*/
  • หน่อไม้ไร่
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-01-15
  • จำนวนเรื่อง : 128
  • จำนวนผู้ชม : 409047
  • จำนวนผู้โหวต : 367
  • ส่ง msg :
  • โหวต 367 คน
<< กรกฎาคม 2019 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 13 กรกฎาคม 2552
Posted by หน่อไม้ไร่ , ผู้อ่าน : 1167 , 23:13:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หลงเสียงดีเจ...       หลงเสียงดีเจ         ได้เจอคงเท่ห์จะขอลายเซ็นต์พูดเสียงชัดเจน             ไม่เคยบกพร่องเรื่องของภาษามีมุขตลก                     หยิบยกช่างจำนรรจาเป็นแฟนประจำเรื่อยมา  ดีเจจ๋าอยากเจอเหลือเกิน       แว่วเสียงรายการ       ผู้ฟังทางบ้านต่างมานั่งรอนั่งเฝ้าจดจ่อ                   โทรขอก็ยังขวยเขินหัวร่อเสียงหวาน              สืบสานคำเมืองพาเพลินผ่านคืนและวันนานเนิ่น  สุขเหลือเกิน ได....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 26 มีนาคม 2552
Posted by หน่อไม้ไร่ , ผู้อ่าน : 4418 , 23:06:22 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เพียงแรกเห็น ถึงกับอึ้ง ตะลึงงันกระโปรงสั้น หวิวรัญจวน ชวนวาบหวาต้นขานวล เผยยวนเย้า ขาวเข้าตาดวงอุรา แทบละลาย ตายตักนางบานไม่พอ ยังจีบสั้น หวั่นเหลือข่มหากสายลม หยอกเตลิด เปิดหมดคว้างขนตางอน พริ้มชม้าย ปรายดั่งกวางท่วงท่าวาง ช่างมิพรั่น หวั่นสายตาเสื้อสายเดี่ยว ผูกโบว์ขาว แต้มดาวใสมองดูราว ชุดชั้นใน ใฝ่ค้นหาหน้าอกกลึง ถึงอารมณ์ สมชายาดวงวิญญา เร่ารุ่มร้อน ก้นงอนเธอเพริดสำอาง ติดนางใกล้ หลงใหลคลั่งหอม....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 13 มีนาคม 2552
Posted by หน่อไม้ไร่ , ผู้อ่าน : 3051 , 01:28:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จักรยาน โซ่ยานแกว่ง ก๊องแก๊งถีบจะไปจีบ ตาบ๊องแบ๊ว แก้วงามใสปั่นอ๊าดเอี๊ยด ฟังเสียดสี ถี่เหนื่อยใจทางอีกไกล ขาล้าแล ป้อแป้เพลียความหวังเลือน ดั่งเลื่อนลอย ห้อยต่องแต่งโซ่เจ้ากรรม ดันขาดแหว่ง ล่องแล่งเสีย จูงกลับเดิน งกเงิ่นงัว บ่นนัวเนียโซ่หลุดเรี่ย ทรยศ อดได้แฟนโชคเข้าข้าง เห็นนางเจ้า ก้าวด้อมด้อมใจตุ๊มต่อม เดินสวนมา ว่าเสียงแปร๋น “ไปไหนอ้าย รถขี้เมี้ยง* เสียงคลอนแคลน”ทักฉายา เสียมาดแมน หมดมั่นชายทำต....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 9 มีนาคม 2552
Posted by หน่อไม้ไร่ , ผู้อ่าน : 643 , 01:06:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ถึง...แม้ว่า สองเรา คบเนานานจะ...ล่วงกาล ผ่านฤดู รู้สร้างเสริมอย่าง...ไรนั้น เธอยังไว้ นิสัยเดิมไร...ไรเริ่ม เห็นลางๆ ความต่างรอยฉัน...พร่ำบอก โอ้คนดี นี่ปรับนิดก็...เงียบเฉย เหมือนไม่คิด จักฟื้นฝอย ยัง...ทำอยู่ เหมือนก่อนเก่า เสียเปล่าคอยรัก...เลยพลอย มิเติบทัน เท่ากาลกลายเธอ...ชอบบ่น จู้จี้ ขี้ใจน้อยมาก...เรื่องหน่อย บ่อยขี้ลืม ยืมแล้วหาย  ที่...หนึ่งเลย ชอบผิดนัด ผลัดวุ่นวายสุด...แสนหน่าย เป็นแบบน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 26 มกราคม 2552
Posted by หน่อไม้ไร่ , ผู้อ่าน : 166 , 15:34:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 นกน้อยเอย... ซมซาน ปีกอ่อนล้ามวลพายุ โหมพัดมา พาไถลตัวเปียกปอน หนาวสั่น หวั่นดวงใจทางอีกไกล หาที่ซบ หลบพักพิง  หนทางไป ใช่โรย ด้วยกุหลาบมิยอมแพ้ ศิโรราบ สวมใจสิงห์เดินทางต่อ ยังจุดหมาย ไม่ประวิงหวังได้พบ ถิ่นแอบอิง ในบั้นปลาย ผ่านทุกข์ร้อน รุมเร้า ทั้งเบาหนักผ่านลมหนาว อุปสรรค เกือบไม่ไหวผ่านลมแล้ง แห้งระโหย หวิดวางวายผ่านลมฝน เฉียดความตาย อย่างโชคดี โอ้ตัวฉัน เปรียบนกน้อย อ่อนโรยรินเหลือแรงบิน เพีย....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 25 มกราคม 2552
Posted by หน่อไม้ไร่ , ผู้อ่าน : 187 , 23:21:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

            เวลาที่เราเพิ่งจะไปทำงานต่างบ้านต่างเมืองเพียงลำพัง... ใหม่ ๆ ย่อมรู้สึกขัดเขินและโดดเดี่ยว ด้วยความไม่คุ้นภูมิอากาศ วันที่ฝนตก...เราจึงไม่ได้เตรียมแม้แต่ร่มสักคัน จำต้องเดินตากฝน เหน็บหนาวทั้งกายและจิตใจ แต่หากยามนั้น มีร่มคันหนึ่งของชายแปลกหน้ามากางให้เรา เราจะรู้สึกดีแค่ไหน...ฉันเดินหนาว ท่ามกลางฝน ทนเปล่าเปลี่ยวไม่มีร่ม สักคันเดียว พึ่งอาศัยที่หลบฝน สุดปลายทาง ยังอีกไกล ทั้งหนาวกลัว จ....

อ่านต่อ

Posted by หน่อไม้ไร่ , ผู้อ่าน : 172 , 15:19:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กี่ครั้ง แล้วหนา รักลาจากต้องปิดฉาก ฝากรอยแผล แก้ไม่หายนอนหมอนเปียก คนึงครวญ รักข่วนใจทิ้งแผลเป็น ไว้มากมาย ตายจวนเจียนโอ้ใจเอ๋ย ใยเจ้า มิเข็ดหลาบหรือใจนี้ ต้องคำสาป กำหนดเขียนเจ้าจึงครวญ หวนหารัก คอยชักเวียนใฝ่หาเอย มิเคยเปลี่ยน อยู่ชั่วกาลหรือรักนี้ คือปัจจัย ของมนุษย์เหนือที่สุด ดุจสุรา ทิพย์อาหารขาดรสรัก จึงมักวน เพียรค้นควานเสาะหารัก รับประทาน เพื่ออิ่มเอมธรรมดา เมื่อมีรัก ย่อมสะดุดมีอกหัก มีรัก....

อ่านต่อ

Posted by หน่อไม้ไร่ , ผู้อ่าน : 182 , 02:11:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อันชีวี ย่อมมี ดนตรีกาลขับกล่อมขาน กังวานใจ ใฝ่อาสนฟังสำเนียง แล้วเอียงคล้อย คล้ายต้องมนต์ทั่วสากล พลอยผุดผ่อง มองโลกงามดนตรีกล่อม หล่อหลอมใจ ให้ละเอียดล้างความเกลียด ในซอกจิต คิดเหยียดหยามมิใฝ่เพลง อาจหยาบแข็ง แพ่งวู่วามยากหาความ เย็นใจ ใส่ดวงแดเสียงดนตรี ช่วยก่อเกิด ความฝันใฝ่รัญจวนใจ ให้งดงาม ดั่งเพ็ญแขดลให้มอง เรื่องความรัก ว่าน่าแลเปิดประแจ ประตูใจ ให้คนครองโอ้ดนตรี นี้ดลรัก สมัครแฟนเพลงซาบซึ้ง ....

อ่านต่อ


/1