*/
  • เด็กบึง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : raphind@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2010-01-01
  • จำนวนเรื่อง : 56
  • จำนวนผู้ชม : 152378
  • จำนวนผู้โหวต : 26
  • ส่ง msg :
  • โหวต 26 คน
<< พฤศจิกายน 2011 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 8 พฤศจิกายน 2554
Posted by เด็กบึง , ผู้อ่าน : 2809 , 23:41:26 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน เด็กบึง โหวตเรื่องนี้

         เมื่อได้อ่านหนังสือ ที่ ดร.พิเชฐ ทั่งโต พร้อมคณะเป็นบรรณาธิการได้เรียบเรียงเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของถนน ลาดพร้าว 101 ที่เชื่อมถนนลาดพร้าว กับวัดบึงทองหลาง ประมาณ 2.5 กิโลเมตร และเชื่อมไปยัง ซอยโพธิ์แก้ว เพื่อไปยังถนนนวมินทร์ หรือสุขาภิบาล 1 และไปยังจุดอื่น ๆ ได้อีกหลาย ซึ่งถือว่าเป็นประโยชน์และคุณูปการของคนในอดีต จึงเป็นเรื่องที่อยากนำมาเผยแผ่ต่อ เพื่อประโยชน์ต่อคนรุ่นหลังจะได้รู้ว่า ถนนที่คนคิดและทำไว้เมื่อ 50 กว่าปี ได้ส่งผลต่อคนอีกรุ่นหนึ่งอย่างที่ปรากฏในปัจจุบัน

ดังมีข้อความว่า ที่ปรากฏในหน้า 50 ของหนังสือ ที่จัดพิมพ์เป็นที่ระลึกในคราวที่พระครูพิศาลวิริยรคุณครบรอบ 80 ปี


หนังสือที่จัดพิมพ์คราว 80 ปี พระครูพิศาลวิริยคุณ

ถนนชีวิต

          จากคำบอกเล่าวัดบึงทองหลางที่แต่เดิมจะต้องเดินทางเรือในคลองโพงพางเท่านั้นได้มีถนนตัดผ่าน และสามารถสัญจรไปได้  หรือต้องสัญจรด้วยการเดินเท้าไปตามคันนาของชาวบ้านเดินลัดทุ่งเพื่อไปตลาดบางกะปิซึ่งเมื่อเทียบกับสมัยปัจจุบันต้องถือว่าไกล

สิ่งหนึ่งเวลาที่ไปที่ใด ท่านจะเล่าให้คนฟังเสมอว่า สมัยก่อนแถววัดบึงทองหลางลำบาก ตรงไหนก็มีแต่คลองแต่น้ำ ไปไหนที่ต้องพายเรือจากคลองลำพวย ไปที่คลองแสนแสบ พายเรือกันเป็นวัน   และจากเหตุผลนั้น เรื่องการทำถนน หากท่านผู้อ่านมาที่วัดบึงทองหลางจะเห็นถนนเลนใหญ่กว่าปกติ และไม่ต้องเวนคืนเมื่อมีการขยายถนน

          จากการที่ท่านเล่าให้ฟังบ่อย ๆ เรื่องถนนหน้าวัด ตั้งแต่ปากทางซอยติดถนนลาดพร้าวซอย ๑๐๑ จะเป็นถนนที่แต่เดิมเป็นถนนดิน ที่สร้างขึ้นในสมัยหลวงพ่อสิงห์โต ท่านได้เดินขอที่ดินของชาวบ้านในระแวกติดถนนตลอดแนวตั้งแต่ปากทาง จนถึงวัดบึงทองหลาง รวม ๒ ข้าง ยี่สิบเมตร ใน พ..๒๕๐๘   หลวงพ่อโตได้ขอบริจาคที่ดินจากชาวบ้าน กว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๒๔๔๐ เมตร  เพื่อทำถนนเข้าวัดบึงทองหลาง ได้รับความร่วมมือจากเจ้าของที่ดินเป็นอย่างดี               ซึ่งหลวงพ่อจะพูดอยู่เสมอว่า “สมัยนั้นที่ดินไม่มีราคา ขอคนละ ๑๐ เมตร จึงไม่มีใครว่าอะไร ถ้าเป็นอย่างสมัยนี้ไม่ได้หรอก ตารางวาละหลายหมื่นคงไม่มีใครให้” หลังจากนั้น หลวงพ่อโตจึงได้ทำหนังสือของบประมาณจากรัฐบาล  ตามลำดับขั้นตอน ในขณะนั้นนายชำนาญ ยุวบูรณ์  เป็นอธิบดีกรมการปกครอง  นายชิต อินทรอำพรรณ  เป็นหัวหน้าเขตบางกะปิ  การทำถนนในครั้งนั้นได้งบประมาณจากรัฐ เอามาจ้างคนขุดดินทำถนน  เมตรละ ๔๐ บาท กิโลเมตรละ ๔๐,๐๐๐  บาท แต่งบประมาณจากรัฐไม่พอ   หลวงพ่อโตจึงได้บริจาคเพิ่มสมทบไปอีก ๑๗,๐๐๐   บาท  จึงได้ถนน กว้าง ๑๐ เมตร ยาว ๒๔๔๐  เมตร  ซึ่งในปัจจุบันทางราชการได้ทำการขยายปรับปรุงถนนจนเป็น ๔ ช่องจราจร เต็มทั้ง ๒๐  เมตร  ซึ่งเป็นที่สะดวกอย่างยิ่งในการจราจรในปัจจุบัน จึงเป็นเหตุผลที่ว่าเมื่อมีการขยายถนน จึงไม่ต้องมีการเวนคืนจากประชาชน เพราะด้วยความที่หลวงพ่อท่านมีวิสัยทัศน์กว้างไกล และสิ่งหนึ่งสะท้อนออกมากับคำว่า “ถนนแห่งชีวิต” ซึ่งหากเปรียบเทียบชีวิตของท่านก็คงเหมือนถนนที่คนผู้มาเยือนในภายหลังก็ต้องเหยียบย่ำลงบนถนน ส่วนจะสำนึกหรือไม่ว่าถนนมีคุณในฐานะเป็นเส้นของชีวิตหรือไม่นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง จึงเป็นเรื่องที่ต้องคำนึงต่อไปอย่างไม่สิ้นสุด “ชีวิตคนนั้นสั้นนัก เมื่อชีวิตจบลง แต่ถนนแห่งชีวิตของคนแล้วคนเล่าจะยังคงดำเนินสืบต่อกันไป” แต่สิ่งที่จะจดจำไว้เล่าขานและจดจำกันในแต่ละช่วงสมัยคือมรดก “กรรม” ที่ได้สร้างไว้  “โลกนี้สถิตไว้  แต่ชั่วดี ประดับได้ให้ทรงจำ”

                ผู้เรียบเรียงได้รับฟังและเห็นว่ามีประโยชน์  จึงนำมาบันทึกไว้และเป็นการบันทึกเรืองราวของอดีตเพื่อนำไปสู่การศึกษาประวัติศาสตร์ชุมชน หรือประวัติศาสตร์ท้องถิ่นได้ เป็นอย่างดียิ่ง ซึ่งควรค่าแก่การจดจำ และระลึกถึงว่า นี่คือความเป็นมาของชุมชนบึงทองหลางของเรา  และเพื่อบอกเล่าให้กับคนอีกรุ่นทราบว่านี่คือความเป็นมาของถนนเส้นนี้ 

ถนนลาดพร้าว 101 พ.ศ.2521


มุมกล้องตรงบริเวณสะพานหน้าวัด และลานจอดรถวัดบึงทองหลางปัจจุบัน

ถนนลาดพร้าว 101 พ.ศ.2521

หนังสือจัดพิมพ์เป็นที่ระลึกในกิจกรรมงานมูลนิธิพระครูพิศาลวิริยคุณ (สิงห์โต เทศกาล)

หนังสือที่จัดพิมพ์ในคราวครบรอบ 80 ปี
พระครูพิศาลวิริยคุณ

หนังสือที่จัดพิมพ์ในคราว มูลนิธิพระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต)
มอบอาคารที่จัดมอบให้กับศูนย์การศึกษาพิเศษ จังหวัดสุโขทัย

หนังสือปกหน้า และปกหลังที่จัดพิมพ์ในคราวฉลองมณฑป



แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน