• ดุจดังฯคนจร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-07
  • จำนวนเรื่อง : 7
  • จำนวนผู้ชม : 19227
  • ส่ง msg :
  • โหวต 17 คน
เพียงผู้พลัดหลง...
ซึ่งเฝ้าเพียรแสวงหาหนทางแห่งตน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/nomadicman
วันศุกร์ ที่ 26 กันยายน 2551
Posted by ดุจดังฯคนจร , ผู้อ่าน : 997 , 19:29:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 เป็นอีกคืนหนึ่งที่เหน็บหนาวพอจะทำให้ดวงจันทร์ต้องหลบไปแอบอิงไออุ่นจากแสงตะวันที่ปลายฟ้า แล้วปล่อยให้เหล่าดวงดาวพราวแสงคลายหนาวแก่กันตามลำพัง อวลกลิ่นรัญจวนจากดอกพญาสัตบรรณลอยอ้อยอิ่งมากับม่านหมอกแห่งรัตติกาล เพียงช่วงเวลาหนึ่งในค่ำคืนแห่งฤดูหนาวเท่านั้นที่จะส่งกลิ่นรัญจวน... นานแต่น่าคุ้มค่าสำหรับผู้ที่เฝ้าคอย หากแต่ด้อยความหมายแก่คนผ่านทาง เป็นอีกคืนหนึ่งในเดือนสุดท้ายแห่งปีที่คุณต้องทำงานล่วงเวลา.....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 6 ธันวาคม 2550
Posted by ดุจดังฯคนจร , ผู้อ่าน : 1459 , 20:03:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ก่อนหน้านี้… ผมรู้จักเธอจากกิจกรรมเชียร์ของคณะตอนเรายังเป็นนักศึกษาใหม่ เมื่อขึ้นปีสองผมได้พบเธอน้อยลงเพราะสาขาที่ต่างกัน หากเจอโดยบังเอิญเราเพียงเอ่ยทักทายและส่งยิ้มให้กันอย่างคนรู้จัก ใจหวังอยากชวนเธอไปทานข้าวด้วยบ้างแต่ถ้อยคำกลับพลัดหายในลำคอเสียทุกคราว จึงไม่อาจทราบได้ว่าเธอจะตอบรับหรือปฏิเสธ จนกระทั่ง…เมื่อราวๆสัปดาห์ก่อน เพื่อนคนหนึ่งชวนผมไปออกค่าย ผมไม่ใช่นักกิจกรรม, ไม่ใช่นักอนุรักษ์และไม่ใช่....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 3 พฤศจิกายน 2550
Posted by ดุจดังฯคนจร , ผู้อ่าน : 1242 , 01:42:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 บ่ายวันฟ้าหม่นเมฆ ผมและแม่เดินทางกลับมาเยี่ยมญาติๆที่ภูมิลำเนาเดิมของแม่ เมื่อถึงตรงทางแยกเข้าหมู่บ้าน ผมก็เห็นคนงานกลุ่มหนึ่งกำลังรื้อถอนศาลาริมทางหลังเดิมออก เพื่อที่จะสร้างหลังใหม่ทดแทน ดูจากสภาพกองซากเก่าโทรมแล้ว มันอาจจะพอใจอยู่ลึกๆกับการถูกปลดระวาง ผมคิดเช่นนั้น ถนนเข้าหมู่บ้านตัดผ่านท้องทุ่งแห่งฤดูฝน ซึ่งหากมาช่วงฤดูกาลอื่นภาพที่เห็นย่อมต่างออกไป ผมมองเห็นสะพานอยู่ข้างหน้าอีกไม่ไกลนักซึ่งเคยม....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 18 ตุลาคม 2550
Posted by ดุจดังฯคนจร , ผู้อ่าน : 1296 , 12:06:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ย่างเข้าฤดูหนาว... บ่ายวันศุกร์ซึ่งเมฆขาวลอยประปรายประดับแผ่นฟ้าให้ไม่ดูเวิ้งว้างเกินไปนัก ผมอยู่บนรถโดยสารที่มุ่งหน้าสู่เมืองใหญ่ ทั้งที่ตั้งใจว่าสุดสัปดาห์นี้จะเดินทางไปแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติซักแห่ง แต่มีเหตุจำเป็นอันทำให้ต้องเปลี่ยนแผนการเดินทาง เหตุที่ว่านั้นคือ เป้สะพายหลังใบที่มีอยู่ชำรุดเกินกว่าจะใช้งานเสียแล้ว...ผมจำไม่ได้ว่า เท่าที่ผ่านมาเคยมีเป้ในครอบครองทั้งสิ้นกี่ใบ ในเชิงปริมาณ ใครกั....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 10 ตุลาคม 2550
Posted by ดุจดังฯคนจร , ผู้อ่าน : 1220 , 23:47:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แล้วโลกนี้จะยังมีนักเดินทางไว้ทำไม?ต้นเดือนตุลาคมซึ่งมรสุมยังไม่จากลา หากแหงนมองฟ้าจะพบว่า บางวันมีเมฆหม่นบางวันมีฝนโปรยและบางวันอากาศแจ่มใสอย่างที่ควรเป็นในต้นฤดูหนาว เป็นเช้าที่ท้องฟ้าโปร่ง แดดทอแสงต้องหยาดน้ำค้างบนใบหญ้าส่องประกายพราว ต้นพญาสัตตบรรณที่หน้าบ้านของคุณเริ่มผลิช่อดอกบ้างแล้ว และคุณทราบว่ามันจะเบ่งบานหลังจากนี้อีกไม่นาน  สายลมผะแผ่วโชยมาเป็นระลอกนำพากิ่งพญาสัตตบรรณโอนเอนไปมา เงาไม้ที่ท....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 11 กันยายน 2550
Posted by ดุจดังฯคนจร , ผู้อ่าน : 1695 , 23:56:42 น.  
หมวด : ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฤา ที่พักพิงแห่งวิญญาณพลัดหลงบทนำ“ทางแยกแห่งชีวิตไม่สามารถย้อนกลับ แต่ต้องตัดสินใจเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งละเลยเพียงน้อยนิด เส้นทางที่ทอดยาวต่างกันสิ้นเชิง…น่าแปลก… ที่เส้นทางแสนวกวนแห่งเส้นด้ายของชีวิตกลับพบว่า อยู่ระหว่างจุดเพียงสองจุดเท่านั้น... กำเนิดและตายดับ…หากโลกแห่งวิญญาณมีจริงตามความเชื่อของหลายๆคนแล้ว…โลกใบนี้ ฤา แค่ที่พักพิงแห่งวิญญาณพลัดหลง เพียงแค่นั้นเองหรือ…”หนึ่งร้อยปีแห่งความเหงาบทต้น....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 9 กันยายน 2550
Posted by ดุจดังฯคนจร , ผู้อ่าน : 1437 , 17:19:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เสมือนรังดักแด้ที่เฝ้าฟูมฟักผีเสื้อให้โบยบิน... ผมลงรถประจำทางพร้อมกับแสงอาทิตย์อัสดง หลังบอกปฏิเสธความหวังดีของมอเตอร์ไซด์รับจ้างสองสามรายที่เข้ามาสอบถาม ผมก็ออกเดินอย่างอ้อยอิ่งเพื่อกลับสู่บ้าน “กลับบ้าน” ความจริงผมไม่น่าจะมีสิทธิ์เอ่ยคำนี้ เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านผมไม่เคยกลับมาเลยอาจมีบ้างในความฝันก็บางคราวแค่นั้น ระหว่างทางผมอดที่จะสังเกตสิ่งต่างๆรอบตัวไม่ได้ หลายสิ่งหลายอย่างเปลี....

อ่านต่อ


/1