• ชินเดช
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : newzybless@yahoo.co.th
  • วันที่สร้าง : 2010-08-16
  • จำนวนเรื่อง : 43
  • จำนวนผู้ชม : 63923
  • ส่ง msg :
  • โหวต 65 คน
หนุ่มพล
เงียบๆกับภาษาใจ...
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/nhumphol
วันจันทร์ ที่ 28 มกราคม 2556
Posted by ชินเดช , ผู้อ่าน : 639 , 17:34:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 6 คน ลูกแม่ลำดวน , เพียงลำพัง และอีก 4 คนโหวตเรื่องนี้

 

 

 

ดาวดวงเดียว

 

ตอน 3.

 

 คุณเงียบหายไป  ไม่มีข่าวคราวและจดหมาย 

ทำให้ช่วงปิดเทอมภาคฤดูร้อนของฉัน

เงียบเหงาเป็นที่สุด  ฉันรู้สึกเหงาและว้าเหว่อย่างที่ไม่ เคยรู้สึกมาก่อน 

จนหลายครั้งกลายเป็นคนเหม่อลอย 

เงียบขรึมไปจนคุณแม่จับสังเกตุได้

 

“เป็นอะไรหือปิ๊ก…ดูแกเงียบหงิมชอบกล  คิด อะไรก็อย่าให้มันเกินเลยนะลูก”

  คุณเงียบหายไปจริงๆ จนกระทั่งโรงเรียนเปิดภาคเรียนอีกครั้ง

  ฉันจึงได้รับจดหมายฉบับแรกของคุณ  คุณกล่าวขอโทษถึง เหตุผล

ที่ต้องหายเงียบไป  และเล่าถึงภารกิจในโรงเรียนที่คุณเลือกที่ไปสอนมา ด้วย 

ฉันยังจำได้ทุกถ้อยกระทงความของจดหมายฉบั้บนั้น

“มันเป็นโรงเรียนแห่งเดียวบนดอยสูง อาคารกั้นด้วยฝาขัดแตะหลังคามุง ด้วย

ใบตองตึงและหญ้าคารูปทรงโย้เย้เด็กๆเป็นชาวเขาที่ยากจน

สุขภาพค่อนข้างแย่เอามากๆหลายคนเป็นโรคขาดสารอาหารด้วยซ้ำ 

ไม่น่าเชื่อว่าในยุคที่โลกพัฒนากันด้วยเทคโนโลยีสูงสุด 

แต่ที่นี่กลับเหมือนเป็นอีกโลกหนึ่งที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง”ตอนนั้น

ฉันยังนึกภาพโรงเรียนของคุณไม่ออกเลย

“ปิ๊กจะเชื่อมั้ยเด็กๆ ร่วมร้อยแต่มีครูอยู่คนเดียว แกเป็นทั้งครูใหญ่ครูน้อย เสร็จ

ยังดีที่ไม่ต้องเป็นภารโรงเองเท่านั้น  แกเป็นคนพื้นเพที่ได้รับทุนพระราชทาน

จากในหลวงไปเรียนที่เชียงใหม่ แกเล่าให้ฟังว่า

มีครูสอบบรรจุมาลงทุกปี 

แต่ก็ไม่มีใครเคยอยู่ได้นานกว่าสองปี พอมีโอกาสทุกคนก็พากันย้ายไป

ในตัวเมืองที่เจริญกว่ากันหมด  ผมไม่แปลกใจนัก

เพราะในสภาวะและสภาพที่เป็นอยู่ 

นอกจากความทุรกันดารแห้งแล้งแล้วทุกคนยังต้องคอยระวังภัย

จากกองกำลังต่างชาติที่มักจะเข้ามาปล้น  หรือจับคนในหมู่บ้าน

ไปเรียกค่าไถ่ ทุกคนรักตัวกลัวตายด้วยกันทั้งนั้น 

ครูเฉินหรือครูเชิดในชื่อไทย

แกเลยต้องตกค้างอยู่กับโรงเรียนเพียงคนเดียวทุกครั้ง

ที่มีครูใหม่ขอย้ายแกทนกับวัฏจักรนี้มานาน 

เพราะแกเกิดและเติบโตที่นี่ 

แกจึงไม่คิดที่จะไปจากถิ่นกำเนิดของแก…มันเป็นความผูกพัน

และเป็นการทดแทนพระมหากรุณาธิคุณ”

คุณเล่าว่าอากาศหนาวเย็นมากต้องใส่เสื้อโอเว่อร์โค้ตตัวหนา

    ที่ไม่ค่อยได้ใช้ในเมือง แต่เด็กๆและชาวเขาที่ยากจน

เขาไม่มีเสื้อกันหนาวเนื้อดีราคาแพง

เพราะลำพังเสื้อที่ต้องสวมใส่ประทังกายในแต่ละวัน

ก็ยังปะชุนกันเกือบจะทั่วตัวแล้ว  พวกเขาต้องหาไออุ่นกันจากกองไฟ

เพื่อรักษาชีวิตตนเองจากการหนาวตาย

ผมเข้าใจความหมายของการมีชีวิตตามที่พ่อของคุณเคยบอกผมแล้ว

  บางที ที่นี่คือจุดหมายปลายทาง ที่ผมอยากจะสร้างแก่นสาร

สร้างความหมายให้กับชีวิตของตัวเอง ที่อยากจะทำเพราะที่ผ่านมา 

ไม่เคยได้รู้ ไม่เคยได้ทำอะไรทีมันนอกเหนือจากที่เคยรู้จัก วันแล้ววันเล่า

รอที่จะอ้วนตายคาเก้าอี้ เสพสุขกับความร่ำรวย ความฟุ้งเฟ้อ เห่อเหิม

กับความสุรุ่ยสุร่ายเท่าที่เงินจะซื้อได้   ที่นี่..หมู่บ้านแห่งนี้

สอนให้ผมได้เรียนรู้ชีวิต..คนที่แตกต่างจากแวดวงของผม

คนที่เขาไม่มีแม้กระทั่งข้าวจะกิน

ไม่ต้องถามถึงเสื้อผ้าชุดสวยๆ หรือความหวังอื่นใด

นอกจากนั้นผมควรแบ่งความหวัง

  แบ่งโอกาสที่ผมมีเหลือเฟือให้พวกเขาบ้าง  ใช่ไหม

ถ้านี่จะเรียกว่าอุดมการณ์ของคนเรา ผมอยากเห็นเด็กๆที่นี่ได้รู้หนังสือ

และมีชีวิตที่ดีกว่านี้…แกควรมีโอกาสมากกว่านี้ แม้จะไม่สามารถให้ได้

เท่าเทียมกับคนในเมืองใหญ่ ซึ่งแท้ที่จริง ก็เป็นพลเมืองของประเทศ

เช่นเดียวกับพวกเขานั่นแหละ…แต่ช่องว่างของโอกาส

มันถ่างและห่างกันเสียเหลือเกิน.. “

 

ฉันไม่ลืมที่จะเล่าเรื่องของคุณในจดหมายให้คุณพ่อคุณแม่ฟัง

สองปีต่อมา   ฉันก็เดินทางเข้าเรียนต่อที่กรุงเทพฯและสามารถ สอบ

เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยที่ตั้งความหวังไว้เป็นผลสำเร็จ..

เรารับรู้ข่าวคราวกันทางจดหมาย

  นานๆจึงจะได้พบกันสักครั้ง  แม้ตัวจะอยู่ไกลกัน 

แต่ความผูกพันบางอย่าง

ระหว่างเรากลับแน่นแฟ้นขึ้นทุกวัน

 

จดหมายฉบับล่าสุด คุณได้เล่าถึงกองกำลังต่างชาติที่คอยคุ้ม กัน

ขบวนคาราวานขนยาเสพติด หรือคาราวานขนฝิ่นจากฝั่งพม่า

ได้ส่งจดหมายเข้ามาขมขู่ชาวบ้านและครูในโรงเรียน

มันทำให้ฉันเป็นห่วงคุณมาก  วันหนึ่งเมื่อคุณมาหา ฉันที่คณะฯที่เรียน 

 

เพียงเห็นหน้าคุณฉันก็ผวาเข้ากอดแนบแน่น

โดยลืมที่จะแคร์สายตาใครๆเพราะฉันคิดถึงและเป็นห่วงคุณเหลือเกิน

 

 

 

 (โปรดอ่านต่อตอนจบตอนหน้า)

 

 




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ลูกแม่ลำดวน วันที่ : 01/02/2013 เวลา : 15.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/FriendlygirL
         Leave Well Enough Alone        

การจากกัน มันทำให้เราได้ค้นหานิยามใหม่ๆ ของชีวิต

และเห็นแง่งามในเนื้อเรื่องนี้

รอติดตามค่ะ

......

สวัสดีวันศุกร์แห่งชาติค่ะ


ความคิดเห็นที่ 5 (0)
เพียงลำพัง วันที่ : 31/01/2013 เวลา : 18.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/palnglampung
"เขียนมาเถอะ..เราจะอ่านข้างๆ กัน"

เพลงเพราะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 29/01/2013 เวลา : 03.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

เอาใจช่วยคนมีความรัก

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ชลัยย์มาศ วันที่ : 28/01/2013 เวลา : 20.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalaimas


สวัสดียามค่ำ ค่ะ

ครูบนดอย...เป็นครูที่เสียสละมากๆ...หรือไม่ว่าจะอยู่จุดไหนที่ทุรกันดาลของประเทศ...น่ายกย่องที่สุด

จะติดตามตอนจบ นะคะ...
เพลงเพราะจัง คะ "หากันจนเจอ".....

คืนนี้ ราตรีสวัสดิ์ นะคะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ภาณุมาศ_ทักษณา วันที่ : 28/01/2013 เวลา : 20.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/netmom
เฒ่า..เล่าเรื่อง

หวังว่าอีกไม่นาน

ในวงวรรณกรรม

จะมีตำรวจนักเขียนคนใหม่นะครับ

เครียดจากภารกิจที่บีบรัดเมื่อไหร่...

เขียนหนังสือครับ คุณชินเดช

เขียนแนวที่คุณชอบและถนัด

แล้วคุณจะพบ "ก๊อกสอง" ของชีวิตครับ

ความคิดเห็นที่ 1 ชลัยย์มาศ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ชบาตานี วันที่ : 28/01/2013 เวลา : 20.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

อ่านเรื่องในตอนที่3 แล้วมันดูเหมือนกับเข้าไปอยู่ในสภาพนั้นจริงๆเลยค่ะ
ทึ่งใน "อุดมการณ์" ของตัวละครเรื่องนี้ และดูเหมือนกับเขาคนนั้นมีชีวิตจริงๆที่ไม่ใช่เพียงในละคร
"มีครูสอบบรรจุมาลงทุกปี แต่ก็ไม่มีใครเคยอยู่ได้นานกว่าสองปี พอมีโอกาสทุกคนก็พากันย้ายไป
ในตัวเมืองที่เจริญกว่ากันหมด "
มันช่างเป็นเหตุการณ์ที่คลับคล้ายคลับคลากับเหตุการณ์ในชายแดนใต้ไม่มีผิดค่ะ
ให้นึกสะท้อนใจ และเจ็บปวดหัวใจทุกครั้งเมื่อมองเห็นเด็กตาดำๆ นั่งรอคอยครู

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มกราคม 2013 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



[ Add to my favorite ] [ X ]