• ปราณชลี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nara_chumsak@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-19
  • จำนวนเรื่อง : 201
  • จำนวนผู้ชม : 407177
  • ส่ง msg :
  • โหวต 359 คน
นัยน์ตามีตีน
ร่วมเปิดดวงตาเสาะแสวงหาแก่นแท้ชีวิตประดับใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/narapong-sak
วันพุธ ที่ 25 พฤษภาคม 2554
Posted by ปราณชลี , ผู้อ่าน : 3753 , 09:24:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน BlueHill โหวตเรื่องนี้

'ปู่เย็น' เป็นอยู่อย่าง 'เฒ่าทระนง'

วันที่ ๑๒ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๕๑ ชายผู้ได้รับสมญานามว่า ‘เฒ่าทระนงแห่งลุ่มน้ำเพชรบุรี’ ลาจากโลกนี้ไปอย่างเงียบๆ ด้วยอาการหัวใจล้มเหลว หยุดการเคลื่อนไหวทุกอย่างไว้ที่อายุ ๑๐๘ ปี

สังขารของเขาถูกฝังแนบธรณีไว้ที่ตำบลท่าแร้ง อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี

ก่อนจะเสียชีวิตเพียงไม่กี่วัน วรเทพ บุญยัง อาจารย์วิทยาลัยเทคโนโลยีและอุตสาหกรรมการต่อเรือ พระนครศรีอยุธยา หัวหน้าทีมต่อเรือพระราชทานและทีมงาน เป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่ได้มีโอกาสสัมผัสรอยยิ้มของเขาที่ชมว่าต่อเรือได้สวยและใหญ่กว่าเดิม

“กูจะอยู่อีก ๑๐๘ ปี และจะตายบนเรือลำนี้”

กังวานคำที่พูดติดตลกขณะสนทนายังคงลอยล่อง ก่อนที่ไม่นานกาลต่อมา จะมีผู้พบร่างของเฒ่าทระนงแห่งลุ่มน้ำเพชรบุรี นอนหมดสติในเรือคู่ชีพเมื่อช่วงเช้าวันที่ ๑๒ ตุลาคม ด้วยเกิดอาการช็อคหมดสติ นอนนิ่งไม่รู้สึกตัว ชีพจรเต้นแผ่วเบา และระหว่างการเดินทางส่งโรงพยาบาลพระจอมเกล้าเพชรบุรี ชีพจรเขาหยุดเต้น พยาบาลจึงรีบให้ยากระตุ้นหัวใจและปั๊มชีพจร แต่ในที่สุดก็ไม่สามารถยื้อยุดชีวิตไปได้

‘ปู่เย็น’ หรือ ‘นายเย็น แก้วมณี’ เสียชีวิตอย่างสงบเมื่อเวลาประมาณ ๑๐.๓๐ น. ทิ้งไว้แต่เรื่องเล่าขานที่กลายเป็นตำนานแห่งสายน้ำและกาลเวลาแก่ผู้คนรุ่นต่อๆ ไป

……………………………………..

สิงหาคม ๒๕๔๘

สงัดแห่งราตรี ณ ลำน้ำเพชรบุรี

ละลอกคลื่นพลิ้วไหวตามแรงลมและเริงน้ำ สรรพสิ่งรอบข้างอาบอิ่มอยู่ในม่านหมอกราตรีที่ประดับด้วยดวงดาวและพราวแสงไฟยามค่ำคืนสะท้อนเงาวูบไหวรายเรียง ห้วงขณะภาพของเรือพระราชทานสีน้ำตาลที่ถูกปกคลุมด้วยผ้าใบสีขาวบนประทุน กลับขาวโพลนโดดเด่นท่ามกลางความมืดมิดก่อนฟ้าจะสาง

สองมือของเฒ่าชราหลังโกงผมสีดอกเลา สวมกางเกงขาสั้นคั่นเอวด้วยผ้าโสร่ง โพกหัวด้วยผ้าขาวม้าลายตาหมากรุก อาศัยเรือเป็นฐานที่มั่นของชีวิต ยังคงกระทำภารกิจการงานที่หล่อเลี้ยงชีพ ด้วยการค่อยๆ สาวเส้นสายอวนเพื่อเพ่งพินิจหาปลาที่อาจหลงพลัดมาติดในข่ายที่ถูกวางไว้ตั้งแต่หัวค่ำ ณ มุมหนึ่งของลำน้ำเพชรบุรี ขณะบางคราก็ใช้มืออันเหี่ยวย่นหยิบขยะปัดเศษสวะที่ติดอยู่ในข่ายทิ้งออกไป

ว่างเปล่า, ทั้งข่ายดักปลาที่ไร้เงาปลา

และว่างเปล่า, ทั้งดวงตาที่คงมองเหม่อไปยังสายน้ำเวิ้งว้างเบื้องหน้าอย่างมิไหวหวั่น

“เช้านี้ไม่ได้ปลาอีกแล้ว” รำพึงหลังเก็บกู้อวนเสร็จเรียบร้อย อวนถูกวางกองไว้มุมหนึ่งบนลำเรือ ชายเฒ่าจับค้ำถ่อเพื่อบังคับเรือให้ลอยล่องไปยังจุดหมายคือใต้สะพานลำใย บางคราก็ใช้ไม้พายเมื่อผ่านกระแสน้ำลึกและเชี่ยว กระทั่งมาได้ครึ่งทางจึงลอยลำเรือพักเหนื่อยอยู่ใต้พรรณไม้เขียวสด มวนใบยาสูบ แล้วนั่งนิ่งทอดสายตาทัศนาไปยังเวิ้งลำน้ำเพชรบุรีที่อุดมด้วยสาหร่ายใต้น้ำ และเศษขยะที่ลอยฟ่องอยู่เหนือน้ำเป็นระยะๆ

ครุ่นคิดหรือวาดหวังสิ่งใดคงไม่มีใครรู้ได้ แต่สังคมกลับรับรู้ว่าเพลาไม่นานมานี้เองที่ธารชีวิตของ ‘เย็น แก้วมณี’ หรือ ‘ปู่เย็น’ เฒ่าทระนงแห่งลำน้ำเพชรบุรีถูกกล่าวขานอย่างชื่นชม กระทั่งนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงสู่ชีวิต ทั้งเงินทอง เกียรติยศชื่อเสียง และสิ่งของอื่นๆ ประดามี รวมถึงบ่อเกิดของคำถามอีกมากมาย

ใครจะรู้บ้างว่า? ชายคนหนึ่งที่มีอายุกว่าหนึ่งร้อยปี ที่ผ่านพ้นทั้งความทุกข์ยาก ความสูญเสีย และการเผชิญความมีชื่อเสียงอย่างฉับพลันดังภาพฝัน ได้ผจญเผชิญสิ่งใดมาบ้างในชั่วชีวิต กว่าจะหยัดยืนอย่างทระนงได้เช่นวันที่โลกได้รับรู้เรื่องราวของเขาในอีกแง่มุมหนึ่ง

ภายใต้รอยยิ้มและเสียงหัวเราะอันเป็นปกติวิสัย กับภาพชายชราหลังงองุ้มนั่งนิ่งอยู่บนลำเรืออย่างเงื่องหงอย งำไว้ด้วยความเหงาบาดลึก เศร้าอย่างเย็นเยียบ และเงียบงันถึงก้นบึ้งหัวใจ แท้แล้วได้สะท้อนสาระใดของชีวิตคนคนหนึ่ง? ฉายฉานภาพรวมของผู้คนแห่งยุคสมัยได้เช่นใด? และได้ทิ้งตะกอนความคิดใดให้แก่ผู้คน? ก่อนที่จะทิ้งสังขารลาโลกไป

“เหนื่อย ปีหน้าตายแล้ว ตายแล้วก็เอาไปฝังที่ท่าแร้ง”

‘ปู่เย็น’ เอื้อนเอ่ยคำนี้เป็นหลายครั้งภายใต้น้ำเสียงที่แหบพร่าและสังขารค่อนข้างเหนื่อยล้า นับจากที่ได้ลงเรืออีกครั้งหนึ่งในเดือนสิงหาคม ๒๕๔๘

เรือพระราชทานขนาดความกว้าง ๑.๕๐ เมตร ยาว ๖ เมตร พร้อมประทุน มีหลังคากันแดดกันฝนได้ นับเป็นความโอ่อ่าของแกเป็นที่ยิ่ง

ทุกเช้าที่ตื่นนอนหลังจากม้วนม่านมุ้งพับเก็บแล้ว สิ่งแรกที่จักกระทำคือการหยิบเก็บเศษใบไม้กิ่งไม้ที่ร่วงหล่นบนเรือออกไป พร้อมกับใช้ผ้าผืนเก่าคอยเช็ดถูคราบเปรอะเปื้อนจนพื้นเรือมันวาว มองเข้าไปในห้องบนลำเรือมีสิ่งของเครื่องใช้ประดามีที่สมควรแก่อัตภาพ ทั้งกะละมัง ช้อน ชาม น้ำพริกน้ำปลา และที่ขาดไม่ได้ คือหวีกล้วยน้ำว้าที่มักแขวนไว้เพื่อเป็นเสบียงกรัง

ไม่นานมานี้ คลื่นความเปลี่ยนแปลงถาโถมเข้าหาอย่างมิได้ทันตั้งตัว !!

ชีวิต ‘ปู่เย็น’ เปลี่ยนไป ถึงขั้นยอมละทิ้งเรือที่เป็นทั้งบ้านและห้องรับแขก หลบหนีความวุ่นวายไปใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านลูกบุญธรรมหน้าวัดลาดในตัวเมืองเพชรบุรี พร้อมกับซื้อรถจักรยานไฟฟ้ามาซิ่งเล่น ซื้อรถกระบะมาหัดขับ และ/หรือการไปเดินเฉิดฉายในสถานที่ห่างไกลตัวคนเดียว

แต่ท้ายที่สุดแล้ว แม้นมีคำ ‘สายน้ำไม่ไหลกลับ’ แต่ชีวิตของเฒ่าชรา ๑๐๖ ปี กลับกล้าที่จะตัดสินใจหวนคืนสู่อ้อมกอดสายน้ำเพชรฯ สู่วิถีดั้งเดิมอีกครา อาจเพียงเพื่อผจญความจริงแท้ของชีวิต และการเลาะเลียบไปบนสัจธรรมชีวิตที่ได้ประสบ ปลดปมเงื่อนหลุมพรางที่ถูกขุดทำให้แกพลาดพลั้งตกไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง

ถึงวันนี้สภาพร่างกายของ ‘ปู่เย็น’ ร่วงโรยไปตามกาลเวลา

หลายคนเชื่อว่าการลงเรือสู่ลำน้ำเพชรครั้งนี้คงจะเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนละสังขารอย่างสงบและทระนง

คำถามคือ ปู่ตายแล้วทำไมต้องนำร่างไปพักพิงไว้ที่ท่าแร้ง?

มุมสวยงามหนึ่งของ...ลำน้ำเพชรบุรี

ภาพเรือพระราชทานที่ถูกปกคลุมด้วยผ้าใบสีขาวบนประทุน โดดเด่นกลางลำน้ำ

'บ้านหลังสุดท้าย' ของ...ปู่เย็น

'ปู่เย็น' ครั้งยังมีชีวิตอยู่ ขณะเดินทางไปยัง 'กุโบร์ท่าแร้ง' และยืนนิ่งดั่งครุ่นคิดสิ่งใด... 

นั่งพักปล่อยอารมณ์ที่ศาลาไม้ ณ กุโบร์ท่าแร้ง

'ปู่เย็น' หรือ 'นายเย็น แก้วมณี' ผู้เป็นตำนาน...

 

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
นายครก วันที่ : 26/05/2011 เวลา : 00.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/naykrok
เมื่อมั่งมีมากมายมิตรหมายมอง  เมื่อมัวหมองมิตรมองเหมือนหมูหมา  เมื่อไม่มีมิตรเมินไม่มองมา  เมื่อมอดม้วยแม้หมูหมาไม่มามอง

ปู่เย็นจากไป... พร้อมกับความสวยงาม ความสะอาดและสดใสของแม่น้ำเพชรในวันนี้ ที่เห็นได้อย่างชัดเจนก็คือ บริเวณสะพานลำใย สะพานที่ ปู่เย็นเคยใช้เป็นที่พำนักหลบแดดฝนครับน้าย่อง...

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ชบาตานี วันที่ : 25/05/2011 เวลา : 18.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

เฒ่าทรนง คือ ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเมืองเพชรบุรีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
คนริมคลอง วันที่ : 25/05/2011 เวลา : 15.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konrimklong
เสียงจากประชาชนกลุ่มน้อยของประเทศไทย

...ปู่เย็น "ตำนาน"ของเฒ่าทรนงแห่งลุ่มน้ำเพชรบุรี...

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
BlueHill วันที่ : 25/05/2011 เวลา : 11.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

มีไม่กี่คนหรอกครับในยุคสมัยนี้ที่เมื่อได้จบชีวิตลงไปแล้ว
เรื่องราวยังเป็นที่เล่าขานของชนร่วมสมัย

ปู่เย็นเป็นหนึ่งในจำนวนนั้นครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
วิตามินบี วันที่ : 25/05/2011 เวลา : 10.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


เรื่องราวของปู่เย็น
ทำให้เราได้แง่คิด
กับการดำเนินชีวิต
ได้มากมายเหลือเกินค่ะพี่

คนไทยคงลืมชายชราผู้นี้ยาก

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

เหมือนสายลม

บทเพลงประกอบหนังสือจิตวิญญาณระหว่างขุนเขา บูโด-สันกาลาคีรี โดยชุมศักดิ์ นรารัตน์วงศ์

View All
<< พฤษภาคม 2011 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        



[ Add to my favorite ] [ X ]