• ชินเดช
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : newzybless@yahoo.co.th
  • วันที่สร้าง : 2010-08-16
  • จำนวนเรื่อง : 43
  • จำนวนผู้ชม : 63925
  • ส่ง msg :
  • โหวต 65 คน
หนุ่มพล
เงียบๆกับภาษาใจ...
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/nhumphol
วันอาทิตย์ ที่ 10 กุมภาพันธ์ 2556
Posted by ชินเดช , ผู้อ่าน : 761 , 21:58:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน ลูกแม่ลำดวน , เพียงลำพัง และอีก 2 คนโหวตเรื่องนี้

        

 

4.

 

“ ปิ๊กเรียนจบ…ปิ๊กจะไปสอนหนังสือกับคุณบนดอยนะคะ”

ฉันละล่ำละลักบอกคุณขณะที่ซุกอยู่ในอ้อมอกของคุณครั้งนั้น

คุณมาราชการบางอย่างในกระทรวงและถือโอกาสลาพักด้วย

เราจึงมีโอกาสได้ไปไหนด้วยกันอยู่ใกล้ชิดกัน

เหมือนที่เคย  คุณมาคอยรับฉันทุกวันที่มีวิชาเรียน

วันหยุดเราก็เที่ยวด้วยกัน คุณอาที่ฉันอาศัยอยู่ด้วยก็ดูเหมือนจะเข้ากับคุณได้ดี

เพราะความเป็นคนมีอัชฌาศัย คุณอาจึงมักจะเชิญคุณรับประทานมื้อค่ำ

ด้วยกันที่บ้านแทบทุกวันคืนสุดท้าย   ก่อนคุณต้องเดินทางกลับ

มื้อค่ำคืนนั้นคุณอาพาคุณไปเลี้ยงสุกี้เป็นการเลี้ยงส่งที่ภัตตาคาร

ขากลับจึงขอร้องแกมบังคับให้คุณเช็คเอ้าท์จากโรงแรมที่พัก

มาพักเสียที่บ้าน   เราจึงได้อยู่ด้วยกันจนค่อนคืน

คืนนั้น  ดาวพราวพรายเต็มท้องฟ้า   ฉันยังย้ำถึงความตั้งใจกับคุณ…

“ปิ๊กจบปิ๊กจะไปสอนหนังสือที่โรงเรียนของคุณจริงๆนะ”

“ตกลง” คุณยกมือขึ้นขยี้ผมฉันเหมือนอย่างที่เคยทำ “ แต่ต้องให้

เหตุการณ์ต่างๆ สงบและปลอดภัยกว่านี้ก่อนนะจ๊ะ…”

“ปิ๊กเห็นดวงดาวเหล่านั้นมั้ย..ที่โน่น ที่นี่   ตรงโน้นตรงนี้เต็มไปหมด

มันช่วยกันทำให้ฟากฟ้าดูงดงาม เราทุกคนก็เหมือนกันจะอยู่ที่ไหน

เราก็ทำความดีเป็นคนดีได้   ไม่จำเป็นต้องจำเพาะเจาะจงว่าจะต้องเป็น

ที่ตรงไหนโดยเฉพาะเหมือนๆกัน   หมู่ดวงดาว..มันทำให้ฟ้าสวย

เพราะมันกระจัดกระจายประดับฟ้า

อยู่ทุกหนทุกแห่ง…ทั่วท้องฟ้าเลยเห็นมั้ย..”

ฉันพอจะเข้าใจในถ้อยคำของคุณ   แต่ก็อดน้อยใจไม่ได้

“ คุณไม่อยากให้ปิ๊กไปที่นั่นใช่ไหมล่ะ..” ฉันกลืนความรู้สึกน้อยใจ

ขณะที่น้ำตาทะลักไหลปริ่มแก้มคุณขยี้ผมฉันอีกครั้งพลางเย้าแหย่

“ไม่เอา…อย่าขี้แยนะสาวน้อย  ใครบอกว่าผมไม่อยากให้คุณไป

ผมอยากอยู่ใกล้ๆ คุณจะตาย  แต่ตอนนี้ผมกลัวว่าคุณจะไม่ปลอดภัย

อาจได้รับอันตรายต่างหาก...”

“เข้าใจผมนะคนดี ”  “ไม่รู้”  ฉันยังขึ้งโกรธระคนน้อยใจ

“คุณอยู่ไหนปิ๊กก็อยู่ได้ทั้งนั้น”

คุณถอนใจยาว  คงนึกระอาในความดื้อรั้นของฉันกระมังฉันไม่อาจคาดเดา

“ เชื่อผมนะ…รอให้ทุกสิ่งทุอย่างเข้ารูปเข้ารอยมากกว่านี้อีกสักพัก

ถึงตอนนั้น คุณจะขนเพื่อนๆไปช่วยสักกี่โขยงก็จะไม่ห้ามเลยนะจ๊ะ..”

“ตกลงนะ..”คุณทำท่าง้องอนเหมือนทุกครั้งที่ฉันเกเรกับคุณหนักข้อทุกที

“ไม่..” ฉันสบัดหน้า   แต่คุณดึงร่างฉันไปกอด  ฉันจึงซุกหน้านิ่งกับแผ่นอกว้าง

เป็นสุขอย่างบอกไม่ถูก  ก่อนที่เราจะจากกันในวันรุ่งขึ้นเมื่อคุณเดินทาง

กลับไปบนดอย  และนั่นคือการจากกันครั้งสุดท้ายของเรา

 

5.

 

ลมดึกโชยวูบมา  จนฉันต้องกระชับเสื้อคลุมกันหนาว

ขณะที่ดาวดวงนั้นยังทอประกายวาววาม    ภายในห้องพักส่วนตัว

ภาพเขียนสีน้ำมันซึ่งเป็นภาพเหมือนของตัวฉันเองจากฝีมือของคุณภาพนั้น

ยังโดดเด่นอยู่บนฝาห้องด้านหนึ่ง  มันเป็นทั้งเพื่อนเป็นที่รวมของอดีตความทรงจำ

อันงดงามที่ไม่มีวันลืมเลือน     มันทำให้ฉันคิดถึงคุณเสมอและทำให้รู้สึกเหมือนกับว่า

คุณไม่ได้จากฉันไปไหนหากแต่ยังอยู่ใกล้ๆฉันนี่เอง

ฉันสอบเข้ารับราชการครูทันทีที่เรียนจบ  และเลือกที่จะมาปฏิบัติงาน

ในตำแหน่งที่ยังว่างในโรงเรียนของคุณ    หลังจากการหายสาปสูญของคุณในปีถัดมา

คุณถูกกองกำลังต่างชาติจากฝั่งพม่ารุกล้ำเข้ามาปล้นสดมภ์

และจับตัวคุณพร้อมด้วยชาวบ้านอีกห้าคนไปเป็นตัวประกัน

ระหว่างหนีข้ามพรมแดน   หนังสือพิมพ์และโทรทัศน์เสนอข่าวกันเกรียวกราว

อยู่นานนับเดือนทางการก็ได้จัดส่งกำลังทั้งตำรวจ ทหารออกติดามช่วยเหลือ

แต่ก็ไร้วี่แววจนในที่สุดก็พากันเชื่อว่า  คุณและพวกชาวบ้านเหล่านั้น

ถูกฆ่าตายไปแล้ว    ฉันช๊อกจนหมดสติคุณอาต้องนำส่งโรงพยาบาล

แต่แล้วในเวลาต่อมา  ฉันก็ได้ทำให้ทุกคนต้องช๊อกกับฉันอีกครั้ง

เมื่อคำสั่งบรรจุปรากฏ  เพราะโรงเรียนที่ฉันเลือกไปสอนคือ

โรงเรียนอันเป็นที่มาของเหตุร้ายนั่นเอง  ฉันจะไม่ฟังคำทัดทานจากใครอีกแล้ว

ฉันจะไปหาคุณ  ไปอยู่ใกล้ๆคุณ

“คุณคนดีที่หนึ่งของปิ๊ก.. ปิ๊กให้สัญญา จะทำหน้าที่แทนคุณ

ให้ดีที่สุด..อย่าห่วงเลยนะค่ะ..”

ฉันเอ่ยกับรูปจากฝีมืออันงดงามของคุณรูปนั้น  น้ำตาเอ่อคลอจนพร่าเลือน

“คุณครูครับ  คุณครูขา..” สำเนียงเจื้อยแจ้วที่ชัดเจนเป็นภาษาไทย

จากเด็กๆที่เป็นคนไทยภูเขา มันเหมือนดังแว่วมากับสายลมดึก

จากที่ใดที่หนึ่ง สลับกับเสียงนกร้องละเมอจากป่าละเมาะใกล้ๆ

ฉันยกมือขึ้นปาดน้ำตา  พรุ่งนี้เช้าก็ได้สัมผัสกับตัวตนจริงๆ

ของเสียงเหล่านี้แล้ว เหมือนวันก่อน ทุกวันและตลอดไป

เสียงอันบริสุทธิ์ไร้เดียงสาเหล่านี้แหละ  มันได้ละลายความทุกข์เศร้าในใจฉัน

ให้มอดมลายไปได้ทุกที  และเป็นความเข้มแข็งสิ่งเดียว ที่ฉันเหลืออยู่

บนจุดหมายปลายทาง…

 

6.

 

ดาวดวงนั้น  กระพริบอยู่บนฟากฟ้าไกล

ช่างไม่ผิดกับดวงตาอันแน่วแน่จริงจัง ของคุณคู่นั้น

สักวันหนึ่ง เราคงได้พบกันอีก บนทางช้างเผือกข้างบนนั้น

ที่ซึ่งสุขสงบ ไม่มีการจากพราก ไม่มีทุกข์เศร้าใดๆอีก

ที่ซึ่งทุกคนใฝ่ฝันหา แต่ทว่า..ไม่เคยมี

                 

                                      




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ชลัยย์มาศ วันที่ : 02/03/2013 เวลา : 00.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalaimas


มาราตรีสวัสดิ์ ค่ะ


หลับฝันดี นะคะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
เพียงลำพัง วันที่ : 17/02/2013 เวลา : 12.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/palnglampung
"เขียนมาเถอะ..เราจะอ่านข้างๆ กัน"

หลงน้ำคำหลงนิยายเสียแล้ว

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ชบาตานี วันที่ : 16/02/2013 เวลา : 21.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

หากเป็นชีวิตจริงๆ ก็น่านับถือ "ใจ"ของตัวเอกทั้งสองที่มุ่งมั่นเพื่อปวงชนค่ะ
แต่ทำไมถึงได้จบได้เศร้าจัง สงสารนางเอกจัง

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ชินเดช วันที่ : 14/02/2013 เวลา : 20.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chindej

เรื่องนี้..จากเหตุการณ์จริง ซึ่งไม่ใช่นิยาย ผมเพียงอาศัยศิลปะทางนิยายเท่านั้นในการนำเสนอ..นวนิยายย่อมต่างจากชีวิตจริง..ซึ่งไม่ได้สวยงามเสมอไป..ขอบคุณปิยมิตรทุกท่านที่ติดตาม..พบกันใหม่
สวัสดีครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ชลัยย์มาศ วันที่ : 14/02/2013 เวลา : 16.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalaimas


สวัสดีวันแห่งความรัก ค่ะ

อืมมม....อุดมการณ์เป็นสิ่งมีค่า นะคะ โดยเฉพาะการได้สานฝันให้กับคนที่เรารัก...เหมือนเขายังอยู่ใกล้ๆเรา

มีความสุขมากๆในวันนี้ นะคะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
กำหนัน วันที่ : 11/02/2013 เวลา : 07.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 10/02/2013 เวลา : 23.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กุมภาพันธ์ 2013 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28    



[ Add to my favorite ] [ X ]