• ณขจร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nakhajohn@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-11-10
  • จำนวนเรื่อง : 10
  • จำนวนผู้ชม : 17312
  • ส่ง msg :
  • โหวต 4 คน
เหยียบโลกให้เต็มตีน
เผยแพร่บทบันทึกส่วนตัว ชีวิตและการงานที่ทั้งสุข เศร้า เหงา ตามวันเวลาและเงื่อนไขที่แตกต่างกัน โดยพยายามเหยียบโลกให้เต็มทั้งสองตีน...
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/nakhajohn
วันอาทิตย์ ที่ 29 สิงหาคม 2553
Posted by ณขจร , ผู้อ่าน : 507 , 15:55:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ที่รัก...โปรดนั่งลงข้างข้างฉันโน่นไงดวงตะวันกำลังจะลับขอบฟ้าการจากไปที่ไม่จำเป็นต้องร่ำลาแน่นอนตะวันจะกลับมาในตอนเช้าแล้วเธอล่ะ...เธอจะไปแล้วใช่ไหมที่รักยังจำวันแรกที่เรารู้จักกันได้ไหมฉันจ้องหน้าจนเธอนั้นเอียงอายแต่เธอก็แอบชม้ายชายตามอง ...จำได้ไหมฉันบอกรักเธอริมหาดทรายเธอคงพอใจแม้ไม่บอกรักตอบหลายครั้งฉันพาไปในที่ที่เธอชอบเราต่างมอบความสุขให้กันและกัน...ฉันดีได้เท่านี้และคงไม่เลวไปกว่านี้โปรดจดจำฉ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by ณขจร , ผู้อ่าน : 520 , 10:47:22 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ในโลกที่เขารับซื้อและเร่ขายอิสรภาพ นกพิราบมิกล้าจะกระพือปีกบินในยุคที่เสื้อผ้าอาภรณ์รูปทรงแสนสวยแต่คนกลุ่มหนึ่งเลือกที่จะเปลื้องผ้าแลกเงินในวันที่การสื่อสารไม่มีพรมแดนมาแบ่งกั้นแต่เรากลับคุยกันไม่ค่อยจะรู้เรื่องในโมงยามที่ความรักกำลังเบ่งบานแต่สัญลักษณ์คือดอกไม้กลับราคาแสนแพงในนาทีที่มนุษย์เกิดความรู้สึกเขาล้วงกระเป๋าตังค์ แล้วเอ่ยแค่คำเดียวเท่าไหร่??? ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 30 ธันวาคม 2552
Posted by ณขจร , ผู้อ่าน : 386 , 11:41:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันนั่งดูสารคดีประวัติศาสตร์ชาติไทยพลันเกิดคำถามที่บ่นออกมาจากใจ....................ว่า........................เราจะมาพูดถึงอดีตกันอีกทำไมเมื่ออยู่กันโดยไม่สนใจอนาคตเลย....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 ธันวาคม 2552
Posted by ณขจร , ผู้อ่าน : 1325 , 18:26:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คนหาปลาณขจร จันทวงศ์               แดดอุ่นทอประกายระริกกระทบพื้นน้ำละเลียดผ่านผิวกายฉ่ำชื้นไปด้วยดอกเหงื่อที่ผุดออกมาจากเนื้อกร้านกรำแดดกรำลม  อากาศยามนี้ช่างร้อนระอุและแห้งนัก   แต่มีบางสิ่งกลับหนาวยะเยือกจับขั้วหัวใจ  “เจิด” ชายชาวเลนัยน์ตาสนิมเหล็กสายตาเคยทอประกาย สุกใส บัดนี้กลับดูว่างเปล่ายิ่งนัก เขากำลังพาเรือหัวโทง เรือคู่ชีวิตในวัย ๔๕ ของเขาลอยลำอ้อยอิ่งอ้อยสร้อยไร้ชีวิตชีวา เข้าหาฝั่ง ในยามแ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 25 พฤศจิกายน 2552
Posted by ณขจร , ผู้อ่าน : 756 , 11:24:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันเดินทางมาไกล พบผ่านเรื่องราวมากมาย แต่ไม่เคยเห็นดอกไม้สวยสดงดงามเท่าเธอฉันอาจเห็นเป็นแค่บุปผา แต่สวยซึ้งตรึงตรา ทุกคราที่ได้ชื่น และประทับแน่นอยู่ในอกยามเธอเอียงอายกับสายลม แสนชื่นชมกับกลีบดอกบาน แต่คงหนาวสะท้าน หากปราศจากแสงแห่งวันฉันปรารถนาจะเห็นเธอเติบโตงดงามต่อไป จึงอยากเป็นผืนดินอุ้มร่างของเธอไว้ปรารถนาจะเป็นแสงทองสุกใส เพื่อเธอได้บานยิ้มให้ทุกทุกเช้า และอยากเป็นสายธารแห่งความชุ่มฉ่ำ เพื่อพรม....

อ่านต่อ


/2
<< กันยายน 2019 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          



[ Add to my favorite ] [ X ]