• เอื้อยนาง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-03-06
  • จำนวนเรื่อง : 37
  • จำนวนผู้ชม : 66159
  • ส่ง msg :
  • โหวต 86 คน
เอื้อยนาง
เรื่องจริงเล่าผ่านงานเขียน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang
วันอาทิตย์ ที่ 5 ตุลาคม 2551
Posted by เอื้อยนาง , ผู้อ่าน : 4025 , 06:57:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บิลลาบอง

        ในที่สุดวันที่ผมรอคอยก็มาถึง  วันที่ผมพ้นโทษ และจะได้กลับไปที่บึงนั่นอีก  เพื่อพิสูจน์ความจริงให้ประจักษ์แก่ตาของตัวเองอีกครั้งหนึ่ง  ถึงแม้ว่าจะไม่มีใคเชื่อผมก็ตาม  ทั้งอัยการ  ผู้พิพากษา  รวมทั้งลูกทัวร์ชาวต่างชาติหลายคนที่พากันเป็นพยานในศาล  ต่างหาว่าผมพูดเท็จ   แต่ผมเชื่อมั่นในสายตา และความรู้สึกผูกพันที่มีต่อกันระหว่างผมกับเธอ  บิลลาบอง  ผู้หญิงผิวคล้ำคนนั้น

      สามปีที่อยู่ในที่คุมขัง ไม่เคยทำให้ผมลืมเธอเลย  ดังนั้นเมื่อพ่อมารับในวันที่ผมพ้นโทษ  ผมจึงตอบคำถามของพ่อว่าอยากไปไหนในวันแรกของอิสระภาพนี้

      "ผมจะไปที่บึงครับพ่อ"

       พ่อมองผมด้วยสายแห่งความเข้าใจ  พยักหน้ายอมรับในการตัดสินใจของลูกชาย  แม้ในใจจะอยากพาผมกลับบ้านไปพบแม่ก่อนสิ่งอื่นใดก็ตาม  พ่อเข้าใจผมเสมอจึงบึ่งรถพาผมมาปล่อยไว้ที่ปากทางสำหรับเดินป่า  ในอุทยานแห่งชาติที่รกเรื้อด้วยพรรณไม้เขตร้อนชื้น แหล่งทำมาหากินเดิมของผมก่อนที่จะไปติดคุกอยู่ถึงสามปี

           หาดทรายขาวสะอาดที่ทอดยาวโอบเอาผืนน้ำสีครามไว้ในอ้อมกอดนั้น  คือที่ที่บิลลาบองมาปรากฏกายให้เห็นเสมอ  ฝั่งตรงกันข้ามคือหน้าผาสูงชัน  ทอดเงาลงในน้ำใส ยามกระพริบเพื่อมมองเห็นเป็นภาพปราสาทไหวพร่าพรายงามจับตา  แลลึกลิบลับ  น่าพิศวง  น่าดำดิ่งลงไปแช่นิ่ง ๆ ให้คลายร้อนผ่อนพักยิ่งนัก  โดยเฉพาะในช่วงบ่ายที่เรากลับจากการเดินป่ามาสู่แค้มป์ที่ตั้งอยู่ใกล้ฝั่งน้ำ

        แต่ไม่เคยมีไกด์คนไหนอนุญาตให้ลูกทัวร์ลงไปเล่นน้ำในบึงแห่งนี้  ทั้ง ๆ ที่พวกเขาเหล่านักท่องเที่ยว  นักผจญภัย  นักนิยมธรรมชาติทั้งหลายต่างเรียกร้องต้องการนักหนา  เพราะฝั่งตรงกันข้าม ใต้ผาสูงตระหง่านนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของเหล่าจระเข้กินคนมากมายและดุร้าย  ทางการอุทยานแห่งชาติจึงไม่อนุญาตให้ใครลงไปเล่นน้ำในบึง  หรือแม้แต่การกางเต้นท์ที่พักก็ต้องห่างจากฝั่งไม่น้อยกว่ายี่สิบเมตร

       แต่ผมเป็นไกด์ที่มีผู้ช่วยพิเศษ  ลูกทัวร์ของผมจึงได้ลงเล่นน้ำเย็นฉ่ำ  สดชื่น  อย่างสนุกสนาน และปลอดภัยกันบ่อย ๆ

              "เราจะลงเล่นน้ำกันตอนนี้เลยได้ไหมคะ"

             จีน่า  ลูกทัวร์สาวสวยคนหนึ่งของผมทวงสัญญาอย่างใจร้อนเต็มที  ขณะเราเพิ่งมาถึงบริเวณที่ตั้งแค้มป์ใกล้ชายหาด  พลางปลดเป้ที่สะพายหลังออกแล้วเปลื้องเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว  เหงื่อผุดพรายที่หน้าผาก  แก้มของเธอแดงปลั่ง  ตาเป็นประกายด้วยความสุข  เธอเป็นสาวน้อยชาวสวีเดน  เดินทางมาท่องเที่ยวกับพี่สาว  และเพื่อนอีกสองคน จากบาหลีสู่ดาวิน  บนผืนแผ่นดินออสเตรเลีย  เพื่อเดินป่ากับคณะทัวร์ของผม  ซึ่งชุดนี้มีทั้งชาวยุโรปและเอเชีย

           "เดี๋ยวซีครับ..."

           ผมตอบเธอพลางทอดสายตาลงไปที่หาดทรายสีขาวสะอาดริมบึง  น้ำในบึงเป็นสีคราม  สงบนิ่งเย้ายวนชวนให้กระโจนลงไปดำดิ่งเอาความฉ่ำเย็นอยู่เช่นเคย  แต่ผมมองหาเงาร่างของใครบางคนยังไม่พบ 

          ใครคนนั้น คือ บิลลาบอง  ผู้ช่วยพิเศษของผม  เธอยังไม่มาปรากฏกายให้เห็นเลย

          ตะวันยามบ่ายส่องแสงเจิดจ้า  ส่งให้อากาศร้อนอบอ้าว  หนุ่มสาวหลายคนรบเร้าอยากกระโจนลงน้ำเต็มทน  โดยเฉพาะจีน่า เธอทวงสัญญาที่ผมก็ลืมไปแล้วว่าได้ให้คำสัญญานั้นกันตอนไหน  เพราะเราคุยกันมากมาย  เธอกับผมสนิทสนมกันรวดเร็วกว่าลูกทัวร์คนอื่น ๆ ด้วยเธอเป็นกันเอง  ร่าเริง  ยิ้มง่าย น่ารัก  และคุยสนุก

         "ออสเตรเลียนี่กว้างใหญ่ น่าอยู่นะ  แต่ร้อนไปหน่อย"

         เธอว่า  ขณะคณะของเรายืนอยู่บนเนินเขา  ทอดมองทิวทัศน์กว้างไกลสุดสายตา  ผมยังไม่อยากทำลายบรรยากาศและอารมณ์ฝันของเธอ  จึงไม่ได้อธิบายว่าเรามีภูมิอากาศแตกต่างหลากหลายนักในประเทศของเรา  จึงได้แต่บอกเธอไปว่า

       "เดี๋ยวคุณจะได้เล่นน้ำให้ฉ่ำเย็นจนหนาวสั่นไปเลยหละ"

      "จริงหรือ  แต่ฉันเห็นมีป้ายระวังจระเข้ดุ  และห้ามลงเล่นน้ำนี่นะ"

       "แต่ว่า  ผมมีญาณพิเศษ  ผมรู้ว่าเวลาไหนจะลงเล่นน้ำได้อย่างปลอดภัย"

       "แน่หรือคะ  น่าตื่นเต้นจัง  ฉันแทบรอไม่ไหวแล้วหละ"

      ใช่ละ... ที่ใดมีข้อห้ามให้เราฝ่าฝืนได้เล็ก ๆ น้อย ๆ จะเป็นความตื่นเต้นเร้าใจเสมอ  เธอจึงตามติดสนิทสนมกับผมอย่างรวดเร็ว  ด้วยหวังใจว่าจะได้ทำในสิ่งที่ตื่นเต้น เร้าใจ  คือท้าทายจระเข้  และผมก็ทำได้เป็นที่รู้จักกันดีในกลุ่มนักจัดทัวร์นำเที่ยวด้วยกันจนเป็นที่โจษขาน กล่าวขวัญ

      แต่ไม่มีใครรู้ความลับของผมหรอก ว่าผมมีผู้ช่วยพิเศษที่เหลือเชื่อ  เพราะแม้แต่ผมยังไม่รู้จักชื่อของเธอเลย  ผมเรียกเธอว่า  "บิลลาบอง"  ที่เป็นภาษาพื้นเมือง  หมายถึงที่ลุ่มแหล่งน้ำ อันให้ความชุ่มฉ่ำสดชิ่นแก่ทุกชีวิต  เหมือนเธอให้กับผมที่มีแต่มิตรภาพ  และความฉ่ำเย็น

      เธอเป็นหญิงสาวร่างเล็ก  ผิวคล้ำ  ผมหยิกดำ  ใบหน้าและจมูกแบนเหมือนชาวพื้นเมืองในประเทศออสเตรเลียทั่วไป  เธอจะมาปรากฏกายที่ชายหาด  มองเห็นเพียงเงาร่างจากที่ไกล ๆ บนฝั่ง  ไม่เคยได้ใกล้ชิดพูดจา  ไม่เคยรู้ว่าเธอมาจากที่ใด  หรือหายไปไหน  และนอกจากผมแล้วไม่มีใครเคยได้เห็นเธอเลย

      แต่เธอคือสิ่งแรกที่ผมมองหา  และอยากได้เห็นทุกครั้งที่ต้องการความอบอุ่นและมั่นใจ  ราวกับว่าเราเป็นเพื่อนผู้รู้ใจกันมานานปี

      และหากว่าเธอมาปรากฏกาย  นั่นแสดงว่าที่นี่ปลอดภัย  ไม่มีสิ่งรบกวนแม้แต่จระเข้เจ้าถิ่นที่ชอบกินคนเป็นอาหารว่าง

      เธอเป็นสัญญลักษณ์แห่งความปลอดภัยไร้กังวลสำหรับผมอย่างแท้จริง

     ตั้งแต่โบราณกาลมาแล้ว  ก่อนที่เราชาวผิวขาวจะเข้ามาเป็นเจ้าของผืนแผ่นดินนี้  ณ  ที่แห่งนี้มีชาวพื้นเมืองที่เราเรียกเขาว่า  "ชาวอะบอริจิน"  อาศัยอยู่เผ่าหนึ่งอยู่ก่อนแล้ว  พวกเขาเพียงออกล่าสัตว์ เก็บของป่าเป็นอาหาร อยู่ในบริเวณป่าใหญ่ที่กลายมาเป็นป่าสงวนไว้เป็นอุทยานแห่งชาติในปัจจุบันแห่งนี้          พวกผู้หญิงจะลงไปงมกุ้ง หอย ปู ปลา ในน้ำยามปลอดจระเข้

       มีแต่พวกเขาผู้ใกล้ชิด  เป็นมิตร  และเคารพธรรมชาติเท่านั้นที่รู้ว่า  ห้วงเวลาใดเป็นเวลาที่ปลอดภัย  พวกเขาจึงทำมาหากินอยู่ได้โดยไม่ไปรบกวนจระเข้  หรือถูกจระเข้รบกวนอย่างที่พวกเราเกรงกลัวกันนักหนาในปัจจุบัน

         อาจมีบางอย่างในธรรมชาติบอกเตือนพวกเขา

          ใช่...บางทีอาจเป็นเสียงร้องของนกบางชนิด  กลิ่นกรุ่นกำจายของดอกไม้ป่า  หรือแม้แต่เหลี่ยมเงาของหน้าผา ยามต้องแสงอาทิตย์สาดส่อง  หรือทิศทางของสายลมที่พัดต้องกิ่งไม้ให้ไหวเอน  บอกให้รู้ว่าเวลานั้นเวลานี้ที่ปลอดภัยจากจระเข้เจ้าถิ่นนักกินเนื้อมนุษย์

        นั่นแหละผมจึงเชื่อมั่นในบิลลาบอง

        ผมมองหา  และภาวนาให้เธอมาปรากฏร่าง  ในขณะสาวสวยลูกทัวร์ที่ต้องใจผมรบเร้าเง้างอดอยู่เคียงข้าง  เสน่ห์บางอย่างในตัวเธอทำให้ผมอยากทำทุกอย่างตามที่เธอปรารถนา  อยากแสดงพลังให้เธอยอมรับในตัวผม  มันเป็นความรู้สึกพิเศษที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับผมมาก่อน

        ตะวันกำลังจะลับเหลี่ยมผา  ทอแสงสุดท้ายมาต้องผมสีทองของจีน่าเป็นประกายชวนมอง  ริมฝีปากอันเย้ายวนของเธอไม่เคยหยุดเอ่ยถามทวงคำสัญญา  ดูเหมือนว่าน้ำใสในบึงมีมนต์เสน่ห์ให้เธอหลงใหล  ให้เธออยากลงไปแนบสนิทเสียจริง ๆ  แต่ว่าที่ชายหาดยังคงเงียบสงบไร้วี่แววของบิลลาบอง     ที่สุดผมก็อดรนทนไม่ได้จึงชวนจีน่าเดินลงไปที่ชายหาด  เธออยากลงเล่นน้ำ  ส่วนผมอยากค้นหาร่องรอยของใครบางคน

       "นี่ตะกร้าอะไรคะ"

       จีน่าถามขึ้นอย่างแปลกใจ  ผมกลับตื่นเต้นเมื่อเห็นสิ่งนั้นวางอยู่ข้าง ๆ กองหอยที่มีผู้งมขึ้นมากองไว้ก่อนนั้นแล้ว

       จะเป็นใครอื่นไปไม่ได้  นอกจากบิลลาบอง  ผมจำตะกร้าที่ถักจากเถาวัลย์ใบนี้ของเธอได้  เธอหิ้วมันติดมือมาทุกครั้งในยามปรากฏกาย  เธอต้องอยู่ในบริเวณนี้แน่ ๆ และคงลงไปเก็บหอยมาแล้ว  นั่นแสดงว่าเวลานี้ปลอดภัย  ดังนั้นเมื่อจีนาถามเรื่องการลงน้ำผมจึงบอกเธอว่า

       "ครับ  คุณลงเล่นน้ำได้"

      ผมพูดยังไม่ขาดคำด้วยซ้ำสาวสวยจากสวีเดนลูกทัวร์ผู้น่ารักของผมก็กระโจนลงไปลอยคอในน้ำใส ๆ เป็นนางเงือกน้อยไปทันที  ส่งเสียงหัวเราะเริงร่า  เรียกให้ลูกทัวร์อื่น ๆ  ผลัดเสื้อผ้าเตรียมลงแหวกว่ายสายธาราฉ่ำเย็นกับเธอ  ส่วนผมกลับพะวงอยู่กับการหายตัวไปของเจ้าของตะกร้า  จึงออกเดินเลาะเลียบชายหาดที่ทอดโค้งขึ้นทางเหนือ  เผื่อจะได้เห็นเงาร่างของเธอปรากฏที่นั่น ซึ่งห่างไกลจากกลุ่มทัวร์  แต่เมื่อไม่พบผมจึงเดินเอื่อยเรื่อยไป

       กลิ่นดอกไม้ป่าบางชนิดโชยกรุ่นอวลอบ  เสียงนกร้องกู่เรียกคู่กลับรวงรัง  ผมกลับมาเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง  คือเคลิบเคลิ้ม หลงใหลกลิ่นอายของป่า  และเพรียกแห่งธรรมชาติพงไพร  จึงเผลอไผลนั่งลงเดียวดาย  สอดส่ายสายตาหาเจ้าของเสียงที่กู่ร้องเป็นทำเพลงไพร

      ทันใดนั้น  มีเสียงกรีดร้องดังมาจากชายหาดด้านที่ผมเพิ่งจากมา   เสียงกรีดร้องดังยาวนานเหมือนคนได้รับความเจ็บปวดเหลือแสน  ตามด้วยเสียงตะโกนเอะอะของกลุ่มคนบนฝั่ง  ผมวิ่งหน้าตั้งกลับมา  แต่ช้าไปเสียแล้ว  ผมได้เห็นเพียงพรายน้ำกลางบึงบริเวณที่ร่างของจีน่าถูกดึงให้จมหายลงไป

    ลูกทัวร์ทุกคนได้แต่ยืนดูอยู่ริมฝั่ง  บ้างตะโกนเอะอะ  บ้างร้องไห้ฟูมฟาย  หวาดหวั่นขวัญแขวน

      "จระเข้ยักษ์  มันว่ายน้ำมาแล้วคาบเอาเธอไป"

      "ตัวมันยาวกว่าสี่เมตรกระมัง"

       "ไหนคุณว่าปลอดภัย  คุณอนุญาตให้เธอลงเล่นน้ำ  ทั้ง ๆ ที่ทำไม่ได้"

               พี่สาวของจีน่าหันมาเล่นงานผม  ผมเองก็ตกใจจนพูดไม่ออก  มองหาตะกร้าใบน้อยที่เคยตั้งอยู่เคียงข้างกองหอยที่หาดริมน้ำ  แต่ที่นั่นกลับมีแต่ความว่างเปล่า

           "บิลลาบอง  ทำไมไม่มาช่วยผม"

           ผมตะโกนเรียกชื่อนั้นเป็นพัน ๆ ครั้ง   เพราะเชื่อว่าเธออยู่ที่ใดที่หนึ่งในป่าใหญ่แห่งนี้  และจะมาตอบคำถามผมแม้เวลาห่างมาสามปีแล้ว  เธอต้องตอบผมว่า

        ทำไมเธอไม่มา บิลลาบอง

00000000





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 54 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 27/11/2008 เวลา : 03.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

ขอบคุณค่ะ
ชีวิตจริงมันก็เศร้าอย่างนี้แหละค่ะ
ยิ่งเหตุการณ์บ้านเมืองตอนนี้ยิ่งเศร้าใหญ่เลย

ความคิดเห็นที่ 53 (0)
วิตามินบี วันที่ : 26/11/2008 เวลา : 12.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


สบายดีนะคะ

ความคิดเห็นที่ 52 (0)
รุสสกี้ วันที่ : 25/11/2008 เวลา : 12.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/russky
รุ่งอรุณ.....ที่นี่เงียบสงบ

ตอนท้ายเศร้าแฮะ

ความคิดเห็นที่ 51 (0)
ที่ทำการคณะผู้ก่อการดี วันที่ : 23/11/2008 เวลา : 09.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/witita
...ต้นไม้ที่แข็งแรง ก็ย่อมมากจากรากที่ฝังแน่นในพื้นดินประเทศชาติที่เข้มแข็ง ก็ย่อมมาจากวัฒนธรรมที่แข็งแรงด้วย... (โหมโรง)


ส่งมอบรายได้จากการจำหน่าย "สคส. .... ด้วยพู่กันจะปั้นป่า" งวดแรกแล้ววันนี้ที่นี่

http://www.oknation.net/blog/witita/2008/11/23/entry-1

ความคิดเห็นที่ 50 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 22/11/2008 เวลา : 22.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

อ้าว งง คุณเอื้อยนางมีสองบล็อคเหรอคะ

เพิ่งแวะไปดูเอ็นทรี่กลับเมืองไทย

พอมาอันนี้ เจอเรื่องนี้

งงๆ แต่มาแล้วก็แวะทักซะเลย

สบายดีมั้ยคะ นานแล้ว ไม่ได้มาเลย

ไม่ได้เข้าเนชั่นเลยค่ะ ยุ่งๆ

ความคิดเห็นที่ 49 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 22/11/2008 เวลา : 17.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

เข้ามาอ่านค่ะ ...

...ชื่อนามแฝง เพราะดีนะคะ ...ฟังแล้วไทยๆดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 48 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 22/11/2008 เวลา : 10.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

ยังอยู่ค่ะเป๊บซี่ แต่ออกจะช้าไปหน่อยช่วงนี้ยุ่ง ๆ น่ะ
ขอบคุณหมีปีศาจที่อ่านจนจบ
แหมแค่นี้ว่ายาวแล้วเหรอ
ขอบคุณเสียงปรบมือดัง ๆ (ได้ยินก็แล้วกัน)จากคุณคนเดินถนนชีวิต

ความคิดเห็นที่ 47 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 22/11/2008 เวลา : 05.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

...ก็อก ๆ ๆ...

...ยังอยู่ไหมครับเอื้อยนาง...

ความคิดเห็นที่ 46 (0)
คนเดินถนนชีวิต วันที่ : 20/11/2008 เวลา : 23.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/aniwet


อ่านแล้วชอบครับ

ความคิดเห็นที่ 45 (0)
หมีปิศาจ วันที่ : 20/11/2008 เวลา : 17.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

ขอบคุณคุณเอื้อยนางที่ให้เกียรติแวะไปส่งแรงใจครับ

หนังสือออสซีสตอรี่ที่คุณเอื้อยนางแต่ง ผมไม่เคยอ่านเลยครับ
จริงๆ ผมไม่ใช่คนชอบอ่านหนังสือ ก็ได้ที่ โอเคเนชั่น นี่แหละครับ
ทำให้อ่านมากขึ้น ได้ทั้งความรู้ ความบันเทิงมากขึ้น

เรื่องนี้ก็ให้ทั้งความรู้และความบันเทิง เรียกว่าอ่านได้แบบไม่เบื่อจริงๆ ครับ
ทั้งที่ตัวหนังสือประมาณนี้ สำหรับผม ถือว่ายาวแล้วครับ
แต่ผมอ่านได้เพลิน พร้อมกับคิดตามตลอดเลยครับ ขออนุญาตโหวตนะครับ

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 20/11/2008 เวลา : 09.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

ขอบคุณในความจริงใจ ตั้งใจมาอ่าน และอยากให้เขียนต่อ ต้องเขียนแน่ ๆ อยู่แล้วค่ะ และก็มีอยู่แล้วค่ะ มันยากตรงจะหาเวลามานั่งโพสนี่แหละ
ขอบคุณความทรงจำเก่า ๆ ที่นำบุญมาฝาก
ค่ะหนังสือสำหรับเด็กที่พูดถึงนั้น เป็นเอื้อยนางส่งไปค่ะ
เป็นหนังสือเด็กส่งไปให้เด็ก ๆ และคุณครูค่ะ

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
ความทรงจำเก่าๆ วันที่ : 20/11/2008 เวลา : 02.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kontummadha
เพลงชีวิต.....เพลงชีวา...คนธรรมด๊า...บรรยากาศ เตะบอลให้ได้บุญ สนับสนุนเด็กน้อยให้ได้เรียน#11 

ขอแจ้งข่าวจากบ้านครูซันนะครับ...ว่าวันก่อนคุณครูสุนีย์ ( ครูลูกตึง) แห่งบ้านครูซันเล่าให้ผมฟังว่าได้รับของที่ส่งมาจากบล็อกเกิร์โอเคเนชั่น..แต่จำชื่อไม่ได้...เพราะได้ส่งห่อนั้นให้คุณครู รร.แม่ละม้งคี แล้วครับ...ถ้าเป็นของคุณเอื้อยนางส่งไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว...แสดงว่าทางบ้านครูซันได้รับแล้วนะครับ...

............................................

ขอเชิญเข้าไปชมภาพกิจกรรมตามรอยครูซัน...สานฝันเด็กน้อย..สู่ดอยอุ้มผาง ได้ครับที่...

ภาพกิจกรรมโครงการ ตามรอยครูซัน...สานฝันเด็กน้อย...สู่ดอยอุ้มผาง

http://www.oknation.net/blog/kontummadha/2008/11/17/entry-1



นำบุญมาฝากเพียบเลยครับ..

ขอบคุณครับ




ความคิดเห็นที่ 42 (0)
วิตามินบี วันที่ : 19/11/2008 เวลา : 23.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


เขียนดีอย่างนี้
น่าจะเขียนอีกนะคะ

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
จินตนากาล วันที่ : 17/11/2008 เวลา : 18.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Manake


ตั้งใจเข้ามาอ่าน..เยี่ยมครับ

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
ที่ทำการคณะผู้ก่อการดี วันที่ : 17/11/2008 เวลา : 09.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/witita
...ต้นไม้ที่แข็งแรง ก็ย่อมมากจากรากที่ฝังแน่นในพื้นดินประเทศชาติที่เข้มแข็ง ก็ย่อมมาจากวัฒนธรรมที่แข็งแรงด้วย... (โหมโรง)


ขอบคุณสำหรับความอนุเคราะห์ค่ะ

รบกวนตรวจสอบความถูกต้องได้ที่นี่ค่ะ

รายนามผู้สมทบทุน ซื้อ "ส.ค.ส. ด้วยพู่กัน.....จะปั้นป่า" และเอื้อเฟื้อบริจาคอุปการณ์การเรียน และอื่น ๆ
http://www.oknation.net/blog/PublicCharity/2008/11/10/entry-1


ความคิดเห็นที่ 39 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 14/11/2008 เวลา : 15.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

ขออภัยทุก ๆ คนนะคะ
หายไปหนึ่งเดือนพอดี
ก็อย่างซันตะวันยิ้มเข้าใจนั่นแหละค่ะ เอาเป็นว่าเดี๋ยวจะตามไปเยี่ยมอย่างเคยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 12/11/2008 เวลา : 16.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

สวัสดีครับ
ไปเที่ยวปราสาทหินคงได้สัมผัสมนต์ขลังแห่งอดีตอีกแง่มุมหนึ่ง
หนังสือที่ส่งไปที่บ้านครูซัน ที่อุ้มผางใช่ไหมครับ ผมต้องสอบถามทางครูสุนีย์ หมื่นจิตต์ ภรรยาครูซันและน้องกิฟท์ ลูกสาวครู อีกครั้งนะครับ เพราะผมเองอยู่ที่ปทุมธานี สื่อสารผ่านบ้านครูซัน ทางเวบบ้านครูซัน ในกระทู้ที่นำหน้า ว่า "ถนน....สายที่.." ครับ
ถ้าส่งตามที่อยู่ที่ร้านตามเวบบ้านครูซันคงถึงครับ คุณครูสุนีย์ คงจัดสรรให้โรงเรียนที่ขาดแคลนต่อไปเพราะท่านมีตู้รับบริจาคและกิจกรรมเพื่อเด็กตลอดครับ
ขอบคุณมากครับ

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
น้ำฝน วันที่ : 04/11/2008 เวลา : 08.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somkhitsin

มาเยี่ยมยามถามข่าว.. ครับ

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 03/11/2008 เวลา : 18.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

ทำไมเธอไม่มา เขียนบล็อกต่อ...

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
แสงพูไชย วันที่ : 30/10/2008 เวลา : 16.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sengphouxayi
เฮาฮักกันได้บ่อ??? คิดฮอดหลาย คนสิตายคือข้อย หัวใจลอยจนเป็นล่อย คอยแต่นางนาดน้อง พี่หมองเศร้าป่วยปีแท้แล้ว

หวังสิได้เจอเอื้อยนางที่ขอนแก่น...แต่ในที่สุดก็สิ้นหวัง...
....................
ด้วยความเคารพ

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
วิตามินบี วันที่ : 26/10/2008 เวลา : 01.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


เพิ่งได้มาตั้งใจอ่าน
ใช้ตัวอักษรเล่าเรื่องได้สนุกค่ะ


วันอาทิตย์จะโพสชื่อชมรมที่ส่งประกวดทั้งหมด
ให้ชมกันแล้วนะคะ ก่อนจะประกาศผลวันที่28 ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 25/10/2008 เวลา : 19.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim


ความคิดเห็นที่ 32 (0)
อิมกุดั่น วันที่ : 25/10/2008 เวลา : 02.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/im
คลิกชื่อ "  อิมกุดั่น " เลือก "สารภาพ" แล้วพบกันที่.. http://www.oknation.net/blog/canvas 

ตัวหนังสือบ้านนี้ พาไปอีกโลกหนึ่งค่ะ

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
chedtha วันที่ : 20/10/2008 เวลา : 10.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chedtha
http://www.oknation.net/blog/chedtha3 (ภาพที่สวยงามในความทรงจำ)

สวัสดีครับ คุณเอื้อยนาง

แวะมาอ่านอีกรอบ คลิกโหวตให้อีกรอบด้วยครับ


มาเชิญไปชมภาพป้อมปราการโฮเฮนท์วีลบนภูเขาไฟที่ดับไปแล้ว อายุกว่าพันปี

http://www.oknation.net/blog/chedtha/2008/10/20/entry-1

น่าเสียดายที่ตอนที่นโปเลียนมาปกครองเยอรมนี ได้สั่งทหารให้ขนระเบิดไปทำลาย

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
rakmananya วันที่ : 18/10/2008 เวลา : 20.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rakmananya

ดีครับ...

ชอบ...


ความคิดเห็นที่ 29 (0)
กวีจร_ณ_โคราชา วันที่ : 17/10/2008 เวลา : 18.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kaweejorn

เขียนได้เยี่ยมจริง ๆ ครับ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
กวีจร_ณ_โคราชา วันที่ : 17/10/2008 เวลา : 18.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kaweejorn

เขียนได้เยี่ยมจริง ๆ ครับ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
แสงพูไชย วันที่ : 15/10/2008 เวลา : 10.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sengphouxayi
เฮาฮักกันได้บ่อ??? คิดฮอดหลาย คนสิตายคือข้อย หัวใจลอยจนเป็นล่อย คอยแต่นางนาดน้อง พี่หมองเศร้าป่วยปีแท้แล้ว

สบายดีเอื้อยนางเจ้า
เอื้อยนางจะได้ไปร่วมงานวัณนกรรมสองฝั่งโขงที่ขอนแก่นหรือบ่อ? วันที 23-26 ตุลาคม ๒๕๕๑ น้องจะเข้าร่วมงานวัณนกรรมสองฝั่งของที่ มช ขอนแก่นเจ้า

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
วิตามินบี วันที่ : 15/10/2008 เวลา : 02.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


"เราต้องการคุณ"
โอเคเนชั่นขอเชิญร่วมประกวด "ตั้งชื่อชมรม" อนุรักษ์ธรรมชาติ ของชาวโอเค
เพื่อร่วมกันขับเคลื่อนพลังปกป้องป่าให้เดินหน้าต่อไป
http://www.oknation.net/blog/babymind/2008/10/14/entry-2

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
เยี่ยมทองน้อย วันที่ : 14/10/2008 เวลา : 22.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yiumthongnoy

พี่สาว-ผมนั่งดูข่าวtpbsทีวีไทยทีวีสาธารณะ ภาคไทยบันเทิง เห็นพี่รับรางวัลหนังสือสารคดี "เมื่อคุณยายอายุเท่ากับหนู"จำผิดหรือเปล่านะ ดีใจหลายเด้อเอื้อยนาง ตีกลองน้ำดังมาตุ้มเติน ตีบัดยาวๆตีเรียกเอิ้น..."

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
ทิวสน วันที่ : 13/10/2008 เวลา : 22.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

เรื่องน่าสนใจ กระชับดีครับ

อืมม์...เธอยู่ไหนนะ บิลลาบอง

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
ไทอุบล วันที่ : 13/10/2008 เวลา : 20.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sasicha

จระเข้ตัวขนาดนั้น

สงสัย บิลลาบอง... เห็นแล้วเลยต้องรีบไป

+1 ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
แม่สีไฟ วันที่ : 13/10/2008 เวลา : 12.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ting


เธอ..หายไปไหนล่ะ บิลลาบอง

เอ๊อ!...ชื่อแปลก...

...

ไม่แน่ใจค่ะว่า... พรุ่งนี้ฟ้าจะสวย


ความคิดเห็นที่ 21 (0)
redribbons07 วันที่ : 13/10/2008 เวลา : 09.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/redribbons07

สวัสดีค่ะ

มาส่งยิ้มค่ะ



ความคิดเห็นที่ 20 (0)
wadwangnoy วันที่ : 13/10/2008 เวลา : 08.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wadwangnoy

โลกนี้วุ่นวายหนอ อ่านธรรมคลายทุกข์วัดวังน้อยฯ
เจริญพร

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 13/10/2008 เวลา : 05.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

ตอบเสือยอด เรื่องงานนักเขียนสองฝั่งโขงที่ขอนแก่นนั้น เอื้อยยังตอบไม่ได้ว่าจะว่างไปหรือไม่
แม้ว่าช่วงนั้นกับลูก ๆ จะพากันตะลอน ๆ อยู่แถว ๆ อีสานใต้เพื่อเก็บข้อมูลเรื่องปราสาทหินก็ไม่แน่ใจว่าจะขึ้นไปถึงขอนแก่นไหม เอาเป็นว่าจะแจ้งให้ฝ่ายจัดส่งเขาจัดการไว้ให้ก็แล้วกันนะคะ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 13/10/2008 เวลา : 05.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

ขอบคุณเชิดชัย และซันตะวันยิ้ม
ไม่ทราบทำไมบิลลาบองจึงทำให้สับสนตอนจบ
เป็นเพราะผมยังหาเธอไม่เจอหรือเปล่า
หรือเป็นเพราะตะกร้าเธอหายไป
.
จริง ๆ แล้วเรื่องสั้นเรื่องนี้ปรุงขึ้นมาจากข่าวชิ้นหนึ่งที่จุดประกายให้คนเขียนซึ่งกำลังทำการศึกษาเรื่องชนพื้นเมืองออสเตรเลียอยู่อย่างหนักขณะนั้นน่ะค่ะ
ในเนื้อหาของข่าวมีภาพนายหนุ่มน้อยพระเอกของเรื่องถูกปล่อยตัวจากคุก และเขาก็ยังยืนยันเรื่องที่เขาเคยคิดว่ามีอะไรบางที่ทำให้จระเข้ที่ดุร้ายขึ้นมา หรือไม่ขึ้นมา เขาเชื่อของเขาเกี่ยวกับความศักดิ์สิทธิ์ของพื้นดินของชาวพื้นเมือง เขายังยืนยันแม้จะออกจากคุกมาแล้ว และไม่มีใครเชื่อ ผู้เขียนก็เลยจับมาสานกับจินตนาการของตนเองบวกข้อมูลที่มีอยู่กลายเป็น บิลลาบองขึ้นมาค่ะ
คิดแล้วก็สงสารบิลลาบองนะ เธอไม่เกี่ยวข้องด้วยเลยสักหน่อย

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
เสือยอด วันที่ : 12/10/2008 เวลา : 08.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/weerasud

เอื้อยนางจะไปขอนแก่น 23-25 ต.ค.ไหมครับ
ถ้าเดินทางจาก สนพ. กรุณาหยิบหนังสือของผมอย่างละเล่มไปให้ผมด้วย รวมราคาเท่าไร ผมจะจ่ายเงินกับเอื้อย แล้วเอื้อยก็นำไปจ่ายต่อ ได้ไหมครับ

ผมไม่ถนัดเรื่องสั่งซื้อ เรื่องโอนเงินครับ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 12/10/2008 เวลา : 01.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

บิลลาบอง ผู้หญิงผิวคล้ำคนนั้น....เธอทำให้ผมสับสนเมื่ออ่านจบ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
chedtha วันที่ : 08/10/2008 เวลา : 06.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chedtha
http://www.oknation.net/blog/chedtha3 (ภาพที่สวยงามในความทรงจำ)

สวัสดีครับ คุณเอื้อยนาง

ใช้ภาษาได้งดงามมากๆเลยครับ พรรณนาโวหารไพเราะเหลือเกิน
เห็นภาพน้ำใสๆ ตามไปด้วยเลยครับ

นั่นสินะ "บิลลาบอง" ทำไมไม่มา อยากรู้จริงๆ


วันนี้อัพบล๊อกบ้าน chedtha3
เชิญไปชม "สีสันแห่งฤดูใบไม้ร่วง Autumn Leaves" คลิกที่นี่ครับ
http://www.oknation.net/blog/chedtha3/2008/10/05/entry-2

อีกไม่กี่สัปดาห์ ต้นไม้ก็จะทิ้งใบร่วงหล่นจนเหลือแต่กิ่งก้านแล้ว
เลยเก็บภาพตอนที่มีสีสันสดใสเอาไว้ก่อน

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
wadwangnoy วันที่ : 07/10/2008 เวลา : 18.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wadwangnoy

ขอเชิญร่วมบริจาคตู้พระตรัยปิฎก
เป็นจำนวน ๓ ชุด
เพื่อเป็นสมบัติของวัดวังน้อยวนาราม จ.กำแพงเพชร

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 06/10/2008 เวลา : 13.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

ขอบคุณที่ชอบ
ส่วนมากงานเขียนของเอื้อยนางแม้จะเป็นเรื่องแต่ง มีผูกเรื่องมีปม แต่ก็ไม่วายมีสาระด้วย หวังว่าคนชอบอ่านสารคดีอย่างเจริญขวัญจะชอบด้วยนะคะ
ขอบคุณแสงพูชัย หนุ่มใต้ใจดี และสกินเฮดด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
แสงพูไชย วันที่ : 06/10/2008 เวลา : 09.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sengphouxayi
เฮาฮักกันได้บ่อ??? คิดฮอดหลาย คนสิตายคือข้อย หัวใจลอยจนเป็นล่อย คอยแต่นางนาดน้อง พี่หมองเศร้าป่วยปีแท้แล้ว

เอื้อยนางครับ
บทเรียนที่แสนแสบ..เอื้อยนางได้สิ่งนั้นกับคนอ่านหนังสือครับ....สงสารทั้งคนนำทัวร์และลูกทัวร์ผู้อาภัพจริงๆ
................................
เข้ามาเยี่ยมด้วยความเคารพครับ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 05/10/2008 เวลา : 23.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

ชอบอ่านเกร็ดเล็กๆ แบบนี้

ในการผูกเรื่องแบบนี้มากๆ

คือเป็นคนไม่ถนัดอ่านอะไรยาวๆ

ยกเว้นงานสารคดี

สบายดีนะคะ นานๆ เจอกันที

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
หนุ่มใต้ใจดี วันที่ : 05/10/2008 เวลา : 09.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sijo


ความคิดเห็นที่ 9 (0)
skinhead วันที่ : 05/10/2008 เวลา : 08.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/skinhead
          ส     กิ     น     เ     ฮ     ด         

โอ...

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
เอื้อยนาง วันที่ : 05/10/2008 เวลา : 08.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ouynang

ขอบคุณทุกท่านที่มาเยือน
"บิลลาบอง" เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งในชุด "ออสซีสตอรี่"
ที่ถามว่าอ่านหรือยังคะ ในตอนแรกที่เปิดเนทรี่น่ะค่ะ
เพิ่งมีโอกาสเอามาโพสให้อ่านกัน
ขอบคุสำหรับพันพูมิที่ให้ความคิดเห็นไว้น่าคิด
มีบางคนอ่านเรื่องนี้แล้วยังไม่หายข้องใจ
เหมือนว่าเรื่องยังไม่กระจ่าง บ้างถามว่าบิลลาบองเป็นจระเข้าหรือ
หรือว่าเธอเป็นวิญญาณดวงหนึ่งของชาวพื้นเมือง
เอื้อยนางก็ได้แต่ยิ้ม ๆ ค่ะ
ก็แล้วแต่มุมมองนะคะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
redribbons07 วันที่ : 05/10/2008 เวลา : 07.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/redribbons07

สงสัยบิลลาบอง ยังไม่รู้ว่าคุณมาค่ะ


ความคิดเห็นที่ 6 (0)
หน่อผุด วันที่ : 05/10/2008 เวลา : 07.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korpai
'ต้นไม้ต้นเดียวไม่เป็นป่า  กระดาษแผ่นเดียวไม่เป็นหนังสือ'

แวะมาเยี่ยมบ้าน อ่านบทความ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ทวิน วันที่ : 05/10/2008 เวลา : 07.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/twin

แวะมาอ่านครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
officemom วันที่ : 05/10/2008 เวลา : 07.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/officemom
officemom ชอบเล่าเรื่องสนุกๆ 

นึกว่ามี sale แหม จะเตรียมไปเสียตังซะหน่อยแน่

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
Supawan วันที่ : 05/10/2008 เวลา : 07.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

สวัสดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
5cats วันที่ : 05/10/2008 เวลา : 07.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/5cats

แวะมาอ่านคะ ยังมีต่อไม๊คะ
กำลังสนุกเชียว

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
พันพูมิ วันที่ : 05/10/2008 เวลา : 07.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vong

ในครั้งหนึ่งที่อ่านแล้วบันทึกไว้ว่า ความเชื่อในอำนาจลี้ลับภายใต้ผลประโยชน์ส่วนตนจนขาดการไตร่ตรอง ซึ่งนำไปสู่การสิ้นสุดอิสรภาพและความตาย...มีประเด็นที่น่าคิดคือ...ความมีเสน่ห์ของประวัติศาสตร์ท้องถิ่นประกอบด้วยความลึกลับซับซ้อน ชวนติดตามเพื่อก่อให้เกิดความฉงนฉงายในตอนท้ายเรื่อง...ขอบคุณเอื้อยฯที่นำเรื่องดี ๆ มาเผยแพร่ในการร่วมสร้างสุขและปัญญาสู่สังคมไทยที่กำลังคว้าหารากเหง้าความเป็นมาของตนเช่นขณะนี้

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< ตุลาคม 2008 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  



[ Add to my favorite ] [ X ]