• musachiza
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-05-28
  • จำนวนเรื่อง : 176
  • จำนวนผู้ชม : 355047
  • ส่ง msg :
  • โหวต 112 คน
musachiza
สิ่งที่มีอยู่จริงย่อมถูกค้นพบได้เวลาใดเวลาหนึ่ง และสิ่งที่ถูกค้นพบแล้วก็ย่อมมีอยู่จริงที่ใดที่หนึ่ง
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/musachiza
วันพฤหัสบดี ที่ 21 มิถุนายน 2550
Posted by musachiza , ผู้อ่าน : 1505 , 04:54:32 น.  
หมวด : สัตว์เลี้ยง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

              คืนถัดมาหลังจากการจากไปของแพนด้า  ไอ้ตาลดูหงอยเหงาไปถนัดใจ มันมักจะเดินไปดมกลางถนนตรงที่มีคราบเลือดของแพนด้าบ่อยๆเวลาที่ว่าง  หลายคนที่ชอบหยอก ต้องคอยไล่ให้มันไปหรือไม่ก็ให้มันเข้ามาที่หน้าผับ เพราะกลัวรถจะเอามันไปซะอีกตัว

           ไอ้ตาลเปลี๊ยนไป๋  เพราะทุกครั้งที่มีรถเก๋งของแขกที่ร้านเข้ามาจอด มันก็จะเข้าไปเห่าๆ จนบางทีคนที่มาร้านไม่กล้าเปิดประตูลงมา  เดือดร้อนผมบ้าง เพื่อนบ้าง เจ้าของร้านบ้าง ต้องคอยห้ามคอยดุการเห่ารถไปทั่ว ของไอ้ตาลอย่างไม่มีเหตุผล  หลายคนลงความเห็นกันว่า  มันคงแค้นรถเก๋งที่ทับ เจ้าแพนด้าน้องต่างพ่อต่างแม่ของมันเป็นแน่  

           แต่จะมัวเข้าใจเห็นใจมันอยู่ก็คงจะไม่ได้ เพราะจะพาลเสียลูกค้าได้  บางทีก็เรียกมันมานั่งใกล้ๆ พอรถเข้ามาจอดก็จับมันไว้จนกว่าคนจะลงจากรถ  เพราะทุกครั้งที่คนลงจากรถหมดมันก็จะหยุดเห่าแล้วกลับมาหมอบที่เดิม   แต่พอสองวันก็แล้ว สามวันก็แล้วมันก็ยังไม่หยุดพฤติกรรมที่ว่า  ก็ต้องไล่มันออกไปจากหน้าร้าน   แต่ก็จะได้ยินเสียงมันไปบู้กับหมาตัวอื่นดังมาเป็นระยะๆ อย่างที่รู้กันหมาทุกตัวมันมีเขตของมัน  พอไอ้ตาลไปล้ำแดนยามดึกของตัวอื่นก็ต้องโดนเล่นบ้าง  ก็ไม่รุนแรงนัก   แต่ไม่นานหรอก เดี๋ยวก็จะเห็นมันแอบมานอนที่เดิมของมัน

          คืนวันหนึ่งไอ้ตาล เดินไปเซเว่นกับเจ้าของแพนด้ากับผม ที่ห่างจากผับออกไปประมาณซักกิโลหนึ่ง เป็นปกติที่ไอ้ตาลมักจะชอบเดินไปเป็นเพื่อนคนที่มันรู้จัก  แต่พอขากลับเดินมาได้ซักครึ้งทาง หมาฝูงหนึ่งก็เข้ามารุมล้อมกะจะรุมสกัมกิริยาไอ้ตาล

           ไอ้ตาลรู้ตัวว่าคราวนี้มาผิดถิ่น แถมหมาหมู่นัดมากันเพียบ มันก็ทำท่าเห่าสู้แบบปอดๆ แต่มองคนที่มันมาด้วยอย่างเว้าวอน  ผมก็ได้แต่ร้องไล่ไปๆ หมาพวกนั้นก็ไม่สน เข้ามาล้อมทั้งคนทั้งหมา  ทันใดนั้นเจ้าหัวโจกของฝูงก็โดดเข้าหาไอ้ตาลอย่างไม่เกรงใจคนอย่างผมหรือเจ้าของแพนด้าเลย   ในวินาทีที่มันยื่นหน้าเข้าจะกัดไอ้ตาลซึ่งถอยเอาเชิงไปสองก้าว หมาหัวโจกเอียงตัวเข้าหาคน

                "พั๊พ"

             เป็นเสียงที่เจ้าของไอ้แพนด้า บรรจงเอาเท้าช้อนเข้ากลางลำตัวเจ้าหมาหัวโจกนั่นเข้าอย่างเต็มรักที่เดียวเท่านั้น

         เงียบไปสักสองวิได้ แล้วเจ้าหัวโจกก็ร้อง เอ๋งๆ นำหน้าวิ่งหนีไปส่วนเจ้าพวกลูกน้องที่มาด้วยคง ตกใจกับอาการของลูกพี่มันพาวิ่งตามลูกพี่ของมันไปหมด  อึดใจเดียวเท่านั้นพวกมันก็สลายโต๋ไปกันคนละทิศละทาง  ทิ้งไอ้ตาลยืนครางหงิงๆ อย่างขอบคุณ  เจ้าของแพนด้าที่ช่วยให้มันผ่านวิกฤต โดนรุมกินโต๊ะไปได้

               อาทิตย์ถัดมาผมกลับไปเขาหลักอีก  ตกเย็นวันนั้นผมก็ออกไปวิ่งที่ฃายหาดตามปกติ แต่ไม่เห็นไอ้ตาลตามปกติทั้งๆที่คิดว่าเดี๋ยวมันคงจะโผล่มาจากมุมใดมุมหนึ่งแน่ แต่จนแล้วจนรอดมันก็ไม่โผล่มา  ก็นึกแปลกใจอยู่เหมือนกัน หรือวันนี้มันคงไปเที่ยวอีกด้านกับที่ผมวิ่งก็ได้ แต่คิดอีกทีก็ไม่ใช่หน้าที่อันใดของมัน  มันก็คงมีเรื่องหมาๆที่จะต้องทำของมันบ้าง ผมก็หายไปตั้งอาทิตย์มันคงยังไม่รู้ว่าผมกลับมาอีกแว้ววววววววววว

            สีทุ่มครึ่ง คืนนั้นผมไปผับเหมียนเดิม  แปลกใจมากเห็นไอ้ตาลนอนอยู่ที่ของมัน มันไม่ได้กระดิกหูกระดกหางเข้ามาต้อนรับผมอย่างที่มันเคย  ที่แปลกกว่านั้นก็คือ มีรถเข้ามาจอดไม่ว่าจะมอเตอไซค์หรือรถเก๋งมันก็เฉย  ผมต้องเป็นฝ่ายเดินเข้าไปทักทายมัน  แบบยอมเสียฟอร์ม

           "ไอ้ตาล เป็นไรวะหงอยเชอะ วันนี้"

           มันชำเลืองมองผมแค่หางตา มันยกหัวขึ้นมาเล็กน้อย ใช่เล็กน้อยจริงๆ

         "อุว๊ะ เดี๋ยวนี้ทำหยิ่งเรอะ แค่ไม่เจอกันสามสี่วันเอง"

          ขณะที่ผมทรุดตัวลงนั่งคุยกับมันนั้นก็มีเสียงผู้หญิงเสียงหนึ่งว่า

           " ตาลมันโดนยาเบื่อ  นี่มันไม่ไว้ใจใครเลย  ให้ยาหรืออะไรมันกินมันก็ไม่กิน นอนซมมาตั้งแต่เย็น

แล้ว"

          เมียเจ้าของผับอุ้มเจ้าบางแก้วเดินออกมา  พร้อมกับมือกีตาร์ นักดนตรีที่ร้าน

          "คนเขาบอกว่า  เห็นมันเดินโซเซ ขึ้นมาจากชายหาดตอนสามสี่โมงเย็นได้  แล้วมันก็มากินน้ำแฟ๊บ

       ในอ่างล้างจานที่ร้านก๋วยเตี๋ยว ที่เขาจะเททิ้ง แล้วมันก็เดินนำลายฟูมปากมาที่ร้านนี่แหละ"

        มือกี่ตาร์เล่าให้ผมฟัง 

         "คงมีคนวางยามันที่ชายหาดนั่นแหละ  พวกเกจ้าของรีสอร์ท คงรำคาญที่พวกมันชอบเข้าไปวุ่นวายในพื้นที่ของเขา"

       " โห ไม่น่าล่ะนอนเงียบเลยวันนี้  ทนหน่อยวะ  ทำไงได้"

       ผมเอามือลูบหัวมัน ก็ไม่รู้จะช่วยมันยังไงดี  ทั้งที่สงสารมันอยู่หรอก

       "สึนามิ มันก็ผ่านมาแล้ว  ลูกปืนมันก็ดวงดีรอดมาได้  คราวนี้ยาเบื่อ  ถ้ามึงผ่านไปได้ มึงก็เป็นยอดหมาละวะ"

       นักดนตรีที่ร้านปลุกใจมัน  พร้อมกับเอามือตบหัวมันเบาๆ  แม้มันจะฟังไม่รู้เรื่อง

       ไอ้ตาลพยายามพยุงตัวลุกขึ้น แต่ก็เซไปข้างหลัง  มันก็ไม่ละความพยายาม พวกเราก็ปล่อยให้มันเคลื่อนไหวไป

อย่างเอาใจช่วย  มันเดินตุปัดตุเป๋ ไปถึงหน้าประตูผับ  แล้วก็ทรุดตัวลงนั่งอย่างไม่สนใจหรือแสดงอาการสำออย จะร้อง อิ๋งๆเพื่อเรียกคะแนนสงสารเพิ่มจากพวกเรา  ก็ไม่มีหลุดออกมาจากลำคอมันเลย

          "มันไม่ไว้ใจคนเลย  มันคงไม่เข้าใจคนนะ ว่าทำไมคนที่ทำใจดีถึงให้อาหารมีพิษกับมันได้"

          แต่ผมคิดว่าท้องใส้ของไอ้ตาลคงกำลังปั่นป่วน หูอื้อตาลาย กระเพาะมันกคงถูกกัดด้วยพิษที่กำลังถูกย่อยไปทั่งร่างกายและทำลายระบบทุกส่วนของมันอยู่ 

           "แล้วใครเป็นคนวางยารู้ไม๊"

          "ก็มีคนแถวนี้แหละ  สองปีก่อนก็เคยมีเรื่องนี้ แต่ก็ไม่มีใครอยากเอาเรื่องด้วย ก็ได้แต่แค่สงสารหมาแมว"

          ไอ้ตาลถูกทิ้งให้นอนอยู่หน้าผับต่อไป   มีแต่คนลุ้นให้มันรอดไปได้เท่านั้นที่ทุกคนในที่นั้นทำได้  ชะตากรรมของหมาจรจัดก็คงได้ประมาณนี้แหละ  ดนตรีเริ่มบรรเลง ผู้คนเดินผ่านเข้าออกผับอย่างพลุกพล่านราตรีแห่งบันเทิงดำเนินไป  ผู้คนสนุกสนาน อย่างที่ผับควรจะเป็น ไอ้ตาลหมาตัวหนึ่งยังคงนอนอยู่หน้าผับหายใจรวยริน ด้วยพิษยาเบื่อ

           ตีหนึ่งดนตรีเลิกผู้คนมีนเมาสนุกสนานคลายตัว ทยอยออกจากผับ  ผมออกมานั่นดูไอ้ตาลที่หน้าผับ มันยังคงนอนนิ่ง ไม่ไหวติงผมก็เข้าไปจับตัวมัน มันยังหายใจอยู่และขยับตัวเล็กน้อยแล้วค่อยๆยกหัวที่สั่นงกๆอย่างยากลำบากได้นิดหน่อย  ผู้คนเจ้าประจำที่คุ้นเคยก็ออกมานั่งหน้าร้านทั้งฝรั่งทั้งไทยต่างก็คุ้นเคยกันดี   คืนนั้นเป็นการคุยภาคภาษาอังกฤษเสียส่วนใหญ่ เพราะมีพวกอาสาสมัครวัยรุ่นจากหลายชาติที่เหลืออยู่จากการมาช่วยฟื้นฟูผู้ประสบภัยสึนามิหลายคน บางคนก็เป็นนักท่องเที่ยว แบคแพกบ้าง บางคนก็รวยๆบ้างต่างก็คุยเรื่องเดียวกัน

           "โดนยาพิษเหรอ โอ้....เจซัส  ..ทำได้ยังไง"

         บางคนที่เคยทักทายไอ้ตาลรู้เรื่อง ถึงกับอุทานออกมา บางคนก็เบือนหน้าออกจากวงแล้วด่า ฟัก ฟัก ติดที่ริมฝีปากหลายคำติดกัน  มีฝรั่งบางคนที่อยู่ที่นี่นานและเป็นพวกรักสัตว์หมาแมวรู้ข่าวเรื่องยาเบื่อที่ชายหาดวันนั้บอกข่าวต่อเนื่องว่า

          "วันนี้มีหมาตายไปเจ็ดตัว  แมวสี่ตัว"

           "จริงเหรอ..."

      หลายคนในแก๊งยามดึกต่างอุทานออกมาทั้งไทยทั้งฝรั่ง  ด้วยความตกใจเป็นภาษาอังกฤษ อันเป็นภาษากลางของโลกในขณะนี้  เสียงก่นด่ากันอื้ออึงในคืนนั้นเป็นไปอย่างยาวนาน  เบียร์ก็ถูกสั่งออกมากินข้างนอกร้านอีกหลายขวดในราคาเต็ม แม้จะไม่มีดนตรีหรือแอร์หรือบริการใดๆเสริมก็ตาม ที่ทุกคนก็ได้คุยกันอย่างออกรสอยู่ข้างถนนที่เงียบเชียบของเขาหลักยามตีสองใกล้ตีสามนี้  ผมเห็นการสนทนาของชาวโลกดำเนินไปด้วยดีก็ เปิดแน่บกลับบ้านไม่ให้ใครรู้  มานอนลุ้นที่บ้านว่าชีวิตไอ้ตาลจะรอดถึงวันพรุ้งนี้หรือเปล่าที่ห้องต่อ

               เช้าวันนั้นผมตื่นสาย ราวบ่ายสองโมงได้ผมก็ไปที่ผับ  ไม่มีไอ้ตาลอยู่แถวนั้นอีกแล้ว  เลยเข้าไปในร้านซึ่งยังไม่ได้เปิดทำการ แต่ผมมันคนพิเศษอยู่แล้ว เห็นเจ้าของร้านรุ่นพี่ที่คุ้นเคยกันออกมาเปิดประตูต้อนรับ 

             "ขอกาแฟฟรีกินถ้วยนะพี่"

          ผมบอก  แล้วก็เดินเข้าไปในเค้าเตอร์ชงกินเองอย่างคุ้นเคย  พอผมถือกาแฟออกมานั่งที่โต๊ะในร้านซึ่งปกติ

พี่เจ้าของร้านซึ่งแกเป็นนักคนตรีก็ชอบเปิด พวกแจ๊สอุตลุดสุดยอดฝีมือให้ผมดูแล้วก็วิพากษ์วิจารณ์การเล่นกันไปเช่น จาโค่อย่างนั้น  แพตโตตุชี่อย่างนี้ ไมล์และสโคฟิวอย่างโน้นอะไรก็ว่าไป  แต่วันนี้เงียบ พี่แกเงียบไม่มีคำพูดใดเริ่มก่อน ก่อนที่ผมจะพูด แกก็พูดว่า

           "บางแก้ว ตายแล้ว"

         "อะไรนะพี่  ไอ้ตาลหรือบางแก้ว"  ผมถามเพราะไม่แน่ใจว่าแกพูดผิดหรือเปล่า

         " บางแก้ว ตายแล้ว  "

       แกพูดซ้ำ ชัดเจนจนผมแน่ใจว่าแกไม่ได้พูดผิด

        "อ้าวทำไมอะ  ก็เมื่อคืนไอ้ตาลทำท่าจะตายอยู่เลย แล้วมันไปไหนล่ะ"

       " ผมตื่นเช้ามาไอ้ตาลไปไหนไม่รู้แล้ว  แต่เมื่อตอนสี่โมงเช้า เด็กที่ร้าน เอาไอ้บางแก้วไปเดินเล่นที่ชายหาด คงปล่อยให้มันวิ่งเล่นมั่ง  เห็นเด็กว่า บางแก้วมันไปคาบน่องไก่มาชิ้นหนึ่ง พักเดี่ยวมันก็นอนกลิ้งลิ้นห้อยนำลายฟูมปาก

เนี้ยแฟนผม กับเด็กที่ร้านเลยพาบางแก้วไปหาหมอ  แต่ดูแล้วคงไม่รอดหรอก  เพราะตอนเอามามันก็ตัวอ่อนหมดแล้ว ตาก็กลับแล้ว นี่ไปคลีนิคสัตว์ที่ตะกั่วป่าเพราะแถวนี้ไม่มี  เดี๋ยวคงมาแล้วหละเพราะไปตั้งแต่ก่อนเที่ยง"

       "ไอ้ตาลเป็นไงไม่รู้อาจจะไปตายที่อื่นมั้ง"ผมว่า

      "ไม่แน่ใจเหมือนกัน  เนี้ยแฟนผมร้องให้ร้องห่มใหญ่เชียว  ผมบอกแล้วว่าอย่าเลี้ยงเลยหมานะ เขาไม่เคยเลี้ยง

ก็อยากเลี้ยง มันเป็นสัตว์ถ้าคิดแบบธรรมดาอะนะมันก็ต้องตายก่อนเราเพราะช่วงอายุมันสั้นกว่าเรา เขาก็ไม่เชื่อ ตอนหนุ่มผมก็เคยเลี้ยง เลี้ยงหมาใหญ่ด้วย ดูแลรักมันอย่างกับเพื่อนคนหนึ่งเลย  พอมันตาย คุณเอ๊ย ....ไม่อยากเล่าให้ใครฟังหรอกว่าร้องให้ซะ

คิดถึงมันมากขนาดไหน  อย่างที่พระท่านว่านั่นแหละ  มีรักมันก็มีทุกข์  รักมากก็ทุกข์มาก  แฟนผมก็เถียง นี่มันยังเด็กยังอยู่กับเราอีกนาน  ผมก็ปล่อยแต่ผมก็ดูแลมันห่างๆนะไม่อยากยุ่งกับมันมากไอ้บางแก้วนะ แต่แฟนผมเขารักอย่างกับลูกเลย เอาเข้าห้องนอนดูแลอย่างดีอย่างที่คุณเห็นนั่นแหละ "

           เสียงรถเข้ามาจอดข้างผับ

        "คงมากันแล้วละ"  พี่แกว่า พร้อมกับลุกไปเปิดประตู

        แป๊บหนึ่งแฟนเจ้าของร้านก็เดินเข้ามาพร้อมกับสาวที่เขาชอบฝากหมาไปเดินเล่น แฟนเจ้าของร้านเอาผ้าเช็ดตัวสีฟ้าผืนใหญ่ห่อเจ้าบางแก้วมาด้วย ห้องให้โฮ เป็นที่เศร้าใจแก่ผู้พบเห็น

         "เอาลูกแก้วไปอาบน้ำก่อน  ลูกแก้วอึเลอะไปหมดเลย"

       เธอหันมาเห็นผมแล้วบอกกล่าวพร้อมกับอุ้มเจ้าบางแก้วเข้าห้องน้ำ  พักหนึ่งก็อุ้มร่างบางแก้วออกมาตั้งที่เก้าอี้ไม้ตัวใหญ่ในร้าน   เจ้าแก้วนอนสงบนิ่งลิ้นห้อยออกมาข้างปากตัวอ่อนปวกเปียกเพราะเพิ่งตายไม่นานนัก  แล้วก็บรรจงเช็ดทุกส่วนของ บางแก้วให้แห้งพลางเอามือปาดน้ำตา

         "โอ๋ลูกแก้ว  มอมแมมหมดเลย  โฮๆๆๆ  เมื่อคืนยังเล่นกับแม่อยู่เลย"

        "หมอบอกว่า ลูกแก้วยังเด็ก พิษมันแรงช่วยไม่ทันแล้ว เพราะพิษเข้าหัวใจไปแล้ว"

       เธอหันมาบอกผม พี่เจ้าของร้านก็เอามือเข้าไปตบไหล่แฟนเชิงปลอบใจและให้หักห้ามใจซะบ้าง  แล้วหันมายักหน้ากับผมแบบรู้กันเราเป็นผู้ชายก็เข้าใจกันอยู่หรอกว่าเสียใจ แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ผู้หญิงก็คงอ่อนไหวกว่า อีกอย่างเขาก็เลี้ยงดูมากับมือ

บางทีพวกเราก็ได้แต่หัวเราะกันเวลาที่เห็นเขาเอาใจหมาเขาขนาดนั้น  แต่ก็ไม่นึกว่าเขาจะต้องเสียมันไปเร็วขนาดนี้และกลับตละปัตร สลับตัวตายกับไอ้ตาลไปเสียนี่

         "ไป...เธอเดี๋ยวพี่จะขับรถไปสวนให้  พาบางแก้วให้มันไปวิ่งเล่นที่สวนเราที่ท้ายเหมืองนะ"

        หลังจากที่ต่างก็มองดูไว้อาลัยบางแก้วพักหนึ่งแล้วก็อุ้มร่าง บางแก้วขึ้นรถไปฝัง 

       คืนนั้นผมกลับมาที่ผับ แฟนเจ้าของร้านก็ยืนหน้าเศร้าอยู่ในเค้าเตอร์ผมก็ไม่ได้รื้อฟื้นอะไรให้เธอเศร้าในเวลาทำงาน  เมื่อผับเลิกผมออกมานั่งเงียบๆหน้าร้านตามเคย  พักหนึ่งก็รู้สึกมีอะไรเข้ามาถูกที่ขาผม

       "ไอ้ตาล......มึงไม่ตายรึว่ะ อึดโพดเลยเอ็งนี่"

      หลายคนก็ออกมาทักทายไอ้ตาล  คืนนั้นผมกลับห้องไอ้ตาลคงแข็งแรงขึ้นมันเดินกลับมาส่งผมตามเคยถึงหน้าประตูห้อง

       "โอเค  ขอบใจที่เดินมาส่งนะ  กูดไนท์"

        ผมบอกไอ้ตาล  มันก็นั่งที่หน้าห้องมองจ้องเข้าในตาผม  ราวกับจะบอกว่าราตรีสวัสเช่นกัน จนผมปิดประตูห้อง

ล้มตัวลงนอน  นั่นแหละจึงได้ยินเสียงไอ้ตาลเดิน แครก ๆ กลับออกไปสู่ถนนเขาหลัก ที่ทอดยาวออกไปในความเงียบ และความมืดที่มันคุ้นเคย รออยู่ปลายทางทั้งสองด้าน

 

                                                                                  จบ

 

 

 




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ก่องกิก วันที่ : 21/06/2009 เวลา : 14.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kongkik
เงินทองคือมายา


ตอนจบแล้วเหรอครับ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
fanggg วันที่ : 01/07/2007 เวลา : 19.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/fanggg

น่ารักน่าชังจังเล้ยยย

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ตุ้มจิ๋ว วันที่ : 27/06/2007 เวลา : 11.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namtan
simply9

มาแจ้ง ว่า คุณโดน tag แล้ว รายงานตัวด่วนค่ะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
musachiza วันที่ : 25/06/2007 เวลา : 01.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/musachiza
Bin humzah

อย่สเพิ่งไปคิดว่าคนเขาหลักใจร้ายไปซะหมดละ
คนใจดีมีอยู่เยอะครับ
ผมว่าทุกที่ย่อมมีคนดีมากกว่าคนไม่ดีครับ
เพียงแต่เรื่องร้ายๆคนเรามักจะชอบจำ
หนังสือพิมพ์จับจุดแบบนี้ไงถึงขายดี

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
fanggg วันที่ : 24/06/2007 เวลา : 21.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/fanggg

ขอ ตัวนึงได้ป่ะคะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
วิหคพลัดถิ่น วันที่ : 24/06/2007 เวลา : 05.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vihokpludtin
..'AVihok's Family@Mafia War

มาแล้วค่ะ
ไม่เจอคุณหลายวัน
ไม่ทราบว่า อัพเรื่องเจ้าตาลตอนจบแล้ว

เราคาดผิดถนัดเลยนะคะ คิดว่าจะเป็นเจ้าตาล
แต่กลับเป็นบางแก้ว...

คนที่นั่นใจร้ายจริง ๆ หมาก็คือหมา
ถ้ารู้สึกว่า จะต้องเลี้ยงหมาเอาไว้ทำประโยชน์ให้บ้าง
อย่างน้อย ๆ เสียงมันเห่าเวลา มีคนแปลกหน้า มาป้วนเปื้ยนก็ยังจะพอให้รู้ได้บ้างว่า อะไรเป็นอะไร

ยังไง ๆ ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ผิดศิล อยู่แล้ว
เวรกรรมมีจริงค่ะ....

ขอบคุณมากค่ะที่เข้าไปส่งสัญญาณบอกเรื่องเจ้าตาล ไม่งั้นก็ไม่รู้เลยว่าตอนจบมาแล้ว


ความคิดเห็นที่ 9 (0)
กนิษฐ์ วันที่ : 23/06/2007 เวลา : 11.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kanis
แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้า  แต่จิตวิญญาณยังแข็งแกร่ง


Love Me Love My Dog

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
วิตามินบี วันที่ : 23/06/2007 เวลา : 01.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


จบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง ค่อยยังชั่ว พระเอกยังปลอดภัย

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
กนิษฐ์ วันที่ : 22/06/2007 เวลา : 10.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kanis
แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้า  แต่จิตวิญญาณยังแข็งแกร่ง

ความคิดเห็นที่ 58
กนิษฐ์ วันที่ : 22/06/2007 เวลา : 10.35 น.
http://www.oknation.net/blog/kanis
ip : 125.27.75.20


เมื่อก่อนเรามาทำงานที่ระยอง เราชอบสภาพอากาศที่ระยองมาก ถนนหนทางเมื่อก่อนคล้ายเนินขึ้นลง ร้านอาหารนั้นดูเป็นธรรมชาติมาก ยิ่งชายหาดแล้วผมนอนเล่นได้เลยที่หาดตากวน / หาดแสงจันทร์ / หาดพาลา / หาดพยูน เราเห็นแล้วชอบมาก เราเดินทางมาทำงานที่ระยอง 20 ปีแล้ว เรากำลังจะบอกว่าธรรมชาติหายไป อากาศก็หายไป ความเป็นกันเองก็หายไป มีความแข่งขันกันทุกรูปแบบ โดยลื่มความเป็นธรรมชาติแลการป้องกันให้แก่เพื่อนบ้านอย่าง เรามีอะไรต่างอยากช่วยชาวบ้านที่นั้นด้วยใจ แต่ตัวต้องมาทำงานหาเงินไปฯมาฯ ระหว่างเมืองนอก เรายังเห็นต่างประเทศเขาให้ความสนใจต่อชาวบ้าน ผมขอคุยที่ระยองดีกว่าครับว่าเราเจออะไรอย่างที่ชาวบ้านเขาร้องเรียนกัน 1. หาดตากวนเมื่อก่อนนั้นนำ้ใสเลยครับผมเล่นทุกตอนเย็นมีต้นไม้ต้นสนต่าง ที่ติดรอบหาด ปลานั้นก็มากผมชื้อหาจากชาวบ้านในราคาพอดีฯ แต่ตอนนี้นำ้ทะเลแย่มากและก็สกปรกมาก น้ำจากส่วนโรงงานฝั่งลงชายหาดเป็นท่อปูน ผมเห็นแล้ว ยังบอกลูกฯว่าแย่มากกลไกของรัฐไม่ติดตามดู 2. หาดพยูน มีโรงแรมอะไม่รู้จำไม่ไ้ด้ไม่อยากจำ ฝั่งท่อระบายน้ำลงทะเลท่อขนาด 20 นิ้ว ระบายออกมาโดยอาศัยต้นไม้หญัาปกปิด ผมไปเห็นแล้วต้องรีบขึ้นจากน้ำ ไปอาบน้ำสะอาด ฯด่วน 3. รอบเขตนิคมสายถนน ไอ - แปด สารที่มีการรั่วไหลออกมาทุกวันของโรงงานทาง ต้นทางโค้ง เปิดหน้ารถก็เจออากาศที่แยะมากตลอดทาง ไม่มีการแก้ไขเลย เมื่อฝนตกบรรดาโรงงานโรงกลั่น ต่างพากันปล่อยสารออกมาให้เต็มที่ ตรงจุดนี้ สารจะไปตกตามพื้นดินตามหลังคาบ้านน้ำฝนใช้งานไม่ได้อันตรายมาก ให้เอากล้อง มาจับภาพไว้ก็ได้นะครับสำหรับท่านรณรงค์ 4. โรงไฟฟ้าพลังงานถ่านหินนะครับก็อันตรายเช่นกัน

โดยคุณ เราก็จป.ที่มาทำระยอง ตั้งแต่แรก [ 26 April 2007 15:27
จากเวบ : siam safety.com
****************************
ขออภัยนะค่ะ..ที่เนื้อหาคอมเมนท์ดูไม่เข้ากับเนื้อเรื่องที่ท่านนำเสนอ..แต่นิสอยากเผยแพร่เรื่องมลพิษมาบตาพุดให้ได้รับทราบกันนะค่ะ..หากรบกวนขออภัยด้วยนะค่ะ..

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
มัชฌิมา วันที่ : 21/06/2007 เวลา : 19.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/muchshima
  อมยิ้มแก้มตุ่ย...น่ารักกว่า.... ทำหน้ามุ่ย ตั้งเยอะ !!!

สงสารบางแก้วจังค่ะ .. รุ้ว่าความพลัดพรากเป็นเรื่องธรรมดานะ แต่การจากไปเพราะฝีมือคนใจร้ายแบบนี้ มันเศร้าสุดๆ

ส่วนไอ้ตาล... นายแน่มากๆๆ
อ่านจากบรรทัดแรกๆ แอบเอาใจช่วยเจ้าตาล ..
จนถึงใกล้ๆ จบเรื่อง ค่อยยิ้มออกหน่อย
สุดยอดคุณหมาจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ตุ้มจิ๋ว วันที่ : 21/06/2007 เวลา : 10.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namtan
simply9


พาเจ้าน้ำตาล มา เยี่ยม ตาล ค่ะ เป็นหมาหลังอาน สีน้ำตาลเหมือนกัน..... อ่านเรื่องของคุณจบ ก็เข้าไปกอดน้ำตาลจนแน่น และ คิดว่า สักวันมันก็ต้องจากเราไปเหมือนกัน.. ขอบคุณที่เอาเรื่องนี้มาเล่า ทำให้เราเตรียมใจที่จะพบ การจากกัน ในวันข้างหน้า ...

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
yai2333 วันที่ : 21/06/2007 เวลา : 09.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yai2333
..Everything can do... If you done..

อาลัยต่อการจากไปของเจ้าบางแก้ว..
ดีใจต่อการรอดชีวิตอีกครั้งนะเจ้าตาล...



ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ืnatanee วันที่ : 21/06/2007 เวลา : 07.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tingtong


I love my dog...

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
saleman วันที่ : 21/06/2007 เวลา : 07.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saleman

เข้าใจหมาเลยครับ และเข้าใจคนรักหมาทุกตน เพราะเป็นหนึ่งในนั้นครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
LunLa วันที่ : 21/06/2007 เวลา : 05.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lunla
: Fa Me  SinG a SonG :

อยากขอไปเลี้ยงที่บ้านสักตัว

เสียงครวญทหารเฝ้าม็อบ ถูกหยามศักดิ์ศรี ดูถูกกันยิ่งกว่าหมา!!
http://www.oknation.net/blog/lunla/2007/06/21/entry-2

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มิถุนายน 2007 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30



[ Add to my favorite ] [ X ]