• มะอึก
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-04-05
  • จำนวนเรื่อง : 1277
  • จำนวนผู้ชม : 2465075
  • ส่ง msg :
  • โหวต 2111 คน
มะอึก
เป็นพืชสวนครัว..ปลูกง่าย โตเร็ว..ไม่ต้องเอาใจใส่..มีประโยชน์มากทั้งรากและผล
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom
วันพุธ ที่ 7 พฤษภาคม 2551
Posted by มะอึก , ผู้อ่าน : 4356 , 10:09:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน มะอึก โหวตเรื่องนี้

online

.

.

.

ช่วงปลายเดือนที่ผ่านมา 

ผมนั่งทำการบ้านเพื่อเตรียมตัวเดินทางไปเที่ยวชมปราสาทหินกับท่านอาจารย์ศุภศรุต

หนังสือที่เกี่ยวกับปราสาทหินต่าง ๆ ถูกหยิบขึ้นมาอ่าน  เพื่อเป็นต้นทุนทางสมองในเบื้องต้น

บางเรื่องราวเปิดอ่านจากอินเทอร์เน็ท  เมื่อคอมพิวเตอร์ส่วนตัวชำรุด  ก็ต้องอ่านจากหนังสือบ้าง

อ่านของนักโบราณคดีหรือนักปราชญ์ที่เขาเขียนไว้แล้วบ้าง 

ดีกว่าไปเดินคิดเองให้ปวดขมอง

การท่องเที่ยวครั้งนี้  ผมตั้งใจจะเก็บความงดงาม  ความอลังการณ์ไว้ในความทรงจำก่อนตายเท่านั้น

.

เรื่องที่นำมาเสนอไว้ในวันนี้  เป็นข้อเขียนของปราชญ์แห่งประเทศไทยที่ใคร ๆ ก็ยอมรับนับถือ

(ยกเว้นท่านสมัคร  อาจจะดูถูกดูแคลนเพราะคิดว่าตนเองเก่งกว่า)

ท่านคือ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์  ปราโมช ผู้ล่วงลับ

(กราบขอโทษอาจารณ์ศุภศรุต  ที่นำเสนอเรื่องราวซ้ำกับที่อาจารย์เคยเขียนไว้นะครับ)

.

การไปชมนางอัปสราที่นครวัดนครธม 

ต้องรู้ที่มาของการสลักหินดังกล่าวเสียก่อน จึงจะดูได้อย่างสนุกสนาน

เรื่องนี้อาจารย์หม่อมเขียนไว้เป็นเรื่องสั้น 

คือเรื่องที่เขียนขึ้นมาจากจินตนาการ  ไม่มีความเป็นจริงแต่ประการใด

แต่เมื่ออ่านแล้วก็เกือบเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริงเชียวครับ

เรื่องนี้ผมอ่านมานับครั้งไม่ถ้วน  และไม่เคยนึกคิดไว้เลยว่า  จะได้ไปดูของจริง ๆ กับชาวบ้านเค้า

.

.

" เรื่องสั้นสมัยหิน "
(จากหนังสือเพื่อนนอน..ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช)
.
.
ใครที่ไปเที่ยวนครวัด  แล้วขึ้นไปบนปราสาทชั้นสาม
และดูรูปสลักนางอัปสรทุก ๆ ตัวที่มีอยู่บนนั้น 
จะเห็นว่า..ในมุมมืดแห่งหนึ่งของปราสาท 
มีนางอัปสรอยู่ตัวหนึ่งซึ่งจิตรกรได้สลักไว้อย่างสุดฝีมือ 
ดูแล้วราวกับว่ารูปหินนั้นมีชีวิตและมีความงามเกินกว่ารูปสลักในปราสาทนั้น  จนหาที่เปรียบไม่ได้ 
แต่รูปนั้นก็อยู่ในมุมมืดที่เกือบจะไร้แสงสว่าง  
ผู้ที่เข้าไปอยู่ในที่นั้น  จะต้องยืนอยู่นานจนสายตาคุ้นกับความมืดแล้ว  จึงจะแลเห็นรูปสลักนั้นได้
รูปนี้มีเบื้องหลังอย่างที่ผมจะได้เล่าต่อไป
.
.

เมื่อ 700 กว่าปีมาแล้ว  ขณะที่พระนครธมยังรุ่งเรืองเป็นศูนย์กลางของพิภพ 
และพระเจ้าสุริยะวรมันเสวยราชย์อยู่ ณ พระนครนั้น  
พระองค์มีพระราชประสงค์ ที่จะเผยแพร่พระเกียรติคุณของพระองค์เองให้เป็นที่ปรากฏแก่โลก
แต่จะทำอย่างไรได้  สมัยนั้นยังไม่มีหนังสือพิมพ์  ยังไม่มีเครื่องกระจายเสียง 
วิทยุก็มีแต่คลื่น  ไม่มีเครื่องส่งและเครื่องรับ 
พระองค์จึงตรัสให้เกณฑ์ราษฎรมานับหมื่นนับแสน เพื่อสร้างปราสาทนครวัด 
เพื่อประชาสัมพันธ์พระเกียรติคุณให้ปรากฏดั่งพระราชประสงค์ 
ราษฎรล้มตายไปแสนหนึ่ง  ก็เกณฑ์มาอีกแสนหนึ่ง 
หาเป็นไรไม่  เพราะราษฎรมีไว้เกณฑ์
.

ในจำนวนคนนับหมื่นนับแสนที่เกณฑ์มานั้น 
มีศิลปินหนุ่มช่างสลักหิน  อายุสิบเก้าปีนายหนึ่ง  
มีชื่อเป็นภาษาเขมรว่า  "นายโอยสะลา" 
แปลเป็นไทยเห็นจะต้องแปลว่า "นายแจกหมาก"  
แต่ไม่ใช่เป็นคนดุร้ายเที่ยวแจกหมากแจกพลูใครหรอกครับ 
เพราะสมัยนั้น  แจกหมากก็แปลว่าแจกหมาก  ไม่ได้แปลว่าแจกหมาก 
(อ้ายผมนี่พูดยังไง  ฟังแล้วเหมือนคนบ้า)
.
.
นายโอยสะลานั้นก็เหมือนกับคนหนุ่มอายุสิบเก้าทั้งหลาย 
เรื่องผู้หญิงยิงเรือไม่เคยเกี่ยวข้อง  เพราะเห็นผู้มีบุญมีวาสนาที่อายุมาก ๆ เขามีสาว ๆ กันเยอะ 
แกก็เลยนึกว่าเขาเก็บไว้ทำกันตอนแก่ ๆ  คนหนุ่ม ๆ ก็ต้องทำอย่างอื่นไปก่อน 
เมื่อนายโอยสะลาแกเป็นคนบริสุทธิ์   
ไม่เคยชมชิดพิสมัยเหมือนสามพี่พราหมณ์เอ๋ยของเพลงปี่พระอภัยเช่นนี้ 
สติปัญญากำลังกายกำลังใจของนายโอยสะลามีเท่าไร 
แกก็ทุ่มเทไปในศิลปการสลักหินโดยสิ้นเชิง
.
.

..........วันหนึ่ง 
นายโอยสะลา  ยืนสลักหินอยู่อย่างลืมตัวที่ระเบียงรอบปราสาทนครวัดชั้นล่าง    
ขณะที่นายโอยสะลาสนใจอยู่กับงานของเขานั้น  เขาได้ยินคนพูดขึ้นที่เบื้องหลังว่า
 
" เจ้าหนุ่มน้อย ...เจ้าชื่ออะไร?"
นายโอยสะลาเหลียวไปดู 
ก็เห็นคนที่พูดกับเขานั้นคือนายช่างสลักใหญ่  ผู้เป็นนายของเขาโดยตรงนั่นเอง 
เมื่อเห็นดังนั้น  เขาก็รีบลงจากนั่งร้าน  ลงมานั่งอยู่กับพื้นระเบียงปราสาทด้วยความเคารพ 
แล้วตอบอย่างนอบน้อมว่า
"กระผมชื่อโอยสะลาขอรับ"
" อือ ! ชื่อแปลกดี   แต่ยังไม่แปลกเท่าฝีมือสลักหินของเจ้า" 
นายช่างใหญ่พูดอย่างรำพึงรำพัน 

.
นายโอยสะลาเปลี่ยนจากท่านั่งมาเป็นท่าหมอบ 
และถ้าแทรกตัวหายลงไปในในพื้นดินได้  ก็คงจะทำ  เพราะใจนั้นนึกอยู่ว่า 
ฝีมือสลักหินของเขาคงเลวทรามสิ้นดี  
อีกสักครู่เขาคงจะถูกกุมตัวไปจำจองใส่ขื่อคาครบห้าประการ  
แล้วคงจะถูกเฆี่ยนสักร้อยหนึ่งหรือห้าสิบ   
ถ้าเคราะห์เขายังดี  เขาอาจมีโอกาสได้กลับตัวมาแก้ตัวใหม่  
ถ้าเคราะห์ร้าย เขาก็คงถูกส่งตัวไปเขาพนมคอแลนที่อยู่ห่างไกลออกไป 
เพื่อเป็นกุลีตัดหินจากภูเขา   แล้วใส่ตะเฆ่ชักลากมานครวัด  
หินแต่ละก้อนใหญ่โตเท่าบ้านหนึ่งหลัง   ต้องใช้คนชักลากเป็นร้อย ๆ 
เพียงเท่านั้นยังไม่พอ  ต้องมีผู้คุมคอยถือแส้โบยหลังคนลากตะเฆ่เพื่อเร่งสตีมอีก
นายโอนสะลานึกอย่างนี้แล้วก็ใจคอไม่สู้ดี 
เหงื่อกาฬเริ่มตกถูกพื้นปราสาทดังแหมะ ๆ  นึกในใจว่า 
ถ้าแทรกก้อนหินหายไปได้  ก็จะละลายเป็นน้ำให้รู้แล้วรู้รอดไปเสียดีกว่า
.
เสียงนายช่างใหญ่พูดต่อไปว่า
"ฝีมือเจ้าไม่เหมือนคนอื่นเลย 
ตั้งแต่ข้าเป็นช่างมาหลายสิบปี  ข้าก็เพิ่งเคยเห็นวันนี้ 
รูปราชสีห์ตัวที่เจ้ากำลังสลักนี้  ไม่เหมือนของใคร  แหวกแนวทีเดียวเอ็งเอ๋ย 
คนอื่นเขาสลักกันตามแบบ 
หลังแอ่น ๆ ปากอ้า  ตัวแข็ง ๆ เหมือนกับแย้แห้งเมืองโพธิสัตว์  ไม่มีชีวิตชีวา 
แต่เจ้าสลักราชสีห์เสียราวกับจะเผ่นหายไปกับตา 
ดูซิ  กล้ามเนื้อทุกส่วนเต้นระริก  หางราวจะกระดิกได้ 
และปากที่อ้าคำรามอยู่นั้น  ทำให้หูข้าได้ยินราชสีห์ร้อง"
.
นายโอยสะลาเบิกตาโพลง  เหงื่อแห้งหายเป็นปลิดทิ้ง 
แทนที่เขาจะถูกตวาดด้วยเสียงอันดัง 
นายช่างใหญ่กลับสดุดีงานศิลปของเขาราวกับคำวิจารณ์ของนักเขียนหัวสูง ๆ  
แม้แต่เขาเองฟังแล้วก็รู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง
.
นายโอยสะลา เปลี่ยนจากท่าหมอบเป็นท่านั่ง  หายใจเข้าเต็มปอด  นึกว่าจะเบ่งสักนิด 
แต่ต้องหมอบก้มหน้านิ่งไปอีก  เมื่อได้ยินเสียงนายช่างพูดต่อไปว่า
.
"ใช้ไม่ได้  ใช้ไม่ได้เลย 
ถ้าขืนปล่อยเจ้าไว้ให้เที่ยวสลักหินข้างนอกปราสาท  ก็จะเสียดีไซด์หมด 
มีอย่างรึ  คนอื่นเขาสลักราชสีห์แห้งกันเป็นร้อย ๆ ตัว 
แล้วเอ็งจะมาสลักราชสีห์สด  มันจะไปกันได้ที่ไหน  ก็ข่มคนอื่นเขาแย่ซี 
มาทางนี้ตามข้ามา"
.
ว่าแล้วนายช่างใหญ่ก็ออกเดินหน้า  โดยมีนายโอยสะลาเดินตามต้อย ๆ ไปข้างหลัง 
เข้าประตูปราสาทเข้าไปข้างใน  เดินลดเลี้ยวผ่านผนังศิลาเกลี้ยง ๆ  ที่ยังมิได้ลงมือสลัก 
ขึ้นบันไดสูง ๆ ชัน ๆ ไปหลายขั้น 
จนในที่สุดก็ถึงชั้นสูงสุดยอด  แล้วนายช่างก็บอกว่า
.
" เอ้า !  เอ็งสลักผนังตรงนี้แหละ 
ช่างสถาปัตย์เขาเขียนแปลนไว้ว่า  ตรงนี้ต้องมีรูปนางอัปสร 
เอ็งเริ่มลงมือได้เลย 
เอ็งจะปล่อยฝีมือให้จ้ำบ๊ะยังไงก็ได้เพราะมันอยู่ในความมืด  เห็นจะไม่เป็นที่อนาจารกระมัง 
แล้วฝีมือของเอ็งที่ดีกว่าของคนอื่น  ก็จะไม่บาดตาเขาด้วย "
ว่าแล้วนายช่างใหญ่ก็หายไป
.
นายโอยสะลานั่งอยู่ในที่มืดอีกสักครู่หนึ่ง  ก็ได้ยินเสียงใครสลักหินอยู่ใกล้ ๆ 
พอตาคุ้นกับความมืดเข้าหน่อย  ก็เห็นชายแก่คนหนึ่งนั่งขัดสมาธิสลักขอบผนังอยู่ 
นายโอยสะลา  ก็ถามขึ้นว่า
"ลุงชื่อไร ?"
"ชื่อ อบสะเรด  ว่ะ "  ตาแก่ตอบแล้วก็ก้มหน้าสลักต่อไป
ความจริงชื่อ "อบสะเรด" นี้ แปลว่าอะไรผมไม่รู้  แต่ฟังคล้าย ๆ ชื่อครูอบดีแฮะ
.
.
ท่านที่เคารพครับ 
ผมเขียนลอกเรื่องราวของอาจารย์หม่อมอย่างละเอียดมาถึงตอนนี้  เหลือบดูนาฬิกา  เวลาของผมหมดแล้ว 
จะมานั่งพิมพ์อย่างละเอียดเห็นจะไม่ไหว  เพราะยังไม่ได้จัดกระเป๋าเดินทาง 
ผมเล่าให้ท่านอ่านในฉบับย่อดีกว่านะครับ
.
.
.
.
เมื่อสายตาของโอยสะลาเริ่มคุ้นเคยกับความมืดมากขึ้น เขาจึงพบว่า
ผนังที่ผู้เฒ่าอบสะเรดกำลังแกะสลักลวดลายกนก กิ่งก้านอยู่นั้น
ดูเหล่าต้นไม้เลื้อยประหนึ่งกำลังมีชีวิตงอกงามชูช่ออยู่จริง ๆ
แต่ละกิ่งแต่ละก้านดูอ่อนไหวราวกับจะถูกลมพัด
ใบกนกแต่ละใบนั้นบอบบางปานประหนึ่งว่าเพียงถูกมือก็ช้ำ
.
ผู้เฒ่าอบสะเรดคือศิลปินแกะสลักชั้นครูที่ถูกไล่ขึ้นมาแกะสลักในมุมมืดเช่นเดียวกับเขา
ช่างหนุ่มจึงได้ขอฝากตัวเป็นลูกศิษย์กับครูเฒ่าในมุมมืดเดียวกันนั้นเอง

นายโอยสะลานำปัญหาเรื่องการแกะสลักสตรีรูปนางอัปสรมาปรึกษาครูอบสะเรด
เพราะเขาแกะสลักเป็นเพียงแค่สัตว์
ไหนเลยจะสามารถแกะสลักสตรีที่งดงามดั่งอัปสรที่ได้รับมอบหมายงานได้

.
"....มันจะไปยากง่ายอะไรวะ...." ครูเฒ่ากล่าว

".... นางอัปสรามันก็ผู้หญิงเท่านั้นเอง
เองหลับตาลองนึกถึงภาพผู้หญิงแล้วก็ปล่อยมือลงไปบนหิน
ประเดี๋ยวก็ได้นางอัปสราตัวหนึ่ง ง่ายจะตายไป..."
.
.
.

แต่ปัญหาของโอยสะลาหนุ่มน้อยก็คือ
เขาไม่เคยรู้จักผู้หญิง
เขารู้จักแต่สัตว์พวกช้าง พวกม้า
ครูเฒ่าให้นึกงง .....จึงถามลูกศิษย์หนุ่มว่า
"....ลื้ออายุเท่าไหร่แล้วว่ะ....."
" สิบเก้าครับ...ผมไม่เคยมี.....อะไร......กับผู้หญิง"
ปัญหาทั้งหมดก็คลี่คลายลงในทันที ครูเฒ่าสอนลูกศิษย์หนุ่มว่า


" ....ศิลปะมันเกิดมาจากชีวิต มันเลยมีชีวิต
ครูอบสะเรดชอบปลูกต้นไม้ เขาจึงรู้จักต้นไม้ในทุกการงอกงาม ทุกอิริยาบถ
เวลาสลักหิน เขาก็เอาวิญญาณของต้นไม้ใส่เข้าไป หินมันก็มีชีวิต มีวิญญาณ"
.
" ศิลปินที่แท้จริงไม่ลอกแบบธรรมชาติ
แต่สร้างศิลปะขึ้นด้วยมือของตัวเอง แต่ชีวิตมันเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ถ้าศิลปะไม่มีชีวิตมันก็ไม่เป็นศิลปะ เราต้องให้ชีวิตมันก่อน
ถ้าอยากจะให้นางอัปสรามีชีวิต ก็ต้องออกไปเรียนชีวิต
ต้องรู้ว่าผู้หญิงเป็นอย่างไรเสียก่อน…..จึงจะสลักอัปราให้มีชีวิตได้....."
.
ครูเฒ่าอบสะเรดจึงพาหนุ่มโอยสะลา ไปเรียนรู้ชีวิต
และ "ต้นแบบ" นางอัปสรในยามค่ำคืนแทบทุกคืนในเมืองพระนคร
นายโอยสะลากลายเป็นชายหนุ่มที่รู้จักผู้หญิง 
ศิลปินหนุ่มทุ่มเทชีวิตและวิญญาณ
ลงมือแกะสลักรูปนางอัปสรในมุมมืดนั้นอย่างต่อเนื่องจนเกือบเสร็จสิ้นสมบูรณ์
.
.
.
.

............ วันหนึ่ง
ในขณะที่โอยสะลายังคงกำลังเก็บรายละเอียดของรูปนางอัปสรอยู่นั้น
พระเจ้าสุริยะวรมัน ได้เสด็จออกมาตรวจการก่อสร้างปราสาทนครวัด
แวดล้อมด้วยเหล่าเสนาอำมาตย์เป็นจำนวนมาก

...........ระหว่างทางที่เสด็จมาถึงปราสาทชั้นบนที่นายโอยสะลากำลังทำงานอยู่  
เกิดพายุฝนตกลงมาห่าใหญ่
พระเจ้าสุริยะวรมันจึงเสด็จมาหลบฝนตรงระเบียงใกล้ ๆ กับมุมมืดของช่างหนุ่ม
ระหว่างนั้นเกิดฟ้าแลบแปลบปลาบ
ทำให้บริเวณภายในปราสาทสว่างขึ้นเป็นครั้งคราว

.
..............คราวหนึ่งขณะที่พระองค์ทรงเบื่อหน่ายต่อฝนที่ตกลงมาผิดเวลานั้น
ทรงหันมองไปยังมุมมืดฟ้าก็แลบขึ้นอีกครั้งหนึ่ง
นางอัปสรของช่างหนุ่มก็ปรากฎโฉมขึ้นต่อหน้าพระเจ้าสุริยวรมันในพริบตาเดียว
.
.
.

"...อุ๊ย..! " 
พระเจ้าสุริยะวรมันร้องขึ้นขณะที่สะดุ้งสุดพระองค์

" ใค ใค ไปเอาผู้หญิงมายืนไว้ในมุมมืด ๆ ........
จุดคบไฟขึ้น เร็ว…..จุดคบไฟมาเดี๋ยวนี้ ฉันเห็นผู้หญิงนางนั้น...กับตาฉันเอง…"
.
เมื่อสิ้นพระสุรเสียง คบไฟจำนวนมากก็สว่างไสวขึ้นราวกับนัดไว้
และในมุมมืดของรูปสลักนางอัปสรนั้นก็สว่างไสวขึ้นดุจกลางวันในทันที
ทรงเบิกพระเนตรไปที่นางอัปสรของช่างโอยสะลา ทรงร้องขึ้นว่า

"โอว ! อุ๊บ! อู๊วว์ บรื๊อว์! ซี๊ด! .....
ฉันทนดูไม่ได้ จริง ๆ เฮ้ย ใครสลักรูปนี้กันวะไปเอาตัวมาเดี๋ยวนี้....."
.

นายโอยสะลาแทบจะสิ้นลมและนึกถึงกาลอวสานของชีวิต
เมื่อแขนกำยำของนายช่างใหญ่จับเขาโยนไปหมอบกราบต่อหน้าเจ้าแห่งชีวิตพระนคร
ท่ามกลางเหล่าตำรวจทหารและราชมัลที่ตามเสด็จ
"เจ้ารึคือผู้สลักรูปนี้ ? ...." พระเจ้าสุริยะวรมันตรัสถามนายโอยสะลา

".. ข้า .....ข้าพระพุทธเจ้า…"  นายโอยสะลาตอบด้วยเสียงสั่นเครือและหวาดกลัว
 
.
ระหว่างนั้นนายช่างใหญ่รีบก้มลงหมอบกราบทูลแก้ตัวว่า
ได้ใช้ให้นายโอยสะลามาแค่ปัดกวาดเศษหินทรายบนปราสาทชั้นบนเท่านั้น
แต่มันบังอาจเข้ามาสลักผนังเอง โทษของนายโอยสะลาคือตายเท่านั้น

.
แต่การณ์ไม่ได้เป็นเช่นที่นายโอยสะลาหวาดกลัว
พระเจ้าสุริยะวรมัน กลับกล่าวชมเชยในฝีมือการแกะสลัก
และทรงแต่งตั้งให้เขาเป็นราชศิลปิน สังกัดพระราชวังหลวง
แต่ก็ทรงแอบตรัสสั่งนายโอยสะลาว่า

" ......หึ...หึ...
คนที่เป็นนางแบบให้เจ้าสลักรูปนางอัปสรารูปนี้ เจ้าพาหาข้าหน่อยสิ..."
.
ราชศิลปินให้กลัดกลุ้มใจเป็นอย่างมาก
เพราะรูปนางอัปสรที่ตนแกะสลักนั้น นำส่วนประกอบมาจากผู้หญิงหลาย ๆ คนที่ตนสัมผัส
พระเจ้าสุริยะวรมันให้เขานำ "ต้นแบบ" มาถวายภายในเจ็ดวัน
มิฉะนั้น จะไม่รับรองความปลอดภัย

.
นายโอยสะลา พร้อมที่จะตายเพราะจนปัญญาที่จะหานางอัปสรมาถวาย
จึงใช้ชีวิตที่เหลืออย่างที่สุขสบาย อยากจะทำอะไรก็ทำ อยากจะได้อะไรก็ได้
มีห้องส่วนตัวอันมีฝาผนังปิดทอง มีฟูกหมอนอันอ่อนนุ่ม
มีข้าทาสคอยรับใช้ปรนนิบัติ
แต่พอวันที่สี่ เขาก็เริ่มที่จะร้อนใจเพราะความกลัวตายเสียแล้ว
เขาเที่ยวเดินตามหา"ต้นแบบ" เพื่อนำมาถวายพระเจ้าสุริยวรมันตามท้องตลาดในวัง  
จนถึงวันที่หกนายโอยสะลาจึงรีบไปรับครูอบสะเรดจากนครวัดมากินเหล้า
หมดเหล้าไปสองกั๊ก ห่อหมกคิ้วปลาเทโพ ( ปลาเทโพในทะเลสาบเขมรตัวมันโต เพียงคิ้วมันก็ทำห่อหมกได้ )

หนุ่มโอยสะลาก็กล่าวลาครูอบสะเรดเป็นครั้งสุดท้าย .......

" ครู....มะรืนนี้ผมก็จะไม่ได้พบครูอีกแล้ว
วันนี้วันที่หกผมยังหาผู้หญิงเหมือนนางอัปสรถวายไม่ได้
พรุ่งนี้วันที่เจ็ดก็คงหาไม่ได้...."

"...เฮ้ย...! ลื้ออย่าไปท้อแท้อย่างงั้นสิวะ…"  ครูอบสะเรดกล่าว

" ในเมื่อหาไม่ได้ เจ้าก็ไปหาอีตัวที่มันเหมือนในสปิริตไปถวายซี......
อั้วพาลื้อไปเรียนรู้นางอัปสรที่ไหน ลื้อก็ไปหาเอาที่นั้นก็แล้วกัน
ไม่เห็นจะยากอะไรนี่หว่า เลือกเอาไปถวายซักคนยังดีกว่าไม่ถวายเลย....."

"......ครูหมายถึงคนไหนล่ะ...." ศิลปินหนุ่มถาม

" .....ก็นังตะเภาเหาะไง..." สิ้นคำแนะนำของครูเฒ่า นายโอยสะลาร้องเสียงหลง

".........ตายแล้ว ! ก็นังตะเภาเหาะนั้นมันตัวร้ายที่สุดเลยนี่ครู !
คนสร้างนครวัดกี่หมื่นกี่แสนก็เป็นแฟนมันทั้งนั้น ขืนผมเอาไปถวาย....."
ครูเฒ่าตัดบทขึ้นมาทันที
"....ก็เพราะไอ้เหตุนี้แหละ เจ้าจึงควรเอานางตะเภาเหาะไปถวาย.......
ช่างสลักนางอัปสรกี่ร้อยคนมันก็เป็นแฟนนังตะเภาเหาะทั้งนั้น
นางตะเภาเหาะมันจึงต้องมีส่วนเหมือนนางอัปสรที่นครวัดมากกว่าคนอื่น
เชื่ออั๊วเถิดน่า ! ถ้าเจ้าไม่ไปหานางอัปสรไปถวายภายในเจ็ดวันก็ต้องตายแน่ ๆ อยู่แล้ว
แต่ถ้าเจ้าพานางตะเภาเหาะไปถวาย เจ้าก็ยังพอมีทางรอดครึ่งต่อครึ่งว่ะ ..." 
.
ด้วยเหตุนี้
ราชศิลปินจึงได้นำนางตะเภาเหาะห่อคลุมหน้ามิดชิดไปถวายพระเจ้าสุริยะวรมัน
และกราบทูลพระองค์ว่า
รูปนางอัปสรของเขาสลักอยู่ในที่มืด
พระองค์จึงควรทอดพระเนตรนางตะเภาเหาะสองต่อสองในที่มืด
จึงจะได้รับรสแห่งความงามอันแท้จริง
เมื่อถวายเสร็จ นายโอยสะลาก็รู้ถึงวาระแห่งความตายของตนเป็นแน่แท้
จึงกลับไปนอนรอความตายอยู่ห้องนอนของตน .....
.

ผ่านไปหกวัน
พระเจ้าสุริยะวรมันก็ยังมิได้ออกว่าราชการตามปกติ
คงปิดทวารเงียบอยู่ในห้องพระบรรทม
พอถึงวันที่เจ็ด ก็มีพระราชโองการให้นายโอยสะลาเข้าเฝ้าในห้องบรรทม
.
ราชศิลปินเห็นพระองค์บรรทมอยู่อย่างอิดโรย
พระองค์เหลือง พระเนตรกลวง
รับสั่งเรียกอย่างแผ่วเบา
"...โอยสะลา .....โอยสะลา ....โอย...!"
นายโอยสะลาที่พร้อมรับความตายอยู่แล้วจึงคลานเข้าไปถึงข้างพระที่

".......โอยสะลา ! ฉันตั้งให้เธอเป็นวรมหาศิลปิน 
มีเงินเดือนเป็นทองคำเดือนละพันชั่ง อยากได้อะไรอีกก็บอกฉัน
ฉันจะปลูกปราสาทให้เธออยู่หลังหนึ่ง ไปไหนขี่เสลี่ยงทองกั้นกลดทองเจ็ดคัน
ต่อไปเธอมีหน้าที่สร้างนางอัปสรให้ฉันคนเดียวเข้าใจไหม อย่างที่เธอทำมาแล้ว
นางอัปสรจริง ๆ ไม่ใช่หิน มีเนื้อมีหนัง มีหัวใจ วิเศษจริงโอยสะลา ดีจริงจริ๊ง....
โอยสะลาดีเหลือเกิน โอย.........!!!!! "
.
.
.
.
.
เป็นไงครับพี่น้อง?
ทั้งหมดที่ท่านอ่านมาเป็นข้อเขียนของท่านหม่อมคึกฤทธิ์
อ่านแล้วให้อารมณ์ร่วมดีเหลือเกิน
(ช่วงท้าย ๆ ไม่ได้ลอกมาให้อ่านอย่างละเอียด)
.
ผมลงเรื่องนี้ไว้ยาว ๆ ท่านอาจจะเข้ามาอ่านวันละนิดวันละหน่อยก็ได้
เพราะผมไปหลายวันครับ
.
ขอให้ทุก ๆ ท่านโชคดี  มีนางอัปสราเป็นของตนเอง
สวยงาม สดใส  ไม่อ้วน  ไม่ผอม  กลิ่นกายหอมกรุ่น
ที่สำคัญ....ไม่พูดอะไรเลยสักคำเดียว
.
สวัสดีครับ
.
(ขอบคุณภาพนางแบบที่ชื่อ "นางตะเภาเหาะ"...จากอินเทอร์เน็ทครับ)
.




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 70 (0)
2boxs วันที่ : 18/05/2008 เวลา : 18.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/2boxs

ครูเฒ่าอบสะเรดจึงพาหนุ่มโอยสะลา ไปเรียนรู้ชีวิตและ "ต้นแบบ" นางอัปสรในยามค่ำคืนแทบทุกคืนในเมืองพระนคร

เป็นแบบนี้ทุกคืนจะมีแรงแกะหินเหรอครับ แหม
มิน่าอัปสราปางตนจึงสร้างไม่เสร็จ
ว่าก็ว่าเหอะ นี่ผมพลาดอัปสราในมุมมืออีกอย่างแล้วใช่มั้ยครับ
บ็อก2

ความคิดเห็นที่ 69 (0)
อุต-ศิลป์02 วันที่ : 14/05/2008 เวลา : 21.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/industrialart02

ถ้าไม่มีโอยสะลากับนางตะเภาเหาะ
นครวัดคงไร้ชีวิตชีวาไปเยอะ


ความคิดเห็นที่ 68 (0)
แม่หมี วันที่ : 12/05/2008 เวลา : 17.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

อ่านอย่างละเอียด พร้อมกับอมยิ้มให้กับเรื่องราวของนายโอยสะลา แม่หมีมีเกร็ดเล็กๆ ( มั่วเอาเอง ) ว่าครูอบสะเรด สุดท้ายได้เปลี่ยนชื่อเป็น เอดส์สลบ ไปแล้ว เนื่องจากใช้บริการของนางๆทั้งหลายอย่างโชกโชน โดยเฉพาะนางตะเภาเหาะ เอวังด้วยประการฉะนี้

ความคิดเห็นที่ 67 (0)
พี่ต้นอ้อ วันที่ : 12/05/2008 เวลา : 15.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jamwainaja
UP มั่ง.. ไม่ UP มั่ง   แล้วแต่อารมณ์ 

วันนี้พี่มะอึก ออกแนว "บายัน" วุ๊ย!!


ความคิดเห็นที่ 66 (0)
น้ำอมฤต วันที่ : 12/05/2008 เวลา : 10.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suthathip
*@* น้ำอมฤต *@*  ความคิดของคน ไม่ใช่เรื่องที่ห้ามกันยาก แต่...มันห้ามกันไม่ได้ต่างหาก ...จงชนะความโกรธ ด้วยการไม่โกรธตอบ... http://www.oknation.net/blog/suthathip2 เจ้าคือแก้วตาดวงใจของแม่http://www.oknation.net/blog/suthathip3 ครอบครัวทหารครอบครัวของฉัน

แหม่......นายโอยสะลา เอ๊ยยยยย ...รอดตายเพราะนางตะเภาเหาะ


ความคิดเห็นที่ 65 (0)
raksanok วันที่ : 12/05/2008 เวลา : 10.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raksanok
 raksanok เพราะควมสุขอยู่ทีใจ  www.sumbydesign.net

ท่านมะอึกแอบไปเที่ยวไม่บอกเลยนะคะ

ความคิดเห็นที่ 64 (0)
Hudjung วันที่ : 12/05/2008 เวลา : 09.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Hudjung

สวัสดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 63 (0)
มะอึก วันที่ : 12/05/2008 เวลา : 09.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

กราบขอบพระคุณครับ......ทุก ๆ ท่าน
ยังรู้สึกง่วงอยู่ครับ......
.

ความคิดเห็นที่ 62 (0)
บก.จิ๊บ วันที่ : 11/05/2008 เวลา : 21.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Banjib
http://www.oknation.net/blog/Rivin

เข้ามารอฟังเรื่องราวเล่าขานจากเมืองขอม
ค่ะท่านมะอึก

ความคิดเห็นที่ 61 (0)
ครูเก๋ วันที่ : 11/05/2008 เวลา : 17.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/clear
www.facebook.com/callmeclear

เดินทางปลอดภัยนะคะพี่มะอึก

ตอนครูเก๋ไปที่นั่น ดันลืมเอามือลูบถันของนางอัปปสรค่ะ เค้าว่าใครยังไม่มีคู่ ถ้าได้ไปลูบจะได้เจอเนื้อคู่อ่่ะค่ะ เสียดาย ถ้าได้ไปอีกครั้งจะไม่ลืมเด็ดขาดค่ะ


ความคิดเห็นที่ 60 (0)
คุณนายหวี วันที่ : 11/05/2008 เวลา : 17.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hello

ไม่ได้มาหาลุงอึกซะนานยังคิดถึงเสมอค่ะ เที่ยวให้สนุกนะคะ กลับมาเมื่อไหร่ช่วยเล่าเรื่องให้ฟังด้วย จะรอนะคะลุงอึก..

ความคิดเห็นที่ 59 (0)
มีนา วันที่ : 11/05/2008 เวลา : 16.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mena
 ทุกก้าวย่างของชีวิตคือการเดินทาง ทุกเส้นทางบอกเรื่องราว

ท่านมะอึกกำลังเดินทางไปท่องเที่ยวเหรอคะ
ขอให้สนุกและปลอดภัยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 58 (0)
สิริปตี วันที่ : 10/05/2008 เวลา : 23.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/siripatee
You are what you eat.You are what you write.


สวัสดีค่ะ หายไปนานๆ ยังคงคิดถึงอยู่นะคะ ช่วงนี้เก็บรายละเอียดของบ้านค่ะ จะย้ายเข้าบ้านใหม่ก่อนวันที่ 20 นี้ แล้วจะส่งรูปมาให้ดูภาพบ้านอิ่มใจนะคะ มอบดอกไม้ให้บล็อกสีสันสวยสดใสค่ะ

ความคิดเห็นที่ 57 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 10/05/2008 เวลา : 20.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

ท่านมะอึกนะ ท่านมะอึก ....แหมขนาดจะไป

ยังทิ้งท้ายไว้ให้อ่าน ของดีๆอีกนะ คิดว่า คงต้องเข้ามาอ่านอีกหลายรอบ อ่านพลางคิดพลาง และอ่าน ...แล้วก็อ่าน ....มีอะไรแวบเข้ามาในหัวหลายเรื่องทีเดียวค่ะ ...

ใครไม่อ่านทุกตัวอักษร ต้องเรียกว่าน่าเสียดายเป็นอย่างยิ่งค่ะ ขอให้สนุกกับการเดินทางครั้งนี้นะคะ ท่าน ..

ความคิดเห็นที่ 56 (0)
คนสวย วันที่ : 10/05/2008 เวลา : 15.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ratana

สวัสดีเจ้าค่ะ คุณ พี่มะอึก...
คนสวยหายไปหลายเพลา....เนื่องด้วยภารกิจ...
ตอนนี้ว่างนิดๆ........
ก็เข้ามาเยี่ยมบ้านคุณพี่ฯ
คนสวย....ตั้งใจอ่านอย่างดี...
อุแหม!....นะคุณพี่.....น้องนี่จะละเลียดอ่าน...
จนกว่าคุณพี่ฯจะกลับบ้าน.....หุหุ.....
เมื่อนานมาแล้ว....เกือบ ๒ ทศวรรษ...
คนสวยสุดทางเพียงพนมรุ้ง..
ผ่านโขงเจียม....แล้วกลับ..ค่ะ..
ไปคราวนั้นได้เชิงเทียนทองเหลืองอันงามงดมา ๑ คู่...
เป็นที่ระลึกเพียงอย่างเดียว.....
เข้ามาบ้านคุณพี่ฯ....อืมมม!....จุดประกายฝัน...
อยากไปอีกครั้ง...
สงสัยต้องวางแผนกันใหม่..........
ขอบคุณค่ะคุณพี่.......

ความคิดเห็นที่ 55 (0)
ลูกสาวเมืองเลย วันที่ : 10/05/2008 เวลา : 14.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/molly

เพลินเลยค่ะพี่มะอึก อ่านแล้วอยากไปดู อยากไปเที่ยวนครวัดนะคะ เค้าว่าสวยมาก

ความคิดเห็นที่ 54 (0)
หมีปิศาจ วันที่ : 10/05/2008 เวลา : 13.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

ผมก็ไม่ทันอ่านด้านล่าง
ที่ไหนได้ อ่านแป๊บเดียวจบ ก็ท่านเขียนไว้น่าอ่านจริงๆ ครับ

พี่มะอึกคงเที่ยวสนุก เที่ยวเพลินเลยล่ะซี เดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับ

ความคิดเห็นที่ 53 (0)
ครูอุ๋ย วันที่ : 10/05/2008 เวลา : 08.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kru-oui


ขอบคุณเรื่องราวดีๆ ครับ พี่สะอึก

ความคิดเห็นที่ 52 (0)
วิตามินบี วันที่ : 09/05/2008 เวลา : 21.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


มาเฝ้าบ้านให้ค่ะพี่

ความคิดเห็นที่ 51 (0)
ธมลวรรณ วันที่ : 09/05/2008 เวลา : 20.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tamonwan


อ๊อดอ่านอย่างตั้งใจเลยค่ะ พี่มะอึก ไม่งั้นจะเสียดายมาก
ท่านคมมาก ๆ นะคะ และเพราะเคยอ่านเรื่องของท่าน เกี่ยวกับลูกชายที่รักและหลงผู้หญิงขนาดไปกรีดเอาหัวใจแม่ไปให้เพื่อพิสูจน์ แต่ขณะที่อุ้มหัวใจแม่ วิ่งไปหาผู้หญิงเกิดสะดุดหกล้ม หัวใจกระเด็นไป แต่มีเสียงออกมาจากหัวใจว่า เจ็ยไหมลูก ทำนองนี้นะคะ พี่มะอึก ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 50 (0)
Pimshanok วันที่ : 09/05/2008 เวลา : 15.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SoulmateAndDestiny
"I believe in and have faith in Destiny"

วันหยุดยาวเลยไปอาบแดดมาเผื่อค่ะ

ยาวจังเลยค่ะ ขอพักสายตาก่อนนะ เด๋วกลับมาอ่านต่อ

"I believe in and have faith in Destiny"
Au

ความคิดเห็นที่ 49 (0)
pooklook วันที่ : 09/05/2008 เวลา : 12.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pooklook

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]

ความคิดเห็นที่ 48 (0)
ญิ๋งณัฐ วันที่ : 09/05/2008 เวลา : 12.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/uranus
บ้าน ญิ๋งณัฐ ยินดีเป็นมิตร ค่ะ

ยาวววววววววว มาเลย นู๋ขอ ต๊ะ ไว้ก่องน๊านนนน

กว่าพี่จะกลับมาคงอ่านจบพอดี

ไม่เคยไปเลยนครวัด ... แต่ นอนวัด อ่ะ เคย พี่ชาย

ความคิดเห็นที่ 47 (0)
manU464 วันที่ : 09/05/2008 เวลา : 11.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/manU464

ไม่เคยได้ไปนครวัดเลย อยากไปมาก

ความคิดเห็นที่ 46 (0)
อาโต้ วันที่ : 09/05/2008 เวลา : 10.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rtoto

เรียนท่านพี่
หากไม่เจอนางอัปสรที่นั่น
ก็โปรดรับรู้ไว้ด้วยว่า
นางนั่นตามมาอยู่กับผมตั้งแต่ผมไปคราวก่อนแล้ว
.....
คิดถึงเสมอต้นปลายครับ

ความคิดเห็นที่ 45 (0)
iori วันที่ : 09/05/2008 เวลา : 07.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/iori

สวัสดีค่ะ
คนดีมีความสามารถ หัวหน้าไม่ดี ไม่สนับสนุน
ลูกน้องก็ต้องอยู่ที่มืดยังงั้นล่ะ

ขอให้คุณลุงมะอึกเดินทางด้วยความปลอดภัยสวัสดิภาพค่ะ

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
walkaway วันที่ : 09/05/2008 เวลา : 00.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ake-yanee
สิ่งที่เขียนคือสิ่งที่เห็นและเป็นจริงเสมอ

ขอทิ้งร่องรอยไว้ก่อนค่ะ..ลูกตาไปค้างที่อื่นแล้ว..

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
วิตามินบี วันที่ : 08/05/2008 เวลา : 22.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


เที่ยวให้สนุกนะคะพี่
ใส่เสื้อแขนยาวๆไว้
ระวังโดนแดดจะดำค่ะ

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
SOMBOONTIEW วันที่ : 08/05/2008 เวลา : 20.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somboontiew
เราจักทำเวบหลวงปู่ทิม วัดพระขาว ด้วยใจต้องการบูชาพระคุณ หลวงปู่ www.luangputim.com

ห่างหายไปนาน

แวะมาเยี่ยมมาเยือน มาอ่านบทความ มาเติมกำลังใจให้กันครับ

มาชวนไปดูรายละเอียดและเชิญร่วมกิจกรรมดีดี ครับ

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
INDYLOVE วันที่ : 08/05/2008 เวลา : 17.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loveindy
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำความประทับใจ ประสบการณ์ในการท่องเที่ยว และอาหาร

แวะเข้ามาทักทายค่ะคุณพี่มะอึก
กลัวห่างเหิน เรื่องราวสนุกน่าสนใจดีค่ะ
ถ้ามีโอกาสก็อยากไปเห็นของจริงค่ะ

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
krutik วันที่ : 08/05/2008 เวลา : 11.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krutik

อ่านแล้วนั่งหัวเราะโอยๆ ค่ะ
เที่ยวให้สนุกนะคะ กลับมาเล่าให้ฟังด้วยว่าเจอนางตะเภาเหาะตัวจริงบ้างอ๊ะป่าว

ความคิดเห็นที่ 39 (0)
ฟ้าฤดูร้อน วันที่ : 08/05/2008 เวลา : 11.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/awake
เตือนตน : จงระวังอย่านำทรรศนะคติหรือความคิดเห็นมาปนกับคำสอน จากคำสอนของท่าน ว.วชิระเมธี

แวะมาอ่านเรื่องดีๆ ที่ยาวๆ ค่ะ
เคยอ่านงานของท่านคึกฤทธิ์ไม่กี่เรื่องเอง
ขอบคุณที่นำเสนอนะคะ

.
.
ปล. ประชุมสภาคราวหน้า น่าจะมีวาระการประชุมเรื่องคนปัญญาทรามด้วยคงดี ว่าไหมคะ

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
จอมโจรเทวะ วันที่ : 08/05/2008 เวลา : 09.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kpkk

หวัดดีค่ะพี่มะอึก...

ไปเอนทรี่นี้มันย๊าว ยาวอ่ะ...

อ่านจนลายตาเลย


สบายดีนะคะพี่..


ความคิดเห็นที่ 37 (0)
spyone วันที่ : 08/05/2008 เวลา : 09.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spyone
  โลกหมุนด้วยความรัก

เคยอ่านแล้ว..แต่อ่านอีกก็ยังสนุกนะคะ

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
komyos วันที่ : 08/05/2008 เวลา : 07.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/youngmomy
อยู่กับสิ่งที่มี..ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน..

สวัสดีค่ะ..

อย่าลืมเก็บภาพคู่กับนางอัปสรมาฝากนะคะ..

"................โอยสะลา .....โอยสะลา ....โอย...!"

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
cancer วันที่ : 08/05/2008 เวลา : 05.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ION

สวัสดีค่ะ
ขอให้เดินทางปลอดภัยสวัสดิภาพ
มีความสุขกับการท่องเที่ยวนะคะ

อ่านจบไป1 รอบแล้ว ว่างจะกลับมาอ่านอีก

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 08/05/2008 เวลา : 02.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

มาเฝ้าบ้านให่พี่มะอึกค่ะ..

เดินทางโดยสวัสดิภาพนะค่ะ

หนุกหนานกับการเที่ยวในครั้งนี้..สุดๆๆไปเลยนเพ่....

ดินเดินทาง
08/05/2551 02.11น

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
ทิวสน วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 23.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

เดินทางปลอดภัย ครับพี่

เรื่องสนุก แต่ผม จำเป็นต้องข้ามไปบางตอนครับ

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
คนกุลา วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 22.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konkula

เข้ามาอ่านครับ ท่านมะอึก....

ไม่เคยได้อ่าน เรื่องนี้ของอาจารย์ หม่อม ....

มิฉะนั้น คงได้ไปดูนางอัปสร ตนที่ว่า นั้นบ้าง

เมื่อไปนครวัด เมื่อปีก่อน.....และรู้จัก โอยสลา..

มากกว่านี้....

ขอให้เดินทางโดยปลอดภัย นะครับ......

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
nickname วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 22.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nid9
n   i   c   k   n   a   m   e   [   n  i  d   ]

เที่ยวให้มีความสุข

...แล้วก็ขอให้เดินทางโดยไปกลับโดยสวัสดิภาพ นะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 22.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

เคยอ่านหนังสือเล่มนี้มาแล้วตอนเป็นเด็ก
ได้มาอ่านอีกครั้งที่นี่ยิ่งสนุก
อยู่ในความมืดหลายวันกับรสสวาทของตะเภาเหาะ
ถึงสว่างแล้วยังไงก็สวยอย่างติดใจแน่นอน
ต้องขอบคุณความมืดที่ทำให้มองเห็นต้นแบบนางอัปสร

โชคดีในการเดินทางครับ
อย่าลืมแวะเยียมนางอัปสรยิ้มที่หลบอยู่ข้างประตูด้วยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
arekoy วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 20.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/arekoy
อนาคตและอดีตไม่สำคัญ ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด

ลุงขา
ขอบอกว่า โอ้..ลั่น...ล้า...
เที่ยวเผื่อหนูด้วย เดินทางปลอดภัยค่า *_*
-ก้อย-

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
ผู้หญิงคนหนึ่ง วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 20.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sthnc
ใจเป็นใหญ่

อ่านรวดเดียวเลยค่ะพี่

อ้าว แล้วสุดาจะเอานางอัปสราไปทำไมละคะนี่ พี่ก้อ

เที่ยวให้สนุกนะคะ รักษาสุขภาพด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 20.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

ตอนที่ได้อ่านหนังสือครั้งแรก นั่งหัวเราะคนเดียวเหมือนคนบ้า

โอยสะลา โอยสะลา

บองสะลานโอน

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
เที่ยวไปตามตะวัน วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 20.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/garmo
เพลงหนึ่งเพลงช่วยให้โลกนี้มีสีสรรจริงๆๆชีวิต..ขาดรสหวาน..แวะมาที่นี่..หวานหวาน..มีให้เติม...เที่ยวไปตามตะวัน..เหนื่อยนัก..แวะพัก..เพื่อเจอสาว..ที่รู้ใจสักคน.. 


แวะมาอ่านแล้วครับ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
mookie วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 19.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

ฮืมมม อ่านสนุกจริงๆ อ่ะครับ.... ไม่เคยอ่านมาก่อนเลย.... อาจารย์หม่อมเขียนได้สุดยอด....

เด๋วพรุ่งนี้เจอกันคร๊าบบบ...


ความคิดเห็นที่ 24 (0)
ป้ารุ วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 19.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paaru

ฝากดูแลเพื่อนร่วมเดินทางด้วยนะคะ
อย่ามัวไปตามหานางอัปสรอยู่
ไม่ได้ฟังอาจารย์ศุภศรุตบรรยายกันพอดี

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
redribbons07 วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 19.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/redribbons07

อ่านไปขำไป ค่ะ


ความคิดเห็นที่ 22 (0)
มะอึก วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 18.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

โอยสะลา....โอยสะลา.....
.
ฝากบ้านด้วยนะครับพี่น้อง...
.
ไปล่ะ.....
.
แว๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
.

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
MeeMee วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 18.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/memoria
recall for Memory Episode II


ความคิดเห็นที่ 20 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 16.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

สุริยะวรมัน..ไม่อยู่แล้ว

โอยสลาก็ไม่อยู่แล้ว...

อาจารย์หม่อมก็ไม่อยู่แล้ว...

แต่ยังให้พี่มะอึกสร้างอารมณ์ไก่แกพวกเราแทน....ฮา

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
มะอึก วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 15.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

กราบขอบพระคุณครับ.......
.
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยนางอัปสราครับ
.
สรุปรวบยอดจากผู้ที่เคยไปชมนางอัปสราพอขยายความได้ตามนี้
1... อัปสราสวยที่สุด (ตัดสินจากกรรมการยุคศตวรรษที่ 21) คือ...อัปสรานครวัด

2... อัปสราจอมแฟชั่น คือ...อัปสรานครวัด เพราะทรงผมและการแต่งตัวของเธอมีให้ดูลานตา หลากหลายสไตล์

3... อัปสราที่เซ็กซี่มากที่สุด คือ...อัปสรานครวัด ไอ้ที่ไม่ใส่เสื้อมันเป็นธรรมดา แต่บางนางเธอไม่นุ่งผ้าด้วย

4.. อัปสราที่มีมากที่สุด คือ...อัปสรานครวัด มีถึง 1,800 นางเชียว

5... อัปสราที่โดดเด่นมากที่สุด คือ...อัปสราบันทายศรี เพราะแกะเป็นรูปนูนสูง และเป็นศิลปะ เอกลักษณ์เฉพาะตัว

6... อัปสราที่มีผิวงามที่สุด คือ ...อัปสราบันทายศรี เพราะเธอมีผิวสีชมพู (หินทรายที่สร้างปราสาท เป็นหินทรายสีชมพู) เธอถูก ปสรานครวัด ช่วงชิงตำแหน่ง...อัปสราสวยที่สุด ไปเพียงเส้นยาแดง ผ่าแปด
เพราะเธออวบไปนิดนึงเท่านั้น
ว่ากันแบบตัดสินนางงาม นางแบบเชียว

7... อัปสราที่มีท่าร่ายรำพิสดารที่สุด คือ...อัปสรานครธม สมเด็จพระเทพฯ ท่านทรงให้สมญา ท่าร่ายรำของเธอว่า “ ท่าผิดมนุษย์ม้วย” อย่างไรก็ดี อัปสรานครธม ที่มีรูปแบบการยืนแบบปกติ ก็มีอยู่

8... อัปสราน่าจะเป็นพี่น้อง หรือญาติสนิทกัน คือ ... อัปสรานครธม และอัปสราปราสาทตาพรหม เพราะคล้ายคลึงกันมาก ด้วยเกิดร่วมสมัย คือ สมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 น่าจะเกิดจากช่างฝีมือชุดเดียวกัน ต้องตรวจ DNA พิสูจน์หรือเปล่าละเนี่ย

.
.
นี่คือการตัดสินหรือแบ่งประเภทนางอัปสรา...จากสีสันทัวร์....เขาเขียนได้น่าสนใจ....ผมก็ลอกเขามารวมไว้เผื่อจะเกิดประโยชน์บ้างตามควร.....
.

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
buppha วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 15.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supermom

แวะมาอ่านสองรอบเพื่อเก็บรายละเอียด และที่มา...

เดินทางไปกลับโดยสวัสดิภาพนะคะ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
กระเช้าสีดา วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 15.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thanapa

ว่าแต่ว่ารูปนางอัปสรที่ยืนอยู่คนเดียวทำไมตรงหน้าอกถึงเป็นสีแบบนั้นคะ...เหมือน....
ไม่อยากคิด อิอิ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
กระเช้าสีดา วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 15.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thanapa

ไม่อ่านวันละนิดหรอกค่ะท่าน
ก็แบบว่า...อยากรู้น่ะ เลยอ่านรวดเดียวจบเลย
แล้วท่านอวยพรอย่างนี้ กระเช้าสีดาจะเอานางอัปสรามาทำอะไรหล่ะท่าน....
ขอให้เที่ยวให้สนุก เดินทางปลอดภัย
ขอคุณมะอึกโชคดี เจอนางอัปสราที่สวยงาม สดใส ไม่อ้วน ไม่ผอม กลิ่นกายหอมกรุ่น
ที่สำคัญ....ไม่พูดอะไรเลยสักคำเดียว

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ญาใจ วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 12.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yahyy


ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ
และขอให้มีความสุขกับการท่องเที่ยวนะคะ
คุณลุง มะอึก

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
น้ำทะเล วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 11.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/soda
เ พ ร า ะ พี่ เ ป็ น พี่ ... ที่ ... ว่ า ง เ ป ล่ า 


555555555555555555
หัวเราะเสียงดังไปหรือเปล่าคับพี่ ขออภัย
อมยิ้มได้เสมอนะคับสำหรับเรื่องของท่านคึกฤทธิ์

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
MrTote วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 11.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MrTote
MrTote : OK Nature - Save Nature, Save Life! - นายโต๋เต๋


ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพครับ

เห็นทีจะต้องไปหานางอัปสรในความมืดมาไว้เชยชมบ้างเสียแล้ว

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
veerin วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 11.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/veerin

อ่านเพลินเหลือเกินค่ะ...

อ่านจบจนเข้าใจว่า...ทำไม....โอยสะลา..ฯลฯ..

ท่านคึกฤทธิ์เขียนได้ดีจริงๆนะคะ..

เดินทางปลอดภัยนะคะท่าน

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
จันทร์วารี วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 11.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/waranin
คือ..จันทร์วารี  : สวัสดี.. ม่านหมอกและหยาดน้ำค้าง/กลุ่มเขียนข้าว

ยาวก็อ่านจบ

เพราะอ่านแล้วสนุกดี

เที่ยวเผื่อแม้วด้วยนะคะ อยากไปแต่ ..

คงโดนเจ้านายกินตับแน่ๆๆ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
Sainam วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 11.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sainam

ยอดเยี่ยมจริง ๆ พี่เรา เตรียมตัวพร้อมกับการเดินทางทริปนี้...น้ำจะรอดูภาพสวย ๆ นะคะ...อยากไปด้วยจังเลย...

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
Nozz วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 10.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nozzila
:A40: คืออะไร หาคำตอบได้ที่http://www.oknation.net/blog/nozzila/2008/04/25/entry-1

อยากไปบ้าง แต่ no money

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
สายธาร วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 10.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cyberfrogy
 http://www.facebook.com/groups/dhammayatrahttps://www.facebook.com/BAAN.RAI.SAITHARN http://www.oknation.net/blog/DigitalTour

โอ้โห.....เตรียมข้อมูลแน่นเลยครับพี่สน...ยังไงก็อธิบายให้ฟังบ้างนะ...ไกด์กิติมศักดิ์...


ว่าแต่คืนนี้จะหาแท็กซี่...คันไหนไปยังไม่รู้เลยเนี่ย...สวนลุมน่าจะมีที่ฝากรถนะครับ.....

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
เสือจุ่น วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 10.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tigerjun
สู่ฝัน กรุงเทพฯ เมืองจักรยาน ติดตามข่าวได้ที่ Bangkok Bicycle Campaign

อย่าลืมหิ้วหนังสือ "นครวัด นครธม" ของสำนักพิมพ์สารคดีไปด้วยนะครับ เผื่อเดินตาม อ. ศุภ ไม่ทัน อิอิ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 10.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMueSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

พี่มะอึกเดินทางวันไหนคะ
ขอให้เดินทางทางโดยปลอดภัย ทั้งคณะนะคะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ปัจเจกตน วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 10.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/uthai
รักทุกคนด้วยจิตที่บริสุทธิ์


คริคริคริ อ่านแล้วหัวเราะได้เน๊าะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 10.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

เดินทางไปมาปลอดภัยนะครับ
อย่าเจอไซโคลน อย่าเจอ(พายุ)เกย์ ..

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
มะอึก วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 10.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

ว่าแล้ว......อ่านกันไม่หวาดไม่ไหวแน่ ๆ ไม่เป็นครับ มีเวลามีอารมณ์ ค่อยเข้ามาอ่าน.....นะครับ
รับรองว่าสนุก.....
คริ...คริ....
.

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ครูทิพย์ วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 10.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Tip2
Every minute is precious if every minute I have you. ทุกนาทีจะมีค่า หากทุกเวลาฉันมีเธอ 

เรื่องนี้มันยาว...ไว้ค่อยตามมาอ่าน...แวะมาส่งคุณมะอึกก่อนค่ะ...เดินทางโดยสวัสดิภาพนะคะ...เที่ยวให้สนุกสมความตั้งใจค่ะ
***********************************
ชวนไปส่งนายสมัครลงทะเบียนเรียนวิชา สมบัติผู้ดี ๑๐๑
http://www.oknation.net/blog/Tip2/2008/05/07/entry-1

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 10.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< พฤษภาคม 2008 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31



[ Add to my favorite ] [ X ]