• ปราณชลี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nara_chumsak@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-19
  • จำนวนเรื่อง : 201
  • จำนวนผู้ชม : 407579
  • ส่ง msg :
  • โหวต 359 คน
นัยน์ตามีตีน
ร่วมเปิดดวงตาเสาะแสวงหาแก่นแท้ชีวิตประดับใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/narapong-sak
วันอังคาร ที่ 16 เมษายน 2556
Posted by ปราณชลี , ผู้อ่าน : 2419 , 08:06:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน chalee , ชบาตานี และอีก 2 คนโหวตเรื่องนี้

 

๓ ปีต่อมา...

500 days 1500 miles เรื่องจริงของลูกผู้ชายชื่อ ‘รัฐภูมิ อยู่พร้อม’

“เมื่อแม่และหลานสาวของเขาถูกฆ่าตาย ความแค้นที่ถูกพรากผู้เป็นที่รักบีบคั้นให้เขาพยายามดิ้นรนให้พ้นความทุกข์อันใหญ่หลวง ต้องทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดยิ่งกว่าที่เคยทำมาในชีวิต แม่อยากเที่ยวภาคใต้ ถ้าเช่นนั้นเขาจะพายเรือพาแม่เที่ยวเพื่อตอบแทนคุณ เขาจึงเริ่มเดินทาง โดยไม่เคยคาดคิดว่า สิ่งที่ทำยาวนานมากว่า ๕๐๐ วัน จะกลายเป็นตำนานแห่งท้องทะเลไทย เป็น ๑๕๐๐ ไมล์ที่ยังไม่มีใครเคยไปถึง...”

ผู้บรรยายชายเสียงทุ้มบรรยายเปิดเทปแรกของรายการ ๕๐๐ วัน ๑๕๐๐ ไมล์ ทางไทยทีวีสีช่อง ๙ ซึ่งดำเนินการผลิตโดยบริษัท PANORAMAWORLDWIDE อย่างชวนสนใจยิ่ง ในขณะภาพที่นำเสนอค่อยๆ ร้อยเรียงภาพตามคำบรรยาย และเน้นไปที่ภาพชายคนหนึ่งที่ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเครา ผมรกรุงรัง กำลังพายเรือคายัคเผชิญคลื่นทะเลหนักหน่วง เป้าหมายสำคัญของการเดินทางครั้งนี้คือการ ‘พาวิญญาณแม่เที่ยวทะเล’

 “เพราะงานและความไม่ลงตัวของชีวิต ทำให้เขาผัดผ่อนวันเวลาที่จะพาแม่เที่ยวไปในที่ต่างๆ แต่แล้วแม่ก็ต้องจากไปก่อนวัยอันควร ด้วยเหตุอันไม่บังควร เรื่องราวและความรู้สึกในอดีตกลับกลายเป็นแรงกดดันอันใหญ่หลวง และแรงกดดันอันนั้นเป็นเหตุให้เขาทำเรื่องอันเหลือเชื่อในสายตาของคนอื่น พายเรือคายัครอบทะเลไทย ใครๆ มักจะถามเขาว่า ทำไปทำไม เขาก็มักจะตอบว่า พาแม่เที่ยว แต่ลึกๆ ในใจแล้ว นี่คือหนทางที่จะปลดปล่อยทุกข์อันแสนสาหัสแม้รู้ว่าจะไม่สามารถนำแม่กลับมาได้ แต่ก็ทำให้เขาได้คำตอบว่า ความรักที่เขามีให้แม่ยังคงอยู่ในใจของเขาเสมอมา”

นิรุตติ์ ศิริจรรยา ผู้ดำเนินรายการ เกริ่นนำเข้าสู่รายการ...

ภาพค่อยๆ นำผู้ชมดิ่งลึกสู่เรื่องราวของความรัก ความผูกพัน การสูญเสีย การต่อสู้กับตนเอง ฯลฯ โดยเน้นหนักไปที่ภาพชายหนุ่มใบหน้าเกลี้ยงเกลา ผมสั้น คิ้วคมเข้ม ในชุดเสื้อแขนยาวสีขาว ผูกเนคไทเรียบร้อย ขณะอยู่ร่วมในงานศพของแม่และหลานสาว

 

 

 

“ทำไมเรื่องราวแบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับแม่ผม”

“ทำไมแม่ผมต้องถูกใครสักคนหนึ่งมาทำร้ายขนาดนี้”

“ผมเป็นลูกผู้ชายประสาอะไร ทำไมผมดูแลแม่ผมไม่ได้”

“ผมรู้สึกเหมือนกับว่าผมผิด ผิดแล้วผิดอีก ผิดแล้วผิดอีก”

หลากหลายคำระบาย หลายหลากความรู้สึกจากเขา ‘รัฐภูมิ อยู่พร้อม’ ซึ่งต่อมาแปรเป็นสิ่งที่ยิ่งคับแค้นเมื่อได้รู้ความจริงว่า ผู้ที่ฆ่าแม่และหลานก็คือ ‘เพื่อนสนิท’ ของเขาเอง

“ผมจะต้องตอบแทนเขา แล้วก็จะต้องเป็นฝันร้ายของครอบครัวเขาเหมือนที่ครอบครัวผมกำลังฝันร้ายเช่นเดียวกัน เล่าได้นะว่าเวลาที่นิ้วเราไปอยู่ในไกปืนแล้ว มันพร้อมที่จะยิงออกไป แล้วยิ่งเป้าหมายของเราเป็นเป้าหมายที่เราเกลียดมากๆ มันแน่นอน” เขาหล่นคำในอาการปวดร้าวและนัยน์ตาสุดอาฆาต

อย่างไรก็ตาม เป็นที่โชคดีว่า ทุกครั้งที่เขาจะทำเช่นนั้น มักจะมีเหตุการณ์บางเหตุการณ์มาระงับเสมอ แต่ในเมื่อรู้สึกว่าตัวเองทำร้ายใครไม่ได้ ทั้งที่พยายามแล้วพยายามอีก เขาจึงตัดสินใจว่าถ้าเช่นนั้นตัวเองไม่ควรอยู่ และที่สำคัญ สิ่งที่รักที่สุดก็จะเอาไปด้วย

“ผมตั้งใจว่าจะพาเมีย พาลูกทั้งสองคนไปพร้อมกับผมเลย คืนนั้นเป็นคืนที่สำคัญมากสำหรับผม ผมเข้าไปเอาปืนกระบอกหนึ่งขึ้นไปที่ห้องภรรยาผม และลูกสาวผมยังตัวเล็กๆ อยู่เลย ชั่วโมงนั้นเป็นชั่วโมงที่สำคัญมาก ผมยืนอยู่เป็นสองสามชั่วโมงได้ ผมรีบลงมาเลย เพราะผมรู้สึกว่าผมกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย มันเปลี่ยนไปหมดเลย ผมลงมาแล้วก็รีบไปที่สะพานพระรามแปด แต่คืนนั้นที่ผมไปยืนนั้น ผมมีคำถามที่สำคัญที่สุดไปถาม ผมยืนถามว่าผมจะปลดความทุกข์ได้อย่างไร”

สุดท้ายคำตอบที่เขาได้รับคือ ต้องทำเรื่องยิ่งใหญ่ให้มาก ใหญ่ยิ่งกว่าที่ชีวิตเคยคิดมาด้วยซ้ำไป จึงค่อยๆ ขึ้นรูปโครงการที่ตัดสินใจจะทำ

กระทั่งครบรอบ ๓ ปีการเสียชีวิตของแม่วันที่ ๒๘ สิงหาคม ๒๕๔๕ โครงการอันเหลือเชื่อก็เริ่มขึ้น โดยมีจุดเริ่มต้นการเดินทางช่วงเช้าตรู่จากแม่น้ำกระบุรี บริเวณคอคอดกระ จังหวัดระนอง หลังตักบาตรและอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลไปให้แม่ การเดินทางก็เริ่มต้นจากท่าน้ำบริเวณศาลพ่อตา ขณะมีเพียงภรรยา ลูก และเพื่อนสนิทเพียงไม่กี่คนที่ไปส่ง ณ จุดเริ่มต้น  

จากภาพวันแรกที่ปรากฏ คือชายคนหนึ่งที่ไม่ประสีประสากับการพายเรือคายัค เพราะไม่เคยพายมาก่อนในชีวิต และเรือคายัคสีส้มอมเรืองที่จะใช้ในการเดินทางก็เพิ่งได้มาเพียง ๑ วันก่อนการเดินทาง เขาจึงมีท่าทีเก้ๆ กังๆ เหมือนไม่มั่นใจ ช่วงทดลองขึ้นซ้อมพายเหมือนเรือจะล้มมิล้มแหล่ ไม่ว่าจะเป็นการพายหรือการทรงตัว ล้วนดูยากยิ่งนักสำหรับเขา ดูทุลักทุเลไปหมด

“ยิ่งใกล้เวลาที่จะตัดสินใจเดินทาง เป็นช่วงที่ลำบากใจสุดๆ เลยครับ ผมได้แต่กอดลูกไว้ พยายามจะกอดเขาไว้นานๆ”

เพียงเดินหันหลัง เขาได้ยินเสียงลูกร้องตาม แต่ไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับไปมอง เพราะว่าถ้าหันกลับมาเห็นลูกๆ คงไปต่อไม่ได้แน่นอน

“หลังจากนี้เป็นต้นไป ระยะเวลาที่เรามองว่าจะใช้กันสองปี ผมเองก็ไม่แน่ใจเลยว่าจะได้กลับมาอีกหรือไม่ ยิ่งทอดเวลาออกไป ยิ่งเป็นช่วงทรมานใจ”

เมื่อเรือคายัคลำเล็กล่องลอยอยู่ในเวิ้งน้ำกว้างใหญ่ คำสุดท้ายที่เขาตะโกนบอกภรรยาคือ “ยังไงแล้วก็จะกลับมาหาให้ได้นะครับ”

ยิ่งพายจากมายิ่งใจหาย กลายเป็นความสับสนไปหมด ยิ่งไปไกลยิ่งสลด ชะตาชีวิตช่างเดียวดาย

“ในใจคิดว่าเราคงต้องตายแน่ๆ แล้ว” รัฐภูมิ อยู่พร้อม บอกเล่าความรู้สึกก่อนการเดินทางครั้งสำคัญในชีวิต

 

 

 

เวลาผ่านไป... ผ่านช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่เกือบตัดสินใจยกเลิกภารกิจการเดินทาง ด้วยเหนื่อยล้า ป่วยไข้ และเจ็บปวด ในที่สุดเขาก็สามารถทำตามปรารถนาได้สำเร็จ โดยระหว่างการเดินทางครั้งสำคัญของชีวิต นอกจากได้ผ่านพบประสบการณ์มากมายแล้ว ยังได้พบปะผู้คนจำนวนมาก ซึ่งต่อมาหลายคนที่เขาเรียกติดปากว่าเป็น ‘เทวดา’ ที่ได้ช่วยเหลือชีวิตเขาไว้ นับตั้งแต่เทวดาคนแรก ‘พี่เชี่ยม’ แห่งคอคอดกระซึ่งรับจ้างวิ่งเรือไปมาในแม่น้ำกระบุรี จากนั้นมีอีกหลายคน หลายกลุ่ม ไม่ว่าจะเป็น ‘โกเล็ก’ ที่พบกันแถวปากน้ำระนอง ‘โกเด้ง’ ‘มูฮัมหมัด’ ‘บังหยัน’ แห่งบ้านราชกรูด ‘ดิเรก’ เกาะหาดทรายดำ ‘นิกร’ แม่น้ำละอุ่นฯลฯ

และหนึ่งในจำนวน ‘เทวดา’ ของเขากลายเป็นเงื่อนไขหนึ่งที่ทำให้เขาต้องก่อตั้ง ‘มูลนิธิ 1500 ไมล์’ ขึ้นมา

 

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3 ปราณชลี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
chalee วันที่ : 16/04/2013 เวลา : 23.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee
This land taught me the value of life.

หนึ่งชีวิต
สร้างร้อยบทเรียนชีวิต ให้กับผู้คนอีกนับร้อยนับพัน
และนี่คือที่สุดแห่งคุณค่าของหนึ่งชีวิต
...
ชาลี
๑๖ เมษายน ๒๕๕๖

ความคิดเห็นที่ 2 ปราณชลี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ชบาตานี วันที่ : 16/04/2013 เวลา : 21.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

ท้ายที่สุด ก็ทึ่งในการตัดสินใจสุดท้ายของเขา

ความคิดเห็นที่ 1 ปราณชลี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 16/04/2013 เวลา : 16.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ชีวิตเป็นเช่นนี้เสมอครับ
บางครั้งก็ยากจะเข้าใจในความหมาย

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

เหมือนสายลม

บทเพลงประกอบหนังสือจิตวิญญาณระหว่างขุนเขา บูโด-สันกาลาคีรี โดยชุมศักดิ์ นรารัตน์วงศ์

View All
<< เมษายน 2013 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        



[ Add to my favorite ] [ X ]