*/
  • มีนา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : white4linen@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-03-17
  • จำนวนเรื่อง : 136
  • จำนวนผู้ชม : 726741
  • จำนวนผู้โหวต : 415
  • ส่ง msg :
  • โหวต 415 คน
<< ตุลาคม 2007 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 3 ตุลาคม 2550
Posted by มีนา , ผู้อ่าน : 4050 , 23:35:27 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แรกสุดที่คุณเฟิงสุ่ยเชิญชวนให้เข้าร่วม "โครงการเปิดกรุ ประสานรัก แห่งชาวโอเคเนชั่น" ดิฉันนึกทันทีว่าจะส่งสาย A เข้าร่วมด้วยอย่างแน่นอน เพราะมีหลายๆ สิ่งที่เป็นของรักของหวง ที่เก็บมานานกว่า 20 ปี แต่เอาเข้าจริง ของบางส่วนดิฉันยังหาไม่เจอ เพราะน้องสาวได้นำของของดิฉันไปเก็บยังที่ใดก็จำไม่ได้ ...เอ๊ะ!!! นี่จัดเป็นของรักของหวงประสาอะไรกันนะ ของเก็บอยู่ไหนยังไม่รู้เลย

มิตรภาพของดิฉันกับเพื่อนในวัยประถม ยังมีหลงเหลืออยู่จนทุกวันนี้แค่คนเดียว เป็นหนุ่มนักธุรกิจที่ยังแวะเวียนไปเยี่ยมที่บ้านพร้อมภรรยา พูดคุยทักทายป๊ะป๋ากับแม่ แม้หลายครั้งที่เราไม่ได้เจอกันเพราะดิฉันไม่อยู่บ้าน บางครั้งดิฉันก็กลัวสูญเสียมิตรภาพที่ดีกับเพื่อนคนนี้ ที่ในอดีตเคยเกิดความผิดพลาดทางธุรกิจ แล้วทางทีมงานของดิฉันเข้าไปตรวจสอบจับกุม ไม่เคยตัดพ้อต่อว่าในเรื่องนี้ แถมยังให้เบาะแสคนกระทำความผิดรายอื่นอีก ที่สำคัญคือยังคงเป็นเพื่อนที่ดีสม่ำเสมอ ยังนำขนมมาฝากไว้ให้ จนดิฉันเองกลับละอายใจ


เพื่อนๆ ในวัยเรียนแต่ละแห่ง ล้วนแต่ให้ความทรงจำที่ไม่สามารถลืมเลือน สามารถยิ้มได้เมื่อนึกถึง สามหนุ่มสามมุมในรูปซ้ายมือ เป็นเพื่อนที่เรียกกว่าสนิทมากจนกระทั่งในปัจจุบัน บางคนจะเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการช่วยเหลือเพื่อนฝูงยามลำบาก คำพูดที่ว่า ..ต้องการอะไรขอให้บอก... ช่วยเหลือทุกอย่าง ดิฉันเห็นแล้ว รู้ว่ามิตรภาพเช่นนี้หาซื้อที่ไหนไม่ได้เลย

สมัยเรียนหากใครเคยได้ออกค่ายอาสาพัฒนาชนบทเพื่อสร้างห้องสมุดในโรงเรียนต่างจังหวัด จะรู้ว่ามันมีรสชาติอย่างบอกไม่ถูกเลย ความยากลำบาก ความสนุกสนาน ความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน


ดิฉันมีความทรงจำกับมิตรภาพในแบบนุ่งลมห่มฟ้ากับเพื่อนกลุ่มที่เพิ่งเข้ามาทำงานด้วยกัน โดยดิฉันเป็นหัวโจกในการจัดนำเที่ยวแบบเปิดหนังสือ อสท. เป็นคู่มือครั้งแรก บนเส้นทางเกาะพีพี--สมุย--พะงัน--เกาะเต่า--เกาะนางยวน ...เรียกว่าข้ามฝั่งทะเลเที่ยวเลย ในเวลา 9 วัน (ช่วงหยุดยาวตอนจัดเวิล์ดแบงค์ในไทย) โดยขออาศัยใบบุญจากเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่ทำงานแบงค์ ช่วยหาที่พักราคาพิเศษที่เกาะพีพีให้ ...พิเศษอย่างคาดไม่ถึงจริงๆ แหละค่ะ เพราะเพื่อนบอกว่าลูกค้าให้พักฟรีเป็นรีสอร์ทที่จะเปิดใหม่ แต่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ ปรากฏว่ายังไม่มีห้องอาบน้ำเลยค่ะ เราเลยต้องนุ่งลมห่มฟ้าอาบน้ำร่วมกันวันละสองครั้งตอนตีสี่ตีห้าก่อนฟ้าสว่างและตอนดึกของทุกคืนบนเกาะพีพี มิตรภาพแบบห่ามๆ แบบนี้เกิดขึ้นได้เพราะยังอยู่ในวัยคะนอง แต่สิ่งหนึ่งที่ได้กลับมาคือเรายังเกาะกลุ่มกันแน่นเหนียว แม้เวลาจะผ่านไปสิบกว่าปีและเจอะเจอกันน้อยลงเพราะต่างมีภาระครอบครัวกันเป็นส่วนมาก

คงจะเป็นไปไม่ได้หากดิฉันจะไม่พูดถึงมิตรภาพสิบปีทางอินเตอร์เน็ต ที่มีต่อ "แอน" ครูสอนเปียโนคนสวย ที่เรื่องราวคงผ่านสายตาใครหลายคนแล้ว จากเรื่องเล่า "เที่ยวไม่ง้อทัวร์ ตีตั๋วเที่ยวเกาหลี" ทั้ง 5 ตอน บนเส้นมิตรภาพนี้ดิฉันคิดว่าจะยั่งยืนไปอีกนาน เพราะความเป็นคนน่ารักและจริงใจของแอนกับน้องๆ ที่ใครๆ ก็คงอดหลงรักไม่ได้ แถมแต่ละคนยังพูดเก่งมากๆ ฟังเพลินจนคนฟังอาจหลับได้เลยค่ะ

มิตรภาพอย่างหนึ่งที่ดิฉันมักจะระลึกถึงอยู่เสมอ คือ มิตรภาพที่ผ่านทางตัวอักษร ความที่เป็นคนชอบเขียนมากกว่าพูดมาตั้งแต่เล็ก สิ่งที่ทำได้ดีคือการเขียนจดหมาย

ดิฉันเริ่มจากการค้นหารายชื่อ Penpals ตามที่ลงประกาศไว้ใน Student Weekly เพราะอยากฝึกภาษาอังกฤษไปในตัว เมื่อเลือกดูข้อมูลอายุและประเทศแล้วจึงเขียนส่งไป หมดเงินค่าแสตมป์ไปเยอะมาก แต่ก็ไม่ท้อในการเขียนแนะนำตัวเองไปเรื่อยๆ แม้ว่าจดหมายหลายฉบับจะไม่ได้รับการตอบกลับ ยังจำได้ว่า penfriend คนแรกมาจากประเทศกาตาร์นี่เอง เขียนได้ไม่นานก็เงียบหาย บางรายคุยกันได้ไม่นาน ดิฉันก็เป็นฝ่ายเลิกเขียนเอง ด้วยความกลัวเกินเหตุที่พอเขาบอกว่าจะมาเมืองไทยเพราะอยากแต่งงานด้วย

Mari-Anne Henningsohn จากประเทศสวีเดน เป็นเพื่อนทางจดหมายที่ไม่เคยเห็นตัวจริงของกันและกันเลย ทว่าเขียนคุยกันได้นานกว่าสิบปี ตั้งแต่อยู่ในวัยทีนเอจจนกระทั่งเธอมีคู่หมั้น แต่งงานและมีลูก ถึงแม้ว่าเราจะไม่เคยพบกัน แต่ก็มีการแลกเปลี่ยนรูปและส่งของขวัญให้กันอย่างสม่ำเสมอ อย่างไรก็ตาม มิตรภาพเราก็สิ้นสุดลงเพราะความแย่ของดิฉัน เมื่อได้รับจดหมายของเธอก่อนไปอบรมที่ญี่ปุ่น และไม่ทันได้ตอบกลับ ตั้งใจว่าไปอยู่ญี่ปุ่นคงจะมีเวลาได้เขียนหาเธอ

ดิฉันเขียนหาเธอจริงๆ ค่ะ คุยสั้นๆ ว่าอยู่ที่ญี่ปุ่นเป็นอย่างไรและกำลังจะกลับเมืองไทย โดยลืมที่จะพูดถึง Gabriel ลูกของเธอที่เล่ามาในจดหมายว่ากำลังป่วยอยู่ ...ดิฉันลืมสนิทจริงๆ ..จดหมายที่เธอตอบกลับมาจึงเต็มไปด้วยคำตัดพ้อต่อว่าอย่างแรง ซึ่งดิฉันได้แสดงความเสียใจและขอโทษไป แต่มันไม่ทันการแล้ว... ยังเสียใจจนทุกวันนี้ว่าได้ทำมิตรภาพตกหล่นระหว่างทางไปอย่างไม่น่าให้อภัยเลย

อย่างไรก็ตาม มิตรภาพจากการเขียนจดหมายไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะเพื่อนต่างแดนเท่านั้น

สมัยเรียนพาณิชย์ ดิฉันได้แรงบันดาลใจจากอาจารย์ท่านหนึ่ง ซึ่งให้ส่ง ส.ค.ส. อวยพรปีใหม่ให้กับผู้อยู่แนวหน้าอย่างทหาร หรือ ต.ช.ด. (ตำรวจตระเวนชายแดน) ซึ่งดิฉันก็ทำตาม และโดยที่ไม่ต้องติดแสตมป์นี่เอง ทำให้ดิฉันส่งไปได้มากมายหลายๆ จังหวัด เลือกจังหวัดที่อยู่ตามชายแดน โดยการจ่าหน้าซองดังนี้

 

ไม่ได้คาดคิดว่าจะมีการส่ง ส.ค.ส. หรือจดหมายตอบกลับมาหรอกค่ะ แต่ปรากฏว่ามี ส.ค.ส. และจดหมายตอบกลับมาจากแนวหน้าเหล่านี้หลายฉบับ หน้าซองจะมีตราตรวจแล้วประทับอยู่ บางฉบับก็มาจากฐานเดียวกัน แต่ต่างคนเขียน โดยส่วนมากจะมาจากจังหวัดเชียงราย (อำเภอเทิง) และจันทบุรี (อ.โป่งน้ำร้อน) ดิฉันรู้สึกดีใจที่ทหารแนวหน้าเหล่านั้นได้รับคำอวยพรปีใหม่ จึงได้ตอบจดหมายขอบคุณไปทุกคน ดิฉันทำเช่นนี้ในช่วงปีใหม่เป็นเวลาหลายปี ส่งไปให้คนที่ไม่รู้จัก รู้แต่ว่าเขาเหล่านี้ได้ทำหน้าที่ดูแลปกป้องบ้านเมืองและยากลำบากแทนเรา


บางทีเราอาจจะนึกไม่ถึงเลยว่า การได้อ่านจดหมายในถิ่นที่กันดาร ห่างจากครอบครัว ในบังเกอร์หลบภัย เป็นเสมือนของขวัญที่มีค่าสำหรับแนวหน้าเหล่านี้ ดิฉันจึงตอบจดหมายทุกฉบับหากมีผู้รับ ส.ค.ส. แล้วตอบกลับมา เขียนจนให้อีกฝ่ายเลิกเขียนไปเอง แต่มีอยู่ท่านหนึ่ง ดิฉันเขียนตั้งแต่พี่เขายังอยู่ที่ชายแดน จนย้ายกลับลงมาที่นครราชสีมา ยามเมื่อภัยตามชายแดนลดน้อยลง เขียนคุยด้วยตั้งแต่ยังเป็นชั้นประทวนจนเป็นชั้นสัญญาบัตร นับเวลาแล้วไม่ต่ำกว่าเจ็ดปี ในฐานะของพี่กับน้องนะคะ ไม่ใช่ในฐานะคนรัก และดิฉันก็ถือว่าได้ทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จสิ้นลงเมื่อพี่เขาขอลาไปแต่งงาน

ความสุขในการส่ง ส.ค.ส. และการเขียนจดหมายถึงแนวหน้าเหล่านี้ ยังเป็นไออุ่นอยู่ในใจ ดิฉันงดการเขียนและส่งมานานมากเนื่องจากบ้านเมืองสงบ ....แต่ขณะนี้ เหตุการณ์ไม่สงบในบ้านเราโดยเฉพาะทางภาคใต้ยังคุกรุ่นอยู่ ...คงจะเป็นการดีหากจะมีผู้ใดได้แรงบันดาลใจจากตรงนี้ เขียนจดหมายคุยกับคนที่ลงไปปฏิบัติหน้าที่ทางใต้ ดังเช่นที่ดิฉันเคยเขียนคุยกับแนวหน้าในอดีต ไม่ว่าหญิงหรือชาย ผู้ใหญ่หรือเด็ก ก็สามารถทำกันได้ทุกคน ถึงแม้ว่าการเขียนจดหมายในปัจจุบันจะดูล้าสมัยไปแล้วก็ตาม

บางที คุณอาจจะได้มิตรภาพที่มีค่ากับความทรงจำมากที่สุดจากการเขียนจดหมายนี่ก็ได้ค่ะ



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 39 (0)
MoneyPenny วันที่ : 07/10/2007 เวลา : 07.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/moneypenny
If you like me...run away now!


แวะมาขอบคุณสำหรับโหวตรอบสองค่ะคุณมีนา

น่ารักที่สุดเลยยย

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 07/10/2007 เวลา : 00.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Bhirisa
www.oknation.net/blog/misspostcard


แวะมาขอบคุณที่โหวตให้กันค่ะ..รอบสองเช่นกันค่ะ
ประกาศ..ขอขอบคุณ MoneyPenny ที่ทำป้ายสวย ๆ อันนี้ให้ด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
Akanishi วันที่ : 07/10/2007 เวลา : 00.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Akanishi

A4: มารายงานตัวเจ้าค่ะ หลังจากหายไปนาน

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 06/10/2007 เวลา : 22.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

คุณมีนา..กิจกรรมเยอะรอบตัวเลยครับ
เคยเขียนจดหมายถึงทหารเหมือนกัน...แต่เป็นน้องน่ะ
เขาถูกเกณฑ์เป็นทหาร
อิอิ ล้อเล่นครับ
ตอนอยู่ต่างจังหวัด พี่ข้างบ้านเขาเป็นทหาร เขาเล่าว่าทหารชอบอ่าน ชอบเขียนจดหมาย เราเป็นเด็กๆ ก็เลยเขียนกับเพื่อนๆ ลงชื่อเด็กๆ ทั้งตลาดไป
พี่ทหารเขาทำให้เราภูมิใจมากเลย...ด้วยการส่งป้ายอาร์มประจำหน่วยเขามาให้เด็กๆ คนละอัน พวกเราเอามาติดเสื้อกันทุกคน...

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 06/10/2007 เวลา : 22.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

สวัสดีค่ะพี่มีนา หวานมาช้าไปสักนิดนะค่ะ

แต่ก็ไม่เคยลืมมิตรภาพดีดีของพี่สาวเลยนะค่ะ

อ่านเรื่องของพี่ กับ พี่และเพื่อนอีกหลายท่าน
ประทับใจแทบทุกเรื่องเลย สำหรับเรื่องของพี่ประทับใจมากกับมิตรภาพดีดี ที่พี่ได้รับ และจากมิตรที่ได้จากพี่
เป็นน้ำใจที่มีค่า และหาซื้อไม่ได้ เป็นความสุขและความทรงจำที่งดงามค่ะ

"หวาน"

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
มีนา วันที่ : 06/10/2007 เวลา : 20.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mena
 ทุกก้าวย่างของชีวิตคือการเดินทาง ทุกเส้นทางบอกเรื่องราว

คุณหมีปีศาจ --> ขอบคุณสำหรับโหวตและการเป็นเพื่อนบ้าน ยินดีอย่างยิ่งค่ะ

ท่านมะอึก --> มีนาเป็นคนช่างเก็บค่ะ ความรู้สึกจะดีหรือร้าย ก็ยังเก็บรวบรวมไว้อยู่ในความทรงจำ

นักข่าวเกียร์ว่าง --> ขอบคุณค่ะ ว่าแต่ตาหวานข้างเดียวพอเหรอคะ

คุณดินดำน้ำชุ่ม --> ขอบคุณสำหรับการมาเยี่ยมรอบใหม่ค่ะ

คุณnobody007 --> ขอบคุณที่เป็นแรงเชียร์ให้มีนานะคะ

คุณรุสสกี้ --> มีนาว่าสมควรโกรธค่ะ เพราะลูกเธอป่วยไม่สบายค่อนข้างหนักเลยล่ะค่ะ แต่ทุกวันนี้ก็ยังคิดถึงเธออยู่ จดหมายทุกฉบับยังเก็บอยู่ในกล่อง ไม่ทิ้งหายค่ะ

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
รุสสกี้ วันที่ : 06/10/2007 เวลา : 15.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/russky
รุ่งอรุณ.....ที่นี่เงียบสงบ

ผมว่า คุณ Mari-Anne Henningsohn ไม่น่าจะโกรธมากมายอะไรขนาดนั้นนะ

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
nobody007 วันที่ : 06/10/2007 เวลา : 09.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nobody007
The slower u go, the more u see the movement of life. ; ) :M.M. Prishvin. 


สู้สู้ครับ

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
ดินดำน้ำชุ่ม วันที่ : 06/10/2007 เวลา : 00.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/derreiser
เพื่อชาติ และเป็นคนดีของชาติ

มาเยี่ยมอีกรอบ เช้า 6 ตค. ครับ

ตค.รำลึก

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
นักข่าวเกียร์ว่าง วันที่ : 06/10/2007 เวลา : 00.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/reporter2526
"อยากเป็นนักเขียน ต้องหัดตั้งไข่จากการเขียน"

ขอบคุณในน้ำใจที่ไปหาที่บล้อคบ่อยๆ

- - - - ->

ส่งตาหวานให้เจ้าของบล็อค

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
มะอึก วันที่ : 05/10/2007 เวลา : 23.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

คุณมีนาช่างรวบรวมนะครับ
รวบรวมความรู้สึกที่ดี.....

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
หมีปิศาจ วันที่ : 05/10/2007 เวลา : 23.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

เป็นมิตรภาพในหลากหลายรูปแบบจริงๆ
ผมไม่แปลกใจที่คุณมีนามีเพื่อนทางเนตที่น่ารักและจริงใจอย่างคุณแอน
เพราะบทความของคุณมีนาที่ผมได้อ่านก็สื่อให้เห็นความเปิดเผยและจริงใจเสมอ
แม้จะไม่ได้แวะมาบ่อยๆ หรือได้อ่านทุกๆ เรื่องก็ยังรู้สึกได้

ขอให้ +1 โหวต ณ ที่นี้ และขออนุญาตเป็นเพื่อนบ้านด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
มีนา วันที่ : 05/10/2007 เวลา : 22.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mena
 ทุกก้าวย่างของชีวิตคือการเดินทาง ทุกเส้นทางบอกเรื่องราว

คุณปฐม --> ระวังยิ้มค้างนะคะคุณน้อง

คุณDekthep --> เพื่อนเช่นนี้หายากค่ะ ส่วนมากเมื่อหน้าที่มา มิตรภาพมักจะจางหายไป

คุณ9ton --> มีนาเคยไปออกค่ายแล้วต้องพักอยู่ในบังเกอร์หลุมหลบภัยของ ต.ช.ด. ค่ะ ทราบเลยว่าแนวหน้าลำบาก การมีจดหมายไปถึง น่าจะเป็นการทำให้ผ่อนคลายได้อย่างดี

คุณวิทย์ฯ --> มีนาไม่ทันได้คิดว่ามิตรภาพจะเปราะบางขนาดนั้น เป็นความคาดไม่ถึงจริงๆ
แล้วตอนที่มีนาเขียนจดหมายคุยกับแนวหน้าก็เหมือนกัน เวลาจดหมายไม่ติดแสตมป์มาที่บ้านทีไร แม่จะมองด้วยความไม่สบายใจ เพราะกลัวได้ลูกเขยเป็นทหาร

คุณapooh --> เรื่องจดหมายถึง ตชด. มีนาจะบอกรายละเอียดให้ทางจดหมายน้อยตามที่ต้องการนะคะ ขอบคุณที่แวะมาอ่าน และหวังว่าจะเป็นกำลังใจให้แนวหน้าด้วยนะคะ

คุณMoneyPenny --> สมัยเด็กๆ มีนาเป็นคนชอบถ่ายรูปค่ะ จะมีกล้องไว้ถ่ายเวลามีงานต่างๆ ตอนนี้เลยได้รำลึกถึงความหลัง

คุณช้องนาง --> ขอบคุณนะคะ คุณช้องนางรักษาสุขภาพดีๆ ด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
ช้องนาง วันที่ : 05/10/2007 เวลา : 20.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nang
...รติกาลแห่งไมตรี...จาก...บ้านน้อย  ในซอยลึก.......


สวัสดีค่ะ คุณมีนา
นางมาชื่นชมผลงานของคุณ
และมาเป็นกำลังใจให้คุณ นะคะ

คิดถึงเสมอค่ะ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
MoneyPenny วันที่ : 05/10/2007 เวลา : 20.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/moneypenny
If you like me...run away now!


ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตค่ะคุณมีนา

แวะมาเยี่ยมบล็อกคุณมีนามาอ่านเหมือนกันค่ะ ดูรูปเพลิดเพลินไปเลยแล้วแอบคิดว่า "ทำไมฉันไม่มีรูปแบบนี้มั่งนะ" เสียดายจังค่ะ สมัยเด็ก ๆ ก็ไม่มีกล้องน่ะค่ะ แล้วก็ไม่มีใครมีด้วยนะรู้สึก ดูรูปแล้วก็อดคิดถึงเพื่อนเก่า ๆ ไม่ได้เหมือนกันค่ะ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
apooh วันที่ : 05/10/2007 เวลา : 15.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle

แนวคิดเรื่องจดหมาย ถึง ตชด. น่าสนค่ะ
ไม่ทราบว่ารบกวนช่วยบอกรายละเอียด ในการจ่าหน้า โดยระเอียด ให้ที่ จดหมายน้อย ได้รึเปล่าคะ?
ขอบคุณค่ะ

มาอ่านก่อนโวทค่ะ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
วิทย์แดงจันศรี วันที่ : 05/10/2007 เวลา : 11.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wit
witdaeng.tarad.com : หนังสือเก่าหนังสือมือสอง 

อ่านสนุกครับ... เพื่อนจากสวีเดนของคุณมีนาทำให้เรารู้ว่ามิตรภาพนั้นบอบบาง

เมื่อก่อนพี่สาวผมก็เขียนจดหมายไปแนวหน้าเหมือนกันครับ..เธอชอบฟังรายการวิทยุ...เมื่อก่อนวิทยุเอเอ็มจะมีรายการที่อ่านจดหมายแล้วก็ฝากเพลงถึงคนนั้นคนนี้..พี่สาวผมก็ขอเพลงให้ทหารที่อยู่แนวหน้า..บางทีเธอก็เขียนไปโดยตรง..ส่วนมากได้ที่อยู่จากศาลาคนเศร้า ...เขียนไปเขียนมา..ผมมีพี่เขยเป็นทหารเลย

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
9ton วันที่ : 05/10/2007 เวลา : 10.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/IsAmR
(เงินทอง ของมายา ข้าวปลา คือ ของจริง)ขอทำหน้าที่ผู้ชม(อ่าน) ก็พอนะ..............

ประทับใจจริง ๆ ครับ ...
ผมเข้าใจเลย...อารมณ์ทหารเวลาได้รับ จม. หรือ ส.ค.ส.จากแนวหลัง...สมัยผมเป็นนักเรียนทหาร หรือแม้แต่เรียนจบทำงานแล้ว...เวลามีใครส่งจดหมายมาถึง ผมจะอ่านทุกคำพูด ทุกตัวอักษร...
ตอนนี้ลาออกมาแล้วก็ยังระลึกถึงเรื่องราวเหล่านั้นอยู่บ้างบางโอกาสครับ..

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
Dekthep วันที่ : 05/10/2007 เวลา : 09.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dekthep
  บนเส้นทางมีจุดหมาย   ระหว่างจุดหมายมีเรื่องราว  

หายากนะครับที่มีเพื่อนที่เข้าใจ...สามารถแยกระหว่างมิตรภาพกับหน้าที่ ดีจริงๆสำหรับสังคม...

แวะมาอ่านก่อนโหวตครับ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
ปฐม วันที่ : 05/10/2007 เวลา : 07.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pathom
หยุด !!!  การเกลียดชังทุกอย่าง  หันมาเกลียดตัวเองแทน  ตึ่งโป๊ะ !!!

ผมยิ้มไม่หยุดเลยจ๊ะพี่จ๋า...

น่ารักจัง

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
มีนา วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 23.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mena
 ทุกก้าวย่างของชีวิตคือการเดินทาง ทุกเส้นทางบอกเรื่องราว

คุณthesaint --> ขอบคุณที่แวะมาและเอาใจช่วยค่ะ
คุณคันทรี่แมน --> ยับเยินขนาดไหนเหรอคะ น่าจะนำมาให้พิสูจน์บ้างนะคะ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
คันทรี่แมน วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 23.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/countryman
ชีวิตกับเพลงของคนบ้านนอก และอื่นๆ

ชอบเอารูปเก่าๆมาดูเหมือนกัน แต่ดูแล้วก็ปลงว่าทำไมตอนหนุ่มๆ ตูถึงได้หล่อขนาดนั้น

แต่ ณ. บัดนี้ ทำไมถึงได้ยับเยินได้ขนาดนี้ก็ไม่รู้

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
thesaint วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 19.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thesaint
---- การมีสายยางอยู่ในจมูกดูเลวร้าย แต่การดึงออกมามันทำให้ผมแทบบ้า ----


----มาเยี่ยมคุณมีนาในวันที่โอเค เต็มไปด้วยการประกวดของรักของหวง .... งัยก็เอาใจช่วย ที่สำคัญรักษาสุขภาพด้วยนะครับ ----

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
มีนา วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 18.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mena
 ทุกก้าวย่างของชีวิตคือการเดินทาง ทุกเส้นทางบอกเรื่องราว

คุณพิชญาภา --> แอบมาติดเรทให้มีนาจนได้นะคะ

คุณลานเทวา --> ขอบคุณที่แวะมาชวนไปวัดค่ะ เดี๋ยวมีนาจะตามไปนะคะ

คุณบี --> ความทรงจำ เป็นของรักของหวงของใครหลายๆ คน โดยเฉพาะในยามที่มีความสุข

คุณSupawan --> จะตามไปทักทายที่เชียงใหม่นะคะ

คุณดินดำน้ำชุ่ม --> ขอบคุณสำหรับมิตรภาพและโหวตค่ะ

คุณBlueHill --> กลายเป็นอดีตไปแล้วค่ะ ปัจจุบันนี้เดินทางน้อยลงมากๆ และกำลังจะเปลี่ยนเส้นทางเดินบ้างเหมือนกันค่ะ

คุณเสือจุ่น -->ดีใจจังค่ะ ที่พบคนเคยเขียนจดหมายถึงทหารด้วย ลองดูอีกครั้งไหมคะ

คุณเป๊ปซี่ -->นึกว่าจะมาเป็นหัวคะแนนให้มีนาซะอีก

คุณภิริสา --> ขนาดเรียกว่าบ้ารักบ้าหวงเลยเหรอคะ เชื่อแล้วค่ะว่า "ฉันรักเขามาก" ตามไปอ่านแน่ๆ ค่ะ

คุณปฏิจจชน --> การเขียนทำให้ไม่ต้องเร่งรีบเหมือนการพูดที่อาจจะประหม่า ฯลฯ
ตั้งใจค่ะ อยากจะเขียนถึงทหารถึงคนที่ต้องปฏิบัติหน้าที่อยู่ทางใต้ เช่นที่เคยได้ทำมาในอดีต
เรามาร่วมเขียนด้วยกันตรงนี้ดีไหมคะ

ขออนุญาตตามกลับไปเยี่ยมตอนกลับถึงบ้านดีกว่านะคะ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
patijjachon วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 17.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/patijjachon
ปฏิจจชน ... คนที่ยังเป็นหนี้แผ่นดิน

คุณมีนา นับเป็นนักเขียน (จดหมาย) ตัวยงเลยนะครับนี่ ...
ผมเคยได้ยินได้ฟังมาเหมือนกันครับ ...
การที่ทหารหรือตำรวจที่ปฏิบัติหน้าที่ห่างไกล และเสี่ยงอันตราย ... จดหมายที่แนวหลัง ไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่ก็แล้วแต่ มีคุณค่าและเป็นกำลังใจสำหรับพวกเขามากทีเดียวครับ

ตอนนี้ ทางใต้ก็เปรียบเสมือนมีสงคราม ... คุณมีนา ไม่คิดจะลองเขียนถึงพวกเขาอีกสักครั้งหรือครับ ...

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 16.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Bhirisa
www.oknation.net/blog/misspostcard

โห...ทำจายลำบากนะเนี๊ยะ...จะโหวตให้ใครดีล่ะค่ะ
โหวตให้ตัวเองก็ไม่ได้...ซะด้วย...

มิตรภาพสมัยวัยเรียนเป็นอะไรที่ผูกพันเหมือนกัน...
ข้าเจ้าก็มีของรักของหวงหลายชิ้น...เรียกว่า บ้ารักบ้าหวงก็ว่าได้ แต่ ของที่ขอแจมกับบางโอเค ณ ที่นี้ คิดเอาไว้ว่า ไม่ได้โหวตไม่เป็นไร แต่สุขใจที่ได้เขียน ประกาศให้โลกนี้รู้ว่า "ฉันรักเขามาก" อยากรู้ตามไปอ่านนะคะ...

และขอบคุณที่แวะไปทักทายกันด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 12.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8


เห็นเหมือน "หัวคะแนน" ของผมครับ....คุณเจเจ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เสือจุ่น วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 10.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tigerjun
สู่ฝัน กรุงเทพฯ เมืองจักรยาน ติดตามข่าวได้ที่ Bangkok Bicycle Campaign

เคยเขียนจดหมายถึงทหารด้วยครับ ตอนเด็กๆ แต่ทำไมตอนโตไม่ยักกะอยากเขียนก็ไม่รู้

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
BlueHill วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 09.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

คุณมีนา เป็นนักเดินทางเหมือนกันนะครับนี่

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ดินดำน้ำชุ่ม วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 08.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/derreiser
เพื่อชาติ และเป็นคนดีของชาติ

ขอโหวตให้กับคำว่า มิตรภาพ ของคุณมีนา ครับ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
Supawan วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 08.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

ขอบคุณค่ะ

แวะมาทักทายจากเชียงใหม่ค่ะ ...

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
วิตามินบี วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 04.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


ความสุข
ความทรงจำ
ไม่มีที่สิ้นสุด
ยืนยาว
หนักแน่น
มั่นคง
และน่าประทับใจค่ะ

(บีก็ของรักของหวงเหมือนกันนะคะ)

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ลานเทวา วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 02.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phutanow
 .......ทุกบทคำนำนัยยะ   เถอะเจ้าจงชำระ   มันด้วยใจ.........

สวัสดีครับผม
วันนี้วันพระ
ยามเช้า
เราไปวัดกันนะ ครับ
http://www.oknation.net/blog/phutanow/2007/10/04/entry-1

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
พิชญาภา วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 00.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pitchayapa


กำลังสงสัย ประโยคที่ว่า

'ดิฉันมีความทรงจำกับมิตรภาพในแบบนุ่งลมห่มฟ้ากับเพื่อนกลุ่มที่เพิ่งเข้ามาทำงานด้วยกัน'

แบบนี้ติดเรทรึเปล่าคะ เวบมาสเตอร์

(พูดเล่นนะคะคุณ)



ความคิดเห็นที่ 5 (0)
มีนา วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 00.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mena
 ทุกก้าวย่างของชีวิตคือการเดินทาง ทุกเส้นทางบอกเรื่องราว

คุณsomboontiew --> ขอบคุณที่มาเยี่ยมเยียนค่ะ แล้วมีนาจะตามไปร่วมถวายพระพรนะคะ

คุณYaiNid --> เรื่องการเขียนจดหมายคุยกับแนวหน้า มีนาไม่ค่อยได้เปิดเผยให้ใครทราบ ...ขอบคุณอีกครั้งนะคะ

คุณเฟิงสุ่ย --> มิตรภาพในความทรงจำเป็นของรักของหวง และเพิ่งจะเปิดเผยเป็นครั้งแรกนี่ล่ะค่ะ

คุณเจเจ --> ค่ะ เป็นอีกหนึ่งมุมมองในมิตรภาพ ที่สามารถสื่อถึงกันได้

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 03/10/2007 เวลา : 23.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 

มุมมองในมิตรภาพ

งดงามมากค่ะ

หลากหลายช่องทางให้สื่อถึง

แต่ให้ความรู้สึกดีๆเหมือนกัน

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
feng_shui วันที่ : 03/10/2007 เวลา : 23.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

มาสอยรายละเอียด และมาซาบวึ้งกับสิ่งรัก สิ่งหวงของคุณมีนาค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Yai_Nid วันที่ : 03/10/2007 เวลา : 23.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/YaiNid
เที่ยว Melbourne..ที่นี่  Love U..OK?..รักนะ..ได้มั้ยล่ะhttp://www.oknation.net/blog/konlangkow

ประทับใจมากค่ะกับการเขียนจดหมายและส่ง ส.ค.ส. ถึงแนวหน้า
เป็นน้ำใจที่ซื้อหาไม่ได้นะคะ
ขอบคุณที่นำมาบอกเล่าค่ะ
+1

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
SOMBOONTIEW วันที่ : 03/10/2007 เวลา : 23.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somboontiew
เราจักทำเวบหลวงปู่ทิม วัดพระขาว ด้วยใจต้องการบูชาพระคุณ หลวงปู่ www.luangputim.com

แวะมาอ่าน ผ่านมาเยี่ยมเยียนครับ
ขอบคุณที่มีเรื่องดีดีให้ได้อ่านกันตลอดครับ
เชิญไปร่วมถวายพระพรกันนะครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน