• ไพวรินทร์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : paiwarin@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-07-31
  • จำนวนเรื่อง : 346
  • จำนวนผู้ชม : 347479
  • ส่ง msg :
  • โหวต 345 คน
ทางหนังสือ ต้นกล้า ม้าก้านกล้วย
คิดไม่ถึง จะคิดถึง ถึงเพียงนี้ คิดไม่ถึง ใจจะมี ที่คิดถึง เพียงแค่คิด ไม่คิดว่า จะตราตรึง คิดที่นี่ อีกที่หนึ่ง คิดถึงกัน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/paiwarinkhaongam
วันอังคาร ที่ 10 มีนาคม 2552
Posted by ไพวรินทร์ , ผู้อ่าน : 1515 , 10:21:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ทำไมถึงต้อง 

“ไม่ใช่กวีนิพนธ์จากชายป่าอารยธรรม”

(คำนำในการพิมพ์ครั้งที่ ๓)

 

พุทธศักราช ๒๕๓๐  ผู้เขียนอายุ ๒๖ ปี  ก่อนหน้านั้น ปี ๒๕๒๘  พิบูลศักดิ์  ละครพล  แห่งสำนักพิมพ์สู่ฝัน  จัดพิมพ์ “ลำนำวเนจร” ให้เป็นหนังสือเล่มแรก  ถัดมา ปี ๒๕๒๙  อาทร  เตชะธาดา  แห่งสำนักพิมพ์เทียนวรรณ  จัดพิมพ์ “คำใดจะเอ่ยได้ดั่งใจ”  ให้เป็นหนังสือเล่มที่สอง  ผลงานทั้งสองชุด  มีทั้งงานในปีนั้นๆ  และเก็บตกจากสมัยบวชเรียน 

 

ผู้เขียนบวชเรียนระหว่างปี ๒๕๑๘ – ๒๕๒๕  ที่สุรินทร์และอยุธยา  คาบเกี่ยวช่วงเหตุการณ์ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙  และการหนีเมืองเข้าป่าของคนหนุ่มสาวยุคนั้น  จากที่ไร้เดียงสาเรื่องการเมือง  ได้พบพระรุ่นพี่ชื่อ จตุรงค์  ศรีจงกล  ผู้หยิบยื่นหนังสือเชิงสังคมให้อ่าน  ทั้งเป็นแรงบันดาลใจให้เขียนบทกวีในแบบที่เรียกกันว่าเพื่อสาระชีวิต  แม้เมื่อชุมนุมวรรณศิลป์  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  จัดประกวดบทกวีรำลึกเดือนตุลาคม  ผู้เขียนก็เคยลองเขียนแบบงูๆ ปลาๆ  จนติดได้รับรางวัลกับเขาด้วย     

 

นอกจากร้อยกรอง  ผู้เขียนรักร้อยแก้ว  หรือจะว่าไปแล้ว  เหนือทั้งสองรูปแบบนั้น  ผู้เขียนรักศิลปะการประพันธ์  ขณะเดียวกัน  ก็ชอบที่จะได้ยินได้ฟังเรื่องราวชีวิต  อาจกล่าวได้ในความสัมพันธ์ที่เป็นจริง  ชีวิตเป็นแรงบันดาลใจให้รักการประพันธ์  การประพันธ์เป็นแรงบันดาลใจให้รักชีวิต 

 

ระหว่างครุ่นคิดแสวงหาแบบคนหนุ่มนั้น  ผู้เขียนค้นพบ  ทั้งร้อยกรองร้อยแก้ว  ล้วนเต็มไปด้วยเสน่หาน่าค้นหา  นั่นเองคือที่มาของ “ไม่ใช่กวีนิพนธ์จากป่าอารยธรรม”  ผลงานร้อยแก้วเล่มแรก  เป็นความเรียงขยายคำจากถ้อยประกาศต่างๆ ตามที่สาธารณะ  ย่อยถ้อยคำแข็งๆ นั้นให้อ่อนไหวด้วยอารมณ์กวี  ผู้เขียนหลั่งไหลมันออกมาตามความรู้สึกนึกคิดและภูมิรู้เท่าทีมีตอนนั้น  ณ บ้านพักครูหลังหนึ่งในเมืองพิษณุโลกของ สุพรรณ  พรหมเสน  จะเห็นว่าในส่วนคำอุทิศ  ผู้เขียนบันทึกไว้ว่า  “ขอระลึกถึง  พี่สุพรรณ, พี่รังสรรค์, พี่อั๋ง, ดอกบัว, ดอกมะลิ, นก  และเพื่อนแห่งแม่น้ำน่าน”

 

ในความดูแลของใครต่อใคร  นั่นคือความเป็นจริงของสัมพันธภาพมนุษย์ที่ดำเนินไปด้วยการเพาะปลูกและถักทอ  แม้วันนี้  ต่างคนจะต่างกระจัดกระจายกันอยู่ในพื้นที่และเวลาของตน  แต่ความระลึกถึงของผู้เขียนก็ยังคงทำงานของมัน 

 

เพื่อนหนึ่งในนั้นคือ  นก – สมบัติ  จิตสกุลชัยเดช  แห่งสำนักพิมพ์พ่อแม่  ผู้ก่อตั้งสำนักพิมพ์ใหม่  ทั้งหาญจัดพิมพ์หนังสือเล่มที่สามให้ผู้เขียนในชื่อ “ไม่ใช่กวีนิพนธ์จากป่าอารยธรรม”  อย่างที่ไม่รู้เลยว่าจะขายได้แค่ไหนอย่างไร  นกเป็นคนหาดใหญ่  เรียนศิลปะที่พิษณุโลก  ตอนเรียนจบไปอยู่กรุงเทพฯ แถวจรัญสนิทวงศ์  เราเริ่มรู้จักมักคุ้นกันฉันเพื่อน  ผู้เขียนยังได้ไปอาศัยบ้านเขาอยู่  กระทั่งเคยช่วยอุ้ม  ช่วยหยอกเล่น  ช่วยดูแล  ลูกสาวสองคนของเขา  ที่ถือกำเนิดจากคุณแม่นักแปล  ภัควดี  วีระภาสพงษ์     

 

ร้อยกรองชุด “คำใดจะเอ่ยได้ดั่งใจ”  ผู้เขียนได้ตั้งคำถามถึงการสื่อสารของหัวใจแท้ผ่านภาษาอันเป็นสิ่งสมมติ  มันอาจเป็นห้วงแห่งความขี้สงสัยใคร่รู้ก็ได้  นอกจากสงสัยกับร้อยกรอง  พอถึงร้อยแก้วจึงยังสงสัยอยู่อีก  เดิมตั้งชื่อ “ไม่มีกวีนิพนธ์จากชายป่าอารยธรรม”  แบบ  “ไม่มีคำตอบจากทุ่งไหหิน” ของ สยุมภู  ทศพล  แต่ถกเถียงตัวเองอยู่ระดับหนึ่ง  ที่สุดตัวเองก็อนุมัติตัวเองให้ใช้ชื่อ “ไม่ใช่กวีนิพนธ์จากชายป่าอารยธรรม”

 

ย้อนกลับไปดูช่วงเวลานั้นอีกครั้ง  ในหนังสือระบุไว้ว่า “ที่พักของถ้อยคำ  ๒๕๒๗ – ๒๕๓๐”  จะเห็นว่าการรวมเล่มในปี ๒๕๓๐  มีที่มาจากการสั่งสมแสวงหาก่อนหน้านั้น  ซึ่งซ้อนทับกับช่วงที่ผู้เขียนนำเสนอผลงานร้อยกรองสองเล่มแรก  ดังนั้น  ขณะที่หนังสือเล่มนี้มีอายุการตีพิมพ์ ๒๐ ปี  ทว่า  อารมณ์ความคิดและถ้อยคำในเล่มมีอายุมากกว่านั้น 

 

ช่วงนั้น  ผู้เขียนรู้จักความคิดดิบๆ เถื่อนๆ แบบ วสันต์  สิทธิเขตต์  สัมผัสความครุ่นคิดลึกซึ้งอ่อนโยนแบบ พจนา  จันทรสันติ  สองขั้วของศิลปินร่วมสมัยที่ผู้เขียนผ่านพบผูกพัน  กล่อมเกลาส่งทางผู้เขียนให้เลือกเดินแบบตัวเอง  อย่างไรก็ตาม  ปฏิเสธไม่ได้  “ไม่ใช่กวีนิพนธ์จากชายป่าอารยธรรม” เล่มนี้  มีภาพพจน์แบบพจนาอยู่ไม่น้อย  ขณะเดียวกัน  ทั้งภาพปกและภาพประกอบหนังสือ  ยังได้ใช้จิตรกรรมแบบวสันต์

 

ยี่สิบปีผ่านไป  หนังสือเล่มนี้จัดพิมพ์ครั้งที่สามโดย เจน  สงสมพันธุ์  แห่งสำนักพิมพ์นาคร  ก่อนหน้านี้เมื่อปี ๒๕๓๘  ได้รับการจัดพิมพ์ครั้งที่สองโดย จตุพล  บุญพรัด  แห่งแพรวสำนักพิมพ์  การพิมพ์ซ้ำแต่ละครั้งมีเหตุปัจจัยของมันเอง  ครั้งแรกกลายเป็นหนังสือหายาก  ครั้งที่สองไม่มีจำหน่ายแล้ว  ครั้งที่สามนี้  สืบเนื่องจากความคิดฝันของ กนกพงศ์  สงสมพันธุ์  มิตรผู้ล่วงลับ  ตอนก่อนเขาจะเสียชีวิตนั้น  เขาขออนุญาตพี่ชายจัดพิมพ์ซ้ำผลงานยุคแรกของผู้เขียนคือ “คำใดจะเอ่ยได้ดั่งใจ”  และ “ฤดีกาล”   รู้ทั้งรู้ว่าขายยาก!  แต่เขาก็ยังอยากทำ!  เขาบอกว่าเขารักจะทำ!  กระทั่งเมื่อกนกพงศ์ผู้น้องจากไป  เจนผู้พี่ยังคงแบกภาระความคิดฝันของผู้น้องไว้อย่างน่านับถือ 

 

การพิมพ์ซ้ำครั้งนี้  ผู้เขียนถามผู้พิมพ์ว่าควรเขียนคำนำใหม่ไหม?  ผู้พิมพ์บอกควร!  เพื่อจะให้ชายวัยกลายคนย้อนมองชายหนุ่มคนนั้นเมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้ว  ผู้เขียนอิดเอื้อน  เขียนไม่ออกอยู่พักหนึ่ง  ที่สุดเมื่อเขาบอกควร!  ก็ควรจะควร! มิควรจะเสียเวลาเถียงว่าควรมิควรอีก!  จึงหาที่ว่างนั่งลงเขียนเล่าตำนานเล็กๆ ของตัวเองอันเกี่ยวเนื่องด้วยหนังสือเล่มนี้  เพียงเพื่อจะบอก  การประพันธ์คือกระบวนการศึกษาชีวิตอย่างหนึ่ง  ทั้งหลายทั้งปวงมีที่มาที่ไปของมัน  ทั้งหลายทั้งปวงวันนั้น  คือส่วนหนึ่งของทั้งหลายทั้งปวงวันนี้  และทั้งหลายหลายทั้งปวงวันนี้  คือส่วนหนึ่งของทั้งหลายทั้งปวงวันนั้น    

 

ระหว่างปี ๒๕๒๗ – ๒๕๓๐ นั้น  แม้คนหนุ่มสาวที่เคยเข้าป่าจะทยอยคืนเมืองแล้ว  แต่กระแสการปฏิวัติเปลี่ยนแปลงสังคมยังคงคุกรุ่น  กวีและนักเขียนจำนวนไม่น้อยยังคงมีกลิ่นอายผลงานแบบเพื่อชีวิต  ผู้เขียนเองก็เช่นกัน  อย่างไรก็เถอะ  ระหว่างการสู้รบทางจิตใจนั้น  ผู้เขียนพบว่าตัวเองได้เขียนไว้บนบรรทัดเกือบสุดท้ายของบทสุดท้าย  ใน “ไม่ใช่กวีนิพนธ์จากชายป่าอารยธรรม”   ดังนี้ 

 

“เมื่อพบความจริงอันขมขื่น  เธอบอกว่าเราจะต้องปฏิวัติและเริ่มต้นใหม่ – ตกลง  เราจะกลับไปเริ่มต้นที่ตัวเองอีกครั้ง”

 

ถ้าหากจะมีผู้ถาม  ยุคนี้จะพิมพ์ให้ใครอ่านอีกละหรือ?  ผู้เขียนอาจเล่นลิ้นตอบ  พิมพ์ให้สายลมแห่งกาลเวลาอ่านก็ได้กระมัง!  หรือถ้าหากจะมีใครถาม  อ่านงานเก่าของตัวเองแล้วรู้สึกอยากอ้วกบ้างไหม?  ผู้เขียนอาจเล่นลิ้นตอบอีก  ไพวรินทร์  ขาวงาม  ตอนหนุ่ม  มันเขียนอะไรอย่างนี้ได้อย่างไร?...มีอะไรสิงใจให้มันเขียนหรือเปล่า?...ไพวรินทร์  ขาวงาม  ตอนแก่  มันยังเขียนสู้ไม่ได้เลย!  ไพวรินทร์  ขาวงาม  ตอนนี้ที่ฉลาดโลกกว่าตอนนั้น  มันกลับไปเขียนแบบนี้ใหม่ไม่ได้แน่ๆ! 

 

ขอคาวะวัยหนุ่มครับ!

 

 

ขอความสุขจงยิ้มแด่ท่าน

ไพวรินทร์  ขาวงาม

๓ ตุลาคม ๒๕๕๐

บ้านไผ่  ขอนแก่น                 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ม่อย วันที่ : 15/03/2009 เวลา : 08.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/moy
    ปีหนึ่งได้อ่านหนังสือดีๆสัก ๓ เล่ม   กวีสักบท  ดูแลความคิดจะทำทุกวัน   

จะวัยหนุ่ม หรือย่างสู่วัยชรา ไพวรินทร์ก็ลุ่มลึก แหลมคม และเรียบง่ายเสมอ ขอเป็นเพื่อนบ้านนะ ม่อย

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
zeit วันที่ : 11/03/2009 เวลา : 06.40 น.

สวัสดีครับ ดีใจนะครับที่เปิดตัวเอง ไม่ปิดบังเหมือนนักเขียนบางคน ผ่านมรสุมชีวิต จนมาถึงจุดนี้ได้ มันไม่ง่ายเลย จิตใจมั่นคงจริงๆ ขอคารวะสามจอก จากใจจริง..ยรม

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
หนุมานชาญสมร วันที่ : 11/03/2009 เวลา : 01.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wintawan
บนเส้นทางการเดินทาง มีเรื่องให้ค้นห มีความงามให้จดจำ มีมิตรภาพที่ล่องลอยอยู่รายทาง

วันก่อนไปนั่งร้านอาแป๊ะริมคลองชักพระ วัดช่างเหล็ก ได้พูกดคุยถึงยุคสู่ฝันและเรื่องราวเก่าๆกันครับ แวะชมภาพร้านอาแป๊ะได้ครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
พู่กัน วันที่ : 10/03/2009 เวลา : 22.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konkue

ด้วยรักเคารพเสมอมาครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 10/03/2009 เวลา : 21.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

ซื้อตั้งแต่พิมพ์ครั้งแรกแหละค่ะ พี่

พิมพ์ครั้งที่สาม นับว่าน่ายินดีอย่างยิ่ง

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
เสือยอด วันที่ : 10/03/2009 เวลา : 19.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/weerasud

อินเตอร์อยู่แล้ว จับบทกวีอยู่หมัดทุกถ้อยคำ จึงเชื่อมือตลอดมา ง่าย งาม แจ่มแจ้ง

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ไพวรินทร์ วันที่ : 10/03/2009 เวลา : 12.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paiwarinkhaongam
มือเปื้อนดิน  จะปั้นดิน  เป็นดวงดาว  ใจเหน็บหนาว  จะเคี่ยวหนาว  เป็นเปลวไฟ

ครับ
นำมาลงไว้
เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้ต้องการค้นข้อมูล
หลายครั้งที่มีการใช้ข้อมูลเก่าๆ จากเว็บไซต์ต่างๆ
ที่ยังไม่ได้ผ่านการปรับปรุงตามวันเวลา
ต่อไปนี้ ที่นี่จะมีการปรับให้ใหม่ ๆ เสมอ
ตามวันเวลาอันสมควร
...
ขอบคุณสำหรับมิตรภาพ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ว.แหวนลงยา วันที่ : 10/03/2009 เวลา : 11.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wachira89

วัยหนุ่ม รุ่มร้อน ไร้มารยา
วัยชรา สุขุม นุ่มลึก...นึกคิดหลาย เลยเขียนไม่ออก เด้อ!

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มีนาคม 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        



[ Add to my favorite ] [ X ]