*/
  • นรพัลลภ_ประณุทนรพาล
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : norapallop@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2013-01-10
  • จำนวนเรื่อง : 27
  • จำนวนผู้ชม : 48163
  • จำนวนผู้โหวต : 125
  • ส่ง msg :
  • โหวต 125 คน
<< กุมภาพันธ์ 2013 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556
Posted by นรพัลลภ_ประณุทนรพาล , ผู้อ่าน : 2349 , 13:16:39 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 13 คน เพลงกระบี่ฯ , khunphai และอีก 11 คนโหวตเรื่องนี้

'

.

 

บิดเดี่ยวเที่ยวข้ามปี 18 - บ่อแก้ว ลาว3

หน้าปก

 

->

บิดเดี่ยวเที่ยวข้ามปี



จะว่าชั่วพริบตาก็ว่าได้ แต่ถ้ามันจะเว่อไป ก็ขอเปลี่ยนเป็น จะว่าชั่วพริบตาถี่ๆ สิบทีก็ว่าได้ที่คนขับรถพาใครคนหนึ่งเดินมาหาผม

เขาคือคนขับรถที่ฟ้าดินสั่งให้ยังไม่มีลูกค้า จากนั้นโชคชะตาก็ทำหน้าที่พาเราให้มาพบกัน

ผมตกลงจะจ่ายให้เขา 50 บาทสำหรับการพาผมกลับท่าเรือ ถูกกว่าค่ามาตั้ง 4000 กีบ
ระหว่างเดินไปขึ้นรถที่จอดอยู่หน้าตลาดจีน เขาถามผมว่าเป็นคนใต้ใช่มั้ย

ผมอึ้ง ‘ทำไมรู้’
‘ผมก็เป็นคนไทย’

คำตอบของเขาทำให้ผมอึ้งหนักเข้าไปอีก แต่แวบเดียวความรู้สึกอุ่นใจก็เข้าแทนที่

 


เขาผู้ถูกฟ้าดินส่งมา


เขาเรียกให้ผมไปนั่งข้างหน้า แล้วเราก็คุยกันถึงเรื่องนี้ เขาเล่าว่าถูกผลักดันแล้วตกสำรวจเมื่อหลายสิบปีก่อน ทุกวันนี้ยังมีญาติหลายคนอยู่ที่เชียงรายเชียงใหม่ และตอนนี้ลูกสาวก็กำลังเรียนที่ราชภัฏเชียงใหม่ด้วย

เขาบอกว่าถ้าไปเชียงใหม่ เขาจะไปพักที่สันป่าข่อย ผมเลยบอกว่าผมไปกินขนมจีนตรงนั้นบ่อยๆ เพราะผมอยู่หนองหอยพื้นที่ติดๆ กับสันป่าข่อยนั่นเลย

เขาร้องฮือฮาเหมือนเจอคนคุ้นเคย และผมก็รู้สึกอย่างนั้น

‘คนแปลกหน้า’ กับ ‘ความเป็นมิตร’ สองคำนี้เมื่อหลอมรวมกันก็จะกลายเป็นคำว่า ‘เพื่อน’
และเมื่อเติมคำว่า ‘ความรู้สึกคุ้นเคย’ ลงไป ก็ทำให้คำว่าเพื่อนเด่นชัดขึ้น

เขาแนะนำตัวว่าชื่อ ‘คำมี’
‘เรียกผมว่านอก็ได้ครับ’
‘นอ อ้ายนอ’ เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ‘เรียกง่ายดี’

จากนั้นเขาก็เรียกผมว่าอ้ายนอทุกคำ ส่วนผมก็เรียกเขาว่าพี่ทุกคำ เพราะเมื่อพิจารณาจากความอ่อนวัยของใบหน้าแล้ว เชื่อได้ว่าเขาต้องแก่กว่าผม 

เราย้อนกลับทางเดิมเพื่อไปท่าเรือ จำได้ว่าขาไปตลาดจีน ผมถามคนขับสามล้อเครื่องว่าไกลแค่ไหน คำตอบคือ 6 กิโล ผมไม่ค่อยเชื่อนัก เพราะรถวิ่งแป๊บเดียวถึงทั้งที่ก็ไม่ได้เร็ว ผมจึงถามพี่คำมีอีกทีเพราะคิดว่ามันน่าจะน้อยกว่านั้น

‘9 กิโล ครับ’

หนักเข้าไปอีก ผมเลยข้ามเรื่องนี้ แล้วหันไปสนใจข้างทาง มองไปถ่ายรูปด้วยแท็บเล็ตไป พร้อมกับที่พี่คำมีคอยบอกว่าตรงนี้คืออะไรตรงนั้นคืออะไร

 


ป้ายโฆษณาเบียร์ลาวมีทั่ว


ผมยังชอบดูป้ายโฆษณาเหมือนกับที่ท่าขี้เหล็ก ผมว่าป้ายพวกนี้มันบอกอะไรบางอย่างไว้ เช่น บอกถึงวงการโฆษณา การสื่อสาร ศิลปะ แนวคิด และทั้งหมดนี้ก็บอกถึงพัฒนาการของท้องที่นั้นๆ ได้

 

ป้ายใหญ่อีกจุด

 

แต่ความจริงผมก็ดูไปงั้น คือดูแต่รูป ไม่ได้สนใจเรื่องที่ว่านั่นนักหรอก

เราผ่านจุดจอดรถทัวร์คุนหมิง พี่คำมีชี้ให้ดูผมเลยกดแชะ พร้อมแอบตั้งคำถามในใจว่าคนที่มาจากคุนหมิงเขามาห้วยทรายทำไม เพื่อมาเที่ยวตลาดจีนหรือเปล่าหนอ

ไม่น่าใช่ และเมื่อคิดว่าไม่น่าใช่ ทีนี้ก็สงสัยหนักเลยว่าแล้วนักท่องเที่ยวที่มาห้วยทราย แขวงบ่อแก้วนี้ ไปเที่ยวที่ไหนกันแน่

 


รถทัวร์คุนหมิง

 


อ่านออกเพราะภาษาอังกฤษ

 

มานึกย้อนความสงสัยนี้ทีหลังก็แปลกใจตัวเองว่า เออนะ แล้วทำไมเราถึงไม่เอ่ยปากถามพี่คำมีซักคำ ทั้งที่ก็นั่งติดกันอยู่ตั้งนาน

 

เห็นท่าเรือฝั่งเชียงของ



ระหว่าง พี่คำมีก็ชวนคุยนั่นนี่ไปเรื่อยตามประสาคนช่างยิ้มและอัธยาศัยดี เขาบอกว่าจริงๆ แล้วเขาไม่ใช่คนไทยแท้ๆ

‘ผมเป็นขมุครับ อ้ายนอรู้จัก บ่’

ผมตอบว่าเคยได้ยินแต่ไม่รู้จัก แล้วพี่คำมีก็พูดให้ฟังย่อๆ ว่าในประเทศลาวจะแบ่งลาวเป็นสามกลุ่มใหญ่ เสียดายที่ผมลืมหมดเพราะถึงจะย่อแต่ก็มีรายละเอียดและคำเฉพาะเยอะ

 

กลับไปฝั่งโน้น ผมจะมองหาป้ายเบียร์ลาวฝั่งนี้


ด้วยความเป็นมิตรของพี่คำมีทำให้ผมยังไม่อยากกลับ จึงบอกพี่คำมีให้พาผมนั่งรถไปทั่วๆ เมือง หรือไม่ก็พาผมไปตลาดลาวก็ได้ พี่คำมีตกลง

ใช่เลยครับ ผมลืมเรื่องช็อกในตลาดจีน และอยากไปตลาดลาว ก็เพราะความเป็นมิตรของพี่คำมีแท้ๆ

แต่ความจริงยังมีอีกหนึ่งเหตุผล นั่นคือมีอยู่ช่วงนึงพี่คำมีชวนคุยเรื่องเบียร์ดำ ผมบอกว่าเมืองไทยเคยมี แต่ตอนนี้ไม่รู้หายไปไหนแล้ว
เขาบอกว่าที่ลาวยังมีขายและอร่อย เขาบอกว่าอร่อยทั้งที่เขาไม่ดื่ม ผมคิดว่าเขาคงเคยดื่มแต่ตอนนี้เลิกแล้ว

แล้วรถก็จอด ผมเปิดประตูลงมาหันซ้ายหันขวาแล้วถามว่าที่นี่ที่ไหน

 


รถนำเที่ยวส่วนตัวนะนี่



‘ตลาดลาว’

 


หน้าตลาดลาว


โอ้ว เติม ว.แหวนแสนตัวเลย

 


ด้านข้าง


ที่นี่นี่นะที่นักท่องเที่ยวพากันมาเที่ยวตามที่แม่ค้าขายหวยบอกผมเป็นคนแรก และเมื่อกี้คนขับรถที่ตลาดจีนก็บอกว่าเสร็จจากนี้เขาต้องพานักท่องเที่ยวไปเที่ยวตลาดลาวต่อ

 


แตงโมลูกใหญ่มากๆ


ขอบอกก่อนว่าผมไม่ได้รู้สึกไม่ดีกับความเป็นตลาดลาว และไม่ได้รู้สึกไม่ดีกับวิถีชีวิตท้องถิ่นอะไรเลย แต่สิ่งที่ทำให้สมองผมเจอ ง.งู สองร้อยตัวก็คือนักท่องเที่ยวมาเที่ยวที่นี่กันจริงๆ เหรอ มาเที่ยวอะไร มาดูอะไร มาซื้ออะไร ก็นี่มันตลาดสด

 

สามล้อแบบนี้ที่ผมนั่งขาไปตลาดจีน


พี่คำมีเดินนำพลางชี้นั่นชี้นี่พร้อมถ้อยคำประกอบเสมือนไกด์นำเที่ยว เมื่อเราผ่านเขียงหมู พี่คำมีก็ทักทายสองสามเขียงติดๆ กัน
แล้วบอกผมว่าคนนี้เป็นใคร คนนั้นเป็นใคร แวบแรกผมสงสัยว่าแล้วจะบอกผมทำไม

จริงๆ แล้วคำว่า แล้วจะบอกผมทำไม ในอารมณ์นี้ ต้องออกเสียงว่า แล้วจะบอกผมทามม้ายยย

แล้วผมก็กลายร่างเป็นนักท่องเที่ยวอย่างเต็มภาคภูมิ เมื่อได้ยินแม่ค้าขายหมูพูดกับพี่คำมี

‘พานักท่องเที่ยวมาแอ่วเหรอ’

ชัดแล้ว! ผมเป็นนักท่องเที่ยว และที่นี่คือที่ที่นักท่องเที่ยวมาเที่ยวจริงๆ ภาพคนขับรถเดินนำคนแปลกหน้าแต่งตัวเต็มยศมาเดินในนี้ต้องเป็นภาพชินของแม่ค้าขายหมูขายผักแน่ๆ

 


อีกด้าน


เมื่อผมแปลงร่างเป็นนักท่องเที่ยว และพี่คำมีแปลงร่างเป็นไกด์อย่างสมบูรณ์แล้ว ผมรู้สึกเท่ขึ้นมาทันที

ทำนองว่า ไอย้ะ ผมกำลังท่องต่างประเทศด้วยการเหมารถนำเที่ยวแถมมีไกด์ส่วนตัวอีกต่างหาก ไอย้ะ

แต่เรายังไม่ได้พูดกันถึงค่าจ้างไกด์กันแม้แต่คำเดียวเลย ทั้งหมดนี้จึงยังอยู่ในข้อตกลงเดิมคือ 50 บาท

ในตลาด ผมเห็นแม่ค้าคนหนึ่งใส่เสื้อน่าสนใจจึงถ่ายไว้

 


ลายปัก


นี่เป็นเพราะผมนึกถึงตอนที่พี่คำมีเล่าว่าบ่อแก้วในวันนี้พัฒนากว่าเดิมมาก แม้จะเทียบไม่ได้กับการพัฒนาของฝั่งไทย

ผมรู้ทันทีเลยว่าตัวเลข 35 ปีใต้ลายปักธงชาติบนอกข้างซ้ายนั้นหมายความว่ายังไง มันคือจำนวนปีของการเปลี่ยนแปลงการปกครองนั่นเอง พี่คำมีบอกว่าตั้งแต่นั้นมาลาวก็เริ่มมีการพัฒนา

และตัวเลขก็บ่งบอกว่าแม่ค้าซื้อเสื้อตัวนี้มาได้สองปีแล้ว

พี่คำมีพาผมเดินวนรอบตลาดลาวเพื่อตามหาเบียร์ดำ ที่เจอมีแต่เป็นเบียร์สีอมฤตธรรมดา

ผมไม่อยากกินเบียร์ธรรมดา เพราะอารมณ์ที่ไม่ธรรมดาแบบนี้ มันต้องทำเรื่องที่ไม่ธรรมดาเท่านั้น
แต่ทั้งตลาดลาวไม่มีเบียร์ดำ

 


เสื้อขาวนั่นคือพี่คำมีเดินออกตามล่าเบียร์ดำ

 

เขาบอกให้ผมยืนรอแล้วเดินตากแดดเปรี้ยงๆ ไปตรงนั้นตรงโน้น ก่อนจะกลับมาบอกว่าไม่มีซักร้าน

คงนึกอะไรขึ้นมาได้ พี่คำมีจึงบอกให้ผมขึ้นรถแล้วพาขึ้นเนินลงเนิน จนเข้าเขตชุมชน ไปหยุดหน้าร้านลาบ

 

ข้างหน้าไม่มีความเคลื่อน แต่ข้างหลังคึกคัก


เขาเดินเข้าไปก่อนจะหันมาบอกผมว่าเจอแล้ว

 


เต็มตู้


ผมสั่งเบียร์ดำหนึ่งขวด แม่ค้าบอกราคาเงินไทย 40 บาท ผมจ่ายแล้วเดินออกจากร้าน
แต่พี่คำมีชวนให้นั่งกินที่ร้านเลย ผมตกลงและบอกให้เขาสั่งอะไรมากินก็ได้ แต่เขาก็ไม่สั่ง

สุดท้ายเขาสั่งสไปรท์หนึ่งกระป๋อง แม่ค้าบอกราคา 8000 กีบ เขาจะจ่ายเงินแต่ผมบอกว่าผมจ่ายเอง จึงถามว่าเป็นเงินไทยเท่าไหร่ พอบอกว่า 20 ผมก็ชักแบงค์ร้อยจ่ายไป

 


รูปเล่าเรื่องซะเรียบ


‘ทอนเป็นเงินกีบได้ บ่’

แม่ค้าถามเพราะไม่มีเงินไทยทอน นาทีนั้นแม้จะไม่รู้ว่า 80 บาทคิดเป็นเงินกีบเท่าไหร่
แต่ก็กลัวจะได้เงินทอนกลับมาเป็นปึก เพราะไม่รู้เลยว่าลาวมีแบงค์เล็กแบงค์ใหญ่อะไรยังไง

ผมตอบไปว่าผมไม่รู้จะเอาเงินกีบไปทำอะไร พี่คำมีจึงควักกระเป๋าออกมาพร้อมบอกว่าเขาจ่ายเอง
แล้วเขาก็ยื่นเงินให้แม่ค้า ก่อนจะหยิบแบงค์ 2000 กีบยื่นให้ผม

 

ไมตรีไทย-ลาว



‘ให้อ้ายนอเป็นที่ระลึก’

ผมอึ้ง และยังไม่ทันหายอึ้ง พี่คำมีก็ทำให้ผมอึ้งซ้ำทันทีด้วยการหยิบแบงค์ห้าพันกีบออกมา

‘เอาใบนี้ดีกว่าอ้ายนอ’

‘พี่คำมีเก็บไว้ดีกว่าครับ ผมเอาใบนี้ก็แล้วกัน ขอบคุณมากครับ’
ผมบอกพร้อมหยิบแบงค์ 2000 กีบ

ยังไม่พอ พี่คำมียังไม่เลิก
เขาหยิบแบงค์ 2000 กีบอีกใบออกมาจากกระเป๋า แล้วยื่นให้ผม

‘อ้ายนอเอาใบนี้ไปดีกว่า ใบนี้ใหม่กว่า’

ผมรับมาแล้วยื่นใบเดิมคืนให้เขา อ ย่ า ง ซ า บ ซึ้ ง

ไม่ว่าจะมีสภาพเก่าหรือสภาพใหม่ แต่ 2000 กีบ ก็คือเงินไทย 8 บาทครับ
ทุกคนคงคิดเหมือนกันกับผม ว่าสิ่งที่ผมได้รับจากพี่คำมีมันไม่ใช่เงินลาว 2000 กีบ หรือเงินไทย 8 บาทหรอก

ผมได้รับความรู้สึกดีๆ จากที่นี่ต่างหาก

เขาจดเบอร์โทร.เขาบน post-it สีชมพูให้ผม แล้วบอกให้ผมเขียนชื่อเขาลงไป เพราะเขาลายมือไม่สวย

‘พี่คำมีเขียนเองเลยนะครับ’

ผมบอกเพราะอยากได้ลายมือเขา ลายมือคือสิ่งแสดงตัวเฉพาะ นี่คือสิ่งที่ผมอยากได้

 


อักษรลาวอ่านว่าคำมี นี่คือสิ่งที่ผมอยากได้



เขาบอกว่าเบอร์บนคือเบอร์ของลาว เบอร์ล่างคือเบอร์ของไทย ผมกลัวงง จึงเขียนคำว่าไทยลงไป 
ถ้าเขาเห็นลายมือผม อาจถามว่านั่นเขียนแล้วเหรอนึกว่าทำหมึกเลอะ ก็เป็นได้

แล้วเขาก็ขอเบอร์ผมด้วยการยื่นสมุดโทรศัพท์เล่มเล็กๆ ที่เมื่อก่อนฮิตมาก แต่ปัจจุบันคงสูญพันธุ์ไปจากประเทศไทยแล้ว

‘ถ้าคิดฮอดจะได้โทรหากันนะอ้ายนอ’

พี่คำมีสร้างความประทับใจให้ผมได้มากมาย ต่อเนื่อง นุ่มนวล และไม่ยัดเยียด

สงสัยว่าผมจะซึ้งเพลินไปหน่อยเพราะจนถึงนาทีแลกเบอร์โทร.ผมก็ยังไม่ได้จ่ายเงินค่ารถให้เขาเลย 
ไม่รู้เท่าไหร่ถึงจะพอถ้าเทียบกับความประทับใจที่เขาสร้างให้ แต่ก็คิดว่าจ่ายมากไปก็คงไม่ดีนัก ไม่ใช่ไม่อยากจ่ายหรือเสียดายเงิน อารมณ์นี้ไม่มีคำว่าเสียดาย แต่คิดว่าความพอดีคงจะเหมาะสมที่สุด

ผมพบปัญหาสองข้อ หนึ่ง เท่าไหร่คือพอดี สอง พอดีสำหรับใคร

ผมเปิดกระเป๋าอีกครั้งแล้วหยิบเงินวางบนโต๊ะตรง 200 บาท

‘ผมให้พี่คำมีครับ’

เขาเงยหน้ามองผมด้วยสีหน้าแบบนึกไม่ถึง

ดูก็รู้ว่าที่ผมคิดว่า 200 บาทคือพอดี แต่สำหรับเขาคงไม่พอดี

เขาหยิบไปถือไว้ก่อนจะยกมือไหว้ผมด้วยสีหน้าที่เต็มสุข ผมคิดว่าอย่างนั้น

‘ขอบใจหลายอ้ายนอ โอ ขอบใจหลาย วันนี้ได้เงิน 200 บาท โอ ขอบใจหลายๆ’

ผมรับไหว้เขาอย่างอายๆ

‘ผมจะเอาเงิน 100 บาทไปทำบุญ’
พี่คำมีบอกพร้อมชูแบงค์ร้อยขึ้นหนึ่งใบ

คุณคิดว่านาทีนั้น ผมมีความรู้สึกยังไงครับ
จำได้เลยว่าผมคิดจะหยิบเงินอีก 100 บาทให้เขาแล้วบอกว่าเอาเงินนี้ไปทำบุญแทน ส่วน 200 บาทนั้นเก็บไว้
แต่ผมไม่ได้ทำ เพราะฉับพลันก็คิดได้ว่าอย่าไปสร้างความรู้สึกแปลกๆ ให้กับเขาเลย

อย่างนี้ พ อ ดี แล้ว

ผมขอให้เจ้าของร้านช่วยถ่ายรูปผมกับพี่คำมี คนที่ฟ้าดินสั่งให้เขาไม่มีลูกค้าที่ตลาดจีน และโชคชะตาก็พาให้เรามาพบกัน

 


นักท่องเที่ยว ไกด์ และรถนำเที่ยวส่วนตัว ไอย้ะ!


ระหว่างทางกลับท่าเรือ พี่คำมีบอกว่าดีใจหลายที่ได้รู้จักผม เขาขอให้ผมมาเที่ยวอีก
ผมบอกว่าถ้ามีโอกาสผมจะมาอีกและจะโทร.หาเขาแน่นอน

‘ผมอายุ 48 ปี ขับรถอย่างนี้ก็มีความสุข’
พี่คำมีพูดเรื่องอายุขึ้นมา เหมือนจะบอกว่าเขามีความสุขกับชีวิตในวัยนี้ดี

ผมเลยบอกอายุของผมไปบ้าง
‘ผมอายุ 47 ครับ’

‘ฮ้า!’

เขาอุทานแล้วหัวเราะก่อนจะเอื้อมมาจับมือผมแล้วพูดรัวๆ
‘โอ เพื่อน โอ ดีใจหลายๆ ที่ได้รู้จักเพื่อน’

ผมเอะใจนิดนึง
‘พี่คำมีคิดว่าผมอายุเท่าไหร่เหรอ’

ฮ่า ๆ ๆ เขาหัวเราะแบบนี้เลยก่อนจะตอบ

‘50’

ผมอยากจะบินออกจากรถซะเดี๋ยวนั้น เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีใครซักคนที่จะทายว่าผมอายุมากกว่าความเป็นจริง
ความภูมิใจที่ผมหน้าอ่อนกว่าวัย บัดนี้ถูกพี่คำมีปู้ยี่ปู้ยำไปเรียบร้อยแล้ว

พี่คำมีจอดส่งผมตรงทางลงไปท่าเรือที่ฝั่งตรงข้ามคือบันไดทางขึ้นวัด

 


จุดอำลาไมตรีไทย-ลาว


เขาอวยพรให้ผมโชคดีพร้อมยกมือไหว้ผมด้วยกิริยาแบบเดิม แม้ตอนนี้จะรู้แล้วว่าผมอายุน้อยกว่าเขาหนึ่งปี

ผมมายืนอยู่ ณ จุดเดิมตรงที่ผมถามตัวเองว่า

‘ตูมาทำไมนี่’

และพบว่าอารมณ์ความรู้สึกนั้นมันหายไปหมดแล้ว

 

15.00 น. ตอนที่เดินลงไปท่าเรือ ผมบอกตัวเองว่าถ้ามีโอกาสผมจะมาอีก และถ้าหากว่าคราวหน้าผมกับพี่คำมีคนนี้จะไม่ได้เจอกัน ผมก็อยากจะเชื่อว่าผมน่าจะเจอพี่คำมีอีกคน อีกคน และอีกคน


เพราะผมเชื่อว่าคนอย่างพี่คำมี

ยังมี

->

.

