จุดประกายวรรณกรรม
หนังสือ วรรณกรรม นักประพันธ์ ข่าวสาร ความคิดเห็น
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/nirunsak
วันจันทร์ ที่ 4 ตุลาคม 2553
Posted by นิรันศักดิ์_บุญจันทร์ , ผู้อ่าน : 1195 , 19:44:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน พญาสุขุม โหวตเรื่องนี้

ชื่อเรื่อง....เสียงตะโกนของพ่อ

              อีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำ

 

ร่างของพ่อที่ยืนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสายนั้น เมื่อตัดกับแสงอันเรืองอร่ามของดวงตะวันยามเย็น ท่าทางของพ่อจะดูสง่างาม แฝงไว้ด้วยความเข้มแข็งอย่างชายชาตรี แต่ขณะเดียวกันภาพของพ่อก็ดูอ่อนโยน เหมือนกับเงาของพ่อที่ทอดทาบลงแม่น้ำที่ไหวพลิ้วไปกับคลื่นของสายน้ำ

            สายตาของพ่อทอดมองมายังฉัน แม้ว่าพ่อจะยืนอยู่คนละฝั่งแม่น้ำ แต่ในความคิดของฉันก็มองเห็นแววตาที่เปล่งประกายของพ่อ โดยแม่น้ำที่ขวางกั้นไม่สามารถที่จะขัดขวางความรู้ดังกล่าวที่เกิดขึ้นกับฉันได้ เช่นเดียวกับมืออันหยาบด้านของพ่อที่กรำงานหนักมาเนิ่นนาน ในความรู้สึกของฉันแล้ว กลับรู้สึกว่าฝ่ามือของพ่อนั้น นุ่มนวลและอบอุ่น

            พ่อยืนมองฉัน ระบายยิ้มของพ่อบนใบหน้านั้นอีก เป็นรอยยิ้มแห่งไมตรี และความรัก โดยปราศจากความชิงชังหรือเคียดแค้นใดๆ ทั้งสิ้น ขณะเดียวกันรอยยิ้มของพ่อก็สามารถจะทดแทนเป็นคำพูดให้ฉันเข้าใจและรับรู้ได้ แม้ว่าพ่อจะไม่ได้เอ่ยปากใดๆ ออกมาเลยก็ตาม

            เย็นวันนั้นพ่อยืนอยู่ริมฝั่งอีกฟากหนึ่ง เบื้องหลังของพ่อคือดวงตะวันที่กำลังสาดแสงเรืองรองและขอบฟ้ากว้าง

            ระหว่างดวงตะวัน ขอบฟ้าที่กว้างไกลไพศาล และร่างของพ่อที่ยืนอยู่บนฝั่งแม่น้ำ แม้ร่างของพ่อจะดูน้อยนิดเหลือเกินเมื่อเทียบกับสองสิ่งนั้น...แต่พ่อก็ยิ่งใหญ่อยู่ในใจฉัน และไม่มีสิ่งใดเสมอเหมือนได้ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งใดในจักรวาลนี้ก็ตาม

            โน้นแน่ะ...พ่อยืนอยู่บนฝั่งแม่น้ำ และยิ้มให้ฉันอีกแล้ว

            ..........................................................

พ่อเคยบอกกับฉันว่า แม่น้ำยามเย็นนั้นสวยงาม...แต่ความสวยงามก็ย่อมมีสิ่งที่น่ากลัวแฝงเร้นอยู่เสมอ

            "ไม่เห็นจะน่ากลัวตรงไหนเลยพ่อ?" ฉันร้องถามด้วยความสงสัย

            พ่อยิ้มก่อนบอก "ความสวยงามมักจะอยู่บนผิวน้ำ....เมื่อผิวน้ำสงบจะดูราบเรียบเหมือนแผ่นกระจก หรือยามมีระลอกคลื่นจะดูไหวระริกระรี้ แต่พอมันสะท้อนกับแสงตะวันก็จะดูแวววาววิจิตรตระการตา"

            ฉันงุนงงมากขึ้นจึงถามพ่ออีก

            "แล้วความน่ากลัวล่ะพ่อ?"

            "ความน่ากลัวหรือ....มันจะซ่อนอยู่ใต้ผืนน้ำยังไงล่ะลูก เพราะคนเราสนใจแต่สิ่งที่สวยงามนั่นแหละ จึงมักจะมองไม่เห็นสิ่งที่น่ากลัวที่ซุกซ่อนอยู่ภายในลึกๆ" พ่อบอกและมองหน้าฉัน พร้อมยิ้มที่มุมปาก

            พ่อบอกกับฉันอีกว่า ความน่ากลัวมิได้มีอยู่ใต้ผิวน้ำเท่านั้น แต่ความน่ากลัวมันมีอยู่ทั่วทุกหนแห่งในโลกนี้

            "ถ้าอย่างนั้นคนเราก็น่ากลัวสิพ่อ?" ฉันถามพ่อด้วยความอยากรู้อีก ก็ในเมื่อพ่อบอกว่าทุกอย่างมันน่ากลัวนี่

            พ่อก้มมองหน้า ยิ้มอย่างอ่อนโยน สัมผัสมืออันอบอุ่นบนไหล่ของฉัน และเงียบไปชั่วขณะก่อนจะบอกกับฉันว่า 

            "คนไม่น่ากลัวหรอกลูก...แต่จิตใจของคนนั่นต่างหากที่น่าสะพรึงกลัวกว่า"

            .........................................................

 

เย็นวันนี้พ่อยืนอยู่อีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำ....แม่น้ำที่พ่อบอกว่ามีทั้งความสวยงามและน่ากลัวนั่นแหละ

            เงาของพ่อที่ทอทาบบนผืนน้ำ ไหวระริก และสะท้อนแสงตะวันวาววับอย่างสวยงาม

            ฉันยืนอยู่ฝั่งตรงกันข้ามกับพ่อ และกำลังตั้งท่ากระโดดลงแม่น้ำ เพื่อแหวกว่ายไปหาพ่อ

            "อย่ากระโดดลงมานะ....มันน่ากลัว!" เสียงพ่อตะโกนห้ามเสียงดังลั่น

            ฉันหยุดชะงักและร้องบอกกลับไป "แม่น้ำแคบนิดเดียวเท่านั้นเองพ่อ"

            "ไม่จริงหรอกลูก..." เสียงพ่อตะโกน "ความกว้างหรือแคบของแม่น้ำนั้น มันขึ้นอยู่กับสายตาและความคิดของแต่ละคนต่างหาก"

            "น่ากลัวตรงไหนกันเล่าพ่อ?" ฉันอยากรู้ จึงถามกลับไปอีก

            พ่อยกมือทั้งสองข้างป้องปาก และจ้องมองฉัน

            "สายตาและความคิดนั่นแหละลูก....เพราะมันมีทั้งความน่ากลัวและความงดงาม เหมือนกับทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้" 

            แล้วเสียงพ่อตะโกนจากอีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำก็ดังขึ้น 0

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
พญาสุขุม วันที่ : 04/10/2010 เวลา : 20.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sangrak




แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< ตุลาคม 2010 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            



[ Add to my favorite ] [ X ]


คุณคิดว่านวนิยายเรื่องใดสมควรได้รับรางวัลซีไรต์ 2552
เงาฝันของผีเสื้อ ของ เอื้อ อัญชลี
3 คน
ทะเลน้ำนม ของ ชัชวาลย์ โคตรสงคราม
3 คน
ประเทศใต้ ของ ชาคริต โภชะเรือง
1 คน
โรงเรียนที่เงียบที่สุดในโลก ของ ฟ้า พูลวรลักษณ์
4 คน
ลับแล, แก่งคอย ของ อุทิศ เหมะมูล
9 คน
โลกใบใหม่ของปอง ของ ไชยา วรรณศรี
0 คน
วิญญาณที่ถูกเนรเทศ ของ วิมล ไทรนิ่มนวล
14 คน

  โหวต 34 คน