*/
  • หน่อไม้ไร่
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-01-15
  • จำนวนเรื่อง : 128
  • จำนวนผู้ชม : 438090
  • จำนวนผู้โหวต : 369
  • ส่ง msg :
  • โหวต 369 คน
<< มกราคม 2009 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันศุกร์ ที่ 23 มกราคม 2552
Posted by หน่อไม้ไร่ , ผู้อ่าน : 232 , 21:32:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เคยบ้างไหม ทำแทบตาย หาใช่แฟนเหนื่อยคร่ำแสน ยามทุกข์ยาก ไม่เคยหนี แต่ประโยชน์ ได้กลับมา หาได้มีครั้นจบงาน เขาจรลี ไปสุขกันบ่อยร่ำไป ทำแทบตาย ไม่ใช่แฟนยังอุตส่าห์ ยอมทำแทน รับแข็งขันไม่เข้าใจ ตัวเอง อยู่เหมือนกันคนใจอ่อน ดังเช่นฉัน มันอึดทนเจ็บไม่จำ ซ้ำรอยเดิม เพิ่มไม่เข็ดพองานเสร็จ ทีไร เขาไม่สนมองข้ามเรา แม้หางตา ไม่มายลโอ้ใจคน นี้ช่างดำ เกินทำใจด้านทำให้ เธออีกหน คนทำแทนขอหน้าที่ คำว่าแฟน บ้างได้ไหม....

อ่านต่อ

Posted by หน่อไม้ไร่ , ผู้อ่าน : 216 , 18:37:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.ที่รักของฉัน... ไม่เหมือนใคร เอาใจไม่เก่งพูดไม่เพราะ ปากนักเลง ไม่เกรงคนถามเอาแต่ใจ ก็ที่หนึ่ง อารมณ์วู่วามต้องจำนน ยินยอมความ ตามใจของเธอที่รักของฉัน... ไม่เหมือนใคร เดาใจไม่ถูกต้องขนลุก ยามเธอออด... อ้อนเสนอเดี๋ยวพูดดี เดี๋ยวพูดร้าย เอ๊ะยังไงเธอตีหน้าหวาน สงสัยเจอ เธอขออะไรที่รักของฉัน... ไม่เหมือนใคร นิสัยไม่เปลี่ยนเรื่องการเรียน แย่กว่าเขา ไม่เอาไหนทีเรื่องอื่น ฉลาดจัง ยังแปลกใจต้องคอยติว ให้ร่ำ....

อ่านต่อ

Posted by หน่อไม้ไร่ , ผู้อ่าน : 187 , 16:47:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เดือนดับ อับแสง สิ้นแรงฟ้าเสียงกาเหว่า แผ่วมา วังเวงหวนรอยน้ำตา แห้งเป็นสาย พรางอำยวน กลิ่นลำดวน ชวนร่ำถึง คนลับลาระทมแสน ร่ำไห้ ใจเจียนขาด ก็ไม่อาจ ทำฉันฟื้น กลับคืนหามิอยากไป แต่ต้องจำ ตามเวลาจากเธอไกล ล่องวิญญา สุขาวดีเมื่อใกล้จาก เคยขอ เธอข้อหนึ่งฉันซาบซึ้ง ในความรัก ประจักษ์ศรีและรู้ว่า ทุกสิ่งอัน เธอพร้อมพลีแต่อย่าคิด ปลิดชีวี ตามฉันไปทุก ๆ วัน ฉันยังยืน เฝ้ามองเธอตาชะเง้อ คอยเป็นห่วง มิห่างหาย....

อ่านต่อ

Posted by หน่อไม้ไร่ , ผู้อ่าน : 239 , 01:19:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ดอกกล้วยไม้ ช่อรวง พวงสีสดหลากสีงาม ย้อยหยด เพิ่งเดียงสาหมู่แมลง แข่งจ้อง ครองกานดาล้วนศรัทธา ยอเจ้า เท่าเพชรงามเจ้าอยู่กลาง กรุงใหญ่ ย่อมโดดเด่นสวยผ่องเพ็ญ ลือก้อง ทั่วเขตขามแห่งใกล้ไกล รู้ชื่อ เลื่องลือนามจนบางยาม เจ้าหลง ทะนงตนดอกเอื้องดอย เร้นอยู่ ภูธรไพรกุลสตรี ศรีไทย แย้มพรมฝนดอกทั้งพวง สีเดียว เหลืองน่ายลงามกมล ล้ำค่า น่าเอ็นดูแม้สีเดียว แต่เจ้า มีเสน่ห์ข้อทดแทน แสนเท่ห์ ใครจักรู้คือกลิ่นหอม ย....

อ่านต่อ


/1