• ไพวรินทร์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : paiwarin@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-07-31
  • จำนวนเรื่อง : 346
  • จำนวนผู้ชม : 347614
  • ส่ง msg :
  • โหวต 345 คน
ทางหนังสือ ต้นกล้า ม้าก้านกล้วย
คิดไม่ถึง จะคิดถึง ถึงเพียงนี้ คิดไม่ถึง ใจจะมี ที่คิดถึง เพียงแค่คิด ไม่คิดว่า จะตราตรึง คิดที่นี่ อีกที่หนึ่ง คิดถึงกัน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/paiwarinkhaongam
วันพฤหัสบดี ที่ 12 มีนาคม 2552
Posted by ไพวรินทร์ , ผู้อ่าน : 2193 , 11:25:09 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ลำนำวเนจร

ไพวรินทร์ ขาวงาม

กับความคิดและบทกวีในวัยหนุ่ม

 

 

ย้อนหลังไปเมื่อ 22 ปีที่แล้ว พ.ศ.2528 หนังสือบทกวีเล็กๆเล่มหนึ่งได้รับการตีพิมพ์ ซึ่งต่อมา คนเขียนบทกวีเล่มนั้นกลายเป็นหนึ่งในกวีซีไรต์  และได้รับการยอมรับว่าเป็นกวีที่มีผลงานควรค่าแก่การยกย่อง

 

ในที่นี้ ผมไม่ขอเขียนถึงเขาในฐานะที่เป็นกวีซีไรต์ แต่ขอเขียนถึงในฐานะที่เป็นคนหนุ่มคนหนึ่งที่ผมได้รู้จัก ในช่วงวัยที่ผมและเขากำลังอยู่ในวันเวลาที่พลังของชีวิตอัดแน่น  ความคิดโลดแล่น ความฝันงดงาม  จินตนาการล้นเหลือ และชีวิตไม่เคยหยุดนิ่ง

 

ไพวรินทร์ ขาวงาม กับบทกวีของเขา  จากหนังสือเล่มเล็กๆที่ชื่อว่า “ลำนำวเนจร”  ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 2528 นับถึง พ.ศ. 2550 ก็ 22 ปีมาแล้ว

 

ลำนำวเนจร เป็นงานยุคแรกของ ไพวรินทร์ ขาวงาม  ในวันวัยที่ชีวิตกำลังโลดแล่นในโลกความเป็นจริง  บทกวีของเขาเต็มไปด้วยพลังความคิดฝัน มีคำถาม  ต้องการคำตอบ เช่นเดียวกับคนหนุ่มสาวทั่วไป และกำลังแสวงหาคำตอบให้แก่ชีวิต  พยายามที่จะทำความเข้าใจโลกและชีวิต 

 

ในวันเวลานั้น ผมผู้ซึ่งอยู่ในช่วงวัยใกล้เคียงกัน  ก็กำลังทำในสิ่งเดียวกับที่ไพวรินทร์ ขาวงาม ทำอยู่  ต่างแต่ว่า ผมอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย ส่วนเขานั้นอยู่ภายนอก  ซึ่งต้องยอมรับว่า สิ่งที่เขาพบเจอในขณะนั้น เป็นของจริง เป็นชีวิตจริงมากกว่าผม

 

บทกวีของเขาออกมาจากชีวิต จึงมีชีวิตชีวา ผมท่องจำได้หลายบท ด้วยความชอบในถ้อยคำสำนวน  ความงดงามของท่วงทำนองกวี และความลึกซึ้งในความหมายที่ “อ่าน” ได้จากบทกวี  ซึ่งตรงกับใจของผมมาก จนต้องบอกกับตัวเองว่า ช่างเขียนได้ใจเราเหลือเกิน

 

นี่ย่อมไม่ใช่การกล่าวเกินเลย เพราะคนหนึ่งๆย่อมนึกคิดเช่นนั้นต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้ หากชอบใจในสิ่งนั้น เช่นเดียวกับที่ผมชอบใจในบทกวีของไพวรินทร์ ขาวงาม และคนอื่นๆ ที่เขียนได้ตรงตามที่รู้สึก 

 

ผมรู้จักกับไพวรินทร์ ขาวงาม เมื่อใดก็จำไม่ได้ ด้วยการแนะนำของใครก็สุดจะนึกออก แต่ผมคุ้นเคยใกล้ชิด ก็เมื่อเขาทำงานกับพี่อาทร เตชะธาดา หากจำไม่ผิดเป็นช่วงที่พี่อาทรทำนิตยสาร “ปาจารยสาร”  สำนักงานอยู่ที่ฝั่งธนบุรี ไม่ใช่ที่พรานนก ซึ่งในช่วงเวลานั้น “ปาจารยสาร” ยังเป็นหนังสือที่ผู้ใฝ่ศึกษาหาความรู้ นักกิจกรรมทั้งในและนอกมหาวิทยาลัยได้อาศัยเป็นแหล่งเพิ่มพูนสติปัญญาสำหรับผู้น้อย และเป้นเวทีเสนอความคิดและประสบการณ์สู่สาธารณชนสำหรับผู้ใหญ่

 

สำหรับผมที่เป็นเด็กในมหาวิทยาลัย รวมถึงช่วงที่ก้าวพ้นมหาวิทยาลัยมาหมาดๆ ก็ได้อาศัยความเมตตาจาก “พี่อาทร” ได้จุนเจือช่วยเหลือด้วยการให้งานทำ ซึ่งไม่เพียงแต่จะได้เงินซื้อข้าวกินเท่านั้น หากแต่สำคัญก็คือ ได้ปัญญาจากการงานนั้นอย่างที่เกินจะประเมินค่าได้ ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ

 

ผมที่หัดเขียนบทกวี ยังเคยเอาบทกวีเป็นปึกให้ไพวรินทร์ ช่วยอ่าน  “พี่ไพ” ของพวกเราเหล่าน้องๆก็ช่วยอ่านให้จนจบ  ส่งกลับคืนพร้อมกับเขียนความเห็นสั้นๆไว้ให้อ่าน  ในช่วงเวลาดังกล่าวนั้น คนรุ่นผมน่าจะโชคดีที่มีงานชุมนุมวรรกรรม อภิปรายเรื่องการขีดเขียนชุกชุมทั้งในและนอกมหาวิทยาลัย  บรรดานักเขียนทั้งรุ่นเล็กใหญ่ได้พบปะสังสันท์กันบ่อย ผู้น้อยฟังข้อคิด ความเห็น คำแนะนำของผู้ใหญ่  นับเป็นประโยชน์ยิ่ง

 

ดังนี้ ผมได้พบกับไพวรินทร์ตามงานชุมนุมวรรณกรรมดังกล่าว  พูดคุยเรื่องการขีดเขียน วิจารณ์งานกัน  ผมนั้นเป็นฝ่ายฟังมากกว่าพูด

 

ผมจำได้ว่า ผมเคยท่องบทกวีให้ “พี่ไพ” ฟัง เป็นบทกวีของ ไพวรินทร์ ขาวงาม ที่ผมชอบที่สุด ผมบอกว่า นี่เป็นบทกวีที่เขียนได้ดั่งใจนึก อธิบายโลกทัศน์วัยหนุ่มของผมได้กินใจที่สุด จนถึงทุกวันนี้ ผมก็ยังจำบทกวีบทนี้ได้

 

“จะอิ่มในความอด

จะใสสดในความโซ

ต่ำต้อยจะเติบโต

จะเจือเจิมจะเติมใจ

แสนมืดมาปิดกั้น

แต่แสนฝันจะจุดไฟ

เปล่าเปลี่ยวจะเทียวไป

ทุกรอยย่ำจะย้ำยิน

เป็นนกจะกำหนด

กล้าขบถในการบิน

เป็นดินจะคงดิน

ผนึกแนบธุลีนาน

เป็นฝุ่นจะชุมฟ้า

จะชุ่มท่าจะอิ่มธาร

เป็นใบจะเบิกบาน

ด้วยมวลดอกอันดื่นแดน

ล้วนทางอันเป็นทุกข์

และล้วนสุขอันไร้แก่น

เมื่อยขาและล้าแขน

พิสูจน์ใจให้เป็นจริง”

 

นี่เป็นบทกวีที่แสดงพลังของวัยหนุ่มได้ดีแท้ แม้กลับมาอ่านในวัยที่ก้าวใกล้ความชรา ก็ยังคงรู้สึกได้ถึงสิ่งที่มีในชีวิต นั่นคือพลังของวัยหนุ่มที่ผ่านมาของเรา

 

“แสนมืดมาปิดกั้น แต่แสนฝันจะจุดไฟ เปล่าเปลี่ยวจะเทียวไป ทุกรอยย่ำจะย้ำยิน เป็นนกจะกำหนดกล้าขบถในการบิน…”  นี่คือพลังของวัยหนุ่ม ที่ไม่ยอมจำนน  หากมีวัยหนุ่มเช่นนี้ ชีวิตย่อมไม่จืดชืด  มีความมุ่งมั่น  มีความฝัน มีเป้าหมาย  อ่านแล้วให้ความรู้สึกฮึกเหิมดีแท้

 

ลำนำวเนจร เป็นหนังสืออีกเล่มหนึ่งที่ผมหยิบมาอ่านได้ไม่เกี่ยงงอน  เล่มที่นำมาให้ดูนี้เป็นฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2 ปี 2534 โดยสำนักพิมพ์สู่ฝัน เจ้าของคือ “พี่ปอน” พิบูลศักดิ์ ละครพล ซึ่งมีคนให้ฉายาว่า “เจ้าชายโรแมนติก” แต่ผมกลับคิดว่าเป็นนักฝันที่ยิ่งใหญ่คนหนึ่ง

ในฉบับที่ตีพิมพ์ครั้งที่ 2 นี้ มีบทกวีที่แปลเป็นภาษาอังกฤษ ตีพิมพ์ในวารสารเต็งการา อันเป็นวาสารด้านอักษรศาสตร์แห่งเอเชียรวมอยู่ด้วย  และในปกหลังยังมีคำประกาศเกียรติคุณรางวัล Book&Beer  โดย ดร.นพพร สุวรรณพานิช อยู่ด้วย ซึ่ง ไพวรินทร์ ขาวงามได้รับรางวัลนี้ในปี 2532  สำหรับคนหนุ่มแล้วการได้รับการยอมรับจากบุคคลอื่นและจากสังคมเช่นนี้นับเป็นสิ่งน่าชื่นชมยินดี

 

แล้วไพวรินทร์ ขาวงาม มีความคิดเห็นต่อตัวเองเช่นไร? ในข้อนี้เขาได้ให้คำตอบไว้ในคำนำการพิมพ์ครั้งแรกว่า “...ถึงแม้ข้าพเจ้าจะเป็นฝุ่น เป็นกรวด เป็นทราย แทรกอยู่ในสวนอักษรอันไพศาลและอลังการ ข้าพเจ้าก็มีความสุขในการได้ทำหน้าที่ของฝุ่น กรวด และทรายนั้นอย่างเต็มใจ...” นี่คือถ้อยคำของเขาที่พูดถึงตัวเองเมื่อ ปี 2528

 

เมื่อถึงวันนี้ ปี 2550 ผมและใครหลายคนย่อมเชื่อว่า เขามิใช่ฝุ่นกรวดทรายในสวนอักษร แต่เขาได้กลายเป็นสวนอักษรที่มีแต่บทกวีหลากหลายงดงามอยู่เต็มไปหมดแล้ว.

โดย โกศล





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
เขยาลี วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 08.49 น.

เฝ้าติดตาม..

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
กลองไท วันที่ : 16/03/2009 เวลา : 03.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kraitong
ไทนาหว้า


ความคิดเห็นที่ 14 (0)
แทนคุณแทนไท วันที่ : 14/03/2009 เวลา : 13.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tankuntantai
...มีใครดีกว่าไม่มีใคร...ไม่มีใจมามีใจยังไหวถี่...แปลกหน้าแย้มยิ้มยังยินดี...ประสาไรกับนี่คนมีใจ...

มีเกือบทุกเล่ม

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
สุขุมพจน์_คำสุขุม วันที่ : 14/03/2009 เวลา : 06.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sukhumpoj

อ่านไปอ่านมาก็เลยรู้ว่า จริงๆแล้วเราไม่ได้แก่เลย แต่พ.ศงต่างหากที่มันเปลี่ยนเอาเปลี่ยนเอา...กลับบ้านทีไรแม่ยังบอกว่าเราไม่รู้จักโตอยู่เลย ๕๕๕๕

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
zeit วันที่ : 13/03/2009 เวลา : 22.57 น.

คำถามในคำถาม
ฉันเป็นเด็กบ้านนอก จากท้องไร่ท้องนา
มีเพื่อนมากมาย
ทั้งรวงข้าวสีเขียว
แมงปอล้อลม
ดอกโสนเหลืองอ่อน
วัวควายตามลานที่เคยวิ่งเล่น
กุ้งหอยปูปลา..ลำน้ำในคลองคู..ปลากัดสีสวย
นอนเล่นตามกระซังข้าว กองฟางกลิ่นอบอวน
แหงนมองท้องฟ้า ชมหมู่เมฆขาว เหยี่ยวเหินเล่นลมสุดลูกตา
ละอองสายสีขาว พาดยาว ขีดเส้นเเบ่งสีคลามเข้มของแผ่นฟ้า ด้วยเครื่องบินลำเล็กๆไกลเเสนไกล
ณ.วันนี้ ฉันนั่งชิดหน้าต่าง เครื่องบินลำยาว เสียงเครื่องยนต์คำรามกระหึ่ม
มันกำลังพาฉันเหินฟ้า
เหมือนเหยี่ยวที่ฉันเคยมองดูด้วยความอิจฉา..
ฉันลาจากเพื่อนที่เคยคุ้นเคย
สายลม เเสงเเดด สายน้ำ..
ดอกหญ้า ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยสัมผัส
โลกข้างหน้าจะเป็นเเบบไหนหนอ
กลัว..ห่อเหี่ยว เเต่ฮึกเหิม ใจหาย แต่ซ่อนสิ่งที่หวัง
วิถีของการเดินทาง มีเจ็บปวด มีท้อ มีน้ำตา
ที่สุดเเล้วยังมีความสมหวัง เสียงหัวเราะ ยังมีเพื่อนอีกมากมาย ในสองข้างทาง
๒๐ปีผ่านไป ฉันกลับมาอีกครั้ง กลับมาเยี่ยมเยียนที่ๆเคยอยู่ ทุกอย่างเปลี่ยนไป
ไม่มีหลายๆสิ่งที่เคยมี หลายๆสิ่งเกิดขึ้นอย่างเเปลกตา
สิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่ คือมิตรภาพของเพื่อน ที่ครั้งหนึ่ง ต่างเเสวงหาในวิถีของตัว ในวัยอันคลุกรุ่นด้วยคำถามมากมาย
ฉันกลับมาเเล้ว กลับมาพร้อมกับคำถาม ที่อยากได้คำตอบ จากมิตรภาพ
"เราจะมีเวลาร่ำสุรา ระลึก ถึงวิถี ที่ผ่านล่วงเลยไปมั้ย..เเล้วฉันจะเก็บดอกไม้มาฝาก"

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
zeit วันที่ : 13/03/2009 เวลา : 22.57 น.

คำถามในคำถาม
ฉันเป็นเด็กบ้านนอก จากท้องไร่ท้องนา
มีเพื่อนมากมาย
ทั้งรวงข้าวสีเขียว
แมงปอล้อลม
ดอกโสนเหลืองอ่อน
วัวควายตามลานที่เคยวิ่งเล่น
กุ้งหอยปูปลา..ลำน้ำในคลองคู..ปลากัดสีสวย
นอนเล่นตามกระซังข้าว กองฟางกลิ่นอบอวน
แหงนมองท้องฟ้า ชมหมู่เมฆขาว เหยี่ยวเหินเล่นลมสุดลูกตา
ละอองสายสีขาว พาดยาว ขีดเส้นเเบ่งสีคลามเข้มของแผ่นฟ้า ด้วยเครื่องบินลำเล็กๆไกลเเสนไกล
ณ.วันนี้ ฉันนั่งชิดหน้าต่าง เครื่องบินลำยาว เสียงเครื่องยนต์คำรามกระหึ่ม
มันกำลังพาฉันเหินฟ้า
เหมือนเหยี่ยวที่ฉันเคยมองดูด้วยความอิจฉา..
ฉันลาจากเพื่อนที่เคยคุ้นเคย
สายลม เเสงเเดด สายน้ำ..
ดอกหญ้า ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยสัมผัส
โลกข้างหน้าจะเป็นเเบบไหนหนอ
กลัว..ห่อเหี่ยว เเต่ฮึกเหิม ใจหาย แต่ซ่อนสิ่งที่หวัง
วิถีของการเดินทาง มีเจ็บปวด มีท้อ มีน้ำตา
ที่สุดเเล้วยังมีความสมหวัง เสียงหัวเราะ ยังมีเพื่อนอีกมากมาย ในสองข้างทาง
๒๐ปีผ่านไป ฉันกลับมาอีกครั้ง กลับมาเยี่ยมเยียนที่ๆเคยอยู่ ทุกอย่างเปลี่ยนไป
ไม่มีหลายๆสิ่งที่เคยมี หลายๆสิ่งเกิดขึ้นอย่างเเปลกตา
สิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่ คือมิตรภาพของเพื่อน ที่ครั้งหนึ่ง ต่างเเสวงหาในวิถีของตัว ในวัยอันคลุกรุ่นด้วยคำถามมากมาย
ฉันกลับมาเเล้ว กลับมาพร้อมกับคำถาม ที่อยากได้คำตอบ จากมิตรภาพ
"เราจะมีเวลาร่ำสุรา ระลึก ถึงวิถี ที่ผ่านล่วงเลยไปมั้ย..เเล้วฉันจะเก็บดอกไม้มาฝาก"

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
อณูทิพย์ธารทอง วันที่ : 13/03/2009 เวลา : 10.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Anutip

ลำนำวเนจร คำใดจะเอ่ยได้ดั่งใจ และทุกเล่มของพี่ไพ เป็นแรงบันดาลใจมากมาย ในการเขียนบทกวี ลีลาสุขุม นุ่มลึก อาจเป็นเพราะผ่านการพาสเจอร์ไรในหลักธรรมมานาน ก็อาจเป็นได้ จึงทำให้ทุกถ้อยบทกวีของพี่ไพ อ่านแล้วไม่รู้หน่ายครับ..

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ยโสธรโพนทัน วันที่ : 12/03/2009 เวลา : 20.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sanya

ไปเติมพลัง
กับ คนหนุ่ม


"หัวใจไม่ให้แก่"

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ยโสธรโพนทัน วันที่ : 12/03/2009 เวลา : 20.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sanya

พี่ไพครับ
ต้นเดือนหน้า คงได้เจอกัน
ผมจะหิ้วสุราไปฝาก
จะชวน พี่สุขุม ยาว กะโต๋ไปด้วย

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
วรรณ วันที่ : 12/03/2009 เวลา : 16.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wunwarinya07
"ความดีที่ตะกั่ว ร่ำรวยที่รื่นรมย์"

หนังสือเล่มหนึ่ง
เติมฝันร้อยพัน
กวีผู้หนึ่ง
สร้างสานกวีอีกนับอนันต์

ครับท่านไพวรินทร์


ความคิดเห็นที่ 6 (0)
คมเย็น วันที่ : 12/03/2009 เวลา : 13.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/komyen

ท่านเกิดมาเพื่องานนี้

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
เพียงลมพัดผ่าน วันที่ : 12/03/2009 เวลา : 13.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/daija
navy

ยังไม่เก่าเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ซันญ่า วันที่ : 12/03/2009 เวลา : 11.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SonyaUAS
เส้นทางเดินที่...ยาวไกลในแผ่นดินอื่น  http://www.booking.com/hotel/th/comon-bungalow-haadchaophao.html_ www.comonbungalow.com www.OmoneyCenter.com/805941/G  

http://www.oknation.net/blog/sonyaUSA/2009/03/12/entry-1

มาอ่านพลังมนุษย์ ที่เป็นหนุ่มค่ะ

...................

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
เกรียงไกร-หัวบุญศาล วันที่ : 12/03/2009 เวลา : 11.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kriengkrai


สวัสดีครับคุณไพวรินทร์

วัยหนุ่มที่ผ่านเลยได้เผมมองมองแปลกใหม่ให้เราเห็นในวันนี้
ทั้งที่เราผ่านมันมาด้วยตัวเอง

งานเขียนของคุณไพวรินทร์ก็เป็นแรงใจให้ผมคิดที่จะเขียนบทกวีอีกครั้ง เมื่อวันวัยที่ยังวัยรุ่นอยู่ จากเรื่องม้าก้านกล้วยนั้นเอง

เพราะอ่านดูแล้ว เป็นบทกวีที่ใสซื่อจริงใจ
เข้าถึงง่าย
เล่นคำได้ดี

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ว.แหวนลงยา วันที่ : 12/03/2009 เวลา : 11.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wachira89

ฝุ่น กรวด และทราย ที่ยังทะเลอักษร ให้สุนทรีย์ ในทุกฤดูกาล......

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ไพวรินทร์ วันที่ : 12/03/2009 เวลา : 11.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paiwarinkhaongam
มือเปื้อนดิน  จะปั้นดิน  เป็นดวงดาว  ใจเหน็บหนาว  จะเคี่ยวหนาว  เป็นเปลวไฟ

สบายดีพี่น้อง...

บังเอิญเข้าไปเที่ยวในกูเกิ้ล
ทำอย่างกับว่าเข้าไปเที่ยวในสวน แน่ะ
ไปพบข้อเขียนของ "โกศล" ซ่อนอยู่ในดงดอกไม้
ไม่เคยได้อ่านมาก่อนเลย
เขาทั้งลงรูปและลงข้อความรำลึก
ผมลองดึงมาได้เพียงข้อความ
ซ้ำเส้นบรรทัดอาจเบียดกันบ้าง
หวังว่าคงอ่านได้ตามสมควร
...
ที่นำมาฝากตรงนี้
คงมิใช่การหลงตัวเองในคำชม
แต่มันทำให้ผู้เขียนได้มองไปในอดีต
หนังสือบทกวีเล่มหนึ่ง คนหนุ่มผู้หนึ่ง
โอ...วันวัย
โอ...วันเวลา
โอ...วัยหนุ่ม
ท่านผู้อ่าน อาจได้ใช้มุมมองนี้ของ "โกศล"
เยี่ยมยลเข้าไปในอดีตของหนังสืออีกหลายเล่ม
กระทั่งคนหนุ่ม คนสาว อีกหลายคน
...
ขอบคุณ "โกศล"
ขอบท่านคุณผู้อ่าน
ขอบคุณสำหรับมิตรภาพ
ขอบคุณสำหรับความระลึกถึง
ขอให้โชคดีในวันวัย
ครับผม.
..
ไพวรินทร์ ขาวงาม
๑๒ มีนาคม ๒๕๕๒
บ้านไผ่ ขอนแก่น

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มีนาคม 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        



[ Add to my favorite ] [ X ]