*/
  • ผีเสื้อพเนจร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : ontheway_vagrant@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-19
  • จำนวนเรื่อง : 165
  • จำนวนผู้ชม : 384073
  • จำนวนผู้โหวต : 412
  • ส่ง msg :
  • โหวต 412 คน
วันอังคาร ที่ 26 สิงหาคม 2551
Posted by ผีเสื้อพเนจร , ผู้อ่าน : 2439 , 00:05:03 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ตอน สอง

บนเส้นทาง

บางเส้นทางเราอาจคุ้นตา คุ้นใจกับเส้นทางนั้น เมื่อเส้นทางนั้นเราเคยก้าวเดินผ่านแล้ว
และเมื่อเดินกลับไปยังเส้นทางเก่าสายนั้น  สิ่งที่เราได้กลับมา คือ เรื่องราวที่เคยผ่านมา ในความทรงจำ

 

(ผีเสื้อหนอนใบรักตาลแดงธรรมดา)

เส้นทางเดินป่าง่ายๆจาก ผากล้วยไม้-น้ำตกเหวสุวัต เส้นทางสายสั้นๆและเป็นที่นิยมในการเดินทางคนเดินป่าหลายคนคงคุ้นเคยกับเส้นทางนี้เป็นอย่างดี
เส้นทางสายสั้นๆแต่มีเรื่องมากมายให้นึกถึง
ระหว่างที่รอให้กลุ่มนักนักเรียนกลุ่มใหญ่เดินล่วงหน้าไปก่อน
เรายืนดูฝูงลิงไต่ต้นไม้เต็มไปหมดบริเวณร้านกาแฟสดใกล้ลานจอดรถ
เมื่อเสียงเด็กนักเรียนซาลงไปแล้ว เราจึงเริ่มออกเดินทาง
เส้นทางเดิน ผากล้วยไม้-เหวสุวัต เป็นเส้นทางเดินเลียบลำน้ำลำตะคอง ระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร เวลาเรามีทั้งวัน จึงไม่ต้องเร่งรีบทำเวลาอะไร เราสองคนเดินไปช้าๆมองหาดอกไม้และผีเสื้อ แต่เจอเห็ดมากกว่า

ระหว่างทางหยุดพักริมลำธารแวะถ่ายรูปเราหลีกลงข้างทางเมื่อได้ยินเสียงนักท่องเที่ยวเดินตามหลังมา หันไปดูเพียงยิ้มทักทายเมื่อเห็นเป็นชาวต่างชาติกลุ่มใหญ่พร้อมไกด์ชาวไทย 2 คนและผมเองก็กำลังวุ่นอยู่กับการจับภาพถ่ายรูปผีเสื้อโบยบิน …ผีเสื้อแผนที่ธรรมดา

(ผีเสื้อแผนที่ธรรมดา)

ครั้นเมื่อออกเดินทางต่อ ผมคิดถึงเรื่องราวเมื่อครั้งอดีต


          ในครั้งเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยและคณะกรรมการชมรมอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเราจัดกิจกรรมกันที่เขาใหญ่พวกเราพักกันอยู่หลังที่ทำการอุทยานฯ บ้านพักกองแก้วใกล้ๆน้ำตกกองแก้ว
          

           คืนแรกหลังจากทำกิจกรรมเสร็จแล้วหลายคนเข้าไปนอน ผมยังคงนั่งอ้อยอิ่งอยู่กับเพื่อนๆบนม้านั่งเป็นรูปวงกลม ข้างหลังเราเป็นหม้อข้าวหม้อแกงของอาหารมื้อเย็นที่ผ่านไป ผมเล่าถึงเรื่องต่างๆของชมรมฯที่เคยจัดในครั้งก่อนๆ สักพักผมบอกคนอื่นๆว่า “เรามีแขกมาเยี่ยม” พลางบุ้ยปากไปยังแนวชายป่าฝั่งตรงข้าม กวาง 3 ตัวเดินมาทางที่พวกเรานั่งอยู่ หลายคนแวบหายขึ้นไปบนบ้านพัก น้องๆหลายคนแปลกใจที่กวางตัวผู้เขางามตัวหนึ่งตรงปรี่มาที่เรา เป้าหมายของเจ้าเขางาม อยู่ด้านหลังของผม
           ผมหันหลังพลางหยิบไม้ขึ้นมาขัดฝาหม้อล็อกแน่นกับหูหม้อข้าวขึ้นมาถือไว้ ระหว่างผมกับเจ้าเขางามมีเพียงม้านั่งสูงระดับหัวเขากั้นกลาง เราอยู่ห่างกันเพียงไม่เกิน 2 เมตร
ผมมองตาเจ้าเขางาม บอกมันสั้นๆว่า “ไม่ให้”
เจ้าเขางามพยายามเดินเข้ามาหา ผมมองหน้ามันพลางถอยออกมาก้าวหนึ่ง
สักพักเจ้าเขางามก็เดินหายไปในความมืดพร้อมกับครอบครัวของมัน
          ไม่เฉพาะสัตว์ป่าจำพวกลิงเท่านั้นที่จะเริ่มเสียนิสัยกวางป่าเองก็เริ่มจะลืมสัญชาตญาณของสัตว์ป่าแล้ว

ในระหว่างทางเลียบลำตะคอง ผมคิดถึงพี่ฉลาด
          ครั้งเริ่มต้นเดินทางเขาใหญ่กิจกรรมชมรมอนุรักษ์ฯของเราในปีนั้น พวกเราก็เดินทางศึกษาธรรมชาติกันในเส้นทางสายนี้
          กลุ่มของเรามีพี่ฉลาดเป็นคนนำทาง ผมเดินคู่กับพี่ฉลาดไปตลอดทางตั้งแต่เริ่มต้น ครั้งหนึ่งพี่ฉลาดเล่าถึงที่มาของเหล็กครอบปากถังขยะที่มีอยู่จำนวนมากในช่วงนั้น
“ก็ป้องกันพวกกวางมันนั่นแหละ ชอบมาคุ้ยหาของกิน”
          พี่ฉลาดบอกว่ามีอยู่ครั้งหนึ่งมีคนพบกวาง(ตัวเมีย) นอนตายอยู่ตัวหนึ่งสภาพผอมโซเหมือนขาดอาหารแต่ที่น่าแปลกก็คือที่บริเวณท้องยังคงมีสภาพปกติแถมโตกว่าปกติด้วยซ้ำ
ก่อนที่จะทำการฝัง เจ้าหน้าที่ต้องทำการผ่าพิสูจน์การตายของเจ้ากวางตัวนี้ สิ่งที่ค้นพบคือเศษถุงพลาสติกจำนวนมากอุดตันอยู่ในกระเพาะอาหารและลำไส้ ไม่เพียงแค่นั้นที่ทำให้ทุกคนต้องเศร้าเสียใจเมื่อเจ้าหน้าที่พบว่า เจ้ากวางตัวนี้มีลูกอ่อนของมันอยู่ในท้องด้วย
          คำพูดเรียบๆง่ายๆของพี่ฉลาดทำเอาผมหยุดชะงักก้าวขาไม่ออก

 

          เมื่อเราหยุดพักระหว่างทางตรงป่าไผ่ใกล้ๆน้ำตกผากล้วยไม้ หลายคนนั่งนั่งลง ดื่มน้ำ พี่ฉลาดพูดถึงป่าไผ่ ผมไม่ทันได้ฟัง เพราะไม่ได้นั่งฟังอย่างคนอื่นเขาแต่เดินป้วนเปี้ยนดูอะไรบางอย่าง ผมสะดุดตากับลำปล้องไม้ไผ่ที่แตกเป็นซี่ๆรอยหักเหมือนมีแรงมหาศาลโน้มกิ่งไผ่ลงมาและรอยเท้าขนาดใหญ่ย่ำไว้เต็มไปหมด
พี่ฉลาดทำหน้าแปลกๆเมื่อผมร้องถาม “พี่ฉลาดครับ นี่มันรอยโขลงช้างหรือเปล่าครับ” พี่ฉลาดตอบยิ้มๆ “ใช่” ขณะที่หลายคนแปลกใจพร้อมอาการตื่นเต้น
          จากน้ำตกผากล้วยไม้ถึงลานกางเต็นท์ ระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตรเท่านั้น
ระยะทางสั้นมากถ้าเป็นการเดินของช้างป่า แต่อย่ากระนั้นเลยระหว่างที่ผมเดินทางกลับจากน้ำตกเหวสุวัตไปยังลานกางเต็นท์ผากล้วยไม้โดยใช้เส้นทางของรถยนต์ผมเจอรอยขี้ช้าง(แห้งแล้ว) อยู่ห่างจากลานกางเต็นท์ประมาณไม่เกิน 1 กิโลเมตรเท่านั้น
                                   เรากำลังอยู่ในบ้านของพวกเขา   บ้านของสัตว์ป่า

ตรงบริเวณน้ำตกผากล้วยไม้ จะมีป่าไผ่อยู่ ใจคิดถึงช้างป่า
เรามาในช่วงฤดูหนาว น้ำตกมีน้ำไม่เยอะเท่าไหร่
          ออกเดินจากน้ำตกผากล้วยไม้ ผมมีความตั้งใจอยู่อย่างหนึ่งกับเส้นทางหลังจากนี้ สายตาสาดส่องบริเวณวังน้ำและฝั่งน้ำฝั่งตรงข้ามตลอดเวลา
          มีรายงานการพบจรเข้น้ำจืด บนเส้นทางสายนี้ เป็นที่น่าแปลกใจว่าจรเข้ที่พบเห็นนี้มาจากที่ไหน สำหรับบางคนอาจจะไม่แปลกถ้าจะมีจรเข้ในป่า แต่เส้นทางสายนี้เรียกว่ามีนักเดินป่า นักท่องเที่ยวจำนวนมากเดินกันเยอะ ทำไมเพิ่งมีคนเห็นเมื่อไม่นานมานี้ แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเรื่องน่ายินดี  เพราะจระเข้น้ำจืดในธรรมชาติหลงเหลืออยู่น้อยมาก
และเส้นทางสายนี้ก็เรื่องราวให้นึกถึงเช่นกัน
          พี่ฉลาดเคยเล่าให้ฟังว่า เส้นทางสายนี้แหละเขาเคยเดินสำรวจป่า แล้วพบเสือโคร่งตัวหนึ่ง ขณะนั้นมันเดินอยู่ข้างลำน้ำลำตะคอง ตัวเขาอยู่บนเนินสูงขณะนั้นพี่ฉลาดมีเพียงมีดติดตัวอยู่เล่มเดียวเท่านั้น พี่ฉลาดดูอยู่สักพักก็ค่อยๆเคลื่อนตัวออกไป ส่วนเจ้าป่าก็เดินทางต่อไป

และเส้นทางสายนี้อีกเหมือนกัน พี่ฉลาดเล่าว่าเคยมีนักท่องเที่ยวพบหมาในกำลังล่ากวางอยู่ตัวหนึ่ง ภาพหมาในรุมทำร้าย ล่าเหยื่อของพวกเขาอาจจะดูโหดร้ายสำหรับใครหลายคน หมาในจะรุมล้อมล่าเหยื่อของพวกมันเป็นทีม ตัวจ่าฝูงจะกัดกินลูกนัยน์ตาของเหยื่อก่อน นักท่องเที่ยวกลุ่มนั้น พยายามไล่พวกหมาในกลุ่มนั้นไป หมาในฝูงนั้นต้องผละหนีไปเมื่อมีคนเข้ามาขัดขวางการทำงานของพวกเขา แต่นักท่องเที่ยวกลุ่มนั้นก็ไม่สามารถช่วยชีวิตกวางตัวนั้นไว้ได้
          พี่ฉลาดหันมาถามพวกผมว่า  “ถ้าเป็นพวกน้องๆจะทำอย่างไร ช่วยหรือว่าไม่ช่วย”
ระหว่างที่พวกเราเงียบๆพี่ฉลาดก็บอกพวกเราว่า
“ช่วยตัวเราเองก่อนดีกว่าไหม
          ผมเห็นด้วยกับคำพูดนี้ไม่ฉลาดเลยครับที่นักท่องเที่ยวจะเข้าไปขัดขวางการทำหน้าที่ของสัตว์นักล่า ถ้ามนุษย์เข้าไปช่วยสัตว์ป่าที่ถูกล่าทุกครั้งแล้วสัตว์นักล่าเหล่านี้จะหาอาหารจากไหน แล้วยิ่งถ้ามีใครเข้าไปขัดขวางเหล่าหมาในอาจจะคิดว่าคนพวกนั้นจะเข้าไปแย่งอาหารของพวกเขา เขาอาจจะเข้ามาทำร้ายคนกลุ่มนั้นได้
และการกระทำของนักท่องเที่ยวกลุ่มนั้น พวกเขาไม่อาจช่วยชีวิตกวางป่าตัวนั้นได้แล้วการกระทำของเขาก็เป็นการไล่พวกหมาในฝูงนั้นให้ไปล่าสัตว์ป่าตัวอื่นเพิ่มขึ้นอีกอยู่ดี ทำให้สัตว์ป่าถูกล่าเร็วขึ้นอีกตัวหนึ่ง
วิธีที่ดีที่สุด คือ ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติดีกว่า ปล่อยให้หมาในได้ทำหน้าที่ของพวกเขา หน้าที่คอยควบคุมปริมาณของสัตว์กินพืช


          เราเดินต่อไป สายตาของผมยังคงมองไปยังฝั่งตรงข้าม เราเดินเลียบลำตะคอง เขาใหญ่มีพื้นที่ครอบคลุมพื้นที่หลายจังหวัด ประกอบด้วย นครราชสีมา นครนายก สระบุรี และปราจีนบุรี เป็นส่วนหนึ่งของรอยต่อของภาคกลางและภาคอีสาน ขณะที่ผมมองหาจรเข้น้ำจืดที่ยังเป็นปริศนาอยู่นั้น ถ้าข้อมูลและความทรงจำของผมไม่ผิดไป เส้นทางสายนี้ผมกำลังเดินอยู่ในเขตจังหวัดนครนายกและฝั่งตรงข้ามนั้นคือเขตจังหวัดนครราชสีมา ระหว่างลำน้ำคือรอยต่อของพื้นที่ตามหลักการปกครองแต่เป็นพื้นที่เดียวกันในเมืองไทย แต่สัตว์ป่าคงไม่สนใจกับเรื่องนี้ ไม่ว่าพื้นที่จะแบ่งไปอย่างไร สำหรับพวกเขาเขาใหญ่คือบ้านหลังใหญ่ของพวกเขา บ้านของสัตว์ป่าที่กำลังเหลือน้อยลงทุกที
          เราสองคนเดินมาทันนักท่องเที่ยวกลุ่มใหญ่กลุ่มนั้น บางคนยังคงง่วนอยู่กับการถ่ายรูปอะไรบางอย่าง ภาษาอังกฤษของผมไม่แข็งแรงเท่าไหร่นัก ผมยิ้มต้อนรับเพียงแค่นั้น แต่ที่ผมสะดุดตาก็คือนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศกลุ่มนี้เกือบทุกคนมีกล้อง ดิจิทัลพร้อมเลนส์ขนาดใหญ่เกือบทุกคน บอกตามตรง อิจฉาครับ
เดินห่างออกมาสักระยะ เจอไกค์ชาวไทยคนหนึ่งกับนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศอีก2คนที่เดินล่วงหน้ามาก่อน ไกค์ชาวไทยหันมาถามผม
“เมื่อกี้เห็นตะกองไหมครับ
“อ้าวอยู่ตรงไหน ไม่เห็นเลย” ผมบ่นเสียดายทันที
“ตรงที่กลุ่มข้างหลังแวะถ่ายรูปกันอยู่นั่นแหละครับ”
ความเสียดายเกิดขึ้น เราเดินมาไกลพอสมควรแล้วด้วย
เธอผู้ร่วมทางร้องถามมา “อะไรค่ะ? ตะกอง”
“ตะกองเป็นสัตว์เลื้อยคลานลักษณะคล้ายกิ้งก่าครับ ตัวใหญ่กว่า อาศัยอยู่ตามลำน้ำลำตะคองแห่งนี้นี่แหละครับ เป็นไปได้เหมือนกันว่า ชื่อเรียกลำตะคองนี้อาจจะเพี้ยนมาจาก คะว่า ตะกอง นี้ก็เป็นได้”

เสียงน้ำตกดัง ละอองน้ำกระเซ็นเป็นสาย เมื่อแสงแดดกระทบเราจะเห็นสายรุ้งผาดผ่าน
เราสองคนยืนอยู่ตรงจุดชมวิวน้ำตกเหวสุวัต เชื่อว่าไม่ว่าใครก็ต้องมายืนตรงนี้ ถ่ายรูปและชื่นชมความงาม ของจุดหมายปลายทาง
         บริเวณลานจอดรถเพื่อลงมาสู่น้ำตกเหวสุวัตจะมีร้านค้าสวัสดิการอยู่ ความทรงจำ ความประทับใจของผมกับผีเสื้อเกิดขึ้นที่นี่
 

ครั้งเมื่อเดินถึงจุดหมายในครั้งก่อน ก่อนที่ผมและเพื่อนๆในชมรมทุกคนจะพักรับประมานอาหารกลางวันมีเสียงร้อง"เปิ๊ป" มาจากลำธารหลังร้านค้า พี่ฉลาดหันมาตบไหล่ผมบอกว่า “ไปดูซิ”
ผมรีบวิ่งไปยังลำธาร ด้านล่าง ที่ผมรีบวิ่งไปนั้นเสียงกวางยังคงร้องดังอยู่หลายครั้ง แต่ที่น่าแปลกใจเสียงร้องแบบนี้แสดงถึงความตื่นตระหนกและหวาดกลัว หันหลังไปดู ผมวิ่งมาเพียงลำพังคนเดียว แต่ผมก็วิ่ง
         

ผมรีบวิ่งจนลืมสังเกตอะไรบางอย่าง


ลูกกวางน้อยตัวหนึ่งกำลังรีบก้าวเลาะลำธารฝั่งตรงข้าม ผมแปลกใจว่าทำไมลูกกวางป่าตัวเล็กแค่นี้ถึงได้แตกฝูงออกมาเพียงลำพังตัวเดียว
          เจ้ากวางน้อยยังคงร้องตื่นตระหนกดังลั่นอยู่อย่างนั้น ผมหลบไปอยู่หลังต้นไม้ ใจคิดถึงเสือหรือไม่ก็ฝูงหมาใน ไม่นานเจ้ากวางน้อยตัวนั้นก็หายเข้าไปในป่าฝั่งตรงข้าม
หวังว่ามันจะเจอฝูงของมัน


          ผมเดินกลับมาอยู่ข้างลำธารชะเง้อมองลูกกวางตัวนั้น ลืมสังเกตรอบๆตัวเอง
          เมื่อผมหันหลังกลับเพียงแค่ก้าวเดียว สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น


          ผีเสื้อนับหลายร้อยตัวที่กำลังลงกินโป่งหาอาหารอยู่บริเวณนั้น กระพือปีกบินขึ้นมาทั้งฝูง ผีเสื้อนับร้อยๆหรืออาจะถึงพันตัวบินอยู่รอบๆตัวผม ผมกำลังยืนอยู่กลางฝูงผีเสื้อ ผีเสื้อไม่รู้กี่ชนิดบินวนไปมาบ้างก็ถลาลงสู่พื้นดินอีกครั้ง บ้างก็กระพือปีกบินต่อไป
ผมบอกไม่ถูกหรอกครับว่า มันประทับใจแค่ไหน มีผมคนเดียวเท่านั้นที่รู้
          หลงรักผีเสื้อตั้งแต่วินาทีนั้น 

                                            (ผีเสื้อจรกาเหลือบฟ้า)

ทุกวันนี้ผมเป็นแค่คนที่ชอบดูผีเสื้อเท่านั้น ไม่ได้ศึกษาค้นคว้าอะไรในแนวทางวิทยาศาสตร์หรือกีฎวิทยา ผมไม่มีเวลา หรือไม่ได้ศึกษาอย่างลึกซึ้ง หรือ ว่าเพราะผมพอใจและยินดีที่จะรู้แค่ว่า ผีเสื้อตัวนี้เราเรียกว่าอะไร วงศ์ไหนแค่นั้น 
          อาจจะเป็นอย่างหลัง เพราะผมยินดีที่จะเห็นผีเสื้อตัวนั้นโบยบินตอมดอกไม้ ตามเส้นทางของพวกเขาและชื่นชมความงามเท่านั้น ไม่ต้องการที่จะรู้อะไรมากไปกว่านี้
แค่นี้มันก็เพียงพอไม่ใช่เหรอ

          เช้าวันถัดมาผมกำลังเตรียมตัวกลับเข้าสู่เมือง ถอนใจครั้งใหญ่ มันเป็นสิ่งที่ผมไม่อยากจะทำเลย

รถเริ่มเคลื่อนตัวออกจากป่าใหญ่นี้แล้ว ผมมองภาพสองข้างทางเก็บเกี่ยวช่วงเวลาตอนนี้ให้มากที่สุด ผมรู้ รู้ดีว่า ผมยังจะต้องกลับมาที่นี่อีกแน่นอน และยังคงคิดถึงเสมอ

หลายปีแล้วที่ผมเดินทางมาที่เขาใหญ่ ครั้งแรก และอีกหลายๆครั้งจากวันนั้น

ผมก็ยังยินดีที่จะกลับมาที่นี่อีกเสมอ …

คิดถึงเขาใหญ่

 

 

 

 

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
leetahiti วันที่ : 18/06/2009 เวลา : 11.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/leetahiti
Lee Jay

ป้ายังคงเพลินอยู่กับ รูปภาพค่ะ สวยจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
Ch.Minivet วันที่ : 20/09/2008 เวลา : 07.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ChMinivet
Ch.Minivet @ OK NATURE Save Nature Save Life 

เข้าไปรับ TAG อุทยานฯ แสดงความคิดเห็น ทีบ้านพี่ด้วยนะจ๊ะ ..

แต้งกิ้ว น้องรัก

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
Ch.Minivet วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 23.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ChMinivet
Ch.Minivet @ OK NATURE Save Nature Save Life 

โยวๆ ...

เอาแฟลชพี่ไปใช้มะ .. ให้ยืม

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
chabaphai วันที่ : 07/09/2008 เวลา : 15.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kumhomdoi
http://www.oknation.net/blog/jumpahomhttp://www.oknation.net/blog/junhom


ธรรมชาติงดงามเหลือเกิน..
..เฮาเกิดมายังบ่เกยหันเขาใหญ่เลย..เชยแต๊ๆเจ๊า

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
Ch.Minivet วันที่ : 01/09/2008 เวลา : 10.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ChMinivet
Ch.Minivet @ OK NATURE Save Nature Save Life 

เตรียมหาช่างภาพ คนใหม่น้า ..

แม่ของพี่ไม่ค่อยสบาย ไม่รู้ว่าเจอเข้าโรงพยาบาลเมื่อไหร่ ..

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
เพลงฝน วันที่ : 30/08/2008 เวลา : 23.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hyacinth
   เรามีตาคนละดวง มีโลกคนละใบ และเราไม่ใช่คนเดียวกัน จึงมีชุดความจริงต่างกันก็เท่านั้นแหล่ะ 

คิดถึงเขาใหญ่

คิดถึงหลายความทรงจำ ณ เส้นทางเดินป่าผากล้วยไม้-เหวสุวัต
ทั้งฤดูร้อนที่ไม่แล้งน้ำใจ น้ำตกผากล้วยไม้ซึ่งถูกแต่งเติมความงามด้วยสีสันดอกกล้วยไม้
ฤดูฝนที่ทำให้เราเรียนรู้ถึงคำว่า "เพื่อน" ว่ามีความหมายมากเพียงใด
ฤดูหนาวที่ยามเช้ามีสายหมอกหยอกผิวน้ำงามจับตา กาแฟอุ่นๆ กับเพื่อนรู้ใจ

มาม่าต้มที่แสนอร่อยเมื่อกินกับเพื่อน

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 29/08/2008 เวลา : 08.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

นาฬิกาลืมเวลา -- ครับ ผมว่าวิธีธรรมชาติน่ะดีที่สุดแล้วครับ
ตอนเขียนก็ยังคิดถึงเขาใหญ่อยู่เลยครับ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
นาฬิกาลืมเวลา วันที่ : 28/08/2008 เวลา : 21.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamline

คิดถึงเขาใหญ่เหมือนกันครับ
อ่านแล้วเหมือนได้ไปเดินป่าด้วยเลย
ดีจัง ได้เจอตะกองด้วย ผมเคยเกือบได้เจอเหมือนกัน เสียดายนักท่องเที่ยวกลุ่มข้างหน้า เข้าไปใกล้ จนมันกระโดดหนีลงน้ำไป
เห็นด้วยกับการไม่เข้าไปช่วยกวางจากหมาในครับ มันคือวิถีทางของธรรมชาติ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 28/08/2008 เวลา : 09.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

market -- เม้นท์มาแบบนี้ผม แฉ่งเลยครับ

pjeabj -- ขอบคุณครับ

เสือจุ่น -- ขอบคุณครับพี่ เก็บเป็นข้อมูลก่อนเลย

แม่ไก่ -- ถ้าว่างก้ไปเที่ยวเขาใหญ่ได้เลยครับ

hooknoi -- แนอะพี่ฮูก ป๊ะ หนีเรื่องวุ่นวายในเมือง เข้าป่ากันดีฟ่า

minmint -- อยากไป น้ำตกเหวนรกอ่ะครับ ระลึกถึงช้างป่า ด้วย

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 28/08/2008 เวลา : 09.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

Ch.Minivet -- กะว่าครั้งหน้าถ้าไป จะไป ผาเดียวดาย ให้ได้เลยครับ

maruko -- มีผีเสื้อที่ผมอยากตามหาอีกเยอะเลยครับที่เขาใหญ่ อยากกลับไปอีกจัง

Canary -- ขอบคุณครับ

ลูกเสือหมายเลข 9 -- ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 28/08/2008 เวลา : 09.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

chompoopookha -- ผมว่า เจอคนมากกว่าลิงอีก อ่ะ อิอิ

monkeykatuay -- 55 มีเพื่อนร่วมคิดถึงเพิ่มมาอีกแล้ว

สุรศักดิ์ -- น่าอิจฉาคุณ สุรศักดิ์ มากเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
Ch.Minivet วันที่ : 28/08/2008 เวลา : 09.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ChMinivet
Ch.Minivet @ OK NATURE Save Nature Save Life 

มาหาอีกแระ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
minmint วันที่ : 27/08/2008 เวลา : 23.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paradiso

เขาใหญ่...OUT DOOR STUDIO OF THAILAND

อยากไปนั่งริมนำ้ตก...เหวสุวัต

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
hooknoi วันที่ : 27/08/2008 เวลา : 21.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hooknoi
บ้านนายนกฮูก

ขอหลบเรื่องร้อนๆในบ้านเมืองมาเที่ยวเขาใหญ่ด้วยคน

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
แม่ไก่ วันที่ : 27/08/2008 เวลา : 19.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamakai

สวยมากค่ะ อยากไปค่ะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เสือจุ่น วันที่ : 27/08/2008 เวลา : 16.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tigerjun
สู่ฝัน กรุงเทพฯ เมืองจักรยาน ติดตามข่าวได้ที่ Bangkok Bicycle Campaign

รูปไฟเดือนห้า เป็นพืชสมุนไพร (ดอกสีแดงๆ) แต่ผมไม่แน่ใจว่ามันเป็น เอเลียนสปีชีส์หรือเปล่านี่สิ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
pjeabja วันที่ : 27/08/2008 เวลา : 13.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pradit

งามแท้

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
market วันที่ : 27/08/2008 เวลา : 13.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/market

ข้าพเจ้าเข้ามาใน blog นี้แล้วรู้สึกเป็นสุขอย่างบอกไม่ถูก
ขอบคุณนะคะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 27/08/2008 เวลา : 12.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ผีเสื้อแผนที่ธรรมดา สวยมากครับ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
Canary วันที่ : 27/08/2008 เวลา : 11.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ajhara

ผีเสื้อ สวยงามจังค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
มารูโกะ วันที่ : 27/08/2008 เวลา : 11.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maruko

อยากเห็นผีเสื้อแสนสวยที่เขาใหญ่อีกครั้งเหมือนกันค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
Ch.Minivet วันที่ : 27/08/2008 เวลา : 09.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ChMinivet
Ch.Minivet @ OK NATURE Save Nature Save Life 

คิดถึงก็ไปหาดิ .. นายผีเสื้อ ..

ไม่ยากนิ .. เจ้ยังเคยโบกรถไปเลย ..

นายผีเสื้อถนัดไม่ใช่เหรอ .. สบายๆ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
สุรศักดิ์ วันที่ : 26/08/2008 เวลา : 11.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/surasakc
เชิญอ่านบทความใหม่ "5  พฤติกรรม ถ้าคุณทำเป็นนิสัย ชีวิตยืนยาวขึ้นแน่ !!" กรุณาคลิกลิงก์บรรทัดบนได้เลย 

คิดถึงเขาใหญ่มาก ๆ เพราะเคยอยู่ที่นั่นมาแล้ว
ประมาณ 3 ปี มีความผูกพันมาก

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
Katuay วันที่ : 26/08/2008 เวลา : 11.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/monkeykatuay

เพิ่งกลับมาเมื่อวันอาทิตย์ ก็อยากจะกลับไปอีกแล้ว

หลงรักเขาใหญ่ ทุ่งหญ้า ป่าไม้ ไปแล้วค่ะ ^^

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
chompoopookha วันที่ : 26/08/2008 เวลา : 09.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chompoopookha

ไปเขาใหญ่ เจอแต่ลิง กะคน คนกะลิง...

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 26/08/2008 เวลา : 08.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

Supawan -- อยากกลับไปอีกเหมือนกันครับ
กลับไปสู่อ้อมกอดของป่าเขา

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Supawan วันที่ : 26/08/2008 เวลา : 06.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

อยากกลับไปอีกค่ะ ... คิดถึงเขาใหญ่เหลือเกิน

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน