*/
  • นายเรียนรู้
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : boonlert.alert@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-14
  • จำนวนเรื่อง : 158
  • จำนวนผู้ชม : 282521
  • จำนวนผู้โหวต : 26
  • ส่ง msg :
  • โหวต 26 คน
flood protection by sand

วิธีการเรียงกระสอบทรายอย่างถูกต้อง แข็งแรง

View All
<< ธันวาคม 2015 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 31 ธันวาคม 2558
Posted by นายเรียนรู้ , ผู้อ่าน : 1005 , 18:33:18 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(บทความนี้ตีพิมพ์ลงใน นสพ.กรุงเทพธุรกิจ ฉบับวันอาทิตย์ที่ 27 ธันวาคม 2558)

photo_man with camera

“เรากำลังแสวงหาอะไร ?” หลายคนอาจจะคุ้นเคยกับประโยคนี้ เมื่อเอ่ยถึงชื่อหนังสือของท่าน จ.กฤษณมูรติ

แต่ในบทความวันนี้ คงจะไม่ได้นำเนื้อหาในหนังสือเล่มดังกล่าวมาเล่าสู่กันฟังแต่อย่างใด แต่อยากจะชวนท่านผู้อ่านใคร่ครวญ และขบคิดไปด้วยกัน เนื่องในโอกาสที่ปี ๒๕๕๘ กำลังจะผ่านพ้นไป และปีพุทธศักราชใหม่ ๒๕๕๙ กำลังจะเริ่มต้นขึ้น

“เรากำลังแสวงหาอะไร ?” เป็นประโยคคำถามที่ดีเลยทีเดียว ที่ทำให้ตัวเรานั้นต้องหยุดคิดไตร่ตรองให้ดีก่อนที่จะก้าวเดินต่อไป ผู้เขียนเองวัยก็ย่างเข้าสู่อายุ ๔๐ ปี เรียกได้ว่าเข้าสู่วัยกลางคน ผ่านพ้นชีวิตมากว่าครึ่งทาง

แต่ก็ต้องยอมรับกับตัวเองอย่างตรงไปตรงมาเลยว่า น้อยครั้งมากที่จะถามตัวเองอย่างจริงจังว่า “เรากำลังแสวงหาอะไร ?” แม้แต่ตอนที่เลือกสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็ตัดสินใจเลือกเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ซึ่งเป็นที่นิยมในขณะนั้น หรือแม้แต่ตอนที่จบออกมาหางานทำครั้งแรก ก็ตัดสินใจเลือกทำงานที่เครือซิเมนต์ไทยซึ่งเป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงอันดับต้น ๆ

มาเริ่มต้นตั้งคำถามกับตัวเองอย่างจริงจังครั้งแรกเมื่ออายุ ๓๐ ปี ก็ตอนที่คิดตัดสินใจลาออกจากเครือซิเมนต์ไทย ซึ่งตอนนั้นด้วยความคิดที่ว่าอยากทำงานที่ได้พัฒนาความรู้ และถ่ายทอดความรู้ให้กับผู้อื่น จึงเลือกมาทำงานในบทบาทที่ปรึกษาภายในด้านเพิ่มผลผลิตให้กับเครือเบทาโกร

ทำงานเรื่อยมาอีกกว่า ๘ ปี ก็ไม่เคยได้ตั้งคำถามกับตัวเองอีก จนมาประสบปัญหาด้านสุขภาพบางประการ ทำให้ต้องกลับมาหยุดคิดอีกครั้งว่า “เรากำลังแสวงหาอะไร ?” ระหว่างหน้าที่การงานกับสุขภาพ ก็ตัดสินใจเลือกสุขภาพมาก่อน จึงได้ตัดสินใจลาออกจากงานประจำที่เครือเบทาโกร เมื่อกลางปี ๒๕๕๗ เพื่อมารักษาสุขภาพให้ดีซะก่อน

ในช่วงกว่า ๑ ปีที่พักจากงานประจำ นอกจากงานเขียนในคอลัมน์ Life is Learning นี้ ที่ต้องส่งให้กองบรรณาธิการทุกเดือนแล้ว ก็ยังได้รับโอกาสจากอาจารย์ไชยยศ ปั้นสกุลไชย วิทยากรชื่อดังของเมืองไทย มอบหมายงานผู้ช่วยวิทยากรให้คอยติดตามไปเรียนรู้งานในหลักสูตรต่าง ๆ ที่บริษัทต่าง ๆ เช่น LPN, สัมมากร และยังมีโอกาสไปเป็นวิทยากรบรรยายเองที่เครือ ปตท. บริษัท คิง เพาเวอร์ จำกัด และมหาวิทยาลัยศิลปากร

พอใกล้สิ้นปี ๒๕๕๘ และประจวบกับวัยของผู้เขียนที่ล่วงเลยเข้าสู่วัย ๔๐ ปี ทำให้ต้องขบคิดอย่างหนักว่าชีวิตนี้ “เรากำลังแสวงหาอะไร ?”

สิ่งแรกที่คงไม่สามารถตัดขาดออกไปได้ ก็คือ งานเขียนในคอลัมน์ “Life is Learning” นี้ และที่เขียนลงในบล็อก nairienroo.wordpress.com เพราะเป็นพื้นที่ที่จะสามารถถ่ายทอดความคิดสู่ผู้อื่นได้ และตอบสนองต่อสิ่งที่ผู้เขียนแสวงหา ก็คือ การได้ถ่ายทอดความคิด ความรู้สู่ผู้อื่น

สิ่งที่สองที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ ก็คือ การกลับไปทำงานอย่างจริงจังอีกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นงานประจำ หรืองานวิทยากร ที่ปรึกษาอิสระ เพื่อให้มีรายได้ที่มั่นคงเพียงพอ...

เพื่อให้มีรายได้ที่มั่นคงเพียงพอ ??? เพียงแค่นั้นหรือที่เรากำลังแสวงหา ??? คำถามที่เกิดขึ้นตามมา

แล้วคุณค่าใดกันเล่า ที่เรากำลังแสวงหาจากการทำงาน ??? คำถามที่ตามมาต่อเนื่อง

 

“งานที่ทำให้หัวใจพองโต งานที่ทำให้รู้สึกสดชื่นสดใสทุกเช้าวันทำงาน ใช่แล้วนี่แหละงานที่ฉันแสวงหา”

 

พอได้คำตอบนี้ในใจ ทำให้หวนนึกกลับไปถึงสมัยทำงานเป็น Learning Facilitator ที่โครงการพัฒนาการเรียนรู้ด้วยกระบวนการ Constructionism ที่เครือซิเมนต์ไทย และสมัยทำงานเป็นที่ปรึกษาโครงการ CSR ในการพัฒนาชุมชน ที่ตำบลช่องสาริกา ให้กับเครือเบทาโกร ช่างเป็นช่วงเวลาการทำงานที่มีความสุขจริง ๆ

ซึ่งก็คงต้องใช้เวลาในการเสาะแสวงหาโอกาสในการทำงานที่รักกันต่อไป...

 

ภาพสะท้อน “เรากำลังแสวงหาอะไร ?” ของตัวผู้เขียนเอง คงสะท้อนให้เห็นภาพได้อย่างดีว่า คำถามที่สำคัญบางคำถามนั้น หากเราละเลยที่จะถามมันไป บางครั้งกว่าจะรู้สึกตัวอีกทีก็ล่วงเลยมากว่าครึ่งชีวิตแล้ว

 

สุดท้ายก็อยากชักชวนให้ท่านผู้อ่านตั้งคำถามกับตัวเองว่า “เรากำลังแสวงหาอะไร ?” ในช่วงสิ้นปี ๒๕๕๘ นี้ เพื่อที่จะได้แนวทางที่จะก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างสดใสต้อนรับปีใหม่ ๒๕๕๙ ที่จะมาถึงนี้

 

“นายเรียนรู้”

นายบุญเลิศ คณาธนสาร

http://nairienroo.wordpress.com

boonlert.alert@gmail.com


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน