• รอยรอนแรม
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : chunnh@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2010-12-16
  • จำนวนเรื่อง : 10
  • จำนวนผู้ชม : 12666
  • ส่ง msg :
  • โหวต 4 คน
เดินดุ่มโดยเดียวดาย
เพราะชีวิตคือการเดินทาง ทุกก้าวย่างล้วนมีรอยจำ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/november17
วันอาทิตย์ ที่ 20 พฤศจิกายน 2554
Posted by รอยรอนแรม , ผู้อ่าน : 1160 , 20:22:32 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

กลางเดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2545 ข้าพเจ้ารอนแรมบนรถสองแถวจากมหานครบ้านเกิด ด้วยการอาศัยไหว้วานเพื่อนคนหนึ่ง ที่ประกอบสัมมาอาชีพขับรถสองแถวรับส่งผู้คนย่านตัวเมืองสมุทรสาคร ให้ช่วยขนข้าวของเทครัว มุ่งหน้าลงใต้สู่ดินแดนฟ้าใส ทะเลสวย นามว่า “ปะทิว”  ในคืนที่ฝนพรำอย่างไม่ขาดสาย ผ้าใบสองข้างรถถูกคลี่คลุมปิดอย่างมิดชิด  ข้าพเจ้าและผู้ร่วมทางต้องเบียดเสียดอยู่บนกองสิ่งของเครื่องใช้ สูดดมควันดำจากเครื่องยนต์เ....

อ่านต่อ

Posted by รอยรอนแรม , ผู้อ่าน : 399 , 20:21:56 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กลางเดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2545 ข้าพเจ้ารอนแรมบนรถสองแถวจากมหานครบ้านเกิด ด้วยการอาศัยไหว้วานเพื่อนคนหนึ่ง ที่ประกอบสัมมาอาชีพขับรถสองแถวรับส่งผู้คนย่านตัวเมืองสมุทรสาคร ให้ช่วยขนข้าวของเทครัว มุ่งหน้าลงใต้สู่ดินแดนฟ้าใส ทะเลสวย นามว่า “ปะทิว”  ในคืนที่ฝนพรำอย่างไม่ขาดสาย ผ้าใบสองข้างรถถูกคลี่คลุมปิดอย่างมิดชิด  ข้าพเจ้าและผู้ร่วมทางต้องเบียดเสียดอยู่บนกองสิ่งของเครื่องใช้ สูดดมควันดำจากเครื่องยนต์เ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 24 กรกฎาคม 2554
Posted by รอยรอนแรม , ผู้อ่าน : 1151 , 14:05:05 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

แก่งกระจาน สายลมยังหอบเม็ดฝนมาโปรยปราย ประพรมพื้นแผ่นดิน ณ สถานที่ที่ข้าพเจ้านั่งอยู่ และคงเป็นเช่นนี้เกือบทั่วผืนแผ่นดินไทย พรรษากาลนำความชุ่มชื้นคืนชีวิตชีวา แต่หลายครั้งกลับพัดพาลมหายใจของหลายชีวิตจากไปด้วย   จากข่าวสาร ว่าจากที่นี่ไปไม่ไกลนัก เหนือผืนป่าตะวันตกนามว่า “แก่งกระจาน”  ยังมีผู้คนที่ต้องทำหน้าที่การงานตามความรับผิดชอบ แม้ยามฟ้าฝนไม่เป็นใจ นำมาซึ่งบทสรุปแห่งการสูญเสีย ครั้งที่หนึ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 11 พฤษภาคม 2554
Posted by รอยรอนแรม , ผู้อ่าน : 916 , 09:04:36 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

 “ ร้าน เจ็ด สิบเอ็ด ที่ตลาดปะทิวเปิดแล้วววววววววววว” ข่าวลือเล่าสะพัดผ่านสายลม สายฝน มาเข้าหูข้าพเจ้า  ต้องไปดูไปแลเพื่อให้แน่แก่ใจ ตามประสาสิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น และให้บังเอิญข้าพเจ้ามีธุระที่จะเข้าไปจังหวัด ต้องขึ้นรถตู้โดยสารที่ตัวอำเภอ ลุงที่เป็นสารถีขาประจำให้ข้าพเจ้าเวลาจะออกไปไหนต่อไหน ตะโกนแข่งกับเสียงรถที่ดังอื้ออึงของแกว่า  “ยอดขายสองสามวันแรกได้เป็นแสน   ของขายหมดเกลี้ยงเลย” ข้าพเจ้า....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 24 มีนาคม 2554
Posted by รอยรอนแรม , ผู้อ่าน : 866 , 16:08:07 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

นี่เรียก “แซงคิว” หรือเปล่า อ่านคอลัมน์ ihere .tv ของคุณจอห์น วิญญู เรื่อง ‘แซงคิว’ อมตะพฤติกรรมที่กำลังจะหายไป? ในมติชนสุดสัปดาห์ ฉบับประจำวันที่ 11-17 กุมภาพันธ์ 2554  คันไม้คันมืออยากจะต่อความยาวสาวความยืดสักหน่อย เพราะพึ่งไปทำธุระแถวๆ สยาม และมีโอกาสใช้บริการรถไฟฟ้ากับเขาบ้าง  เห็นจริงอย่างที่คุณจอห์นเล่าว่าทุกคนอยู่ในระเบียบ ไม่มีการแซงคิว   แต่พฤติกรรมการแซงคิวนี้ กำลังจะหายไปจริงหร....

อ่านต่อ


/2