• นักษรา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : vongkae@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2013-10-13
  • จำนวนเรื่อง : 730
  • จำนวนผู้ชม : 140071
  • ส่ง msg :
  • โหวต 12 คน
นักษรา
การเขียนได้และได้เขียนยังต้องการอีกสิ่งหนึ่งที่นักเขียนทุกคนกระหาย..นั่นคือการได้ปรากฎตัวของผลงานเกรงว่าถ้าไม่สามารถสักวันไฟที่ลุกโพลงอยู่ในความคิดจะมอดลง..ซึ่งเป็นหายนะของชีวิตนักเขียน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/nuksara
วันเสาร์ ที่ 16 ธันวาคม 2560
Posted by นักษรา , ผู้อ่าน : 233 , 14:45:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๓๐.๑            เขาขยับตัวและจู่ๆก็ลืมตาขึ้นมองสบตาเธอที่มองเขาอยู่ก่อนแล้ว ร่างนั้นลุกพรวดขึ้น ชะโงกเข้ามาจนหน้าแทบจะสัมผัสกัน รัญชนาหลับตาลง...เธอไม่อยากเห็นหน้าเขา..ไม่อยากเห็น...ไม่อยากได้ยินเสียง...ไม่ต้องการพูดด้วย “รัญ...รัญ...คุณรู้ตัวแล้วใช่ไหม...ขอบคุณคุณพระคุณเจ้า...ยอดรักลืมตามองผมหน่อย...” พอแล้วนิติธร....เก็บคำพูดพวกนั้นไว้หลอกผู้หญิงคนอื่น...สำหรั....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 13 ธันวาคม 2560
Posted by นักษรา , ผู้อ่าน : 357 , 14:55:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๒๙.๒          “พ่อก็พูดอยู่แค่นี้...หยุดพูด...หยุดพูด แต่พ่อไม่เคยหยุดคิด พ่อจะต้องให้ตัวเองทุกข์ทรมานกับเรื่องนี้ไปถึงไหน พ่อจะให้แม่ตรอมใจตายไปกับความเข้าใจของพ่อ ทั้งๆที่แม่ไม่เคยทำผิดต่อพ่อเลย และรักพ่อตลอดมา แม่กำลังจะทนไม่ได้แล้ว...ลูกก็กำลังจะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกันค่ะพ่อ” เธอซบหน้ากับอกพ่อร้องไห้สะอึกสะอื้น “พ่อขา แม่รักพ่อนะ...ถึงเคยรักคุณวีร์ แม่ก็....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 ธันวาคม 2560
Posted by นักษรา , ผู้อ่าน : 481 , 14:39:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๒๙.๑         “คุณวีร์....ปล่อย...” “อย่าดิ้นนะ เดี๋ยวแผลก็อักเสบหรอก คุณจะทำอะไร จะไปไหน” “ดิฉันต้องกลับบ้าน....ต้องไปเดี๋ยวนี้ ดิฉันฝันร้าย...ฝันถึงทั้งแม่ทั้งพ่อ...ดิฉันต้องกลับไปดูเขา พ่อก็ยังไม่มาเลย มันผิดปกติ....แม่...” “ใจเย็นๆนะ หนีออกจากโรงพยาบาล....หมอ พยาบาลเขาจะมีความผิด ไปบอกเขาดีๆก็ได้ ไป...เดี๋ยวผมจะเจรจาให้ ชอบทำอะไ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 9 ธันวาคม 2560
Posted by นักษรา , ผู้อ่าน : 508 , 14:54:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๒๘.๒         เธอถนอมตัวเองอยู่แล้วเพื่อลูกและสามี...ลูกรักที่เหมือนเด็กน้อยไม่รู้จักโตเวลาอยู่ใกล้ๆเธอ คลุกคลีออดอ้อน...สามีที่ก็ระมัดระวังแทบจะไม่แตะต้องเธอ...เขาเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า การไม่แตะต้องเธอไม่ใช่การทะนุถนอม มันเป็นการทำร้ายเธอต่างหาก...เขาแตะต้องผู้หญิงได้ทั่วประเทศ แต่ไม่แตะต้องเมียตัวเอง! เมื่อคืนลูกไม่กลับบ้านคืนนึงแล้ว...นิติธรกลับมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า บอก....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 7 ธันวาคม 2560
Posted by นักษรา , ผู้อ่าน : 416 , 14:34:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๒๘.๑         เสียงแจ๋วๆเล่าเรื่องให้เขาฟัง สำเนียงออกจะสนุกสนานเสียด้วยซ้ำ ขณะที่ชายหนุ่มขมวดคิ้วจนหัวคิ้วแทบจะชนกัน อยากจับตัวเธอมาเขย่าสั่งสอนให้รู้ว่าอะไรควรไม่ควรเสียบ้าง แต่เมื่ออีกฝ่ายเล่าจบและสอดมือเข้ามาในมือของเขา แทรกนิ้วเรียวเล็กในมือนุ่มไว้ระหว่างนิ้วของเขา แล้วดึงมือไปแนบไว้กับริมฝีปาก คนที่ตั้งใจจะว่ากล่าวด้วยถ้อยคำดุเดือดก็กลับรู้สึกเหมือนพูดไม่ออก “ณิชม....

อ่านต่อ


/146