 
 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 22 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เพลงธรรม วันที่ : 27/03/2013 เวลา : 10.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/salutesam

ฉายเดี่ยว โฉบเดี่ยว ท่องเที่ยวไป ได้ความจริงใจ ไร้เล่ห์มายา

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
นรพัลลภ_ประณุทนรพาล วันที่ : 12/02/2013 เวลา : 21.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/norapallop

เพลงกระบี่ฯ - ก็เป็นตั้งนักท่องเที่ยวเชียวนะนั่น :-)

ความคิดเห็นที่ 20 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เพลงกระบี่ฯ วันที่ : 12/02/2013 เวลา : 14.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plaengkrabi
http://www.oknation.net/blog/krabinoi   **BE GENTLE WITH THE EARTH**

อุตส่าห์ทายว่าน่าจะมีเชื้อเจ้าทางเหนือ คุณทำอีชั้นผิดหวังอย่างแรงที่กลายเป็นเชื้อเจ้าทางใต้ไปได้ หมู่นี้เป็นอะไรเน๊อะ ชอบทายอายุกันจัง สงสัยจะไปซื้อหวย555 มิตรภาพไม่ว่าจะสั้นหรือยาว ก็งดงามในทรงจำเสมอ ว่าแล้วก็จดเบอร์พี่คำมีไว้ก่อนดีกว่า

ปล.เมื่อนักบิดแปลงร่างเป็นนักท่องเที่ยวแบบมีรถประจำตำแหน่งและพลขับ หน้าตาก็ดูสดใสขึ้นมาทีเดียว

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
นรพัลลภ_ประณุทนรพาล วันที่ : 10/02/2013 เวลา : 16.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/norapallop

khunkhai - คำว่า บิด คือบิดมอไซครับ :-)

ความคิดเห็นที่ 18 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
khunphai วันที่ : 09/02/2013 เวลา : 21.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khunphai
<<<.ตัวคนเดียว สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องเที่ยวไป...ตามใจเรา>>>

ลาวน่าไปจัง ชอบหลายอย่างที่นี้
ภาพสวยดีคะ สงสัยจังว่าคำว่า "บิด"
หมายถึง "บิน" หรือว่าอะไรคะ

ความคิดเห็นที่ 17 ไออุ่นพฤษภา ถูกใจสิ่งนี้ (1)
นรพัลลภ_ประณุทนรพาล วันที่ : 08/02/2013 เวลา : 13.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/norapallop

'chaoying' - ตอนที่ผมลงรูปพระนี้ มีคนนึงเห็น แล้วบอกผมว่าช้างสวย ผมก็ถามว่าไหนช้าง เธอก็บอกว่านั่นไงช้างสีขาวสองตัว ผมมาดูอีกที จริงด้วย

'ไออุ่นพฤษภา' - ผมก็รอครับ

:-)

ความคิดเห็นที่ 16 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ไออุ่นพฤษภา วันที่ : 07/02/2013 เวลา : 21.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konlapat

รออ่านตอนต่อไปค่ะ

ความคิดเห็นที่ 15 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
Chaoying วันที่ : 07/02/2013 เวลา : 21.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ยินดีที่ได้รู้จัก ภาพโลโก้เท่ห์ดีนะคะ..เป็นพระพุทธรูป..
เที่ยวลาว..ห้ามถามเรื่องอายุ.. ตามมาเที่ยวอีกนะคะ

ความคิดเห็นที่ 14 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
Chaoying วันที่ : 07/02/2013 เวลา : 21.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ยินดีที่ได้รู้จัก ภาพโลโก้เท่ห์ดีนะคะ..เป็นพระพุทธรูป..
เที่ยวลาว..ห้ามถามเรื่องอายุ.. ตามมาเที่ยวอีกนะคะ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
นรพัลลภ_ประณุทนรพาล วันที่ : 07/02/2013 เวลา : 13.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/norapallop

'ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ' - อาการที่ด่านช่องเม็กสวยแปลกตา วันหนึ่งจะไปชมของจริงครับ

'ชายสามหยด' - อยู่ในลาว ราวๆ สองชั่วโมงครับ

ความคิดเห็นที่ 12 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ชายสามหยด วันที่ : 06/02/2013 เวลา : 22.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chartsiam
เรื่องเล่าธรรมด๊า...ธรรมดา ของผู้ชายธรรมดา

เที่ยวลาวยาวเลยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 11 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ วันที่ : 06/02/2013 เวลา : 22.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somchoke101

ดีจังครับได้เที่ยวทั้งลาวใต้และลาวเหนือครับคุณรพัลลภ ฯ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
นรพัลลภ_ประณุทนรพาล วันที่ : 06/02/2013 เวลา : 16.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/norapallop

cm_coffee - ผมเพิ่งไปครั้งแรก และอยากจะกลับไปอีกครั้งด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 9 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
cm_coffee วันที่ : 06/02/2013 เวลา : 13.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cm-arabica
"ลุงรภ"

เหมือนได้กลับไปอีกครั้ง

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
นรพัลลภ_ประณุทนรพาล วันที่ : 06/02/2013 เวลา : 12.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/norapallop

su - 'อาจจะ' ครับ

ความคิดเห็นที่ 7 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
su วันที่ : 06/02/2013 เวลา : 09.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suwest

-เมื่อซัก สามสิบปีก่อน คุณอาจเจอคนอย่าง คำมี ที่เมืองไทย
-คุณอายุสี่สิบกว่า ไปเที่ยวลาวพศ.นี้เจอคนแบบ คำมี
-แต่อีกซักสิบปีข้างหน้า คุณอาจจะหาคนอย่าง คำมี ไม่เจอ.

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
นรพัลลภ_ประณุทนรพาล วันที่ : 05/02/2013 เวลา : 22.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/norapallop

สิงห์มือซ้าย - ขอบคุณครับที่คอนเควิม

ลูกเสือหมายเลข9 - ที่ผมเสียดายคือไม่ได้ขึ้นบันไดไปชมวัดหน้าท่าเรือ

แม่มดเดือนMarch - ขอบคุณมาเที่ยวกันครับ

เฟื่อง - ถ้าไปที่นั่น โทร.ไปใช้บริการนะครับ

:-)

ความคิดเห็นที่ 5 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เฟื่อง วันที่ : 05/02/2013 เวลา : 09.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/creativeworld

ชอบพี่คำมี

ความคิดเห็นที่ 4 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 04/02/2013 เวลา : 23.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

เขียนเก่ง เล่าเรื่องธรรมดาๆได้น่ารัก

ความคิดเห็นที่ 3 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 04/02/2013 เวลา : 13.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ผมเป็นคนชอบเมืองแบบนี้...

ความคิดเห็นที่ 2 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 04/02/2013 เวลา : 13.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

นั่งขำหัวเราะที่พี่คำมี ทายว่าอายุ 50 เพราะเส้นผมที่ขาวก่อนวัยอันควร แต่คอนเฟิร์มว่า หน้าพี่คำมีแก่กว่านะคะ

ความคิดเห็นที่ 1 นรพัลลภ_ประณุทนรพาล , เฟื่อง ถูกใจสิ่งนี้ (2)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 04/02/2013 เวลา : 13.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

การท่องเที่ยว แล้วได้เจอมิตรภาพดีๆอย่างพี่คำมี คือกำไรของชีวิตค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน