• หนูวี้ดว้าย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : tiyakorn@nationgroup.com
  • วันที่สร้าง : 2006-12-14
  • จำนวนเรื่อง : 95
  • จำนวนผู้ชม : 109311
  • ส่ง msg :
  • โหวต 36 คน
108-1009 เพื่อรอยยิ้มและหยักสมอง
สวัสดีทุกท่านจ้า ขอบคุณที่แวะมาทักทายกันนะคะ เรื่องราวในนี้มีทั้งที่เขียนเอง แอบลอกชาวบ้าน หรือมาจากเมล์ หวังว่าจะสร้างรอยยิ้มและหยักสมองให้ผู้เยี่ยมชมบ้างได้ และขอขอบคุณเจ้าของเรื่องตัวจริงด้วยค่ะ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/noomiki
วันพุธ ที่ 31 ตุลาคม 2550
Posted by หนูวี้ดว้าย , ผู้อ่าน : 1103 , 11:26:16 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เห็นข่าวโจรชั่วที่พัทยา...ล่อหลอกพาเด็กชายวัย 8 ขวบ ที่พลัดหลงกับพ่อแม่ในห้างสรรพสินค้า ไปเร่ขายบริการทางเพศ....รู้สึกสะท้อนใจ  เพราะเงินที่ทำร้ายความไร้เดียงสานั่นเอาไปเสพยาบ้า  เฮ้อ...

พอดีได้เมล์เล่าประสบการณ์ของคุณพ่อคนหนึ่ง...เกี่ยวกับกรณีลูกชายพลัดหลงมาพอดี...เลยขออนุญาตเจ้าของเรื่องไว้ ณ ที่นี้...เอามาแปะลงบล๊อก  เผื่อจะให้คุณพ่อคุณแม่ท่านอื่นๆ นำไปใช้บ้าง


เมื่อวานนี้ 8 ตค.50 ผมไปห้างเดอะมอลล์ บางแค ตัวผมเองแวะไปหาหมอที่ชั้น 1 แฟนผมก็พาลูก 3 คนไปเล่นที่ชั้น เด็กเล่น ชั้น 2  ลูกชาย 2 คนก็เดินดูของเล่น ดูเกมส์ ดูตุ๊กตุ่น หุ่นยนต์  แฟนผมก็เฝ้าลูกสาวคนเล็ก ยังไม่ 2ขวบ กำลังน่าลัก เลยต้องเฝ้า

ประมาณ 1 ชม. ผมหาหมอเสร็จก็มาหาลูกจะกลับบ้าน เจอแฟนผมกำลังเฝ้าเจ้าตัวเล็กอยู่ สักพักจอมซนคนที่ 2 ก็วิ่งมาหากอดเอว ผมก็เลยถามหาคนชายคนโต 8 ขวบ จอมซนหายไปสักพัก วิ่งกลับมาบอกว่าไม่เจอ คุณแม่ก็เลยไปเดินหา….ไม่เจอ….เอาล่ะดิ…. ผมออกเดินหามั่ง……..ไม่เจอ.…. เดินวนหารอบโซนเด็กเล่น และโซนของเล่นก็…..ไม่มี….

เฮ้ย…..ปกติ ลูกชายคนโตผมเป็นคนที่จำทางเก่งมาก ไปไหนก็กลับมาถูกตลอด  เฮ้ย….ไม่น่า…..นะ เดินหาอีก…เดินอยู่นั่นแหละ…เดินขยายวงกว้างออกไปเรื่อยๆ เดินจนมั่นใจว่า…ชั้นนี้….ไม่มีแน่แล้ว ผมบอกที่แคชเชียร์ ช่วยโทรบอกประชาสัมพันธ์ ให้….…ประกาศหาตัว…..ผมตัดสินใจออกเดินย้อน ตามทางที่เดินมา…จากโซนเด็กเล่นชั้น 2

ผมเดินย้อนไปที่ร้านหมอ ชั้น 1 เดินต่อไปที่ศูนย์อาหาร ชั้น G…..ไม่เจอเลย…..ผมให้แฟนผม รออยู่ที่โซนเด็กเล่น เผื่อว่าเขาจะเดินกลับมา ผมออกเดินหา จูงมือคนรอง”จอมซน” ไปตลอดทาง จอมซนของผมน่ารักมาก มองหาพี่ตลอด พยายามให้กำลังใจตลอด  “ป๊า สงสัยแบ๊งค์ไปดูของเล่นอยู่มั๊ง” , “ป๊า สงสัยแบ๊งค์ไปร้านหนังสือมั๊ง”  ตลอดทาง

ผมเดินย้อนทางต่อไปจากศูนย์อาหาร เหลือแค่ที่จอดรถ ที่เดียว ถ้าไม่เจอ…จะทำไง…ยังนึกไม่ออก….จริงจริง ระหว่างทาง มึนตึ๊บไปหมด ผมเดินไปจนถึงร้านหนังสือก่อนถึงทางลงที่จอดรถ ที่ที่ผมและลูกๆ ชอบหยุดดูหนังสือก่อนกลับบ้านเป็นประจำ ผมกวาดตามองไปรอบๆ… ขณะที่กำลังลงบันไดเลื่อน

ฉับพลัน ผมรู้สึกมือผมถูกกระตุก จอมซนกระตุกมือผมถี่ยิบ ชี้นิ้วไปข้างล่าง หันหน้ามองมาผม ยิ้มแก้มแทบปริ..…แบ๊งค์…ลูกชายคนโต วัย 8 ขวบ ของผม ยืนยิ้มแหยๆ อยู่ท้ายบันไดเลื่อน  คอยมองคนที่ทยอยลงบันไดเลื่อนมาที่ละคน
คงไม่ต้องบรรยาย ความรู้สึกของผมนะครับ  มัน…สุดยอดครับ…เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม


……………………………………………………………………………………………………

คุณได้อะไร จากเรื่องนี้
ทำไม แบ๊งค์ ถึงมารออยู่ที่ทางออกที่จอดรถ
ทำไม ผม จึงเดินย้อนตามทางเดิมที่เดินมา
ทำไม แฟนผม ถึงยืนรอที่เดิม ไม่ช่วยออกตามหา
ทำไม ผม จึงจูงจอมซนเดินไปตามหาด้วย
คุณอาจจะมีคำตอบอยู่ในใจแล้ว
แต่ ผมจะขอบอก ที่มา ของคำตอบของผม ครับ
…………………………………………………………………………………………………….

ปกติ ผมจะซื้อของที่ ห้างสรรพสินค้าอาทิตย์ละครั้ง โดยเฉพาะที่ห้างแห่งนี้
และทุกครั้งที่ผมไป ผมจะพยายามหาที่จอดรถ โซนเดิมๆ เป็นประจำ
เพื่อที่จะเดินเข้าประตูทางเข้า-ออกลานจอดรถจุดเดิม

ผมสอนลูกๆ ของผมเป็นประจำ ตั้งแต่เล็กๆ ว่า…
1. เวลาเดินไปไหนให้พยายามสังเกตุรอบข้างระหว่างทางเดิน  เพื่อจะได้จำทางเดินกลับได้
2. ถ้าคลาดกัน หากันไม่เจอ ให้ไปยืนรอที่ที่เจอกันครั้งสุดท้าย…จำไว้
3. อย่าตกใจ อย่าร้องไห้ มิฉะนั้นพวกมิจฉาชีพ จะมาหลอกพาเราไปได้

ซึ่งหลังจากที่ผมเจอลูกชายของผม และได้คุยกับเขาแล้ว  เขาให้การว่า….
เขาหลงได้ยังไงไม่รู้ เขาหาหม่าม๊า…ไม่เจอ
เขาก็เลยเดินไปตามทาง ไปที่ร้านหมอ ที่ผมไปหา…ไม่เจอ
เขาก็เลยเดินไป ตามทางที่เขาคุ้นตา ไปรออยู่ที่ทางออกลานจอดรถ ที่เราจอดเป็นประจำ..
และที่ผมพาจอมซน ไปด้วย เพราะต้องการให้เขาได้รู้ว่า
เวลาที่ผมจะเดินตามหาแบ๊งค์ ผมเดินย้อนทางเดิมแบบนี้ และไปในที่ที่เราหยุดคุยกันทุกร้าน
จนกระทั่งถึงทางออกลานจอดรถ
ซึ่งตลอดทางผมคุยกับเขาตลอด บอกเขาตลอด ว่าทำไมผมจึงเดินมาทางนี้
ทำไมผมจึงหยุดที่ร้านนี้ แล้ว
บางครั้งก็ถามเขาด้วยว่า เอ๊….เมื่อกี้เราเดินมาจากทางไหน ,ร้านหนังสือที่เราหยุดอ่านกันอยู่ตรงไหนนะ
เพื่อให้เขารับรู้ถึงความกังวลและความรู้สึกของการตามหา…..และเขาก็ดีใจมากครับเวลาที่เจอพี่ชายเขา

สิ่งที่ผมได้ครั้งนี้ คือ
1. ลูกชายคนโต ผมมีไหวพริบ มีสติ … เขานิ่งมากครับ ไม่มีน้ำตาเลย
แต่พอเห็นหน้าผม ผมเขาไปกอดเขา ผมบอกเขาว่า”แบ๊งค์เก่งมาก ลูก” 
น้ำตาเขาคลอเลย แอบหันไปปาดน้ำตา เขาคงเครียดมากล่ะครับ ก่อนที่ผมจะมาเจอ
2. ลูกชายคนรองจอมซน คงพอเห็นเป็นประสบการณ์บ้างแล้ว เผื่อครั้งต่อไปเป็นคราวของนาย
( อย่าให้มีอีกเลย เครียดชิบเป๋ง )
3. ผมบอกลูกชายทั้งสองคนเลย ว่า ถ้าเกิดเหตูแบบนี้อีก แล้วไม่รู้ไปทางไหน จำทางไม่ได้
ให้เดินไปที่แคชเชียร์ที่จ่ายตังค์ ที่ใกล้ที่สุด เขาจะมีโทรศัพท์
ให้เขาโทรบอกประชาสัมพันธ์ให้เรียกป่าป๊า-หม่าม๊ามารับ
4. ต้องไม่ประมาทเด็ดขาด ครั้งนี้ผมโชคดีมาก ถ้ามีครั้งต่อไปอาจจะไม่โชคดีอย่างวันนี้ก็ได้





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
หมูน้อย วันที่ : 05/11/2007 เวลา : 17.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Diaw-Dai

อ่านแล้วน่าเห็นใจ แต่สุดท้าย ก็ยังที่ได้ กลับมาพร้อมหน้า

ข้อคิดที่ได้ เป็นประโยชน์ค่ะ จะเก็บไว้เป็นข้อมูล

ตอน 7-8 ขวบ เคยหลงกะผุ้ปกครอง ที่ กทม. (เนื่องจากเป้นเด็กบ้านนอก) แต่กลับบ้านถูก เพราะจำป้ายโฆษณา ได้.... เก่งมาก ได้หมูน้อยเอ้ย...นั่น ชมตัวเองซะงั้น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
หนูวี้ดว้าย วันที่ : 31/10/2007 เวลา : 12.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/noomiki
Keep Smile....ยิ้มไว้จ้า

ตัวหนูวี้ดตอนเด็กๆ เคยพลัดกับพ่อแม่เหมือนกันค่ะ ตอนนั้นพ่อแม่สอนให้ไปประชาสัมพันธ์ เกิดเหตุประมาณ 5-6 ขวบค่ะ ก็รู้เรื่องแล้ว เรียนอนุบาลแล้ว แม่เล่าว่าพาไปเซ็นทรัลชิลมแล้วหนูวี้ดทำฤทธิ์ค่ะ จะไปโน่นมานี่ ก็ประสาเด็กนะคะ แม่เลยจะแกล้งให้หลง...จะได้เข็ด..ก็เลยปล่อยมือ...กะว่าให้อยู่คนเดียวสักพักแล้วจะปรากฎตัว....แต่ขอโทษ ระดับหนูวี้ด แสบแต่เด็กค่า....มุ่งหน้าประชาสัมพันธ์ ประกาศหาพ่อแม่ค่ะ...ราวกับพ่อแม่เป็นฝ่ายผลัดหลง แม่บอกขำแทบตาย 555

คุณระจัน...ในรูปเหมือนจูงลูกด้วย อย่างที่คุณบอกค่ะ...ทุกวันนี้อันตรายรอบด้านจริงๆ

คุณวอร์เต...เก็บไปสอนลูก ดีมากค่ะ ที่เอามาแปะก็หวังแบบนั้นล่ะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
วอร์เต วันที่ : 31/10/2007 เวลา : 11.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/leephone


ดีครับ..จะใด้เอาไปสอนลูกๆผมบ้าง

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ระจัน วันที่ : 31/10/2007 เวลา : 11.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rajun
www.torsilp.com  โรงเรียนสอนศิลปะของผม

นับว่าโชคยังดีนะครับ

ดีใจที่ได้พร้อมหน้ากันอีก

อันตรายรอบด้านเชียว สังคมเรา

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

คริคริ...ใครมีสภาพวันทำงานแบบนี้บ้าง

สภาพวันทำงานระหว่างจันทร์ กะ วันศุกร์ ... ใครเป็นแบบนี้ยกมือขึ้น

View All
<< ตุลาคม 2007 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

[ Add to my favorite ] [ X ]