*/
  • ปิรันญ่า
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : lovethailand@live.com
  • วันที่สร้าง : 2007-01-31
  • จำนวนเรื่อง : 738
  • จำนวนผู้ชม : 1232525
  • จำนวนผู้โหวต : 1260
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1260 คน
พระกรณียกิจ รัชกาลที่ ๕ - ความสัมพันธ์ฝรั่งเศส

พระกรณียกิจ รัชกาลที่ ๕ - ความสัมพันธ์ฝรั่งเศส เสด็จประพาสยุโรป ร.ศ. ๑๑๖

View All
<< สิงหาคม 2007 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 14 สิงหาคม 2550
Posted by ปิรันญ่า , ผู้อ่าน : 1715 , 07:48:09 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

          บทละครเรื่อง 'สิ้นเวร' นี้คัดมาจากเรื่องในชุด กฎแห่งกรรมทำดีได้ดี ของคุณ ท. เลียงพิบูลย์ ซึ่งมีที่มาที่ไปมาจากเค้าโครงเรื่องที่ได้รับการถ่ายทอดมาอีกทีหนึ่ง โดยผู้ที่ถ่ายทอดให้ได้กระชับนักหนาให้คุณ ท. เขียนเป็นแบบบทละคร ซึ่งคุณ ท. ก็ไม่เคยทำมาก่อนในชีวิต จึงถือได้ว่าเรื่องนี่เป็นบทละครเรื่องแรกของ ท. เลียงพิบูลย์ค่ะ

          ฉากที่หนึ่งได้มีการนำเสนอไปในโพสก่อนหน้านี้ หากท่านเปิดมาที่ตอนนี้ก่อน เชิญคลิกอ่านตอนแรกค่ะเพื่อความมีอรรถรส อย่างต่อเนื่อง

...... ชวนคนไทยปรองดองกันเพื่อชาติ - จะได้ 'สิ้นเวร' กันเสียที [1]

          บทละครสั้นเรื่อง "สิ้นเวร" มีทั้งหมด 4 ฉาก ความยาวรวม 32 หน้ากระดาษ A4 หากท่านผู้ใดสนใจติดตาม ก็โปรดกรุณาอ่านไปอย่างใจเย็น มีเวลาเมื่อใดก็เปิดอ่านได้ ไม่ควรกังวลว่าเรื่องยาวแล้วไม่มีเวลาอ่าน เพราะจะต้องไปอ่านเรื่องในบล็อกอื่นๆอีกมากมาย

          ขอรับรองว่าคุณค่าที่ท่านจะได้รับนั้นคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม คติ อุทาหรณ์สอนใจในเรื่องความสามัคคีนี้ คงจะนำมาปรับใช้เป็นแนวคิดในปัจจุบันได้บ้างไม่มากก็น้อย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องส่วนตัว เรื่องในที่ทำงาน เรื่องในสังคมที่เราอยู่ รวมทั้งในโลกไซเบอร์แห่งนี้ หรือเรื่องการเมืองก็ตาม  หากท่านใดอ่านไปจนจบ (จะเมื่อใดก็ตาม) ก็ให้ท่านจงประสบโชคดีในชีวิต มีจิตใจเป็นธรรม แม้แต่กับผู้ที่เคยคิดร้ายหมายทำลายท่าน ก็โปรดจงให้อภัยต่อพวกเขา ตัวท่านจะได้กุศลและเกิดความสบายใจอย่างมาก 

หมายเหตุ:

          เนื่องจากบทละครเรื่องนี้ ต้องการเล่าเรื่องที่อยู่ในสมัยกรุงศรีอยุธยา จะเป็นในรัชสมัยใดไม่ปรากฎแต่ภาษาที่ใช้นั้นจะติดคำที่สมัยนี้ถือเป็นคำหยาบอย่างเช่นคำว่า มึง กู อยู่บ้าง ผู้ถ่ายทอดต้องขอกราบอภัยมา ณ ที่นี้ ที่มิได้ตัดทอนแก้ไข เพราะต้องการให้ได้ความรู้สึกตามสมจริงเนื้อเรื่องนะคะ

บทละครเรื่อง "สิ้นเวร"

ฉากสอง

          (เปิดฉาก มีนายพันธ์ลูกพ่อเฒ่าพงษ์หัวหน้าหมู่บ้านคุ้งพยอมพร้อมด้วยพรรคพวกคือ เจ้าชม เจ้ามิ่งทุกคนมีอาวุธเตรียมพร้อม ต่างก็รอคอยเพื่อจะทำร้ายชัย)

พันธ์      เจ้าชัยมันจะไปในกรุงเพื่อเรียนวิชา ข้าว่า ถ้ามันไปได้ดีมา พวกหมู่บ้านเราก็ต้องเดือดร้อนแน่ เพราะฉะนั้น ข้ากับพ่อจึงตกลงกันว่า จะต้องไม่ให้มันไป และอยากจะจัดการกับมันเสียวันนี้

มิ่ง      จริงอย่างว่า ถ้าเจ้าชัยมันไปได้ดีขึ้นมา ได้เป็นขุนนางวางน้ำแล้ว พวกเราก็จะไม่มีความสุขแน่ ท่าทางหน่วยก้านมันดีเสียด้วย เจ้านี่

ชม     แล้วนี้เราจะเอามันสักแค่ไหน เอาถึงตายเชียวหรือ ถ้าหากพ่อมันหรือพวกมันรู้เข้า มิแห่กันมาเล่นงานพวกเราทั้งหมู่บ้านหรือ

พันธ์     เฮ้ย ไม่ต้องกลัวหรอกน่า ข้าไปรู้มาว่ามันจะเดินทางเข้ากรุงวันนี้ เมื่อเราฆ่ามัน คนทางบ้านมันก็คงนึกว่ามันไปอยู่ในกรุง ไม่ม่ใครสงสัย แล้วเราค่อยไปฝังหรือไปเผามันในป่าก็ได้ แค่นี้มันก็ไม่มีพยานหลักฐานเหลืออยู่

ชม     ดูมันง่ายดีหรอก แต่เวลาเอาจริงๆ มันจะไม่ง่ายอย่างที่พูดมา เพราะเจ้าชัยนี่ฝีมือมันไม่ใช่ย่อยเลย เราสามคนนี่กว่าจะเอามันลง ก็เต็มแยเจียวนะ

มิ่ง     จริงอย่างชมมันว่านา พ่อพันธ์ ทำไมไม่เอาคนของเราที่ฝีมือดีๆมาอีก สักสองสามคนล่ะ เราจะได้แน่ใจ

พันธ์     ไม่ได้หรอก มิ่ง ถ้ามันมากคนความลับมันก็แตกสิวะ มีแต่อ้ายพวกปากโวถ้าทำสำเร็จแล้ว มันไปเที่ยวพูดพวกเราก็แย่ เอ็งกับเจ้าชมก็ฝีมือไม่เลวนี่หว่า ข้าก็อยู่ทั้งคน ข้าคิดว่าสำหรับเจ้าชัยข้าคนเดียวก็ดูเหมือนจะปราบมันอยู่

มิ่ง    แต่ข้าก็ยังไม่ไว้ใจหรอก คิดว่าเราสามคนนี่กว่าจะเอามันอยู่ ไม่ใครก็ใครคงไม่ได้อยู่ดูหน้ากันแน่

พันธ์     เฮ้ย อ้ายมิ่ง เอ็งอย่าพูดเป็นลางอย่างนั้นซีวะ เอาอย่างนี้ก็แล้วกันนะ เราจะเอามันเวลามันเผลอ พวกเอ็งหลบหลังต้นไม้ก่อน จะได้ไม่ต้องต่อสู่ให้เสียกำลัง ข้าจะชวนมันคุย พอมันเผลอพวกเอ็งก็โดดออกมาช่วยกันรุมเลย เป็นยังไงวะ

ชม     หยุดพูดเถิด โน่นมันมาแล้วสะพายห่อผ้ามาด้วย มันเห็นเราแล้วซี ตาไวชมัดเลย  อ้ายนี่ หลบก็ไม่ทันแล้ว มันพูดเพลินอยู่ได้

พันธ์     ช่างมันไม่ต้องหลบ ข้าจะเข้าไปทักมันเองแล้วหาเรื่องมัน พวกเอ็งคอยดูนะ ถ้าข้าชักดาบก็รุมกันเลย

          (ชัยถือดาบ พร้อมทั้งสะพายห่อผ้าเดินมาถึงพอดี พอเห็นพันธ์กับพวกยืนอยู่ ก็ระวังตัวคอยจับตาดูกิริยาพวกของพันธ์อยู่ตลอดเวลา)

พันธ์     เฮ้ย ชัย เอ็งจะไปไหนวะ ดูหอบผ้าหอบผ่อนเหมือนจะเดินทางไกล

ชัย     เออ ข้าจะเข้ากรุง แล้วพวกเอ็งนี่จะไปไหนกันวะ

พันธ์     พวกข้าเหรอ อยากจะมาลองเพลงอาวุธเล่นในป่านี่แหละวะ ชัย หรือเอ็งจะลองกับข้าสักสองสามเพลงก็ได้นะ

ชัย     ไม่ละโว้ย พันธ์ ข้าจะต้องรีบไป เชิญพวกเอ็งลองกันตามสบายเถิด

พันธ์     พวกข้าลองกันแล้วไม่ค่อยสนุก เพราะมือมันอ่อนกว่าข้ามาก ข้าอยากจะลองกับเอ็ง ฝีมือดีๆ สักพักหนึ่งคงสนุกแน่

ชัย     ขอเสียทีเถิด พันธ์เอ๋ย ข้าไม่มีเวลาว่างหรอก จะรีบไป

พันธ์     เอ ไอ้นี่พูดเหมือนตัวเมีย เพียงแต่ขอลองฝีมือหน่อยเท่านั้น ไม่สู้ ไปเอาผ่านุ่งผู้หญิงมานุ่งเถิดวะ

ชัย     พันธ์เอ๋ย ข้าบอกว่ามีธุระ ถ้าอยากจะลองกับข้าก็รอคราวหน้าดีกว่าวะ เอ็งว่าข้าอย่างไร ข้าไม่โกรธเอ็งหรอกพันธ์ ถึงผู้ใหญ่เขาจะโกรธกัน ข้าก็ไม่โกรธกับใคร ข้าอยากให้ลุงพงษ์กับพ่อข้าเป็นเพื่อนรักกันมากกว่า

พันธ์     ถุย ไอ้ชัย เอ็งกลัวกูเรอะ พวกกูไม่มีวันดีกับพวกมึงหรอกวะ อ้ายหน้าตัวเมีย ดาบที่มึงถือเอามาจากไหนวะ สวยดี เอามาให้กูเถิด อ้ายชัย กูชอบใจเสียแล้ว ส่งมาให้กูเสียดีๆ ถ้ามึงรักจะเป็นมิตรกับกู

ชัย      ขอเสียทีเถิดวะพันธ์ ดาบเล่มนี้ไม่ใช่ของข้า มีคนเขาให้ข้า และท่านเป็นผู้ที่ข้าเคารพนับถือมาก

พันธ์     ของใครก็ช่าง ข้าไม่ต้องการรู้ เอ็งต้องส่งมาให้ข้าเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ส่งมาก็ระวังให้ดี

ชัย     ข้าให้เอ็งไปไม่ได้หรอกพันธ์ ถ้าเอ็งต้องการอย่างนี้ ข้าจะหาส่งมาให้ทีหลัง ให้เหมือนเล่มนี้ แต่เล่มนี้ข้าให้เอ็งไม่ได้ แม้เอ็งจะทำอย่างไรกับข้าก็ตาม

พันธ์    เอ็งไม่ให้ข้าแน่หรือวะ ชัย

               ว่าแล้วพันธ์ก็ชักดาบออกจากฝัก โดดเข้าฟันชัยทันที แต่ชัยคอยทีอยู่แล้ว สลัดห่อผ้าออกจากไหล่ชักดาบออก โดดเข้าไปเอาหลังพิงต้นไม้ใหญ่รับดาบของพันธ์ทันที ส่วนมิ่งกับชมก็ชักดาบออกวิ่งมาช่วยพันธ์ ชัยไม่ได้แสดงกิริยาเกรงกลัว แต่ยกดาบขึ้นปัดป้องคมดาบของคนทั้งสองอย่างว่องไว ฟันกันไปครู่หนึ่ง พันธ์ก็เสียหลักถูกชัยฟาดจนดาบกระเด็นออกไปไกล แต่แทนที่ชัยจะฟันซ้ำด้วยดาบ กลับเข้าชกเข้าที่คางของพันธ์จนพันธ์ล้มลงสลบไป ระหว่างนี้มิ่งกับชมมัวแต่ตกตะลึงทำอะไรไม่ถูก ชัยเอาดาบจ่อคอพันธ์แล้วเอาเท้าเหยียบอกพร้อมกับร้องสำทับให้มิ่งกับชมทิ้งดาบเสีย มิฉะนั้นจะแทงคออ้ายพันธ์ทันที ทั้งสองตกใจรีบโยนดาบทิ้ง แล้วนั่งลงยกมือไหว้ชัย เพื่อขอชีวิตลูกพี่ของตัว

ชัย     เจ้ามิ่งกับเจ้าชม เเจ้ไม่ต้องกลัวข้าหรอก ข้าไม่ฆ่าใคร เอ็งจงพยุงเจ้าพันธ์นายของเอ็งกลับไปบ้านเถิด  แล้วบอกเมื่อเวลามันได้สติด้วยว่า ข้าไม่โกรธมันหรอกที่มันคิดร้ายต่อข้า แต่ฝีมือดาบมันยังอ่อนมากนัก ให้มันฝึกซ้อมมากๆให้ดีกว่านี้แลวค่อยมาซ้อมกับข้าใหม่ พวกเอ็งก็เหมือนกันฝีมือยังใช้ไม่ได้ ยกโทษให้ข้าด้วยที่ข้าทำรุนแรงไป นี่ถ้าข้าไม่รับปากกับท่านอาจารย์ ข้าคงโกรธมากที่พวกเอ็งรุมมาข้าคนเดียว ป่านนี้พวกเอ็งคงได้เป็นผีเฝ้าป่ากันบ้างแล้ว

          (เจ้ามิ่งกับเจ้าชม ช่วยกันพยุงร่างของพันธ์ ซึ่งไม่ได้สติกลับเข้าไป ชัยเอาดาบใส่ฝัก แล้วก้มลงหยิบห่อผ้าขึ้นสะพายบ่า เตรียมจะออกเดินก็พอดีพระภิกษุคงซึ่งแฝงตัวดูเหตุการณ์อยู่ข้างต้นไม้เดินออกมา ชัยเห็นเช่นนั้นก็ก้มลงกราบ)

ชัย     หลวงพ่อคงเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วกระมังครับ ผมไม่ได้เป็นคนที่ก่อเหตุ ผมได้ยึดมั่นสัญญาที่ให้ไว้กับหลวงพ่อทุกอย่าง

อาจารย์คง     เออ ข้าได้ยิน ได้เห็นหมดแล้ว ฝีมือเจ้าไม่เลวเลย แล้วเจ้ายังรักษาสัญยาได้อย่างดี เจ้าชนะใจตนเองแล้ว ความไม่โกรธทำให้เป็นคนมีสติ ไม่ประมาท มีเวลาพิจารณาดูว่า ตนกำลังจะทำสิ่งที่ดีหรือชั่ว และตัดสินใจได้เช่นนี้ย่อมได้เปรียบศัตรู จงรักษาไว้ตลอดไป แล้วเจ้าจะเป็นศิษย์ของข้า

ชัย     ครับหลวงพ่อ กระผมจะรักษาตลอดไป ครั้งนี้ผมได้ทราบระแคะระคายมาล่วงหน้าว่า พวกนั้นมันจะคอยทำร้ายผม จึงได้ระวังตัว แต่หลวงพ่อทราบได้อย่างไร ว่ามันจะมาคอยทำร้ายผม

อาจารย์คง     ข้านั่งอยู่มองเห็นเจ้าสามคนเดินผ่านไป ท่าทางมีพิรุธ เข้าใจว่า มันคงจะไปก่อเหตุคอยทำร้าย เพราะตระกูลทั้งสองไม่ถูกกันอยู่แล้ว เมือ่รู้ว่าเจ้าจะไปเมืองหลวง มันจึงอิจฉา กลัวเจ้าจะได้ดี ข้าจึงตามไปแอบดู ครั้งแรกก็คิดว่าจะออกมาห้าม มันก็คงไม่ทำร้ายเจ้า แต่มาคิดดูอีกทีก็อยากจะเห็นว่าเจ้าจะแสดงอาการท่าทางอย่างไรเมื่อถูกรุมทำร้าย เจ้าจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับข้าได้ไหม และคิดว่าเจ้าคงจะรักษาตัวรอดได้ เมื่อเห็นเจ้าได้ปฏิบัติไปเช่นนี้ ข้าก็พอใจ เพราะฝีมือเจ้าไม่เลว และเจ้าเพียงแต่ป้องกันตัว ไม่ได้ทำอะไรรุนแรงลงไป นี่เป็นความดีของเจ้าที่จะติดเป็นนิสัยต่อไป บอกพ่อแม่หรือยัง ได้รับอนุญาตแล้วรึ

ชัย     พ่อผมดีใจมาก และอยากจะกราบนมัสการท่านอาจารย์ แต่บังเอิญจะรีบด่วนไปธุระที่บ้านไร่ถึงสามสี่วันจึงจะกลับ แล้วจะเลยเข้ากรุงไปกราบนมัสการท่าอาจารย์

อาจารย์คง     เออ ดีแล้ว ถ้าอย่างนั้นเตรียมตัวจะดินทางต่อไป

จบฉากสอง

ฉากหนึ่ง

ฉากสาม

ฉากสี่ (โปรดคอยติตามตอนจบต่อไปนะคะ)



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
Visaninee วันที่ : 16/08/2007 เวลา : 00.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lawyee

แวะมาอ่านบล๊อกนะ
พี่ไปอ่านและบอกการเขียนบทความบ้างนะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
Nity วันที่ : 15/08/2007 เวลา : 02.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nity
โลกหลากแบบ จึงมองได้หลายมุม!


ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Dekthep วันที่ : 14/08/2007 เวลา : 19.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dekthep
  บนเส้นทางมีจุดหมาย   ระหว่างจุดหมายมีเรื่องราว  

มันยากเหมือนกันทีจะปรองดองกัน โดยที่ไม่มีบทสรุปเรื่องราวที่แท้จริงว่า มันเกิดอะไรขึ้นแน่ๆในสังคม แล้วเราจะปรองดองกับสิ่งที่ไม่รู้ ไม่เห็นได้อย่างไร มันหน้าจะมีหนทางที่ดีกว่านี้ ไม่ใช่แค่บอกว่ามาปรองดอง มาสมานฉันท์ ผมคงไม่ได้หมายความให้ตีกัน แต่เราก็เห็นกี่ยุคกี่สมัยก็บอกให้เลิกแล้วต่อกัน อภัยให้กัน มานับหนึ่งกันใหม่ สุดท้ายนักการเมืองก็หน้าเดิมๆ คนมีอำนาจก็เดิมๆ โกงกินเหมือนเดิม หลอกประชาชนไปวันๆ ไม่ไปไหน คิดแล้ว เซ็งและวังเวงจริงๆครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
มะอึก วันที่ : 14/08/2007 เวลา : 09.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

อ่านฉากที่สองจบแล้วครับ
มะอึกจึงหยิบสัญญาของอาจารย์คงมาดูอีกครั้งหนึ่งครับ
.................................

1. จะต้องจงรักภักดีต่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
2. จะต้องมีความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ เช่น บิดา มารดา ครูบาอาจารย์ เป็นต้น
3. จะต้องดับโมโห ไม่มีโทสะอยู่ในตัว ฝึกใจให้อดทน ใครจะทำอย่างไร จะว่าอย่างไร จะไม่โกรธ
4. จะต้องไม่อาฆาตพยาบาท ทำจิตใจให้เที่ยงธรรม รู้ให้อภัย รู้แพ้ รู้ชนะ
5. จะต้องถือศีลห้า ไม่ยอมเอาวิชาความรู้ไปก่อกรรมทำชั่วในทางทุจริต

......................................

วันนี้ชัยแสดงข้อสามให้ปรากฏชัดเจน

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
paedophile วันที่ : 14/08/2007 เวลา : 09.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paedophiel
ขับเคลื่อนอารมณ์ให้ตรงร่องน้ำหากประมาทอาจทำให้สำนึกถูกเฉี่ยวชนจนสติปัญญาเกยตื้น

สามัคคีเถิดครับผมสังคมไทย

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
มะอึก วันที่ : 14/08/2007 เวลา : 08.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

ผมลงนามไว้ก่อนนะครับ...
จะไปที่ฉากที่หนึ่งเพื่อต้องการอรรถรสต่อเนื่องครับท่าน

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Hudjung วันที่ : 14/08/2007 เวลา : 08.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Hudjung

จะย้อนไปอ่านฉากหนึ่งค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน