*/
  • Mr.Apirak
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : apirak.cci@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2011-01-06
  • จำนวนเรื่อง : 107
  • จำนวนผู้ชม : 1977074
  • จำนวนผู้โหวต : 1183
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1183 คน
<< กันยายน 2016 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 19 กันยายน 2559
Posted by Mr.Apirak , ผู้อ่าน : 6699 , 17:23:10 น.  
หมวด : กล้อง/ถ่ายภาพ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 15 คน จ๊ะโอ๋_โอเค , รักแห่งสยามประเทศ และอีก 13 คนโหวตเรื่องนี้

ถึงแม้ว่าผมจะฝึกถ่ายรูปมาก็เริ่มจะนานหลายปีแล้ว...แต่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันครับ ว่าทำไมพอจะต้องไปออกทริปถ่ายรูปแต่ละครั้ง
ผมนี่แทบไม่มีโอกาสได้วางแผนซักที ชาตินี้คงไม่มีแววได้เป็นมืออาชีพกะเขาแหงๆ >”< !!!

ก็งานประจำอย่างพวกเราๆ ใน กทม. ช่างแสนยุ่งเหยิงวุ่นวาย วางแผนมากเกินไป ก็จะไม่ได้ไปซักทีครับ 555+
ผมเริ่มทริปนี้ด้วยอาการเครียดๆ คิ้วขมวดๆ ครับ แต่ไม่น่าเชื่อเลยว่า พอเหยียบย่างเข้าไปสู่ “เชียงราย”

อาการเหล่านี้ จะหายไปไหนหมดโดยที่ผมไม่ทันรู้ตัว จะเป็น “ดินแดนแห่งความสุข” แบบไหน ลองมาติดตามไปพร้อมกันครับ ^^

ทริปนี้เรียกได้ว่าไปแบบไม่ทันตั้งตัว เพราะโทรคุยกะเพื่อนที่อยู่เชียงใหม่ บอกเขาว่าอยากไปถ่ายรูปที่เชียงราย
เขาก็บอกว่า...”มาเลยๆ” จะพาทัวร์เอง

วางสายปุ๊บ  ผมก็กดปุ่มจองตั๋วเครื่องบิน - -“ ปั๊บ  วันถัดมาผมก็ไปอยู่ที่สนามบินสุวรรณภูมิ และตกเย็นวันนั้น...ราวกับความฝัน
ผมไปยืนรอเพื่อนที่สนามบิน “เชียงใหม่” ^0^…!!!

ผมบอกเพื่อนว่า จะไปเชียงรายเชียวนะ คือเหนือสุดๆ ตั้งแต่เกิดมาผมยังไม่เคยได้ไปถึงเลยซักครั้ง
อย่างหล่อๆ ก็เคยมาถึงแค่เชียงใหม่นี่แหล่ะ...

เราพักกันหนึ่งคืนที่บ้านเพื่อนผมที่เชียงใหม่ พอรุ่งเช้า พวกเราก็ล้อหมุนมุ่งหน้า “จ.เชียงราย
เพื่อนผมยังคงคาใจ...ถามผมว่า มีปัญหาอะไรรึเปล่า ถ่อจาก กทม. มาถึงที่นี่แบบปุ๊บปั๊บขนาดนี้
ผมตอบไปสั้นๆ ว่า : ขับๆ ไปเถอะ แค่...”อยากไป” จะได้ไปฝึกถ่ายรูปกัน... (เราสองคนชอบท่องเที่ยวถ่ายรูปเหมือนๆ กันครับ)

และก็เป็นธรรมดา ของการที่เราอยากจะไปไหนๆ ตามใจ โดยไม่มีการวางแผน ผลลัพธ์ก็คือ...”ฝนตก” ครับ 555+ >”<
พวกเราขับรถล่องลอยฝ่าสายฝนไปเรื่อยๆ มองหน้ากัน นี่เรากำลังจะไปฝึกถ่ายรูปจริงๆ เหรอ ฝนตกๆ เนี่ยนะ ใครเค้าทำกัน

เราก็เลยเลี้ยวแว๊บบบ เข้าไปใน “มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง” จุดประสงค์ไม่มีอะไรมากไปกว่า
กาแฟหอมๆ” ยามเช้าวันฝนพรำแบบนี้

และที่นี่ เราก็ได้สมาชิกอีกท่านนึง พี่เขาขับรถมาจาก จ.ภูเก็ต !!! บังเอิญมาทำธุระเรื่องงานที่ จ.เชียงราย !!!
เราก็เลยได้รวมพลังกันเป็น 3 คนครับ ^0^

ผมเองก็เพิ่งรู้ว่า ม.แม่ฟ้าหลวง เนี่ย สวยจริงๆ ครับ มาถึงตอนฝนตก ก็ตากฝนถ่ายรูปกันไปเลยครับ ^^”

พวกเราเปิดกระจกรถถามพี่ รปภ. ว่าร้านกาแฟไปทางไหน พี่แกบอกนั่นไง แกชี้ไปทางตึกซ้ายมือ เป็นคล้าย Complex ชื่อ M Square ครับ

พี่ รปภ. บอกว่าร้านกาแฟอยู่รวมๆ ในนั้นแหล่ะ ที่ชั้น 2 เราเดินตามกลิ่นกาแฟเข้าไป ภาพที่ผ่านตาไปมาคือ...อ่า... นักศึกษาสาวๆ สวยๆ เพียบไปหมด >”<
ใจสั่น ตั้งแต่ยังเดินยังไม่ถึงร้านกาแฟเลยครับ อย่าหวังว่าจะได้ยกกล้องขึ้นมาแอบถ่ายครับ เพราะพวกเรา 3 คนเองนี่แหล่ะ ที่ตกเป็นเป้าสายตาของน้องๆ 555+

ลุงๆ 3 คนนี้ มันเข้ามาทำอะไรกันในมหาลัย!? 555+ กินกาแฟครับ...กินกาแฟ ^^”

ร้านเขามีชื่อเต็มๆ ว่า SINGHA PARK CAFÉ MFU CHIANG RAI ครับ

เราสั่งกาแฟกันตามที่แต่ละคนชอบและถนัด น้องที่ชงกาแฟ ถามๆ ดูแล้ว เขาว่าเป็นนักศึกษาของที่นี่ล้วนๆ เลยครับ ^^
นักศึกษาชงเอง เราผู้มาเยือน ก็ช่วยชิมให้ครับ เห็นว่าเป็นอีกหนึ่งโครงการของสิงห์ ที่ช่วยๆ กัน อยากให้นักศึกษามีรายได้ Part-time

ที่นี่เป็นอีกหนึ่งโครงการ Social Enterprise ดีๆ ในจังหวัดเชียงรายครับ เป็นการพัฒนาแบบที่จะยั่งยืนกว่าการทำ CSR (Corporate social responsibility)
CSR นั้นทำแบบช่วยเหลือเฉพาะหน้าเป็นครั้งๆ ตามความเดือดร้อนเร่งด่วน อย่างพวกการแจกของ หรือการช่วยเหลือผู้ประสบภัยต่างๆทำนองนั้นครับ

แต่ Social Enterprise นั้นจะเน้นช่วยแก้ปัญหา พัฒนาชุมชน สังคม หรือสิ่งแวดล้อม โดยไม่ได้หวังกำไรเข้าสู่องค์กร
เป็นการดำเนินงานของกิจการเพื่อสังคม มุ่งสู่งสังคม สิ่งแวดล้อม และการเงินไปพร้อมๆกันครับ หล่อมากครับเพราะจะยั่งยืนกว่าการช่วยเป็นครั้งๆ ไปนั่นเองครับ ^^

ส่วนการตกแต่งร้านนั้น...ถ้าหากเราเป็นคนชอบพกกล้อง และชอบถ่ายรูป แทบจะลืมทานกาแฟกันเลยครับ ร้านน่ารักมาก 555+

พวกเรา 3 คนกระจายกำลังกันไปทั่วร้าน ถ่ายรูปเล่นไปเรื่อย ตีโค้งตีวงกว้างออกไป...จนกระทั่ง...
สายตาผมเริ่มสังเกตเห็นบางอย่างที่โต๊ะทางซ้าย...ไม่ค่อยมีสมาธิเลยครับ ^^”…!!!

วางองค์ประกอบยากมากๆ ครับ ใจไม่ค่อยจดจ่ออยู่กับโนบิตะ - -“

สุดท้ายพี่คนที่กางเกงลายๆ ก็คือพี่เกมส์บอกกับผมว่า อย่าไปคิดอะไรมากมาย พวกเราเป็นนักเดินทาง
เป็นตากล้องสายถ่ายเอาฮา เรามาเที่ยวกันอย่างมีความสุข เราต้องเอาความสุขนี้ไปแบ่งปันให้น้องๆ ใน ม.แม่ฟ้าหลวงด้วย

ผมฟังแล้วก็...อะไรฟระ ทะแม่งๆ พูดจบพี่เกมส์กับพี่เจ ก็ตีโค้งเข้าไปยังโต๊ะน้องๆ นักศึกษา ทันที...
และแล้ว เมื่อมีแต่ความบริสุทธิ์ใจ คนไทยเราทุกคนสามารถทักทายพูดคุยกันได้ครับ น้องเขาไม่กัด

เมื่อคนแปลกหน้ามาเจอกัน ก็จะเกิด “มิตรภาพ” เมื่อตากล้องมาเจอน้องนักศึกษา ม.แม่ฟ้าหลวงจึงเกิด “รูปสวย” ^^
ขอบคุณมิตรภาพดีๆ จากคนแปลกหน้า ที่แลกเปลี่ยนพูดคุยกับพวกเราภาษารูปถ่ายมากๆ ครับ

ขอบคุณรูปถ่ายเพิ่มเติมจากพี่เกมส์และพี่เจครับ ขอบคุณน้องๆ ม.แม่ฟ้าหลวงอีกครั้งด้วยครับ

พวกเรากลับมานั่งคุยกันว่า จะเอาไงต่อดี ไม่ได้คิดเอาไว้ว่าจะไปไหน มาก็มาเรื่อยๆ ไม่มีแผน
แต่ถ้ายังขืนอยู่ในร้านนี้ต่อไป เม็มกล้องอาจจะเต็มก่อนแน่ๆ 555+

ฝนก็ตกๆ แบบนี้ เราจะไปถ่ายรูปที่ไหนได้ งั้นไปเรื่อยๆ ละกัน ขับรถไป คุยกันไปตามทาง พอมองเห็นอะไรสวยๆ
พวกเราก็เลี้ยวแว๊บบบบ เข้าไปเลยครับ เฉอะแฉะเจิ่งนองกันไป แต่ก็...ไม่ท้อถอยครับ 555+

ผมชอบมุมนี้มากๆ เลยครับ อาจจะเป็นเพราะฝน ที่ทำให้แสงกลายเป็นสวยแบบนี้ไป เชียงรายสดชื่นจริงๆ

เชียงรายมีมุมสวยๆ ให้พวกเราได้เพลิดเพลินไปกับการฝึกถ่ายรูปมากมายเลยครับ วิวที่แสนจะแตกต่างไปจากกรุงเทพฯ

ยิ่งอยู่นาน...รอยยิ้ม จากผู้คนรอบข้าง ก็ล่องลอยลงมาอาบลงบนใบหน้าของพวกเราครับ
ด้วยบรรยากาศที่เย็นสดชื่นในฤดูฝน ด้วยสำเนียงภาษาอู้คำเมือง การพูดคุยสนทนาที่อ่อนหวาน ...มีความสุขจังครับ ^^

วิวดีๆ มุมถ่ายรูปดีๆ ของคุณครูและนักเรียน ม่วนอ้กม่วนใจ๋มากมาย ^0^

วิวจากบนร้านกาแฟนี้ ก็ยังสามารถสร้างจินตนาการต่อไปได้เรื่อยๆ ครับ เห็นทิวทัศน์ที่กว้างไกลสุดสายตา

ใจนึงผมก็คิดว่ามันแย่นะ ที่มาถ่ายรูปเชียงรายทั้งทีแล้วดันฝนตก แต่อีกใจก็กลับคิดว่าน่าจะดีแล้วที่ฝนตก
เพราะถ้าไม่อย่างนั้น เราก็คงอดได้รูปที่สดชื่นแบบนี้...

ถ่ายๆ รูปไป พวกเราก็วอกแวก มองซ้ายมองขวากันตลอดเวลา ก็เพราะว่า...บรรดาลูกค้าที่หมุนเวียนกันเข้ามาเป็นสาวเจียงฮายทั้งนั้น >”<
โดยเฉพาะ...น้องโต๊ะข้างๆ ครับ ผมมองตาพี่เกมส์ (พี่กางเกงลายคนเดิม) ในตาพี่เกมส์เหมือนกำลังวางแผนการบางอย่างตลอดเวลา

ผมแซวพี่เกมส์ว่า ไหนบอกเราเป็นนักเดินทาง ที่เอาความสุขมาแบ่งปันคนรอบข้างไง ทำไม่นั่งตัวแข็งทื่อเลยรอบนี้??? สวยขนาดนั้น กลัวล่ะสิ
พี่เกมส์ตอบว่า...น้องเขาสวยเกินไปรึเปล่า กลัวจะถ่ายออกมาไม่ดี พวกเราหัวเราะลั่น 555+ แหม...พูดยังกับน้องเขาจะยอมให้เราถ่าย 555+
พอพูดจบ...น้องทั้งสองก็ลุกขึ้น แล้วเดินจากไป... น้องเขากลับไปแล้ว 5555555+

เรานั่งทานกันอีกซักพัก พี่เจกับพี่เกมส์ก็ออกไปถ่ายรูปกันต่อบนดาดฟ้าของร้าน ส่วนผมนั่งเฝ้าของ พวกกระเป๋ากล้องอุปกรณ์ต่างๆ นาๆ
พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นด้านบนดาดฟ้า...เป็นภาพที่ชวนตะลึง! นั่นมันน้องเสื้อดำโต๊ะข้างๆ นี่นา ! พี่เกมส์ทำได้ไง งงมากๆ 555+

พี่เกมส์กับพี่เจกวักมือเรียกผมให้ตามขึ้นไป ผมกระซิบพี่เกมส์ว่า พี่ๆ เดี๋ยวตอนกลับแวะตลาดสดหน่อยนะ
พี่เกมส์ถามว่าแวะทำไม? ผมว่าจะแวะไปซื้อดอกไม้ธูปเทียนมาบูชาพี่ พี่เทพมาก ชวนน้องเขาถ่ายรูปได้ยังไง 555+

บางที...พอมีนางแบบเพิ่มเข้ามา รูปบางรูปก็มีคุณค่า สามารถเก็บเอาไว้เป็นความทรงจำได้ดีขึ้นมากครับ

พวกเราก็ได้ช่วยเธอสองคนหยุดวินาทีที่น่าประทับใจนี้ลงบนรูปถ่ายครับ วินาทีแห่ง “มิตรภาพ

บางครั้งก็อาจจะแปลกๆ ดี ที่คนเราไม่รู้จักกัน มายืนถ่ายรูปให้กัน...แต่บางที อาจจะไม่แปลกก็ได้มั้งครับ ผมเองก็งงๆ 555+
แต่ก็มีความสุขดี ที่ได้ฝึกถ่ายรูปคนดูบ้างครับ ปกติผมได้ถ่ายแต่วิว กับแมลง >”<

และการฝึกในครั้งนี้ทำให้ผมได้รู้ว่า หากเราอยากถ่ายรูปคนให้ดูสวย เราก็ควรถ่ายคนที่สวยๆ ครับ 555+ คิดเอง เออเอง >”<…!!!

พวกเราไม่รู้ว่าจะไปไหนกันต่อ เลยถามน้องๆ สองคนนี้ดู เห็นบอกว่าจะไป สิงห์ปาร์ค เชียงราย กันต่อ
ก็เลยนัดกันหลวมๆ ว่า งั้นไปก็ดี ถ้าเจอกันก็เจอ ถ้าคลาดกัน ก็ยินดีที่ไม่รู้จักนะครับ ลาก่อน บ๊าย บายยยย 555+
แต่...กว่าจะถึงสิงห์ปาร์ค ก็เป็นเวลาที่ มืด เฉอะแฉะ ครึ้มฟ้าฝน ผมได้แต่พยายามเอารูปมาขุดๆ แบบ HDR ใน LR +PS

สิงห์ปาร์คตอนแรกผมคิดไปมั่วๆ เอาเอง ว่าสงสัยจะเป็นสำนักงานใหญ่ หรือโรงเบียร์ขนาดยักษ์ 555+  แต่ไม่ใช่ครับ
จริงๆ แล้ว สร้างขึ้นจากแนวคิด Social Enterprise ที่ต้องการพัฒนาชุมชนในท้องถิ่น
โดยพัฒนาพื้นที่ให้ปลูกพืชเศรษฐกิจและทำเป็นแหล่งท่องเที่ยวเพื่อสร้างรายได้อย่างยั่งยืน

และดึงคนในท้องถิ่นเข้ามาทำงานและบริหารจัดการกันเอง
ทำให้คนแถวนั่นไม่ต้องจากถิ่นที่อยู่มาทำงานในเมืองกรุง ซึ่งถ้าหลายๆคนได้ไปเที่ยวที่นี่
จะเห็นภาพคนงานที่เป็นชาวบ้าน 
ขี่มอเตอร์ไซค์มาทำงาน และกลับไปกินข้าวเที่ยงที่บ้านกันพร้อมหน้าพร้อมตา
ผมมองๆ ดูแล้วก็อิจฉาจังครับ สุขแบบพอเพียงและ...”ยั่งยืน”

ฟ้าเริ่มมืดลงๆ พวกเราได้แต่มองหน้ากัน...กลับเหอะ 555+ มืดเกินไป ถ่ายรูปยากมากๆ ไปหาที่พัก แล้วค้างซักคืนกันดีกว่า
หลังจากได้ที่พัก พวกเราก็ออกมาท่องราตรีกันครับ ร้านแจ่มๆ ที่เชียงรายเนี่ยเพียบๆ เลยครับ ^_^

มีความสุขได้อย่างต่อเนื่องในรอบดึก...พวกเรากลับที่พักกันดึกมากๆ และต่างก็หลับไปด้วยรอยยิ้มครับ

ผมตื่นขึ้นมาสายๆ ในเช้าวันถัดมา ก็เลยพากันออกตระเวนหา “ขนมจีนน้ำเงี้ยว” ทานกันครับ ที่เชียงรายอร่อยมากๆ ตราตรึงใจสุดๆ
และไม่น่าเชื่อว่า เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันจะเกิดขึ้น นั่นก็คือ...”แดดออก” !!! ใช่ครับ แดดออกมาได้ไงไม่ทราบครับ

ทั้งๆ ที่วันที่เรามาถึง มีประกาศเตือนพายุจากกรมอุตุพอดี 555+ สงสัยพายุจะผ่านไปด้วยดีเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวานครับ >”<
พวกเราบุกกลับไปที่สิงห์ปาร์คอีกครั้ง ภาษาพวกตากล้องเขาว่า ล้างแค้น เอ้ยยยยย แก้มือครับ 555+
ซึ่งก็ได้ผลเป็นที่อิ่มเอมใจครับ เพราะการถ่ายรูปเวลาที่แสงสวยๆ รูปเราก็จะสวย ไม่ว่าใครก็ถ่ายสวยครับ ^^”

แต่ผมว่า...ใครๆ เขาก็ถ่ายมุมนี้กัน ก็เลยมองๆ ท้องฟ้า เดินวนหามุมใหม่ๆ ครับ
โชคดีที่ได้เจอเมฆเซอรัสครับ เป็นพริ้วๆ คล้ายขนนก ก็เลยจับเอาเข้ามาวางในมุมมองของภาพเลยครับ

สิงห์ปาร์คเนี่ย ก็จะคล้ายๆ กับร้านกาแฟ ใน ม.แม่ฟ้าหลวงครับ คือจะเป็นการพัฒนาชุมชนในแนวคิดใหม่ๆ
ก็คือ Social Enterprise ที่พัฒนาแบบยั่งยืน ให้ชาวบ้านในเชียงราย ได้มีอาชีพ ทำกันเอง ดูแลกันเองครับ
เจริญรอยตามโครงการหลวงดอยตุงของสมเด็จย่า ที่แนะนำชาวเขาให้เปลี่ยนจากการปลูกฝิ่น
มาพัฒนาพื้นที่ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวและปลูกพืชที่สร้างรายได้ทดแทน แบบยั่งยืน

จนปัจจุบันชาวบ้านและชาวเขาที่ดอยตุงมีอาชีพและรายได้ที่มั่นคง ลูกๆหลานๆก็ไม่ต้องจากบ้านไปทำงานไกลๆ 
ผมว่าตรงนี้ถือว่า เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยแก้ปัญหาสังคมได้เป็นทอดๆเลยนะครับ ลองคิดดูสิ ถ้าคนต่างจังหวัดมีงานทำในท้องถิ่น 
เขาก็ไม่ต้องเข้ามาทำงานในกทม. ปัญหารถติดก็จะดีขึ้น  ปัญหาครอบครัวและสังคมก็จะดีขึ้น เพราะพ่อแม่ลูกได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา

เพราะส่วนใหญ่คนหนุ่มสาวมาทำงานใน กทม. ก็จะต้องทิ้งลูกใว้ให้ผู้เฒ่าผู้แก่ดูแล
เด็กๆก็ขาดความอบอุ่นจากพ่อแม่ นี่ยังไม่นับข้อดีอีกหลายๆเรื่องที่ตามมานะเนี้ย ^0^...!!!

หลังจากถ่ายรูปที่สิงห์ปาร์ค เกือบครึ่งวัน เราก็ไปต่อที่ “บ้านดำ” หรือพิพิทธภัณฑ์บ้านดำ ของ อ.ถวัลย์ ดัชนี
แต่ลึกๆ ในใจของผม ผมกล้าๆ กลัวๆ อยู่พอสมควรครับ เพราะเคยเปิดคลิปที่ อ.พูดแล้ว น่ากลัวจัง 555+ กลัวโดนแกด่า

คิดไปคิดมา ท่านก็เสียไปแล้ว ไม่น่าจะมีอะไร ชาตินี้ลองเข้าไปดูซักทีก็ดีครับ ^^
พอเข้าไปถึงแล้วไม่น่าเชื่อครับ เจ้าหน้าที่ที่นี่ “น่ารัก” มากๆ ไม่น่ากลัวอย่างที่ผมคิดเลย พี่ที่มาโบกรถยิ้มแย้ม พูดคุยกับเรา

บอกว่าเข้าฟรี ไม่เก็บตังค์ ทุกเพศทุกวัย ทุกชนชาติศาสนา เข้าไปเสพย์งานศิลป์ของ อ.ถวัลย์ได้ฟรีหมดอย่างเท่าเทียม ^0^
ผมมัวแต่เดินดูภายใน แล้วซีดซ๊าดอยู่คนเดียว หลงใหลไปกับงานศิลปะระดับโลก ที่มีแต่ชาวต่างชาติหลั่งไหลกันเข้าไปชมจนแน่น
จนแทบไม่ได้ถ่ายรูปเลยครับ ลืมมมมม 555+ ไม่รู้จะว่าไงดี เอาเป็นว่าใครอยากชมของจริง บุกไปเชียงรายได้เลยครับ เข้าชมฟรี !!! 555+

และแน่นอนครับว่า หากมาถึงเชียงรายดินแดนเหนือสุดแห่งสยามขนาดนี้แล้ว
สถานที่ๆ เหล่าตากล้องพลาดไม่ได้โดยเด็ดขาดนั่นก็คือ...

วัดร่องขุ่น ที่สร้างโดย อ.เฉลิมชัย นั่นเอง... ^0^ เทพแห่งศิลปะอีกท่านหนึ่งครับ และที่นี่ก็เช่นกันครับ
ที่ชาวบ้านได้มีอาชีพกันมากมาย เพราะไอเดียของ อ.เฉลิมชัย

ท่านอยากจะทำให้ชาวเชียงรายกลับไปทำงานที่บ้านเกิดและชุมชนตัวเอง หากจะถามว่าประมาณไหน
ก็ระดับนักท่องเที่ยวทั่วโลกแห่กันเข้าไปชมแบบไม่ขาดสายเลยครับ

แต่...ว่า...พวกเราไปถึงในเวลาบ่ายคล้อย ย้อนแสงเต็มๆ และนักท่องเที่ยวท่วมวัดครับ 555+ จะถ่ายรูปยังไงเนี่ย…

ก็ได้แต่เดินๆ ชื่นชมความงามของวัดไปเรื่อยๆ แสงไม่เหมาะกับการถ่ายรูปมากๆ ผมก็กลัวถ่ายไปแล้ว
อาจารย์มาเห็นทีหลังจะโดนแกว่าได้ ว่าถ่ายอะไรของมัน
ไม่เป็นศิลปะเบยยยยยยยย 555+ Y_Y แต่ชาตินี้ไหนๆ ก็ได้มาแล้ว ถ่ายๆ ไปก่อนครับ

แดดที่แรงกล้า เรามานั่งหลบแดดกัน พอยิ่งใกล้ค่ำ เมฆขนาดมหึมาก็ยิ่งมาบังแสงเอาไว้หมด พวกเราตัดสินใจกลับดีกว่า
ได้แต่นึกอิจฉาคนที่เขาโชคดี ได้ถ่ายรูปวัดร่องขุ่นตอนแสงสวยๆ Y_Y เดินคอตกกลับไปที่รถ เพราะไม่รู้ว่าชาตินี้จะได้มาอีกไหมครับ

พวกเรานั่งคุยกันต่อในรถ ว่าจะเอาไงดี จะกลับเชียงใหม่เลยไหม หรือว่าจะค้างต่อเชียงรายอีกซักคืน แล้วตื่นมาที่วัดเพื่อมาถ่ายใหม่แต่เช้าดี?

ขณะที่ผมกำลังถอยรถออก ผมมองกระจกหลัง แล้วก็ต้องตะลึง ถึงกับเหยียบเบรกเอี๊ยดดดด!!! พี่เจถามว่าลืมไรเหรอ?
ผมบอกว่า มองกระจกหลังพี่!!! โน่นนนนน ฟ้าระเบิดดดดดด 555+ ไปเร็วววว วิ่งๆๆๆๆๆๆๆๆ
พวกเราจอดรถกระโดดออกจากรถ วิ่งแข่งกับวินาทีฟ้าระเบิด พี่เจวิ่งไปก่อน ผมวิ่งตาม ขนลุกไปหมดครับ

ผมได้แต่รำพึงรำพันในใจ “ขอบคุณครับ อ.เฉลิมชัย (เกี่ยวไหม 555+) ขอบคุณฟ้า ขอบคุณสวรรค์ ที่มอบวินาทีนี้มาให้กับพวกเรา”
(เกือบจะกลับอยู่แล้ว 555+) ผมบรรจงหามุม แล้วสร้างจินตนาการ ว่าถ่ายแบบไหน แล้วจะเอาไปแต่งต่อยังไงสุดความสามารถ
นักท่องเที่ยวต่างชาติคนอื่นๆ พอเห็นเราสองคนยกกล้องถ่ายฟ้ารัวๆ ก็เริ่มมองตาม ได้ยินเสียงอื้ออึงว่า Oh My God! ^0^

พวกเราเดินทางกลับเชียงใหม่ และผมก็บินต่อกลับมาถึง กทม. ในใจนึกทบทวนกลับไป ก็ได้แต่แปลกใจว่า...
นี่ผมไปเชียงรายมาแล้วจริงๆ เหรอเนี่ย รอยยิ้ม สำเนียงภาษา รสชาติอาหาร อากาศดีๆ วิวสวยๆ ศิลปะงดงาม ยังคงตราตรึงอยู่ในใจของผม

ผมไม่ได้ฝันไป เพราะรูปถ่ายก็ยังอยู่ในกล้องของผม ผมหยุดวินาทีเหล่านั้นของเชียงราย
หยุดวินาทีแห่งความสุขของผมและความสุขที่ยั่งยืนของเชียงราย ถูกผมเก็บบันทึกลงบนรูปถ่ายเอาไว้ได้จริงๆ…



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ชบาตานี วันที่ : 24/09/2016 เวลา : 05.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

ขนาดไม่ได้วางแผน ยังได้ภาพมาสวยงามดุจดั่งฝันมาเลยน่ะค่ะน้อง

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
wansuk วันที่ : 23/09/2016 เวลา : 22.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

มิตรภาพงอกงามดีจริงค่ะ

ภาพจึงสดใส เป็นธรรมชาติมากๆ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
dionอมยิ้ม วันที่ : 22/09/2016 เวลา : 15.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nongmonth

อิจฉาทริปนี้จัง ภาพสวยทั้งนั้นเลย

ความคิดเห็นที่ 12 Mr.Apirak ถูกใจสิ่งนี้ (1)
PiyaiandNoolek วันที่ : 20/09/2016 เวลา : 20.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PiyaiandNoolek
www.facebook.com/TravelWithPiyaiAndNoolek 

สวยทุกรูปค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 Mr.Apirak ถูกใจสิ่งนี้ (1)
4BANK วันที่ : 20/09/2016 เวลา : 07.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bankbank
4BANK

มุมกล้องสวยครับ

ความคิดเห็นที่ 10 Mr.Apirak ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สิงห์นอกระบบ วันที่ : 19/09/2016 เวลา : 21.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nfedlion

ผมคงโชคดีกว่า ที่ไปไหนแล้วมีนางแบบประจำตัวไปด้วยครับ แหะ แหะ

ความคิดเห็นที่ 9 ฅนสยาม ถูกใจสิ่งนี้ (1)
Mr.Apirak วันที่ : 19/09/2016 เวลา : 21.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hutandoh
I'm not a photographer ติดตาม trip ฝึกถ่ายรูปทางนี้เลยครับ http://www.oknation.net/blog/mrapirak

อาต๋อย : กร๊ากกกกก เคล็ดสุดยอดวิชาถ่ายคนให้ดูสวยเชียวนะครัฟ

ความคิดเห็นที่ 8 Mr.Apirak ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ฅนสยาม วันที่ : 19/09/2016 เวลา : 21.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khonsiam

แจ่มเลยครับ..บอส

จดๆๆๆ..."หากเราอยากถ่ายรูปคนให้ดูสวย เราก็ควรถ่ายคนที่สวยๆ"...

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
Mr.Apirak วันที่ : 19/09/2016 เวลา : 21.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hutandoh
I'm not a photographer ติดตาม trip ฝึกถ่ายรูปทางนี้เลยครับ http://www.oknation.net/blog/mrapirak

พี่สำรวจฟ้า : เชียงรายขาววววมากกกก555+
น้าหลวงงง : คิถุงจุงเบยยย ขอบพระคุณมากๆ ครับ

ความคิดเห็นที่ 6 Mr.Apirak ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ppgt วันที่ : 19/09/2016 เวลา : 19.05 น.

ดูดีทั้งภาพและเรื่องราวที่เล่าขานเลยครับบอส หลวงขอเสนอว่าถึงเวลาที่น่าจะรวมเป็นเล่มให้กับพวกเราเหล่ามวลสมาชิกได้จับจองกันเจ้าของกันแล้ว ว่าแต่ว่าหลวงอยากฟังเพลงสุโขระทมจังเลยบอส คิดถึงครับบอส

ความคิดเห็นที่ 5 Mr.Apirak ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สำรวจฟ้า วันที่ : 19/09/2016 เวลา : 18.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeThong

ประโยชน์ของฝนมีมากจริงๆ โดยเฉพาะสิ่งมีชีวิตหน้าใสๆ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
Mr.Apirak วันที่ : 19/09/2016 เวลา : 18.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hutandoh
I'm not a photographer ติดตาม trip ฝึกถ่ายรูปทางนี้เลยครับ http://www.oknation.net/blog/mrapirak

ขอบพระคุณครับลุงตุ่ยยย ป่ะๆๆๆ เลี้ยงสุกี้หน่อยย 555+

ความคิดเห็นที่ 3 Mr.Apirak ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลุงตุ่ย วันที่ : 19/09/2016 เวลา : 18.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/THAMRONG

สวดยอดเลยคุณอภิรักษ์

ความคิดเห็นที่ 2 ลุงตุ่ย , ไอ้เสือน้อย ถูกใจสิ่งนี้ (2)
Mr.Apirak วันที่ : 19/09/2016 เวลา : 17.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hutandoh
I'm not a photographer ติดตาม trip ฝึกถ่ายรูปทางนี้เลยครับ http://www.oknation.net/blog/mrapirak

กราบขอบพระคุณพี่เสือน้อยมากครับ ทริปหน้าเจอกันๆๆๆ
5555555555+

ความคิดเห็นที่ 1 ลุงตุ่ย , Mr.Apirak ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ไอ้เสือน้อย วันที่ : 19/09/2016 เวลา : 17.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bravo

สวยฉ่ำฝน ทั้งนางแบบและแลนด์สเคป โดยเฉพาะซันเซ็ตที่วัดร่องขุนนี่ถึงกับซู๊ดปากกันเลยทีเดียว สวยมากกกกกกกก

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน