• ใบฝิ่น
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : sa_suannan@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-04-06
  • จำนวนเรื่อง : 30
  • จำนวนผู้ชม : 45209
  • ส่ง msg :
  • โหวต 30 คน
nana-takumi
นักข่าว-นักเขียนฝึกหัด
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/nana-takumi
วันจันทร์ ที่ 16 กรกฎาคม 2550
Posted by ใบฝิ่น , ผู้อ่าน : 3730 , 21:28:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 

ความรัก ฆ่าฉันให้ตายทั้งเป็น

มองออกไปนอกหน้าต่าง ตอนนี้ฝนตกหนักมาก ฉันยืนพิงผนังข้างๆหน้าต่างพร้อมกับนัยต์ตาที่แดงก่ำ ฉันยืนร้องไห้แอบอิงไปกับสายฝน ฝนที่กระหน่ำลงมากลบเสียงสะอื้นไห้ของฉัน  ฉันยังคงร้องไห้ต่อไปเรื่อยๆเพราะไม่รู้จะหยุดน้ำตาลงได้ด้วยวิธีใด ในชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยมีเรื่องอันใดที่จะทำให้ฉันต้องเจ็บปวดได้ถึงขนาดนี้ มีเพียงเรื่องนี้เท่านั้น ที่บั่นทอนจิตใจฉันให้ดิ่งลงไปใต้ทะเลลึก

 

“แก ถูกผู้ชายหลอกแล้วอัน โถเอ้ย..ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงต้องมาเกิดขึ้นกับแกด้วยนะ ”  เธอพูดพร้อมกับเอามือมาแต่ะไหลฉันเบาๆ พร้อมกับส่งสายตาให้กำลังใจฉัน

“อืม..ฉันเองก็รู้ดีมาตลอดนะ ว่าถูกหลอก แต่ฉัน รักเขา นุชเข้าใจมั้ย รักทั้งที่รู้ว่า จะต้องเสียใจ ”

“แต่แก ต้องรักตัวเองนะอัน แกจะรักคนอื่นมากกว่าตัวเองแบบนี้ไม่ได้นะ ช่วงที่ผ่านมา แกกลุ้มใจเรื่องต้นมากเลยนะ แกรู้ตัวรึเปล่าว่า แกดูหน้าเครียดตลอดเวลา ฉันไม่อยากให้แกอยู่ในสภาพนี้ต่อไปอีกแล้วนะอัน” 

“นุชฉันขอบใจแกมากเลยนะ ที่ให้กำลังใจฉันมาตลอด แต่ฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะตัดใจยังไง ”

“แกอย่าลืมนะ ว่าต้นมีแฟนแล้ว และที่เขามาทำดีกับแกนะ อาจจะหวังสิ่งตอบแทนก็ได้นะอัน ฉันเองก็ไม่รู้ว่าต้นน่ะ มีนิสัยเป็นยังไง แต่พฤติกรรมที่เขาทำกับแกมันดูแปลกๆ แบบชอบเอาเปรียบแกนะ เออ..ฉันอาจจะพูดตรงเกินไป  เอาเป็นว่าฉันเป็นห่วงแกก็แล้วกัน”

 

หลังจากที่ฉันคุยกับนุชเป็นชั่วโมงก็ได้ข้อสรุปว่า ฉันพยายามที่จะตัดใจ ฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะทำได้รึเปล่า แต่สิ่งที่เขาทำกับฉัน มันก็แสดงให้รู้แล้วว่า ฉันมีค่าแค่เวลาที่เขาเหงา หรือต้องการความช่วยเหลือ แต่เวลาที่เขามีความสุข เขาเองกลับไม่เคยนึกถึงฉันเลยสักนิด ฉันเริ่มร้องไห้อีกครั้ง น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าเปียกปอนบนใบหน้าของฉัน ผ้าเช็ดหน้าที่คอยซับน้ำตาของฉันในตอนนี้ ก็เป็นผ้าเช็ดหน้าของเขา ฉันได้มาในคืนวันฝนพรำ ตอนที่เราไปเดินสะพานพุทธด้วยกัน เขาเอาผ้าเช็ดหน้าผืนใหญ่ลายแรคเก้ ออกมาคลุมหัวให้ฉัน แล้วฉันก็เอามันมาเป็นสมบัติของตัวเอง และในตอนนี้มันก็ใช้ประโยชน์เป็นที่ซับน้ำตาให้กับฉัน

 

ฉันจำวันแรกที่เจอกับเขาได้ดี ภาพรอยยิ้มแสนหวานของเขาปรากฏชัดขึ้นมาอีกครั้งในห้วงแห่งความคิด

“น้องครับ น้องครับ คนที่มายื่นหนังสือ ที่เป็นนักวิชาการนะชื่ออะไรครับ” เขากวักมือเรียกฉัน และเพื่อนเข้าไปถาม เมื่อเดินมาถึงโต๊ะช่างภาพ ก่อนที่จะเดินเลี้ยวขวาเข้าห้องสื่อมวลชน

“อ่อ..เขาชื่อ  ชื่ออาจารย์ บรรจง ค่ะ เป็นอาจารย์จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์” ฉันรีบตอบเขาทันที เขาเองก็รีบจดตามที่ฉันบอก ฉันสังเกตเห็นว่าเขาเขียนตัวหนังสือข้างซ้ายด้วย ตอนนี้หัวใจฉันมันเต้นแรงผิดปกติ หนาวๆ ร้อนๆ วูบวาวยังไงไม่รู้สิ นี่ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย สองมือประสานกันแน่น และเย็นเฉียบ

“เออพี่..คือหนู หนูสองคนยังไม่ได้เอกสารเลยค่ะ ถ้าพี่ทำเสร็จแล้ว หนูขอนะคะ ” ฉันพูดแบบติดๆ ขัดๆเล็กน้อย ฉันกำลังต้องการมันพอดีเพราะว่าจะได้มีข้อมูลเขียนข่าวส่งพี่นึ่ง (เป็นพี่ที่ดูแลฉันตอนที่ฝึกงานนะ) ก่อนที่ฉันจะเดินจากมา เขาฉีกยิ้มให้ฉันและเพื่อน พร้อมกับบอกว่า

“ถ้าพี่เขียนแคบชั่นเสร็จแล้วจะเอาเอกสารไปให้นะ ” น้ำเสียงเขาแหบเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาดูน่าสนใจน้อยลงเลย ตรงกันข้ามเขากลับเป็นหนุ่มเสียงแหบเจ้าเสน่ห์สำหรับฉันอีกนะ เมื่อฉันและเพื่อนมานั่งเขียนข่าวได้พักใหญ่ เขาก็เดินถือเอกสารแผ่นนั้นเอามาให้ฉัน พร้อมกับยิ้มแบบน่ารัก ๆ ให้ฉันอีกครั้ง เวลาที่เขาทำหน้าเฉย ๆก็ดูธรรมดานะ แต่พอยิ้มออกมา เขาดูน่ารักมากๆภาพในวันนั้นยังคงเด่นชัด ในความทรงจำ เอกสารที่ยับยู่ยี้แผ่นนั้นฉันยังคงรักษาเอาไว้อย่างดี

 

ภาพในวันนั้น ผ่านมา 4 เดือนแล้ว จากคนไม่เคยรู้จัก กลายมาเป็นคนรู้จัก และส่งยิ้มให้กันเสมอเมื่อพบหน้า  ความมหัศจรรย์เกินขึ้นในวันสุดท้ายที่ฉันฝึกงานเสร็จ (ที่ฉันเรียกมันว่า มหัศจรรย์ก็เพราะว่า ตลอดเวลาที่ฝึกงานอยู่ในรัฐสภา หนึ่งอาทิตย์สุดท้าย ที่ฉันฝึกงานเสร็จฉันไม่ได้เจอเขาอีกเลย) วันนั้นฝนตกพรำๆ มีการแถลงข่าวที่ห้องสื่อมวลชน ฉันยังคงสอดส่ายสายตามองหน้า ช่างภาพคนนั้นเหมือนทุกครั้ง และครั้งนี้ฉันก็เจอเขาอีกครั้ง ใจฉันเต้นแรง ไม่เป็นจังหวะ มือที่จดข่าวก็พัลวันไปหมด จดผิด จดถูก ฉันแอบมองเขาเล็กน้อย เห็นเขากำลังตั้งใจถ่ายภาพอย่างขมักเขม้น แต่..ฉันก็ทำได้แค่เพียงแอบมอง เมื่อเขาเดินมาถ่ายภาพใกล้ๆ ฉัน โอ้ย..ฉันรู้สึกว่าตัวแข็งทื่อไปหมดเลย เมื่อแถลงข่าวเสร็จ ฉันเดินมาพิมพ์ข่าวที่หอสมุดในรัฐสภา ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันไม่กล้าเข้าไปคุยกับเขาหรอก มันจบแล้ว วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะได้เจอเขาแล้ว ฉันสูดหายใจลึกๆ และทำงานต่อไป พักใหญ่ก็มีคนมาใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ข้างๆ ฉัน

“เจ้ๆ เครื่องนี้ใช้ได้รึเปล่าครับ ” ฉันรู้สึกฉุนนิดๆ ที่มีคนมาเรียกฉันว่า เจ้ แต่พอหันไปมอง ฉันต้องอึ้งไปนิดหนึ่งฉันรีบลดระดับอุณหภูมิในร่างกายลง ที่จู่ๆ ก็ร้อนผ่าวขึ้นมาเลย (หันไปแอบยิ้มน้อยยิ้มใหญ่คนเดียว และคิดในใจว่า เป็นไปได้ยังไง เขายืนอยู่ข้างๆ ฉัน โอ..ไม่นะ..ฉันจะต้องควบคุมตัวเอง อย่าให้เขารู้เด็ดขาดว่า เราดีใจแค่ไหน)

“อ๋อ.. ไม่มีคนใช้หรอก แล้วเป็นไรกันเนี่ย มาเรียกเจ้ ” น้ำเสียงฉันราบเรียบ แสดงสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อยที่มาเรียกฉันว่า เจ้  แต่ก็แอบหันไปยิ้มคนเดียว อีกตามเคย

“ โทษครับ ๆ เออ..เขียนข่าวแถลงเมื่อกี้อยู่ใช่มั้ยครับ ” เขาพูดพร้อมกับเอียงคอมองมาดูงานฉันที่หน้าจอคอมฯ

“ อืม..เขียนข่าวเมื่อกี้แหละ” ฉันยังควบคุมน้ำเสียง และไม่ให้ยิ้มออกมาได้อยู่

“ เราขอ แคบชั่นเธอหน่อยได้มั้ย เราขี้เกียจเขียนนะ ” 

“ โห..ทำไมไม่เขียนเองหละ  เรายังทำไม่เสร็จเลยนะ ” 

“ เออ.น่า ขอหน่อยนะ.เสร็จแล้วก็ส่งมาที่เมลเรานะ” 

“ ตาบ้านี่ เป็นอะไรของเขานะ มาทำเสียงอ้อนกับเราแบบนี้ทำไม่ โอ..ฉันแย่แล้ว อันเธอต้องควบคุมตัวเอง อย่ายิ้มเป็นอันขาด ” ฉันกำลังต่อว่าตัวเองในใจ  เขาเขียนเมลเขาส่งให้ฉัน เราคุยกันนิดหน่อย รู้มาว่าเขาเองก็ฝึกงานเหมือนกัน ตอนแรกก็นึกว่าเป็นช่างภาพจริงๆ แต่หน้าเขาดูเด็กที่สุดในบรรดาช่างภาพ และเท่มากๆด้วยนะ เขายังอยู่หนังสือพิมพ์เดียวกับฉันอีกนะ โอ..ชะตาฟ้าลิขิต (คิดไปโน้นแน่ะ..) หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ฉันก็ยังเขียนข่าวไม่เสร็จอีก เขาเดินกลับมาและบอกว่า ไม่ต้องส่งข่าวให้เขาแล้วเพราะเขาทำเสร็จแล้ว เขาชวนฉันไปม็อบเย็นนี้ แต่ฉันปฏิเสธ แต่เขาก็ยังดึงดันว่า ถ้าไปแล้วอาจจะได้เจอกัน พร้อมกับขอเบอร์ฉันไว้เผื่อจะได้โทรหาเวลาไปม็อบ ฉันยินดีที่จะให้เขา และคิดในใจว่า ( ฉันอยาก จะออกไปตะโกนดังๆ ว่า ไชโย ฝันเป็นจริงแล้ว ในที่สุดเขาก็มาขอเบอร์ฉัน ฉันรู้ดีว่า เขาอาจจะไม่ได้คิดอะไร แต่ที่ดีใจคือ หลังจากฝึกงานเสร็จฉันอาจะได้เจอเขาอีกก็ได้ เยสๆๆๆ โอ! เยส.. ดีใจเหลือเกิน บ้าไปแล้วฉัน ) ฉันจินตนาการไปไกลเกินกว่า ที่ใครจะคาดคิด

 

หลังจากวันนั้น เราก็สนิทกันมากขึ้น เราไปทำข่าวม็อบที่สนามหลวงด้วยกัน ไปดูหนัง ไปทานข้าว ไปเดินเล่นด้วยกัน ที่กล่าวมาเป็นช่วง 2 เดือนแรกที่เรารู้จักกัน และหลังจากนั้น เขาก็หายไปพักหนึ่งประมาณว่า ฉันโทรไปแล้วเขาก็ทำเหมือนไม่อยากคุย ติดธุระ หรือรำคาญฉันประมาณนี้แหละ และที่ทำให้ฉันน้ำตานองหน้าไปไม่น้อยกว่าครั้งนี้ก็คือ เพิ่งมารู้ว่าเขามีแฟนแล้ว หลังจากที่ฉัน รักเขาไปแล้ว (เรียกว่ารักได้เลยนะเพราะฉันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกนี้เมื่ออยู่กับเขา ฉันมั่นใจว่านี่ไม่ใช่ความหลง) คืนวันนั้นฉันร้องไห้จนตาบวมและไม่ติดต่อเขาไปอีก แต่เมื่อเขาโทรมาฉันก็ใจอ่อนและหลอกตัวเองไปวันๆ ว่าเขายังไม่มีใคร เพื่อให้ตัวเองสบายใจขึ้น

 

ฉันจมอยู่กับความฝันลมๆ แล้งๆ ว่าเขาเองก็ชอบฉัน แอบนอนฝันหวาน ยิ้มหน้าบานเมื่อเขาโทรมา และตัดสินใจบอกรักเขา ทั้งๆที่รู้ว่าจะต้องเสียใจ ฉันนี่โง่จริง รู้ทั้งที่รู้ว่าเขามีแฟนแล้ว และความรักของเราก็คงเป็นไปไม่ได้ แต่ก็ยังดึงดัน ยังคงอยากที่จะรักเขาต่อไป แม้ว่าตัวเองจะต้องมานั่งเสียใจคนเดียวก็ตาม  ตอนนั้นฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้รักเขา เพื่อที่จะรักษาเขาไว้ให้ดีที่สุด ฉันเอ่ยถามเขาไปว่า รู้สึกยังไงกับฉัน คำตอบที่ได้รับเรียกน้ำตาให้ฉันอีกแล้ว  ฉันคิดไปเองว่าเขาชอบ แต่ที่จริงแล้วเขาก็แค่รู้สึก ดี - ดี เท่านั้น คำพูดที่ฉันรอคอย มันเหมือนไม้ท่อนใหญ่ๆ ที่ฟาดมาที่หัวฉันอย่างแรง และฉันก็สลบไป โดยที่ไม่อยากจะฟื้นขึ้นมามองดูโลกใบนี้อีก

 

คืนนั้นฉันกินยานอนหลับไปไม่รู้กี่สิบเม็ด ฉันไม่อยากตื่นขึ้นมารับรู้ว่าตัวเองเป็นได้แค่เพื่อนเท่านั้น ฉันนอนหลับไปหลายชั่วโมง คือกินยาคืนนี้แล้วก็ตื่นขึ้นมาพรุ่งนี้เช้าของวันถัดไป ฉันปวดหัวไปหมด ท้องไส้ปั่นป่วน ฉันลางสังขารตัวเองไปยังห้องน้ำแล้วเปิดน้ำจากฝักบัว ฉันนั่งพิงผนังห้องน้ำทั้งชุดนอน น้ำเย็นๆช่วยให้ฉัน  ฟื้นตัวขึ้นมาอีกครั้ง มันชะล้างคราบน้ำตา และความหม่นหมองให้ฉันได้บ้าง  ฉันแต่งตัวออกไปเรียนตามปกติ และบอกกับเพื่อนๆว่าที่หายไปนะ กลับบ้านต่างจังหวัดมา

 

นั่งคิดถึงวันนั้น ถ้าไม่มียานอนหลับฉันคงคิดมาก และอาการปวดศรีษะอย่างแรงจะกำเริบอีกครั้ง  ความรักมันทำให้ฉันเจ็บทรมาน และหมดหวังในชีวิต  หลังจากวันนั้นฉันก็ยังไม่เข็ด เขาโทรมาชวนไปเดินสะพานพุทธ ฉันก็ไป เสียงจากปลายโทรศัพท์ ทำให้ฉันยิ้มออกมาได้อีกครั้ง จนฉันลืมไปว่าเมื่อครู่นี้ ยังนอนร้องไห้อยู่เลย ฉันพยายามแต่งตัวออกมาให้ดูดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ เรานั่งคุยกับบนเชิงสะพาน และเขาก็ถ่ายรูปให้ฉัน ฉันคิดว่าตัวเองเป็นนางแบบ กำลังโพสต์ท่า สวยๆ น่ารักๆ ให้เขาถ่าย ซึ่งภาพก็ออกมาสวยสมใจจริงๆ

 

หลังจากวันนั้น เขาก็ทำตัวแปลก ๆ สนใจฉันมากขึ้น เป็นห่วงเป็นใย โทรหาทุกวัน ซึ่งฉันเองก็รู้ดีว่ามันผิดปกติ และมันก็ใช่จริงๆ เขาเข้ามาทำดี เพื่อที่จะมาขอยืมเงินฉันไปทำธุระบางอย่าง ฉันนะเต็มใจให้ และไม่หวังว่าจะได้คืน ฉันยินดีที่จะช่วยเขาทุกเมื่อ จากนั้นเขาก็อยากได้นั่นได้นี่เพิ่มมากขึ้น จนฉันรู้สึกว่า ที่เขาเข้ามาทำดีกับฉันเพื่อแค่ต้องการวัตถุสิ่งของจากฉันเท่านั้นเองหรือ เขาไม่ได้มีความรัก ความจริงใจมอบให้ฉันเลยหรืออย่างไร ฉันต้องอดทน ทนต่อไป เพียงเพราะคำว่ารักคำเดียว ซึ่งมันดูเป็นคนโง่มากๆในสายตาคนอื่น ฉันกำลังมีควาสุขบนความทุกข์ของตัวเอง

 

เวลาที่เขาอยู่กับแฟน เขาจะรีบโทรมาบอกฉันว่า วันนี้อย่าโทรไปหานะ เดี๋ยวเขาจะโทรมาหาเอง มันสร้างความเจ็บปวดให้ฉันอย่างท่วมท้น แรกๆ ฉันนั่งร้องไห้ พร้อมกับฟังเพลง ช้าไปไหมเธอ ของพัชชานะ ฉันชอบมากจริงๆ มันทำให้ฉันร้องไห้ทุกครั้งที่ฟัง ฉันก็ไม่รู้จะจัดการยังไงกับความรู้สึกของตัวเอง

“อัน แกต้องตัดใจนะ ถ้าแกทำได้ แกก็จะไม่ต้องมานั่งเสียใจแบบนี้อีก เจ็บทีเดียวนะดีกว่าที่แกต้องมานั่งเจ็บแบบนี้ทุกวันนะ”   นุชเพื่อนที่คอยรับฟังฉันทุกเรื่อง คอยปลอบใจและให้คำแนะนำแก่ฉันมาตลอด

“นุช เราตัดสินใจแล้ว  เราจะไม่โทรไปหาเขาอีก เราจะต้องทำให้ได้ ฉันบอกนุชไปแบบที่ใจคิดจริงๆ แต่ผ่านไป 10 นาที ฉันก็ผิดคำพูดกับนุช

“ต้น อยู่ไหนเหรอ ทำอะไรอยู่”

“อยู่บ้าน เราหละทำอะไรอยู่”

“อยู่มหาลัยฯ กำลังจะกลับบ้าน งั้นแค่นี้นะ คิดถึงต้นนะ” 

“ครับ คิดถึงเหมือนกัน กลับบ้านดี ดีนะครับ” ฉันวางโทรศัพท์ลงและนั่งคิดอะไรต่อมิอะไรคนเดียวบนโต๊ะไม้ใต้คณะนิเทศศาสตร์ ฉันนะพูดได้ว่าจะเลิก จะไม่กลับไปดีกับเขาอีก ฉันก็ทำไม่ได้ เพราะอ่อนแอ อ่อนไหวเกินไป ฉันเลยต้องมานั่งเสียใจแบบนี้ ซ้ำๆ ซากๆ

 

ยังยืนพิงผนัง อยู่ท่าเดิม ตอนนี้ ฝนหยุดตกแล้ว เหลือเพียงเสียงร่ำไห้ของฉันที่ยังคงแผ่วเบา ท้องฟ้ากลับมาสดใสอีกครั้ง แต่ใจฉันยังคงมืดมน ความสุขที่คว้าได้ช่างเลือนลางเต็มทน  ฉันไม่ได้ถูกเขาหลอก แต่ฉันเองยินดีที่จะให้เขาหลอก เพียงเพื่อแลกกับ ความรัก เล็กๆ น้อยๆ ที่ฉันจะได้รับจากเขา เขาใช้ความรักของฉัน เป็นเครื่องมือ ที่ผ่านมาเขาไม่เคยมีความจริงใจให้ฉันเลย เขาพร้อมที่จะสลัดฉันทิ้งเสมอ เมื่อวานแฟนเขารู้เรื่องทั้งหมดแล้ว ผู้หญิงคนนั้นบอกให้เขาเลิกติดต่อกับฉันเด็ดขาด ถ้าไม่อย่างงั้น เขาก็จะต้องเลิกกับแฟนเขา คิดดูสิ คำตอบมันมีอยู่แล้ว ว่าเขาก็ต้องเลือกแฟนเขาอยู่ดี ส่วนตัวฉันก็กลายเป็นทางผ่าน

 

น้ำตา ความเศร้า มันถาโถมเข้ามาเกาะกุมในใจฉัน ฉันเองก็ไม่รู้ว่าความรักครั้งนี้มันจะหายไปจากใจฉันเมื่อไหร่ ฉันยังคงเป็นคนโง่ต่อไป ใช่ ฉันยังคง รัก และรอเขา บางคนพออ่านมาถึงบรรทัดนี้ อาจจะบอกว่า คนโง่ๆ แบบนี้ ยังมีอยู่หรือ  และอาจจะหัวเราะเยาะฉัน ฉันไม่โกรธหรอกนะ  เพระคนเรามีความคิดไม่เหมือนกันอยู่แล้ว

 

ฉันอยากบอกเพียงว่า ในชีวิตคนเราความรู้สึกรัก นั้นไม่สามรถเกิดขึ้นได้ง่าย ๆ และฉันเองก็ไม่เคยรู้เลยว่า ทำไมถึงรักเขาได้มากถึงเพียงนี้  มีคนเดินเข้ามามากมาย แต่ฉันก็เลือกที่ จะรักเขา ถึงแม้ว่าจุดจบของเรื่องก็คือ ฉันเป็นคนเดียวที่จะต้องเสียใจ และต้องเป็นฝ่ายถูกทิ้ง ..

 

ฉันยิ้มให้กับความผิดหวัง ยิ้มให้กับน้ำตา ยิ้มให้กับภาพวันวานที่ผ่านเข้ามา ถึงฉันจะไม่สมหวัง ไม่ได้หัวเราะ และมีความสุข แต่ครั้งหนึ่งในชีวิต ฉันก็พูดได้เต็มปาก ว่าฉันเคยมีความรัก และเป็นรักที่บริสุทธ์ จริงใจ มันยังเป็นบทเรียนราคาแพงที่ฉันไม่ต้องลงทุนซื้อ แต่ต้องแลกกับความเจ็บปวดกลายเป็นเข้มแข็ง เด็ดเดี่ยว อดทน รักตัวเองมากขึ้น และพร้อมที่จะสู้กับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในปัจจุบันต่อไป

 

                                                                                                                                                           ริสา..

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 69 (0)
13525170 วันที่ : 08/08/2007 เวลา : 19.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaibuddha

http://www.oknation.net/blog/thaibuddha/2007/08/08/entry-2
เอาบุญมาฝากครับ

ความคิดเห็นที่ 68 (0)
thesaint วันที่ : 06/08/2007 เวลา : 13.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thesaint
---- การมีสายยางอยู่ในจมูกดูเลวร้าย แต่การดึงออกมามันทำให้ผมแทบบ้า ----


---- ผมเรียบเรียงให้ใหม่ ในย่อหน้าแรกนะครับ

...มองออกไปนอกหน้าต่าง ฝนตกหนักมาก ฉันยืนพิงผนังข้างๆหน้าต่าง...ที่เป็นกระจก จนเห็นสภาพตัวเอง ที่ตาแดงก่ำ ฉันยืนร้องไห้ พร้อมกับฝนที่กระหน่ำลงมากลบเสียงสะอื้น ในชั่วโมงนั่นฉันไม่รู้จะหยุดน้ำตาลงได้ด้วยวิธีใด ในชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยมีเรื่องอันใดที่จะทำให้ฉันต้องเจ็บปวดได้ถึงขนาดนี้ มีเพียงเรื่องนี้เท่านั้น ที่บั่นทอนจิตใจฉันให้ปวดร้าว ..... อย่าคิดมากนะครับ ถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนภาษา ผมอาจผิดก็ได้----

ความคิดเห็นที่ 67 (0)
Jaxx วันที่ : 05/08/2007 เวลา : 19.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jaxx
ผู้ชายที่เร็วกว่าหมา และมาจากดาวอังคาร

ขอบคุณที่แวะไปชมผลงานผมนะครับ
และหวังว่าจะได้รับความกรุณาอีกครั้งหนึ่ง
http://www.oknation.net/blog/jaxx/2007/08/04/entry-1

ความคิดเห็นที่ 66 (0)
หมูน้ำ วันที่ : 05/08/2007 เวลา : 14.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mepooh

หวัดดีจ้าใบฝิ่นแวะมาเยี่มช่วงนี้เป็นไงบ้างบุ่งๆป่าวสู้ๆนะเป็นกำลังใจให้มาชวนไปอ่านเรื่องเหล้าปั่นที่เราทำลงนิตยสารเชิงข่าวด้วยล่ะ
http://www.oknation.net/blog/mepooh/2007/08/05/entry-1

ความคิดเห็นที่ 65 (0)
อาโต้ วันที่ : 04/08/2007 เวลา : 06.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rtoto

คิดถึงจึงมาหา ใช่แกล้งว่าให้สุขสม
ห่างกันทุกข์ระทม มาชื่นชมเหมือนดั่งเดิม

ใช่ว่าจะเหินห่าง ให้อ้างว้างหรือคิดถึง
ในใจยังคนึง ระลึกถึงตลอดมา

วันนี้อีกวันหนึ่ง เพราะรักจึงกลับมาหา
ใช่เพียงภาพลวงตา ขอบอกว่าคือความจริง

เวลานั้นน้อยนิด หาใช่คิดจะหลีกหนี
ห่างกันกี่นาที แต่ใจนี้คือข้างเคียง

ไปนะขอไปก่อน ต้องตะลอนไปหลายหลุม
ว่างเว้นมาชุมนุม มาจับกลุ่มในบ้านเรา

พี่น้องจงสุขสันต์ ถ้อยจำนรรร้อยเรียงหา
เป็นสุขทุกเวลา ส่วนตัวข้าฯไปก่อนเอย...

ด้วยจิตระลึกถึงและสัมพันธ์แห่งไมตรี

เหตุแห่งหมาย...ว่างเว้น เชิญไปอ่านเรื่องผีปอปภาคปรับปรุง ที่บ้านด้วยนะจ๊ะน้องพี่..

..คงจะยุ่งถึงยุ่งมาก ยังไงก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มกับพี่ชายสักทีก่อนก็ได้ ก่อนลุยงานต่อนะ
..ขอให้สุขภาพดีและมีแต่ความสุขความเจริญจ่ะ

ความคิดเห็นที่ 64 (0)
รักบ้านเกิด วันที่ : 03/08/2007 เวลา : 11.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rambonoi

แวะมาเยี่ยมครับ รอเจ้าของบ้านมา up เรื่องใหม่ ๆ ครับ

ความคิดเห็นที่ 63 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 03/08/2007 เวลา : 07.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan


"หายเซ็งได้แล้วแล้วไปอ่าน ลิง "ติ๊งต๊อง" ที่บ้านพี่ไป"
จาก.พี่รัตติกาลแห่งราตรี.?1 และ 2 ครับ.?

ความคิดเห็นที่ 62 (0)
phanasGook วันที่ : 02/08/2007 เวลา : 19.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phanasGook
สะกด...คำพูดดีๆไม่มีไว้ขาย

ใบฝิ่น เราว่าเธอคงได้ไป พิราบน้อยแน่ๆ ส่วนเราที่ถูกคัดไป 8 คนแรก อ.ส่งไปให้สมาคมฯเข้าคัด แล้วสมาคมฯก็คัดเหลือแค่ คนเดียวที่ได้ไปครับคือ เพื่อนผมเอง แต่ผมไม่ได้รับการคัดเลือก ผมก็แปลกนะ เพื่อนผมเขียนการต่อสู้ของการชุมนุม แต่ก็เขียนดี

http://www.oknation.net/blog/skyhoop/2007/06/30/entry-1

ส่วนเราเขีนยแนวการต่อสู้ของสื่อ แต่ไม่ได้รับการคัดเลือกที่ อ.ได้ส่งไป เราว่าอาจเป็นเพราะการเขียนวนไปวนมาก็ได้ ไม่เรียงประเด็นเป็นข้อๆ

แต่ก็ยังรอลุ้นต่อไป เพราะเราเรียบเรียงใหม่ตอนท้ายให้เป็นประเด็นข้อๆ ส่งไปทางอีเมล์เองกับมือในข้อมูลเดิมแต่แก้ให้ไม่วนไปวนมา คาดว่าน่าจะพอรู้ทางนี้อีกทาง เพราะเอาแค่ 30 คนเท่านั้น แต่ของเรา ส่งไป8 คัดเหลือ1 โอกาสจึงน้อยกว่าม้าง

หวังว่าช่องทางอีกทางหนึ่งจะช่วยให้เราได้ไปเจอใบฝิ่นนะ โชคดีกับพิราบน้อยนะ

ความคิดเห็นที่ 61 (0)
คนกันเอง วันที่ : 02/08/2007 เวลา : 16.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tt
...  Memory Blog  ... 

ขอบคุณน้องใบฝิ่นมากสำหรับความระรึกถึงและกำลังใจที่มีให้...

ช่วงนี้มันค่อนข้างจะลำบากมากในการที่จะได้เข้ามาเยี่ยมบล็อกในแต่ละครั้ง...

เมื่อทุกอย่างอยู่ในภาวะที่ผ่อนคลายมากกว่านี้...

ก็คงจะพอมีเวลาได้สื่อสารกันมากขึ้น...

เป็นกำลังใจให้น้องใบฝิ่นนะ...

ขอให้ดำเนินชีวิตไปด้วยความราบรื่น...

ความคิดเห็นที่ 60 (0)
ToeflThailand วันที่ : 02/08/2007 เวลา : 16.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ToeflThailand
แวะมาทักทายกันหน่อยซิครับ :) 

ผมแอบกล่าวพาดพิงถึงถึงคุณ ใน Blog
อ่านรายละเอียดได้ที่
http://www.oknation.net/blog/ToeflThailand/2007/08/02/entry-1/comment#read

==========================================
เรียนภาษาอังกฤษ, สอบ TOEFL , ศึกษาต่อต่างประเทศ คลิกที่นี้ !!! http://www.ToeflThailand.com

ความคิดเห็นที่ 59 (0)
aumpradya วันที่ : 01/08/2007 เวลา : 21.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/aumpradya

แวะมาเยี่ยม มาอ่านครับผม พี่ใบฝิ่นคนสวยหุหุหุ

ความคิดเห็นที่ 58 (0)
ลูกแม่ไทรจิตใจงาม วันที่ : 01/08/2007 เวลา : 14.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/luangtajunior

ถึงแม้ว่าจะมีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้น แต่ถือซะเถอะว่าการที่เราถูกเขาหลอกมันเป็นกรรมเก่าที่เราอาจเคยทำกับเขามาแต่ชาตปางก่อน สัจจธรรมมันคือความจริง ถ้าเขาไปดีก็จงปล่อยให้เขาไป คงมีสักคนหนึ่งที่เห็นความดีและคุณค่าของเราครับ

ความคิดเห็นที่ 57 (0)
ToeflThailand วันที่ : 01/08/2007 เวลา : 13.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ToeflThailand
แวะมาทักทายกันหน่อยซิครับ :) 

ความคิดเห็นที่ 9
ใบฝิ่น วันที่ : 31/07/2007 เวลา : 20.33 น.
http://www.oknation.net/blog/nana-takumi
เข้ามาเยี่ยมแล้วค่ะ ที่บอกว่าหาจุดหักมุมไม่เจอนะ
ในเรื่องไม่มีจุดหักมุมหรอกค่ะ เพราะยังคิดไม่ออก และรีบเขียนให้เสร็จ เลยยังไม่ดีเท่าไหร่
ขอบคุณมากเลยนะคะที่เข้ามาอ่านและให้คำแนะนำดีดี ไปแล้วนะคะ...

เช่นกันครับ ขอบคุณที่มีเรื่องราวดีๆ ให้ comment ครับ
up blog ใหม่แจ้งผมด้วยครับ


==========================================
เรียนภาษาอังกฤษ, สอบ TOEFL , ศึกษาต่อต่างประเทศ คลิกที่นี้ !!! http://www.ToeflThailand.com

ความคิดเห็นที่ 56 (0)
วิหคพลัดถิ่น วันที่ : 01/08/2007 เวลา : 10.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vihokpludtin
..'AVihok's Family@Mafia War

ใบฝิ่น entry นี้ นู๋ดอง จน เปรี้ยวจัด แล้วนะ

กลับมาอัพเรื่องได้แล้ว น้องรัก

ความคิดเห็นที่ 55 (0)
วันวาน วันที่ : 31/07/2007 เวลา : 23.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yesterday
...เมื่อ...คุณคิดดี...คุณก็จะได้สิ่งดีดี...กลับไป...

..
...ตามมาอ่านค่ะ ...

ความคิดเห็นที่ 54 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 31/07/2007 เวลา : 22.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan


"อืมใบฝิ่น..พี่ลืมบอกไปนะรัตติกาลสองก็อัพบล็อกเหมือนกันนะแว๊ะไปเยียมนายรัตติกาลสอง จอมกวนหน่อยนะอิอิอิ 5555.?" "ไปทางลัดเลยนะข้างล่างนี้น่ะ"
(http://www.oknation.net/blog/happylateekan/2007/07/30/entry-1)

จาก.รัตติกาลแห่งราตรี.? 1 และ 2 ครับ.?

ความคิดเห็นที่ 53 (0)
ToeflThailand วันที่ : 31/07/2007 เวลา : 16.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ToeflThailand
แวะมาทักทายกันหน่อยซิครับ :) 


คุณใบฝิ่น,
1. เรื่องเขียนได้ละเอียดและแสดงถึง
รายละเอียดและความรู้สึกของตัวละครได้ดีครับ
รวมถึงได้ใช้ plot ซึ่งเป็นของจริงไปผสมด้วย
ยอดครับ

2. ชื่อเรื่องดีครับ เพราะทำให้อยากอ่านต่อ
ผมกำลังหาจุดหักมุมในเรื่องเพื่อ surprise
ผมอ่าน แต่อ่านเร็วไปกระมังจึงยังหาไม่พบครับ

3. ผมขอทักทายคุณใบฝิ่นด้วย
รูปภาพเคลื่อนไหว ซึ่งเป็นรูปแรกของผมครับ

เดิมอยากจะใส่ตัวการ์ตูนซึ่งจะเป็นตัวแทน
ผมได้เมื่อเห็นเพื่อนๆที่มา comment ใน blog
ToeflThailand.com นึกว่าต้องใช้ flash
หรืออะไรในการทำซะแล้ว

แต่โชคดีได้รับคำแนะนำจากเพื่อนบ้านคนหนึ่ง
ถึงแหล่งและวิธีทำ "ดุ๊กดิ๊ก" ซึ่งง่ายมากๆ ครับ

ดังนั้นผมจึงจะหาตัวการ์ตูนซึ่งจะเป็นตัวแทน
ผม แต่เมื่อเล็งแล้วเล็งอีกก็ไม่พบจึงขอ
ใช้การ์ตูนที่กวนที่สุดแทนก็แล้วกันครับ

ว่างแล้วแวะมาทักทายที่ blog นะครับ


==========================================
เรียนภาษาอังกฤษ, สอบ TOEFL , ศึกษาต่อต่างประเทศ คลิกที่นี้ !!!
http://www.ToeflThailand.com

ความคิดเห็นที่ 52 (0)
Mike_h วันที่ : 30/07/2007 เวลา : 16.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawasdee

เจ้าของบล็อก น่ารัก สดใส คนเลยมาเยี่ยมกันเยอะ

ความคิดเห็นที่ 51 (0)
fanggg วันที่ : 29/07/2007 เวลา : 22.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/fanggg


ความคิดเห็นที่ 50 (0)
วิหคพลัดถิ่น วันที่ : 29/07/2007 เวลา : 19.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vihokpludtin
..'AVihok's Family@Mafia War

ตามเจ้ารัตติมาเยี่ยมจ้ะ

ความคิดเห็นที่ 49 (0)
Jojoe90 วันที่ : 28/07/2007 เวลา : 21.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/katchapon

แวะมาทักทายครับ...ไปเยี่ยมเยือนบล็อกสารพันสาระ กีฬา ของผมบ้างก็นานจะมีประโยชน์ ไม่มากก็น้อยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 48 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 28/07/2007 เวลา : 14.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan


"กลับมาแล้วครับ..น้องสาวสบายดีไหม?..หายกลุ้มใจแล้วนะ..พี่รัตติกาลคนเดืมบ้าๆบอๆทะเล้นๆคนเดิมกลับมาทะเล้นในบล็อกต่อแล้วจ้า55555..อิอิอิอิ..อกหักแป๊บเดียวไปดามมาแล้วอิอิอิอิ..เดียวนี้หมอเค้าเก่งจะตายไป..รักษาแป้ปเดียวก็หายแล้วละ...อิอิอิ..แต่ตอนนี้หมอบอกว่าให้กินยารักษาโรคใจอยู่นะ..ทานเช้า..กลางวัน..และก็เย็น..ก่อนนอนอีกต่างหากละนะ..เดียวก็คงดีขึ้นนะน้องฝินไม่ต้องเป็นห่วงพี่นะ..พี่ทำตามหมอบอกเสมอนะ...อิอิอิ5555...ไปก่อนนะน้องสาวพี่.?..บาย"(ไปเทียวบ้านพี่บ้างเด้อ.?อัพไปสองสามบล็อกแล้วจ้าอิอิอิไปละ.?"
จาก.รัตติกาลแห่งราตรี.1 และ 2 ครับ.?

ความคิดเห็นที่ 47 (0)
อาโต้ วันที่ : 28/07/2007 เวลา : 06.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rtoto

ไม่ได้เจ็บป่วยไข้..ยังไงก็แวะเวียนมาหา
ด้วยห่วงใยและคิดถึงน้องยา
เวลาคงไม่เสียไป..

ดูแลสุขภาพด้วยนะคนเก่ง

ความคิดเห็นที่ 46 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 27/07/2007 เวลา : 22.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8


"ความรักเหมือนโรคา....บันดาลตาให้มืดมน
ไม่ยินและไม่ยล...อุปสรรคใดใด"
++++++++++++++++++++++++
พระราชนิพนธ์พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว++มัทนพาธา++

ความคิดเห็นที่ 45 (0)
กล้าผา วันที่ : 27/07/2007 เวลา : 15.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krapa

สวัสดี ขอบคุณที่แวะไปทักที่บ้านเรานะ
ยินดีมากๆ เข้ามาอ่านของใบฝิ่นแล้วนะ
ชอบนะเขียนใสๆดี ตามรู้สึกที่อยากบอกเล่าออกมาเป้นเรื่องราว ขอบคุณนะ

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
Freedomheart วันที่ : 27/07/2007 เวลา : 04.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Freedomheart


... น้ำตาไหล ...


