*/
  • NN1234
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : srwlwt@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2008-09-28
  • จำนวนเรื่อง : 681
  • จำนวนผู้ชม : 2318152
  • จำนวนผู้โหวต : 800
  • ส่ง msg :
  • โหวต 800 คน
<< สิงหาคม 2015 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 30 สิงหาคม 2558
Posted by NN1234 , ผู้อ่าน : 2664 , 15:49:34 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 11 คน chailasalle , หวานหวาน และอีก 9 คนโหวตเรื่องนี้

 

"แจ๋วริมจอ" แห่ง นสพ.ไทยรัฐ เขียนสะท้อนถึงลักษณะเด่นของละครทีวีไทยในยุคดิจิตอลอย่างน่าสนใจไว้บางตอนในคอลัมน์บันเทิง-ไทยรัฐ ว่า   ......

“ละครคือรายการโทรทัศน์ที่มีต้นทุนสูง และก็แข่งขันกันสูงมากด้วย!! ผู้จัดที่เข้ามารับจ้างผลิตให้แต่ละช่องก็มีมาก...มากทั้งหน้าเก่าและหน้าใหม่ จำกันไม่หวาดไม่ไหว แต่ถามว่าจะมีสักกี่เจ้าที่ผลิตได้คุ้มค่ากับเม็ดเงินที่ลงทุนไปในแต่ละเรื่อง?? เห็นลงจอช่องใหญ่ ก็ใช่ว่าจะมีเรตติ้งดีไปเสียทุกเรื่อง เพราะบางเรื่องก็จอดสนิท จนรีบหั่นให้จบ!!
ยิ่งละคร “รีเมก” ประเภทซื้อบทประพันธ์เก่าเอามาสร้างใหม่ ดูจะถูกปรามาสว่าทำสู้ของเก่าไม่ได้ก็อย่าทำเลยดีกว่า ทั้งฝีมือนักแสดง ฝีมือผู้กำกับ และองค์ประกอบอื่นๆ ล้วนแต่สุกเอาเผากิน กลายเป็นเรื่องฉาบฉวยทั้งสิ้น 
เข้าทำนอง...หยิบยืมชื่อบทประพันธ์ดั้งเดิมที่เคยโด่งดังมาหากินใหม่ แต่กลับทำไม่ได้ถึงขั้น!! เอาเข้าจริง...บทประพันธ์ที่เคยดีงาม กลับถูกปู้ยี่ปู้ยำโดยบทโทรทัศน์ที่เขียนขึ้นใหม่ เอากันชนิดจำเค้าโครงเดิมไม่ได้เลยก็มี
ขอตำหนิแรงๆกับผู้จัดประเภทนี้ว่า กำลังทำลายอุตสาหกรรมละครทางโทรทัศน์ของไทยให้ต่ำเตี้ย ดำดิ่ง หมดคุณค่าไปทีละน้อย!!
โดยเฉพาะคิดอะไรไม่ออก ก็แปลงบทนางเอก-นางร้ายให้กลายเป็นปิศาจ เข้ากับโลกยุค “ดราม่าออนไลน์”
เพิ่มฉากตบตี เถื่อนถ่อย สาดความรุนแรงเข้าไปในเนื้อหา ทั้งที่บทประพันธ์ดั้งเดิมไม่มี
บรรลุความคลั่งถึงขีดสุด ก็ขนาดเขียนบทให้นางเอก–นางร้ายเอาอาหารในจานข้าวสาดใส่กัน
มัน-สะใจอารมณ์คนสร้าง แต่ผู้ชมที่ต้องการเสพความบันเทิงแล้ว...ได้อะไรหรือไม่??

“อาหาร” คือของกิน เป็นของสูง มีประโยชน์ต่อมนุษย์และสัตว์ทั้งมวล สมควรแล้วหรือที่ละครจะทำกันถึงขนาดนั้น
แข่งขันกันด้วยคุณภาพ คุณค่าเนื้อหา ป้อนความสนุกบันเทิงให้คนดู นั่นคือการพัฒนา
แต่ไม่ใช่หยาบคาย เสียสติ หนีห่างความเป็นละครเข้าไปทุกขณะ!!

 

การเขียนบทละครโทรทัศน์เบื้องต้นนั้นมีความซับซ้อนมากกว่าการเขียนบทประพันธ์แบบวรรณกรรมทั่วไป อย่างเรื่องสั้น และนวนิยาย 
ผู้เขียน(จขบ.)เคยมีประสบการณ์เป็นผู้กำกับการถ่ายทำสารคดีเพื่อนำไปออกฉายในช่องโทรทัศน์แห่งหนึ่ง กว่า 50 ตอน ทำหน้าที่กำกับนักแสดงสมัครเล่นกว่า 10 คน เพื่อให้ดูแนบเนียนเหมือนมืออาชีพมายืนพุดอยู่ต่อหน้าผู้ชม ทั้งที่แท้จริงแล้วเป็นพนักงานบริษัทของผู้ว่าจ้างนั้นที่ล้วนแต่ไม่ได้เป็นนักแสดงมาก่อนเลย  ยอมรับว่าการสร้างภาพออกฉายทางทีวีนั้นไม่ใช่เรื่องที่ง่ายหรือทำได้เหมือนปลอกกล้วยเข้าปาก แม้จะมีบทพูด(เนื้อหา)ที่ดีเป็นต้นทุนการผลิตอยู่แล้วก็ตาม เพราะเนื้อหาหรือบทประพันธ์เดิมนั้นเป็นเพียงแค่ตัวอักษร หรือยังมี "ความดิบ" ต้องปรับแต่งให้เข้าผู้แสดง ตลอดไปจนถึงฉาก อารมณ์ และต้องคิดเผื่อถึงผู้ชมว่าเราจะสื่ออะไรไปถึงพวกเขา....ที่นั่งชมอยู่หน้าจอ
การเลิกงานถ่ายทำแบบไม่มีกำหนดเวลาที่แน่นอนในแต่ละวันอย่างต่อเนื่อง เป็นสิ่งที่สั่นคลอนถึงความอดทนมากทีเดียว..ในสมัยนั้น

ขั้นตอนของกำหนดสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในแต่ละฉาก การกำหนดท่าทีท่าทาง กำหนดบทสนทนา(บทพูด)ของผู้แสดง การเขียนบทพูดใหม่ (แต่ในละครทีวียังจะมีการกำหนดความเข้มของเรื่องเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย) การกำหนดมุมกล้องซึ่งต้องร่วมกันกับช่างกล้องซึ่งเขาจะกำหนดเทคนิคมุมกล้อง ส่วนผู้กำกับก็จะกำหนดมุมกล้องของฉากอย่างสมเหตุสมผล หรือกำหนดจุดผู้แสดงที่จะแสดง เป็นต้น ...ซึ่งดูวุ่นวายไปหมด ถ้าไม่ใช่คนที่ชำนาญหรือมืออาชีพด้วยแล้ว ทำให้อนาคตล่มเอาเสียง่ายๆ 

 


ที่เล่ามาถึงขั้นตอนการดัดแปลงบทประพันธ์ และเทคนิคการถ่ายทำละครนี่แหละที่มีส่วนสำคัญ ทำให้เนื้อหา อรรถรสสูญหายหรือเจือจางไปจากเดิมมากๆ 
ยิ่งผู้จัดหรือผู้กำกับต้องการให้ละครโดนใจผู้ชม ให้เข้ากับผู้บริโภคละครของเขามากเท่าไร เรื่องจากบทประพันธ์เดิมก็อาจได้เพียงแค่ "โครงเรื่อง" (Plot)

ดังนั้น ต่อให้เรื่องเดิมเป็นบทประพันธ์ที่เป็นของนักเขียนคนดัง มีความประณีต เดินเรื่องอย่างกระชับ แต่เมื่อเจอกระบี่จอมหั่นในยุคโลกออนไลน์จากผู้เขียนบทละครและผู้กำกับละครแล้วล่ะก็ ทุกอย่างก็แทบสูญสลาย 
ตัวอย่างเช่น บทประพันธ์สมัยก่อนไม่มีการใช้โทรศัพท์มือถือยุค 4G แต่ผู้จัดละครอยากให้มีเพื่อให้เข้ากับยุคสมัย เพิ่มบทสนทนาให้มีการสนทนาผ่านหน้าจอมือถือ... เพียงเท่านี้ท่านย่อมนึกถึงภาพของการเดินเรื่องของละครเรื่องนี้ได้ 
แม้ดูจะเป็นเรื่องที่ดี แต่การใส่น้ำหนัก (โทนของเรื่อง) เช่น บทตบจูบๆ หรือบทวีนใส่กันระหว่างนางเอกกับนางร้าย ย่อมทำให้บทประพันธ์เดิมๆ ที่น่าอ่านน่าสนใจเปลี่ยนแปลงอารมณ์ผู้ชมไปได้ในทันที

เราอาจจะเป็นคนที่ยึดติดกับบทประพันธ์ของนักเขียนรุ่นก่อนๆ แต่การเคยได้อ่านบทประพันธ์หรือวรรณกรรมดีๆ และเมื่อเจอกับละคร “รีเมก" ในสมัยนี้ ก็ย่อมทำให้มีอาการสะอึกเหมือนมีก้อนจุกที่ลำคอ

ผู้เขียนเคยสอบถามนักประพันธ์รุ่นใหญ่ชื่อดังของเมืองไทยว่า รู้สึกอย่างไรกับการที่บทประพันธ์ของท่านถูกนำมา "รีเมก" และดัดแปลงบทประพันธ์ไปจากเดิม 

ท่านกล่าวว่า ก็ต้องให้เขาว่ากันไปตามแต่ยุคสมัย (บทประพันธ์ของท่านถูกสร้างเป็นละครมาแล้ว 2- 3 หน เพื่อออกฉายทางทีวี)

การนำเอาบทประพันธ์ที่มีชื่อเสียง อาจจะเป็นสิ่งที่การันตีได้ว่า จะมีผู้ชมอยู่ในมือจำนวนหนึ่ง(และที่สำคัญคือ มีโฆษณาเข้ามาซื้อเวลา)ก็ตาม ก็ย่อมเป็นอย่างที่ "แจ๋วริมจอ" ระบุไว้ว่า 

“งานศิลปะการละครควรจะแข่งขันกันด้วยคุณภาพ คุณค่าเนื้อหา ป้อนความสนุกบันเทิงให้คนดู ซึ่งเป็นการพัฒนาที่ถาวร

 

 

 

หากอ้างความตามแนวคิดที่ จิตร ภูมิศักดิ์ เคยกล่าวไว้ว่า “ศิลปะเพื่อศิลปะ ไม่มี และมีไม่ได้ ศิลปะเพื่อชีวิตเท่านั้นที่มีอยู่และมีได้” ผู้เขียนก็ขอยกข้อความจากหนังสือ ศิลปะเพื่อชีวิต ศิลปะเพื่อประชาชน  ของ ทวีปกร (หรือจิตร ภูมิศักดิ์) มาเป็นอุทาหรณ์แก่ผู้อ่านบทความนี้ ตลอดไปจนถึงผู้ชมผู้จัดละครทีวีไว้ดังนี้

“ท่านศิลปินที่เคารพ ในเมื่อศิลปะบริสุทธิ์ไม่มี มีแต่ศิลปะที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของชีวิต ในเมื่อศิลปะเพื่อศิลปะไม่มี  มีแต่ศิลปะเพื่อชีวิตเช่นนี้ ท่านจะต้องตกลงใจเสียแต่เดี๋ยวนี้ว่า  ท่านจะสร้างศิลปะโดยอิทธิพลของชีวิตแบบใดเป็นสรณะ ท่านจะสร้างศิลปะไปรับใช้ชีวิตของใคร  ถ้าท่านเป็นผู้นิยมคติมือใครยาวสาวได้สาวเอา ตัวใครตัวมัน และ รู้รักษาตัวยอดเป็นยอดดี  ก็จงใช้ศิลปะเพื่อรับใช้ตนเองเพื่อพรรคพวกสองถึงสามคนของท่าน  ท่านจะใช้ชีวิตอยู่เพื่อแสวงหาความสุขและความพึงพอใจอย่างโดดเดี่ยวกระนั้นหรือ” 

....................................

 

หมายเหตุ

“ศิลปะเพื่อชีวิต ศิลปะเพื่อประชาชน” เป็นงานเขียนของจิตร ภูมิศักดิ์ ภายใต้นามปากกาว่า “ทีปกร” 

คอลัมน์ "แจ๋วริมจอ"   นสพ.ไทยรัฐ ฉ.วันที่ 29 สิงหาคม 2558

เอนทรี่แนะนำอ่าน

วิลเลียม เชคสเปียร์บทละครเรื่อง จูเลียส ซีซาร์(Julius Caesar)รสแห่งกวีมิเคยจืดจาง

วิจารณ์งานศิลป์...ควรวิจารณ์อย่างไรให้เป็นทั้งศาสตร์และศิลป์

ภาพประกอบจาก เฟสบุ๊ค @

La Bottega dell'Inchiostro 

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
chailasalle วันที่ : 27/09/2015 เวลา : 16.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

เห็นด้วย โดยเฉพาะการรื้อ ประเด็นสำคัญหัวใจของบทประพันธ์ ถือว่าแย่มากๆ วันก่อนชม แหวนสวาท ที่จริงเป็นนิยายที่ชอบมากๆเรื่องหนึ่ง โดนแก้บทประพันธ์ซะเละ คาแรคเตอร์ พระเอก นางเอก โดนรื้อโดนยำหมด เสียดายจริงๆ (หนก่อนทวิภพ ก็ทำไปที ...) แย่จัง

ความคิดเห็นที่ 10 NN1234 , ทะรี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
สิงห์นอกระบบ วันที่ : 01/09/2015 เวลา : 20.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nfedlion

ลุงTom Clancy ผู้เขียนนิยาย Jack Ryan นิยายSeriesที่ผมชื่นชอบ แกถึงกับไปเฝ้ากองถ่าย Hunt for Red October จนผู้กำกับแทบทำงานไม่ได้เลยครับ

ความคิดเห็นที่ 9 NN1234 ถูกใจสิ่งนี้ (1)
จิตราภรณ์ วันที่ : 01/09/2015 เวลา : 17.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jitrapon
ครั้นว่าได้ฮัก.....ฮักแล้วบ่ขืน....ครั้นว่าได้ลืน....บ่คืนออกได้....หมายถึง....รักแล้วรักเลย...ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงเด็ดขาด

เพราะอย่างนี้ล่ะค่ะ
จึงไม่ดูละครทีวีไม่ว่าจะช่องไหน ๆ
ปู้ยี่ปู้ยำพระเอกนางเอกซะเสียหาย
ทำลายภาพฝันอันบรรเจิดของผู้อ่านจนยับเยิน
คำ่ลงดูข่าวแล้วนอนอ่านหนังสือที่ชอบ
เล่นเฟส เล่นไลน์ เขียนรายงาน เขียนบล็อค
แค่นี้ก็ไม่มีเวลาว่างสำหรับสิ่งอื่น ๆ แล้วค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
NN1234 วันที่ : 01/09/2015 เวลา : 16.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nn1234

คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว

เพราะการพาณิชย์มากขึ้น การตลาด การค้า เข้ามาแทรกความเป็นศิลปะ
ก็เลยให้ผมนึกถึงคำพูดของจิตร ภูมิศักดิ์

ความคิดเห็นที่ 7 NN1234 ถูกใจสิ่งนี้ (1)
คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว วันที่ : 01/09/2015 เวลา : 12.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarinasa

เมื่อก่อนยังพอดูและรับได้กับบทประพันธ์ที่ไม่แตกต่างต้นฉบับมากนัก แต่นับวันมันผิดเพี้ยนไปเรื่อยๆ จนตอนนี้ ผมเลิกดูละครไปแล้งละครับคุณหมอ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
NN1234 วันที่ : 31/08/2015 เวลา : 22.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nn1234

MephistoWitchy

เห็นด้วยกับท่านครับ

ความคิดเห็นที่ 5 ทะรี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
NN1234 วันที่ : 31/08/2015 เวลา : 22.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nn1234

คุณทะรี

สื่อละครโทรทัศน์ในสมัยดิจิตอล มีลักษณะเด่นอย่างหนึ่งคือ การสื่อสารด้านการแสดงของตัวละครที่ไม่ต้องการการตีความมาก หากจะมี "การวินิจฉัยสาร" ก็ไม่ได้ต้องการสาระที่ต้องการยกระดับจิตใจของผู้ชมให้สูงขึ้นทั้งทางด้านจริยธรรมหรือสุนทรียภาพทางอารมณ์มากนัก

เว้นเสียก็แต่บทประพันธ์เดิมนั้นมุ่งเขียนกำกับไว้อย่างแน่นหนัก จึงมีักเขียนที่อหังการ์บางคนที่ไม่ยอมให้วรรณกรรมของเขาต้องถูกแปลงสารให้เลอะเทอะครับ

ความคิดเห็นที่ 4 ทะรี , สิงห์นอกระบบ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
NN1234 วันที่ : 31/08/2015 เวลา : 15.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nn1234

คุณทะรี

เดี๋ยวผมขอผัดคำตอบของคุณทะรีออกไปก่อนครับ
แล้วจะมาลงรายละเอียดอีกที
--------------------------------------------
คุณสิงห์ฯ

ผมว่าเจ้าของบทประพันธ์ดั้งเดิมที่ไม่ยอมให้แก้ไขบทประพันธ์ของตัวเองคงจะมีน้อยมาก เคยอ่านคำสัมภาษณ์ของคุณโสภาค สุวรรณ คุณสุวรรณี สุคนธา มนันยา ... เขายอมให้ดัดแปลงเมื่อเป็นบทละครโทรทัศน์นะครับ เพียงแต่จะยอมให้แก้มากแก้น้อยเท่านั้นเอง

มีนักเขียนคนหนึ่งที่ผมเคยอ่านประวัติของเขา ซึงเขาไม่ยอมให้นำบทประพันธ์ของเขาไปทำละครโทรทัศน์เลย คนนั้นคือ การ์เบียล การ์เซีย มาร์เควซ ครับ

ความคิดเห็นที่ 3 NN1234 ถูกใจสิ่งนี้ (1)
MephistoWitchy from mobile วันที่ : 31/08/2015 เวลา : 10.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MephistoWitchy

ผู้ผลิตนำเสนอสิ่งที่ผู้บริโภคชอบครับ เพราะ rating คงดี ทำละครออกมาแนวนี้แทบจะทุกช่องเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 2 NN1234 ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สิงห์นอกระบบ วันที่ : 31/08/2015 เวลา : 09.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nfedlion

ไม่ดูเลยครับ นักเขียนเจ้าของบทประพันธ์ที่ไม่ยอมให้ผิดเพี้ยนจากเรื่องที่เขียนก็มีนะครับ

ความคิดเห็นที่ 1 NN1234 ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ทะรี วันที่ : 30/08/2015 เวลา : 18.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lopburiguide

บทประพันธ์เดิม, ศิลปะ, การลงทุน, กระแสดารา, กระแสสังคม, บันเทิง และความอยู่รอด สิ่งเหล่านี้น่านำมาเป็นเรื่องสนทนาแลกเปลี่ยนแสดงความคิดเห็นกันในกระทู้นี้ คงมีความเห็นที่หลากหลาย..น่าสนุกครับ....

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน