
ถ้ายังไม่ตาย
ยังตื่น
เราจะตื่นขึ้นมา
น้ำรดต้นไม้เป็นปฐม

ตอนนี้ศัตรูที่สำคัญคือแมลง
แมงกิยองตินมาปล่อยพาหะหรือมันเป็นของมันมาเอง
มิได้ถูกเชิญ

คือหนูคือยุงและตัวกระตจ้อน
และกระรอก
มันทำลายสมาธิ
และการเพียรเพ่ง


เพื่อให้สิ่งที่เราจะมีกินในวันพรุ่งนี้
ต้องเสียไป

กับคนเราพูดรู้เรื่อง
แต่กับยุงกับหนูกับแมลงเราพูดไม่รู้เรื่อง
สัตว์ไม่มีความเป็นปัญญาชนเอาเสียเลย
มิน่าคนที่ถูกประณามว่าเป็นสัตว์
เพราะพูดไม่รู้เรื่องเหมือนยุงและกระจ้อนนี่เอง
มิได้หมายความไกลไปกว่านั้น

มนุษย์ถูกสบประมาทด้วยคำว่าสัตว์นี้
โกรธมาก
เพราะเหตุนี้นี่เอง

ผมเริ่มเข้าใจชีวิตดีขึ้น
เมื่อตอนใกล้จะตาย
ใครก็ตามทำอะไรไรมีจุดมุ่งหมาย
เขาย่อมดีย่อมรวยและเป็นไท
หมด

ต่อตนเองเสมอ
ผมเข้าใจอย่างนี้

ฝนไม่ตกให้แล้ว
น้ำไม่ีให้เราชื่นฉ่ำอีกแล้ว

ต้นไม้เรียกหาน้ำ
เราเอาไปให้มันกิน
มันจะได้โตขึ้นและเลี้ยงเราในวันต่อไป

เมื่อต้นไม้อิ่ม
มันจะออกลูกมาให้เราฆ่าและดื่มกิน
เพราะฉะนั้นเราต้องเลี้ยงมันก่อน

พบว่าทุกอย่างต้องมีการลงทุน
ถ้าไม่ลงุนก็่เหมือนเราไม่ได้ทำอะไรเลย

การลงทุนแม้ด้วยใจก็ยังถือว่าลงทุน
เราตัดสินใจลงทุนว่จะเดินไปหาซื้อของากิน
เราได้
ซื้อได้
เพราะต้องเดินออกไปนอกบ้าน
เจตนาว่าต้องคือการลงทุน

เราได้ของกินมาสมใจ
การได้ของมากินสมใจ
คือผลจากการลงทุนของเรา

เพราะฉะนั้นเหนื่อยสักนิด
เพราะนั้นคือการลงทุน
เชื่อว่าเหนื่อยวันนี้จะสบายพรุ่งนี้

ผมมองเห็นแล้วว่า
สภาพของบ้านอานองเตที่แม่เคยทำเคยอยู่
นั้นมีอุปสรรคมากน้อยเพียงใด

แต่แม่ไม่เคยปริปากพูกตัดพ้อสักคำว่า
ว่ามีสิ่งกวนใจตลอดเวลา
และปิดปากไม่บอกให้ผมรู้

เมื่อแม่ตายแล้วผมจึงรู้ว่า
มันเหลือเกิน
อย่างไรต่อชีวิตที่บ้านอานองเตเคยเป็นมา

ความสุขคือเทพเจ้า
เรากำลังแสวงหาความสุขจึงเท่า
กับเรากำลังแสวงหหาเทพเจ้า

แม่เคยทำยำแตงกว่าให้กิน
มันอร่อยและชื่นในอกชื่นใจ

แต่บัดนี้แม่ตายไปแล้วไม่ีใครทำให้กิน
ไห้มี
เราคนเดียวเราจึงต้ิองทำกินเอง

ผมจำได้ว่าแม่ยำแตงกวาให้กิน
แตงกวาแม่ปลูกเอง
ผมปลูกไม่เป็นแม่ไม่เคยสอน
เพราะเราพลัดพรากจากกันตลอดเวลา

ยำแตงกวากินแล้วชื่นใจกับข้าวร้อน
ผมจำได้
แม่หุงข้าวด้วยฟืนที่พ่อไปหามา

เมื่อแม่ทำเสร็จเรียกเรามานั่งกิน
เพราะแม่เห็นเราเหนื่อยที่ไปวิ่งเล่นมา

ยำแตงกว่ามีแตงกวาสด
ขูดด้วยมีดขูดปอกเปลืแก่อน
แล้วใช้นิ้วมือยำใส่กะปินิดหนึ่งแล้าใส่น้ำตาลปึกหรือตาลทรายขาวนิดนึง
ใส่น้ำไม่ต้องมากเพราพะแตงกว่ามีน้ำไหลออกแล้ว
พริกขึ้หนูหั่นนิดนึ่ง

สไลด์หอมแดงใส่นิดหนึ่ง
แล้วขยำเข้าด้วยกิน
แล้วเราก็กินทางปาก
รู้สึกว่าชื่นใจ

เมื่อมันตกถึงท้องผ่านทางคอและลำไส้
กินอิ่มง่วงนอน
ตามระเบียบ

เราไปงีบหลับ
ตื่นขึ้นมาไปเล่นต่อ


ส่วนแม่กินอิ่มอร่อยเสร็จก็งีบหลับเป็นเหมือนกัน
หมาและแมวแมวของแม่ก็หลับไปด้วย
หมาและแมวเวลามันตาหลับ
หูมันไม่หลับตาม
มันคอยฟังว่ามี
ศัตรูมาแผ้วพาลบ้านอานองเและแม่หรือไม่

แต่แม่ตื่นมาเสร็จแม่ทำงานต่อ
พ่อไปแต่เช้ามืดไม่ทราบไปไหน
ไม่เห็นมารายงานให้ผมทราบ
ถามแม่แม่บอกว่าไมรู้

แต่พ่อไปทำผีเข้าโลง
เพราะเป็นหมอดอย
ทำให้ฟรีไม่หวังผลตอบแทน

ขากลับพ่อกลับมาด้วยลังสาดหนึ่งพวกใหญ่
เราพร้อมหน้ากินกันจนหมดพวง


มืดพอดีถึงเวลานอนผมนอน
แม่นอะพ่อนอน
แยกกันนอนคนละห้อง

ลืมบอกไปว่าก่อนกินข้าวค่ำก่อนอื่นผมเว้นไปนิดนึง
ต้องอาบน้ำก่อนอาบน้ำด้วย
มิฉะนั้นจะคันตาม

เพราะเปลืองหน้ากระดาษ
โทรทัศน์สมัยนั้นบ่ยังไม่มี
เราจึงไม่ได้ดูโทรทัศน์ก่อนอน
เหมือนสมัยนี้

เราดูหน้ากันเอง
แล้วเหนื่อยหลับไปกันหมดในที่สุด
กรนด้วยดังครอ๊อกๆๆ

ไม่คิดว่าโลกจะเร็วและไวถึงขนาดนี้
ทุกคนคิดว่าจะต้องเอาควาย
จูงเกวียนเดินทางเข้าหกรุงเมื่้อมีโอกาส

ไม่เคยคิดว่าจะมีทาง
กว้างกว่าบ้านอานองเต
ตัดผ่านเป็นถนหลายพันไมล์
พอทำห้องแถวคูหาให้คนเช่าได้
สบายผึดเลย

เดี๋ยวนี้ขอโทษที
มีเรือบินไปโลกพระจันทร์
มีเนตมีคอมใช้หาอะไรได้ทันที
มีของใช้ฟุ่มเฟือยมาก
จนเรียกว่าไม่หมดว่ามันคืออะไรบ้าง


เหมือนดั่งกับมากับและ
มีเทพเจ้าตนใดใจดีนำมาให้มนุษย์
เห็นว่าดีและเหนื่อยทำพทางใหญ่และยาวเป็น

เพราะคิดไม่ถึงว่า
โลกมันจะเจริญแบบนี้
แบบเร็วกว่าเสียง

เร็วจนมองเห็นความตายไม่เจอ
คนรุ่นต่อไป
คิดอะไรได้ทันที
ทำอะไได้ทันที
อะไรก็ทันทีไปหมด


โลกต่อไปเป็นโลกแห่งทันที
ผมเชื่อว่าอยย่างั้นเหม็ดแน่เลย

แต่บัดนี้ผมเชื่อว่า
พ่อและแม่ไปนิพพานแล้ว

ที่เป็นโลกอมตะในศาสนาหนึ่ง


ผมชักจะเหนื่อยขอหลับ
หสับสักงีบแล้วจะว่ากันต่อไป
เมื่อยังตื่นจขึ้นมาอีก

พอดีเพลงของบาช์คจบลง
ผมก็เลยจบไปด้วย
ครับ

 
   
   



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
marttrinii วันที่ : 11/06/2017 เวลา : 07.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/marttrinii
 

correctionแปลว่าแก้คำผืด

ผมฟังเพลงของบาช์คอยู่ตอนนี้
ผมเจ็บมือเมื่อตรากตรำทำงานด้วยมือ
และจัดแจงทรัพย์สินพ่อแม่ไม่จ้างวานใครทั้งสิ้น
เอาค่าแรงจ้างวานมาทดแทนกินใช้ตามใจชอบ
แลกกับความเหนื่อยแต่ละวัน

เหลือเท่าไหร่เอาเท่านั้น
ทำเท่าไหร่เอาเท่านั้น
คอยระวังอย่าให้มีการละเมิดสิทธ์เกิดขึ้นอย่างเดียว
คอยระวังคอยดู

เราไม่มีศัตรู
เมื่อสติเรามีอยู่
เผ่ากิยองตินไม่มาแกล้งเราเมื่อมีสติ

สิ่งที่ผิดเราถือว่ากฏธรรมชาติจะทำโทษให้
เราไม่ต้องไปติดใจใคร
ที่มุ่งทำให้
แผนงานเราเสียไป

ผมเจ็บอุ้งมือ
ทำอะไรต้องใช้มือ
มือคือเทพเจ้าของผม

เมื่อผมเจ็บมือขึ้นมา
มันร้ายแรงกว่า
มะเร็งที่รังแกผมอยู้ทุกทิศทาง

อาหารมีเท่าไหร่กินเข้าไป
เราไม่มีทายาท
เมื่อตายมูลนิธิเป็นทายาทที่ชอบด้วยกฏหมาย
สานต่อให้กับผม

เรามีความอ้อนน้อมด้วยมือคือไหว้
อิทธิพลไม่มี
ทำต่อไปจนกว่าจะหมดแรง
จนมือยกไหว้ใครไม่ไหว

และต่อไปจนกว่าจะหมดลมปราณ
เราเห็นคนคอยจ้องจะเอาของที่เราทำ
แต่นั้นเราคิดไปเอง
คิดมากเสียเวลา
นอนดีกว่า


เมื่อเอนตัวลงนอน
ถ้ายังไม่ตาย
ยังตื่น
เราจะตื่นขึ้นมา
น้ำรดต้นไม้เป็นปฐม

ตอนนี้ศัตรูที่สำคัญคือแมลง
แมงกิยองตินมาปล่อยพาหะหรือมันเป็นของมันมาเอง
มิได้ถูกเชิญ

คือหนูคือยุงและตัวกระจ้อน
และกระรอก
มันทำลายสมาธิ
และการเพียรเพ่ง


เพื่อให้สิ่งที่เราจะมีกินในวันพรุ่งนี้
ต้องเสียไป

กับคนเราพูดรู้เรื่อง
แต่กับยุงกับหนูกับแมลงเราพูดไม่รู้เรื่อง
สัตว์ไม่มีความเป็นปัญญาชนเอาเสียเลย
มิน่าคนที่ถูกประณามว่าเป็นสัตว์
เพราะพูดไม่รู้เรื่องเหมือนยุงและกระจ้อนนี่เอง
มิได้หมายความไกลไปกว่านั้น

มนุษย์ถูกสบประมาทด้วยคำว่าสัตว์นี้
โกรธมาก
เพราะเหตุนี้นี่เอง

ผมเริ่มเข้าใจชีวิตดีขึ้น
เมื่อตอนใกล้จะตาย
ใครก็ตามทำอะไรไรมีจุดมุ่งหมาย
เขาย่อมดีย่อมรวยและเป็นไท
หมด

ต่อตนเองเสมอ
ผมเข้าใจอย่างนี้

ฝนไม่ตกให้แล้ว
น้ำไม่ีให้เราชื่นฉ่ำอีกแล้ว

ต้นไม้เรียกหาน้ำ
เราเอาไปให้มันกิน
มันจะได้โตขึ้นและเลี้ยงเราในวันต่อไป

เมื่อต้นไม้อิ่ม
มันจะออกลูกมาให้เราฆ่าและดื่มกิน
เพราะฉะนั้นเราต้องเลี้ยงมันก่อน

พบว่าทุกอย่างต้องมีการลงทุน
ถ้าไม่ลงุนก็่เหมือนเราไม่ได้ทำอะไรเลย

การลงทุนแม้ด้วยใจก็ยังถือว่าลงทุน
เราตัดสินใจลงทุนว่จะเดินไปหาซื้อของมากิน
เราได้
ซื้อได้
เพราะต้องเดินออกไปนอกบ้าน
เจตนาว่าต้องคือการลงทุน

เราได้ของกินมาสมใจ
การได้ของมากินสมใจ
คือผลจากการลงทุนของเรา

เพราะฉะนั้นเหนื่อยสักนิด
เพราะนั้นคือการลงทุน
เชื่อว่าเหนื่อยวันนี้จะสบายพรุ่งนี้
แม้พรุ่งนี้อาจจะไม่มี

ผมมองเห็นแล้วว่า
สภาพของบ้านอานองเตที่แม่เคยทำเคยอยู่
นั้นมีอุปสรรคมากน้อยเพียงใด

แต่แม่ไม่เคยปริปากพูกตัดพ้อสักคำว่า
ว่ามีสิ่งกวนใจตลอดเวลา
และปิดปากไม่บอกให้ผมรู้

เมื่อแม่ตายแล้วผมจึงรู้ว่า
มันเหลือเกิน
อย่างไรต่อชีวิตที่บ้านอานองเตเคยเป็นมา

ความสุขคือเทพเจ้า
เรากำลังแสวงหาความสุขจึงเท่า
กับเรากำลังแสวงหาเทพเจ้า

แม่เคยทำยำแตงกวาให้กิน
มันอร่อยและชื่นในอกคือชื่นใจ

แต่บัดนี้แม่ตายไปแล้วไม่ใครทำให้กิน
ไห้มี ให้เป็น
เราคนเดียวเราจึงต้ิองทำกินเอง

ผมจำได้ว่าแม่ยำแตงกวาให้กิน
แตงกวาแม่ปลูกเอง
ผมปลูกไม่เป็นแม่ไม่เคยสอน
เพราะเราพลัดพรากจากกันตลอดเวลา

ยำแตงกวากินแล้วชื่นใจกับข้าวร้อน
ผมจำได้
แม่หุงข้าวด้วยฟืนที่พ่อไปหามา

เมื่อแม่ทำเสร็จเรียกเรามานั่งกิน
เพราะแม่เห็นเราเหนื่อยที่ไปวิ่งเล่นมา

ยำแตงกว่ามีแตงกวาสด
ขูดด้วยมีดขูดปอกเปลือกแก่หนาก่อน
แล้วใช้นิ้วมือยำใส่กะปินิดหนึ่งแล้าใส่น้ำตาลปึกหรือตาลทรายขาวนิดนึง
ใส่น้ำไม่ต้องมากเพราว่าแตงกว่ามีน้ำไหลออกแล้ว
พริกขึ้หนูหั่นนิดนึ่ง

สไลด์หอมแดงใส่นิดหนึ่ง
แล้วขยำเข้าด้วยกิน
แล้วเราก็กินทางปาก
รู้สึกว่าชื่นใจ

เมื่อมันตกถึงท้องผ่านทางคอและลำไส้
กินอิ่มง่วงนอน
ตามระเบียบ

เราไปงีบหลับ
ตื่นขึ้นมาไปเล่นต่อ


ส่วนแม่กินอิ่มอร่อยเสร็จก็งีบหลับเป็นเหมือนกัน
หมาและแมวแมวของแม่ก็หลับไปด้วย
หมาและแมวเวลามันตาหลับ
หูมันไม่หลับตาม
มันคอยฟังว่ามี
ศัตรูมาแผ้วพาลบ้านอานองเตเและแม่หรือไม่

แต่แม่ตื่นมาเสร็จแม่ทำงานต่อ
พ่อไปแต่เช้ามืดไม่ทราบไปไหน
ไม่เห็นรายงานให้ผมทราบ
ถามแม่แม่บอกว่าไมรู้

แต่พ่อไปทำผีเข้าโลง
เพราะเป็นหมอดอย
ทำให้ฟรีไม่หวังผลตอบแทน

ขากลับพ่อกลับมาด้วยลังสาดหนึ่งพวงใหญ่
เราพร้อมหน้ากินกันจนหมดพวง


มืดพอดีถึงเวลานอนผมนอน
แม่และพ่อนอน
แยกกันนอนคนละห้อง

ลืมบอกไปว่าก่อนกินข้าวค่ำก่อนอื่นผมเว้นไปนิดนึง
ต้องอาบน้ำก่อนๆนอนอาบน้ำด้วย
มิฉะนั้นจะคันตามตัวคอบ่าก้นสะโพกและมือตอนดึกๆ

เพราะเปลืองหน้ากระดาษ
ขอเท่านี้

โทรทัศน์สมัยนั้นบ่ยังไม่มี
เราจึงไม่ได้ดูโทรทัศน์ก่อนนอน
เหมือนสมัยนี้

เราดูหน้ากันเอง
แล้วเหนื่อยหลับไปกันหมดในที่สุด
กรนด้วยดังคร็อกๆๆ
ตุ๊กแกหัวเราะชอบใจ
มิใช่สำนวนคือมันขัน
ตอนนี้มันหมดแล้วตัวละล้าน

ไม่คิดว่าโลกจะเร็วและไวถึงขนาดนี้
ทุกคนคิดว่าจะต้องเอาควาย
จูงเกวียนเดินทางเข้ากรุงเมื่้อมีโอกาส

ไม่เคยคิดว่าจะมีทาง
กว้างกว่าบ้านอานองเต
ตัดผ่านเป็นถนหลายพันไมล์
ทุกซอกซอยมุมรวมทั้งบนหลังคายังมี
รู้สึกว่า

พื้นที่ทางกว้างยาว
พอทำห้องแถวคูหาให้คนเช่าได้
สบายผึดเลย

เดี๋ยวนี้ขอโทษที
มีเรือบินไปโลกพระจันทร์
มีเนตมีคอมใช้หาอะไรได้ทันที
มีของใช้ฟุ่มเฟือยมาก
จนเรียกว่าชื่อไม่หมดว่ามันคืออะไรบ้าง


เหมือนดั่งกับมากับและ
มีเทพเจ้าผู้สูงส่งใดใจดีนำมาให้มนุษย์

ท่านคงเห็นว่า
เห็นว่ามนุษยืนี้ดี
ดีและเหนื่อยเป็น
ทำทางใหญ่และยาวเป็น

เพราะผมคิดไม่ถึงว่า
โลกมันจะเจริญแบบนี้
แบบเร็วกว่าเสียง

เร็วจนมองเห็นความตายไม่เจอ
คนรุ่นต่อไป
คิดอะไรได้ทันที
ทำอะไรได้ทันที
อะไรก็ทันทีไปหมด


โลกต่อไปเป็นโลกแห่งทันที
ผมเชื่อว่าอยย่างั้นเหม็ดแน่เลย

แต่บัดนี้ผมเชื่อว่า
พ่อและแม่ไปนิพพานแล้ว

ที่เป็นโลกอมตะในศาสนาหนึ่ง


ผมชักจะเหนื่อยขอหลับ
หสับสักงีบแล้วจะว่ากันต่อไป
เมื่อยังตื่นจะฟื้นขึ้นมาอีก

พอดีเพลงของบาช์คจบลง
ผมก็เลยจบไปด้วย
ครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน