• bigpiggy
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-05-22
  • จำนวนเรื่อง : 2
  • จำนวนผู้ชม : 11830
  • ส่ง msg :
  • โหวต 8 คน
วันพฤหัสบดี ที่ 4 กันยายน 2551
Posted by bigpiggy , ผู้อ่าน : 1156 , 18:07:36 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คู่ทุกข์คู่ยาก ยังไม่จากไปไหน ของมือที่สาม

               

                 เห็นเพื่อนสาวรุ่นน้องบอบช้ำแล้ว ไม่รู้จะปลอบใจหรือซ้ำเติมเข้าไปอีกดี ไม่ได้อกหักช้ำรักหรือเป็นตัวป่วนเข้าไปแทรกแซงครอบครัวใครหรอกค่ะ เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า ทันทีที่ได้เงินก้อนมาจากการทำงานอาชีพฟรีแลนซ์ เธอก็ชอปปิ้งกระจายจนลืมกันเงินส่วนหนึ่งไว้จ่ายสิ่งจำเป็นจริงๆ เสื้อผ้าแฟชั่นอินเทรนด์เอย เครื่องสำอางเสริมความงามเอย ซึ่งแต่ละอย่างที่พูดมาเวลาจับจ่ายมันจะมี “ตัวพ่วง” ค่ะ อย่างเสื้อตัวนี้ต้องใส่กับกางเกงตัวนี้ ต้องซื้อกางเกงใหม่ แล้วออฟชั่นเสริมล่ะ เข็มขัด เข็มกลัด ต่างหู สร้อยคอ นาฬิกา ที่คาดผม รองเท้าอีก จิปาถะ ส่วนเครื่องสำอางต้องเล่นตั้งแต่การรองพื้น ลงแป้ง ปิดรอยคล้ำใต้ตา ปิดจุดด่างดำบนหน้า ปัดแก้ม ปัดขนตาเด้ง ทาปาก แต่งเสร็จตอนเย็นต้องลบออกอีก ต้องมีเครื่องประทินผิวอีกเซ็ตใหญ่ตามมา เพราะเกรงว่าล้างออกไม่หมดจะกลายเป็นสิ่งตกค้างบนใบหน้าให้เหี่ยวย่นก่อนวัยอันควรจะเหี่ยว

                ทุกวันนี้เราซื้อของใช้ให้กับชีวิตมากมายก่ายกอง จนลืมนึกไปว่า ของบางอย่างหากเราเลือกซื้อเลือกใช้ตั้งแต่ต้น พิจารณาคุณภาพ ตามด้วยราคาที่เหมาะสม และทะนุถนอมในการใช้งาน เมื่อขาดนิดวิ่นหน่อย ก็นำไปซ่อมแซม จะใช้การได้นานเป็นคู่ทุกข์คู่ยากของเราเลยทีเดียว (ว่าแต่จับเข็มเย็บผ้า หรือไปร้านซ่อมรองเท้า ปะกางเกงกันครั้งสุดท้ายเมื่อไรคะ ?) บวกกับกระแส Retro ที่มาแรง ย้อนรำลึกของเก่านำมาใช้ใหม่ค่ะ

                หมูน้อยๆ มีสิ่งของตัวอย่างที่ตัวเองใช้อยู่ปัจจุบันนี้ มายกตัวอย่างให้อ่านกัน

                ชิ้นแรก รถยนต์ยี่ห้อ Ford รุ่น Escort

 

   

ประมาณปี ค.ศ. ไม่ทราบได้ เพราะตกทอดมาเป็นเจเนอเรชั่นที่สาม ป้านภาซื้อต่อมาจากครูชาวอังกฤษสมัยอยู่เตรียมอุดมศึกษา ก่อนครูจะบินกลับประเทศ ซื้อมาตอนนั้นในปี ค.ศ. 1975 (อืม ประมาณว่าบวกเพิ่มอีก 4 ปี) ก่อนที่ป้าจะย้ายมาช่วยสอนที่เตรียมพัฒน์จนเกษียณและขับไม่ไหว กระจายข่าวหาคนมารับช่วงต่อเมื่อปลายปีที่แล้ว พี่เขยถามว่าจะเอารึเปล่า ตอนนั้นตัวเองงงๆ อยู่ รถอะไร ขับรถก็ยังไม่เป็น เออ...เอาก็ได้ พี่สาวช่วยเชียร์อีกแรง “รถเก่ามาก แต่สภาพแข็งแรง เหมาะกับตัวเองเลยนะ” หรอๆๆ แต่เอ๊ะ..ฟังดูแหม่งๆ เนอะ

                วันไปรับมอบ เตรียมเงินสดไปให้ป้า หน้าตาแกดูสดชื่นประมาณดีใจที่รู้ว่ารถแกจะไปอยู่กับใครต่อ และจะได้ไปเที่ยวพักผ่อนเสียที ตามประสาคนโสด ป้าให้พรก่อนออกมา “ไม่ต้องกลัวนะลูก รถอังกฤษมันแข็ง ป้าเคยโดนชนครั้งเดียว ไอคันที่ชนมันบุบไปเลย ฮ่าๆๆ” และตั้งแต่ขับมายังไม่เคยเจอะอุบัติเหตุ เรียกว่าคันอื่นมักจะเห็นใจ คอยให้ทางไปก่อน หรือเค้าจะคิดว่าอย่าไปยุ่งกับมันดีกว่า ขับส่ายเป็นงูเชียว อิอิ

                ชิ้นที่สอง คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ค IBM 

    

ขนาดเครื่องกะทัดรัดมาก ใช้พิมพ์จดหมาย ส่งงาน เช็คอีเมล เขียนต้นฉบับ แม้กระทั่งอัดรายการ Podcast ที่ลงในเว็บไซต์ www.traininginfomedia.com ค่ะ ใช้ตั้งแต่เริ่มทำนิตยสาร Go Training ฉบับแรก แม้ออฟฟิศจะซื้อเครื่องพีซีมาใหม่ก็ยังคงใช้ตัวเดิมอยู่ (เรื่องของเรื่อง เคยให้คุณเงาะนักเขียนของเราใช้ จดๆ จ้องๆ จึงออกตัวว่าไม่เป็นไรหมู พี่ไปใช้เครื่องนู้นดีกว่า...แหะ เครื่องนี้ไม่มีแป้นภาษาไทยค่ะ) เครื่องนี้เป็นมรดกตกทอดรุ่นที่สาม ได้รับมาจากพี่หงษ์ (แฟนพี่นก) เจ้าของเว็บช่างคุย ผู้ไฮเทคโนโลยี (รู้สึกเจ้าของตัวจริงเป็นพี่ยุทธนะคะ) เผื่อตัวเองใช้แล้ว ความเก่งกาจด้านเทคโนโลยีทางคอมพิวเตอร์จะซึมซาบเข้าตัวบ้าง ...เอ แต่ผ่านมาเกือบสองปีแล้วนา ไอตัวซึมซาบมันเดินทางมาช้าจริง...

                ชิ้นที่สาม เสื้อแจ็คเก็ตสีขาวผ้าฝ้ายตัวโปรด

ตัวนี้ไม่ได้เป็นมือที่สาม แต่เคยให้น้องกับพี่ยืมใส่คนละครั้ง นับได้ว่าใช้กันสามมือค่ะ ซื้อเมื่อ 7-8 ปีก่อน ช่วงทำงานผ่านมาได้ 2-3 ปี คิดว่าจะซื้อของขวัญให้ตัวเอง จึงเลือกเสื้อกับรองเท้า ราคาพันกว่าบาททั้งคู่ สมัยนั้นเรียกว่าแพงเหมือนกันนะ แต่มันก็อยู่กับเราจนมาถึงทุกวันนี้ (แม้รองเท้าลาลับไปแล้ว) ความไม่เกาะกระแส ไม่ใช่แฟชั่นตามยุค ทำให้เราหยิบออกมาใส่ได้อยู่เรื่อยๆ

                ของทุกอย่างมีคุณค่า อยู่ที่ว่าเราจะมองเห็นและจับมาพลิกแพลงใช้ได้หรือเปล่า ไม่ว่าการทะนุถนอมมันให้ดี รู้จักรักษา รู้จักซ่อมแซม นำมาปรับใช้ทำอย่างอื่น หรือพิจารณาตัดสินใจก่อนซื้อให้ดี เพื่อให้ของชิ้นนั้นอยู่กับเราไปนานๆ ส่วนของที่ไม่ใช้ก็มอบให้คนที่เค้าเอาไปใช้ประโยชน์ได้ อย่างกระป๋องน้ำอัดลมที่บ้านก็ล้างน้ำแล้วรวบรวมใส่ถุงไว้ให้คนถีบซาเล้งรับซื้อของเก่า เพราะไม่อยากให้เค้าตามไปคุ้ยเอาในถังขยะ หรือถุงก๊อบแก๊บ ไม่จำเป็นก็ไม่ต้องเอาจากแม่ค้าค่ะ รวบรวมของไว้ในถุงเดียวกัน อย่างแม่ของหมูน้อยๆ ที่สุไหงโก-ลก มักจะเก็บถุงพับไว้ดีๆ แล้วเอาไปให้แม่ค้าใช้ reuse ใหม่ค่ะ เริ่มที่ตัวเราก่อน จึงขยายวงไปยังคนรอบข้าง แล้วเรื่องรณรงค์ลดภาวะโลกร้อนคงไม่ต้องพูดกันให้เมื่อยปาก ...ว่าแต่ มีของใช้ชิ้นไหนที่อยู่กับคุณนานๆ จนผูกพันกันบ้างมั้ยคะ...





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
bigpiggy วันที่ : 16/06/2009 เวลา : 16.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/moonoinoi

จวนเจียนเต็มทีแล้วนะ ป้าหนูขาว

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
toujaa วันที่ : 24/09/2008 เวลา : 20.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/toujaa

ใช้นาฬิกา Heuer เหมือนกันคะ 10 ปีแล้วเชื่อมั๊ยคะ แต่วันนี้เอาไปร้านซ่อมมาคะ ตัวล๊อคมันสึก ซ่อมแล้วแต่ช่างบอก "พี่.. ผมว่าลองดูเรือนใหม่มั๊ยครับ" เอ๊ะ ยังไง เค้าว่าเราขี้เหนียว หรือยังไงเนี่ย ใช้มาแค่ 10 ปีเองนา

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
กรมกุชะ วันที่ : 10/09/2008 เวลา : 21.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cradm

ของผมศรีภรรยานะ (น่าจะเป็นสิ่งของได้)
เพราะเธอทั้งผูก ทั้งพัน วันทั้งวันบ่นปากเปียกปากแฉะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
philharmonics วันที่ : 10/09/2008 เวลา : 21.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/philharmonics
ฟั่นเฟือนคือการทำสิ่งเดิมซ้ำๆแต่คาดหวังผลลัพธ์ใหม่ๆ

ขอแก้ข่าวเรื่องลูกห้าหลานหกด่วน พี่อู๊ดแก้ให้ผมเดี๋ยวนี้เลย ฮ่าฮ่า

ผมรออ่านตอนถัดไปนะครับ คุณลูกหมูน้อยๆ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
officemom วันที่ : 10/09/2008 เวลา : 09.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/officemom
officemom ชอบเล่าเรื่องสนุกๆ 

หมูน้อยน่ารักที่สู้ด... คืนนี้จะขอลองเล่าวิธีนี้ (ถ้าลูกถาม)
แต่ก่อนหน้านี้เคยเล่านิทานเรื่องจุ๊จุ๊ จิ๊จิ๊ แล้ว ล่ะ
ลูก ฮา กันใหญ่ แต่พอพ่อได้ยิน พ่อว่าเอา

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
Pink_Devil วันที่ : 09/09/2008 เวลา : 21.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PinkDevil

ยอดเยี่ยมไปเลยค๊า...

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
คุณแม่นักข่าว วันที่ : 09/09/2008 เวลา : 17.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinpaon

หวัดดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
bigpiggy วันที่ : 09/09/2008 เวลา : 13.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/moonoinoi

ขอบคุณทุกความคิดเห็นค่า เคยมีนาฬิกา Tag Heuer เรือนนึงสมัยมอเหมือนคุณ Phiharmonics เหมือนกัน แต่ความทนทานไม่สู้เหมือน เพราะพี่ชายซื้อมาให้เห็นวัยรุ่นนิยมกัน เราก้อโก้เชียว แต่ใส่ปีเดียวกลับพังซะงั้น เอาไปให้พี่ดู พี่ว่าของปลอมก้องี้แหละใส่แป๊บเดียวให้เก๋ๆ อ๋าว..พี่นี่ แต่ก็เก็บไว้ดูเล่นเรียกชื่อว่า "แต๊กห้อยเด้อ"
เร็วๆ นี้มีโปรเจ็กท์จะไปเปิดท้ายขายของเก่าที่ซอยอารีย์ ได้ความคืบหน้าเป็นไง จะเขียนบอกเล่าต่อนะค้า

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Pro.Trainer วันที่ : 08/09/2008 เวลา : 19.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaiyospun

เหมือนอาจารย์เลย มีเสื้อผ้าตัวโปรด 2 ชุดที่ซื้อมาเกือบ 10 แล้ว เพิ่งหยุดใส่ออกนอกบ้าน (ภรรยาห้ามไว้อย่างแรง) เพราะเสื้อมันขาดไปครึ่งคอแล้ว แต่ก็ยังชอบเอามาใส่นอน รถคันแรกของอาจารย์ก็นิสสันซันนี่ขนาดเล็กกระทัดรัด ใช้จนสีลอก แล้วบอกขาย เพื่อนก็ยังมาซื้อไปขับต่อ โน้ตบ๊กเครืองแรกก็ใช้จนลูกศิษย์ทนไม่ได้ บอกว่าโทรมมากเหมือนเจ้าของ (ดูปากลูกศิษย์ของผมสิ) แต่ก็ไม่สนใจ อาจารย์ใช้จนมันเกือบหมดสภาพ เพิ่งเปลี่ยนใหม่เมื่อเร็ว ๆ นี้ แล้วจะแวะมาอ่านเรื่องที่สองของน้องหมูอีก รีบเขียนเร็ว ๆ นะครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
philharmonics วันที่ : 08/09/2008 เวลา : 09.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/philharmonics
ฟั่นเฟือนคือการทำสิ่งเดิมซ้ำๆแต่คาดหวังผลลัพธ์ใหม่ๆ

แวะมาชื่นชมครับ นึกถึง Tag Heuer ซึ่งสมัยเป็นวัยรุ่นนั้นเป็นที่นิยมมาก ผมใส่ตั้ง ม.๔ จนป่านนี้ จบ ป.ตรีก็ครบ ๙ ปีเต็ม ทนมักๆ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
นกหงษ์หยก วันที่ : 05/09/2008 เวลา : 07.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kanjanaho

อ่านแล้วเห็นภาพย้อนอดีต อารมณ์ "แฟนฉัน" "กาลครั้งหนึ่งเมื่อเช้านี้" เลย เข้าใจแล้วว่าเจ้ารถฟอร์ดที่หมูน้อยๆ ถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดู ซ่อมแล้ว ซ่อมอีก มันมีความหมายมากกว่าเป็นแค่รถคันหนึ่ง

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
SutinTan วันที่ : 04/09/2008 เวลา : 20.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SutinTan

เย้ๆๆๆ ในที่สุดก็ได้อ่านปล็อกของคุณหมูน้อยน้อยซะที อุตส่าห์เข้ามาทุกวันนะนี่

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
officemom วันที่ : 04/09/2008 เวลา : 18.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/officemom
officemom ชอบเล่าเรื่องสนุกๆ 

มีคุณค่าทางใจใช่ป่าว

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน