• ไพวรินทร์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : paiwarin@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-07-31
  • จำนวนเรื่อง : 346
  • จำนวนผู้ชม : 350719
  • ส่ง msg :
  • โหวต 345 คน
ทางหนังสือ ต้นกล้า ม้าก้านกล้วย
คิดไม่ถึง จะคิดถึง ถึงเพียงนี้ คิดไม่ถึง ใจจะมี ที่คิดถึง เพียงแค่คิด ไม่คิดว่า จะตราตรึง คิดที่นี่ อีกที่หนึ่ง คิดถึงกัน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/paiwarinkhaongam
วันจันทร์ ที่ 17 สิงหาคม 2552
Posted by ไพวรินทร์ , ผู้อ่าน : 1527 , 09:10:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

รสแท้  รสแม่ทำ (จบ)

 

รสแท้  รสแม่ทำ,  วันก่อน  กลับไปเยี่ยมบ้านเกิด  ของฝากที่แม่บอกน้องสาวจัดให้  ก็คือ  ข้าวหอมมะลิ  ผลผลิตของทางบ้าน  และปลาสด  ที่เพิ่งหาได้จากลำน้ำหลังหมู่บ้าน

                พี่ข้าว  น้องปลา  เป็นพี่เป็นน้องกันมาแต่ไหนแต่ไร  ข้าวจากท้องนา  ปลาจากท้องน้ำ  เดินทางไกลไปพร้อมกับคนจากท้องถิ่น  คนพลัดถิ่นนั้น  ถึงอย่างไรยังคงถวิลหาพี่ข้าวกับน้องปลา  เช่นเดียวกัน  พี่ข้าวกับน้องปลาเอง  ก็คงห่วงใยอาลัยอาวรณ์คนพลัดถิ่นอยู่ไม่น้อย

                การกลับบ้าน  ยังได้กลับไปสู่บรรยากาศของอดีต  วันนั้น  ทางบ้านเขาจัดให้ “กินข้าวป่า”  ยกเครื่องครัวนัวแซบเข้าไปในป่าติดลำน้ำ  พวกผู้ชายลงจับปลา “เยาะ”  (กิ่งไม้ใบหนาที่ตัดนำไปแช่ทิ้งไว้ในน้ำ  ให้ปลาเข้าอาศัย  ก่อนนำข่ายล้อมไว้  ยกกิ่งไม้ออก  แล้วช่วยกันจับปลา)  พวกผู้หญิงก่อไฟ  ปิ้งปลา  ลาบปลา  ต้มปลา  พวกเด็กๆ วิ่งเล่นกันเจี๊ยวจ๊าวในดงต้นหูลิงบ้าง  กระโดดโลดว่ายในลำน้ำจนตัวเขียวเหมือนพระอินทร์บ้าง   

                ทั้งสนุก  ทั้งอร่อย  พี่น้องที่พาไปบอกว่า  กินแบบนี้แหละอร่อยที่สุด  วิเศษและใช้จ่ายน้อยกว่าร้านอาหารตั้งเยอะ  เป็นวิธีการกินแบบ “รสชาติ  แกล้ม  บรรยากาศลูกทุ่ง” ที่หลายคนในยุคนี้มักโหยหา  เคยมีข้าราชการในเมือง (ที่อดีตอาจเคยเป็นเด็กบ้านนอก)  ไปเที่ยวเป็นหมู่คณะ  มีโอกาสเข้าป่ากินข้าวแบบที่ว่านี้  แล้วต่าง “ระลึกชาติได้” กันถ้วนหน้า

          ผมได้กินข้าวกลางป่ากับญาติพี่น้อง  เพื่อนบ้าน  โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับแม่...

                คำว่าแม่  ยังคงผูกพันกับอาหารการกิน  ผมมีเพื่อนหลายคนที่มีแม่เป็นคนทำกับข้าวอร่อย  ชนิดไปเยี่ยมทีไรติดใจทีนั้น  แม่ของเพื่อนนั้น  พอรู้เพื่อนของลูกมา  ก็รีบหาของกินดีๆ มาเข้าครัว  เหมือนกับเราเป็นลูกด้วยคนหนึ่ง               

                คำว่าแม่  ยังปรากฏตามชื่อร้านอาหาร  แม่นั้น  แม่นี้  (หรือ ป้านี้  ป้านั้น)  กระทั่งตามยี่ห้อน้ำพริกมักมีชื่อ  แม่นี้  แม่โน้น

                คำว่าแม่  ยังถักทอเยื่อใยอยู่ในหลายสัดส่วนของสังคม  ยังเชื่อมโยงถึงคำว่าเมีย  หรือแม่บ้าน  คำสอน “ดูวัวให้ดูหาง  ดูนางให้ดูแม่”  ดูจะเป็นที่กล่าวขานกันอยู่ไม่น้อย  (แม้ในยุคที่กามเทพติดจรวด  ผู้คนแทบไม่รู้หัวรู้หางกันแล้ว)

                ผมกับเพื่อนกลุ่มหนึ่ง  นอกจากชอบเที่ยววัดวาอาราม  ยังชอบเสาะหาอาหารการกินจากร้านรวงขึ้นชื่อ  บางร้านใช้ชื่อแม่นั้น  แม่นี้  บางร้านใช้ชื่อพ่อนี้  พ่อโน้น  บางร้านใช้ชื่อจ่านี้  จ่านั้น 

          เวลาพบร้านอร่อย  จะจดจำไว้บอกต่อกัน  หลายครั้งในหลายจังหวัด  เรามักพบร้านถูกปากถูกใจอยู่ใกล้สถานีรถไฟ  (ถือเป็นการกินรสชาติแกล้มบรรยากาศอีกแบบ)

                ร้านอาหารอร่อยนั้น  แม้ผ่านหลายครั้งห่างหลายปี  เรามักพบพ่อครัวคนเก่า  หรือแม่ครัวคนเดิม  เหมือนกับว่า – เขาและเธอยังยืนอยู่ตรงหน้าเครื่องครัวอย่างมั่นคงในภารกิจที่ได้รับจากสวรรค์  บางร้านพอเปลี่ยนพ่อครัวหรือแม่ครัว  รสชาติก็พลอยเปลี่ยนไปด้วย (อย่างน่าเสียดาย)

                อร่อยของผมกับเพื่อน  อาจเป็นมาตรฐานหนึ่ง (พวกนิยมรสจัด)  เราเคยเห็นบางร้านในเมืองหลวงที่คนแน่นทุกวัน  ชนิดหาที่จอดรถแทบไม่ได้  ความสงสัยทำให้อยากลอง  พอลองแล้วไม่คิดจะเข้าไปสงสัยอีก  รสชาติของเขาไม่ถูกปากเราเลย  แม้เป็นอาหารอีสาน  ก็เป็นรสชาติกลางๆ สำหรับคนทั่วไปในเมืองที่รสนิยมประมาณนั้น  พอเข้าใจและเห็นใจอยู่  หลายครอบครัวกินพริกไม่ได้  กินผักไม่เป็น  ร้านอาหารอีสานหลายร้านมีผักแค่  ถั่วฝักยาว  กะหล่ำ  โหระพา

                หลายปีก่อน  ในกรุงเทพฯ มีร้านอาหารอีสานหลายร้านที่ห้อยท้ายคำ “คลาสสิค” หรือ “อินเตอร์”  เพียงไม่นานกลับหายไป  ไม่รู้เพราะสาเหตุใด  แต่เท่าที่เคยลองสงสัยไปชิมดูแล้ว  ไม่ถูกปากเอาเสียเลย  จึงไม่มีการแวะไปสงสัยรอบสอง

                ขณะที่หลายร้าน  แม้เจอครั้งแรกโดยบังเอิญ  ยังติดใจให้ไปเยือนอีกครั้งแล้วครั้งเล่า  บางร้านนานนับหลายปี  แนะเพื่อนนำฝูงไปกินคนแล้วคนเล่า  จนเจ้าของร้านนับถือว่าเป็นผู้เรียกคนเข้าร้านได้ดีแท้ (เขามักให้เหล้าเป็นของขวัญวันเกิดหรือปีใหม่แก่ผม) โดยที่ไม่เคยได้ตั้งใจเลย  ผมไม่ใช่นักชิมอาหารทางโทรทัศน์หรืออะไร  ไม่คิดใช้ความเป็นนักเขียนไปหลอกกินของใคร  เป็นแค่คนชอบกินเอง  ชอบบอกเพื่อน  ชอบให้เพื่อนได้ดื่มกินของดีๆ อร่อยๆ  อะไรประมาณนี้

                รสแท้  รสแม่ทำ,  เหมือนง่ายคล้ายยากอยู่เหมือนกัน  แหละในยามที่เด็กๆ แม้แต่ในชนบท  เรียกร้องกินแต่น้ำหวานหรือขนมขบเคี้ยวต่างข้าว  รสอะไรที่มันแท้  มันดี  มันงาม  ก็ดูจะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเสียแล้ว – แม่เอ๋ย  แม่จ๋า!    

               

                    

๑๘    พฤษภาคม  ๒๕๔๙

จุดประกาย  กรุงเทพธุรกิจ





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ฟ้าจรดน้ำ วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 11.49 น.

กลับไปกินข้าวที่บ้านทุกวันเลย

อร่อยใด ไหนจะเท่า

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ว.แหวนลงยา วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 07.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wachira89

ดื่มด่ำ จิตวิญญาณแห่งบ้านเกิด

สุขใดไหนเล่า เทียบเท่า ได้กลับมาลิ้มชิมรสแท้ รสแม่ทำ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
พัฒนากรคนสวย วันที่ : 17/08/2009 เวลา : 10.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sunshineday15

วันแม่ก็กลับไปทานข้าวฝีมือแม่เหมือนกัน เห็นปลาย่างแล้วคิดถึงปลาดุกนาที่แม่ย่างให้ทานสมัยเป็นเด็กจัง

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ธรรมทัพบูรพา วันที่ : 17/08/2009 เวลา : 09.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thum
http://www.oknation.net/blog/sirachat  "งานกวี ที่รัก"

น่ากินจังเลยครับ
คิดถึง คิดถึง บ้านเฮามากๆ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
จักรวาล วันที่ : 17/08/2009 เวลา : 09.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawitkhaenkhan

แซบหลาย ฝีมือแม่

บ่เซื่อถามอีพ่อเด้อ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< สิงหาคม 2009 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          



[ Add to my favorite ] [ X ]