*/
  • ปิรันญ่า
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : lovethailand@live.com
  • วันที่สร้าง : 2007-01-31
  • จำนวนเรื่อง : 738
  • จำนวนผู้ชม : 1235598
  • จำนวนผู้โหวต : 1260
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1260 คน
พระกรณียกิจ รัชกาลที่ ๕ - ความสัมพันธ์ฝรั่งเศส

พระกรณียกิจ รัชกาลที่ ๕ - ความสัมพันธ์ฝรั่งเศส เสด็จประพาสยุโรป ร.ศ. ๑๑๖

View All
<< มกราคม 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 21 มกราคม 2551
Posted by ปิรันญ่า , ผู้อ่าน : 1082 , 08:18:50 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คุณสามารถอ่านเรื่องย้อนหลังในบล็อกได้ที่ 
ลิสต์รวมทุกเรื่องในบล็อก หรือจากคอลัมน์ซ้ายมือ

ถ้าคนเรารู้จักตัวองดี คงไม่อยากแปลงค่าตัวเองให้เป็นสิ่งที่ไม่มีค่า

สูตรคณิตศาตร์

ไม่ใช่แค่เป็นเรื่องของการคำนวณ

ถ้าเราจะเอามันมาคิด

ตัวอย่าง ให้หาว่าน้ำ 1 กิโลกรัม มีกี่ลิตร?

การหาค่าน้ำหนัก (mass) เป็น ปริมาตร (volume)

ขึ้นอยู่กับว่าเป็นสารอะไร

มีความหนาแน่น (density) เท่าใด

ความหนาแน่นที่ว่า ต้องเป็นความหนาแน่นของ น้ำหนัก 1 gm ที่มีในปริมาตร 1 ml

(milligrams)/density = milliliters

ถ้าเป็น "น้ำธรรมดา"  ในอุณหภูมิ 25 C มีค่าความหนาแน่น = 1

1 gram (gm.)/ 1 = 1 millilitre (ml.)
ดังนั้น:

น้ำ 1,000 mg. จึงมีปริมาตร  1 ml. 
และ เพราะ
1,000 milligram (mg.) = 1 gm.

น้ำ 1,000 gm. จึงมีปริมาตร 1 liter 

ลองเอาสูตรคณิตศาตร์มาคิดเปรียบเทียบกับพฤติกรรมของมนุษย์บางจำพวก

ช่างกลับตาละปัตร เสียจริงๆ

ทำไมคนเราจึงไม่รู้ค่าของตัวเองกันนัก?

เพราะอย่างนั้นหรือ เราจึงเห็นคนที่ชอบทำตัวด้อยค่า ปะปนอยู่ในสังคม เสมอๆ?

เปรียบกับสูตรข้างต้น

ถ้าคิดว่า "น้ำหนัก" คือ ตัวตนของคนแต่ละคน

"ความหนาแน่น" คือ ความนิยมในตัวคนนั้นๆ

"ปริมาตร" คือ การวางตัวในที่สาธารณะ

และด้วยความเชื่อว่า "คนทุกคนล้วนมีคุณค่าในตัวเอง"

เราจะแปลออกมา ว่า

"คนที่มีค่า มีคนนิยม เมื่ออยู่ในที่สาธารณะย่อมไม่วางตนข่มท่าน"

มีคนเคยสอนว่า

"ค่าของคน อยู่ที่ผลของงาน"

"ค่าของคน วัดที่การกระทำ"

เอามารวมกัน

"ค่าของคน อยู่ที่ผลของงาน วัดด้วยการกระทำ"

วัดกันอย่างนี้หรือ?
จะวัดกันด้วยวิธีไหน ถึงจะรู้ค่าของคนแต่ละคน?

แต่ส่วนมากแล้ว จะเห็น คนดีๆ ที่มีคนนิยมมาก มักจะอ่อนน้อมถ่อมตน (ทำปริมาตรตัวเองให้ดูเล็กๆ)
สอดคล้องกับสูตรคณิตศาตร์
(ถ้าความหนาแน่นน้อย ปริมาตรต่อน้ำหนักตัวจะใหญ่  ถ้าความหนาแน่นมาก ปริมาตรต่อน้ำหนักตัวจะเล็ก)

"รู้" ก็ทำเป็นว่า "ยังไม่รู้"
เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้อื่นได้แสดงองค์ความรู้ออกมา ฟัง แล้วปัญญาก็เพิ่มพูน

"เห็น" ก็ทำเป็นว่า "ยังไม่เห็น"
เพื่อให้สายตาได้เปิดกว้างในมุมมองที่อาจจะแตกต่างออกไป

"ทำเป็น" ก็ทำเป็นว่า "ยังทำไม่เป็น"
เพื่อจะได้เรียนรู้ในเรื่องเบสิคที่เคยมองข้าม ได้เรียนรู้วิธีการใหม่ๆ และได้ฝึกฝนให้ชำนาญ

"ได้กลิ่น" ก็ทำเป็นว่า "เพิ่งได้กลิ่น"
เพื่อตัวเองจะได้ดมแล้วดมอีก ให้รู้ซึ้งดื่มด่ำในกลิ่นนั้น และให้คนทั่วไปได้มีโอกาสสูดดม

"เคยได้ยิน"ก็ทำเป็นว่า "เพิ่งได้ยิน"
เพื่อจะได้ฟังอีก เป็นการทบทวนและเก็บรายละเอียดที่อาจหลุดรอดไป เพิ่มเติม

ระวังนะเวลานำไปใช้ อย่าตัดคำว่า "ยัง" หรือ "เพิ่ง" ออก
เพราะความหมายจะเปลี่ยนไปเป็นคนละเรื่อง

และผลที่ได้อาจเป็น อย่างนี้...

"ไม่รู้" ... "บอกกี่ครั้งกี่หนแล้วทำไมไม่จำ โง่!!!"
"ไม่เห็น" ... "ตาบอดหรืองัยยะ ตำตาออกอย่างนี้ โกหกหน้าด้านๆ!!!"
"ไม่เป็น" ... "ชาตินี้ ทำอะรัยเป็นมั่งฮึ ไปขอทานโน่นเรยไป๊!!!"
"ได้กลิ่น" ... "รู้แล้วยังทำเฉย ไร้น้ำยา!!!"  (อันนี้เป็นสำนวนหมายถึงการได้กลิ่นรื่องไม่ดี)
"ได้ยิน" ... "ตะโกนซะขนาดนี้ ยังทำเป็นไม่ได้ยิน เด๋วแม่เหวี่ยงซะด้วยไม้ตีพริก!!!"


 


อุทาหรณ์สอนใจ (ตัวเอง)

สังเกตดูดีๆ คนที่ชอบพูดว่า "ผมรู้ ดิฉันรู้หมดแล้ว" เป็นอย่างนั้นจริงหรือไม่
ถ้ายังนึกไม่ออก ดูคนใกล้ตัว ที่ชอบพูดอย่างนี้ เวลาคุณอ้าปากจะเล่าเรื่องอะไรสักอย่าง

คุณจะเล่าออกไหม?
สุดท้าย เขาคนนั้นแหละ "ที่ไม่รู้" เรื่องที่เรารู้แต่เขายังไม่รู้

เรื่องที่หนึ่ง "พี่(มะ)ฟ่ะ....อัง"

(เรื่องของคนที่เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางเสียจนเคย ไม่รับฟังคนอื่น ต้องการให้สนใจแต่เรื่องของตัวเองเท่านั้น)
เมื่อลูกน้องซึ่งมีพี่สาวทำงานอยู่ในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งบอกว่า "พี่ อุบัติเหตุเมื่อวานนี้ที่..."
"อ๋อ พี่รู้แล้ว ...เพิ่งรู้รึ พี่รู้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ฟังข่าวพอดี สมน้ำหน้าทั้งคู่!"
"นั่นแหละพี่ คือว่า..."
"ไว้ก่อนๆโว้ย พี่มีเรื่องจะให้น้องไปจัดการ @#$%! บรา บรา บรา"
"พี่ ฟ่ะ...อัง" ท้ายเสียงถูกกลืนไปโดยปริยาย
เมื่อถูกตัดบท
"น้องฟังพี่ก่อน @#%! &%$@# บรา บรา บรา..." 
(ใช้คำแทนตัวแบบสุภาพ ที่จริงเขาคุยกันด้วยภาษาสมัยพ่อขุนราม)
สุดท้าย เขาก็ยังไม่ได้รู้ว่า ในอุบัติเหตุนั้นคนที่ตายคืออดีตแฟนตัวเอง ซึ่งข่าวไม่ได้ระบุชื่อ
...และหญิงคนนั้นเป็นเอดส์!!!"


มนุษย์บางพวก รักศักดิ์ศรี ใครจะหยามไม่ได้ จึงมักจะกั้นอาณาเขตตั้งตัวเองเป็นใหญ่
ใครที่ไม่ชอบหน้า แหลมเข้ามาเป็นต้องโดนเล่นงาน
บางทีก็ไปรุกรานคนอื่น ใช้อำนาจบาตรใหญ่ สร้างความเดือดร้อนให้บุคคลอื่นและทำให้สังคมเละเทะ

เรื่องที่สอง "...รู้มั้ย ...ลูกใคร?"

(เรื่องนี้ชื่อคุ้นมาก และอีกเช่นเคย พยายามเลี่ยงการใช้คำไม่สุภาพ)
"อีนี่ มัยมันนิสัยงี้วะ" อาเฮียโพล่งออกมา เศษปลาเค็มกระเด็นตามออกมาเกือบถูกหน้าอาตี๋ ลูกกะเป๋งคนสนิท
"รัยหรอเฮีย" อาตี๋ถามหลังเบี่ยงหน้าหลบแว๊บ รอดไปได้อย่างหวุดหวิด
"ผุยยย ทำเป็นหลบ เด๋วปั๊ด!!!"
"ก็นังนั่น มันชอบเจ๋อเอาขยะมาทิ้งถังหน้าบ้านอั๊ว" 
"เฮีย ก็มันถังเทศบาล เฮียก็ชอบคุ้ยหาของตอนดึกม่ะใช่หรอ ถึงยอมให้มันมาตั้ง"
"คนละเรื่องโว้ย ไอ้นี่วอน มันตั้งใจมาหยามกัน"
"ห๊า หยามเฮีย!!" อาตี๋ ร้องเสียงสูง พอดีไปคล้องกับชื่อสัตว์ประเภทหนึ่งเข้า
"((((พลั่ก!!!))))" อาตี๋หล่นลงไปนั่งก้นจ้ำเบ้ากับพื้น
"โอยย เฮียอ่ะ ถีบป๋มตามมาย"
"...เจือกอ้อน....เอง" อาเฮียตอบ
"เฮียไม่ชอบ เตือนมันไปหนแล้วมันก็ยังทำ จะเอางัยกับมันดี"
"ถล่มหน้าบ้านมันเลยมะเฮีย ป๋มเอาด้วย"
"งั้น คืนนี้นัดกันเอาครี่ม๋า ไปป้ายหน้าบ้านมัน บอกไอ้พวกนั้นมาช่วยละเลง เอาให้เหม็นไปทั้งซอย ว่ะ ฮ่ะ ฮ่า"
เฮียอ้าปากหัวเราะ เห็นสวนผักขึ้นเต็มฟัน เป็นที่น่าสะอิดสะเอียนยิ่งนัก

อาเฮียนี้ ที่จริงเป็นลูกหลานชาวจีนมีฐานะ แต่เกกมะเหรกเกเร จนต้องผ่านคุกผ่านตะราง
สุดท้ายโดนตัดออกจากกองมรดกพันล้าน มาตกระกำลำบากหากินกับลูกน้องไปวันๆ
เวลาไปเที่ยวผับ เที่ยวบาร์ ชอบประกาศศักดา
ใครมองหน้าเป็นต้องถาม

"...รู้มั้ย ...ลูกใคร? หา!!!"

วันหนึ่ง มีเสียงตะโกนกลับมาจากหลังเคาน์เตอร์ว่า

"ลูกปืน งัยโว้ย" "ปั้งงง!!"
แล้วทุกอย่างก็ตกอยู่ในความเงียบ
...
เพียงเสี้ยววินาทีหนึ่ง
เสียงเพลงก็ดังกระหึ่ม ขึ้นมาอย่างเดิม
จากคืนนั้น ไม่มีใครพบเห็นอาเฮียอีกเลย

ถ้าอาเฮียคนนี้ยังมีชีวิตอยู่ อนาคตคงไม่มีคำว่า "ดี"


เราจึงพบเห็นกันอยู่เสมอๆ  ว่า
มีมนุษย์บางจำพวก ที่มักจะชอบแสดงอำนาจ บาตรใหญ่ ทำตัวว่าเก่ง กว้างขวาง (ปริมาตรเยอะ)
ยิ่งเห็นว่ามีคนนิยมมาก (ความหนาแน่นสูง) ก็ยิ่งชอบแสดงแสนยานุภาพ (ให้คนคิดว่ามีปริมาตรมาก)

ถ้านี่เป็นตัวเรา เรามีค่าแค่ไหน?


บางครั้ง "การรักพวกพ้อง นักการเมือง พรรคการเมือง แบบไม่ลืมหู ลืมตา ก็อาจทำให้เสียเวลาไปกว่าครึ่งชีวิต
ลองทบทวนตัวเอง "ชีวิต มันมีคุณค่ากว่านี้ ..." ไหม?


ขอบคุณ Jigg it เพลงประกอบเรื่องนี้ เปิดเพื่อให้ความบันเทิงและแง่คิด มิใช่ทำเพื่อการค้า 
โปรดกรุณาอุดหนุนศิลปินและเจ้าของลิขสิทธิ์


ทบทวนตัวเองอยู่ค่ะ

ขอให้สนุกกับการทำบล็อกต่อไปค่ะ


ที่มาของการเขียนเรื่องนี้ : มาจากคำถามของเพื่อนว่า 1 cc หนักกี่ มิลลิกรัมหรือกี่กรัม งง หาให้หน่อย
ผสมกับสิ่งที่วนๆเวียน อยู่ในหัว ทั้งเรื่องการเมือง เรื่องในสังคมคนหมู่มาก
แล้วเอามาถ่ายทอดเป็นบันทึกความคิดของตัวเองไว้ทบทวนยามว่าง
และอยากเสริมพลังปัญญาจากข้อคิดของผู้อ่านด้วยค่ะ

ขอบคุณที่มาอ่านและแสดงความเห็นค่ะ
ปิรันย่า
21 มกราคม 2551



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ปิรันย่า วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 11.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nanahahe
ฉันเป็นไม้ขีดหนึ่งก้าน จะขอจุดเทียนสักล้านเล่ม...

@;-- ต๊ายแหน่ๆ ไหมคะคุณปู่

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ป้าไม่อยู่ปู่เข้าเวบ วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 10.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pakapoo
“ป้ากะปู่กู้อีจู้ ”ไดอารี่ เปื้อนหมึก ..นอกประวัติศาสตร์และกาลเวลา..  สงบนิ่งกับอณู...ทุกสรรพสิ่งอันดีงาม... ...ตลอดไป... . 

ความดีเพียง 1c.c. ขจรไกลไปสุดขอบฟ้า
แต่...คนที่ดีเช่นกันเท่านั้นที่จะเห็นคุณค่าของมัน
http://www.oknation.net/blog/pakapoo/2007/08/22/entry-1
สวัสดีนะ(ครับ)

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ปิรันย่า วันที่ : 21/01/2008 เวลา : 09.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nanahahe
ฉันเป็นไม้ขีดหนึ่งก้าน จะขอจุดเทียนสักล้านเล่ม...

@;-- ขอบคุณค่ะ คุณมนต์อักษรา

@;-- ขอบคุณค่ะ คุณreallemons เห็นคนที่ชออบทำตัวพองคับที่มักจะทำปิดปมด้อยอะไรสักหย่างของตัวเอง ไม่รู้จะจริงไหมนะคะ นักการเมืองแบบนี้มีทั่วเมืองไปหมด ก่อนเลือกตั้งนอบน้อม แทบจะกราบเท้ากัน พอได้ตำแหน่งผู้แทน แม้แต่หัวหน้าพรรคยังโดนขับไสไส่ง

แต่ก็เห็นหัวหน้าพรรค(ตัวจริง)คนหนึ่ง มีคนพวกนี้เป็นลูกน้องแล้วยังได้รับการซูฮกอยู .... ก็ งง เหมือนกัน

@;-- ต้องพึ่งท่านญาปู่ฯแล้วล่ะค่ะ
อย่าไปวัดค่าของใคร ให้วัดของตัวดีกว่า ใช่ไหมคะ แหะๆ น้อมรับไว้แล้วค่ะ เดี๋ยวจะตามไปฝึกสมาธิค่ะ

แค่ลองคิดดูเล่นๆ เกิดมีคนถามขึ้นมาจะได้มีคำตอบ

@;--เรื่อง "ค่าของตัวเอง"
"ตัวเองไม่เห็นค่าของเค้าเลยหรอ?" คนแรกถาม
"ค่าของเค้าเหรอ รู้มาตั้งแต่เกิดแว้ว" คนที่สองตอบ
"แล้วมัยตัวเองไม่รักเค้าซะทีล่ะ" คนแรกสงสัย
"ก็เค้าคิดว่าเค้าไม่มีค่าสำหรับตัวเองง่ะ" คนที่สองทำท่าน้อยใจ
"ตัวเองม่ะรู้ตัวเหรอ ว่ามีค่าแค่ไหน" คนแรกตอบเอาใจ
"รู้จิ แล้วตัวเองล่ะรู้ตัวป่าวว่ามีค่ากะเค้าแค่ไหน" คนที่สองอ้ออนถาม
"ไม่รู้อ่ะ ตัวเองบอกมาจิ ว่าเค้ามีค่าแค่ไหนกับตัวเอง" คนแรกคะยั้นคะยอ ยิ้มๆ
"เค้าก็ไม่รู้ ว่าตัวเองมีค่าแค่ไหน ตัวเองบอกมาจิ" คนที่สองเล่นแง่
"ก๊ะ มีค่าทางจิตใจงาย เป็นเพื่อน เป็น.....อะรัยน๊า" คนแรกบอกเขินๆ
"อิ๊ อิ๊ เป็นบร้า" คนที่สองตอบแล้วก็วิ่งไปแอบหลังเสาแบบหนังอินเดีย
(ดนตรีขึ้น.... ตุ่มดรึ๋มม ตุ่มดึ๋มมม...)

ตกลงเค้า หมายถึง คนพูด
ตัวเอง หมายถึง คนฟัง
และบางครั้ง ตัวเองก็หมายถึงตัวเอง
ใครรู้ค่าของใคร อย่างไร โปรดคอยติดตาม ตอนต่อไปในความคิดเห็นนี้ (ถ้าคิดออก อิอิ)

@;-- ซะงั้น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ญาปู่ครูบาธรรมโยคีอริยธาตุมหาญาณโพธิสัจ วันที่ : 21/01/2008 เวลา : 08.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/taimahayan
ธรรมะวิถีไทเซน  มหาสารคาม

...พุทธะ มุ่งแนะนำให้ ปัญเจกชน เพิ่มคุณค่าให้กับตน ไม่ให้ประเมินคุณค่าผู้อื่น คุณค่ากับมูลค่า ก็มีความแตกต่างกัน ในปัจจุบันเราเริ่มเอาคุณค่ากับมูลค่าราคามาบวกกัน แบบของดีต้องแพง ของแพงต้องดี คนมั่งมีคือคนดี คนดีคือคนรวย ซึ่งนี่คือต้นตอของปัญหาทั้งมวล เมื่อคนส่วนใหญ่เห็นเงินคือความดี คุณธรรมสังคมที่จะพึงมีจะไปมีอะไรเหลือหลอ
......มาชวนไปฝึกหัดพักใจ กับฝ่ามืออรหันต์ ...สมาธิออนไลน์ที่ไม่ต้องง้อเกจิอาจารย์ให้เมื่อยตุ้ม เชิญที่บ้านTaimahayan สร้างสุขสงบเย็น ด้วยตัวของเราเอง หากมีสาระมากพอช่วยVote และแสดงความคิดเห็นด้วยเด้อ.

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
reallemons วันที่ : 21/01/2008 เวลา : 08.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/reallemons

ขอบคุณเรื่องราวอย่างมากค่ะ
คนประเภทเรื่อง ที่ 1 มีให้เจออยู่มากมาย . .
พวกที่ยังฟังไม่จบ บอกว่ารู้แล้วๆ แต่มันรู้ไม่หมด มันรู้คนล่ะเรื่อง . .
ส่วนคนประเภทเรื่องที่ 2 ไม่อยากกล่าวถึง เด๋วลูกปืนมันจะมาถึงตัว 5 5 ...

ปล. คนไทย อย่าวัดค่าของคนที่ปริมาตร ไม่เช่นนั้นแล้ว . . จะเป็นอย่าที่เห็น นายกไทย ตัวใหญ่ๆๆๆๆๆ หุหุ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
มนต์อักษรา วันที่ : 21/01/2008 เวลา : 08.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/monauksara
"ความฝันเมื่อวานนี้  อาจจะเป็นไปได้ในวันนี้  และกลายเป็นจริงในวันพรุ่งนี้"

สวัสดียามเช้าค่ะ คุณปิรันยา

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีดีที่นำมาเล่าสู่กันฟังนะคะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน