• หิ่งห้อยแห่งหุบเขา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : Krung_sriman@hotmail.co.com
  • วันที่สร้าง : 2008-02-08
  • จำนวนเรื่อง : 15
  • จำนวนผู้ชม : 30141
  • ส่ง msg :
  • โหวต 12 คน
นาฏกรรมหุบเขา
บันทึกลมหายใจและบางขณะจิตของหิ่งห้อยตัวหนึ่ง
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/nakolee
วันเสาร์ ที่ 2 สิงหาคม 2551
Posted by หิ่งห้อยแห่งหุบเขา , ผู้อ่าน : 578 , 16:10:06 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๓ เดือนติดต่อกันมาแล้ว ที่ผมต้องเทียวขึ้นดอยลงดอย ไปรับ ส่งหีบเลือกตั้ง ไล่เรียงมาตั้งแต่ สส. สว. ล่าสุดก็ สจ. และที่จะมาถึงอีกไม่กี่วันคือเลือก ส.อบต.พูดว่าช่วงนี้เป็นเทศกาลแห่งการเลือกตั้งเลยก็ว่าได้  คนที่เหนื่อยหน่อยก็คือคณะกรรมการเลือกตั้งประจำหน่วยนี่แหละ ก็หน่วยเลือกตั้งกลางป่าเขาหนำซ้ำไม่มีถนนเข้าถึงนี่สิ  เป็นอะไรที่ลำบากเอามากๆหน่วยเลือกตั้งของเราจึงเป็นหน่วยสุดท้ายที่ส่งหีบถึงอำเภอเกือบเที่ยงคืน

ฉ่าเลคี คือหมู่บ้านที่ผมประจำอยู่ในการทำหน้าที่ครูและผู้อำนวยการประจำหน่วยเลือกตั้ง ห่างจากตัวอำเภอราว ๘๐ กิโลเมตร ไม่มีถนน ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีเครื่องอำนวยความสะดวกใดๆ และชาวบ้านที่นี่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่า สส.  สว.  คืออะไร   จะรู้หน่อยก็คือการเลือกตั้งกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ส.อบต.และอื่นๆที่อยู่ใกล้ตัว

จะว่าไปแล้วก็ไม่แปลกหรอกที่คนที่นี่จะไม่รู้จักและไม่มีความเข้าใจว่าการเมืองระดับใหญ่ๆนั้นเป็นเช่นไร คนที่เลือกเข้าไปเขาไปทำอะไรบ้าง เพราะตัวจริงของนักเลือกตั้งทั้งหลายไม่เคยย่างกรายเข้าไปถึงหมู่บ้านของพวกเขาเลย วิถีชีวิตก็เป็นอยู่อย่างนี้มาชั่วนาตาปีปากกัดตีนถีบ ต่อสู้ดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดไปวันๆด้วยลำแข้งของตนเอง    เมื่อฤดูกาลเลือกตั้งมาถึงบรรดาหัวคะแนนทั้งหลายเท่านั้นแหละที่เป็นผู้บอกข่าวคราว จูงใจ ให้ข้อมูลของผู้ลงสมัคร รวมทั้งการจ่ายเงินเป็นสินน้ำใจเล็กๆน้อยๆคนละ ๒๐๐-๓๐๐ บาท  โอโห! พะโขล่เอ๋ยเกิดมาจวนจะเข้าโลงแล้วไม่เคยมีใครมาแจกเงินให้เยอะขนาดนี้มาก่อน ทำไมจะไม่รับไว้ละ ก็เพียงแค่แลกกับการไปกากบาทให้ว่าที่ท่าน สส. แค่นั้นเอง  เงิน ๓๐๐ สามารถชุบชีวิตเราให้แช่มชื่นได้เกือบ ๓ เดือนเชียวละ

ยิ่งมีการเลือกตั้งถี่เท่าไหร่ รายได้ที่ได้รับก็ยิ่งถี่ตาม ทำไมชาวบ้านที่นี่จะไม่ชอบการเลือกตั้งเล่า ถึงแม้ว่าบางคนยังลงคะแนนแบบถูกๆผิดอยู่ก็ตามแต่พอถึงวันเลือกตั้งพวกเขาก็เต็มใจเป็นอย่างยิ่งที่จะหอบสังขารไปกากบาทให้ท่านผู้มีพระคุณ  ถึงแม้ว่าผลการนับคะแนนบัตรเสียจะเกินครึ่งก็ช่างมัน

                การเลือกตั้งระดับใหญ่ๆคนที่นี่เริ่มยึดถือไปแล้วว่าเป็นเทศกาลแห่งการรับแจกเงิน นโยบายเรียนฟรี รักษาฟรี ปลดหนี้ มีไฟฟ้าใช้ ไม่ใช่สาระสำคัญของการเลือกหรือไม่เลือกนักการเมือง แต่มันอยู่ที่มีเงินมาแจก  หรือ ไม่มี

                การเข้าไปโกงกินชาติบ้านเมืองในรูปแบบต่างๆย่อมอยู่นอกเหนือวิถีชีวิตและความสนใจของคนที่นี่ ก็อย่างที่บอกไว้ตั้งแต่ต้นนั่นแหละว่า  สส.  สว. อยู่นอกเหนือวิถีชีวิตของพวกเขา

แต่ก็ยังมีอีกกลุ่มบุคคลหนึ่งที่เป็นตัวแทนในการเชื่อมโลกการเมืองระดับชาติสู่การเมืองระดับรากหญ้าบนบ้านดอยคือ บรรดาท่านกำนันผู้ใหญ่บ้าน ท่านสมาชิก อบต. และท่านหัวคะแนนทุกระดับที่คร่ำหวอดในวงการเลือกตั้งมายาวนาน ความคิดความเชื่อ การแบ่งขั้วการเมืองฝ่ายต่างๆย่อมได้รับอิทธิพลจากคนกลุ่มนี้ และการโกงกินบ้านเมืองในรูปแบบต่างๆของนักการเมืองระดับชาติก็มีอิทธิพล ส่งผลต่อนักการเมืองระดับรากหญ้าด้วยเช่นกัน นั่นคือเลียนแบบการโกงกินเชิงนโยบาย และ โกง กินซึ่งๆหน้าเป็นทอดๆ หรือเรียกให้เท่ๆว่า คอร์รัปชั่นระดับรากหญ้า !!        

การเลือกตั้งนายก และส.อบต.ที่จะมีขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า พวกเขาไม่ได้คาดหมายกันสักเท่าไหร่หรอกว่าจะได้รับการแจกเงิน เพราะคนที่ลงสมัครก็รู้ๆกันอยู่ว่ายากจนพอๆกันนั่นแหละมีแต่คุณงามความดี ความรู้ความสามารถในการกล้าพูดในที่สาธารณะ และคารมในการขอคะแนนเท่านั้นแหละที่จะเป็นตัวชี้วัดการได้รับหรือไม่ได้รับการเลือกตั้ง แต่นั่นยังไม่ชัวร์เท่ากับการมีญาติพี่น้องที่มีสิทธิเลือกตั้งว่ามากน้อยเพียงใด  หากมีญาติเยอะก็สบายใจได้เลยว่าเข้าวินแน่นอน แต่หากมีแต่คิดว่ายังไม่พอก็คงต้องส่งข่าวถึงลูกหลานญาติพี่น้องที่ไปทำงาน หรืออยู่ยังหมู่บ้านอื่นๆให้กลับมาลงคะแนนให้  การเลือกตั้งระดับนี้จึงดูคึกคักไม่แพ้งานปอยเลยทีเดียว

พะโขล่ เป็นอีกคนที่ลงสมัคร จากชีวิตที่ไม่ค่อยสุงสิงกับใครมากนัก ยามนี้ทั้งกลางวันกลางคืนเขาขึ้นเรือนหลังนั้นทีหลังนี้ทีเป็นว่าเล่น ยิ่งใกล้วันเลือกตั้งเท่าใดความถี่ในการขอความเห็นใจก็มีมากเท่านั้น

“คนที่ลงสมัครด้วยกันทั้ง ๔ ก็มีดีคนละอย่าง  แต่ผมได้ข่าวมาว่ามีคนเล่นเงิน”

เขาเอ่ยขึ้นกลางวงสนทนาในบ้านหลังหนึ่งระหว่างการหาเสียง

“บ้านเราก็รู้อยู่ว่ายากจน จะเอาเงินที่ไหนมาซื้อเสียง”

“โถ่ครู บ้านเราไม่ต้องซื้อมากหรอกแค่ หัวละ ๕๐ มีเงินสักหมื่นสองหมื่นก็ซื้อได้แล้ว”

“พะโขล่ ไม่เอากะเขาบ้างรึ”

“โถ่ครู..เงินพันยังไม่มีติดบ้านเลยจะเอาที่ไหนมาซื้อ ลงสมัครนี่ก็ไม่หวังอะไรมากหรอก ถ้าชาวบ้านเลือกก็เอา ถ้าไม่เลือกก็ไม่เป็นไร แล้วแต่ดวง”

“ทำไมอยากเป็นกันจัง เห็น อบต.คนเก่าบ่นแล้วบ่นอีก ขึ้นดอยลงดอยทำงานให้ชาวบ้านไม่มีเวลาเป็นส่วนตัว ค่าใช้จ่ายก็เยอะสารพัด ค่ารถค่ารา ค่าเอกสารต้องควักเองหมดไม่ใช่หรือ”

“แหม่..เดือนหนึ่งตั้ง ๕,๐๐๐ อยู่ ๔ ปีก็สบายๆนี่ยังไม่รวมค่าอย่างอื่นอีกนะ ใครล่ะจะไม่อยากเป็น”

จริงสิเดือนหนึ่งๆค่าตอบแทนก็มากโขสำหรับชีวิตบนดอย แล้วค่าตอบแทนอื่นๆอีกล่ะที่นอกเหนือจากเงินเดือน มันเป็นค่าตอบแทนที่คนแถวๆนี้ก็พอจะรู้อยู่ว่ามันคืออะไรแต่ทำยังไงได้ล่ะเมื่อทุกอย่างมันเป็นระบบที่แต่ละหน่วยงานของประเทศนี้มีและยอมรับเป็นธรรมเนียมปฏิบัติ ชาวบ้านจึงได้แต่รู้และทำตาปริบๆกับมัน

สิ่งที่พะโขล่คิดก็ไม่ได้แตกต่างอะไรมากมายกับผู้สมัครคนอื่นๆทุกคนต่างหวังเข้ามาเพื่อค่าตอบแทนและค่าอื่นๆทั้งนั้นการทำงานก็ทำไปตามใบสั่งของผู้มีอำนาจสูงกว่าหาได้มีความคิดสร้างสรรค์เป็นของตัวเองไม่  ถ้อยคำในการขอความเห็นใจจึงขาดการบอกเล่าที่ว่าเมื่อเข้าไปแล้วเขาจะไปทำอะไรให้หมู่บ้านของเขาบ้าง  มีแต่ถ้อยคำที่ขอความเมตตาให้เขาได้เข้าไปรับใช้พี่น้องและเจ้านายเท่านั้นเอง

อีกเพียง ๓ วันก็จะถึงวันเลือกตั้งการหาเสียงของผู้สมัครนายก อบต.ทวีความเข้มข้นขึ้นสูงสุด มีการปล่อยข่าวทำลายชื่อเสียงคู่แข่ง การแจกเงินในพื้นที่ที่ฐานเสียงต่ำ  วัว หมู ไก่ และสัตว์อื่นๆถูกล้ม ฆ่า เลี้ยงชาวบ้านอย่างไม่อั้น  สารพัดวิธีที่จะได้มาซึ่งคะแนนเสียง  พวกเขายอมทำหมด

ข้างฝ่ายของ ส.อบต.บางคนพ่วงตัวเองเข้ากับผู้สมัครนายก หวังดึงคะแนนจากชาวบ้าน บางคนลงในเมืองติดต่อญาติพี่น้องให้มาเลือกตั้ง  บ้างก็กู้หนี้ยืมสินเตรียมปูพรมในวันสุดท้าย!!

พะโขล่  ร้อนรุ่มหัวใจยิ่งนัก เขาพกสีหน้าหม่นหมองมาปรับทุกข์กับผมในช่วงกลางดึกเขาเริ่มปลงตกและทดท้อใจในการแข่งขันครั้งนี้ เขาคิดว่าคนดี คนจน คงไม่มีสิทธิ์ที่จะพาตัวเองก้าวเข้าไปรับใช้ชาวบ้านได้ การเมืองคงเป็นเรื่องของคนมีเงิน มีพรรคพวกมากๆเท่านั้น

“ทำไมเหรอ..เงินไม่มีก็เอาความดีเข้าสู้สิ”

“โถ่..ครู ความดีสำหรับที่นี่มันกินไม่ได้แล้วหล่ะ ชาวบ้านเขาเรียกร้องมา เบอร์นั้นก็ได้เงิน เบอร์โน้นก็มีของแจก แต่ผมไม่มีอะไรให้  ความดีมันแลกเป็นเกลือเป็นเสื้อผ้าไม่ด้าย”

“เฮ้อ..อย่างนี้คนดีๆแต่ไม่มีเงินก็คงหมดสิทธิ์เป็นนักการเมืองอย่างที่เขาว่าจริงๆแล้วล่ะ นี่แค่ระดับตำบลนะยังขนาดนี้ เป็นระดับชาติละก็ไม่มีเงิน ไม่มีอิทธิพล ไม่มีพรรคพวกแล้วละก็ อย่าหวังเล้ย”

“ครูคิดว่า ผมควรจะทำยังไงดี”

“แล้วแต่พะโขล่แล้วล่ะ..ถามตัวเองดูว่ายังอยากเป็นอยู่ไหมถ้าอยากก็สู้ต่อไป แต่ถ้าไม่ก็จงยืดหยัดในแนวทางของตนละกัน”

“................................”

อีก ๒ วันจะถึงวันเลือกตั้ง ผมคิดว่าพะโขล่ คงล้มเลิกความตั้งใจที่จะต่อสู้กับผู้สมัครทั้ง ๓ คนเพราะกระแสการตอบรับของชาวบ้าน คะแนนนิยมของพะโขล่รั้งอันดับท้ายๆแต่คงไม่สามารถคาดเดาอะไรได้แม่นยำนักเพราะตราบใดที่ยังไม่เปิดนับคะแนนทุกอย่างย่อมพลิกผันได้ ยิ่งสถานการณ์ที่จะให้ชาวบ้านเลือกใครคนใดคนหนึ่งด้วยแล้วยิ่งเดาใจยาก เพราะทุกคนปากอย่างใจอย่างเงื่อนไขของความชอบ ความชัง ญาติพี่น้อง และอื่นๆย่อมมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจทั้งนั้น

บ่ายแก่ๆวันถัดมาพะโขล่เดินหน้าเปื้อนยิ้มมุ่งมาที่ผม

“ครูครับขอเชิญไปที่บ้านผมหน่อยครับ”

“อ้าวมีอะไรหรือ”

“ไปกินลาบควาย ควายมันตกเหวตายเมื่อเช้า”

“อ้าว ?เหรอ?เออๆเดี๋ยวไป”

“ขอตะไคร้สัก ๔ – ๕ ต้นนะครู  ไปจริงๆนะครับ”

เขาเก็บตะไคร้ หันมาย้ำแล้วรีบเร่งกลับบ้าน

ผมมองตามหลังเขาไปเห็นกลุ่มคนมากมายสาละวนในการชำแหละวัวใต้ต้นไม้ข้างบ้านพะโขล่ มีบางส่วนหิ้วเนื้อวัวคนละชิ้นใหญ่ๆกลับบ้าน...แล้วเสียงมีดกระทบเขียงก็ดังถี่ขึ้น นั่นแสดงว่าการลาบได้เริ่มขึ้นแล้ว

หึ หึ ..เป็นลาภปากของผม  เป็นความตั้งใจของพะโขล่ และเป็นความซวยของควายตัวนั้นที่หากินใกล้เหวก่อนวันเลือกตั้ง!!!




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Lioness วันที่ : 02/08/2008 เวลา : 16.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thanomwong
~  มีใจ ~  

สวัสดีค่ะ
--------
อ่านงานเขียนของคุณแล้วเห็นแง่มุม นอกเหนือจากความเคยชินของหลายคนในสังคมนี้
ฉายภาพในพื้นที่จริง อย่างดีเลยทีเดียวค่ะ
---------
..ชื่นชมวิธีการเขียนนะคะ..ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ ค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน