• วารี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : ns26_room@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2008-02-15
  • จำนวนเรื่อง : 433
  • จำนวนผู้ชม : 246538
  • ส่ง msg :
  • โหวต 107 คน
เรื่องเล่ารอบตัว
เรียนรู้จาก "เรื่องเล่ารอบตัว" นำเสนอเป็นข้อคิดเล็กๆ มาเล่าสู่กันฟังเพื่อแลกเปลี่ยน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/nsdiary
วันศุกร์ ที่ 19 กันยายน 2557
Posted by วารี , ผู้อ่าน : 1126 , 23:27:03 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 6 คน เฟื่อง , แม่หมี และอีก 3 คนโหวตเรื่องนี้

เรื่องเล่าสีขาว กิจกรรมธรรมะข้างเตียงกับ คิลานธรรม

 

        คิลานธรรม ชื่อนี้ต้องบอกว่าไม่คุ้นหูเลยสักนิด  ฟังดูแปลกๆ ดี

        ฉันรู้จักชื่อนี้ครั้งแรกจากหลวงพี่อิ่ม พระวัดชลประทานที่ท่านรับบิณฑบาตที่ซอยบ้านฉัน   เมื่อฉันได้ทราบว่าขณะนี้ท่านร่วมกลุ่มทำกิจกรรมจิตอาสา ธรรมะข้างเตียงเพื่อเยียวยาจิตใจ  และฉันได้เอ่ยปากว่าอยากไปร่วมกิจกรรมด้วย  ท่านจึงส่งรายละเอียดของโครงการนี้มาให้  และนั่นเป็นที่มาของการไปร่วมกลุ่ม กิจกรรมธรรมะข้างเตียงกับ คิลานธรรม

 

         วัดพิชยญาติการาม  เป็นสถานที่ใช้อบรมกิจกรรมในครั้งนี้   เท่าที่ดูจากแผนที่ วัดนี้อยู่ในเขตคลองสาน  ชื่อที่รู้จักกันดีคือ วัดพิชัยญาติ  กิจกรรมนี้จัดขึ้นเป็นเวลา ๓ วันระหว่างวันที่ ๑๙ ถึง ๒๑ กันยายน เวลา ๘.๓๐ น.ถึง ๑๖.๓๐ น.   เท่าที่พอรู้ก่อนมาคือ เป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นเพื่อเตรียมพระสงฆ์และฆราวาสที่จะไปเป็นจิตอาสา ใช้ธรรมะข้างเตียงเพื่อเยียวยาจิตใจผู้ปวย   และครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากกรมการศาสนา 

         วันนี้เริ่มต้นด้วยพิธีเปิด  มีการกล่าวนำถึงกิจกรรมว่า เกิดขึ้นจากกลุ่มพระนิสิตมหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย (มจร) ด้านพุทธจิตวิทยา  วิชาชีวิตและความตาย ที่ต้องการให้ธรรมะเยียวยาใจกายแก่ผู้ป่วยเรื้อรัง  โดยได้รวมกลุ่มกันและใช้ชื่อว่า คิลานธรรม  ซึ่งได้รวมตัวกันมาตั้งแต่ปี ๒๕๕๑  เป็นการนำธรรมะไปมอบให้กับบุคคลที่ขาดโอกาสเหล่านั้น  เพื่อเยียวยาใจ  และเพื่อนำทางสู่ บททดสอบข้อสุดท้าย ข้อสำคัญที่สุดในชีวิตที่พวกเรา มนุษย์ทุกคน ต้องเผชิญ และเป็นข้อสอบที่มีโอกาสทำเพียงครั้งเดียว  ไม่มีโอกาสแก้ตัว

ธรรมะข้างเตียง  มีค่ามากยิ่งกว่าการสวดพระอภิธรรมในวันที่เขาลาจากโลกนี้ไป

          วลีสั้นๆ จากพระรูปหนึ่งที่เป็นหนึ่งในกลุ่มคิลานธรรมที่เล่าแบ่งปันประสบการณ์ของท่านในการใช้ธรรมะเยียวยาใจผู้ป่วยข้างเตียง  ท่านเล่าว่ากว่าที่ท่านจะได้มีโอกาสทำ  ท่านต้องรอคอยเป็นเวลากว่า ๑ ปี  เพราะทางรพ. ทั้งแพทย์ พยาบาลต่างก็มีความกังวลกับการที่จะให้พระเป็นจิตอาสา    นั่นเป็นสิ่งที่ฉันเคยเจอกับตัวเองมาแล้วเมื่อเกือบยี่สิบปีก่อน

 

           ฉันเคยทำงานในรพ.ศิริราช ที่หอผู้ป่วยมะเร็งทางนรีเวชวิทยาเมื่อกว่ายี่สิบปีก่อน   การต้องทำงานกับคนไข้เรื้อรังด้วยโรคที่รุนแรงในขณะที่การรักษายังไม่พัฒนามากนัก  คนไข้ที่เวียนมารักษาจากเพิ่งรู้จักจนคล้ายเป็นญาติสนิท  แม้เราจะถูกสอน ถูกย้ำเตือนให้ ปล่อยและวาง  แต่มันก็ ...  ด้วยเวลา ด้วยภาระงาน แม้เราจะใช้เวลาว่างเท่าที่พอมีไปอยู่ข้างเตียง พูดคุยกับคนไข้อยู่เสมอ    แต่ในวาระสุดท้าย วาระที่ต้องส่งคนไข้เหล่านั้นกลับบ้านที่แท้จริง   กลับเป็นช่วงที่พวกเรามีเวลาน้อยมากที่จะเยียวยาใจ  แม้ว่าคนไข้ทุกคนรวมถึงพวกเราเจ้าหน้าที่ต่างก็ทำใจ เตรียมใจล่วงหน้ากันมาแล้วว่า สักวันต้องมาถึง   แต่มันก็อดรู้สึกใจหายไม่ได้  และเมื่อถึงเวลานั้นเราก็แทบไม่มีโอกาสที่จะได้เยียวยาใจคนไข้เลย   หัตถการทุกอย่างถูกกำหนดให้ต้องทำตามขั้นตอน  เราทำได้เพียงเมื่อทุกอย่างสิ้นสุด เมื่อจะยกผ้าขึ้นคลุมใบหน้าได้กล่าวคำลากับคนไข้  และเมื่อจะส่งเขาออกไปจากตึก  พวกเราก็จะคอยบอก คอยพูดบอกทางเพื่อให้เขาได้จากไป  เท่านั้นจริงๆ

           เมื่อปี ๒๕๓๙  ก่อนที่ฉันจะลาออกไม่นาน  ฉันได้ข่าวเกี่ยวกับโครงการ Hospice Care (การดูแลผู้ป่วยในระยะสุดท้าย) เกิดขึ้นในฟากฝั่งยุโรป  และบางประเทศในเอเชีย  และฉันได้มีโอกาสไปดูงานด้าน Hospice Care ที่ Christian Medical Research Center ที่เมือง Chonju ประเทศเกาหลีใต้   ครั้งนั้นฉันไปดูงานในทุนขององค์กรคริสเตียน   แม้ว่าจะยังไม่ประสบความสำเร็จมากนัก  แต่ก็ยังได้ทำบ้าง  มีกลุ่มอาสานำพระคริสตธรรมมาเยียวยาจิตใจคนไข้  ให้โอกาสจิตอาสาทั้งที่เป็นนักศึกษาพยาบาล  และสมาชิกของโบสถ์ นำพระคัมภีร์มาอ่าน มาพูดคุยเพื่อให้กำลังใจคนไข้  ให้นึกถึงพระเจ้าและเตรียมให้พร้อมที่จะกลับไปสู่อ้อมกอดของพระองค์  ภาพที่ฉันเห็นที่นั่นทำให้ฉันคิดอยากให้มีลักษณะแบบเดียวกันนี้บ้าง    ทว่าเมื่อฉันกลับมาทำงาน  ฉันกลับไม่สามารถสื่อให้ใครเข้าใจได้  มีแต่เสียงค้านว่า ให้พระมาพูดข้างเตียงคนไข้ เดี๋ยวก็จะ ...   คงเป็นเพราะความไม่มีศิลปะในการจูงใจ  ความงี่เง่า  ความเป็นพญามารของฉันที่ไม่อดทนพอที่จะค่อยๆ หาหนทาง    และนั่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่ผลักดันให้ฉันลาออก  ในเมื่อเยียวยาคนไข้อย่างที่อยากทำไม่ได้  งั้นลองออกไปข้างนอก อย่างน้อยเผื่อจะมีโอกาสช่วยทางอื่นแทน  ช่วยให้คนไข้ได้รู้ตัวและรีบมารักษาให้ไว เพื่อให้ผลการรักษาดีที่สุดแทนก็ยังดี  นั่นคือความคิดของฉัน

            และวันนี้ ภาพกิจกรรมที่ฉันเห็น พระที่มีจิตใจกรุณาพร้อมที่จะนำธรรมะมาเยียวยาจิตใจคนไข้ มาร่วมประชุมอบรมพร้อมกันเพื่อทำหน้าที่นั้น   ทำให้ฉันดีใจ   ในที่สุดสิ่งที่ฉันเคยฝันอยากให้มีได้เกิดขึ้นแล้วจริง     แม้ว่าพระบางรูปที่มาร่วมกิจกรรมวันนี้ยังไม่ค่อยเข้าใจ  ฟังจากพระวิทยากรพูด ดูราวกับว่าถูกชักชวนให้มาลองดูกิจกรรมนี้  โดยในกิจกรรมได้จัดให้มีแขกรับเชิญ  เป็นคนไข้ที่เคยได้รับการเยียวยาใจจากพระ  เป็นญาติคนไข้  มาเล่าความรู้สึกประทับใจ ความรู้สึกดีๆ ที่ได้รับจากธรรมะข้างเตียง  เพื่อเป็นแรงจูงใจให้พระรวมถึงฆราวาสอย่างฉันในการทำกิจกรรม ธรรมะข้างเตียง

            กิจกรรมในวันแรกนี้  นอกจากการได้รับฟังเรื่องเล่า ประสบการณ์ของพระในการใช้ธรรมะเยียวยาคนไข้  ซึ่งได้เล่าถึงการเปลี่ยนแปลงของคนไข้ภายหลังได้ฟังพระธรรม  การตอบสนองทั้งด้วยการลืมตา การมีน้ำตาไหลทั้งที่ก่อนหน้านั้นคนไข้คล้ายไม่รู้สติ ไม่รู้สึกตัว ไม่ตอบสนองเลย  และสามารถให้คนไข้ได้ละสังขาร จากไปอย่างสงบ   รวมถึงการได้รับฟังความรู้สึก ความประทับใจของญาติคนไข้ที่อยู่ในเหตุการณ์ช่วงที่คนไข้กำลังเข้าสู่ช่วงสุดท้ายของชีวิต  คนไข้ที่เคยผ่านประสบการณ์เหล่านั้นเอง  ซึ่งยังความรู้สึกดีๆ ให้กับฉันรวมถึงทุกคนที่ร่วมกิจกรรมวันนี้แล้วสังเกตได้จากสีหน้า แววตา รอยยิ้มที่ปรากฏ      ในช่วงระหว่างการอบรม ยังมีกิจกรรมเล็กๆ โดยได้ให้ผู้เข้าอบรมทั้งพระและฆราวาส เดินเพื่อฝึกสติ  เพื่อให้เวลาอยู่กับตัวเอง  ให้ย้อนทวนกิจกรรมในวันนี้ที่ผ่านมา  ทบทวนชีวิตที่ผ่านมาในอดีต   ให้ได้มีโอกาสทำความรู้จักกันในระหว่างผู้เข้าอบรม  ได้แบ่งปันประสบการณ์ของการเป็นผู้ให้สู่กันและกันฟัง    ความสงบจากการได้อยู่กับตัวเองเงียบๆ  มีเพียงเสียงเพลงเบาๆ คลอ   ความสุขใจจากการได้รับฟัง ได้แบ่งปันแลกเปลี่ยนประสบการณ์ของกันและกัน  ทำให้ฉันรู้สึกอิ่มใจ สดชื่น และมีความหวัง

            การนำธรรมะไปเยียวยาคนไข้ข้างเตียง  ต้องเริ่มจากการ “ฟัง” คนไข้ก่อน  ฟังเพื่อให้เขาได้มีโอกาสระบาย  ให้โอกาสเขาได้คิดทบทวนและค้นหาหนทางของตัวเอง  จากนั้นจึงค่อยๆ พลิกมุมคิด  ให้มีสติมองเห็นแง่ที่งดงามของความเจ็บป่วย ของวิกฤติการณ์ที่เขากำลังประสบ  ก่อนที่จะใส่ธรรมะลงไป

            นี่เป็นข้อสรุปของกิจกรรมธรรมะข้างเตียงที่ฉันได้รับในวันนี้ 

            ในทุกๆ วิกฤติ  คนที่จะรู้หนทางแก้ปัญหานั้นๆ ได้ดีที่สุดแท้จริงแล้ว คือ ตัวผู้ประสบภาวะวิกฤติเหล่านั้นเอง  เพราะเขาเป็นผู้อยู่ในเหตุการณ์  รู้จักปัจจัยแวดล้อมทั้งหมด    เพียงแต่สิ่งที่เขาต้องการความช่วยเหลือคือ การมีคนที่พร้อมจะฟังเพื่อให้เขาได้มีโอกาสระบาย ได้ทบทวน  ระบายจนใจใส   สติกลับคืน  แล้วเขาก็จะเห็นทางออกของปัญหาเหล่านั้น

             “อยากให้มีกิจกรรมแบบนี้แพร่ไปในทุกๆ รพ.  ให้มีพระจำนวนมากได้มีโอกาสนำธรรมะไปให้คนไข้   ทดแทนที่มีข่าวพระขึ้นหน้าหนึ่ง หรือในรายการเรื่องเล่าเช้านี้

             คำบอกเล่าของพระรูปหนึ่งภายหลังเสร็จสิ้นกิจกรรมของวันนี้  เป็นแรงจูงใจให้ฉันเขียนบล็อกวันนี้

             ยังมีกิจกรรมที่งดงามรออยู่อีก ๒ วัน  แล้วฉันจะนำมาเล่าสู่กันฟังนะคะ

วารี

 

บันทึกแนบท้าย

         คิลานะ  ธรรมะเพื่อชีวิต   รายการธรรมะไม่เลี่ยนที่อาจเปลี่ยนชีวิตคุณ

         ทุกวันเสาร์  หลังข่าว ๑๕.๐๐ น.

         ติดตามฟังเรื่องราวดีๆ เพื่อชีวิตที่งอกงาม  และสนทนาคลายความทุกข์รับสุขทันใจกับพระอาสาคิลานธรรมในรายการ คิลานะ ธรรมะเพื่อชีวิต

         รับฟังออนไลน์       www.nbt.prd.go.th/liveradio/live-am819.html

         สนทนาสดในรายการ           tel 02-6908515

         ส่งคำถามและข้อสงสัย       

            Line        :       AM 819 KHz

            E-mail              gilana.am819@gmail.com

         ติดตามรายการและรับฟังย้อนหลัง

            Facebook             คิลานะ ธรรมะเพื่อชีวิต

            You Tube             คิลานะ ธรรมะเพื่อชีวิต

 

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 ni_gul , เฟื่อง และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
วารี วันที่ : 20/09/2014 เวลา : 19.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nsdiary

ขอบคุณทุกๆ ท่านที่มาเยี่ยมนะคะ การไปอบรมครั้งนี้ถือเป็นหนึ่งในการเตรียมตัว กลับบ้าน ของวารึค่ะ ต้องขอบคุณพระ ที่นำพาให้วารีได้ไปเยี่ยมพี่มะอึกและอาจารย์ดวงเทียน อาจารย์ที่สอนสมัยมัธยม ได้เห็นกิจกรรมดีๆ ของรพ.ราชวิถี เลยคาดเดาว่าน่าจะเริ่มมีที่รพ.อื่น รวมถึง ศิริราช บ้านของพี่วารีแล้ว จริงดังคาดค่ะ แล้วพระก็นำพาอีกครั้งให้หน่วยงานมะเร็ง หน่วยงานที่ทำงานเคียงคู่กับหอผู้ป่วยที่พี่วารีอยู่ ต้องการเจ้าหน้าที่พยาบาล อาจารย์หัวหน้าหน่วยเคยทำงานด้วยกันเมื่อแรกเปิดตึก เป็นรุ่นพี่รุ่นน้องที่จบไล่เลี่ยกัน ก็เลยเขียนไปคุยก่อนไปสมัคร และเพิ่งผ่านขั้นตอนการเข้าไปทำงาน เดือนตุลาคมนี้แล้วค่ะ พี่วารีก็เลยได้คุยกับพระแถวบ้าน คุยถึงเรื่องนี้ที่อยากทำ ท่านก็บอกว่ามีทำแล้วที่ศิริราช วชิระ จุฬา และที่อื่นๆอีก แล้วท่านก็ส่งโครงการดีๆ โครงการนี้มาไงคะ
ไม่ใช่แต่คนไข้ที่ต้องการกำลังใจค่ะ เจ้าหน้าที่ทั้งพยาบาล แพทย์ และทุกส่วนงานที่ต้องใกล้ชิด สัมผัส สบตากับความตายทุกวี่วันก็ต้องการไม่แพ้กัน และประสบการณ์กว่า ๑๐ ปีที่พีวารีออกไปเผชิญข้างนอก ได้ปรับเปลี่ยนจนพี่วารีมั่นใจตัวเองว่า พร้อมแล้วค่ะที่จะกลับบ้าน กลับไปทำงานที่อยากทำ ที่รอคอยมากว่า ๑๘ ปีเสียที
ขอบคุณนะคะ คอยอ่านตอนต่อไปวันนี้นะ
วารีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 ni_gul , เฟื่อง และอีก 2 คนถูกใจสิ่งนี้ (4)
แม่หมี วันที่ : 20/09/2014 เวลา : 16.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

คนไข้ที่ป่วยด้วยโรคร้ายแรง ต้องการการเยียวยาด้วยหัวใจ

อยากให้โรงพยาบาลทุกโรงพยาบาลทำแบบนี้จัง

ที่รพ.เซนต์หลุยส์ เขาจะมีทีมที่มาเยี่ยมคนไข้ เป็นแม่ชีบ้าง เจ้าหน้าที่บ้าง

ครั้งสุดท้ายเจ้าหน้าที่ทำความสะอาดเช็ดถูพื้น ยังมาพูดให้กำลังใจและให้มุมมองของชีวิต เขาพูดหลายเรื่อง แต่ที่ประทับใจก็คือ เขาพูดว่า "คุณป้าเคยเป็นมะเร็งขั้นสามขึ้นสี่ อย่าไปคิดกลัว เราต้องคิดใหม่ว่า เป็นขั้นที่หนึ่งของการใช้ชีวิตใหม่ เปลี่ยนวิถีชีวิตใหม่ ปรับเปลี่ยนการกิน การคิด แล้วเราจะมีความสุข" สุดยอดอ่ะ ธรรมะข้างเตียงจากคนทำความสะอาด นับถือเลย แล้วทุกเช้าที่เขาเข้ามาทำความสะอาด เขาจะมาทักทายสวัสดีทุกครั้ง
แม้กระทั่งคนมาส่งอาหาร ก็ยังยิ้มแย้ม กินให้อร่อยนะครับ จะได้แข็งแรงเร็วๆ บางวันมาถาม "วันนี้คุณป้าจะสั่งอะไรเป็นพิเศษมั๊ย วันนี้ผมเห็นเมนูกลางวันแล้ว ท่าทางคุณป้าจะไม่ชอบ" เราก็ตอบไป"ไม่เป็นไร อาหารของคุณป้าต้องตามหมอสั่งนี่นา เบาหวานความดัน" เขาตอบ "ผมว่าป้าคงไม่ชอบเมนูวันนี้แน่ๆ ผมสังเกตคุณป้าทานน้อย ไม่ทานให้หมด งั้นเดี๋ยวผมสั่งให้พิเศษเลย" แม่หมีก็เลยยิ้ม "ตามใจ อะไรก็ได้ " 555 พอกลางวันมาเลย ข้าวไก่กระเทียม ไข่ดาวข้างในไม่สุก แถมด้วยซุปไก่หอมกรุ่น และขนมหวาน(ที่ไม่หวาน)อีก 1 ถ้วย ธรรมะข้างเตียงและกำลังใจของเจ้าหน้าที่ ทำให้ต้องไปนอนโรงพยาบาลนี้บ่อยๆ

เมื่อเช้าไปหาหมอ คนเข็นรถบอก อาทิตย์ที่แล้วไม่เห็นป้ามาทำกายภาพบำบัดเลย (ปรกติไปทุกวัน) ตอบไปว่า "ไม่ได้หายไปไหน นอนที่วอร์ดมาอาทิตย์นึงแล้ว"

ความคิดเห็นที่ 2 วารี , rattiya และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
มะอึก วันที่ : 20/09/2014 เวลา : 08.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

ผู้ป่วยมะเร็ง...ต้องการกำลังใจควบคู่ไปกับยา...และวิธีการรักษาที่ถูกต้อง

ความคิดเห็นที่ 1 ni_gul , วารี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
rattiya วันที่ : 20/09/2014 เวลา : 02.45 น.

ที่เยอรมนีก็ยังมีพระทางคริสฯไปเยี่ยมผู้ป่วยที่บ้านค่ะ เขาปฏิบัติกันเป็นเรื่องปกติ(ทางภาคใต้ของเยอรมนี ส่วนทางภาคเหนือไม่เเน่ใจ)

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน