*/
  • นรพัลลภ_ประณุทนรพาล
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : norapallop@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2013-01-10
  • จำนวนเรื่อง : 27
  • จำนวนผู้ชม : 48181
  • จำนวนผู้โหวต : 125
  • ส่ง msg :
  • โหวต 125 คน
<< มกราคม 2013 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 15 มกราคม 2556
Posted by นรพัลลภ_ประณุทนรพาล , ผู้อ่าน : 2317 , 14:56:53 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 9 คน INDYLOVE , รุ้งทอฝัน และอีก 7 คนโหวตเรื่องนี้

'

.

 

บิดเดี่ยวเที่ยวข้ามปี 5 - แม่สาย ท่าขี้เหล็ก

หน้าปกครับ

->

.

 

บิดเดี่ยวเที่ยวข้ามปี



เลขไมล์ 3191 ตอน 10.54 น. ผมก็ถึงทางแยกร้านข้าวขาหมูที่ผมจอดถามทางเมื่อวาน ไม่หิวแต่อยากกิน อยากกินเพราะอยากขอบคุณที่ให้คำตอบกับผม 

ความจริงก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องขอบคุณ แต่ผมก็ยังอยากเข้าไปอุดหนุนทั้งที่ไม่ได้หิว

พอคำแรกเข้าปาก ผมคิดอยากจะเททั้งจานกรอกปาก คือให้มันจบๆ ไป ผมจะได้ไปต่อ เพราะรสชาติมันไม่ได้จริงๆ

นี่คือสำหรับผมนะ กับคนอื่นคงจะไม่มีปัญหาอะไร เพราะถ้าเป็นไปตามผมว่าจริงๆ ป่านนี้ร้านนี้คงไม่ได้ขายข้าวขาหมูแล้ว ผมอาจจะเหนื่อยเกินไป ลิ้นก็เลยเพี้ยน

แต่ความจริงผมก็ไม่ได้เหนื่อยอะไรนะผมว่า

ทุกอย่างจบลงใน 10 นาที ตอน 11.06 น. ผมกดปุ่มสตาร์ทเครื่อง ป้ายบอกว่าแม่สาย 33 ผมต้องรีบหน่อยเพราะค่ำนี้ทะเลสาบเชียงแสนรอให้ผมไปกางเต็นท์นอน

บิดโต้ลมเปิดมือถือเสียบหูฟังเพลงได้ไม่กี่เพลงก็ถึงแยกดอยตุง ผมลังเลนิดเดียวตามประสาการเจอทางแยกของแหล่งท่องเที่ยว เลี้ยวซ้ายดอยตุง 16 ตรงไปแม่สาย 16

ก็แค่นั้น แล้วผมก็พุ่งไปข้างหน้า แต่ข้ามแยกไปไม่ทันจะกี่เมตรก็เห็นป้ายบอก แม่สาย 20

ผมงงเล็กน้อย แค่ข้ามแยกแม่สายหายไปตั้ง 4 กิโล แต่แบบนี้ก็เยี่ยมเลย ขี่ไปๆ เดี๋ยวแม่สายก็คงจะโผล่มาอยู่ตรงล้อหน้าแน่ๆ

แล้วก็เป็นอย่างที่ว่าไว้ ไม่นานผมก็มาจอดติดไฟแดงที่สี่แยกก่อนเข้าแม่สาย ก้มมองระดับน้ำมันที่เหลือสองขีด หันขวามีปั๊ม ปตท. เดี๋ยวจะมาใช้บริการ ตอนนี้ไปเที่ยวก่อน

11.45 น. เข็มไมล์ 3220 ผมก็จอดสนิทที่หน้าอาคารทำบัตรผ่านแดน คนเยอะมากสมกับเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดฮิตโดยเฉพาะในวันส่งท้ายปีแบบนี้ 
ซึ่งก็แน่นอนว่าคนทั้งหมดทั้งมวลตรงนี้ อีกเดี๋ยวก็จะไปกองรวมกันอยู่ในฝั่งพม่า

แล้วก็ช็อปปิ้งของก็อปปี้กันอย่างสุดเพลิน จากนั้นก็พามันกลับไทยไปเฉิดฉายอยู่ทั่วประเทศ รวมทั้งสยามพารากอนที่ของแท้กับของก็อป 5A เหมือนกันเป๊ะ

ปรากฏว่าระยะทางสั้นๆ แค่ราว 2 กิโลระหว่างที่ทำบัตรกับด่านชายแดน ก็ยังอุตส่าห์ทำให้ผมพบกับความเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญอันเนื่องมาจากเห็นป้ายงานเคาท์ดาวน์ 2013 ที่สะพานข้ามแดน

ไม่ไปแล้วทะเลสาบอะไรไม่รู้จัก อยู่นับถอยหลังที่นี่ดีกว่า ว่าแล้วก็เลี้ยวซ้ายเข้าสายลมจอย แล้วแหวกซ้ายแหวกขวาฝ่าคนมหาศาลเข้าไปอย่างช้าๆ เพื่อหาที่พัก

ไม่ยากอย่างที่คิด คือตอนคิดมันจะยากอะไรนักก็ไม่รู้ เพราะพอเห็นป้ายชื่อที่พักแถวเสาไฟฟ้าก็แค่จอดแล้วกดเบอร์

ไม่มีคนรับ นาทีนี้เริ่มคิดใหม่ว่า เออ มันก็ไม่ง่ายเหมือนกันเนอะ แต่จะไม่ได้กังวลอะไร มองลึกเข้าไปเสาไฟฟ้ายังมีอีกเยอะ ค่าโทรก็ยังมีอีกเยอะเพราะผมเหมาจ่ายรายเดือน

จนเจอเข้ากับป้ายที่น่าสนใจอย่างยิ่ง

 


->

.

 

บิดเดี่ยวเที่ยวข้ามปี

 

ดูราคาที่ป้ายนะครับ
150 เป็นห้องรวมนอนหลายคน
200 บาทเป็นห้องเดี่ยว แต่ห้องน้ำรวม ไม่มีแอร์ ไม่มีทีวี
300 บาทเป็นห้องเดี่ยว ห้องน้ำในตัว ติดแอร์ มีทีวี

แล้วผมก็ลองทำแบบนี้ ถ้าใครมีโอกาสก็ลองทำดูนะครับ
‘ไม่เอาแอร์ ลดหน่อยได้มั้ยครับ’
‘งั้น 250 ครับ’

ผมวางเป้ลงบนเตียงทันที แล้วเขาก็ยื่นกุญแจห้อง A4 ให้ พร้อมบอกรหัส wifi ฟรี

โอ้ว ผมร้องดังแค่ในใจ คนเกือบทั้งโลกขาดเนตได้ง่ายๆ ที่ไหนกัน ฟรีอีกต่างหาก อันนี้คนทั้งโลกเลยที่ชอบ

ผมจัดการตัวเองให้สดชื่นก่อนลงไปล็อกล้อหน้าเพื่อความสบายใจ จน 12.37 ก็พร้อมจ้ำไปปากซอยสายลมจอยที่น่าจะอยู่ห่างจากที่พักราวๆ 500 เมตร ทั้งน่าจะและราวๆ

ถึงสะพานถือบัตรผ่านแดนเข้าตามช่อง ประทับตราแล้วเดินไปตามทางจนออกสะพาน ว่าแล้วก็ถ่ายรูปตามธรรมเนียม

 



ถ่ายสะพานฝั่งพม่าที หันกลับไปถ่ายฝั่งไทยที ซ้ายที ขวาที ทั้งด้วยกล้องและแท็บเล็ต

เรื่องถ่ายรูปด้วยแท็บแล็ต ผมจะเล่าให้ฟังทีหลังว่าผมต้องโศกาเพราะมันด้วยเหตุอันใด
ตอนนี้ลืมเรื่องเศร้าแล้วไปเที่ยวต่างประเทศกันดีกว่า

ใครเคยไปช่วงเทศกาลคงนึกออกคนเยอะขนาดไหน ทุกซอยจะเดินเบียดกันอยู่ตลอดเวลา ลองนึกภาพปลาที่อยู่ในกระป๋องแล้วจะเข้าใจ

หรือถ้าใครเคยขึ้นรถเมล์ในกรุงเทพฯ ช่วงชั่วโมงเร่งด่วนตอนฝนกำลังตก จะนึกภาพนั้นแทนภาพปลาในกระป๋องก็ได้

 



เข้าท่าขี้เหล็กคราวนี้สิ่งที่ผมอยากได้คือรองเท้า และคู่ที่ผมใส่อยู่ก็ซื้อจากที่นี่ ขนลุกนิดหน่อยตอนเดินผ่านด่าน
ตรงนั้นจะมีป้ายเตือนว่าสินค้าอะไรที่จะถูกเจ้าหน้าที่ยึดเพราะละเมิดลิขสิทธิ์ หนึ่งในนั้นก็คือรองเท้าคู่ที่ผมใส่อยู่พอดี สีเดียวกันอีกต่างหาก

ตอนดูป้ายเตือนก็คิดว่าครั้งนี้อาจไม่ได้ซื้อ แต่พอไปถึงร้าน ประชาชนซื้อกันเพียบ แถมคู่ที่ผมใส่อยู่ก็ยังมีขายเหมือนเดิม
เห็นแบบนี้จึงเลิกกลัว แบบว่าเราจะซื้อ เราจะซื้อของละเมิดลิขสิทธิ์ เราไม่กลัว เราไม่อาย เพราะโปรแกรมต่างๆ ในโน้ตบุ๊กของเรา ก็ไม่ถูกกฎหมายซักตัว

ปรากฏว่าแบบที่ผมชอบไม่มีเบอร์ที่ผมใส่ได้เลยอด

คนที่เคยไปคงเคยชินกับแว่นตา เสื้อยี่ห้อ กระเป๋าแบรนด์เนม แท็บเล็ต มือถือ แผ่นซีดี
อย่าสงสัยว่าของพวกนี้มาจากไหน ข่าวก็ออกกันบ่อยๆ ของเหล่านี้ราคาถูกมากเมื่อเทียบกับของจากเจ้าสำนัก

แต่ก็อย่างที่บอกนะครับ ของแท้กับของปลอมดูภายนอกจะเหมือนกันมาก เอา ก.ไก่ ใส่ท้ายคำว่ามากเข้าไปอีกสิบตัวเลย
โดยเฉพาะกระเป๋าซึ่งถ้าก็อป 5A เอา ก.ไก่ใส่เข้าไปร้อยตัวเลยยังได้

และในส่วนของกระเป๋าก็แปลกดี เพราะเมื่อมีก็อป 5A ก็หมายความว่ามีก็อป 4 3 2A ด้วย ซึ่งก็แน่นอนว่า ก.ไก่จะลดลงตามเลขนั่นเอง อันนี้ผมเคยถามคนขาย แล้วเขาก็บอกมาหน้าตาเฉย

แต่มีอยู่อย่างหนึ่งที่คนไทยไม่ใช่แค่ไม่น่าจะเคยชิน แต่ใช้คำว่าไม่รู้จักเลยดีกว่า

มันชื่อว่าก๋วยเตี๋ยวลอยน้ำ

->

.

