• ดุจดังฯคนจร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-07
  • จำนวนเรื่อง : 7
  • จำนวนผู้ชม : 19326
  • ส่ง msg :
  • โหวต 17 คน
เพียงผู้พลัดหลง...
ซึ่งเฝ้าเพียรแสวงหาหนทางแห่งตน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/nomadicman
วันพุธ ที่ 10 ตุลาคม 2550
Posted by ดุจดังฯคนจร , ผู้อ่าน : 1227 , 23:47:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แล้วโลกนี้จะยังมีนักเดินทางไว้ทำไม?

ต้นเดือนตุลาคมซึ่งมรสุมยังไม่จากลา หากแหงนมองฟ้าจะพบว่า บางวันมีเมฆหม่นบางวันมีฝนโปรยและบางวันอากาศแจ่มใสอย่างที่ควรเป็นในต้นฤดูหนาว

เป็นเช้าที่ท้องฟ้าโปร่ง แดดทอแสงต้องหยาดน้ำค้างบนใบหญ้าส่องประกายพราว ต้นพญาสัตตบรรณที่หน้าบ้านของคุณเริ่มผลิช่อดอกบ้างแล้ว และคุณทราบว่ามันจะเบ่งบานหลังจากนี้อีกไม่นาน  สายลมผะแผ่วโชยมาเป็นระลอกนำพากิ่งพญาสัตตบรรณโอนเอนไปมา เงาไม้ที่ทอดทับลงบนพื้นถนนก็สั่นไหวเช่นกัน มันทำให้คุณหวนนึกถึงเมื่อคราวนั้น…

เมื่อครั้งคุณยืนอยู่เพียงลำพังบนถนนสายเปลี่ยวกลางผืนป่าใหญ่ คุณยืนอยู่ตรงนั้นภายใต้แมกไม้ที่แผ่กิ่งก้านปกคลุมถนนเอาไว้ พื้นผิวถนนประหนึ่งผืนผ้าแสดงภาพวาดจิตรกรรมขาวดำของแสงและเงาที่ส่องผ่านและทอดทับลงมา จิตกรผู้มีนามว่าธรรมชาติ

อาจเป็นเพราะต้องมนต์ของบรรยากาศแห่งฤดูหนาว หรืออาจเป็นเพราะความขบถที่ยังอัดแน่นอยู่ในตัวคนหนุ่มสาวทั้งหลาย หรืออาจไม่เพราะอะไรเลยทั้งสิ้น ส่งผลให้คุณออกเดินทางเพียงลำพังด้วยจุดประสงค์ที่จนแม้บัดนี้ก็ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด

คุณมุ่งสู่จุดหมายปลายทางที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน อาศัยการชี้นำจากแผนที่ทางหลวง คุณบ่ายหน้าออกจากความจอแจของเมืองใหญ่มาเรื่อยๆ ผ่านหลายอำเภอเล็กๆที่แอบอิงอย่างเอียงอายตามรายทาง จากนั้นก็เป็นหมู่บ้านหนึ่งสู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง ท้ายที่สุดคุณพบว่า คุณเป็นนักเดินทางเพียงผู้เดียวบนเส้นทางสายเปลี่ยวที่พาดผ่านป่าผืนใหญ่

ราวกับถนนสายนั้นกำลังนำคุณลอดผ่านอุโมงค์ อุโมงค์ที่ประกอบขึ้นจากกิ่งก้านสาขาของต้นไม้ตามรายทาง สถานที่แปลกตาทว่ากลับให้รู้สึกที่คุ้นเคย ความรู้สึกบางอย่างที่คุณเผลอไผลหลงลืมไปบ้างเท่านั้น

               

คุณค่อยๆชะลอความเร็วรถมอเตอร์ไซด์ลง ก่อนจะหยุดและดับเครื่องยนต์ แล้วโสตประสาทคุณก็ได้ยินเสียงแจ่มชัดขึ้น เป็นส่ำเสียงจากสรรพสิ่งโดยรอบที่ต่างขับขานเป็นท่วงทำนองแห่งตน นกป่าเจื้อยแจ้ว ระงมเสียงเหล่าแมลงนิรนาม ทิวไม้ลู่ลมส่งเสียงคล้ายต้องหยาดฝน แดดทอแสงเป็นประกาย ริ้วเมฆขาวลอยล่อง โมงยามเช่นนี้เองที่สั่นสะเทือนความรู้สึกคุณอยู่ลึกๆ

               

ชั่วขณะที่คุณกำลังสั่นไหวต่อสิ่งรอบกายอย่างเปลี่ยวดาย สรรพเสียงพลันสิ้นไปอย่างกะทันหัน มันเป็นความเงียบอันสมบูรณ์ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน แล้วคุณก็สำเหนียกรู้ได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่มีความปั่นป่วนอันหน่วงหนัก ถึงจะมองไม่เห็นแต่คุณก็รับรู้ได้ คล้ายกับที่เรามองไม่เห็นแต่ก็สัมผัสได้ถึงแรงของลม สัญชาติญาณบอกว่านี่ไม่ใช่เรื่องปรกติ จึงทำให้ขนตามร่างกายลุกชันและเหงื่อกาฬซึมแทรกออกมาทุกรูขุม คุณรู้สึกราวกับเป็นมุสิกที่ได้เผชิญหน้ากับราชสีห์อย่างไม่ทันได้ตั้งตัว เป็นมุสิกที่ถูกราชสีห์จดจ้องอย่างไม่วางวาย

คุณสัมผัสได้ถึงมวลพลังที่เคลื่อนบดทับคุณอย่างช้าๆและไร้ทางที่คุณจะขัดขืน ความนึกคิดคุณแตกกระจัดกระจายดุจภาพต่อจิ๊กซอว์ที่ถูกรื้อทิ้ง คุณรู้สึกกลัว เป็นความกลัวอย่างที่สุด กลัวว่าจะสูญเสียตัวตนของคุณไป กลัวว่าคุณจะหลุดหายจากโลกใบนี้อย่างตลอดกาล

คุณจึงทำได้เพียงยืนนิ่งหายใจเข้าออกอย่างสิ้นหวังและยาวนาน

อย่างเนิ่นนานที่เป็นเช่นนั้น จนดูเหมือนว่ามวลนั้นจะเคลื่อนผ่านไป ราวกับราชสีห์สิ้นความสนใจในตัวมุสิกด้วยรู้ว่ามันเป็นสัตว์เล็กจ้อยที่ไม่อาจส่งผลกระทบใดต่อมันได้

ตัวต่อแห่งสติสัมปชัญญะของคุณเริ่มประกอบกันเข้าอีกครั้งหนึ่ง แล้วความเงียบก็คืนบทบาทให้กับสรรพสิ่ง ทุกอย่างเริ่มขับขานท่วงทำนองแห่งตนอีกครั้งราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั่นสินะ อาจไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็เป็นได้ คุณคิด อาจเป็นเพียงความผิดเพี้ยนชั่วขณะของสื่อทางเคมีภายในร่างกายคุณเองแค่นั้น บางทีสถานที่แปลกเปลี่ยวอาจทำให้เรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นได้เสมอ คุณยืนอย่างลังเลในท่าทีอยู่ชั่วครู่ก่อนจะเดินทางต่อไป 

นั่นเป็นช่วงเวลาหนึ่งที่คุณไม่อาจลืมเลือน มันไม่เคยเกิดเหตุการณ์อย่างนั้นขึ้นกับคุณอีก ไม่เคยเลย เรื่องราวที่ผันผ่านก็คงคล้ายกับประกายแสงดาวตกอันเจิดจ้าเพียงชั่วขณะ เจิดจ้าแล้วดับวูบ เหลือไว้เพียงรอยภาพคาค้างความทรงจำให้หวนคิดถึง

แดดจางแสงลงด้วยดวงอาทิตย์ถูกเมฆลอยบดบัง เงาไม้ค่อยๆเลือนรางจางหายไป ต้นพญาสัตตบรรณจะออกดอกเพียงปีละครั้งเท่านั้นในช่วงต้นฤดูหนาว มันรู้ได้อย่างไรว่าช่วงไหนฤดูกาลนั้นจะแวะเวียนมา หรือเป็นเฉกเช่นที่หนทางรู้ว่าจะต้องมีนักเดินทางก้าวผ่านเสมอ และเช่นสุดปลายฟ้าที่รู้ว่าจะต้องมีนักเดินทางมาไขว่คว้ากระชากฝันที่ห้อยค้างรอคอยอยู่ เช่นนั้นหรือ?

การเดินทางให้อะไรแก่เราบ้าง? คุณถามตนเองและไม่แน่ใจว่าจะตอบได้หรือไม่ เราคาดหวังอะไรจากการเดินทาง เหล่านักเดินทางผู้หลงลืมสดับฟังเสียงจากภายในของตนเอย เจ้าจะยังเดินทางเพื่ออะไร? แล้วโลกใบนี้จะยังมีนักเดินทางไว้ทำไม?...

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
โฟล์คเหน่อ วันที่ : 06/11/2007 เวลา : 11.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/folkner
..เขียนเพลง เขียนกวี ชีวิตนักดนตรีบ้านนอก..

::::หลังวาระรอยย่ำแห่งรอยเท้าบนเส้นทางที่ทอดไปข้างหน้า เรามักมีคำตอบให้ตัวเองเสมอ ว่าทำไมเราต้องเดินทาง::::

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
littlewizard วันที่ : 17/10/2007 เวลา : 17.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/littlewizard


ขอบคุณสำหรับ
"เลือนราง" ครับ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
cozy วันที่ : 17/10/2007 เวลา : 12.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kakalot
I agreed that what really matters is what you like, not what you are like... Books, records, films -- these things matter. Call me shallow but it's the fuckin' truth - High Fidelity

ฟ้ากว้าง ทางไกล
คำถามในใจ เดินทางให้อะไร
........คิดไป คิดไป คิดไป......

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ku_khuan วันที่ : 17/10/2007 เวลา : 11.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khuan
<<"วันนึงชั้นก็ตื่นขึ้นมา!...แล้วพบว่า....ตัวเองเป็นแค่ถ่านไฟฉายก้อนนึง">>

ขอขอบคุณ ที่หมั่นไปเยือนเสมอ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
สายลมลอย วันที่ : 15/10/2007 เวลา : 21.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suankikran

แล้วโลกใบนี้จะยังมีนักเดินทางไว้ทำไม?...ไว้เพื่อยืนยันว่า ณ ช่วงเวลาหนึ่ง โลกยังมีเรา

นะ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
กู่ วันที่ : 15/10/2007 เวลา : 17.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

ช่างมองเห็นกระแสที่ยึดเหนี่ยวไว้ได้อย่างชัดเจน
...
สายใยที่พันผูก ต่างเหนี่ยวรั้งซึ่งกันและกัน
ไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่ง
ทางแก้เพียงอย่างเดียว...สาวโยงสายสัมพันธ์กลับคืนเรื่อยๆ
เพื่อปลดแก้เงื่อนปมที่ละปม
ในทางกลับกัน ดูเหมือนว่าเราเลือกที่จะฟั่นพันไปข้างหน้า
ท้ายที่สุดแล้ว คำตอบคอยรออยู่แห่งใด...
.....
หวังว่า มณีสาย...สายนั้นของดุจดั่ง เป็นไปอย่างแผ่วเบา เท่าทัน

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ku_khuan วันที่ : 15/10/2007 เวลา : 12.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khuan
<<"วันนึงชั้นก็ตื่นขึ้นมา!...แล้วพบว่า....ตัวเองเป็นแค่ถ่านไฟฉายก้อนนึง">>

ยังไม่รู้เหมือนกันว่า ท้ายที่สุด จะหยุดลงที่ตรงไหน..

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
มะอึก วันที่ : 14/10/2007 เวลา : 19.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

มะอึกยังต้องเดินทางต่อไปทุกวินาทีครับ.....เดินทางไปสู่ความตายอย่างมั่นใจและไม่สะพึงกลัว

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ดุจดังฯคนจร วันที่ : 14/10/2007 เวลา : 12.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nomadicman

คุณ พีร์ระพิชญ์
การเดินทาง เป็น ภารกิจแห่งมนุษย์ โดนใจครับ

คุณ ปฐม
ผมเคยอ่านเจอ บางครั้งการเดินทางก็ไม่ให้คำตอบ แต่ก็ทำให้เราได้คำถามกลับมาครับ

คุณ littlewizard
เดินทางเพื่อเดินทาง ฟังดูคุ้นๆนะครับ

คุณ มัคคุเทศก์ทางวิญญาณ
คนเขียนหนังสือดีๆจาก ทรต.มาที่นีเยอะจริงๆครับ
แต่ผมยังไม่อาจนับรวมในนั้น
ขอบคุณนะครับที่ชอบเรื่องราวบทนี้

คุณ cozy
สำหรับผมแล้ว บางทีคำถามก็ช่วยสร้างจินตนาการครับ

พี่กู่ฯ
ช่างตอบได้ใหม่สดจริงๆฮะ...

คุณ สเลเต
เห็นด้วยครับ หากคนเราเข้าใจในธรรมชาติมากขึ้น
เราอาจจะลดความอหังการ์ของตนลงก็ได้ครับ

คุณ วิทย์แดงจันศรี
ผมหายไปนานเพราะงานยุ่งเสียเหลือเกินครับ
ซุ่มเขียนงานบ้าง แต่ก็ไม่ถือได้ว่าเยี่ยมซะทีเดียวครับ

คุณ อธิฏฐาน
บางทีเหล่านักเดินทางอาจมีเส้นทางที่พาดผ่าน...
ใช่แล้วครับ...การเดินทางเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์
เพื่อที่จะผ่านพ้นมันไป

คุณ ตุ้มจิ๋ว
บางทีการเดินทางเพียงลำพังก็ช่วยลดความรกรุงรังอย่างคุณว่าก็เป็นได้
แต่ถ้าให้เลือก ผมชอบเดินทางกับเหล่าสหายรู้ใจครับ

คุณ ปฐม (อีกรอบ)
ฝากอรุณสวัสดิ์ นาย อมรเทพด้วยครับ

คุณ ก้อนหินรำพัน
เห็นด้วยครับ เสียงจากข้างในสดับฟังชัดขึ้นเมื่ออยู่เพียงลำพัง

คุณ ลุงไมยราพ
ผมแค่เป็นคนขี้สงสัยคนหนึ่ง หาได้มีจินตนาการล้ำลึกอะไร จีบสาวก็ไม่เก่ง ว่างๆคงต้องแวะเวียนไปขอคำแนะนำครับ

คุณ รั้วสีขาว
อาจจะจริงอย่างคุณว่าก็เป็นได้ เดินทางเพื่อย้อนความทรงจำ

-----------------
ท้ายที่สุดแล้ว การเดินทางให้อะไรแก่เหล่านักเดินทางไม่เหมือนกัน
แต่การเดินทางก็ไม่เคยทำร้ายใคร...

ด้วยมิตร

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
รั้วสีขาว วันที่ : 13/10/2007 เวลา : 00.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/seewesea

การเดินทาง เพื่อ ไปปล่อยวางภาระบางอย่าง และ เพื่อไปย้อนคืนความทรงจำเก่าที่ไม่ได้เกี่ยวกับสถานที่ที่จะไป แต่เป็นความทรงจำเก่า ๆ ที่ย้อนคืนเมื่ออยู่กับบรรยากาศว่างเปล่าที่ยิ่งใหญ่ และสังเคราะห์ความคิดบางอย่างด้วยแสงดาว และ สายลม ครับ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ลุงไมยราพ วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 20.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lungmai

สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น
อ่านหนังสือพันเล่มไม่เท่าเดินทางพันลี้

อ่านทุกกระทู้ที่ตั้ง
ดูจะเป็นคนที่มีจินตนาการที่ลุ่มลึกไม่เบา
ระดับนักเขียนอาชีพเชียวแหละ
ว่าแต่ว่า....เวลาจีบใคร ใช้มาดนี้หรือเปล่า...........

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ก้อนหินรำพัน วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 17.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LOSTGEO

การเดินทางคนเดียว..สำหรับผม

ทำให้เราได้ยินเสียงเต้นของหัวใจตัวเองชัดขึ้นครับ

และทำให้ปราณีต่อโลกมากขึ้น...

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ปฐม วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 09.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pathom
หยุด !!!  การเกลียดชังทุกอย่าง  หันมาเกลียดตัวเองแทน  ตึ่งโป๊ะ !!!

อรุณสวัสดิ์ครับท่าน

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ตุ้มจิ๋ว วันที่ : 11/10/2007 เวลา : 20.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namtan
simply9

ชอบการเดินทาง ถ้ามีเวลา และจะมีความสุขมากถ้าได้อยู่บนระหว่างทางคนเดียว
เพราะชีวิตมันรุงรังเกินไป ถ้ามีหลายคน... เป็นบ่อยถ้าทางนั้นสวย มันเหมือนสะกดใจเราไว้ชั่วขณะ
ให้มาสัมผัสใกล้ๆ ใกล้จนได้กลิ่นหอมของยอดหญ้าที่ไหวไปมา ทุกเส้นทางมีเสน่ห์ ต่างกัน..
นักปีนเขา จะรู้ว่าไมใช่ยอดเขาที่สูงที่สุด ที่เค๊าพิชิตได้ แต่ใจตนเองต่างหากที่ต้องพิชิต

เช่นเดียวกันกับ โลกใบนี้ มีนักเดินทางไว้ เพื่อ ให้รู้จักและเคารพธรรมชาติ...
: )

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ดุจดังฯคนจร วันที่ : 11/10/2007 เวลา : 16.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nomadicman

ขอบคุณนะครับสำหรับท่านที่แวะเวียนเข้ามาแสดงความคิดเห็น หรือทั้งที่อ่านผ่านๆ...

โลกนี้ล้วนมีเรื่องราว
เราต่างเป็นเพียงผู้ส่งสาร...
ซึ่งกันและกันครับ...

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
อธิฏฐาน วันที่ : 11/10/2007 เวลา : 14.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sandstone
จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

การเดินทางทำให้เราต้องก้าวออกมาจากะลาที่ครอบเราเอาไว้ พร้อมกับเก็บเกี่ยวความทรงจำไว้ตลอดเส้นที่ผ่าน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องร้ายหรือดีค่ะ สำนวนคุณเหมือนกับว่าเคยสัมผัสมาก่อน

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
วิทย์แดงจันศรี วันที่ : 11/10/2007 เวลา : 14.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wit
witdaeng.tarad.com : หนังสือเก่าหนังสือมือสอง 

เคยมีความรู้สึกอย่างว่านี้...และจริงซะด้วยซีที่มันวูบมาแล้ววาบหายทิ้งไว้แค่ความจำเลือนๆ

ป.ล. คุณดุจดังฯสบายดีนะครับ..หายไปแรมเดือน งานการคงยุ่งหรือไม่ก็ซุ่มเขียนงานเยี่ยมๆ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
สเลเต วันที่ : 11/10/2007 เวลา : 14.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mahahong

เดินทางเพื่อทำความเข้าใจมนุษย์และธรรมชาติค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
กู่ วันที่ : 11/10/2007 เวลา : 10.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

เพื่อที่จะเกิดใหม่ ในทุกเส้นทางสายใหม่

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
cozy วันที่ : 11/10/2007 เวลา : 10.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kakalot
I agreed that what really matters is what you like, not what you are like... Books, records, films -- these things matter. Call me shallow but it's the fuckin' truth - High Fidelity

เดินทางไปทำไม....

อยู่ไปเพื่ออะไร....

ใครเข้ามา ใครจากไป.....

ถามไปไย เพื่อนเอ๋ย.....

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
มัคคุเทศก์ทางวิญญาณ วันที่ : 11/10/2007 เวลา : 09.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guide007
ฉันถอดเสื้อสีแล้ว!!!! คุยกับฉันได้ไหมเพื่อนมนุษย์!!!!

เส้นทางยังคงทอดยาว
นิ่งเงียบงันอยู่อย่างนั้น
ไร้นักเดินทางเสียหนึ่งคน
ผิวถนนร้องอาลัย

ถูกใจครับบทนี้ของคุณ
ทำให้ผมรู้ว่า คนเขียนหนังสือดีดีจากทรต.
มาที่นี่กันเยอะ
ทักทายกัน
และขอแอดไว้ในฐานะกัลยาณมิตรนะครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
littlewizard วันที่ : 11/10/2007 เวลา : 04.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/littlewizard

เพื่อเดินทางครับ

ไม่ว่จะเดินทางภายในหรือภายนอก
ล้วนทำให้มนุษย์เติบโตครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ปฐม วันที่ : 11/10/2007 เวลา : 03.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pathom
หยุด !!!  การเกลียดชังทุกอย่าง  หันมาเกลียดตัวเองแทน  ตึ่งโป๊ะ !!!

ทิ้งคำถามได้ดีครับ...

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
พีร์ระพิชญ์ วันที่ : 10/10/2007 เวลา : 23.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Ravi
กวีแก้ว  แววหวัง  ดั่งถวิล แว่วยิน จินต มรรคสมัย ลอบแดด แผดอ่อน ร่อนรำไร อโณไทย ไต่เลียบ เหยียบผิวทราย ฯ.ฯ

การเดินทาง เป็น ภารกิจแห่งมนุษย์
พเนจร ไปเถิด ด้วยอารมณ์ แห่งสุนทรีย์
ปลุก ความฝันอันเก่าแก่ ในตอนฟ้าสาง เพื่อเป็นเพื่อน

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน