*/
  • หน่อไม้ไร่
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-01-15
  • จำนวนเรื่อง : 128
  • จำนวนผู้ชม : 416450
  • จำนวนผู้โหวต : 368
  • ส่ง msg :
  • โหวต 368 คน
<< เมษายน 2015 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 22 เมษายน 2558
Posted by หน่อไม้ไร่ , ผู้อ่าน : 962 , 21:16:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.

<ย้อนกลับไปอ่านตอนที่ 1 คลิกที่นี่>

 

- 3 -

เทพีเชียงใหม่

 

            “ต้น...ตาต้น!!!” เสียงแม่สะกิดเรียกดังๆ จากเบาะด้านหลัง พลางเอื้อมมือมาเกาะที่บ่าของผม เล่นเอาผมที่กำลังนั่งเหมออยู่ ถึงกับสะดุ้งโหยง

            “ฮ..ฮะ แม่”

            “เป็นอะไร? เรียกแค่นี้ทำขวัญอ่อน”

            “โธ่ววว...เรียกทำไมล่ะแม่...คนกำลังใช้ความคิด” ผมลากน้ำเสียงงอนๆ เพราะกำลังนั่งทบทวนถึงฝันร้ายเมื่อคืน จนขวัญหนีดีฝ่อไปหมดแล้ว

            “ก็เรียกสิ นี่ถึงเชียงใหม่แล้วนะ”

            “ห๊ะ!”

            “เห็นนั่งเงียบ ไม่พูดไม่จา นึกว่านั่งหลับซะอีก”

 

            สงกรานต์ปีนี้ ครอบครัวเรามาเที่ยวเชียงใหม่อย่างพร้อมหน้า ซึ่งโอกาสอย่างนี้หาไม่ได้ง่ายๆ เพราะประเดี๋ยวพ่อติดงานมั่ง ผมติดงานมั่ง หรือน้องสาวติดเรียนพิเศษมั่ง แถมปีนี้ มีภาระกิจพิเศษพ่วงมาด้วย นั่นคือ...นัดเจอน้องมิ้น สาวงามเชียงใหม่

            จังหวะนั้น รถติดไฟแดงพอดี

            แม่เลยถือโอกาสแจกแจงตารางเวลาของทริปนี้ให้ฟัง “โปรแกรมแรกของเราวันนี้คือ ไปนัดเจอแฟนของลูกก่อน”

            “หา? เอางั้นเลยเหรอแม่”

            “ใช่สิ ก็แกบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าเรานัดหนูมิ้นเค้าไว้ตอนบ่ายโมง นี่ก็ใกล้ถึงเวลานัดหมายแล้วนะ”

            ผมจีบปากเหมือนไม่ค่อยเต็มใจ รู้สึกแปลกๆ ใจคอไม่ค่อยดีเลย

            “เรานัดเค้าไว้ที่ไหน ยังไงนะ” พ่อซึ่งเป็นคนขับ หันมาถามผู้เป็นเจ้าภาพของโปรแกรมแรก

            ผมทบทวนความจำนิดนึงก่อนจะตอบ “เอ่อ...ใต้ต้นหางนกยูง ตรงลานจอดรถของเซเว่นสาขาข้างหน้านี้แหล่ะพ่อ”

            “สาขานี้ไม่ผิดแน่นะ”

            “โธ่ ผมแวะบ่อยสาขานี้น่ะ มาเชียงใหม่ทีไรแวะทุกที”

            “ดูสิ สาวๆ ตั้งเยอะแยะ แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าคนไหนเป็นหนูมิ้นตัวจริง ถ้าเกิดหน้าตาของเค้าไม่เหมือนในรูปล่ะ”

            หน้าตาไม่เหมือนในรูป? คำพูดของพ่อ ยิ่งตอกย้ำขวัญของผมให้กระเจิงหนักเข้าไปอีก

            ผมตอบแบบเสียงอ่อยๆ ว่า “เอ่อ...เรานัดกันไว้ว่า ให้เอาผ้าเช็ดหน้าสีแดงผูกข้อมือขวาไว้เป็นสัญลักษณ์ทั้งสองคนครับ” ว่าแล้วผมก็ชูข้อมือที่ผูกผ้าเอาไว้ให้พ่อดู “แล้วเธอก็บอกเองว่า วันนี้จะใส่ชุดสีชมพู”

            “ดี...รอบคอบดีมาก” พ่อยิ้มอย่างพอใจ

            แล้วไฟเขียวก็สว่างขึ้น...

            ก่อนที่รถของเราจะออกตัว หากเสี้ยววินาทีนั้น ก็มีมอเตอร์ไซค์คันหนึ่ง บิดซิ่งแซงซ้ายขึ้นไป เฉี่ยวกระจกมองข้างรถของเราไปนิดเดียว ครั้นผมหันไปมองก็ต้องสะดุ้งผวา!

            กะเทยหุ่นเบ้อเร่อ เหมือนในฝันเป๊ะ ใส่เสื้อสีชมพู เปิดไฟเลี้ยว เตรียมเข้าไปจอดตรงเซเว่นที่ผมนัดหมายเอาไว้นั้น

            ดนตรีแห่งยามฉุกเฉินดังขึ้น หัวใจผมเต้นรัวเป็นกลองเพล แทบจะทะลุออกนอกอก

            “พ่อ เราเลี้ยวกลับกันเถอะ ผมไม่ไปตามนัดแล้ว!” ผมโพล่งขึ้น

            “อ้าว!”

            ทุกคนหันมาจ้องผมเป็นตาเดียว ด้วยสีหน้าไม่พอใจ และไม่เห็นด้วยกับคำที่โพล่งออกมานั้น

            ผมเลยหดคอลง นั่งจ๋อยเหมือนเดิม

            งานนี้ ท่าทางจะรอดยากซะแล้วเรา...

            ผมแอบสังเกตเห็นข้อมือขวาของกะเทยเมื่อกี้ ไม่มีผ้าเช็ดหน้าสีแดงผูกเอาไว้นี่นา ค่อยโล่งอกหน่อย คงไม่ใช่น้องมิ้นกระมัง เอาน่า...อย่างน้อยก็เบาใจไปได้ครึ่งหนึ่งล่ะ

            แต่... ถ้ากะเทยคนเมื่อกี้จอดรถมอเตอร์ไซค์ แล้วผูกผ้าเช็ดหน้าทีหลังล่ะ?

 

            พ่อเล่นจอดรถแอบไว้ข้างหน้าเซเว่น เพราะอยากให้ผมกับมิ้นพบกันอย่างเป็นส่วนตัว

            พอก้าวลงจากรถ ผมก็เดินย่ำแบบไม่มีชีวิตชีวา ราวกับไร้สิ้นเรี่ยวแรง เดินตรงไปยังลานจอดรถที่อยู่ข้างๆ ท่ามกลางสายตาที่ลุ้นเอาใจช่วยของทุกคนในครอบครัวเบื้องหลัง

            เสียงเพลงสะล้อซอซึง ดังมาจากที่ไหนสักแห่งแว่วเข้าหูของผม พร้อมกับสายลมอันเย็นชื่นใจ ราวกับจะให้กำลังใจผม...ยังไงยังงั้น

           

          แดนแห่งความฝัน ซึ้งตรึงใจมั่น นั้นคือนครเชียงใหม่

          เอื้องสวยงามสดใส ธรรมชาติทั่วไป งดงามเหมือนถิ่นสวรรค์

          เคยเที่ยวเริงใจ สงกรานต์เชียงใหม่ นั้นตรึงตราใจฉันมั่น

          หนุ่มสาวช่างสุขสันต์ เขาเพลิดเพลินทั้งวัน รดน้ำให้กัน ฉันเที่ยวดู

 

            ผมมองเห็นเด็กสาวคนหนึ่งยืนหันข้างให้ อยู่ไกลๆ...

            เธอใส่ชุดไทยผ้าแพร ห่มสไบเฉียงสีชมพู มีพวงมาลัยดอกมะลิคล้องที่คอ...แลดูน่ารัก

            ผมขมวดคิ้ว พยามเพ่งมอง สืบเท้าเข้าไปใกล้

            เด็กสาวตัวเล็ก ไหล่น้อยๆ เกล้าผมไว้คนนั้น หันมามองสบตาผมพอดี...เธอยิ้มหวานให้ผมทันทีเมื่อสบตา ทั้งที่ผมยังไม่ได้ทักทายอะไรเธอเลย

            ผมยืนมองตาค้าง...กลืนน้ำลายลงคอหนึ่งอึก เดินเข้าไปหาใกล้ๆ

            เด็กสาวคนนี้ หน้าตาเหมือนรูปน้องมิ้นในเฟซบุ้คเป๊ะ ไม่มีผิดเพี้ยน เสียแต่อย่างเดียวที่ไม่เหมือน...คือตัวจริงของเธอสวยกว่าที่อยู่ในรูปมาก...มากจากผมไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

            นางฟ้าชัดๆ...

            แต่ที่ชัดกว่านั้นคือ ที่ข้อมือขวาของเธอ ผูกผ้าเช็ดหน้าสีแดงเอาไว้

            ชัดเลย...

            “เอ่อ...น้องมิ้นใช่ไหมครับ” ผมเก็กเสียงหล่อถาม

            เธอยิ้มพยักหน้า “ค่ะ มิ้นเอง พี่ต้นใช่ไหมคะ”

            ผมแทบจะลืมชื่อของตัวเอง ตอบแบบตะกุกตะกัก “อ..เอ่อ ช...ใช่...ครับ ต้น...ผมชื่อต้น”

            “อู้หูวว...สวยอ่ะ คนก็สวย ชุดก็สวย” น้องสาวตัวแสบ แส่ไม่เข้าเรื่อง แอบมายืนชิดข้างหลังผมตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ยื่นหน้าออกมามองมิ้นตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างเสียมารยาท

            “พี่มิ้นสวยจังนะคะ หวัดดีค่ะ” น้องสาวยกมือไหว้ ขณะที่อีกฝ่ายรีบยกมือรับไหว้เช่นกัน

            “หลบไปทางนู้นไป! แตน ไหนบอกว่าจะให้พวกพี่คุยกันเองเป็นการส่วนตัวก่อนไง”

            “คิๆๆ” น้องสาวจอมเจ้าเล่ห์ เอามือป้องปากหัวเราะ ก่อนจะเดินจากไปแต่โดยดี

            “อย่าไปถือสาเธอเลยครับ เด็กเพิ่งจะ ม. 3 ยังไม่รู้จักกาลเทศะ”

            เธอยิ้มหัวเราะในลำคอเบาๆ

 

            ผมค่อยๆ ขยับเข้าไปยืนจ้องหน้าเธอใกล้ๆ...เธอก็จ้องผมกลับเหมือนระแวง ปนกับความรู้สึกเขินๆ อยู่ในที

            สายลมเย็นๆ พลิ้วผ่านมาเบาๆ โชยเอากลิ่นกายหอมๆ ของเธอมาแตะจมูกของผม

            กลิ่นนั้นช่างรัญจวนใจเหลือเกิน ดวงตาเป็นประกายตามธรรมชาติ ริมฝีปากแดงเรื่อ แก้มขาวเนียนผ่อง คิ้วโค้งเป็นรูปวงราวกับภาพวาด ทำไมเธอถึงได้งดงามเยี่ยงนี้

            ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนกับตัวเองเป็นหมาวัดซะแล้ว ดอกฟ้ากับหมาวัด งามเลิศเสียเพียงนี้ ผมก็จีบเธอไม่ติดกันพอดีน่ะสิ แห้วอีกแล้วเรา โธ่...

            “มิ้นสวยอย่างนี้...พี่ว่าคำนำหน้าชื่อน้อง คงไม่ใช่ นางสาว แล้วล่ะ”

            “เอ๋?” เธอทำหน้าฉงน “มิ้นยังไม่แต่งงานนะคะ”

            “พี่ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น พี่หมายความว่า...คำนำหน้าชื่อของมิ้นคือ...นางฟ้าต่างหาก ไม่ใช่นางสาว”

            เธอหัวเราะคิกๆ “แหม...นึกว่าจะไม่ได้ยินสำนวนลิเกจากพี่เสียแล้ววันนี้ ดูสิ ยืนขาสั่นเชียว ทำยังกะไม่เคยเจอสาวเชียงใหม่” เธอแกล้งแซวผม “ดูซิ ซิปก็ลืมรูด”

            “เฮ้ย!” ผมตกใจ รีบเอามือกุมเป้า

            “ฮะๆๆ ล้อเล่น” เธอหัวเราะร่าที่หลอกผมได้ง่ายๆ

            โดนอำคืนซะแล้วเรา หมดมาดเจ้าพ่อคำคมแห่งเฟซบุ้คกันพอดี ผมยกมือขึ้นมาเกาหัวแก้เขิน จะเถียงก็เถียงไม่ออก ยามนี้ มุขมันหายไปไหนไม่รู้หมด สมองตื้อซะงั้น ราวกับโลกแทบจะหยุดหมุน ได้แต่จำนนในหลักฐานที่เป็นอยู่

            แต่ก็นะ...ยิ้มสวยอ่ะ ขนาดหัวเราะยังสวยเลย ตอนนี้ผมให้อภัยเธอหมดแหล่ะ ไม่ว่าจะอำเรื่องอะไรก็อำมาเถอะ

 

              เจอสาวหนึ่ง...ช่างงามซึ้งวิไล ห่มสไบแพรสีชมพู

            เป็นเทพีที่ฉันปองครองคู่ เพลินพิศมองโฉมตรู หลงรักเธออยู่แต่วันนั้นมา

             จำ...ติดตรึงใจ พี่มาเชียงใหม่ หมายใจได้ยลโฉมหน้า

            ใคร่พบนางเอื้องฟ้า ทุกๆ ปีพี่มา หมายพบกานดานั้นผู้เดียว

 

            (เพลงเทพีเชียงใหม่ คำร้อง/ทำนอง มงคล อมาตยกุล ขับร้องใหม่โดย หนู มิเตอร์)

 

 

<ย้อนกลับไปอ่านตอนที่ 1 คลิกที่นี่>

*

*

          



แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน