*/
  • ณัฐรดา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nadrda@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2008-10-24
  • จำนวนเรื่อง : 382
  • จำนวนผู้ชม : 551253
  • จำนวนผู้โหวต : 371
  • ส่ง msg :
  • โหวต 371 คน
<< กันยายน 2014 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 24 กันยายน 2557
Posted by ณัฐรดา , ผู้อ่าน : 1743 , 09:12:04 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 11 คน กระเจี๊ยบ , bepran และอีก 8 คนโหวตเรื่องนี้

การใช้ชีวิตในโลก เราต้องติดต่อกับบุคคลอื่นตลอดเวลา ในการติดต่อ สัมพันธ์กัน สิ่งที่เราใช้เพื่อสื่อให้ผู้อื่นเข้าใจความรู้สึก ความต้องการ ความเห็น ฯลฯ  ของเราได้มากที่สุดก็คือ วาจา

เนื่องจากเราใช้วาจาในการสื่อสารแทบทั้งวัน ดังนั้นสิ่งที่เราๆพึงระวังให้มากก็คือเรื่องของวาจานี้เอง วาจาที่เราพึงหลีกเลี่ยงมีหลายลักษณะ หนึ่งในวาจาที่เราควรระวังเป็นอย่างมากก็คือ ผรุสวาจา วาจาหยาบคาย

ผรุสวาจานี้มาจากศัพท์คือ ผรุส + วาจา

ผรุส แปลว่า ยังผู้อื่นให้เดือดร้อน

วาจา แปลว่า การกล่าว คำพูด

รวมความว่าหมายถึงวาจาหยาบ วาจาที่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน ร้อนใจ เจ็บใจ

พระพุทธเจ้าตรัสว่าเราควร

“เว้นจากผรุสวาจา กล่าววาจาที่ไม่มีโทษ อันไพเราะโสต เป็นที่ตั้งแห่งความรัก หยั่งลงถึงหทัย เป็นคำของชาวเมือง ที่ชนหมู่มากพอใจ ชอบใจ”

คำตรัสนี้น่าจะแสดงความหมายของผรุสวาจาในมุมกลับกันได้นะคะ

เรามักมองว่าหมายถึงคำหยาบ คำด่าทอ คำด่าว่า เท่านั้น หากในความหมายที่แท้จริง ได้รวมเอาวาจากระทบกระทั่ง ประชดประชัน กระทบกระเทียบเปรียบเปรย เสียดสี ที่มาจากใจที่โกรธหรือผูกโกรธไว้ด้วยแม้ว่าวาจานั้นดูราวจะเป็นวาจาอ่อนโยนก็ตาม

ผรุสวาจานั้นมีองค์ ๓ คือ               

               ๑. อกฺโกสิตพฺโพ ปโร คนอื่นที่ตนด่า

               ๒. กุปิตจิตฺตํ จิตโกรธ

               ๓. อกฺโกสนา การด่า

อรรถกถายกตัวอย่างมาอธิบายว่า แม้แม่จะตะโกนดุด่าลูกที่เอาแต่เที่ยวเล่นว่าขอให้แม่วัวดุจงขวิดลูก วาจานี้แม้จะไม่เป็นวาจาอ่อนหวานแต่ก็ไม่ถือว่าวาจานั้นเป็นผรุสวาจา เพราะแม่ไม่ได้มีเจตนาอย่างนั้นจริงๆ  

หรือ ครูที่ดุด่าลูกศิษย์ที่ไม่ยอมเล่าเรียน ว่าจงไล่เด็กพวกนี้ไป ก็ไม่ถือว่าเป็นผรุสวาจา เพราะที่ครูดุด่าศิษย์ก็ด้วยเจตนาให้ศิษย์บรรลุมรรคผล ตรงข้าม หากครูพูดกับศิษย์อย่างอ่อนหวานว่า ขอให้พวกเธอจงนอนสบาย อย่างนั้นถือว่าเป็นผรุสวาจา เพราะมาจากจิตที่โกรธ

ที่ท่านว่าเป็นวาจาหยาบ น่าจะเป็นเพราะเป็นวาจาที่มาจากความโกรธกระมังคะ

และเป็นเหตุให้เกิดการแตกความสมัครสมาน ทำให้คนที่รักกลายเป็นคนชัง ทำให้คนที่ไม่พอใจกันอยู่แล้ว กลายเป็นคู่ทะเลาะ คู่แค้น เป็นวาจาที่เป็นโทษ

 แต่โทษที่เรามักไม่เห็นคือโทษที่ทำให้เรากลายเป็น ผู้ตั้งอยู่ในกรรมที่ผิด  

คุณเอ สูญเสียคนรักให้คุณบีที่ทำงานอยู่ที่เดียวกัน ไป คุณเอได้แต่คิดถึงอดีตคนรักและคุณบีด้วยความเสียใจ โกรธ แค้นเคือง ดังนั้นพอคุณเอเห็นคุณบีทีไรใช้วาจากระทบกระเทียบกับคุณบีทีนั้น ยิ่งเห็นคุณบีมีสีหน้าลำบากใจ คุณเอก็ยิ่งสุขใจที่สามารถทำให้คุณเอเจ็บปวดเหมือนที่ตนเคยเจ็บปวดเพราะการสูญเสียได้

คุณเอควรยินดีกับสุขเวทนานั้นหรือคะ

อันที่จริง คุณเอเธอกำลังมีมิจฉาทิฏฐิค่ะ คือ เธอเห็นเหตุแห่งทุกข์เป็นเหตุแห่งสุข เธอไม่มีเมตตาทั้งต่อตนและคนอื่น

ที่ว่าไม่เมตตาตนก็เพราะกำลังเบียดเบียนตนเองด้วยอกุศลธรรม

ที่ว่าไม่เมตตาคนอื่นเพราะไม่ได้หวังให้เขาเป็นสุข

จึงทำให้อุปกิเลสจรเข้ามาอยู่เรื่อยๆ จรเข้ามาทีไร ก็เพิ่มกิเลสนาๆชนิดให้ทีนั้น ทำกองแห่งกิเลสให้ยิ่งใหญ่โตขึ้น ยากที่จะไถ่ถอนยิ่งขึ้น

นั่นคือ เมื่อคิดถึงคนที่ไม่ควรคิดถึงทีไร ก็ร้อนใจ พยาบาทเขา (พยาบาท)

อิจฉาคนใหม่ของเขา (อิสสา)

เกิดการเปรียบเทียบตนกับคนใหม่ของเขา ว่าตนดีกว่าเขาบ้าง ต่ำกว่าเขาบ้าง เสมอเขาบ้าง (มานะ)

โกรธคนรักที่เปลี่ยนใจไปบ้าง (โกธะ)

ผูกโกรธ คือ นึกขึ้นมาทีไรก็โกรธเขาซ้ำได้ทุกทีบ้าง (อุปนาหะ)

คอยจับจ้องเขาด้วยวัตถุประสงค์ต่างๆบ้าง (อภิชฌาวิสมโลโภ)

ลบหลู่คุณอดีตคนรักหรือคนใหม่ของเขาบ้าง (มักขะ)

ตีเสมอว่าตนมีคุณเทียมคุณบีที่เป็นคนรักใหม่ของเขาบ้าง (ปฬาสะ)

ตระหนี่กับเขาทั้งสอง ทั้งในแง่การให้ปันสิ่งของ ความรู้ กำลังใจแก่เขาบ้าง (มัจฉริยะ)

แกล้งแสดงกิริยา วาจา ที่ไม่ตรงกับใจ เช่น แกล้งพูดอ่อนหวานกับเขาราวกับไม่มีความโกรธเคืองทั้งที่ใจยังโกรธขึ้งบ้าง (มายา)

อวดความดีของตนบ้าง (สาเถยยะ)

แข่งดีกับคนรัก หรือกับคุณบีบ้าง (สารัมภะ)

ดูหมิ่นคนที่ทำให้ตนเสียใจบ้าง (อติมานะ)

เหล่านี้เป็นต้น

กิเลสเหล่านี้ทำให้มีภพเกี่ยวกับเรื่องความรักที่ผิดหวังตั้งอยู่ในใจ จึงทำให้พอเห็นคุณบีทีไร ภพที่ตั้งอยู่จึงทำให้คุณเอไม่สามารถควบคุมตนเองได้ ต้องก้าวล่วงออกมาทางวาจา ยิ่งก้าวล่วงออกมาบ่อยเท่าไร ก็จะยิ่งทำสิ่งนั้นๆได้ง่าย และ เร็วขึ้นเพราะความเคยชินเท่านั้น

เพราะความรู้สึกดังกล่าว เหตุของการแตกร้าว เหตุที่มาจากตัวคุณเอเอง คุณเอจึงไม่ได้นำมาพิจารณา จึงมักเห็นแต่คุณของตน เห็นแต่โทษของคนอื่น และยังทำให้ไม่ได้พิจารณาถึงคุณของบุคคลอื่นๆอีกด้วย

ความเคยชินในการกระทำทางกาย วาจา คือ วาสนา หากเคยชินในทางที่ไม่ดี ก็เรียกว่าวาสนาไม่ดี เพราะวาสนาไม่ดี จึงมักได้รับคำติเตียน ไม่ใคร่เจริญก้าวหน้าในอาชีพการงาน ไม่ใคร่ได้รับการสนับสนุนจากบุคคลรอบข้าง อันทำให้ตนพลอยไม่มีความสุข ชีวิตไม่เป็นปรกติ (ศีล)

ซึ่งก็แน่นอนค่ะ หากล่วงสิกขาบท ชีวิตก็ไม่สามารถเป็นปรกติไปได้เพราะการประพฤติล่วงนั้น

เมื่อมีการใช้ผรุสวาจาบ่อยๆขึ้น ก็ยิ่งทำให้ขาดความอดทนมากยิ่งขึ้น สั่งสมความเคยชินที่จะเกิดกิเลสชนิดนั้นๆได้ง่ายขึ้น 

บางที แม้แต่กับคนที่เรารัก เราก็สามารถมีผรุสวาจาได้ค่ะ ดิฉันพบครอบครัวหนึ่ง สามีเป็นคนเคร่งเครียด ไม่ค่อยรับฟังเหตุผลของคนอื่น ภรรยาจึงไม่กล้าบอกความต้องการของตน หรือ ตักเตือนบางสิ่งโดยตรง จึงใช้คำพูดอ้อมค้อม พอเห็นสามีไม่ทำตามที่ตนต้องการสื่อสาร ก็ใช้วาจากระทบกระเทียบ ประชดประชัน  ความสัมพันธ์ในครอบครัวจึงไม่ใคร่ดีนัก สามีมักบอกใครๆว่า เบื่อภรรยาและโกรธเธอบ่อยๆเพราะความที่เธอชอบ “พูดกระแนะกระแหน”

วาจาเป็นสิ่งเบา เราจึงล่วงละเมิดได้ง่ายๆ จะห้ามปุยนุ่นเล็กๆไม่ให้ลอยไปตามลมได้ยากเพียงใด จะห้ามไม่ให้ปากไว ก็คงยากอย่างนั้น แต่ ศาสนาพุทธเป็นศาสนาของการเชื่อมั่นในหลักกรรมหรือการกระทำ แม้จะสั่งสมความเคยชินที่ไม่ดีทางกาย วาจา ใจ แต่เราก็แก้ไขให้เป็นความเคยชินในสิ่งที่ดี ในสิ่งที่เป็นกุศล (บารมี) ได้ค่ะ

เพียง

-พยายามพิจารณา (โยนิโสมนสิการ) ให้เห็นทั้งคุณ และ โทษของการขาดเมตตาตนเองและผู้อื่น 

-พยายามพิจารณาคุณ ของเหตุการณ์ไม่ดีที่เกิดขึ้น หาความดีจากสิ่งที่ไม่ดีให้ได้ เพื่อวางใจเป็นกลางกับทั้งเรื่องราวที่ทำให้เสียใจ บุคคลที่ทำให้เสียใจ

และ ... จะดียิ่งไปกว่านั้น หากพยายามพิจารณาให้พ้นไปจากความเห็นว่าเป็นตน

-พยายามพิจารณา คุณ โทษของผรุสวาจา และ การหาทางออกจากการใช้ผรุสวาจา

คุณของการปากไว ประชดประชันก็มีอยู่ค่ะ คือทำให้สุขใจที่ได้ทำบางอย่างที่ “สะใจ” ตน แต่การเสพสุขเวทนานั้นก็เป็นเพียงช่วงสั้นๆ ไม่คุ้มค่ากับโทษทั้งในปัจจุบันและอนาคตที่จะได้รับ

โทษที่มองเห็นได้ในปัจจุบันคือการถูกตำหนิจากบุคคลอื่นให้ต้องร้อนใจตามมา แตกสามัคคี ทุกข์ในภายหน้า นอกจากนั้น ยังมีโทษโดยสภาวะที่ทำให้กองกิเลสใหญ่โตขึ้น อันจะพาตนตกต่ำลงไปได้มากยิ่งๆขึ้นตามที่ได้เล่ามาแล้ว

เมื่อค่อยๆเห็นตามที่ตักเตือนตน ก็จะค่อยๆเห็นทุกข์เป็นทุกข์ ไม่เห็นทุกข์เป็นสุขอย่างที่เคย การเห็นตรงตามสภาวะนี้เอง ที่เรียกว่าเป็น สัมมาทิฏฐิ

-พยายามฝึกสติ สมาธิพื่อให้จิตตั้งมั่น สติว่องไวพอที่จะไม่หวั่นไหวไปตามกิเลส

-หมั่นโจทย์ หรือ ตักเตือน ติเตียน ตนบ่อยๆ เพ่งหาความผิดของตนเอง ไม่เพ่งที่ความผิดผู้อื่น

-ระลึกรู้ตามความเป็นจริงเกี่ยวกับว่า ตัณหา ว่า จะดับได้ก็ต่อเมื่อได้รับการสนอง หรือ การพิจารณาจนจิตเห็นคล้อยตาม ในช่วงที่กำลังฝึกตนเพื่อดับตัณหาอยู่นั้น จะเกิดทั้งความทุกข์และสุขในเวลาเดียวกัน ทุกข์ ที่ตัณหาถูกขัด สุข ที่สามารถสามารถตักเตือนตนสำเร็จเป็นครั้งๆ แต่เราส่วนใหญ่เมื่อเริ่มฝึกดับตัณหาใหม่ๆจะยังไม่สามารถรับรู้ถึงสุขนี้ แต่จะรับรู้ถึงทุกข์ที่เป็นเวทนากล้ากว่าได้ ดังนั้น จึงต้องเห็นตามความจริงข้อนี้ และเห็นความดีของการฝึกตน ว่าเป็นการเพิ่มพูนบารมีต่างๆ เช่น ขันติบารมี (อดกลั้น อดทน), จาคะบารมี (สละ ในที่นี้คือสละกิเลส), เมตตาบารมี เหล่านี้เป็นต้น

จนในที่สุด ไม่ทุกข์เพราะการถูกขัดของตัณหาอีกต่อไป พบแต่ความสุขที่สามารถดับตัณหาได้ อุปกิเลสจึงเป็นสิ่งที่จรเข้ามามาในระยะเวลาที่ห่างออกไป พร้อมๆกับที่เรามีผรุสวาจาน้อยลงไปเรื่อยๆ

-ทำความพอใจในการกระทำอันเป็นบุญโดยประการทำเพื่อการดับตัณหาของตน ซึ่งในที่นี้ คือ

-ความต้องการทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนด้วยวาจา

-ความอดกลั้นที่จะไม่เปล่งผรุสวาจา

-ความพยายามทำอย่างต่อเนื่อง ไม่ถอยหลัง ไม่ใช่ครั้งนี้ยอมอด ครั้งต่อไปปล่อยใจตามตัณหา หรือคิดว่าขอแค่ครั้งนี้อีกครั้งเดียว อันทำให้ทำไม่สำเร็จ เพราะจะเพลินในการกระทำไปเรื่อยๆดังคำตรัส 

                  อภิตฺถเรถ  กลฺยาเณ          ปาปา  จิตฺตํ  นิวารเย

                  ทนฺธํ  กรโต  ปุญฺญํ           ปาปสมึ  รมตี  มโน ฯ 

                  ขุ.ธ.๒๕/๑๙/๓๐

                  บุคคลควรหมั่นขวนขวายในกรรมอันงาม

                  พึงห้ามจิตจากบาป

                  เพราะว่า เมื่อบุคคลทำบุญช้าไป

                  ใจจะยินดีในบาป

-ระลึกว่าตนกำลังทำตามธรรมที่พระพุทธเจ้าตรัสว่าพึง "น้อมมาใส่ตัว" นั้นเป็นสิ่งดี เพราะกำลังรักษาวาจาให้เสมอในทุกที่ ด้วยการพิจารณาตามที่ตรัสว่า

"ผู้ใดพึงพูดกะเราด้วยคำหยาบ ข้อนั้นไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของเรา อนึ่ง เราพึงพูดกะคนอื่นด้วยคำหยาบ ข้อนั้นก็ไม่เป็นที่รักที่ชอบใจแม้ของคนอื่น ธรรมข้อใด ไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของเรา ธรรมข้อนั้น ก็ไม่เป็นที่รักที่ชอบใจแม้ของผู้อื่น ธรรมข้อใด ไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของเรา เราจะพึงประกอบผู้อื่นไว้ด้วยธรรมข้อนั้นอย่างไร"

เพราะเมื่อมีความพอใจ ก็จะยิ่งเพียรหาเหตุที่จะดับตัณหาได้ เพียรตั้งสติสำรวมในเรื่องต่างๆ เพื่อสั่งสมกรรมอันเป็นบุญให้ยิ่งๆขึ้น

สมดังที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ในพระคาถาพึงห้ามจิตจากบาปอันเป็นบุญต่อมา ว่าให้พึงทำความพอใจในบุญนั้นและทำบุญนั้นบ่อยๆ 

                 ปุญฺญญฺเจ  ปุริโส  กยิรา      กยิราเถนํ  ปุนปฺปุนํ

                ตมฺหิ  ฉนฺทํ  กยิราถ            สุโข  ปุญฺญสฺส   อุจฺจโย ฯ

                ขุ.ธ.๒๕/๑๙/๓๐

                ถ้าบุรุษพึงทำบุญไซร้ พึงทำบุญนั้นบ่อยๆ

               พึงทำความพอใจในบุญนั้น

               เพราะว่าการสั่งสมขึ้นซึ่งบุญนำมาซึ่งสุข.

ผรุสวาจานี้ เรามักเอาไปปนกับ ปิสุณาวาจา ที่แปลว่าวาจาส่อเสียด อันหมายถึงการนำความข้างนั้นไปบอกข้างนี้ ด้วยวัตถุประสงค์คือ เราจักเป็นที่รักด้วยอุบายนี้ หรือ เขาจงแตกกันด้วยอุบายนี้

แต่ไม่ว่าจะเป็นวาจา เสียดสี ส่อเสียด ผลอย่างต่ำก็คือการแตกสามัคคีเหมือนกัน การใช้วาจาจึงเป็นเรื่องที่ควรระวังโดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์บ้านเมืองอย่างนี้ค่ะ



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ณัฐรดา วันที่ : 25/09/2014 เวลา : 10.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nadrda
ถ้า "เรา" ไม่พึงมี  "ของเรา" จักมีมาแต่ไหน

ขอบคุณคุณครูแดงค่ะที่แวะมา

กำลังพยายามอยู่เหมือนกันค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 ณัฐรดา ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ครูแดง วันที่ : 25/09/2014 เวลา : 09.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krudang

จะพยายามค่ะ..ขอบคุณนะคะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ณัฐรดา วันที่ : 25/09/2014 เวลา : 05.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nadrda
ถ้า "เรา" ไม่พึงมี  "ของเรา" จักมีมาแต่ไหน

ความเห็นที่ 4 : ratiya
ขอบคุณค่ะที่แวะมา หว้งว่าจะสมหวังในวัตถุประสงค์ของการเดินทาง และ เดินทางปลอดภัยนะคะ

ความเห็นที่ 5 : กำหนัน
ขอบคุณที่แวะมาค่ะ เดือน พ.ย.พบกันนะคะ

ความเห็นที่ 6 : feng_shui
ขอบคุณทีแวะมาค่ะ วันที่ 5 ต.ค.นี้พบกันค่ะ

ความเห็นที่ 7 : hayyana
ขอบคุณที่แวะมาค่ะ หากจะกรุณานำไปเผยแพร่ให้ก็จะขอบพระคุณมากค่ะ เพราะ การพยายามข่มกลั้นผรุสวาจา ไม่ใช้ผรุสวาจา เป็นการ
"ระลึกว่าตนกำลังทำตามธรรมที่พระพุทธเจ้าตรัสว่าพึง "น้อมมาใส่ตัว" นั่นคือ การรักษาวาจาให้เสมอในทุกที่ ด้วยการพิจารณาว่า "ผู้ใดพึงพูดกะเราด้วยคำหยาบ ข้อนั้นไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของเรา อนึ่ง เราพึงพูดกะคนอื่นด้วยคำหยาบ ข้อนั้นก็ไม่เป็นที่รักที่ชอบใจแม้ของคนอื่น ธรรมข้อใด ไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของเรา ธรรมข้อนั้น ก็ไม่เป็นที่รักที่ชอบใจแม้ของผู้อื่น ธรรมข้อใด ไม่เป็นที่รักที่ชอบใจของเรา เราจะพึงประกอบผู้อื่นไว้ด้วยธรรมข้อนั้นอย่างไร"

ความคิดเห็นที่ 7 rattiya , ณัฐรดา ถูกใจสิ่งนี้ (2)
hayyana วันที่ : 24/09/2014 เวลา : 22.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hayyana
You are what you is  !   

ต้องเอาไปเผยแพร่ในเฟซบุ๊คเยอะๆครับ
เดี๋ยวนี้กระแทกกันรุนแรงด้วยวาจาผ่านคีย์บอร์ด
ยิ่งแรงยิ่งเท่ยี่งไลค์กันเยอะ

ความคิดเห็นที่ 6 ณัฐรดา ถูกใจสิ่งนี้ (1)
feng_shui วันที่ : 24/09/2014 เวลา : 21.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

แล้วพบกันวันที่ 5 นะคะ

ความคิดเห็นที่ 5 ณัฐรดา ถูกใจสิ่งนี้ (1)
กำหนัน วันที่ : 24/09/2014 เวลา : 20.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

ธรรมสวัสดีครับพี่สาว ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 4 ณัฐรดา ถูกใจสิ่งนี้ (1)
rattiya วันที่ : 24/09/2014 เวลา : 18.43 น.

อ่านเเค่คราวๆค่ะ เพิ่งจะลงเวร เเต่ต้องออกไปร่วมขบวน(คล้ายกับทัศนศึกษา)กับเพื่อนร่วมงานต่อ

ความคิดเห็นที่ 3 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ณัฐรดา วันที่ : 24/09/2014 เวลา : 11.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nadrda
ถ้า "เรา" ไม่พึงมี  "ของเรา" จักมีมาแต่ไหน

ขอบคุณแม่หมีมากค่ะ แวะมาเสมอๆ
สำหรับ
“พี่หมีใหญ่เขาบอกแม่เสมอว่า แม่ต้องทิ้งขยะลงในถังอย่าเอามาทิ้งในใจ”
ชอบมากค่ะ ขอบพระคุณมากๆค่ะ ที่นำมาเล่าสู่กัน

ความคิดเห็นที่ 2 ณัฐรดา ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี วันที่ : 24/09/2014 เวลา : 10.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

มาอ่านเรื่องนี้แล้วมาทบทวนตัวเอง

เคยเป็นนะคะ เวลาใครมาว่า...ถ้าเป็นเมื่อก่อนนี่จะตอบโต้ไปเลย แบบเถียงน่ะค่ะ

แต่พออายุมากขึ้น ได้คิดมากขึ้น ก็จะคิดก่อนพูด พูดไปแล้วจะทำให้เขาเจ็บช้ำใจมั๊ย

แต่บางทีกับคนบางคน ก็ไม่ถึงกับไปว่าหรือพูดหยาบคายเลย แต่เล่าบางเรื่องที่เขาฟังแล้วนำไปคิด แล้วจะทำให้เขาทุกข์(ซับซ้อนนะแม่หมีเนี่ย) ประเภทปากปราศรัยน้ำใจเชือดคอ มาอ่านเรื่องนี้แล้วต้องเลิกแล้วมังคะ เรานี่แย่จริงๆ เพราะเขาร้ายกับเราก่อนแต่ด้วยความที่เขาอาวุโสกว่า เราก็ไม่กล้าว่าเขา แต่การถูกทำร้ายฝ่ายเดียวนี่มันไม่ไหวเหมือนกัน จะพยายามค่ะ พี่หมีใหญ่เขาบอกแม่เสมอว่า แม่ต้องทิ้งขยะลงในถังอย่าเอามาทิ้งในใจ

ลูกสอนเราและเราก็สอนลูกเสมอๆว่า จำไว้นะลูก คนเรามักจะพูดจาไพเราะ พูดดีกับคนนอกบ้าน แต่กับคนในบ้านกลับพูดจาไม่ดีเพราะเห็นว่าสนิท จีงใช้วาจาที่ไม่ระมัดระวัง

เราจึงต้องพูดจาให้ดี ให้ไพเราะกับคนในครอบครัวเหมือนกับที่เราพูดกับคนอื่น

ในบ้านแม่หมีจึงไม่มีปัญหาเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกัน เพราะเราคำนึงถึงจิตใจของคนในครอบครัว อย่างที่เคยสอนหมีน้อยว่า ถ้าพูดคำหยาบ พูดไม่ดีแสดงว่าเราไม่รักกัน ถ้ารักกันก็ต้องพูดดีๆ

ครั้งหน้าถ้ามีคนมาพูดไม่ดีใส่เรา จะพยายามสงบใจไม่ตอบโต้ ไม่งั้นแม่หมีจะเป็นคนใช้วาจาผรุสวาจา แล้วก็จะเป็นทุกข์เสียเอง

ขอบคุรเรื่องราวดีๆค่ะ ติดตามเสมอเพราะสอนใจได้ดีเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 bepran ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ณัฐรดา วันที่ : 24/09/2014 เวลา : 09.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nadrda
ถ้า "เรา" ไม่พึงมี  "ของเรา" จักมีมาแต่ไหน

"หมั่นโจทย์ หรือ ตักเตือน ติเตียน ตนบ่อยๆ"
เพียรอยู่เช่นกันค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน