• หมี่เป็ดสิวะ!
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : meepedsiva@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-18
  • จำนวนเรื่อง : 121
  • จำนวนผู้ชม : 139039
  • ส่ง msg :
  • โหวต 66 คน
ผู้ชายนัยน์ตาสีสนิมเหล็ก
เชื่อสิ คนรูปหล่อเป็นกวีไม่ได้ทุกคน แต่กวีทุกคนเป็นคนรูปหล่อ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/meepedsiva
วันจันทร์ ที่ 28 กรกฎาคม 2551
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 1262 , 22:05:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ตรู่อันโหดร้าย๑).ไม่เชื่อเธอลองเพ่งมองดูดินที่ตรู่ปาดป้ายระบายสีดาวสุดท้ายร่วงลงเป็นผงคลีนกที่ขานขับมารับเช้า..และกลีบขาวของแก้วที่เกลื่อนลานผ่านการร่ำรมของลมเศร้าหอมนั้นจะหวานอยู่นานเนานานเท่าการก่ำของน้ำตา..-ของเราแสงเงาตกลงมาตรงหน้าขณะการถ่ายเทห้วงเวลาแดดเปลี่ยนมุมองศากับฟ้าไกล๒).มันเป็นความรางเลือนเหมือนเหมือนฝันโลกที่ฉันเพ่งมองช่างหมองไหม้เทาทึมครึ้มตัวอยู่ทั่วไปเต้นตูมทุ้มไหวอยู่รายล้อม..แดดเช้....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 22 กรกฎาคม 2551
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 1376 , 20:48:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นั ก ป ร ะ ด า น้ำ เธอก็รู้-ฤดูฝน .................................... เวียนวนซ้ำแล้วก็ซ้ำเล่าสิ้นแล้งสิ้นร้อนได้ผ่อนเพลา แล้วฝนก็ผ่านเข้าก่อนหนาวมา เธอก็เห็น-เมฆคลุ้มเป็นกลุ่มก้อน ซ้อนซ้อนชั้นชั้นจนหนั่นหนา ลมเย็นแรงจัดก็พัดพา แสงแลบแสงผ่าก็วิบวิบ เห็นก็เห็นรู้กันรู้กันอยู่นี่ ยังหวังหรือฟ้าสีทองคลี่ขลิบ โน่นน้ำท่วมเนิ่นนับไปลับลิบ ร้อยสิบพันหมื่นแสนล้านครัว มันคือความทุกข์ตรมอันขมขื่น ครอบคลุมพื้นท....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 13 กรกฎาคม 2551
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 2189 , 17:14:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สุดดินคือถิ่นน้ำ เขตคามไทยสุดแนว         เราถอยไปไม่ได้อีกแล้ว ผืนถิ่นสิ้นแนว ทะเลกว้างใหญ่         ชาติไทยในเก่ากาล ถูกเขารานย่ำใจ         เคยเสียน้ำตามากเพียงไหน เสียเนื้อเลือดเท่าไร ชาวไทยจำได้ดี         เราถอยมาอยู่แสนไกล รวมเผ่าไทยอยู่อย่างเสรี         พระสยามทรงนำโชคดี ผืนดินถิ่นนี้คือแผ่นดินทอง         ไม่มีที่แห่งไหน ให้ไทยไปจับจอง         เราถอยไปไม่ได้พี่น้อง ใครคิดมาแย่งครอง ผองไทยจงสู้ตาย....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 5 กรกฎาคม 2551
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 1014 , 22:02:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ชื่นเช้าอัสสลามุอะลัยกมเย็นลมบางเบาของเช้าชื่น โลกผ่านความเวิ้งว้างช่วงกลางคืน เพื่อตื่นมาเห็นความเป็นไป แสงฟ้าเริ่มแรเริ่มแผ่กว้าง แสงจะสางความจริงอันยิ่งใหญ่ โลกยังมีสายหมอกมีดอกไม้ อยู่ร่วมในวิถีของชีวิต อัลเลาะฮ์ปลุกคนให้ตนตื่น มายืนดูโลกอันศักดิ์สิทธิ์ โลกยังมีครบถ้วนซึ่งมวลมิตร ในทุกทิศทุกที่และทุกทาง เธอจึงยังตื่นมาแต่ฟ้ามืด ได้สืดกลิ่นกล้าแห่งฟ้าสาง โลกยังมีสนสูงมียูงยาง และลมพร่างเย็นชื่นมาร....

อ่านต่อ


/1
นิพพานในร้านหมี่เป็ดศิริวัฒน์

อ่านบทกวีนิพพานในร้านหมี่เป็ดศิริวัฒน์ เมื่อ ๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๐ ที่โรงแรมโอเรียนเต็ล

View All
<< กรกฎาคม 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



[ Add to my favorite ] [ X ]