• นักษรา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : vongkae@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2013-10-13
  • จำนวนเรื่อง : 646
  • จำนวนผู้ชม : 111447
  • ส่ง msg :
  • โหวต 10 คน
นักษรา
การเขียนได้และได้เขียนยังต้องการอีกสิ่งหนึ่งที่นักเขียนทุกคนกระหาย..นั่นคือการได้ปรากฎตัวของผลงานเกรงว่าถ้าไม่สามารถสักวันไฟที่ลุกโพลงอยู่ในความคิดจะมอดลง..ซึ่งเป็นหายนะของชีวิตนักเขียน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/nuksara
วันศุกร์ ที่ 19 พฤษภาคม 2560
Posted by นักษรา , ผู้อ่าน : 158 , 23:45:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๓๕.๒

และเธอกำลังระแวงว่าเขาอาจจะเจอเหตุการณ์แบบเดียวกัน กับลูกสาวคนรองของพ่อ ที่มีคนเป็นแม่ถือท้ายอยู่ เรื่องของชัชวาลที่ถูกคุณนลินีตัดขาดทันที ที่เขามีความสัมพันธ์กับหญิงอื่นจนเป็นข่าวอื้อฉาว แม้ว่าจะใกล้ถึงกำหนดการแต่งงานที่เตรียมงานทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว

ถ้าเรื่องเป็นจริงอย่างที่นนท์นลินคาดคิด เขาก็จะถูกตัดขาดจากผู้หญิงคนเดียวที่เขารัก แบบเดียวกับที่ชัชวาลเคยโดนมาแล้ว

“เป็นคำเชิญที่ดูเป็นปกติมาก จากคุณพ่อของนนท์ ที่เป็นคู่หมั้นของพี่เมฆนะครับคุณย่า ถ้าผมปฎิเสธท่าน ผมต้องมีข้ออ้างที่เป็นเรื่องสำคัญมากที่ผมจะพลาดไม่ได้ เพราะถ้าหากทุกคนสมรู้ร่วมคิดกันจริง เขาก็ต้องเตรียมการไว้รับผมอย่างรัดกุมมากเหมือนกัน...เขาต้องโกรธ ถ้าผมทำให้เขาเสียแผน แล้วก็อาจจะอายถ้าคิดว่าผมไม่ไปเพราะรู้ตัว...”

“เอาละๆ...ไม่ต้องพรรณนาอะไรมาก...ย่าไม่ยักรู้ว่าเราเป็นหนุ่มเนื้อหอม ขนาดที่ครอบครัวของผู้หญิงเขาต้องร่วมมือกันคิดวางแผน ที่จะจับเราให้อยู่หมัดกันทั้งพ่อแม่ลูกเลย เออ...แต่จะว่าไป เรามันก็น่าจับอยู่นะ...”

“คุณย่าอย่าพูดเล่นซิครับ...ผมจะนั่งไม่ติดอยู่แล้วนะฮะ นนท์ก็ขู่ผมฝ้อๆ...ถ้าผมพลาดพลั้งอะไรไป เธอต้องฟันผมไม่เลี้ยงแน่ เธอน่ะทั้งรักทั้งหวงคุณดา กว่าจะยอมให้ผมเข้าถึงตัวน้าเธอได้ ก็เล่นเอาผมแทบกระอักไปทีนึงแล้ว...”

“ย่าต้องเตรียมเรื่องของหมั้นให้เขาก่อน ต้องไปเอาเครื่องเพชรออกมาจากตู้นิรภัยที่แบ้งค์ อย่างน้อยก็ต้องทำให้มันสมหน้าสมตาเขา จะมาทำเล่นๆมันไม่ได้นะลูก”

“คุณย่าครับ เอาแค่แหวนหมั้นก่อนก็พอ กว่าจะไปเบิกเครื่องเพชร...วันนี้มันวันศุกร์นะครับ แล้วก็เลยเวลาทำการแล้ว พรุ่งนี้ก็วันเสาร์ เป็นวันหยุดธนาคาร...มันจะไม่ทันการนะฮะ...”

“ย่ามีแต่แหวนนพเก้าที่เอาไว้ใส่ออกงานวงเดียว นอกนั้นที่เป็นเพชรก็อยู่ที่ตู้นิรภัยที่แบ้งค์หมด ที่มีอยู่ที่บ้านก็เป็นเครื่องประดับชิ้นเล็กๆ ไม่กล้าเก็บของมีค่ามากไว้กับบ้าน ข่าวโจรผู้ร้ายมันชุกชุมกันนัก...

เออ...แต่เดี๋ยว ย่านึกออกแล้ว มีแหวนกับสร้อยเพชรที่พ่อเขาเคยให้แม่เราเป็นของหมั้น พอแม่เขาจะแต่งงานใหม่ เขาก็เอาของชุดนั้นมาคืนให้ย่า...บอกว่าให้เก็บไว้ให้ลูกตอนที่ลูกแต่งงาน ย่าก็เลยเอาใส่เซฟไว้ ว่าจะเอาไปไว้ที่แบ้งค์ก็ลืมทุกที เพราะย่าไม่ได้คิดว่ามันเป็นสมบัติของย่าแล้วไง ก็เลยไม่ได้นึกถึง...”

“ถ้าอย่างนั้นมันก็ควรเป็นสิทธิ์ของลูกชายคนโตนะครับคุณย่า”

“เมฆเขาไม่คิดอะไรกับน้องหรอก เขาให้เราได้ทุกอย่างอยู่แล้ว ย่ากล้าพูดโดยไม่ต้องถามเขาก่อนเลยด้วยซ้ำ ยิ่งถ้ารู้ว่ามันเป็นความจำเป็นของเรา เขาก็คงยิ่งจะยินดี ไม่ต้องห่วงว่าจะเอาเปรียบพี่ ย่าก็เตรียมของหมั้นชุดใหญ่ไว้ให้เขาชุดนึงเหมือนกัน ทับทิมสยามน้ำงามทั้งชุด ราคาก็พอๆกับชุดเครื่องเพชรนั่นแหละ”

“ขอบพระคุณครับคุณย่า...ถ้าผมไม่ได้แต่งงานกับคนที่ผมรัก ผมคงเหมือนตกนรกทั้งเป็นไปตลอดชีวิต ผมคงไม่เข้มแข็งพอจะทำอะไรแบบที่คุณพ่อของนนท์นลินทำ ที่ร้ายกว่านั้น ผมจะทำร้ายคุณดาเป็นครั้งที่สอง ในเรื่องที่มันร้ายแรงกับชีวิตลูกผู้หญิงของเธอ ทั้งที่เธอเป็นกุลสตรี และไม่เคยมีอะไรด่างพร้อยในความประพฤติมาก่อนเลย”

“เราก็จัดการบอกกล่าวให้ทางโน้นเขารู้ตัวไว้ก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวอยู่ๆยกขบวนเข้าไปในบ้านเขา เจ้าของบ้านเขาจะตกใจเอา”

“ครับคุณย่า”

ชายหนุ่มก้มลงกราบที่หัวเข่าของผู้เป็นย่า ท่านวางมือลูบผมเขาเบาๆพลางทอดถอนใจ

“เห็นวิ่งเล่นตึงตังอยู่เมื่อวาน...วานซืนนี้เองลูกเอ๊ย โตจนจะมีลูกมีเมียได้กันแล้ว...โลกมันหมุนเร็วจริงๆ...”

**********

ธีรดามองดูอาการกระสับกระส่ายของหลานสาว ที่เข้ามาในห้องที่เธอกำลังนั่งทำงานดีไซน์ของเธออยู่ แล้วก็เดินวนไปวนมาอย่างวุ่นวายใจ จนเธอต้องวางมือจากงานที่ทำ แล้วนั่งกอดอกมองดูอยู่เงียบๆโดยไม่ได้พูดว่าอะไร จนในที่สุดคนเป็นหลานก็มากระแทกตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตัวที่อยู่หน้าโต๊ะ

“เป็นอะไรนนท์...ไม่มีอะไรทำหรือ มาเดินสำรวจพื้นที่อะไรที่หน้าโต๊ะทำงานน้า ไม่รู้หรือว่าทำงานแบบนี้มันต้องใช้สมาธิ เรามาเดินวนไปวนมา น้าจะทำงานได้ยังไง...”

“โห...น้าดา นนท์กลุ้มใจนะ รู้ว่าจะมีคนเดินไปขึ้นตะแลงแกง แล้วก็ยังไม่ได้รู้ตัว...พูดเท่าไหร่ก็ไม่เชื่ออีกต่างหาก...”

“พูดถึงใคร ไปดูหนังยุคปฎิวัติฝรั่งเศสมาหรือ...”

“นี่ก็อีกคน ไม่รู้ร้อนรู้หนาวเล้ย...”

“ถ้าอยากจะรำพึงรำพันอะไรที่ไม่พูดให้คนอื่นเขารู้เรื่องด้วย ก็ช่วยไปรำพึงอยู่ที่ห้องตัวเอง น้าจะได้ทำงาน...เดี๋ยวมันจะเสร็จไม่ทัน...”

“น้าดา...คุณแมนน่ะ...”  หญิงสาวครวญด้วยท่าทางอัดอั้นตันใจ

“ทำไม...จะพูดอะไรก็พูดมา ทำอึกๆอักๆเสียเวลา ใครเขาจะไปเข้าใจ”

“พ่อเชิญเขาไปงานเลี้ยงที่บ้านของวรกมลวันอาทิตย์ แล้วเขาก็ทำท่าว่าจะไป นนท์ห้ามเท่าไหร่เขาก็ไม่ฟัง ถ้าเขาโดนวางยาแล้วหามไปไว้ในห้องนอนของยายอิ๊งค์ แล้วโวยวายเรียกแขกที่มีอยู่เต็มบ้านมาเป็นพยาน...เขาจะทำยังไงน้าดา ยายแม่มันยิ่งถนัดกลวิธีแบล็คเมล์จับผู้ชายอยู่ จับให้ตัวเองยังไม่สะใจ...มันตั้งใจจะจับให้ลูกสาวด้วย”

“แล้วเราไปเดือดร้อนอะไร ถ้าเจ้าตัวเขายังไม่เดือดร้อน...”

“เอ๊า...พูดอย่างนี้ได้ยังไงน้าดา เขาเป็นเจ้านายของนนท์นะ ผ่านการทดสอบแล้วว่า คู่ควรจะเป็นแฟนน้าดา ถ้าเขาถูกผู้หญิงเลวๆสองคนช่วยกันจับมัด...ใส่ร้ายป้ายสี นนท์จะไม่เดือดร้อนได้ยังไง เขาไม่ได้รู้จักพ่อเหมือนนนท์...พ่อก็พ่อเถอะ ตัวเองโดนคนเดียวยังไม่พอ คิดจะให้คนอื่นเขาโดนไปด้วย...มันน่าโมโหจริงๆเลย”

“น้าว่าเรามันจะจินตนาการสูงส่งไปหน่อยแล้วนนท์ คิดเรื่องราวอะไรได้เป็นตุเป็นตะ ไม่ได้มีหลักฐานอะไรเลยว่าเขาจะทำอะไรแบบนั้น”

“อีกคนแล้ว...นี่จะโลกสวยกันไปถึงไหนเนี่ย โอ้ย!...นนท์กลุ้มใจจะแย่ น้าดา...นนท์ไม่ยอมแพ้หรอกนะ มันทำร้ายแม่ แล้วยังคิดจะทำร้ายน้าดาอีก ถ้านนท์ห้ามเขาไม่ได้จริงๆ...นนท์จะไปกับเขา”

 

เธอทำหน้าตาให้รู้ว่าตัดสินใจเด็ดขาดที่จะทำอะไรสักอย่างที่เสี่ยงอันตราย ธีรดายิ้มหวาน ดวงตาเป็นประกายอย่างขบขัน

“พ่อไม่กล้าให้ใครมาทำอะไรนนท์หรอก นนท์จะตามคุ้มกันเขา...จะไม่ให้เขาคลาดสายตา...ไม่เปิดโอกาสให้สองแม่ลูกชั่วร้ายนั่นมาแบล็คเมล์อะไรเขาได้เด็ดขาด...”

“นนท์จ๋านนท์...เด็กน้อยของน้า...”

ธีรดาลุกเดินออกมาจากโต๊ะทำงาน โอบศีรษะรูปงามของหลานสาวเข้ามากอดไว้ นนท์นลินรู้สึกเหมือนอยากจะร้องไห้แต่ก็กอดน้าตอบ

“นนท์ไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายน้าดาของนนท์...คุณแมนเขาเป็นคนที่น้าดารัก นนท์จะคุ้มครองเขา...”

“วีรสตรีของน้า!...”  น้าสาวก้มลงจูบหน้าผากนูนเกลี้ยงเกลาอย่างรักใคร่ ก่อนจะใช้สองมือประคองใบหน้าเรียวบางออกห่างตัว เพื่อจะได้มองให้ถนัด

“นี่คงไปขู่คุณแมนเขาไว้หนักละซิ ผู้ใหญ่กี่บ้านๆวิ่งวุ่นกันไปหมด...”

“น้าดาว่าไงนะคะ?...”  ตาดำกลมโตเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้น ธีรดาบอกยิ้มๆอย่างอารมณ์ดี

“คุณแมนเขาต่อสายให้คุณย่าเขาคุยกับคุณยาย แล้วก็ตกลงกันว่า วันอาทิตย์คุณปู่กับคุณย่าจะมาเจรจาเรื่องการสู่ขออย่างเป็นทางการ แล้วก็จะหมั้นหมายเป็นการภายในไว้ก่อน กำหนดวันแต่งงานจะรอฤกษ์จากท่านเจ้าคุณที่วัด แล้วค่อยมาปรึกษากันว่า จะจัดงานกันยังไง...”

“โห...นี่คุณแมนเขาเป็นคนคิดหรือคะ เห็นมั้ยว่านนท์ดูคนไม่ผิด...เขาฉลาด ดี แล้วก็เหมาะสมกับน้าดา แต่ก็ร้ายนะ...แทนที่จะพูดให้รู้กันมั่ง ปล่อยให้เรากลุ้มใจเป็นบ้าอยู่คนเดียว นอนไม่หลับทั้งคืน สมควรเอาคืนนะเนี่ย...”

“จะเอายังไงนะเราน่ะ ทำอะไรก็ดูจะไม่ถูกอารมณ์ไปหมด เดี๋ยวก็ว่าเขาดี...ยังไม่ทันจะขาดคำก็ว่าเขาร้ายเสียอีกแล้ว...”  

ธีรดาบ่นเบาๆด้วยอาการขวยเขินจนหลานสาวประหลาดใจ ดูเหมือนเธอจะยอมรับชายหนุ่มเต็มตัวเต็มใจแล้ว

“คุณแมนเขาโทรหาน้าตั้งแต่เมื่อคืน เล่าให้ฟังว่า พี่ยุธชวนเขาไปงานเลี้ยงส่งหลานๆของวรกมลกลับไปเรียนต่อ จะจัดงานกันที่บ้าน เรารู้เข้าก็ทั้งห้าม ทั้งขู่เขาสารพัด จนเขาเกิดสติแตกขึ้นมาอีกคน ไปเคี่ยวเข็ญให้คุณย่ามาจัดการเรื่องหมั้นกับสู่ขอในวันอาทิตย์เสียเลย

เขาก็คงแพลนงานไว้ทั้งวัน จะได้ใช้ไปอ้างกับพี่ยุธได้ว่า เขาต้องอยู่ในงาน ไปไหนไม่ได้เพราะมันเป็นงานของเขาโดยเฉพาะ จะได้บัวไม่ช้ำน้ำไม่ขุ่น ยังไงเขาก็เกรงใจ...พี่ยุธเป็นคุณพ่อของนนท์...”

“ฮึ!...พ่อไม่เห็นกลัวว่าจะทำบัวช้ำน้ำขุ่นกับเราเลย นนท์ลงทุนขอร้องก็แล้ว...อ้อนวอนก็แล้ว พ่อก็ยังทำ”

“อย่าคิดอะไรไม่ดีกับพ่อแม่นะนนท์ มันเป็นบาป บางทีพี่ยุธอาจจะไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับคุณแมนเลยจริงๆก็ได้”

“นนท์ก็ไม่ได้ว่าพ่อเป็นคนต้นคิด แต่ถึงไม่ได้เป็นคนลงมือ...แค่ไม่ห้ามปรามแล้วยังให้ความช่วยเหลือก็ต้องเรียกว่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดแล้ว นี่ถ้าแม่รู้...แม่ต้องโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงแน่”

“นนท์...เราหยุดเรื่องความโกรธเกลียดระหว่างพ่อแม่ของเราไว้เท่านี้เถอะ อย่าไปขยายให้มันใหญ่โตขึ้นอีกเลย เชื่อที่คุณยายสอน ใครทำกรรมอะไรไว้...กรรมนั้นก็จะตามสนองเขาเอง เราไม่ต้องเอาตัวเข้าไปวุ่นวายให้มันแปดเปื้อน”

“หือ...ร้ายนักนะคุณแมน รีบโทรมาเอาหน้ากับน้าดาไว้ก่อนเลย นี่คงกลัวว่า นนท์จะมาเล่าอะไรให้น้าดาฟังแล้วน้าดาจะโกรธเขาจริงๆละซิ กล้าพูดหรือเปล่าล่ะว่ายายอิ๊งค์น่ะมันพิศวาสเขาขนาดไหน...”

“เขาบอกว่านนท์ขู่ซะจนเขาสมองตันคิดอะไรไม่ออก วิ่งโร่ไปเคี่ยวเข็ญคุณย่า ขนาดคุณย่าบอกว่า ชุดเครื่องเพชรที่จะใช้ในพิธี อยู่ในตู้นิรภัยที่แบ้งค์ แล้วยังติดวันหยุดเสาร์อาทิตย์ เขายังจะให้ท่านหาแหวนให้ได้สักวงก่อน นี่ก็ได้แหวนกับสร้อยเพชรที่เป็นชุดที่คุณพ่อเขาเคยหมั้นคุณแม่ แล้วคุณแม่เขาฝากคุณย่าเก็บไว้ให้ลูกตอนลูกแต่งงาน

เขาก็ยังกังวลว่า...มันควรจะเป็นสิทธิ์ของคุณเมฆ เพราะเป็นพี่คนโต เขาไปพูดกับพี่แล้ว คุณเมฆเขาบอกว่า เขายกให้น้อง มันรู้สึกดีจังที่ได้รู้ว่าพี่น้องเขารักกันสนิทใจ เขาบอกคุณแมนว่า เขาฝากหัวใจไว้ในแหวนหมั้นที่สวมให้นนท์ไปแล้ว...นนท์คงไม่เห็นอะไรมีค่ายิ่งกว่านั้นอีก โอ...โรแมนติคจัง น้าอิจฉานนท์นะ คุณเมฆนี่สุดยอด...”

นนท์นลินเพิ่งรู้สึกว่าเธอวางหน้าไม่ถูกเพราะร้อนวูบวาบขึ้นมาทันที แต่เออ...ทำไมหัวใจเธอพองโตขึ้นจนคับอกแบบนี้...คนที่เอาแต่ทำหน้าดุไปวันๆเวลาจะหวานก็หวานได้ซึ้งสุดใจ...ฝากความหวานมากับคนอื่นได้เสียด้วย

“พรุ่งนี้คุณเมฆเขาก็จะมาด้วย นนท์เตรียมแต่งตัวสวยให้เขาเห็นให้ชื่นใจหน่อยนะ เขาทั้งรักน้องแล้วก็รักนนท์”

 

 


เรื่องที่มีผู้อ่านสูงสุด จาก NationTV


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน