*/
  • มีนา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : white4linen@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-03-17
  • จำนวนเรื่อง : 136
  • จำนวนผู้ชม : 769291
  • จำนวนผู้โหวต : 416
  • ส่ง msg :
  • โหวต 416 คน
<< กรกฎาคม 2007 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 15 กรกฎาคม 2550
Posted by มีนา , ผู้อ่าน : 3031 , 18:07:14 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คุณคนโทใส่น้ำให้เกียรติไปรับ Tag Mom จาก TAG เรียงความเรื่องแม่ : อยู่ให้สมกับที่แม่เลี้ยงมานะลูก ...เรื่องของ "แม่" ให้พูดเท่าไหร่ก็คงไม่รู้จักจบสิ้น ไม่ว่าจะเป็นชนชาติไหน ใช้ภาษาอะไร แม้กระทั่งสัตว์ที่เลี้ยงลูกด้วยนม ก็รู้จักรักและหวงแหนลูกกันทั้งสิ้น

จำได้ว่าสมัยที่ฉันเรียนชั้นประถมที่โรงเรียน "ประสาทปัญญา" เป็นโรงเรียนจีนที่สอนให้เด็กๆ ร้องเพลง 世上只有媽媽好 โดยที่ไม่รู้ความหมายอะไรนอกจากว่า "แม่นั้นดีที่สุด" (ถ้าแม่มาอ่าน คงยิ้มแล้วแถมด้วยการตวัดค้อนให้อีกหนึ่งวง ) นี่เป็นความประทับใจที่ไม่รู้ลืมเลือน จนทุกวันนี้ก็ยังร้องได้ และมักจะใช้ร้องกล่อมหลานในยามที่ร้องเพลงกล่อมเด็กเพลงอื่นไม่ได้ ฉันเชื่อว่า บทเพลงนี้ช่วยให้เด็กซึมซับถึงความรักของแม่ที่มีต่อลูก และทำให้ลูกได้รู้ถึงไออุ่นจากอ้อมอกแม่ แม้ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ตาม 

世上只有媽媽好

世上只有媽媽好 (แม่เป็นคนที่ดีที่สุดในโลกนี้)

 shì shàng zhǐ yǒu  ma hǎo

有媽的孩子像個寶 (เด็กที่มีแม่เหมือนกับมีสมบัติล้ำค่า)

 yǒu   hái zǐ xiàng  bǎo

投进妈妈的怀抱 (การได้อยู่ในอ้อมอกของแม่)

tóu jìn  ma  huái bào

幸福享不了 (เหมือนชีวิตมีสุขมิรู้จักจบสิ้น)

xìng  xiǎng  liǎo

世上只有媽媽好 (แม่เป็นคนที่ดีที่สุดในโลกนี้)

shì shàng zhǐ yǒu  ma hǎo

沒媽的孩子像根草 (เด็กที่ไม่มีแม่เสมือนหญ้าที่แห้งแล้ง)

méi ma  hái zǐ xiàng gēn cǎo

离开妈妈的怀抱 (การโผออกจากอ้อมอกแม่)

 kāi  ma  huái bào

幸福那裡找 (จะหาความสุขที่ไหนได้)

xìng   li zhǎo


ขอฝากอุทาหรณ์จาก forward mail "ก่อนลมหายใจจะสิ้น" มาให้อ่านกันค่ะ

บ้านพักคนชราที่ผมไปเยี่ยมเยือนมาหลังวันเกิดในเดือนที่แล้ว
เป็นอาคารไม้ชั้นเดียวไม่ใหญ่โตนัก ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของวัดเล็กๆ
ที่สมภารเจ้าอาวาสอดีตนักเรียนโรงเรียนเดียวกับผม
ท่านเอาเงินที่ญาติโยมศรัทธาถวาย
ท่านนำเงินมาปลูกสร้างเพื่อให้ผู้เฒ่าผู้ชราได้มาพักอาศัยยามเมื่อขาดที่พึ่งพิง

มีโยมผู้หญิงวัยกลางคนไร้ญาติและสิ่งเกาะเกี่ยวทางโลกมาบำเพ็ญธรรมโดยไม่บวชชี
ท่วงท่าเจรจาพาทีดูสำรวมราบเรียบพร้อมเด็กวัดลูกชาวบ้านแถบนั้น
แวะเวียนผลัดเปลี่ยนกันเป็นผู้ดูแลผู้ชราทั้งหญิงชายที่ถูกทอดทิ้งรวมกัน13 ชีวิต
ค่าจ้างคนดูแล น้ำไฟ เสื้อผ้ายารักษาโรค ข้าวปลาอาหาร

สมภารใจดีอดีตนักเรียนช่างกลที่รอดตายมาจากเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516
เหมาจ่ายคนเดียว โดยไม่เคยพิมพ์ฎีกาเรี่ยไรใคร
พูดคุยกับท่านหลายเรื่องจนตอนจะลากลับผมควักเงิน 500 บาท
ใส่ซองถวายท่านเป็นค่าใช้จ่าย ท่านจึงนึกอะไรขึ้นมาได้
ชวนผมเดินลงจากศาลาไปที่บ้านพักคนชราแห่งนั้น
เปิดนรกบนดินอีกขุมหนึ่งให้คนบาปอย่างผมมีดวงตาเห็นธรรม
โดยไม่ต้องฟังเทศน์เทียบชาดกบทใดๆ

หญิงชรารูปร่างเล็กผิวสองสีบอบบาง ทอดกายเหยียดตรงบนเตียงเล็กๆ แต่สะอาด
มีผ้าห่มผืนบางๆ ห่มปิดทรวงอกที่ยังกระเพื่อมเบาๆ
ราวเครื่องยนต์ใกล้ดับอย่างเหนื่อยหน่าย
แม่เฒ่าพยายามยกขึ้นประนมไหว้ เมื่อท่านสมภารพาผมมานั่งอยู่ข้างขอบเตียง
กังวานน้ำเสียงแห่งพุทธบุตรผู้เมตตาเปล่งวาจาถามไถ่อาการ
และให้ศีลให้พรเบาๆ แต่เข้มขลังศักดิ์สิทธิ์
หยาดน้ำตาแห่งความปิติท่วมท้นดวงตาสีขาวขุ่น
แล้วค่อยๆ ซึมเซาะรินไหลไปตามร่องขอบตาที่เหี่ยวย่นบนใบหน้า
เวทนาบังเกิดจนผมต้องเบือนหน้าหนี

ผู้เฒ่าอายุ 91 ปี อาวุโสสูงสุดในจำนวน 13 คนชราของที่นี่
เรื่องราวทั้งหลายในอดีตยังเจิดจ้าอยู่ในความทรงจำเหมือนเพิ่งเกิดเมื่อวาน....
แม่เฒ่ามีลูกชายสองคนและหญิงหนึ่งคน
60 ปีที่ผ่านมา ครอบครัวแม่เฒ่าจัดอยู่ในระดับผู้มีอันจะกินของจังหวัด
สามีของแม่เฒ่ามีอาชีพรับเหมาก่อสร้าง
ก่อสร้างสร้างตัวจากกรรมกรกินค่าแรงรายวัน
โดยแม่เฒ่ารับจ้างทอผ้าอยู่ในโรงงานแห่งหนึ่ง
อดออมสะสมจนฐานะดีขึ้น สามารถสร้างหลักฐานจนมีที่ดินบ้านช่องสมฐานะ
แต่สามีก็ยังทำงานหนักไม่ยอมพักหวังจะฟูมฟักลูก 3 คน
ให้อยู่อุ่นกินอิ่มโดยไม่ต้องลำบาก ช่วงนั้นแม่เฒ่าเลิกทอผ้าแล้ว
อยู่บ้านเลี้ยงลูก 3 คนที่อยู่ในวัยซนไล่เรียงตามลำดับ
เช้าวันหนึ่งเมื่อลูกชายคนโตอายุได้ 6 ขวบ
สามีของแม่เฒ่าก็หลับไปไม่ตื่นมาร่ำลา
หมอที่โรงพยาบาลบอกว่าสามีตับแข็งตาย ทั้งๆ ที่ไม่เคยแตะเหล้าซักหยด
แม่เฒ่าเปลี่ยนสภาพบ้านพักเปิดเป็นร้านค้าโชห่วยขายของสารพัดชนิด
อดทนอดออมเลี้ยงลูกทั้ง 3 คน ให้ร่ำเรียนจนจบปริญญา
ครอบครัวอบอุ่นพี่น้องรักใคร่กันดีไม่มีเค้าลางว่าจะแตกหัก
ดั่งหนึ่งคนละสายเลือด

ลูกชายคนโตแต่งงานไปกับลูกสาวเจ้าของร้านขายทองในตลาด
ในชีวิตของแม่เฒ่าไม่เคยมีความสุขครั้งไหนเหมือนวันที่ลูกชายแต่งงาน
สมบัติที่มีแม่เฒ่าจัดแบ่งเป็นสามส่วน
ให้ลูกชายคนโตเปิดร้านขายทองตามที่สะใภ้ต้องการ
ปีต่อมาลูกคนที่สองแต่งสาวเข้าบ้านอีกคน
แม่เฒ่ายกบ้านและที่ดินที่เปิดร้านขายของสองคูหาสามชั้น
ให้เป็นสมบัติของลูกด้วยความยินดีโดยที่แม่เฒ่าขอสิทธิ์แค่อยู่อาศัย
สองปีถัดมาลูกสาวคนสุดท้องแต่งกับข้าราชการระดับหัวหน้ากองในจังหวัด
แม่เฒ่ายกที่ดินและเงินสดก้อนสุดท้ายของแม่เฒ่า รับขวัญลูกเขยด้วยความปรีดา

สัตว์โลกทั้งหลายล้วนเวียนว่ายก่อเกิดเพื่อมาชดใช้กรรมเก่า
สะใภ้คนที่สองเริ่มจุดประกายแห่งการแตกหัก
ตั้งแต่แต่งเข้าบ้านไม่เคยแม้แต่เสียบปลั๊กหม้อหุงข้าว
แม่เฒ่ากลายเป็นทาสในเรือนซักผ้าทำกับข้าว
จัดสำรับคับค้อนตั้งโต๊ะคอยท่าสองผัวเมียกินก่อนจนอิ่ม
แม่เฒ่าจึงมีโอกาสได้กินของเหลือก่อนจะเก็บกวาดถ้วยชามไปล้าง
กวาดเช็ดบ้านช่องเรียบร้อยแล้วจึงได้พักผ่อน
ด้วยการเดินออกไปคุยกับเพื่อนบ้านในวัยไล่เลี่ยกัน
สะใภ้สองเข้มงวดแม้แต่ของสดทุกชนิดที่ซื้อมาทำกับข้าว
ต้องถามราคาแล้วยกไปชั่งน้ำหนัก
ราคาสินค้ากับเงินทอนที่เหลือต้องตรงกับเงินที่ให้ไปตลาด
แต่แม่เฒ่าก็ไม่เคยเก็บมาเป็นอารมณ์
แล้ววันหนึ่งสะใภ้สองก็จัดระเบียบการกินใหม่
หล่อนไปสั่งผูกปิ่นโตเพื่อนกินกันแค่สองผัวเมีย
แล้วสั่งให้ผัวจ่ายเงินให้แม่เฒ่าแค่วันละยี่สิบบาท
ไปหากินเอาเองด้วยเหตุผลโง่ๆ คือต้องการประหยัด
แต่ลึกๆ ในใจไม่ต้องการให้แม่ผัวเม้มส่วนเกิน
แม่เฒ่าคิดเอาเองว่าลูก ๆ คงไม่อยากให้แม่เหนื่อย
จึงน้อมรับประกาศิตลูกสะใภ้ด้วยดุษฏี
สองสามวันต่อมาแม่เฒ่าก็ลืมสิ้นเพราะความรักลูก

หลายครั้งที่แม่เฒ่าคิดถึงลูกชายคนโตที่เปิดร้านขายทองในตลาด
แม่เฒ่าจะเจียดเงินที่เก็บออมไว้ ซื้อผลไม้ที่ลูกชอบติดมือไปด้วย
แต่ทุกครั้งที่แม่เฒ่าเดินเข้าไปในบ้านสะใภ้ใหญ่จะมองอย่างเหยียดๆ
แล้วเดินหนีเข้าห้องแอร์ปิดประตูนอนดูโทรทัศน์
สั่งคนใช้ให้คอยสอดส่องเดินตามแม่เฒ่า เธอกลัวแม่ผัวขโมยของในบ้าน
ครั้นจะคุยกับลูกชายไอ้นั่นก็ออกอาการไม่ว่าง
ถามคำตอบคำเหมือนหนามตำโดนโคนลิ้นจนอ้าปากลำบากลำบน
อึดอัดแม่เกรงใจเมีย
แกล้งถอดสร้อยคอทองคำเส้นโตที่ห้อยแขวนพระเครื่องราคาแพง
ในกรอบทองฝังเพชรพวงใหญ่ขึ้นมาส่องทีละองค์ด้วยความเลื่อมใส
และไม่แม้แต่จะชายตามองแม่เฒ่าที่นั่งซึมอยู่ข้างตู้ทองอย่างเดียวดาย
เก้ๆ กังๆ อยู่พักใหญ่ก็เดินออกจากบ้านลูกชายคนโตอย่างเหงาๆ
โดยมีคนใช้ของลูกหิ้วถุงผลไม้ตามมายัดคืนใส่มือ
ระหว่างทางก็แวะทักทายคนรู้จักเพื่อรักษามารยาท
แต่ในใจของแม่เฒ่ามันวังเวงจนจำไม่ได้ว่าพูดคุยกับใครไปบ้างระหว่างทาง

ลูกสาวคนเล็กที่แม่เฒ่าทั้งรักทั้งหวงนั่นแทบไม่ต้องพูดถึง
เธอยื่นคำขาดกับแม่เฒ่าตั้งแต่ครั้งแรกที่ไปเยี่ยมว่าถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ต้องไปหา
เพราะบ้านเธอมีแขกที่เป็นลูกน้องของผัวและพ่อค้าวานิชเข้าพบผัวของเธอ
เพื่อขออำนวยความสะดวกในทางธุรกิจบ่อยๆ
และผัวของหล่อนก็ค่อนข้างเจ้ายศเจ้าอย่าง
ถ้าแม่เฒ่ารักลูกก็ควรจะต้องรักษาเกียรติรักษาหน้าตาของผัวลูกด้วย
แม่เฒ่าไม่เข้าใจว่าการรักษาหน้าตาของลูกเขยนั้นต้องทำอย่างไร
แม่เฒ่ายังเคยปลื้มกับคำชมของเพื่อนบ้าน
เขาว่าแม่เฒ่าวาสนาดีลูกเขยเป็นเจ้าคนนายคน
แม่เฒ่าก็ได้แต่แอบปลื้มทั้งๆ ที่ไม่เข้าใจว่า
ทำไมการเป็นเจ้าคนนายคน
จึงเหมือนกำแพงชนชั้นปิดกั้นระหว่างความเป็นแม่ลูกจนหนักหนาสาหัสขนาดนั้น

ร้านสะดวกซื้อและห้างสรรพสินค้าขนาดยักษ์โผล่ขึ้นมา
รายรอบร้านค้าของลูกชายคนที่สอง กระทบธุรกิจของสองผัวเมียจนซวดเซ
ของขายไม่ได้มากเหมือนเก่าที่เอาอะไรมาวางก็ขายหมด
ปัญหาและวิกฤติการเงินในบ้านส่งสัญญาณถึงขาลง
สองผัวเมียเริ่มมีปากเสียงกันบ่อยครั้ง
และแทบทุกครั้งลูกสะใภ้ก็จะฉวยโอกาสด่ากระทบแม่ผัวเป็นของแถมโดยไม่มีเหตุผล
โดยที่ลูกชายก็ไม่ออกอาการปกป้องแม่เฒ่าแต่อย่างใด...

12 มิถุนายน 2530 ประมาณ 3 ทุ่มของคืนโลกาวินาศ
ท้องฟ้ามืดครึ้มไปด้วยพยับเมฆสลับกับเสียงฟ้าร้องดังกึกก้องเป็นระยะๆ
ครู่ใหญ่ๆ ต่อมาสายฝนจึงโปรยปรายชุ่มฉ่ำน้ำนองไปทั่วเมือง
ลูกชายลูกสะใภ้ออกไปกินข้าวนอกบ้านยังไม่กลับ
ปล่อยแม่เฒ่าเฝ้าร้านค้าคนเดียว
แม่เฒ่าจำได้ว่าวัยรุ่นสองคนขี่รถเครื่องฝ่าสายฝนมาจอดหน้าร้าน
ขอซื้อเบียร์หนึ่งขวด แม่เฒ่ารับเงินแล้วเดินเข้าไปเก็บในลิ้นชัก
โดยไม่ระแวงว่าสองวัยรุ่นแอบยกลังใส่บุหรี่ที่ลูกชายสั่งมายังไม่แกะกล่อง
ช่วยกันแบกขึ้นรถขี่หายไปกับความมืด
ก่อนสี่ทุ่มเล็กน้อยสองผัวเมียจึงขับรถกลับเข้าถึงบ้านช่วยกันเก็บของเข้าร้าน
วางของทุกชิ้นเข้าที่ๆ เคยวาง เมื่อไม่เห็นลังบุหรี่
จึงหันไปตะโกนถามแม่เฒ่าที่กำลังจุดธูปไหว้รูปสามีบนหิ้ง
เพียงคำตอบที่แม่เฒ่าตอบว่าไม่เห็นก่อนปักธูปลงกระถาง
เสียงสบถด้วยคำหยาบของลูกชายก็ดังสวนสนั่นบ้าน
ครู่เดียวทั้งลูกสะใภ้กับลูกชาย ก็สลับปากจิกหัวด่าแม่กึกก้อง
ประสานเสียงกับสายลมนอกบ้าน
ก่อนที่ทั้งคู่จะขับรถไปโรงพักแจ้งจับแม่ลักทรัพย์
ตำรวจพาแม่เฒ่าไปนั่งอยู่หน้าโต๊ะร้อยเวร
แม่เฒ่าให้การไม่รู้ด้วยซื่อบริสุทธิ์ โดยไม่ตัดพ้อต่อว่าลูกชายแม้แต่คำเดียว
กว่าชั่วโมงในห้องแอร์เย็นเฉียบ แต่ในอกในใจของร้อยเวรหนุ่มร้อนรุ่ม
เหมือนถูกไฟนรกแผดเผา ที่ต้องวิงวอนสองผัวเมียให้เห็นบาปบุญคุณโทษ
แต่สองผัวเมียกลับโยนภาระตอกย้ำให้ตำรวจอบรมแม่เฒ่า
ก่อนที่จะสะบัดก้นกลับไปบ้าน
โดยไม่ใส่ใจแม่เฒ่าที่เปียกฝนนั่งสั่นสะท้านด้วยความหนาวเหน็บ

สายฝนยังสาดซัดกระหน่ำหนักเหมือนฟ้าแตก
ตำรวจยศนายดาบขับรถร้อยเวรมาส่งแม่เฒ่าที่บ้าน บ้านซึ่งประตูเหล็กถูกปิดสนิท
แม่เฒ่าลงจากรถเดินฝ่าฝนถึงหน้าบ้าน
แล้วแม่เฒ่าก็ตกใจสุดขีดกับภาพเบื้องหน้าที่พื้นหน้าบ้าน
เสื้อผ้าเก่าๆ ยัดแน่นอยู่ในถุง ถูกโยนออกมากองเรี่ยราดเหมือนขยะ
บนกองเสื้อผ้าของแม่เฒ่า กระถางธูปและรูปถ่ายของสามีแตกกระจายเกลื่อนกราด
หยาดฝนสาดซัดรูปถ่ายขาวดำของสามีจนเปียกปอนขาดวิ่น
แม่เฒ่าก้มลงหยิบรูปของสามีมากอดแนบอก
น้ำตาแห่งความรันทดทะลักล้นปนน้ำฝน
ปวดร้าวเหมือนถูกฟ้าผ่าเข้ากลางใจ
แม่เฒ่ากอดรูปนั้นไว้เหมือนจะปกป้องจากสายฝนสุดชีวิต
สองเท้าออกก้าวช้าๆ เหมือนร่างไร้วิญญาณ
เข้าตลาดไปหยุดนิ่งอยู่หน้าร้านขายทองของลูกชายคนโตเหมือนเป็นการบอกลา
แล้วลัดเลาะฝ่าความมืดและสายฝน ไปยืนอยู่หน้าบ้านลูกสาวคนเล็ก
เก็บภาพแห่งความรักความทรงจำสุดท้ายเป็นครู่ใหญ่
จึงเดินจากไปท่ามกลางเสียงกึกก้องของฟ้าร้องระงม
สลับกับเสียงฟ้าผ่าแน่นหนักเป็นระยะ
ดั่งเจ้ากรรมนายเวรกำลังเร่งรีบกรีดนิ้วกัปนาทบรรเลงเพลงกรรมในอดีตชาติ
ติดตามมาทวงคืนให้แม่เฒ่าต้องชดใช้อย่างบอบช้ำยับเยิน

รถกระบะเก่าๆ คันนั้น
วิ่งฝ่าสายฝนมาจอดสงบนิ่งอยู่หน้ากุฏิพระของสมภารเจ้าวัดตอนตีสามเศษๆ
คนขับรถพบแม่เฒ่าเดินโซซัดโซเซอยู่ข้างถนนเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย
ด้วยใจเมตตา เมื่อแม่เฒ่าต้องการมาที่นี่จึงขับรถมาส่งด้วยความสังเวช
แม่เฒ่ามักคุ้นกับสมภารวัดนี้มานานแล้วตั้งแต่เจ้าอาวาสองค์เก่ายังอยู่
นาทีสุดท้ายของการตัดสินใจครั้งใหญ่ของชีวิต
จึงไม่มีที่ไหนอบอุ่นให้พึ่งพิง
เหมือนร่มเงาฉัตรแก้วกงธรรมแห่งรัตนทั้งสาม

ฟ้าเริ่มขมุกมัวใกล้ค่ำลงทุกขณะ
ผมจำเป็นต้องบอกลาท่านสมภารและแม่เฒ่าเจ้าของเรื่องราวน่าสลด
นับแต่นาทีแรกที่แม่เฒ่ามาถึงที่นี่จนวันนี้
แม่เฒ่าไม่เคยออกไปนอกวัด
เหมือนๆ กับที่ทรพีทั้งสามคนก็ไม่เคยออกติดตามถามหา
จะรู้หรือไม่ก็แล้วแต่ว่าแม่ซมซานมาอยู่วัด
แต่ก็ไม่เคยปรากฏแม้แต่เงาของสามเนรคุณ
ผมจากลาออกมาทั้งที่น้ำตาเปื้อนหน้า

ประโยคสุดท้ายของแม่เฒ่าที่ฝากมา..
"แม่จำลูกได้ทุกอย่างตั้งแต่เกิดจนโต จะทุกข์จะสุขก็คือลูกของแม่
แม่ให้โดยไม่เคยวาดหวังจะได้จากลูกทุกคนเป็นการตอบแทน
ลูกเอ๋ย...เมื่อลูกยังเป็นทารก
ทุกครั้งที่แนบอกดูดดื่มน้ำนมจากเต้า
สองมือน้อยๆ ของเจ้าไขว่คว้าอยู่ไหวๆ
วันนี้แม่สิ้นแรงแทบสิ้นใจจะมีมือของลูกคนไหน
เอื้อมมาปิดตาให้แม่ก่อนสิ้นลม.....
"

แม้นรักแม่ อย่าเพียงแต่ แค่วันนี้
ขอจงพลี เพื่อแม่ได้ แม้วันไหน
หากรักพ่อ อย่าให้รอ ต้องท้อใจ
วันอะไร ก็สำคัญ เท่ากันเลย
พ่อหรือแม่ แค่ลูกเจ็บ ยิ่งเจ็บกว่า
ดวงชีวา ทุกข์หนักหนา อุราเอ๋ย
ท่านประสงค์ สิ่งใด แม้ได้เปรย
โปรดอย่าเฉย เชือนแช แม้สิ่งเดียว

ปรนนิบัติและดูแลท่านให้ได้มากที่สุด ในขณะที่ท่านยังมีชีวิตอยู่
ดีกว่าที่จะกราบไหว้บูชาในวันที่ชีวิตหาไม่แล้วนึกเสียใจว่ายังดูแลท่านไม่ดีพอ

และขอรบกวน 5 ท่านต่อไปนี้รับ Tag Mom ต่อด้วยนะคะ

  1. คุณรวงข้าวล้อลม ตอบ tag แล้วที่ http://www.oknation.net/blog/roungkaw/2007/07/15/entry-5

  2. คุณวิทย์แดงจันศรี ตอบ tag แล้วที่ http://www.oknation.net/blog/wit/2007/07/17/entry-3/

  3. คุณชุติภัทร์ ตอบ tag แล้วที่ http://www.oknation.net/blog/way1/2007/07/17/entry-1

  4. คุณYaiNid ตอบ tag แล้วที่ http://www.oknation.net/blog/YaiNid/2007/07/22/entry-1

  5. คุณDownrai ตอบ tag แล้วที่ http://www.oknation.net/blog/mydiary/2007/07/17/entry-1


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
หญิงน้อย วันที่ : 11/08/2007 เวลา : 21.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lifeon
สุขสราญชีวี ชาติเรามีเสรีมานาน แต่มีแดงงงงงงใจพาลคิดรุกรานแผ่นดินแดนไทย อย่าให้มันราวี


สวัสดีค่ะคุณมีนา...

เป็นเรื่องราวที่สะท้อนอะไรได้หลายๆอย่างเลยค่ะ....
นี่กระมังคะที่พระพุทธองค์ท่านทรงตรัสไว้ว่า...
"ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน" แม่เฒ่าได้อยู่ใกล้วัดตอนวาระสุดท้ายของชีวิต นับว่ายังเป็นบุญนะคะ ส่วนลูกๆทุกอย่างล้วนอยู่ในวาระกรรมของพวกเค้าทั้งสิ้นคิดว่าไม่นานคงได้รับผลกรรมที่ได้ทำไว้กับบุพการีแน่นอนค่ะ

ด้วยความห่วงใย
หญิงน้อย ณ.ภูเก็ต

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
ปิรันย่า วันที่ : 09/08/2007 เวลา : 10.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nanahahe
ฉันเป็นไม้ขีดหนึ่งก้าน จะขอจุดเทียนสักล้านเล่ม...

@-;-- อ่านเรื่องแม่เฒ่าทั้งน้ำตา นี่แหละแม่ ลูกเลวยังไงก็ไม่โกรธ ลูกแบบนี้....ไม่อยากพูด

ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
auguzzy วันที่ : 21/07/2007 เวลา : 17.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raterko
A man can be destroyed but not defeated.

แม่
คือสาวที่เจ๋งที่สุดในโลกครับ

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
LunLa วันที่ : 21/07/2007 เวลา : 02.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lunla
: Fa Me  SinG a SonG :

รักแม่ สั้นๆ เข้าใจง่าย แปลความหมายตรงตัว

คุณมีเพื่อนรักมั้ย ลัลลาอยากรู้จักเพื่อนรักของคุณค่ะ
http://www.oknation.net/blog/lunla/2007/07/20/entry-2

ความคิดเห็นที่ 39 (0)
patijjachon วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 23.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/patijjachon
ปฏิจจชน ... คนที่ยังเป็นหนี้แผ่นดิน

รักแม่ ... เรื่องของแม่พูดเท่าไรก็ไม่มีวันหมด ดังที่คุณมีนากล่าวไว้จริง ๆ ครับ

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
YOKUJUNG วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 21.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yokujung
 Follow your heart and your dreams will come true. 

ลืมบอกไป ... รักแม่มากเช่นกันค่ะ

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
YOKUJUNG วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 21.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yokujung
 Follow your heart and your dreams will come true. 

ไม่ได้แวะมานาน สบายดีนะคะ บ้านสวยจัง

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
thesaint วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 01.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thesaint
---- การมีสายยางอยู่ในจมูกดูเลวร้าย แต่การดึงออกมามันทำให้ผมแทบบ้า ----


------ผมขอใช้คำนี้ในการสื่อนะครับ พวกเราทุกคนมีวันนี้ ได้ เพราะผู้หญิงท่านนั้นครับ ... แม่ ----

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
คันทรี่แมน วันที่ : 19/07/2007 เวลา : 21.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/countryman
ชีวิตกับเพลงของคนบ้านนอก และอื่นๆ

อ่านเรื่องที่คุณแถมมาแล้วเศร้าจัง คนยากคนจนเขาทิ้งแม่ทิ้งพ่อก็เพราะว่าตัวเองก็อาจจะเอาชีวิตไม่รอด แต่นี่เป็นพวกมีอันจะกินทั้งนั้น

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
กรวดแก้ว วันที่ : 19/07/2007 เวลา : 20.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tfriend
 อย่าเครียดกับอะไรที่มันไม่ได้ดั่งใจเรา ถ้าวันนี้ไม่ใช่ก็ทำใหม่^^

รักแม่มากๆค่ะ ....

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 19/07/2007 เวลา : 19.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

ไม่มีแม่ ก็ไม่มีเรา "รักแม่" ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
get_away วันที่ : 18/07/2007 เวลา : 23.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/get

คุณมีนาอ่ะ...

แอบปาดน้ำตา

แล้วป้ายคุณมีนาทีหนึ่ง


ความคิดเห็นที่ 31 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 18/07/2007 เวลา : 22.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Aquarius
It's not where you start. It's where you finish.

กลับมาเคี้ยวเอื้อง (ใช้กับคนจะน่าเกลียดมั้ยเนี่ย)
ทำไมอ่านแล้วมันเศร้ากว่ารอบแรกนะ

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
feng_shui วันที่ : 18/07/2007 เวลา : 17.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

แวะมาฟังเพลงก่อนเก็บของกลับบ้านค่ะ
เพราะที่บ้าน เข้าบล๊อกคุณมีนา ไม่ค่อยจะได้

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
ปานชาลี วันที่ : 18/07/2007 เวลา : 13.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panchalee
มดหวานมาแล้วจ๊า

ซึ้งจังค่ะ คุณมีนา.. ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆๆ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
ฅนผ่านทาง วันที่ : 18/07/2007 เวลา : 02.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konphantang
ร่างไร้วิญญาณของคุณน้าผ่องพรรณนอนสงบนิ่งอยู่ในโลงศพหน้าเตาเผา หากไม่มีบรรยากาศของพิธีการแห่งความโศกเศร้า ก็คงไม่ต่างกับภาพการนอนหลับของผู้หญิงวัยเกษียณที่ยังมีเค้าความสวยให้เห็น..

คิดถึงแม่ครับ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
มีนา วันที่ : 17/07/2007 เวลา : 21.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mena
 ทุกก้าวย่างของชีวิตคือการเดินทาง ทุกเส้นทางบอกเรื่องราว

คุณแมวเหมียว --> มีเรื่องเกี่ยวกับแม่ที่อ่านแล้วซึ้งอีกมาเลยค่ะ
นายจักษ์ --> ใช่ค่ะ แม่เห็นลูกเป็นสมบัติล้ำค่ำเสมอ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่
นายสิบหมื่น --> ขอบคุณนะคะ จะหาโอกาสไปให้ได้ค่ะ
คุณdownrai --> คนเรามีเผลอ พลั้ง พลาด เสมอค่ะ เดี๋ยวจะตามไปตรวจการบ้านนะคะ
คุณจันทร์เพ็ญ_จันทนา --> ขอบคุณสำหรับบทกวี "สั้น...ซึ้ง ถึงแม่" นะคะ แม่เป็นตัวอย่างที่ดีเสมอ
คุณยายนิด --> ค่ะ หว่อเหิ่นอ้ายมามาเช่นกันค่ะ ...เนื้อเพลงร้องยากเกินไปเหรอคะ มีนาร้องมาตั้งกะเด็กๆ ประถมต้น เลยจำได้ง่ายค่ะ
คุณชุติภัทร์ --> ขอบคุณสำหรับ tag ที่ตอบนะคะ
คุณวิทย์ฯ --> กามนิตหนุ่มรีบส่ง Tag แต่ไม่ส่งต่อใคร รับทราบค่ะ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
downrai วันที่ : 17/07/2007 เวลา : 19.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mydiary

คุณวิทย์แดงฯเป็นนักเรียนตัวอย่างเลยนะครับ

...มาส่งการบ้านด้วยคนครับคุณมีนา...

http://www.oknation.net/blog/mydiary/2007/07/17/entry-1/comment#read

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
วิทย์แดงจันศรี วันที่ : 17/07/2007 เวลา : 17.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wit
witdaeng.tarad.com : หนังสือเก่าหนังสือมือสอง 

ส่งTagครับ...รวดเร็วปานกามนิตหนุ่ม
ผมไม่ได้ส่งต่อใครนะครับ

http://www.oknation.net/blog/wit/2007/07/17/entry-3/comment

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
ชุติภัทร์ วันที่ : 17/07/2007 เวลา : 10.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/way1
อย่าเพิ่งตัดสินฉัน จากสิ่งที่คุณอ่าน จนกว่าคุณจะได้รู้จักตัวจริงของฉัน

ตอบ Tag ให้แล้วนะคะ

ได้เท่าที่เห็นค่ะ
http://www.oknation.net/blog/way1/2007/07/17/entry-1
ไม่อยากเขียนให้เศร้า...เลยออกมาอย่างที่เห็นกัน...

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
Yai_Nid วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 22.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/YaiNid
เที่ยว Melbourne..ที่นี่  Love U..OK?..รักนะ..ได้มั้ยล่ะhttp://www.oknation.net/blog/konlangkow

ย่องตามมาเงียบๆ เป็นครั้งที่สองแล้ว
ตั้งใจนั่งอ่านอย่างสงบ ยามค่ำคืน....ซาบซึ้งในเนื้อหา
แล้วก็พยายามจะแกะเนื้อเพลงเพื่อร้องตาม
โอ้!...ยากเกินไป

อยากบอกว่า...

หว่อเหิ่นอ้ายหว่อเตอม่ามา...รักแม่มากที่สุดค่ะ

ขอบคุณสำหรับ Tag Mom ..ยินดีค่ะ
อาจจะช้าหน่อยนะคะ
เสร็จแล้วจะกลับมาแจ้งให้ทราบค่ะ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
จันทร์เพ็ญ_จันทนา วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 15.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/junphen
ทำดีให้ใจ...ทำใจให้ดี 

มาร่วมวงรักแม่ด้วยคน กับบทกวีที่เขียนไว้ "สั้น...ซึ้ง ถึงแม่" ค่ะ
..............

เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง...ซึ่งยิ่งใหญ่
เป็นหัวใจ เป็นความรัก อันศักดิ์สิทธิ์
เป็นชีวิต ที่สูงค่า กว่าชีวิต
เป็นมิ่งมิตร เป็นสายใย ไม่จืดจาง


ไม่จืดจาง ไม่ลางเลือน ในความรัก
ทั้งแน่นหนัก ทั้งจริงใจ ไม่เคยห่าง
ตราบชั่วดิน สิ้นฟ้า ชีวาวาง
"ลูกจะสร้าง สิ่งดีแท้...อย่างแม่ทำ"

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
downrai วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 12.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mydiary

รับ TAG ด้วยความยินดียิ่ง แต่ขอเวลาสักนิดนะครับ...

อ่านเรื่องของคุณมีนา แล้วคิดถึงความผิดพลาดที่เคยทำกับแม่ มันเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกแย่เมื่อนึกถึงมัน แต่มันก็ทำให้ฉันเข้าใจ และรักแม่ยิ่งๆๆๆ ขึ้นเช่นกัน ...

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 09.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

มีนา วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 18.56 น.

หนองคายเป็นจังหวัดทางอีสานที่เจริญไม่น้อย
แต่มีนาก็ยังไม่เคยไปเยือนถึงซะทีค่ะ
(ต้องหาโอกาสไปให้ได้ครับ น่าอยู่ตริงๆครับ)

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
นายจักษ วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 22.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mong
 อ่านแล้วคิดสักนิดก็ยังดี

แม่เห็นลูกเป็นสมบัติที่ล้ำค่าเสมอ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
แมวเหมียว วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 20.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wassanok

อ่านแล้วซึ้งจังค่ะ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
มีนา วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 20.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mena
 ทุกก้าวย่างของชีวิตคือการเดินทาง ทุกเส้นทางบอกเรื่องราว

คุณเฟิงสุ่ย, คุณ9ton, คุณpaedophile, คุณITGLOBAL
ทุกคนล้วนแต่รักแม่เหมือนๆ กันนะคะ
คุณคนโทใส่น้ำ --> แหะ แหะ โนเบล นี่แปลว่าไม่มีกระดิ่งด้วยรึเปล่าคะ
คุณวิทย์ --> มีนาอยากอ่านเรื่องนางฟ้าน่ะค่ะ
ท่านมะอึก --> รับทราบค่ะ ท่านผู้ไม่ทิ้งร่องรอย
คุณauguzzy --> สะท้อนใจจากอุทาหรณ์ที่ยกมารึเปล่าคะ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
auguzzy วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 19.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raterko
A man can be destroyed but not defeated.

เฮ้อ อ่านกี่รอบก้อยังสะท้อนใจเหมือนเดิม

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
มะอึก วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 19.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

อ่านแล้วครับมีนา..ซาบซึ้งใจ....

ขอสบาย ๆ อารมณ์จะมาซึบซัยอีกรอบ แต่ไม่ทิ้งร่องรอยนะจ๊ะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
วิทย์แดงจันศรี วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 19.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wit
witdaeng.tarad.com : หนังสือเก่าหนังสือมือสอง 

แม่ผมเป็นนางฟ้า

*****

รับทราบภารกิจครับ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 19.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Aquarius
It's not where you start. It's where you finish.

มาตรวจการบ้านครับ เดี๋ยวจะมาอีกรอบเพื่อฟังเพลง (เครื่องที่บ้านมันเกเรฟังเพลงไม่ค่อยได้)

เขียนยาวอย่างนี้กะว่าจะได้โนเบลแหงมๆ
ขอบคุณมากนะครับ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ITGLOBAL วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 19.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/global
โลกใบนี้มีแต่รัก

i love mom

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
paedophile วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 18.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paedophiel
ขับเคลื่อนอารมณ์ให้ตรงร่องน้ำหากประมาทอาจทำให้สำนึกถูกเฉี่ยวชนจนสติปัญญาเกยตื้น

แม่คือหนึ่งเดียวในโลก

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
9ton วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 18.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/IsAmR
(เงินทอง ของมายา ข้าวปลา คือ ของจริง)ขอทำหน้าที่ผู้ชม(อ่าน) ก็พอนะ..............

ขอให้รักแม่มาก ๆ ครับ
และก็ให้เกียรติเพศแม่ด้วยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
feng_shui วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 18.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

ยกมือหนับหนัน รักแม่ เหมือนกัน ด้วยคนค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
มีนา วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 18.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mena
 ทุกก้าวย่างของชีวิตคือการเดินทาง ทุกเส้นทางบอกเรื่องราว

คุณขงเบ้ง, นายสิบหมื่น, คุณoki
มีนาเชื่อว่าใครๆ ก็รักและคิดถึงแม่ค่ะ โดยเฉพาะผู้อยู่ในลักษณะครอบครัวเดี่ยว

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
oki วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 18.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/okna


ผมรักแม่ครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 18.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

ครับผม รักแม่ครับ
และคิดถึงแม่ด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ขงเบ้ง วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 18.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/iam9594
เราไม่เห็นความแตกทำลายของจิต ซึ่งเร็วกว่าความชราภาพ 

365 วันคือวันแม่

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
มีนา วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 18.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mena
 ทุกก้าวย่างของชีวิตคือการเดินทาง ทุกเส้นทางบอกเรื่องราว

คุณส.ผาติสุวัณณ , คุณหนุ่มผมยาว และคุณลูกเสือหมายเลข9 ขอบคุณที่แวะมาอ่านเรื่องแม่นะคะ แม่มีบุญคุณกับเราอย่างใหญ่หลวงจริงๆ ล่ะค่ะ

คุณลูกเสือฯ ถ่อมตัว เห็นเขียนแต่ละเรื่องดีจนคนอ่านเคลิ้มเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 18.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ผมเลย..ไม่ค่อยกล้วเจียนเลย
คุณมีนาเขียนดีจังครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
+หนุ่มผมยาว+ วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 18.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/My-love
<--หนุ่มน้อย--<< [-ก้าวไปให้ถึงฝั่งฝัน-] [-เหนื่อยนักพักศาลาริมน้ำ-]

แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง....

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ส.ผาติสุวัณณ วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 18.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phaison
........แล้วฉันจะกลับมา......เมื่อฟ้าสาง.........


รักแม่


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน