*/
  • อะหนึ่ง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : inmindhand@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-03-25
  • จำนวนเรื่อง : 456
  • จำนวนผู้ชม : 1656739
  • จำนวนผู้โหวต : 1448
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1448 คน
Praputhachai Saraburi

สักการะพระพุทธฉาย จินตนาการแห่งพระพุทธเจ้า

View All
<< พฤศจิกายน 2007 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันนี้คุณ "ยิ้ม" แล้วหรือยัง?
ยิ้ม...ให้กับตัวเอง
59 คน
ยิ้ม...ให้กับคนในครอบครัว
33 คน
ยิ้ม...ให้กับคนแปลกหน้า
15 คน
ยิ้ม...ให้กับเพื่อนร่วมงาน
34 คน
ไม่ได้...ยิ้ม...ให้ใครเลย!
16 คน

  โหวต 157 คน
วันอังคาร ที่ 27 พฤศจิกายน 2550
Posted by อะหนึ่ง , ผู้อ่าน : 4672 , 07:25:12 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 Post me Post my Secret...ความลับ...ที่ไม่ลับอีกต่อไป

อะหนึ่งได้รับ และ ติดค้าง Blog Tag  “รักครั้งแรก” จากสามสาว อันได้แก่...

คุณ Pook ...........> http://www.oknation.net/blog/pook17/2007/11/07/entry-1
คุณ วิตามินบี .........> http://www.oknation.net/blog/babymind/2007/11/13/entry-2
คุณ feng_shui....> http://www.oknation.net/blog/buzz/2007/11/24/entry-1

โดนเข้าอย่างจัง...ไปตั้งสามแท็ค จากสาวๆขาประจำ ไม่อยากให้หนุ่มๆ มาแท็คต่อ รีบตอบซะเลยดีกว่า...

ก่อนอื่น ก็ต้องเปิดกรุ “บ้าหอบฟาง” อีกรอบ นึกขอบคุณ คนส่ง Tag ที่ทำให้หวนคืน ความทรงจำตอนวัยแรกรุ่น อีกครั้ง...(ปล.รักครั้งแรกนี้ ผ่านกาลเวลา มาหลายปี เลยยาวหน่อยนะครับ)

หนุ่มศิลปะ กับ สาวคหกรรม...ร่วมกันปรุงรสรักครั้งแรก

รักครั้งแรก...ของอะหนึ่ง เกิดขึ้นที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งใน จ.พัทลุง ตอน ชั้น ม.๔ (อ่านแค่ ม. นะครับ ไม่ใช่ ม.ศ. อย่างคุณ เป็ปซี่...ฮา)
หลังจากจบชั้น ม.๓ ผมรู้ตัวว่าสมองไม่ดี ไม่มีความจำ แต่มีพรสวรรค์ทางศิลปะ จึงเลือกเรียนต่อสายอาชีพ ในชั้น ม.๔-๕-๖ นั่นคือ โปรแกรมวิชาศิลปหัตถกรรม

ผมและเพื่อนในกลุ่ม เรียนชั้น ม.ต้น ที่โรงเรียนแห่งนี้ จึงถือว่าเป็นเจ้าถิ่น
ส่วนสาวคหกรรม คนนั้น จบ ม.ต้น มาจากโรงเรียนอื่น แล้วมาต่อ ม.ปลาย ที่นี่ จึงถือว่าเป็นน้องใหม่
เธอ น่ารักที่สุดในห้อง ในสายตาของผม แน่นอนเธอก็น่ารักที่สุด ในสายตาของเพื่อนๆ เช่นกัน
ยุทธการ แย่งจีบสาวน้องใหม่ จึงเกิดขึ้นเสมอๆ เพื่อนบางคนก็ไปจีบคนอื่น เมื่อเห็นว่าเธอไม่สนใจ และยกให้ผมเพราะเห็นว่า เธอกับผมเหมาะสมกันดี เพราะเราสองคน ตัวเล็ก เหมือนกัน

แต่ผมก็ยังมีคู่แข่ง เป็น เด็กวิทย์...ที่มาตามจีบเธอด้วย ที่สำคัญ มันรูปหล่อ ผิวขาว ลูกคนจีน พ่อรวยซะด้วย ส่วนผมไม่ต้องบรรยาย มีรูปโชว์หน้าตา สีผิว หราอยู่ทั่วบล็อกโอเคฯ แถมยังเป็น...เด็กวัด!!!

แ ต่ ผ ม ไ ด้ เ ป รี ย บ ก ว่ า . . .

ความรักในวัยเริ่มรุ่น ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว เพราะเราเรียนสายอาชีพเหมือนกัน ช็อปปฏิบัติงาน ก็อยู่ติดกันแบบโล่งโจ้ง เธอและเพื่อน ฝึกทำอาหาร-ขนม ผมและเพื่อนฝึกงานไม้-วาดรูป สายตาหนุ่มศิลปะ ก็แอบเหล่สาวคหกรรม มิเป็นอันตั้งใจเรียน จนครูต้องปาหัวด้วยเศษไม้  หรือไม่ก็สาดด้วยน้ำล้างพู่กันเขียนสีน้ำนั่นเลย

เมื่อถึงวิชาสามัญ ห้องของเธอและห้องของผม ถูกจัดชั่วโมงให้เรียนด้วยกัน พวกเราต้องเดินเรียนไปที่ห้อง วิทย์-คณิต-อังกฤษ ในขณะที่เพื่อนๆ เดินอ้อยอิ่ง ผมจะต้องวิ่งไปถึงห้องเรียนก่อนเสมอๆ

อย่าเพิ่งชมว่าผมขยันเรียนนะครับ...

ผมต้องรีบไปจองที่นั่ง (หลังห้อง) เพื่อให้ได้นั่งโต๊ะเดียวกับเธอต่างหาก!!!

ลิ้มรสไม้เรียว...เพราะรักครั้งแรก

ผมเป็นนักเรียนเรียบร้อยครับ ไม่เคยถูกครูตีหน้าเสาธง เหมือนคนอื่น (สมัยนั้นครูยังลงโทษเด็กด้วยไม้เรียว กันโหดจริงๆ ผมยังจำภาพได้ติดตา ตอนครูฝ่ายปกครอง ตีเด็กเกเรที่หนีเรียนอย่างแรง ๑๐ ที โชว์เพื่อน ครูตัวหมุน เพื่อนสลบคาที่)

สำหรับท่านที่ตามอ่านกระทู้ที่ผ่านมา คงพอรู้ว่าผมเป็นชาวเกาะ ลูกทะเลสาบสงขลา ที่หมู่บ้านไม่มีโรงเรียนมัธยม หลังจากจบ ป.๖ แม่จึงส่งมาอยู่กับหลวงตา ที่วัดในอำเภอ และต้องนั่งรถประจำทาง (รายเดือน) ไปอีกประมาณ ๑๐ ก.ม. เพื่อไปโรงเรียนในทุกๆ เช้า

เด็กวัดอย่างผม ก็ไปสายประจำ เพราะต้องจัดเตรียม ภัตตาหารเช้าให้พระฉันเสร็จ ก่อนได้กินข้าวไปโรงเรียน บางวันก็ทันรถรับส่งนักเรียนเที่ยวสุดท้าย แต่ถ้าไม่ทันก็ต้องรอรถโดยสาร ที่รับคนไปต่อรถไฟขบวนที่จะมาถึงสถานีใกล้โรงเรียนในเวลา ๘.๓๐น.

ที่ผมดีใจและรู้ว่าเธอมีใจให้ผมก็คือ เธอจะรอขึ้นรถไปโรงเรียนพร้อมกับผม แทบทุกเช้า ถ้าวันไหนไม่เจอครูที่ต้องนั่งรถไปพร้อมกันด้วย

ยิ่งเป็นที่อิจฉาของเพื่อนๆในห้อง และเธอ ก็ถูกแซว จากเพื่อนๆของเธอ

ส่วนผมก็ยิ่งหลงรักเธอ อยากเจอหน้าเธอทุกวัน เสาร์-อาทิตย์ ก็ไม่อยากให้โรงเรียนหยุด...ทำไงดีล่ะ!!!

ภาพถ่ายจากสถานที่จริง...ชีวิตเด็กวัด

เย็นของศุกร์วันหนึ่ง เมื่อกลับจากโรงเรียนถึงวัด พี่ชายที่เป็นตำรวจอยู่ที่ จ.ยะลา มาเยี่ยม ผมดีใจมากเพราะไม่ได้เจอนานแล้ว แต่ที่ดีใจยิ่งกว่า เมื่อพี่บอกว่าซื้อจักรยานมาฝากด้วย จอดอยู่หน้ากุฎี

ผมรีบวิ่งไปดู ลูบๆ คลำๆ จักรยานใหม่เอี่ยม ด้วยความตื่นเต้น...คุณเอ๊ย วัยรุ่นสมัยนั้น มีจักรยานถีบ เป็นของตัวเอง ก็เหมือนกับวัยรุ่นสมัยนี้ ที่มีมอเตอร์ไซค์เป็นของตัวเองไว้ขับซิ่ง นั่นแหละ

เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ผมมาหาพี่ชายที่นั่งคุยอยู่กับหลวงตา ก่อนขอตัวกลับไปเยี่ยมพ่อ-แม่ต่อ เพราะใกล้มืดจะขับรถเข้าเกาะลำบาก พี่ชวนผมไปด้วย แต่ผมตอบ (โกหก) ว่าเสาร์-อาทิตย์ มีการบ้านเยอะ
แกเลยสั่งว่าขี่รถดีๆ ล่ะ อย่าออกไปไหนไกล เอาไว้ไปซื้อของให้หลวงตาก็พอ แถมยังกำชับหลวงตา...

ถ้ามันไปไหนไกล กลับมาเมื่อไหร่ “ตี” ให้ก้นลายเลย

หลวงตายิ้ม หึ...หึ...ผมตอบรับคำแบบไม่มองหน้า คร๊าบบบบๆๆๆๆ

ฮะ...ฮ้า...เสร็จวัยโจ๋ กำลังมีรักครั้งแรก ความฝันที่จะได้เห็นหน้าเธอทุกวัน เป็นจริงแล้ว

เช้าวันเสาร์ หลังจากพระฉันอาหารเช้าเสร็จ ผมรีบตุนเสบียงลงท้อง พร้อมวางแผนล่วงหน้า จัดที่ไว้ตอนฉันเพลให้พร้อม (ปูอาสนะ กรองน้ำใส่กา ตั้งกระโถน) แล้วรีบเข็นจักรยานคันใหม่ ออกจากวัดทันที ก่อนที่หลวงตา จะเรียกให้ ไปนวด เหมือนกับทุกๆ ครั้งในวันหยุด

ผมถ่อๆ ขี่ๆ จักรยานอยู่บนถนนใหญ่ เพื่อจะไปหาเธอ ซึ่งอยู่อีกหมู่บ้าน ห่างจากวัดประมาณ ๕ ก.ม. แต่ด้วยผมขี่จักรยานยังไม่แข็งพอ เพราะเป็นของใหม่ แต่ใจเห่อ ถึงช่วงขึ้นคอสะพานสูง จักรยานเสียหลัก พลัดตกลงข้างถนน ผมหงายหลัง จักรยานยังคร่อมอยู่บนตัว

ไม่มีรถผ่านมาช่วยเลย ผมรีบพยุงตัวเองขึ้น พบว่าหัวเข่าถลอก เลือดซิบๆ ขาเคล็ด ขี่ต่อไปไม่ไหว แต่ใจไม่ยอมแพ้ เพราะมาครึ่งทางแล้ว ผมเดินเข็นจักรยานไปหาเธอ ในใจนึก...เธอต้องเห็นใจในความรักแท้ของผมเป็นแน่...

เมื่อเธอเห็นผมแทนที่จะเห็นใจ กลับหัวเราะเยาะ...

“สมน้ำหน้า!!!...อยากเห่อของใหม่ ดีที่ไม่ตกสะพาน”

แต่แม่เธอก็ใจดี บอกให้ไปหาผ้าพันแผลมาให้ พร้อมกับไปตามเพื่อนผม (กองเชียร์) ที่อยู่ใกล้บ้านเธอ มาช่วยพยุง
ผมนอนพักที่บ้านเพื่อนทั้งวัน เธอก็แวะมานั่งคุยด้วยตอนแม่เผลอ

แ ค่ นี้ . . . ก็ ส ว ร ร ค์ แ ล้ ว ค รั บ ! ! !

เกือบเย็นเมื่อรู้สึกว่าขาหายเคล็ด พอเดินได้ ผมก็เข็นๆ ขี่ๆ จักรยานสื่อรัก คันเดิมกลับวัด เธอยังเป็นห่วงบอกให้เพื่อนมาส่ง ผมได้ที อวดความเป็นสุภาพบุรุษนักรัก...ไม่ต้อง...หายดีแล้ว

กลับถึงวัด เห็นพระ-เณร กำลังกวาดลานวัด ไม่เห็นหลวงตา...........อ๊ะ...รอดตัว!!!
แต่หลวงพี่ กวักมือเรียก บอกให้ไปหาหลวงตา ที่ศาลาด่วน..............โดนแล้วซิตู!!!

หลวงตา ยืนรอพร้อมไม้เรียว สั่งให้เอามือกอดอก แม้ผมจะบอก (แก้ตัว) ว่าไปหัดขี่จักรยาน...รถล้ม เลยไปพักบ้านเพื่อน พร้อมโชว์แผลขอความเมตตา

หลวงตาก็ไม่ฟัง ตีก้นผมอย่างแรงไป ๒-๓ ที จบแล้วยังสั่งให้ผมไปเอารถขยะโกยใบไม้ ที่พระเณร กวาดกองไว้ไปเผาให้หมดอีก

กว่าจะหมดก็มืดค่ำ ผมเข้านอนระบม...ทั้งก้น...ทั้งขา!!!

ดึกๆ เสียงน้องเณรมาเคาะประตู ยื่นยาทาให้ บอกหลวงตาสั่งว่าให้ทาซ๊ะ จะได้หายปวด เพราะตอนเช้าจะไม่มีคนถือปิ่นโตเดินตามหลังพระบิณทบาตร...
(ไหง...เขียนมาสนุกๆ แต่ถึงตอนนี้ ผมกลับน้ำตาซึมครับเพื่อนๆ คิดถึงหลวงตา ท่านก็เหมือนพ่อ ของผมคนหนึ่ง ผมอยู่กับท่านมาตั้งแต่เล็ก เป็นเด็กวัดคนเดียว ท่านจึงรักและห่วงผมมาก)

แน่ล่ะ หลวงตา ต้องโอ๋ ผมเป็นพิเศษ! ด้วย เพราะผมขู่ว่าจะออกไปเช่าบ้านใกล้ๆโรงเรียน เหมือนเพื่อนๆ เวลาท่านดุ ถ้าผมออกไปจริง ก็ไม่มีเด็กวัดคอยรับใช้พระ เพราะตอนนั้นสังคมไทยเริ่มไม่มี เด็กวัดแล้ว (เอาไว้ผมจะนำเรื่อง “เด็กวัดรุ่นสุดท้าย” ที่เคยเขียนลงในหนังสือที่ระลึก งานพระราชทานเพลิงศพ ของหลวงตา มาให้อ่านดูครับ)

คารมเป็นต่อ รูปหล่อเป็นรอง...เด็กวิทย์ แพ้เด็กวัด

หลังจากนั้น ผมจะขี่จักรยานไปเที่ยวบ้านเพื่อน และบ้านเธอ บ่อยขึ้น ช่วยทำสวนให้แม่เธอ แบบตีสนิท และหลวงตา ก็ไม่ตีผมอีกแล้ว เพราะผมจะมีผลไม้ที่แม่เธอฝากมาถวาย เป็นกำนัล อีกอย่างผมอยู่ ม.๕ แล้วท่านคงรู้ว่า ผมเป็นหนุ่มขึ้น คงไม่เหมาะกับการตีด้วยไม้เรียว

ไอ้เพื่อนเด็กวิทย์ รูปหล่อ ผิวขาว มันก็ถอย เพราะรู้ว่าผมใกล้ชิดกว่า มาโรงเรียนพร้อมกัน บ้านกับวัดอยู่ใกล้กัน ส่วนมันต้องนั่งรถไฟมาจากอีกอำเภอ เพื่อมาเรียนที่นี่ (ที่จริงมันไปจีบสาวอังกฤษ ติดต่างหาก) ผมจึงไร้คู่แข่ง

นี่ แ ห ล ะ ที่ บ อ ก ว่ า ผ ม ไ ด้ เ ป รี ย บ ก ว่ า . . .
 
เราสนิทสนม และช่วยเหลือเรื่องการเรียนอยู่เสมอ หน้าที่ของหนุ่มศิลปะ คือช่วยทำปกรายงานให้เธอ บางทีก็ต้องเขียนรายงานให้เธอทั้งเล่ม เพียงเพราะเธอ (หลอก) ชมว่า...ลายมือสวยจัง บ่อยครั้งที่ผมแอบวาดรูปให้เธอไปส่งครูในวิชาศิลปะ โดยครูจับไม่ได้ เพราะแกล้งวาดให้ไม่สวย แต่เธอก็ได้ คะแนนดีทุกที

ส่วนเธอจะเรียนทำอาหาร-ขนม ตอนพักเที่ยง ผมและเพื่อนๆ จะต้องไปชิมขนมที่ห้องคหกรรม เพราะเพื่อนๆ ต่างก็เป็นแฟนกับสาวคหกรรม เมื่อผมชิมขนม เธอก็จะถามว่า

"หรอยหม้ายๆ" ผมก็แกล้งตอบว้า "แหวะ!!! หม้ายหรอยสักหิด"

แต่ปากเคี้ยวตุ้ยๆ แล้วก็งอนกันไปงอนกันมา. . . แ ค่ นี้ ก็ มี ค ว า ม สุ ข แล้ว

มีอยู่วันหนึ่งที่พวกเธอรวมหัวกันแกล้งพวกเรา โดยจัดเรียงเบเกอรี่ ชิ้นพอดีคำไว้เต็มถาด หนุ่มศิลปะฝึกงานมาอย่างหิวโซ รีบแย่งขนมเข้าปากเคี้ยวอย่างอร่อย

สักพักรสพริกมันขึ้นหู...พวกเธอหัวเราะ...คิก...คิก...

โอ้...รักแรกมันช่างเผ็ดร้อนจริงๆ

ตอนหลังมารู้ ความจริงเมื่อเธอขู่ผมว่า ถ้ามาชิมต้องตอบว่าขนมของเธออร่อยมาก เท่านั้น...แล้วเรียกเพื่อนมาชิมเยอะๆ เธอจะได้คะแนนเยอะๆ

เหอะๆ...ที่แท้ สาวคหกรรม หลอกให้หนุ่มศิลปะ เป็น (หนูทดลอง) นักชิม นะเอง

โรงหนังที่เรากุมมือกัน...(ยืมคำของคุณกนก/Kanok)

ขึ้น ม.๖ มีเรียนวิชาถ่ายภาพด้วย นับว่าทันสมัยมากสำหรับโรงเรียนมัธยมบ้านนอก สมัยนั้น ต้องซื้อกล้องถ่ายรูปใหม่ ยังจำได้ดี กล้องตัวแรกของผม โกดัก ซิกเน็ท ราคาแค่ ๕๐๐-๖๐๐ บาทเอง ขอเงินแต่แม่ไม่มีให้

ผมก็ไปบีบๆ นวดๆ ตั้งหลายมื้อ กว่าจะประจบ ขอเงินหลวงตา มาซื้อกล้องได้...

พวกเราถ่ายรูปตามโจทย์ที่ครูสอน เมื่อฟีล์ม หมดม้วน ก็ฝากครูที่สอนนั่นแหละไปล้าง-อัดที่ หาดใหญ่ เพราะที่อำเภอยังไม่มีร้านถ่ายรูป กว่าฟีล์มจะหมด ก็เป็นเดือน ถึงจะได้เห็นรูปที่ตัวเองถ่าย ครูก็คงเข้าใจบอกให้ประหยัด ใช้ถ่ายเฉพาะที่เรียนเท่านั้น ใครถ่ายหมดก่อน ต้องไปซื้อฟีล์มเอง

ครั้งหนึ่งครูช่างรู้ใจ ให้โจทย์ถ่ายภาพ สาวสวย ผมและเพื่อนๆ ก็ได้สาวคหกรรม นี่แหละเป็นนางแบบ แต่คุณเอ้ย...สาววัยรุ่นสมัยนั้น กว่าจะถ่ายรูปได้ ม้วน(เขิน)ไปร้อยตลบ จนฟีล์มหมดม้วน กลัวไม่มีใช้ถ่ายส่งครู พวกเราเลยนัดกันนั่งรถไฟไปหาดใหญ่ เพื่ออัดรูป และซื้อฟีล์ม

โดยชวนสาวๆ แฟนใคร แฟนมันไปด้วย หลอกว่าถ้าไม่ไปจะเอารูปไปติดบอร์ดประจาน (ถ้ายุคนี้ก็คงขู่ด้วยคลิป) พวกเธอก็ยอมไป ที่จริงก็ไม่ได้กลัวรูปจะติดบอร์ดหรอก แต่คงมีใจหนีเที่ยวด้วยกันอยู่แล้ว (วัยรุ่นชอบแหกกฎ)


โรงหนังนี้แหละ ที่เรากุมมือกัน....(ภาพจากบล็อก คุณกนก)http://www.oknation.net/blog/kanokrat/2007/11/19/entry-1

ระหว่างรอรูปเสร็จก็เป็นวัน พวกเราเลยแวะเที่ยวห้างฯ เลยเถิดไปถึงพากันไปดูหนังในโรงหนังมืดๆ และเป็นครั้งแรก ที่ผมได้กุมมือเธอ...

แค่ได้กุมมือเธอ เหงื่อก็ชุ่ม ใจก็ร้อนผ่าวแล้ว!!!

ระหว่างนั่งรถไฟกลับ เปิดดูรูปสาวๆ กันอย่างสนุกเฮฮา เพราะแต่ละรูป ปากหวอ ตาเหล่ เห็นแต่เส้นผมบ้างละ ก็พวกเธอมัวแต่ม้วน ยังมาหาว่าพวกผมถ่ายรูปไม่สวย เธอฉีกรูปที่ไม่สวยโปรยทิ้งข้างทางรถไฟหมดเลย เหลืออยู่รูปเดียวที่ผมถ่ายเธอออกมาชัดที่สุด

เธอขอ...ผมบอกว่าต้องเอาไปส่งครูก่อน แล้วค่อยคืนให้...

หลังครูตรวจแล้วคืนรูปกลับ ผมก็ยังไม่ให้เธอหรอก เอากลับมาจู...จุ๊บ และกอดรูปถ่ายเธอนอนทุกคืน
เห็นหลายวันเธอทวงขอรูป ผมเลี่ยงตอบว่า...ครูชมว่าผมถ่ายรูปเธอได้สวย แสงดี เป็นธรรมชาติ...

ครูเลยขอเก็บไว้จัดนิทรรศการผลงานนักเรียนประจำปี

เธอยิ้มแก้มบุ๋ม ด้วยลักยิ้ม ที่ผมยังติดตา...และผมก็ยังเก็บรูปเธอมาจนถึงทุกวันนี้

แต่ด้วยจรรยาบรรณในการนินทา ผมมิอาจเปิดเผยใบหน้าที่แท้จริงของเธอให้คุณเห็นได้...นอกจากรูปนี้...ที่เป็นความทรงจำสุดยอด

ก่อนงานวันสุนทรภู่ ครูฝ่ายภาษาไทยบอกว่า จะให้ผมขึ้นแสดงบนเวทีด้วย ผมรีบปฏิเสธเพราะอายจริงๆ แต่ครูก็คะยั้นคะยอว่า...เธอนั่นแหละเหมาะสมที่สุด ผมมิอาจปฏิเสธ แต่เตรียมหาวิธีเลี่ยง

ถึงวันงานนักเรียนทั้งหมดอยู่ในห้องประชุม แต่วันนั้นผมมาสายโดยตั้งใจ...คิดว่าจะรอดตัว!!!

ที่ไหนได้ครูยืนรออยู่หน้าป้อม...เร็วๆ หน่อยงานจะเริ่มแล้ว...ผมถูกครูบังคับขู่เข็นไปหลังเวที...แล้วจับผมถอดเสื้อ...!!!

ระหว่างจัดการแต่งองค์ทรงเครื่องอย่างเร่งรีบ ผมเหลือบเห็นหนุ่มหน้าขาวจั๊ว และสาวน้อยหน้าแฉล้มในชุดไทยรอพร้อมอยู่แล้ว...

ใช่แล้วครับ...มันคือไอ้หนุ่มรูปหล่อเด็กวิทย์ คู่แข่ง และ สาวคหกรรมของผม

สามคนเตรียมพร้อมนั่งประจำที่ ผมและเธอต่างก้มหน้าด้วยความเขิน จนครูต้องกระซิบ...นั่งตัวตรงๆ...ยืดอกๆ...พกความมั่นใจหน่อย...
ม่านเวทีค่อยๆ เปิดออก พร้อมๆ กับเสียงกรับ...ขับเสภา ที่มีความขลังยิ่งนัก

“๒๖ มิถุนา มาบรรจบ            ครบวาระ รำลึก กวีศิลป์
สุนทรภู่ กวีเอก ของแผ่นดิน    เคยได้ยิน คำกลอน แต่ไรมา.....ฯลฯ

นักเรียนรุ่นน้องด้านหน้านั่งฟังอย่างสงบ แต่รุ่นพี่ ม.๖ หัวโจกเพื่อนผมด้านหลัง ต่างตบมือหวีด...วิ๊ว...เฮลั่น ด้วยความสะใจ...
แล้วผมและเธอก็โดนล้อไปอีกหลายวัน...

ท่ า น สุ น ท ร ดำ . . . กั บ น า ง ส น ม

หลังจากเรียนจบชั้นมัธยม ๖ ผมโชคดี มีพี่สาวพามาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ แต่เธอไม่ได้เรียนต่อ อย่างน่าเสียดาย เหมือนกับเพื่อนๆ อีกหลายคน ผมเขียนจดหมายติดต่อกับเธอ ในช่วงแรกๆ แล้วเธอก็เงียบหายไป ผมก็มีสังคม(สาวๆ)ใหม่

ประมาณ ๓ ปี จนจบ ปวส. ผมถึงได้กลับบ้านอีกครั้ง และทราบว่า เธอแต่งงานแล้ว กับตำรวจ

เมื่อปีกลายผมกลับบ้าน เจอเพื่อนร่วมห้อง (กองเชียร์) ที่อำเภอ และเป็นตำรวจอยู่ สน. เดียวกับสามีเธอ แนะนำให้รู้จัก สามีเธอยังเชิญผมให้อยู่ต่ออีกสองสามวัน เพื่อไปร่วมงานแต่งงานลูกสาวคนโตของเขาและเธอ
ผมขอบคุณด้วยไมตรี เพราะจองตั๋วกลับแล้ว...นึกเสียดาย...

อยากไปดูหน้าลูกสาว ว่าจะน่ารักเหมือนเธอตอนนั้นหรือเปล่า...

และนี่คือกลอนส่งท้าย (ของวัยรุ่นสมัยนั้น) ที่เธอเขียนให้ผมในสมุด  Friend Ship ตอนจบ ม.๖ ที่ผมยัง "บ้าเก็บ" อยู่จนถึงทุกวันนี้...

“อันความหลัง ยังคิด ติดตรึงแน่     เธอเพื่อนแท้ เพื่อนใจ ให้ห่วงหา
ต่อแต่นี้ ใกล้แล้ว ถึงเวลา               โอ้เพื่อนข้า จากกัน หมั่นเยี่ยมเยียน”

"ส่วนที่ผมเขียนให้เธอ ผมจำไม่ได้แล้ว...แต่คงหวานซึ้งไม่แพ้กัน"

อนึ่ง...ผมขอติดค้าง Tag ต่อไว้ ขอเหล่ๆ ดูก่อนว่า ใครยังไม่ได้รับ Tag “รักครั้งแรก” นี้บ้าง


อนึ่ง...คิดถึงคนอ่านมาก  



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 56 (0)
Jui วันที่ : 07/12/2007 เวลา : 17.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jui880

น่ารักเดี๋ยวกลับมาอ่านละเอียดใหม่

ความคิดเห็นที่ 55 (0)
GPEN วันที่ : 07/12/2007 เวลา : 16.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/comicbook

เห็นด้วยกับคุณauguzzyครับ นี่เป็นรักแรกยอดเยี่ยมประจำปีเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 54 (0)
เสดพีร์ วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 13.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chao
*+* เพียงแวะเข้าไปทัก..เราก็แอบฮักคุณอยู่ ในใจ._/|\_.

ถ้าบาตรพระเขียนว่า บาตร
แต่บิณฑบาต ไม่มี ร ครับ

ต่อเนื่องจาก http://www.oknation.net/blog/chao/2007/12/04/entry-1

สงสัยว่าเขียนอย่างไร เปิดพจนานุกรมได้จากหน้าบล็อกผมตลอดเวลาเลยครับ - แถมโฆษณา 555

ความคิดเห็นที่ 53 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 03/12/2007 เวลา : 23.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม


เอาจดหมายรัก เก็บไว้นานจังฮูแล้ว ซ่อนๆ อยู่ในกองนี่แหละ เมลอพรื้อที่ เขาม่ายร๊ากแล้วยังเป็นบ้าหอบอยู่ด้าย........

ความคิดเห็นที่ 52 (0)
vickie วันที่ : 03/12/2007 เวลา : 23.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vickie
       เด็ดดอกไม้  สะเทือนถึงดวงดาว      http://www.oknation.net/blog/vickie1

ลีลา และคารมเหลือกินเหลือใช้เลยนะฮับ
มิน่า รักแท้แพ้ใกล้ชิด ... เอ้ย แพ้คารม

ความคิดเห็นที่ 51 (0)
HalfMoon วันที่ : 03/12/2007 เวลา : 20.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/halfMoon
Twinkle light  from the "half Moon" in a dark sky...

มี emoticon แบบ ตาหวานฉ่ำ เพราะกำลังเพลินกับเรื่องหวานๆ มั้ยคะ

จะเอามาแปะที่บ้านนี้

โอวววววว เหนือคำบรรยาย


ความคิดเห็นที่ 50 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 03/12/2007 เวลา : 10.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 






ความคิดเห็นที่ 49 (0)
PinMetal วันที่ : 03/12/2007 เวลา : 10.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PinMetal

มาทักทายค่ะ
ขอบคุณที่แวะมานะค..

ความคิดเห็นที่ 48 (0)
เสดพีร์ วันที่ : 02/12/2007 เวลา : 20.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chao
*+* เพียงแวะเข้าไปทัก..เราก็แอบฮักคุณอยู่ ในใจ._/|\_.

เฮ้อ...อ่านมเรื่อยๆ ลุ้นตอนจบ แล้วก็เป็นอย่างหลายๆ คู่ที่พออีกคนไปเรียนต่างถิ่น ก็มีอันให้อีกคนไปแต่งงานกับคนอื่นเสียนี่

บิณทบาตร - เขียนว่า "บิณฑบาต" นะครับ อย่าให้เสียภูมิเด็กวัด เดี๋ยวเด็กวิทย์จะตามาแก้แค้น!!!

ความคิดเห็นที่ 47 (0)
หมีปิศาจ วันที่ : 02/12/2007 เวลา : 15.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

ผมเรียกพี่นี่ยังดีนะครับ

น้องผู้หญิงตัวเล็ก เขียนมาหาผมว่า
สวัสดีค่ะ คุณพ่อ
ตะลึงตึงตึง ไปเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 46 (0)
รัฐศิริ วันที่ : 02/12/2007 เวลา : 09.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rutdy

โอ้...ตรงใจ
ที่คอนโดผม ก็เจอเหมือนกันครับ ขโมยสายล่อฟ้า
ยังตามจับไม่ได้ แต่คาดว่าจะเป็นเด็กวัยรุ่นที่เช่าอยู่ในคอนโดนั่นแหละ
ผมเป็นกรรมการคอนโด เช่นเดียวกันครับ
เคยประชุมเสนอปิดประดูชั้นดาษฟ้าไปพักหนึ่ง (ยามวิกาล)
แต่ลูกบ้านโวยว่าจะขึ้นไปดูวิวปิดทำไม (แต่จริงๆไม่เคยมีใครขึ้นไป)
ประตูคีการ์ดก็ไม่ชอบปิด ดึงจนเสีย
หลายพ่อ พันแม่ ชาวคอนโด ปวดหัวครับ
(ไม่น่าซื้อเล้ย)
+++++++++
ปัญหาคล้ายกันครับคุณอะหนึ่ง ประตูซ่อมแล้วซ่อมอีก ส่วนหนึ่งอยู่ที่ลูกบ้านด้วยไม่ค่อยช่วยกันรักษาสมบัติส่วนรวมซ่อมแทบไม่ไหว ดาดฟ้าก็สั่งปิดล๊อคกุญแจมาตลอด แต่ลูกบ้านบอกจะขึ้นไปตากผ้าฮ่าๆเลยไม่ล๊อคซะ ตอนนี้เลยต้องสั่งให้ล๊อคเลยก่อนค่ำ นี่แหละปัญหาของคนอยู่คอนโดครับ

ความคิดเห็นที่ 45 (0)
dogfriend วันที่ : 01/12/2007 เวลา : 12.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dogfriend

แวะมาเยี่ยมครับ

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
beebaberry วันที่ : 01/12/2007 เวลา : 06.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/superpclass

เออสุดยอดครับ รูปเก่าๆเต็มไปหมดเรย ดีจังครับคนที่มีความทรงจำเนี่ย

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
Kibangkok วันที่ : 01/12/2007 เวลา : 01.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaithai
สีน้ำ(มือสมัครเล่น)และเรื่องราวชิวชิวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่     .    ลุงกิ๊..


โปสการ์ดสวยน่ารักนะครับ แต่เจ้าตุกตาข้าง
โปสการ์ดหน้าตาน่ารักกว่านะ....
หน้าเหมือนผมเลยะหละพี่หนึ่ง

**************************
สวัสดียามเช้าตรู่ครับ แวะเอาการ์ดมาฝากครับ
ที่ได้แวะไปเยี่ยมชมกิจกรรมการกุศลครับ และก้อ
ทำการ์ดวันเกิดให้ผมอย่างอลังการงานสร้าง
เลยหละคุณพี่.........ประทับใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ครับคุณพี่หนึ่ง เอ๊ย คุณปู่อนึ่ง...

http://www.oknation.net/blog/thaithai/2007/11/28/entry-1

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 30/11/2007 เวลา : 21.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม


แสตมป์ ที่จะออกจำหน่าย 5 ธค นี้ครับ

แวะมาหล่าว

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 30/11/2007 เวลา : 20.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

ดูหลังไมค์ด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
แคร่รัก วันที่ : 30/11/2007 เวลา : 19.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamis
อาช กามิฌ /หรอยครับ หรอยกันนิ..หรอยชะอวด เมืองคอนครับ ; กลุ่มเขียนข้าว 

หรอย

ความคิดเห็นที่ 39 (0)
ครูทิพย์ วันที่ : 30/11/2007 เวลา : 17.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Tip2
Every minute is precious if every minute I have you. ทุกนาทีจะมีค่า หากทุกเวลาฉันมีเธอ 

คารมเป็นต่อ รูปหล่อเป็นรอง...เด็กวิทย์ แพ้เด็กวัด...ชอบตรงนี้มากค่ะ...ครูสงสัยว่าเมื่อฟังดูไม่มีอุปสรรคอันใด แล้วเหตุไฉนจึงไม่ "สานต่อรัก" กับเธอมาล่ะคะ

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
วิตามินบี วันที่ : 30/11/2007 เวลา : 14.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


วิ๊วๆๆ
งานเสร็จแล้ว
แต่บางคนยังไม่เสร็จ สมๆ

คืนนี้ว่างจะมาเฝ้าบ้านให้นะ
แต่พรุ่งนี้ก็ต้องทำงานต่ออีก
ว่างแบบลักปิดลักเปิด เหอๆ

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
วิตามินบี วันที่ : 30/11/2007 เวลา : 14.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


วิ๊วๆๆ
งานเสร็จแล้ว
แต่บางคนยังไม่เสร็จ สมๆ

คืนนี้ว่างจะมาเฝ้าบ้านให้นะ
แต่พรุ่งนี้ก็ต้องทำงานต่ออีก
ว่างแบบลักปิดลักเปิด เหอๆ

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
ปุ๊บปั๊ป วันที่ : 30/11/2007 เวลา : 13.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/champions

ว้าววววววววววววว

คลาสสิค

ย้อยอดีตไปถึงความรักรุ่นๆๆเดียวกับคุณลุงปั๊บเลยนะเนี่ย


ความคิดเห็นที่ 35 (0)
thesaint วันที่ : 30/11/2007 เวลา : 13.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thesaint
---- การมีสายยางอยู่ในจมูกดูเลวร้าย แต่การดึงออกมามันทำให้ผมแทบบ้า ----


---- คุณถ่ายทอดเรื่องในแบบที่ผมเห็นภาพตามนะครับ....
เมื่ออ่านข้อความที่เขียนไว้ในเฟรนด์ชิปแล้ว ... เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกินครับ เร็วมาก เมื่ออ่านความรู้สึก ... ขอบคุณที่มาถามไถ่กันตลอด จากข้อความ
.......ความคิดเห็นที่ 62
อะหนึ่ง วันที่ : 30/11/2007 เวลา : 03.16 น.
http://www.oknation.net/blog/mindhand
..อนึ่ง....คิดถึงพอสังเขป.. ..อะหนึ่ง..
ip : 58.9.141.6


ได้หนังสือ เพื่อนสี่ขา มาตั้งหลายเล่มนะ คงมีความสุขในการอ่าน (บางทีชอบแต่ซื้อมาเก็บ 555)
แล้วไม่หนับหนุน "นักข่าวพันธุ์ใหม่" สักเล่มเหรอ ของเค้าดีจริงๆ...นะเออ
28 ตุลาคม ไปด้อมๆ มองๆ ที่ห้องมิตติ้ง อะเปล่าละครับ

ไม่รู้จะส่งโปสการ์ดให้ใคร ส่งมาให้ผมก็ได้น่า ผมสะสมไว้เป็นกล่องๆ เลย
(ขอหน้าดื้อๆ)

น้องแจง...น้องแจง...ของอะหนึ่ง อยู่นี่เอง
งงละซี่...เคยอ่านกระทู้ ของสะสมกระดาษทิสชู่ หรือยังละ
จะรู้ว่า น้องแจง เป็นใคร (ฮา)

“ความคิดถึง miss you”

........................
1.1 ผมไปศูนย์สิริกติ์ แต่ไม่ได้เข้าไปครับ บอกตามตรงผมชอบชีวิตในแบบนี้ครับ ....( ไม่ต้องเปิดเผยว่าเป็นใคร )

1.2หนังสือนักข่าวพันธุ์ใหม่ ผ่านตาแล้วครับ

1.3 ขอที่อยู่ซิครับ ผมจะหาโอกาสส่งโปสการ์ดไปให้

1.4 เรื่องทิชชู่ ผมอ่านแล้วครับ และไปฝากร่องรอยไว้ด้วย

สุดท้าย แต่ไม่ท้ายที่สุด ขอบคุณที่ระลึกถึงกันโดยตลอดครับ -----

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
นายธรรมพริ้ม_ขาวแก้ว วันที่ : 30/11/2007 เวลา : 10.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dharmaphrim
หนุ่มน้อย ปลักควายเมืองลุง กลอนธรรมะ การเมือง ; คุณค่าต้องสูงกว่ามูลค่า

หวัดดี หลาน อะหนึ่ง
ไปอ่าน ไปฟัง ลุงว่ากลอนใส่กันแล้ว 2 เรื่อง มีเสียงๆ กัน

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
นางฟ้าแสนซน วันที่ : 30/11/2007 เวลา : 10.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Butterflyeffect
 ผู้หญิงธรรมดาที่เป็นได้ทั้ง...นางฟ้า และนางมาร 

น่ารักนะคะ

ชอบจัง

รักสมัยวัยรุ่นเนี่ย มันมีความสุขมากๆ เลยะนะคะ

เดี๋ยวเรื่องเด็กที่ศุภนิมิตร เดี๋ยวนางฟ้าฯ จะลองถามให้นะคะ ว่าตามผลเด็กได้ไหม

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
สายลมที่ผ่านมา วันที่ : 30/11/2007 เวลา : 06.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/swongviggit
“เพียงสัจจะ ชนะได้” (Truth alone triumphs.)  


พี่อะหนึ่งหล่อเน๊าะ

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
ส.สนสอาดจิต วันที่ : 30/11/2007 เวลา : 05.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamup
ส.สนสอาดจิต

จำไม่ได้ว่าเคยแวะมาเยี่ยมเยือนรึเปล่านะครับ มาครั้งนี้โดนใจและคงต้องผูกปิ่นโตไปตลอด ครับ
อรุณสวัสดิ์ยามเช้าครับ หลังจากนอนไปงีบนึงตื่นมาเปิดเจอ Comment ของคุณอ่ะหนึ่ง เจอเรื่องราว แอบอมยิ้ม ไปได้ทั้งวันครับวันนี้
มีความสุขกับชีวิตวันใหม่นะครับ

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
ครูส้ม วันที่ : 29/11/2007 เวลา : 01.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thipjt
http://www.oknation.net/blog/krusom

เขียนได้ประทับใจ
และน่ารักมาก อ่านไป...ยิ้มไป

แม้ว่าจะยาว แต่ก็ชาบชึ้ง
ไม้เรียว...สร้างคนมาเยอะแล้วค่ะ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
yongchan วันที่ : 28/11/2007 เวลา : 20.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yongchan


คุณอะหนึ่ง ตอนเด็กหน้าตาเค้ม เข้มจังเลยค่ะ (จริงๆ จะบอกว่าว่าหล่อจัง กร๊ากๆๆๆ)

Yongchan พาคุณแม่ตัวจริงของหลานกวินมาเฉลยด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
auguzzy วันที่ : 28/11/2007 เวลา : 17.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raterko
A man can be destroyed but not defeated.

โรงหนังแบบในรูป ผมว่าให้บรรยากาศดีกว่าโรงหนังสมัยนี้นะครับ

แต่เท่าที่เหลือในกทม. มักฉายหนังอะจึ๋ยไปแล้ว

ยังดีที่มีสกาล่าอยู่ พอถูไถไปได้

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
Kibangkok วันที่ : 28/11/2007 เวลา : 10.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaithai
สีน้ำ(มือสมัครเล่น)และเรื่องราวชิวชิวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่     .    ลุงกิ๊..

โปสสะการ์ด มันดูหวานแหว๋วมากเลยนะครับ


แม้เวลาเปลี่ยน แต่ใจของพี่ยังไม่ค่อยเปลี่ยน
เลยนะครับนี่................

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
กนิษฐ์ วันที่ : 28/11/2007 เวลา : 08.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kanis
แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้า  แต่จิตวิญญาณยังแข็งแกร่ง

อ่านรักครั้งแรกของเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ หลายคนพออนุมานได้ว่า รักครั้งแรกนี่ มักจะเกิดช่วงประถมปลาย หรือไม่ก็มัธยมต้น แต่ของคุณอะหนึ่งพิเศษเกิดตอนม.ปลาย..อิอิ

เขียนดีจังเลย...อ่านเพลินเลยจ้า..น่าจะเป็นพล็อตละครหรือหนังสักเรื่องได้เลยน๊า..

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
อิมกุดั่น วันที่ : 28/11/2007 เวลา : 07.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/im
คลิกชื่อ "  อิมกุดั่น " เลือก "สารภาพ" แล้วพบกันที่.. http://www.oknation.net/blog/canvas 

ท่านน่ารักมั่กๆ จ้ะ....ไม่ใช่พอสังเขป...อิอิ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
ศุภศรุต วันที่ : 28/11/2007 เวลา : 07.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/voranai
เรื่องราวหลากหลายในมุมมองของนักวิชากวน

มาแจ้งข่าวว่า ข่าวสอบ OK Quiz ออกแล้วครับ

ตาม Link http://www.oknation.net/blog/voranai/2007/11/27/entry-1

ครับ ขอให้โชคดีในการสอบ


ความคิดเห็นที่ 23 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 28/11/2007 เวลา : 05.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม


หร่อยหม้าย..........

อี่หร่อยรัย ไปหาใคร่โช๊ว เสียแล้ว

มาหาหล่าว

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 28/11/2007 เวลา : 05.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

Friend Ship เล่มนั้นมันมีค่ามากมายกับใคร่คนหนึ่งครับ

อย่าลืมหลังไมค์นะครับ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
กวิศุภา วันที่ : 28/11/2007 เวลา : 05.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khienkhao
  เขียนข้าว  : จุลสารออนไลน์บน Blog รายสะดวก : กลุ่มเขียนข้าว

คนแก่เล่าฟามหลังเหมือนลุงดาว พลายพัทลุง เลย คริ คริ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 21.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8


คารมเป็นต่อ...รูปหล่อเป็นรอง....แต่น้องเลือกคุณตำรวจครับ!!!

กินกาแฟกันดีกว่าคุณอะหนึ่ง....

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
กิต วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 20.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kit2550
สิ่งที่ยังไม่รู้........ยังมีอีกเยอะขอบคุณทุกท่าน....ที่นำเรื่องที่ยังไม่รู้...แบ่งปันกันรู้

แวะมาเยี่ยมครับ
สวัสดีครับ


ความคิดเห็นที่ 18 (0)
อะหนึ่ง วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 20.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

ค.ห. 5 / Supawan
รักครั้งที่ 2-100 ไม่มีแล้วครับ เพราะผมสมัครเข้า ชมรมโสดสนิท ของคุณพี่สุฯไปแล้ว... ฮ่าๆๆๆๆ

ค.ห. 8 / หมีปิศาจ
เห็น พ.ศ.27 ในรูป...วันนี้เรียกเราพี่ เลยหรือ
(เวรตำ...ลืมลบๆ)

ค.ห. 12 / pook
หนูปุ๊กจ๋า...อะหนึ่ง ไม่ได้ดำมืด เป็นนิโกร อย่างในรูปน๊ะจ๊ะ
รูปนี้ มันเก่าแล้ว แสงสีไม่มี เลยมืด(มาก)ไปหน่อย

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ความทรงจำเก่าๆ วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 20.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kontummadha
เพลงชีวิต.....เพลงชีวา...คนธรรมด๊า...บรรยากาศ เตะบอลให้ได้บุญ สนับสนุนเด็กน้อยให้ได้เรียน#11 

รักครั้งแรกมักจะเกิดตอนสมัยเรียนกันทั้งนั้นเลยนะครับ..

...มันช่างบาดตาบาดใจ...ให้ทำไปได้...เราสามคน...บนเวทีเดียวกัน..อาจารย์นะอาจารย์....

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 19.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

คุณอะหนึ่ง เขียนได้สนุกมากนะคะ

อ่านเพลิน ๆ ...จริงนะ ภาษาที่ว่า คารมเป็นต่อ

รูปหล่อเป็นรอง สุภาษิตประโยคนี้ ขอสนับสนุนค่ะ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
BlueHill วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 18.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

คุณอะหนึ่งครับ เป็นเรื่องรักครั้งแรกที่ยาวมาก ๆครับ แต่อ่านสนุกมาก ๆ โดยเฉพาะตอนคุณหกล้มเพราะขี่จักรยานไม่เป็น และตอนที่ถูกหลวงตาตีก้น

ความรัก มีข้อดีอยู่ประการหนึ่ง คือเห็นคนรักมีความสุข เราก็สุขด้วยครับคุณอะหนึ่ง

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
กฤตบวรวิชญ์ วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 16.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/KITBAWORNVIT
พู่ไหม

แวะมาเยี่ยม

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
auguzzy วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 14.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raterko
A man can be destroyed but not defeated.

อ่านรักแรกไหนๆ

ก้อไม่ประทับใจเท่าบ้านนี้เลยครับ

ครบถ้วนองค์ประชุมจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
pook วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 12.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pook17
 Never complain. Never explain.

คุณอะหนึ่งเล่าได้ลื่นไหล อ่านสนุกมากๆ
แอบอมยิ้มไปหลายตอน
เอ่อ... ภาพสุนทรดำ กับนางสนม ทำเอาก๊ากเลยอ่ะ

รักวัยรุ่นสมัยก่อน ดูน่ารักๆเนอะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 12.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

น่ารักมากครับ..

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 12.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 

500โหวตเยย




ความคิดเห็นที่ 9 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 12.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 

อ่านไปยิ้มไปค่ะ




ความคิดเห็นที่ 8 (0)
หมีปิศาจ วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 11.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

พี่อะหนึ่งเขียนซะหวานปนมันขนาดนี้
ไม่โหวตให้ก็ใจดำแล้วล่ะครับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
เสือจุ่น วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 11.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tigerjun
สู่ฝัน กรุงเทพฯ เมืองจักรยาน ติดตามข่าวได้ที่ Bangkok Bicycle Campaign

ประสบการณ์แบบนี้ ผมมีบ้างหรือเปล่าหนอ

ขี่จักรยานไปหาสาวน่ะ

ผมมีก็ประมาณ ขี่มอเตอร์ไซค์ป๊อก ไปแอบดูซอยบ้านสาว เท่านั้นเอง

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
Kanok วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 10.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kanokrat

เพราะพลังแห่งรัก..ทำให้บรรจงเขียนได้ถึงเพียงนี้

บรรยายซะผมรู้สึก "ยิ้มพริ้ม" ตอนที่คุณกุมมือสาวน้อย

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Supawan วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 10.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

อ่านสนุก เพลินไปเลย ... เขียนอีก เอารักคั้งที่ 2 ถึง ครั้งที่ 100... ฮ่าๆๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
veerin วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 08.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/veerin

คุณอนึ่ง เขียนเรื่องรักได้ดี๊ดีค่ะ
ดีจนต้องโหวตให้กับชีวิตรักของเด็กวัด..
ที่น่ารักและขำเล็กๆค่ะ..

ลิ้มรสไม้เรียว...เพราะรักครั้งแรก..อิอิ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
raksanok วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 08.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raksanok
 raksanok เพราะควมสุขอยู่ทีใจ  www.sumbydesign.net

เด็กวิทย์ว่าแน่ ยังแพ้เด็กวัดอ่ะ

สุดยอดเลยท่านอะหนึ่ง

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
feng_shui วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 07.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

กรี๊ดส์ ส์ ส์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ซุดย๋อด


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
สอนสุพรรณ วันที่ : 27/11/2007 เวลา : 07.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phaen


น่ารักและอบอุ่นจังเลยครับคุณอนึ่ง... หนุ่มศิลปะกับสาวคหกรรม...

ส่วนผมตอบ Tag ไปแล้ว หนุ่มศิลปะกับสาวศิลปะครับ...

เป็นเด็กวัดเหมือนกันด้วย...อิอิ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน