• ชินเดช
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : newzybless@yahoo.co.th
  • วันที่สร้าง : 2010-08-16
  • จำนวนเรื่อง : 43
  • จำนวนผู้ชม : 63940
  • ส่ง msg :
  • โหวต 65 คน
หนุ่มพล
เงียบๆกับภาษาใจ...
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/nhumphol
วันพุธ ที่ 29 สิงหาคม 2555
Posted by ชินเดช , ผู้อ่าน : 553 , 22:37:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

          4.   ความรัก..อาจไม่มีความหมายอะไรเลยสำหรับคนที่ได้รับมันอย่างชาชินแต่มันมีค่ามากมายสำหรับคนรู้ซึ้งถึงค่า   ชีวิตนั้นสั้นนัก... อีกไม่นาน..อรุณก็จะรุ่งแล้วจะได้เห็นดวงตะวันในวันพรุ่งนี้อีกหรือไม่ไม่ใช่เรื่องสำคัญ..ผมอาจไม่มีค่าสำหรับใครๆแต่มีค่าหัวสำหรับศัตรู นับหมื่นนับแสน   กับกาลเวลากับเข็มนาฬิกากับการเปลี่ยนแปลงมันยากที่เราจะหยุด ไม่ว่าจากจุดใดที่เริ่มต้นจะต้องมีการลงตัวแล....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 26 สิงหาคม 2555
Posted by ชินเดช , ผู้อ่าน : 525 , 23:00:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ถ้า...วันหนึ่งวันใด..หากเรา..ต้องจากกันไป.....................เหมือนหยาดน้ำค้าง  ยามต้องแสงตะวันผมก็คงไม่ต่างจากยอดหญ้า..คงได้แต่ร้องร่ำ คร่ำครวญ..ดั่งจิ้งหรีดกรีดเสียงร้องหา หยาดน้ำค้าง…ไปจนตายเป็นความเจ็บปวดรวดร้าวที่สุดของชีวิตเพราะคุณดั่งหยาดน้ำค้างที่ทำให้ต้นหญ้าต่ำต้อยรู้สึกหวงแหนเพราะไม่ใช่หยาดน้ำค้างหรอกหรือที่มาช่วยสร้างความชุ่มชื่นสร้างชีวิตชีวาให้กับต้นหญ้าแม้จะเพียงชั่วเวลาสั้นๆของวัฏจักร....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 15 สิงหาคม 2555
Posted by ชินเดช , ผู้อ่าน : 627 , 18:53:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

2.คุณ..รักผมบ้างไหม..?อยากถามจากใจคุณความจริงสอนให้ผมรู้จักชีวิตในสังคมที่พร้อมกว่า  มีดวงตะวันมากมายให้เลือกย่อมต่างกับดวงดาว แสงริบหรี่ในดงพงไพรซึ่งอาจวูบดับจากกระแสลมแรง..ได้ทุกเมื่อจึงไม่เคยประมาททั้งในหน้าที่และชีวิตส่วนตัวคำของครูฝึกก้องอยู่ในหูเหมือนเสียงเพรียกจากโรงเรียนการรบแม้จะนานหลายปีมาแล้ว..แต่ก็ไม่เคยลืมการรบในป่าเราไม่อาจคาดเดาอะไรได้ ทุกสิ่งอาจเกิดขึ้นชั่วเสี้ยววินาทีความเป็น ความตาย....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 11 สิงหาคม 2555
Posted by ชินเดช , ผู้อ่าน : 463 , 12:47:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

                                                             เมื่อเยาว์วัย...คืนที่นั่งร้องไห้จะมีใคร คอยปลอบขวัญดึกแล้วใครใครก็หลับกันทั้งนั้นมีแค่ฉัน นั่งไหวหวั่นอยู่คนเดียวเหลียวมองรอบรอบข้างในความมืดอ้างว้างสุดเฉลียวแล้วก็มีแม่เพียงคนเดียวไล่ความเปล่าเปลี่ยวปลอบฉัน..คืนฝันร้าย.................................แด่ยายและแม่...ผู้เป็นแม่คนเดียวในชีวิต....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 5 สิงหาคม 2555
Posted by ชินเดช , ผู้อ่าน : 727 , 08:27:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

1.เป็นความปวดร้าวของ..น้ำค้างเป็นความอ้างว้างของ..ยอดหญ้าเมื่อดวงตะวันแผดแสงจนน้ำค้าง ระเหยหายไปยอดหญ้าจึง โศรกเศร้าน้ำค้าง..ร้องร่ำไห้..บางสิ่งเติบใหญ่บางสิ่งดับสลายภายใต้สิ่งเดียวกันกาลเวลา..ทำงานของมันอย่างซื่อสัตย์นี่คือ..ความจริง.......................

อ่านต่อ


/1