 

บิดเดี่ยวเที่ยวข้ามปี

 

ผมเห็นคนยืนมุงก็เข้าไปร่วมมุง เพื่อให้คำว่าไทยมุงอยู่ยงคงกระพันสืบไป

ลูกค้าสาววัยได้สิทธิ์ขอเออรี่ รีไทร์ สัมภาษณ์แม่ค้าไม่หยุดปากเกี่ยวกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า เหมือนกับเป็นพิธีกรรายการทำอาหารที่กำลังถ่ายทอดสด

ตาผมก็ดูไปส่วนหูก็ทำหน้าที่ของมัน ฟังอยู่สักพักก็ยังไม่ได้ยินคำถามว่ามันคืออะไร แต่คาดว่าคงถามตอบกันไปแล้วก่อนที่ผมจะมา
คิดได้ดังนี้จึงหันไปถามพิธีกร

แต่สิ่งที่ได้รับไม่ได้มีแค่คำตอบ คราวนี้พิธีกรแปลงร่างเป็นพริตตี้ก๋วยเตี๋ยวลอยน้ำด้วยการเชิญชวนผมให้ลอง แล้วก็พูดไปเรื่อยๆ ว่าน่าสนใจยังงั้นยังงี้

พริตตี้ทำสำเร็จ แต่สิ่งนี้มันก็ช่างน่าสนใจใคร่ลองจริงๆ ผมจึงสั่งไปหนึ่งกล่อง ว่าแล้วก็ยืนรอต่อไป เพราะคิวเยอะ

จากข้อมูลที่ได้รับบวกกับยืนดูวิธีทำซ้ำแล้วซ้ำอีก จึงเห็นว่ามันช่างง่ายในวิธีการ

คือแม่ค้าจะเริ่มจากทาน้ำมันถั่วที่บอกว่าคั่วเอาน้ำมันเองลงในภาชนะกลมๆ อย่างที่เห็น แล้วใส่แป้งมันผสมน้ำลงไปพอรองพื้น จากนั้นก็นำไปวางในหม้อน้ำเดือด

สังเกตว่าแม่ค้าจะทำพร้อมกันสองถาด คือเมื่อจังหวะนี้รอถาดนี้เดือด อีกถาดก็จะอยู่ในขั้นตอนอื่น ทั้งสองถาดจึงวนไปวนมาสลับกันเสร็จอย่างต่อเนื่อง

พอแป้งสุกก็หยิบขึ้นจากน้ำแล้วตีไข่ผสมเครื่องปรุงใส่ทับลงไปรองพื้นอีกชั้น โรยตามด้วยผักพวกผักกาดผักบุ้ง แล้ววางกลับลงไปในหม้อน้ำเดือดอีกที

 



จากในภาพจะเห็นว่ามีถาดในหม้อน้ำเดือดนั่นคือกำลังจะเสร็จ ส่วนถาดในกะละมังสีฟ้าที่ใส่น้ำเย็นนั่นเสร็จแล้ว
พอเย็นลง แม่ค้าก็จะหยิบมาใช้ไม้ปาดรอบๆ แล้วเทใส่โฟมในรูปครึ่งวงกลม ก่อนจะใช้กรรไกรตัดเป็นส่วนๆ แล้วยื่นให้พร้อมตะเกียบและรอยยิ้ม

เครื่องปรุงก็คล้ายก๋วยเตี๋ยวทั่วไป แต่จะมีเต้าเจี้ยวเพิ่มขึ้นมา บวกกับพริกที่ไม่ใช่พริกป่นแห้ง แต่จะแฉะๆ คล้ายน้ำพริกเผา

พอถึงของผม แม่ค้าถามว่าเอาเผ็ดมั้ย ผมตอบว่าใส่เลยครับ แม่ค้าอาจงงนิดหน่อยว่าตกลงมันแปลว่าเอาหรือไม่เอาเผ็ด แต่ก็ตักพริกเพิ่มลงไปบนไข่ แล้วก็ไปตามขั้นตอนจนเสร็จ

พอรับมาผมก็ใส่เครื่องปรุงทุกอย่างที่มีรวมทั้งเต้าเจี้ยว เพราะอยากลองว่ามันจะเป็นยังไงถ้ากินแบบครบๆ เหมือนกับที่คนที่นี่กิน

ควักเงินจ่าย 25 บาทแล้วเดินไปหาที่นั่งกิน จะเรียกว่าผมกำลังกินอาหารในต่างประเทศก็ใช่เลย เป็นวิวแบบโอเพ่นตรงฟุตบาทห่างจากย่านร้านค้านิดหน่อย

แป้งนุ่มปาก ไข่หอมๆ ผักแบบผัก ส่วนรสชาติบอกไม่ถูก คืออร่อยมั้ยนี่ตอบไม่ได้ เพราะไม่คุ้นกับรสอะไรเลย

ถ้าถามว่ากินได้มั้ย ก็ตอบว่าได้ จะซื้อกินอีกมั้ย ก็ตอบว่ามาทีกินทีพอได้ นี่ไม่ได้หมายความว่าไม่อร่อยนะครับ แค่บอกไม่ถูกเท่านั้นเองว่ารสชาติมันเป็นยังไง

สรุปว่าหมดเกลี้ยง

หมดแล้วก็เดินต่อ มีเวลาเยอะแยะสำหรับครั้งนี้ ปกติผมจะอยู่ฝั่งนี้ราวๆ 1-2 ชั่วโมง แต่วันนี้ผมมีเวลาเพียบ เพราะประตูจะปิดตีสอง จากปกติที่จะปิดหกโมงเย็น นี่คือผลจากการที่คืนนี้จะมีงานเคาท์ดาวน์ 3 แผ่นดิน คือไทย พม่า ลาว

เดินวนไปวนมาจนเลยไปถึงถนน แล้วเดินตามทางไปเรื่อย ถ่ายรูปตรงนั้นตรงนี้แบบเดียวกับที่นักท่องเที่ยวทั่วโลกทำกัน

เมื่ออยากได้รูปตัวเองกับวิวก็หันกล้องหาตัวแล้วกด แต่นั่นจะได้อย่างมากก็แค่หน้ากับไหล่ ถ้าอยากได้แบบเต็มตัวด้วยการถ่ายเองก็ต้องนี่เลย

กระจกร้านค้าบ้าง ธนาคารบ้างที่เป็นกระจกแบบมองทะลุ ผมว่าคนข้างในมองไม่เห็นผมหรอก เพราะผมก็มองไม่เห็นคนข้างในเหมือนกัน คล้ายๆ กับว่าถ้าผีมาเราก็แค่หลับตา แค่นี้ผีก็มองไม่เห็นเราแล้ว

ผมยืนหันไปยังกระจก ถือกล้องระดับอกเพราะถ้าสูงกว่านี้มันจะบังหน้า ถ้าต่ำกว่าก็กดชัตเตอร์ไม่ถนัด แอ็คชั่นแยกขานิดงอเข่าหน่อยพอเป็นธรรมชาติ แล้วกด

ทำแบบนี้สองสามรูปแล้วหันมาดู ปรากฏว่าไม่มองกล้องซักรูป เพราะไม่รู้ว่าต้องมองในกระจกตรงจุดไหนกันแน่ ถึงจะเหมือนการจ้องเลนส์ตรงๆ แต่สุดท้ายก็สำเร็จ

เท่าที่มองรอบๆ ไม่เห็นนักท่องเที่ยวมาเดินเล่นแบบผมสักคน เพราะแทบทั้งหมดจะเดินกันอยู่แค่ในย่านขายของ หรือไม่ก็นั่งรถนำเที่ยวไปยังเจดีย์ชเวดากองจำลอง ที่ผมเคยไปมาแล้วเมื่อเกินสิบปีก่อน

จนกระทั่งรู้สึกว่าชักเดินลึกเข้าไปทุกที จึงย้อนกลับมาซื้อข้าวโพดทอดกินเล่นแถววงเวียนหน้าด่านที่มีป้ายเขียนว่า

CITY OF THE GOLDEN TRIANGLE

->

.

 

บิดเดี่ยวเที่ยวข้ามปี

 

ที่วงเวียนผมได้พบกับสิ่งคุ้นตา มันคือล็อตเตอรี่ไทย
ผมลองคิดเล่นๆ ว่าถ้าค่าเงินของไทยดีกว่าพม่า นั่นหมายความว่าถ้าคนพม่าถูกรางวัลที่ 1 คงกลายเป็นเศรษฐีกันเลยทีเดียว

หรือถ้าถูกเลขชุดด้วยก็จะได้เงินหลายสิบล้านบาท งานนี้คงต้องเรียกว่าอภิมหาเศรษฐี

อีกร้านที่ผมหยุดดูด้วยความแปลกใจ คือร้านรับทำป้ายทำเบียนรถ คือผมคิดเอาจากตัวเราออกไปว่าป้ายทะเบียนของบ้านเราถือเป็นเอกสารทางราชการ จึงต้องออกโดยราชการ แล้วนี่บ้านเขาไม่ได้ถือว่าเป็นเอกสารราชการหรอกหรือ

ตอนนั้นผมสงสัยแต่ก็ไม่ได้ถามหาคำตอบกับใคร แต่ตอนนี้ผมคิดว่าจะไปสงสัยทำไม นั่นมันแบบของเขา นี่มันแบบของเรา ทำไมต้องเหมือนกัน เอาเวลาไปสงสัยเรื่องอื่นที่น่าสงสัยจริงๆ ดีกว่า

เช่น สงสัยว่าทำไมเราถึงต้องตั้งข้อสงสัยในทุกสิ่งที่ไม่เหมือนเรา แถมติดไปทางลบนิดๆ อีกต่างหาก

ว่าแล้วก็เดินรอบวงเวียนเล่น จนได้เห็นรถแปลกตาอย่างรถสีแดงในรูป ไม่รู้ควรจะเรียกมันว่ารถอะไรดี Pick Up Cycle ไม่รู้พอได้มั้ย หรือจะเป็น Motortricycle

 

อีกอย่างที่ผมชอบดูก็คือป้ายโฆษณา ดูรูปนี้แล้วจำป้ายโฆษณาสีแดงที่มีอักษรพม่าไว้นะครับ และจำว่าตรงนี้คือวงเวียน

ป้ายโฆษณาทั้งหลายไม่มีใหม่เลยสักแผ่น และไม่ได้เรียกกว่าเก่า แต่เรียกว่าเก่ามาก สินค้าสีจางสีเพี้ยนที่คงโดนทั้งแดดเลียและฝนเลียมานาน 
เป็นไปได้ว่าอาจถูกเลียต่อไปอีกนาน หรือไม่ก็อาจถูกเปลี่ยนใหม่พรุ่งนี้เลย

ถ้าใช้คำว่าเป็นไปได้ อะไรๆ ก็เป็นไปได้ทั้งนั้นนะผมว่า เช่นว่าตอนนี้เป็นไปได้ว่าบางคนอาจอ่านไปหาวไป
หรือไม่ก็เป็นไปได้ที่บางคนอาจกำลังคิดว่าจะให้จำป้ายโฆษณาสีแดงไปทำไม และคงเดาว่าตอนต่อๆ ไป จะต้องมีเรื่องที่เกี่ยวกับตรงนี้แน่ๆ

แต่แน่นอนว่าไม่ใช่ตอนนี้ เพราะตอนนี้ผมควรกลับไทยได้แล้ว ถึงแม้ด่านจะปิดตีสอง แต่ไม่ได้หมายความว่าผมควรจะอยู่ในนี้จนถึงตอนนั้น และผมก็เมื่อยแล้วด้วย

หลายชั่วโมงที่ผมอยู่ในฝั่งพม่า ถ้ามีใครถามผมว่าในพม่ามีอะไรที่ผมประทับใจที่สุด
ที่สุดของที่สุด

ไม่ต้องคิดมากเลย
คำตอบมันมีในใจอยู่ก่อนแล้ว

อองซาน ซูจี

->

.

 

 
 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
นรพัลลภ_ประณุทนรพาล วันที่ : 29/01/2013 เวลา : 21.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/norapallop

INDYLOVE - มันคือประสบการณ์ร้ายที่แสนดี :-)

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
INDYLOVE วันที่ : 23/01/2013 เวลา : 13.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loveindy
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำความประทับใจ ประสบการณ์ในการท่องเที่ยว และอาหาร

นึกถึงตอนไปที่นี่แล้วโดนแม่ค้าหลอกขายสตอเบอรี่ไม่เต็มกล่องเข็ดเลยค่ะ
ตอนนั้นเพราะหลานอยากกินแท้ๆ เลยเสียรู้เลยค่ะ..แง๊ววว

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
นรพัลลภ_ประณุทนรพาล วันที่ : 16/01/2013 เวลา : 22.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/norapallop

เพลงกระบี่ฯ - ลงพื้นที่เลยครับ :-)

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
เพลงกระบี่ฯ วันที่ : 16/01/2013 เวลา : 18.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plaengkrabi
http://www.oknation.net/blog/krabinoi   **BE GENTLE WITH THE EARTH**

แม่ะ ..มาไวปานวอกคะ สองตอนเลย
อ่านไป ขำไป อยากกินก๋วยเตี๋ยว และคุยกับ อองซาน ขึ้นมาติดหมัด ว่าแล้วก็พักยกไปจิบชา จากแม่สลองก่อน

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
นรพัลลภ_ประณุทนรพาล วันที่ : 16/01/2013 เวลา : 17.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/norapallop

market - แล้วมาเที่ยวกันต่อครับ (โตขึ้นจะเป็น supermarket มั้ยครับนี่) :-)

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
market วันที่ : 16/01/2013 เวลา : 13.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/market

อ่านสนุกมากค่ะ มีศัพท์เฉพาะใหม่ๆเยอะมุขเยอะ คนอ่านเพลิดเพลินเจริญใจค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
นรพัลลภ_ประณุทนรพาล วันที่ : 15/01/2013 เวลา : 21.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/norapallop

ลูกเสือหมายเลข9 - ถ้ามีโอกาสต้องลองนะครับ

poo8ka - เชียร์ให้ได้ทำตามใจต้องการเร็วๆ ครับ

รินรู้ดี - แถวๆ เว้นไว้ก่อนครับ

สิงห์มือซ้าย - พบกันตอนต่อไปนะครับ

:-)

ความคิดเห็นที่ 4 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 15/01/2013 เวลา : 18.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

แป็บๆ ตอน 5 แล้ว เร็วจริงๆค่ะ
ยังสนุกและน่าติดตามเช่นเคยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
รินรู้ดี วันที่ : 15/01/2013 เวลา : 15.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinrudee



อ่านมาเรื่อยๆ ทำให้นึกถึงเรื่องเวสป้าไดอารี่

นายเฮ้า กับ นายโก้ ขี่รถเวสป้าลงใต้

555

หรือ อินเตอร์แบบ เรื่องหมอเช กูวาร่า วัยหนุ่ม

ขี่มอเตอร์ไซด์ ไปเที่ยวได้พบเหตุการณ์ต่างๆ



ไม่ทราบว่า คุณนอ จะลองขี่ไปแถวชายแดนเพื่อนบ้าน

เขมร บ้างหรือเป่า 555

ความคิดเห็นที่ 2 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
poo8ka วันที่ : 15/01/2013 เวลา : 15.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poo8ka

น่าอิจฉา...ขี่มอเตอร์ไซด์ตะลอนทัวร์ เป็นความฝันของผมเลยแหละ หวังว่าจะทำได้ ในซักวันหนึ่ง...

ความคิดเห็นที่ 1 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 15/01/2013 เวลา : 15.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

อาหารพม่าน่ากินนะครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน