• เพียงถ้อยคำ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : siam_saaa@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-01-09
  • จำนวนเรื่อง : 18
  • จำนวนผู้ชม : 12811
  • ส่ง msg :
  • โหวต 5 คน
แงซาย
ก้มเก็บความรู้สึก
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/ngzaie
วันพฤหัสบดี ที่ 9 มิถุนายน 2554
Posted by เพียงถ้อยคำ , ผู้อ่าน : 361 , 14:31:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

    พรากแผ่นดินสายฝน หล่นสายโปรยปราย หายนะรินใหล ไม่ลดละปิ่มว่าจะ  โลกพังภินท์ทะลัก ทะลายหมายยะเยือกกาย ละลายสิ้นสะทกฟ้า สะเทือนดินดับดาวดิ้น ถ้วนถิ่นไปสายน้ำ ที่ฉ่ำเย็นร้อนรุ่มเช่น ดั่งกองไฟสำลัก ความอาลัยปนเปื้อนใน ซากน้ำตามหาฝน ที่โถมถั่งท่วมท้นบัง ไม่เห็นฟ้าเลือนลั่น พรั่นผวารอยนัยน์ตา หวาดขณะสายฝน ที่หล่นสายยังโปรยปราย ไม่ลดละรินใหล หายนะฤาว่าจะ พรากแผ่นดิน ....

อ่านต่อ

Posted by เพียงถ้อยคำ , ผู้อ่าน : 418 , 14:28:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ......................... ทิ้งคำถามเอาไว้ตรงนั้นเดินตามดวงตะวันที่เบ่งบานแสงเสพสัมผัสทั้งเส้นรุ้งและเส้นแวงมีบางสิ่งแอบซ่อนแฝงในความเงียบงัน  ดูสิโลกกำลังกวักมือเรียกอีกเสียงเพรียกกระซิบแว่วจำนรรจ์เดินออกมาเพื่อจะเข้าไปในนั้นนัยใจสะทกสั่นและคืนวันพรั่นบอบบาง   สีท้องฟ้าใช่ว่าจะมีสีฟ้าเดียวเวิ้งทุ่งฝั่งทะเลเขียวไม่เปลี่ยวร้างเหมยหมอกพรางสายตาดุพร่าลางหากทว่าตาน้ำค้างไม่สร่างเย็น   เลิกแบกโลกแล้วออกมา....

อ่านต่อ

Posted by เพียงถ้อยคำ , ผู้อ่าน : 443 , 14:24:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  สงขลาบ้านผมฝนลมกระหน่ำจากรุ่งจรดค่ำทะมึนดำระส่ำส่าย  ลมพาคลื่นตลบฝั่งประเคนคลั่งยังผืนทรายต้นสนล้มกองก่ายเกลื่อนกระจายบนหาดงาม   ฝนลมระดมซัดประหารหัตอย่างครั่นคร้ามละลอกเล่าเข้าติดตามก้องประสานสะท้านเมือง   หนึ่งพฤศจิกาในห่าฝนอลวนล้นคายเคืองมรสุมรุมเอาเรื่องความรุ่งเรืองหายวับไป   ทึ้งรากกระชากต้นโกลาหลไร้แสงไฟพนาสูญพิลาปไกลเสียงร่ำไห้ระงมงำ    สีของฟ้ายังขาวซีดลมยังกรีดเสียงหม่นพรำทะมึนคลื่นยังตอก....

อ่านต่อ

Posted by เพียงถ้อยคำ , ผู้อ่าน : 442 , 14:20:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

              วิกลสติมองคนบ้าแล้วอิจฉาชะมัดยาดเห็นคนดีแล้วอนาถเกินคาดเหลือรุ่มร้อนเร่าเขย่าชีวิตกันเป็นเบือคนบ้าเดินย่ำก็เพื่อชมโลกงาม   ไม่หาเก็บแค่หากินอย่างหมิ่นเหม่ไม่คิดเล่ห์คิดหวงทะลวงทรามไม่คิดก่อนคิดหลังให้ครั่นคร้ามเหม่อมองตามสิ่งที่เห็นที่เป็นไป   เหนื่อยก็หยุดพักเอนลงตรงข้างหน้าไม่ไขว่คว้าเมลื่อยมล้าผวาไกลเดินแจกรอยยิ้มพริ้มเพราเขย่าใจคืนจะสั่นวันจะไหวใช่นำพา   คนดีผู้แหวกว่ายขยายนรกห่มคลุ....

อ่านต่อ

Posted by เพียงถ้อยคำ , ผู้อ่าน : 347 , 14:17:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                กอบกอบเก็บ กอบกรรม กอบโกยด้วยดวงจิต กระหายโหย ระโรยร่ำระริกรื่น ระเริงคืน ละเลงวันถะถั่งฝัน กระทั่งมัน เป็นของเรา  ด้วยดวงจิต เฝ้าแต่คิด ทะยานอยากมีมักมาก ที่หมักหมม ถมทับเข้าเรื่องบางเรื่อง คิดทำไม ให้เปลืองเปล่าเอ้าเร็วเข้า เติมฝันสาน บานตะไท           ...................   แบให้ออก  ปอกและลอก ให้เห็นจริงทุกข์-ทุกสิ่ง ด้วยใจนิ่ง  จึงหยุดไหวมีเกิดขึ้น มีมีอยู่ มีดับไปอยู่ที่ใจ เราใช่....

อ่านต่อ


/4