ความคิดเห็นที่ 43 (0)
ปอเด็กตาก วันที่ : 26/07/2007 เวลา : 22.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pordektak

ตายแล้วเพื่อนเราเขียน hotจัง คนโพสเยอะมากๆ

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
ปอเด็กตาก วันที่ : 26/07/2007 เวลา : 22.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pordektak

ตายแล้วเพื่อนเราเขียน hotจัง คนโพสเยอะมากๆ

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
Jaxx วันที่ : 26/07/2007 เวลา : 19.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jaxx
ผู้ชายที่เร็วกว่าหมา และมาจากดาวอังคาร

ขอบคุณที่ไปเยี่ยมเยือนและให้ข้อคิดครับ

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
จืด วันที่ : 26/07/2007 เวลา : 14.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jued


- ผ่านมาเยี่ยมอีกแล้ว...........

ความคิดเห็นที่ 39 (0)
ก้อน-ดิน วันที่ : 26/07/2007 เวลา : 02.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korn-din

กลับมาแล้วนะคับ...
http://www.oknation.net/blog/korn-din/2007/07/25/entry-1 มาดูคนถูกแทง...

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
Jaxx วันที่ : 25/07/2007 เวลา : 23.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jaxx
ผู้ชายที่เร็วกว่าหมา และมาจากดาวอังคาร

แปลกดี.....ที่เชื่อเธอ
http://www.oknation.net/blog/jaxx/2007/07/25/entry-1/comment#read

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
apooh วันที่ : 25/07/2007 เวลา : 16.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle

รูปสวยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
phanasGook วันที่ : 25/07/2007 เวลา : 15.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phanasGook
สะกด...คำพูดดีๆไม่มีไว้ขาย

แวะมาเอาใจช่วยให้งานเสร็จไวๆนะครับ

เพิ่งเขียนเรื่องจริง แปลงเป็นเรื่องสั้นสไตล์ง่ายๆ ลองมาอ่านดูดิ พิศวงป่าวไม่รู้

http://www.oknation.net/blog/phanasGook/2007/07/25/entry-1

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
อานิค วันที่ : 25/07/2007 เวลา : 11.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supernick

อืม เศร้าจริงๆ แต่จะทำงัยได้ความรักก็เป็นแบบนี้ละครับ
มีทั้งสุขและทุข อืมถ้าเรื่องนี้เป้นเรื่องของใครละก้ขอเป็น
กำลังใจให้นะครับ สู่ต่อไปนะ แล้วเวลาจะเป็นครื่องตัดสิน
เองครับ สู่สู้

แวะมาทักทายกันบางนะรับ ขอเป็นเพื่อนบ้านด้วยคนครับ

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
หมูน้ำ วันที่ : 24/07/2007 เวลา : 22.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mepooh

เป็นกำลังใจให้สานะสู้ๆๆ

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
cpos วันที่ : 24/07/2007 เวลา : 12.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cpos

อดทนไว้เดี่ยวฟ้าก็ใส ไม่วันใดก็วันหนึ่ง ต้องมีสักครั้งที่มันจะต้องเป็นของเรา

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
ก.ปั้นมณี วันที่ : 24/07/2007 เวลา : 10.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/aodphoto

อุปสรรค..จะหล่อหลอมให้เราแข็งแกร่งขึ้น......ภาพประกอบสวยจัง..ตั้งใจแวะมาชวนไปดูงิ้วครับ

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
วิตามินบี วันที่ : 23/07/2007 เวลา : 02.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


อ่านแล้วนะคะ
ตอนแรกๆมันเริ่มจะเป็นเรื่องสั้น
แต่หลังจากนั้นเหมือนการเขียนบันทึก
ระบายความเจ็บปวดที่ได้รับจากชายคนรัก
แล้วมีลงท้ายด้วยใบฝิ่น เหมือนจบแล้ว
แต่ก็มามีข้อความห้อยท้ายอีกหลายบรรทัด
พี่ก็เลยงงว่า มันยังไงกันคะ พี่บีวิจารณ์ไม่ถูก

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
จืด วันที่ : 23/07/2007 เวลา : 00.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jued


- ย่อหน้าแบบไทยๆผมว่าน่าดูกว่านะ แต่ก็ไม่รู้สมัยนี้เขาพัฒนากันไปแบบไหน แต่ย่อหน้าแบบนี้สักสิบปีก่อนผมแอนตี้น่าดูเลย อย่าซีเรียสนะครับ ผมมันคนหัวโบราณ.....................

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
นักข่าวเกียร์ว่าง วันที่ : 22/07/2007 เวลา : 21.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/reporter2526
"อยากเป็นนักเขียน ต้องหัดตั้งไข่จากการเขียน"


.

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
หนุ่มแดนสยาม วันที่ : 22/07/2007 เวลา : 19.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/munee
อย่าลืมดีเจคนนี้นะครับ บ่าวนุ้ย @@DJ วิทยุชุมชน คนท้องถิ่น เมืองจตุคามรามเทพ : กลุ่มเขียนข้าว

หวัดดีครับ
มาอีกแล้ว
พอดีนั่งรถผ่านมาทางนี้
เลยจอดมาเยี่ยมครับ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
รักบ้านเกิด วันที่ : 22/07/2007 เวลา : 07.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rambonoi

แวะเข้ามาอ่านตอนเลิกงานช่วงเช้ากำลังง่วงเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
พู่กัน วันที่ : 21/07/2007 เวลา : 20.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konkue

มาเป็นแรงใจครับ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
machiamp วันที่ : 21/07/2007 เวลา : 20.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ampzaa
^Ampzaa^

แวะมาเยี่ยมค่า......

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
ปรัตยา วันที่ : 21/07/2007 เวลา : 12.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chief-dan
บล็อคที่หวานแหววแต๋วจ๋าที่สุดในโอเคเนชั่นนะเธอ


ความคิดเห็นที่ 23 (0)
อาโต้ วันที่ : 21/07/2007 เวลา : 07.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rtoto

ไม่ได้แวะมาทวงอะไรนะน้องพี่
..พอดีขี่จักรยานผ่านมาแถวบ้าน
เลยมาเคาะกระจกที่บานหน้าต่าง
แล้วจะบอกว่า
ระลึกถึงอยู่นะ คนเก่ง..
ขอให้สะสางงานให้เสร็จไวๆ
แล้วจะได้ตะลุยงานเขียนของเราต่อไป
(ของพี่โต้ก็จอดป้ายมาตั้งกะนู้นแล้ว..ยังต่อไม่ติดเลย..เหอๆ)

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
หนุ่มแดนสยาม วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 23.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/munee
อย่าลืมดีเจคนนี้นะครับ บ่าวนุ้ย @@DJ วิทยุชุมชน คนท้องถิ่น เมืองจตุคามรามเทพ : กลุ่มเขียนข้าว

ดีครับคุณพี่
อยากรู้จักจัง ชื่อไรละครับ
จาก หนุ่มแดนสยาม FM 106.50 MHz

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
Boonjerm วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 23.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Boonjerm
Boonjerm's Army

พี่ว่าน้องฝิ่นเข้าใจขมวดปมเรื่องนะ เล่าย้อนเหตุการณ์แบบที่ไม่งงอ่ะ อ่านแล้วรู้เข้าใจ และเป็นธรรมชาติดีนะ ขอบคุณที่ชวนพี่เจิมมาอ่านนะจ๊ะ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
chalee วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 21.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/DearChalee
This land taught me the value of life.

ความรักระหว่างหนุ่มสาวมีหลากหลายรูปแบบค่ะน้องใบฝิ่น

ตัวละครในเรื่องดูเหมือนฝ่ายหญิงจะรักฝ่ายชายอย่างเดียว

แน่นอน ย่อมเดาตอนจบได้ว่าเป็นอย่างไร

ค่อย ๆ ฝึกเขียนไปเรื่อย ๆ นะคะ รักจะเขียนต้องอดทน

ฝึกเขียน หมั่นใช้คำปรับเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ แล้วจะลงตัวในที่สุดนะคะ

----------------------------------------------------------------------------------------
พี่มาตอบข้อสงสัยน้องใบฝิ่นนะคะ ที่ว่า
"มาคราวนี้ ..แปลกใจจริงๆ ที่พี่ชาลีมีเรื่องราว ความรักมาให้อ่าน"

พี่เขียนมาตั้งนานแล้วค่ะ น้องไม่เห็นเอง พี่มี 2 บล็อก 6 ลิงค์น่ะค่ะ

บ้านหลังที่ใบฝิ่นเพิ่งเข้าไปน่ะพี่เขียนไว้ตั้งแต่เดือนมีนา มันไม่ใช่นิยายหรอกค่ะ

มันเป็นเรื่องจริง ว่าง ๆ ก็กลับไปอ่านตั้งแตตอนแรกดูนะคะ


"พี่ชาลี"

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
นารถ_บูรพา วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 20.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dinhinzai
 ต้องมุ่งหน้าหา ดวงตะวัน ....ไม่งั้นก็ "แพ้"  แม้แต่เงาตัวเอง

อืม...ดูเหมือนจะเป็นเรื่องจากประสบการณ์จริงแฮะ

ถ้าจะให้คอมเม้นต์ในแง่งานเขียนเรื่องสั้น ผมอาจจะไม่ได้มีความชำนาญในงานเขียนชนิดนั้นมากมาย แต่ในทัศนะบอกได้ว่า ธีมมันชัด ก็คือ เรื่องความเจ็บปวดจากความรัก แต่การเดินเรื่องมันยังไม่น่าสนใจมากนัก เพราะตั้งแต่เริ่มจนจบ ก็สามารถคาดเดาบทสรุปได้ และมันก็เป็นตามนั้นจริง ๆ ไม่มีอะไรหักมุม แต่ถ้าจะบอกว่าเป็นการจบแบบสะเทือนใจ ก็ใช้ได้นะ

แต่หากให้คอมเม้นต์ในแง่ที่ว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง ก็บอกได้เพียงว่า รักคือการเรียนรู้ คือการลองผิดลองถูก คือการเสียสละ คือการไม่ยึดติด ฯลฯ

ทุกอย่างเป็นประสบการณ์ครับ แต่...รักที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว (เว้นกรณีรักแรกพบ แต่ค่อยคบ ค่อยๆ ทำความรู้จัก จนรักมากขึ้น) ก็มักจะจบอย่างรวดเร็ว ครับ

เพราะบางทีเราก็แยกระหว่างความรัก กับความหลง (อาจจะในความหล่อ ความประทับใจบางสิ่งบางอย่าง) ไม่ออก

ขอให้โชคดี เข้มแข็ง และเติบโตต่อไป ครับ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
เด่นชัย วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 19.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/den

แวะมาเยี่ยมครับ

ขอเชิญชวนชาวพุทธไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ

มหาเถรสมาคมมีมติเห็นชอบและอนุโมทนา
ในการบัญญัติพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ
ลงในรัฐธรรมนูญ
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้ออกหนังสือที่ 0006/4493 ลงวันที่ 12 มิถุนายน 2550 ระบุว่ามหาเถรสมาคมได้จัดประชุมและมีมติเป็นเอกฉันท์ร่วมอนุโมทนาสนับสนุนให้บรรจุคำว่า 'พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ' ลงในรัฐธรรมนูญ โดยนายมนัส ภาคภูมิ ในนามผู้อำนวยการสำนักพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้ทำหนังสือไปยังประธานคณะกรรมาธิการการศาสนา จริยธรรม ศิลปะและวัฒน ธรรม สภานิติบัญญัติแห่งชาติเพื่อแจ้งผลการประชุมดังกล่าว
มติดังกล่าว เป็นการส่งสัญญาณถึงจุดยืนขององค์กรหลักสูงสุดของชาวพุทธ ซึ่งบ่งชี้ว่า ต่อไปพระสงฆ์สามเณรทั่วประเทศจะให้ความสนับสนุนการเรียกร้องให้บรรจุพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติในรัฐธรรมนูญ และหากไม่เป็นผลสำเร็จ ก็มีความเป็นไปได้อย่างสูงที่ชาวพุทธส่วนใหญ่ในประเทศจะพร้อมใจกันคว่ำรัฐธรรม นูญเพราะแสดงว่ารัฐบาลภายใต้การควบคุมของคมช. ไม่ได้ใส่ใจฟังเสียงชาวพุทธซึ่งเป็นเสียงส่วนใหญ่ภายในประเทศในการร่างรัฐธรรมนูญอย่างแท้จริง

ดร.ปฐมพงษ์ โพธิ์ประสิทธินันท์
มหาวิทยาลัยมหิดล

ผลการลงมติของสสร.
ว่าด้วยรัฐธรรมนูญฉบับล็อกสเปกของคมช.
ผลการลงมติของสสร.มีข้อสรุปว่าส่วนใหญ่เห็นตามร่างของกรรมาธิการ กล่าวคือคือไม่บัญญัติเรื่องพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติในร่างรัฐธรรมนูญ ด้วยคะแนน 66 เสียง ต่อ 19 เสียง งดออกเสียง 4 เสียง และไม่ลงคะแนนหนึ่งเสียง
น.ต.ประสงค์ สุ่นสิริให้เหตุผลว่า“พระพุทธองค์ มีพระราชบิดาเป็นกษัตริย์และมีพระราชอำนาจเต็มที่ในการสั่งการหรืออกกฎหมายในเรื่องใดก็ได้ แต่พุทธองค์ไม่ได้ฝากศาสนาพุทธที่ท่านตรัสรู้ไว้กับอาณาจักร หรืออำนาจ แต่ฝากไว้กับพุทธบริษัท และตรัสสอนว่าศาสนาจะเจริญขึ้นหรือเสื่อมลงอยู่ที่พุทธบริษัท ที่จะนำคำสอนไปปฏิบัติให้ถูกต้องได้อย่างไรแต่การปฏิบัติตนในขณะนี้เป็นอย่างไรก็ไม่จำเป็นต้องกล่าวกันอีกว่า พุทธบริษัทที่ทำตามวินัยก็มีมาก แต่ไม่น้อยก็ไม่ได้ปฏิบัติให้ถูกต้องตามแนวทางของพุทธองค์ พุทธบริษัทบางพวกไม่ปฏิบัติอยู่ในกิจธุระหน้าที่ของตนด้วยซ้ำไป”
ในฐานะนักวิชาการ ผมขอแสดงจุดยืนไม่รับรัฐธรรมนูญฉบับฉบับล็อกสเป็กฉบับนี้และใคร่ขอเชิญชวนชาวพุทธทุกท่านไม่รับร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ด้วย ผมจะเขียนอธิบายเหตุผลลงในเวปไซต์นี้ต่อไปจนกว่าจะมีการลงประชามติในเดือนสิงหาคม.

ดร.ปฐมพงษ์ โพธิ์ประสิทธินันท์
มหาวิทยาลัยมหิดล
29 มิถุนายน 2550

เว็บไซท์ของ ดร.ปฐมพงษ์ www.bodhinando.com

เว็บบล็อกที่ให้ข้อมูลประเด็นพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ www.oknation.net/blog/den

และเว็บไซท์ศูนย์พิทักษ์พระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย ก็มีข้อมูลเพียบ www.bpct.org

ขอเชิญชวนเข้าไปศึกษาได้ครับ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ITGLOBAL วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 19.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/global
โลกใบนี้มีแต่รัก


ความคิดเห็นที่ 16 (0)
phanasGook วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 18.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phanasGook
สะกด...คำพูดดีๆไม่มีไว้ขาย

อ่อลืมบอกไปว่า โหวต ให้แน่นอน แต่ไม่ วีโนโหวต นะ (ฮา)

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
phanasGook วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 18.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phanasGook
สะกด...คำพูดดีๆไม่มีไว้ขาย

sad ที่สุด คอมเม้นต์ ไว้ให้อย่างดี กลับมาเออเร่อร์ ซะงั้น

ไม่เป็นไร เขียนใหม่ได้ครับ เพื่อ ใบฝิ่น บ้านใกล้เรือนเคียง

"เขียนได้ดีมากเลย สะท้อนถึงสภาพความเป็นจริงของสังคมได้เป็นอย่างดี จงอย่าท้อแท้ต่ออุปสรรค แม้จะเจอวันที่ ลมแรงมาปะทะจิตใจเรา ก็จงอย่าหวั่นไหว เพราะมันต้องมีวันที่ฟ้าใสแน่นอน

อ่านแล้วทำให้นึกถึงวันที่นั่งอยู่ลำพังคนเดียวแล้วอยู่ดีๆน้ำตามันก็ไหลออกมา อ่านเรื่องสั้นของใบฝิ่นแล้ว ทำให้เกือบกลั้นน้ำตาไม่อยู่

เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งของใบฝิ่นที่ผมตั้งใจอ่านเป็นพิเศษตั้งแต่ต้นจนจบ น่าติดตาม การจะได้คนรักสักคนบางครั้งมันก็ต้องพบอุปสรรคบ้าง แต่อย่าลืมอุปสรรคมันก็คือการเรียนรู้ดีๆอย่างหนึ่งนี่เอง ถ้าคนใดไม่เคยเจออุปสรรคใดๆเลย เมื่อเจออุปสรรคเข้าสักวันจะแก้ปัญหาที่พบได้ยาก

พลาดหวังบ้าง แต่ก็คงไม่พลาดกันตลอดหรอกครับ อย่างน้อยการได้อยู่ตัวคนเดียวบางครั้งทำให้คิดทบทวนตัวเอง และทำให้ตัวเราเข้มแข็งได้ด้วย ที่สำคัญเมื่อวันใดกลั้นน้ำตาไม่อยู่ ก็อย่าลืมครับว่ายังมีคนห่วงใยและให้กำลังใจเสมอ (อย่างน้อย ก็ ผม ฮา...)

สู้ต่อไปครับ งานเขียนต้องพัฒนาดีขึ้นเรื่อยแน่

ปล. อยากติเรื่องย่อหน้าบางย่อหน้าหน่อยครับ พอดีส่วนตัวเป็นคนไม่ค่อยชอบอ่าน ย่อหน้าที่ติดพรืดกันหลายบรรทัดเท่าไร ย่อหน้าหนึ่งน่าจะมีมากสุดแค่ 3 บรรทัดกว่าๆ น่ากำลังดีนะ

ปล.อีกรอบ เรื่องพิราบน้อย อ.สอนเตรียมฝึก สำรองที่นั่งกับสมาคมนักข่าวฯ ให้ห้องเราไว้ 8 ที่แล้วอ่ะ เค้าเพิ่งคัดนศ.มา วันก่อนเราไปกับเพื่อน เขียนใบสมัครยอมรับการเข้าโครงการไปแล้วพร้อมแนบบทความให้ อ.ไป

แต่ห้องอื่นเราไม่รู้นะ เพราะ อ.หัวหน้าวารสารฯ บอกว่าไม่คัดห้องเราเลย เค้าบอกว่า สื่อสารกันไม่ดีหรือปล่าว อันนี้เราก็ไม่รู้นะ แต่เราเขียนใบสมัครแล้ว ไม่รู้ผลจะเป็นไงนะ

หวังว่า เรา คงได้พบกับใบฝิ่น ในวันที่ 30 ส.ค. - 2 ก.ย. ที่นครนายกนะ โรดทูพิราบน้อย (เราจะเดินไปด้วยกัน)



phanasGook ณ แยกการเรือน

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
นักรักผู้อาภัพ วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 18.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suknaseang

อย่างงี้ ต้อง +1 สู้สู้ ครับ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
นักรักผู้อาภัพ วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 18.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suknaseang

อ่านแล้วน้ำตาจะไหล

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
psty วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 13.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prasityoo

เข้ามาอ่านเรื่องความรักครับ
ขอบคุณที่เข้าไปเยี่ยมครับ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 12.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan


"หวัดดีน้องรัก..แล้วพี่จะมาอ่านที่หลังนะ..วันนี้แว๊ะมาบอกว่าขอลาไปพักฟื้นจิตใจ..ยังไม่รู้ว่าเมื่อไหรเวลาใดที่จะกลับมาอับบล็อกอีก..แต่พี่ก็ขอเป็นกำลังใจให้น้องพี่เสมอนะลาก่อน..แล้วอาจพบกันอีกขอพักใจหน่อยนะบาย.?"

จาก.รัตติกาลแห่งราตรี.? 1 และ 2 ครับ.?

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
วัชร วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 11.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wachara


Be Happy!

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
downrai วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 10.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mydiary

เขียนได้มีชีวิตชีวาดีครับ... รู้สึกว่าจะพัฒนาการเขียนขึ้นมากเลย

(ตัวหนังสือเล็กไปนิดนึงนะครับ)

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
วิตามินบี วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 02.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


มาปิดบ้านให้ตอนดึกค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ปี๊นปี๊น วันที่ : 19/07/2007 เวลา : 20.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peanpean
"ไม่ได้อะไรก็ไม่เป็นไร แค่มีคุณธรรมก็พอแล้ว" 

แวะมาเยี่ยยมครับ ได้อ่านไม่จบครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
กวินทรากร วันที่ : 19/07/2007 เวลา : 09.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tao

แวะมาเยี่ยมชมครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
airmj23 วันที่ : 17/07/2007 เวลา : 21.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nanotoon
เพนกวินบ้า


น่ารักขนาดนี้ใครหนอทำคุณเสียนำตา...
ใครอิงกับผู้คนเหมือนเหยียบเลน
(God father2)
ชวนไปอ่านนิทานครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
คนกันเอง วันที่ : 17/07/2007 เวลา : 21.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tt
...  Memory Blog  ... 

เรื่องนี้เขียนได้สมจริงมั๊ก ๆ ...

เยี่ยม...

ส่งไปลงหนังสือเลย...

ได้ตังค์ใช้ด้วย...

เปลี่ยนวิกฤติให้เป็นโอกาสน้องพี่...

ดีไม่ดีได้แจ้งเกิดเชียวนา...

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ทิวสน วันที่ : 17/07/2007 เวลา : 18.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

แวะมาเยี่ยมครับ อ่านยากนิดนึงครับ
ฟอนท์ และวรรคตอน คงจะเพี้ยนเมื่อ copy มาลง
เป็นปัญหาที่ยังเจอเสมอตอนโพสต์ครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
mintee วันที่ : 17/07/2007 เวลา : 13.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mintee


อย่ามัวแต่เสียดายความรักบนความทุกข์แบบนี้เลยเนอะ

ทุกอย่างมันอยู่ที่ใจแหละ ชนะใจตัวเองได้ก็สุดยอดแล้ว

แล้วจะแวะมาอ่านอีกนะคะ


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
อาโต้ วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 21.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rtoto

ตอบแทนความซุ่มเงียบด้วยการเม้นคนแรก
อืม
..ขลังๆ
ข้างหน้าคนโลดแล่นนะน้องพี่........
..........
พูดถึงในเรื่องนะ
1.ไม่ใช่ความรักมั้ง หากแต่อาจหนึ่งความรู้สึกที่แทรกผ่านเข้ามาในตัวเรา
2.ไม่ใช่การหลอกลวงมั้ง..หากแต่เป็นความรู้สึกหนึ่งเดียวของฝ่ายเดียว
3.คงไม่มีอะไรทดแมน เพราะ ยังไม่มีอะไรสูญหาย
4.กำลังใจและศรัทธาในความคิดแลเความเชื่อ ..ย่อมกลบสลายย่อมอามรณ์นั้นให้แตกออกเป็นอณูล่องลอยไปฟากฟ้ไกลได้
5.ไม่มีการปลอบใจ สำหรับคนที่รู้ตัวเองว่าทำอะไรลงไป
6.ไม่มีกำลังใจให้กับคนที่ยืนหยัดและก้าวเดินต่อไปได้ด้วยลำแข้งของตัวเอง

...สู้ต่อไปเถิดน้องข้าฯ
ข้างหน้ายังอีกไกล
..ไม่นาน
อีกไม่นาน..
สิ่งที่เสาะแสวงหาย่อมพานพบ..
โชคดี..
นะ
....................
ตกลงเป็นคอมเม้นหรือ(บังอาจ)เขียนแข่งกับเจ้าของบล๊อกหละเนี่ย
..อย่าถือสาความละกัน
ก็อยากหายไปนานทำไม่
..
ตกลงเรื่องนี้...ผ่านจ่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน