• เอื้อยนาง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-03-06
  • จำนวนเรื่อง : 37
  • จำนวนผู้ชม : 65735
  • ส่ง msg :
  • โหวต 86 คน
เอื้อยนาง
เรื่องจริงเล่าผ่านงานเขียน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang
วันอาทิตย์ ที่ 21 กันยายน 2551
Posted by เอื้อยนาง , ผู้อ่าน : 3567 , 06:11:26 น.  
หมวด : ต่างประเทศ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ภาพดอกวอระทาห์ในทัสมาเนีย

ตำนานดอกวอระทาห์

          วอระทาห์เป็นไม้พื้นเมืองแถบออสเตรเลียใต้ ตลอดถึงทัสมาเนีย  เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง  ดอกขนาดใหญ่โตของวอระทาห์ดูสวยประหลาด  และมีเสน่ห์ชวนหลงใหล  โดยทั่วไปดอกจะมีสีแดงส้ม  แต่ก็พบวอระทาห์สีขาวอยู่เหมือนกัน  ความสวยสะพรั่งของของดอกไม้นี้มีอิทธิพลต่อจินตนาการและความเชื่อของชาวอะบอริจินในออสเตรเลียมาแต่โบราณกาล  ตั้งแต่ดินแดนแห่งนี้ยังอยู่ในความครอบครองของเผ่าพันธุ์แห่งชาวอะบอริจิน  ทำให้มีตำนานเกี่ยวกับสีแดงแห่งวอระทาห์นำมาเล่าสู่กันฟังค่ะ

         ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

         ในยุคแห่งดรีมไทม์  ซึ่งเป็นยุคแรกที่บรรพบุรุษของชาวอะบอริจินทั้งปวงก่อกำเนิดขึ้นในโลก  สัตว์ทั้งหลายต่างพูดกันด้วยภาษามนุษย์  ในยุคนั้นดอกวอระทาห์ล้วนมีสีขาว  เมื่อฤดูร้อนมาเยือน  ดอกวอระทาห์ก็จะบานสะพรั่งพร่างพราวทั้งราวป่า  และครั้งนั้นมีนกพิราบน้อยหนุ่มสาวคู่หนึ่งครองรักกันอยู่ในดงดอกวอระทาห์ อย่างแสนสุข

         นกสาวนั้นชื่อ  "วงกา"  ส่วนเจ้าหนุ่มนั้นชื่อ  "ลาพารา"

        ทุกวันนกน้อยทั้งสองจะเกี่ยวก้อยกันหากินอยู่ตามพื้นดิน ใต้พุ่มดอกวอระทาห์ 

       เบื้องบนสูงขึ้นไปนั้นมีเหยี่ยวใหญ่ตัวหนึ่งคอยจ้องจะจับกินเจ้านกทั้งสองเป็นอาหารอยู่ไม่วางตา 

       วันหนึ่ง  นกน้อยทั้งสองพากันออกหากินกันตามปกติ  ภายใต้พุ่มพฤกษาที่มีดอกขาวพราวสะพรั่งอย่างนั้นช่างทำให้แสนเพลิดเพลินนัก  จึงเผลอไผลออกไปไกลถิ่น  จนต่างหลงทางและพลัดพรากจากกัน

      วงกา  สาวน้อยมองหาลาพาราไม่เจอ ก็ออกตามไปทั่วแดนไพร  จนตะวันจวนเจียนจะลับฟ้า

วอระทาห์ในป่าแถบเทือกเขาบลูเธียร์ทัสมาเนีย

     "ลาพารา..เอย  เจ้าอยู่ไหน"

      เงียบไม่มีเสียงตอบรับ  เธอกระโดดจากพุ่มไม้นี้ ไปพุ่มไม้โน้น  พลางร้องเรียกหาคู่รัก  แต่ทุกอย่างยังคงเงียบ  ลาพาราหลงเข้าไปในป่าลึกจนหาทางกลับออกมาไม่เจอ 

     ลาพารา...

       วงกา  ได้แต่ส่งเสียง  และกระโดดไปบนกิ่งไม้สูงเพื่อมองหา  อย่างลืมตัว  ลืมกลัวเจ้าเหยี่ยวที่คอยจ้องมองอยู่ทุกวินาที 

      ทันใดนั้น   !!...อุ้งเล็บอันแหลมคมก็ขยุ้มลงมาที่ร่างของวงกาจนเจ็บปวดแปลบไปทั้งกาย  นกน้อยดิ้นรนสุดชีวิต  เพื่อให้หลุดจากกรงเล็บของพญามัจจุราช ขณะมันพาโฉบเฉี่ยวขึ้นเบื้องสูง

      ความรักความห่วงใย  ใฝ่พวงว่าคู่รักจะหลงไปอยู่หนใด  จึงต่อสู้กับความเจ็บปวด  ดิ้นรนจนหลุดจากอุ้งเล็บของพญาเหยี่ยวได้

       เมื่อหลุดออกมาแล้ว  ร่างของวงกาก็ร่วงลิ่ว ลิ่ว...  ลงสู่เบื้องล่าง  เลือดสีแดงฉานพุ่งกระฉูดกระเซ็นเป็นสาย หลั่งไหลลงมาเปรอะเปื้อนกลีบดอกสีขาวของวอระทาห์จนแดงฉานไปทั้งป่าดง

       ร่างน้อยร่วงลิ่วลงสู่พื้นแล้วก็กระเสือกกระสนหลบจากมัจจุราช  ความเจ็บปวดยังไม่เท่าความห่วงหาอาลัยคู่รัก  วงกาน้อยยังคงเรียกหาว่า

       ลาพาราเอย.. เจ้าอยู่แห่งใด

       ในที่สุดวงกาก็ขาดใจตายในดงดอกวอระทาห์  ในขณะที่หนุ่มน้อยลาพารา  ก็หลงไปแสนไกล  และเรียกหา  วงกา...วงกา...กุ๊กกรู...เจ้าอยู่แห่งใด

        แต่ยิ่งร้อง  ยิ่งตามหา  ก็ยิ่งห่างไกลกันออกไปไม่ได้พบเจอ

       จนกระทั่งทุกวันนี้ เสียงร้องของพิราบหนุ่มยังดัง  วงกา...วงกา...และวอระทาห์ก็กลายดอกเป็นสีแดงฉานไปทั่วทั่งดินแดนแต่นั้นมา

000000





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 05/10/2008 เวลา : 06.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

ดอกไม้ในภาพบนนั้นเป็นวอระทาห์(WARATAH) ในสวนที่ได้รับการปรับปรุงสายพันธุ์มาแล้ว มีมากมายหลายชนิดค่ะ
บางชนิดมีสีเขียวก็มี ส่วนด้านล่างเป็นวอระทาห์ในป่าธรรมชาติต้นสูงกว่ามาก กลีบดอกก็เล็กกว่า ขึ้นไปถ่ายบนยอดเขาในวันที่หนาวเย็นมาก ฝนก็ตกพรำ ๆ ยังนึกขอบคุณคนพาไปซอกซอนอยู่ทุกวันเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
รุสสกี้ วันที่ : 04/10/2008 เวลา : 23.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/russky
รุ่งอรุณ.....ที่นี่เงียบสงบ

ที่ไหนๆก็มีตำนาน ไม่เว้นแม้แต่ชาวป่าชาวเขา

จะว่าไปแล้วตำนานคงจะเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับคนโบราณ

อยากเห็นดอกไม้ชนิดนี้ใกล้ๆครับ เพราะดูจาก 2 ภาพที่เอามาให้ดู รู้สึกว่าจะแตกต่างกันมากเลย สงสัยคงจะมีหลายพันธุ์

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 04/10/2008 เวลา : 03.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

สวัสดีครับ

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 29/09/2008 เวลา : 08.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

ตำนานก็คือเรื่องเล่า ที่ถ่ายทอดกันสืบมาโดยมีสิ่งอ้างอิงถึง ไม่ว่าจะเป็นบุคคล สถานที่ สัตว์สิ่งของ หรือเหตุการณ์ธรรมชาติที่อธิบายไม่ได้
ตำนานบางอย่างสามารถอธิบายถึงวัฒนธรรม ความเชื่อของท้องถิ่นนั้น ๆ
ตำนานชาวอะบอริจินออสเตรเลียมีอยู่มากมาย ทั้งค้ายคลึงและแตกต่าง เพราะมีหลายเผ่าพันธุ์ ในหลาย ๆ ท้องถิ่น และพวกเขาก็เป็นกลุ่มชนที่เป็นที่ยอมรับกันว่าสามารถสืบทอดวิถี ความเชื่อ มาแต่ดึกดำบรรพ์เอาไว้ได้เป็นเวลาหลายหมื่นปี เพิ่งมาถูกทำลายเมื่อกว่าสองร้อยปีมานี่เอง ช่วงที่คนขาวชาวศิวิไลซ์เร่งรุกไปรวบรัด จัดการฮุบผืนแผ่นนี้ มาเป็นอาณานิคม และชาวอะบอริจินทั้งมวลก็กลายมาเป็นประชาชนชั้นสอง เพิ่งมีสิทธิมีเสียงเท่าชนชั้น(หนึ่ง)เมื่อไม่นานมานี้เอง ช่วงที่มีชาวเอเชียหลั่งไหลเข้าไปเพิ่มให้ออสเตรเลียเป็นประเทศที่มีสีสรร หลากหลายวัฒธรรมดังในปัจจุบัน
ในความรู้สึกลึก ๆ ของเอื้อยนาง ในฐานะที่เกิดและเติบโตมาในวัฒนธรรมล้ำลึกแบบอีสานดั้งเดิม เมื่อได้มาอยู่และได้ศึกษา ติดตามรวบรวม เรียบเรียงนิทานพื้นบ้านออสเตรเลีย จนได้หนังสือออกมาหนึ่งเล่มแล้วนั้น ให้รู้สึกว่ามีบางอย่างในความเชื่อของชาวอะบอริจินัลนี้ที่คล้าย ๆ ความเชื่อเดิมของอีสาน
อย่างไรก็ตามคงต้องศึกษาอีกเยอะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
วิตามินบี วันที่ : 29/09/2008 เวลา : 01.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  



ความคิดเห็นที่ 28 (0)
chedtha วันที่ : 28/09/2008 เวลา : 16.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chedtha
http://www.oknation.net/blog/chedtha3 (ภาพที่สวยงามในความทรงจำ)

สวัสดีครับ คุณเอื้อยนาง

ตำนานรักแสนเศร้า ของดอกวอระทาห์
อ่านแล้วพลอยเศร้าไปด้วย

+1 โหวต ให้หายเศร้าได้ไหมครับ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
ซันญ่า วันที่ : 28/09/2008 เวลา : 10.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SonyaUAS
เส้นทางเดินที่...ยาวไกลในแผ่นดินอื่น  http://www.booking.com/hotel/th/comon-bungalow-haadchaophao.html_ www.comonbungalow.com www.OmoneyCenter.com/805941/G  

สวัสดีค่ะ อ่าน ไปแล้วก็สงสารจัง....

ลาพาราเอย.. เจ้าอยู่แห่งใด
+1 ให้รางวัล ทำให้ตื่นตันใจได้.....ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 27/09/2008 เวลา : 06.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

เรื่องเศร้า ๆ ทำให้คนเราประทับใจกระมัง มันจึงถูกเล่าซ้ำ ๆ จนกลายเป็นตำนาน วิธีสั่งสอนบุตรหลานของคนโบราณถึงธรรมชาติบางสิ่งบางอย่างต้องเปรียบเปรยผูกปมให้คมซึ้งจึงจะลึกถึงจิตใจคน
ตำนานไม่เศร้าก็มีแยะค่ะ
เอาไว้วันหลังจะเล่าแล้วกันนะคะ
ในสภาวบ้านเมืองวุ่นวาย
อ่านเรื่องสบาย ๆ ยิ้ม ๆ กันคงจะอารมณ์ดีขึ้นได้บ้างกระมังเนาะ สัญญาค่ะ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 26/09/2008 เวลา : 23.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

ตำนานรักแสนเศร้า กับการก่อกำเนิดสีแดงของดอกไม้ขาว

เริ่มมีเวลาแวะมาอ่านบ่อยๆ แล้วละครับ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
ครูหวด วันที่ : 26/09/2008 เวลา : 19.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sangkom

มาเยี่ยมเอื้อย พักนี้ร่างกายไม่ดี พักผ่อนไม่เพียงพอ
มีอะไรบางอย่างมาทำให้ต้องวิ่งแข่งเวลา ฮิๆ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
ถุงแป้ง วันที่ : 26/09/2008 เวลา : 17.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/anong51

เศร้าจริงๆเลยค่ะ ตำนานนี้

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
Wallaya วันที่ : 26/09/2008 เวลา : 14.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wallaya

สวัสดีค่ะ คุณเอื้อยนาง เพื่อนบ้านคนใหม่

ตำนานทำไมต้องจบแบบโศกนาฏกรรมทุกทีเลยนะคะ อ่านแล้วเศร้าค่ะ น่าจะมีตำนานที่อ่านแล้วยิ้มได้ คนอ่านจะได้ไม่เศร้าตามนะคะ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณเอื้อยนาง

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 26/09/2008 เวลา : 04.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

มนุษย์รู้จักนำเอาจินตนาการมาอธิบายเหตุการณ์ทางธรรมชาติ เกิดเป็นนิทานตำนานเล่าขาน เกิดเป็นความเชื่อ กันมานานแล้ว จึงมีนิทานประเภท ทำไม....จึง
เช่นทำไมกระต่ายจึงหูยาว
ทำไมงูเหลือมจึงไม่มีพิษ
เป็นต้น

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
กีรติ วันที่ : 25/09/2008 เวลา : 16.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keerati

วงกา.....วงกา...วงกา

มันร้องแบบนี้เพราะคิดถึงแฟนหรอกหรือนี่

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ครูเก๋ วันที่ : 24/09/2008 เวลา : 11.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/clear
www.facebook.com/callmeclear

มาอ่านตำนานดอกไม้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 23/09/2008 เวลา : 03.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

จริง ๆ มันออกเสียงเป็น หวงกะ หรือ โว้งก้า อะไรทำนองนั้นน่ะ
แต่มันเขียนเป็นภาษาไทยได้ใกล้เคียงที่สุดอย่างนั้น
ขอบคุณทุกคนนะคะที่มาเยือน

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
วิตามินบี วันที่ : 23/09/2008 เวลา : 01.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  

ชอบชื่อของตัวละครในตำนานค่ะ
โดยเฉพาะ "วงกา"

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
เจนอักษราพิจารณ์ วันที่ : 22/09/2008 เวลา : 14.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/numsunjon

เหมือนตำนานดอกนางอั้วบ้านเฮา
แต่สีสันและกลิ่นหอมแตกต่างต่างกัน

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 22/09/2008 เวลา : 08.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

เศร้าเด้เอื้อย
.....
เอาตำนานดอกไม้บ้านเฮามาเล่าให้ฟังแหน่เด้อครับ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
saleman วันที่ : 22/09/2008 เวลา : 07.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saleman

เศร้าจัง ครับ
แต่ดอกไม้สวยแปลกดี

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 22/09/2008 เวลา : 03.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

เรื่องของความรักมักมีเรื่องเศร้า ๆ คลุกเคล้าปะปนระคนสุขอยู่เป็นธรรมดาโลกล่ะค่ะ
ดอกวอระทาห์ที่บ้านเราดิฉันก็ยังไม่พบค่ะ
ต้นของมันจะมีใบเขียวตลอดปี
ดอกตูมจะผลิอยู่นานมาก ผ่านวันคืนอันหนาวเหน็บมันก็ครองความเป็นตุ่มตูมอยู่อย่างนั้นจนถึงวันอากาศอุ่นมันจึงผลิบาน บานแล้วสวยมาก
วอระทาห์ที่กลายมาเป็นไม้สวนจะได้รับการผสมพันธุ์ขึ้นใหม่หลาย ๆ พันธุ์
ภาพข้างบนนั้นเป็นวอระทาห์ในสวน
ส่วนภาพข้างล่างเป็นวอระทาห์ในป่าธรรมชาติ ในวันไปถ่ายภาพนั้นหนาวเย็นด้วยฝนพรำจนแทบออกจากรถไม่ได้
.
ตำนานดอกมันปาบ้านเรายังไม่เคยได้ยินนะคะ ได้ยินแต่ตำนานดอกขูลูและนางอั้ว นี่เอื้อย กับลูกสาวกำลังช่วยกันเรียบเรียงอยู่ค่ะครูเยี่ยม

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เยี่ยมทองน้อย วันที่ : 22/09/2008 เวลา : 01.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yiumthongnoy

ตำนานดอกมันปลาของเฮาเป็นจั๋งใด๋เอื้อย ไปบ้านพี่สมคิดมา ช่วยงานตัดสินการประกวดบทกวี เรียงความ เรื่องสั้น และบทความ ร่วมกับสังคม เสถียร เต๋อ คงอยู่ดีมีแฮงนะครับ.

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 21/09/2008 เวลา : 22.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

อ่านแล้วค่ะ

โศกนาฎกรรมของความรักมักจับใจนานกว่า สุขนาฏกรรม

กำลังนึกว่า ดอกไม้อย่างงี้ ที่บ้านมีไหมหนอ

น่าจะไม่มี เพราะคนละซีกโลก คนละโซน

ดิฉันโหวตให้เรื่องนี้นะคะ

ชอบมาก

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ประชุมประทีปไศลภูลี้เขาบังภู วันที่ : 21/09/2008 เวลา : 18.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/puprasit
puprasit

โอ้ นี่ได้อ่านตำนานรักดอกไม้ต่างประเทศด้วย ช่างค้นหามาจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
อิมกุดั่น วันที่ : 21/09/2008 เวลา : 17.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/im
คลิกชื่อ "  อิมกุดั่น " เลือก "สารภาพ" แล้วพบกันที่.. http://www.oknation.net/blog/canvas 

อือ...น่าสงสารจัง คุณเอื้อย...
ตำนานมักมีเรื่องเศร้าอยู่เรื่อยเลยนะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 21/09/2008 เวลา : 16.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

ดีค่ะนกแสงตะวัน
รู้จักกันแม้เพียงผ่านตัวหนังสือก็สุขใจยิ่งแล้ว

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
นกแสงตะวัน วันที่ : 21/09/2008 เวลา : 14.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/arunprapa
ส่วนเสี้ยวชีวิตที่เหลืออยู่

ตามมาอ่านค่ะ
อ่านตัวหนังสือรู้จักคนเขียนหนังสือ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
wadwangnoy วันที่ : 21/09/2008 เวลา : 12.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wadwangnoy

เจริญพร

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 21/09/2008 เวลา : 12.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

นั่นซีนะ
แม่สีไฟพูดถูกเลยทีเดียว
เขียนหนังสือไม่มีบรรณธิการกรองก่อนเผยแพร่ก็เป็นอย่างนี้แหละ
ขอบคุณค่ะช่วยติง อย่างนี้ซีถึงจะเรียกว่ารักกันจริง

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
แม่สีไฟ วันที่ : 21/09/2008 เวลา : 10.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ting

หืม!...ตอนแรกว่าจะแซวแล้วเชียว
"นกน้อยเกี่ยวก้อยกันหากิน" เป็นยังไงน้า...

อ่านมาเรื่อย ๆ ....ย....ย....
โถ...เศร้า แซวมะออกเลยค่ะ

ไปเช็ดน้ำตาก่อนดีก่า........


ความคิดเห็นที่ 3 (0)
แสงพูไชย วันที่ : 21/09/2008 เวลา : 08.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sengphouxayi
เฮาฮักกันได้บ่อ??? คิดฮอดหลาย คนสิตายคือข้อย หัวใจลอยจนเป็นล่อย คอยแต่นางนาดน้อง พี่หมองเศร้าป่วยปีแท้แล้ว

เบือกับงานยุ่งๆแล้วเข้ามาแวะชมดวงดอกที่แสนสวย แล้วทำให้สดชื่นมาทันที

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
feng_shui วันที่ : 21/09/2008 เวลา : 07.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

ทัสมาเนีย ได้ยินมานาน แต่ไม่เคยได้ไปสัมผัสค่ะ
ขอบคุณ เรื่องราวดอกไม้จากชาวอะบอริจิน

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 21/09/2008 เวลา : 06.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

เห็นใจผู้ไม่ชอบอ่านเรื่องยาว
วันนี้เลยเอาตำนานดอกไม้ของชาวอะบอริจินมาฝากกันค่ะ
ตัดตอนมาจาก "วอระทาห์บานแล้ว" ในหนังสือชุด
"เรื่องเล่าจากชาวทัสซี่ TASMANIA" ค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กันยายน 2008 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        



[ Add to my favorite ] [ X ]