• มะอึก
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-04-05
  • จำนวนเรื่อง : 1277
  • จำนวนผู้ชม : 2512247
  • ส่ง msg :
  • โหวต 2111 คน
มะอึก
เป็นพืชสวนครัว..ปลูกง่าย โตเร็ว..ไม่ต้องเอาใจใส่..มีประโยชน์มากทั้งรากและผล
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom
วันพฤหัสบดี ที่ 4 ธันวาคม 2551
Posted by มะอึก , ผู้อ่าน : 6489 , 11:43:58 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน ครูไทยใจเกินร้อย , มะอึก โหวตเรื่องนี้

.

.

ตลอดเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา

ผมห่างหายไปจากบล็อคโอเคเนชั่นด้วยเหตุผลหลายประการ

นอกเหนือไปจากความไม่สะดวกเกี่ยวกับเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนตัวเกเรแล้ว

การเดินทางตระลอนไปตามสถานที่ธุรกันดารต่าง ๆ

อุดรธานี  แม่ฮ่องสอน เลย พิษณุโลก ก็เป็นอุปสรรคในการท่องบล็อค

.

และที่สำคัญ  สภาวะแห่งความไม่สงบความวุ่นงายภายในเมืองหลวง

ทำให้คนไทยทุกคนเกิดความเครียด

ผมจึงเลือกการท่องเที่ยวไปตามป่าเขาและเลิกเสพข่าวการเมืองเป็นอาหารหลัก

ก็ดีเหมือนกันครับ  ทำให้มีข้อมูลอื่น ๆ สำหรับการพูดคุยมากขึ้น

.

.

(จ่าจินต์ คนค้นคน)

"พี่มะอึก กลางเดือนพฤศจิกาฯนี้ว่างไหมพี่?"

เสียงจ่าจินต์ดังมาทางโทรศัพท์

เมื่อผมบอกว่าว่าง  จ่าจินต์จึงชวนผมไปแม่ฮ่องสอน

ผมตกปากรับคำโดยไม่ต้องคิดมาก

.

.

ชีวิตกับการเดินทางกับผมนั้นเป็นของคู่กันมาตลอดครับ

แต่การเดินทางครั้งนี้ทำให้ผมตื่นเต้น

เพราะผมไม่มีข้อมูลเบื้องต้นแม้แต่นิดเดียว

สถานที่ที่จะไปเป็นอย่างไร?  การเดินทางเป็นอย่างไร?  อาหารการกินเป็นอย่างไร?

ผมรู้อย่างเดียวว่าเป็นการเดินทางที่ท้าทายและบ้าบิ่น

และเป็นการเดินทางเพื่อกระทำความดี

.

.

ผมรื้อเป้เก่า ๆ ของลูกชายออกมาจากห้องเก็บของ

ยัดทุกอย่างที่จำเป็นลงในเป้  และมุ่งสู่สถานีขนส่งหมอชิตโดยรถประจำทาง

ตอนเย็นของวันที่ 14 พ.ย. ผมพบตัวเองบนเก้าอี้ภายในตัวสถานีขนส่งฯ

สิ่งแวดล้อมรอบข้างแปลกตาแปลกใจ  ผู้คนมากมาย

จะไม่ให้ผมตื่นเต้นได้อย่างไร 

ในเมื่อเป็นครั้งแรกในชีวิตของผมที่เดินทางไกลถึงแม่ฮ่องสอนโดยรถประจำทาง

.

.

คณะผู้ทำความดีครั้งนี้มี 4 คน  จ่าจินต์  ย่าดา แม่อุไร และมะอึก

รถบัส"สมบัติทัวร์"ออกจากท่ารถหมอชิตเกือบสามทุ่ม

อากาศภายนอกเริ่มเย็นลงตามลำดับเมื่อรถผ่านกำแพงเพชร  และตาก

อากาศภายในรถเย็นตามไปด้วย  ผมสร้างความอบอุ่นให้กับร่างกาย

สวมเสื้อหนา ๆ  3 ชั้น  สวมหมวกไอ้โม่ง และห่มผ้า

อากาศเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ผมกลัวที่สุดคือไข้หวัดครับ

.

.

 ตี 4 ของวันที่ 15 พ.ย. ผมผ่านอำเภอเถิน

ก่อนหน้านี้  เมื่อไปเชียงใหม่  เราจะใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 1

ผ่านอำเภอสบปราบ  อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง

เข้าสู่จังหวัดลำพูน  และเข้าเชียงใหม่

แต่การเดินทางไปแม่ฮ่องสอนครั้งนี้ 

รถเลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 106 ที่อำเภอเถิน ไปทางอำเภอลี้ จังหวัดลำพูน

.

.

ผมรู้สึกตื่นเต้นจนนอนไม่หลับครับ

ถนนคดเคี้ยวไปตามขุนเขา  พระจันทร์แรม 2 ค่ำ ส่องสว่างไปทั่วมองเห็นหมอกจาง ๆ

ผ่านอำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่  เข้าสู่ทางหลวงหมายเลข 108

ฟ้าสว่างแล้ว  เราผ่านอำเภอฮอด  ผ่านอุทยานแห่งชาติออบหลวง

เส้นทางนี้ผมเคยผ่านมา 2-3 ครั้ง 

กาลเวลาไม่ได้ทำให้ถนนเหยียดตรงได้

.

.

(มะอึกกับจ่าจินต์)

.

(ย่าดายิ้มจนตาหยี)

.

รถบัสสมบัติทัวร์ถึงอำเภอแม่สะเรียงประมาณ 3 โมงเช้า

อาจารย์วิทยา ธุระอบ ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านแม่ก๋อนนำรถมารอรับพวกเราครับ

(สิ่งของเต็มท้ายรถปิ๊คอัปเลยครับ)

.

เราทานข้าวมันไก่ในร้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในเมืองแม่สะเรียงเป็นอาหารเช้า

(ภาพนี้ย่าดาถ่ายครับ)

.

.

17 ปีที่แล้ว  ผมเคยผ่านแม่สะเรียง

แต่วันนี้แม่สะเรียงเจริญขึ้นมากครับ  บ้านเรือนงามตา

โยนสะลิน.....เมืองยวม.....ไมลองยี.....หรือแม่สะเรียง

ยังมีธรรมชาติอีกหลาย ๆ สิ่งที่ซ่อนเร้นและน่าสนใจ

.

.

รถปิคอัฟขับเคลื่อน 4 ล้อคันนั้นทิ้งตัวเมืองแม่สะเรียงไว้เบื้องหลัง

เราใช้ถนนไปทางอำเภอสบเมย  และเลี้ยวไปตามถนนแคบ ๆ

จากปากทางซึ่งเป็นถนนปูด้วยแอสฟัลต์บนพื้นที่ราบ

มุ่งเข้าสู่ทางลูกรังแคบ ๆ มีป้ายบอกทางว่า

"บ้านแม่ก๋อน 43 กิโลเมตร"

.

(เส้นทางเข้าสู่บ้านแม่ก๋อน)

ภูเขาลูกแล้วลูกเล่าที่เรานั่งรถผ่าน  ซ้ายมือเป็นภูเขา  ขวามือเป็นหุบเหว

อีกสักพักหุบเหวย้ายไปอยู่ซ้ายมือ  ภูเขาย้ายมาทางขวามือ

เป็นเช่นนี้ตลอดเส้นทาง

เรากำลังเดินทางตัดผ่านอุทยานแห่งชาติสาละวิน

น้องกะเหรี่ยงที่ขับรถเล่าให้ผมฟังและจับใจความได้ว่า

ถนนเหล่านี้  เมื่อก่อนคือเส้นทางสำหรับชักลากไม้

.

.

อุทยานแห่งชาติสาละวินมีพื้นที่กว้างใหญ่ถึง 721 ตารางกิโลเมตร

เป็นป่าเขาตามแนวชายแดนไทยพม่าซึ่งมีแม่น้ำสาละวินเป็นเส้นพรมแดน

เมื่อรัฐบาลยุคนั้นยกเลิกการให้สัมปทานทำไม้ 

จึงประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติมาตั้งแต่ 9 พฤศจิกายน 2537

ส่วนใหญ่เป็นป่าเบญจพรรณ  ป่าเต็งรัง  และป่าดิบแล้ง

ไม้สัก  ไม้แดง  ไม้ตะแบก  ไม้ตุ้มกวาง  ไม้มะค่าโมง  ไม้ประดู่  ไม้เต็ง ไม้รัง

มีมากมายครับ  แต่ละต้นงดงามอย่าบอกใครเชียว

นี่คือทรัพยากรของชาติที่มีค่ายิ่ง

.

.

ใช้ลำห้วยเป็นถนน

.

ในบางช่วงของการเดินทาง  รถต้องวิ่งไปตามลำห้วยที่ท่านเห็นเพราะไม่มีถนน

ยิ่งทำให้ผมตื่นตาตื่นใจมากยิ่งขึ้น

นั่งคิดอยู่ไปมาว่า  นี่หรือถนนที่เข้าสถานศึกษาของเมืองไทย?

.

.

ใกล้เที่ยงแล้วครับ 

คณะของเราเดินทางถึงบ้านแม่ก๋อน เป็นหมู่บ้านของชาวกะเหรี่ยงล้วน ๆ

บ้านทุกหลังเป็นบ้านไม้ ใต้ถุนสูง

รถเราลงลุยน้ำในห้วยอีกครั้งเข้าสู่โรงเรียน

(ภาพโดยย่าดา)

.

เด็ก ๆ ทั้งหญิงและชายยืนเข้าแถวรออยู่เกือบ 50 คนครับ

ไม่ต้องมีครูจัดแถว  ไม่ต้องสร้างภาพ  เขายืนรอด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มจริงใจ

เมื่อรถเข้าจอดสนิท  เขาวิ่งเข้ามาไหว้  พูดสวัสดีครับ สวัสดีค่ะ ตามสำเนียงกะเหรี่ยง

เด็กตัวเล็กตัวใหญ่ เด็กหญิงเด็กชายช่วยกันยกสิ่งของลงจากรถคนละไม้คนละมือ 

ไม่ต้องร้องสั่ง

.

.

.

อาจารย์วิทยาเล่าให้พวกเราฟังว่า

เด็ก ๆ เหล่านี้ทุกคนเป็นลูกกะเหรี่ยง

บางคนมีบ้านอยู่ห่างจากโรงเรียนเดินถึง 7 ชั่วโมง

เขาจึงมากินอยู่หลับนอนที่โรงเรียน  เหมือนเด็กประจำในเมืองหลวงของโรงเรียนฝรั่ง

.

โรงเรียนบ้านแม่ก๋อน  เป็นโรงเรียนสังกัด สพฐ.

มีชั้นเรียนตั้งแต่อนุบาล ถึง ป.6

นักเรียน  55 คน  ครู 5 คน

เด็ก ๆ เนื้อตัวสะอาดสะอ้านเพราะสะดวกเรื่องน้ำท่า

มีลำห้วยไหลผ่านหน้าโรงเรียน

ผมรู้สึกรักบรรยากาศของป่าแห่งนี้เข้าแล้วซี

ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ 

ไฟฟ้าใช้จากแผ่นโซล่าเชลล์ หรือเครื่องปั่นไฟเท่านั้น

ไม่เกินสองทุ่มทุกอย่างจะเงียบสงบและมืดสนิท

.

.

 การจัดเตรียมอาหารกลางวันเป็นไปอย่างสนุกสนาน

ทุก ๆ คนช่วยกันคนละไม้คนละมือ

เที่ยงกว่าแล้ว  ผมกลัวเด็ก ๆ จะหิวจึงเปิดกระป๋องขนมปังแจกให้ทานรองท้องไปก่อน

เด็ก ๆ เดินเข้าแถวรับขนมปังใส่ฝ่ามือกันอย่างเรียบร้อยน่ารัก

.

.

ท่านผู้มีเกียรติที่เคารพครับ

ขนมปังที่เขาขายกันเป็นปี๊บ ๆ   ซึ่งเด็กชาวเมืองแทบจะไม่หันไปมองนั้น

คือขนมที่เอร็ดอร่อยที่สุดของเด็กดอยครับ

.

อิ่มขนมปัง  ก็เก๊กท่ากันหน่อย  ผมไม่โตไปกว่าเด็ก ๆ เท่าไหร่นัก

.

.

มื้อเที่ยงนี้  เด็ก ๆ มีก๊วยเตี๋ยวหมู  ลูกชิ้น

เส้นเล็ก  เส้นใหญ่  สั่งได้

อุปกรณ์ก๊วยเตี๋ยวทุก ๆ อย่าง  เราซื้อติดมือไปจากตัวอำเภอแม่สะเรียง

ทานไม่อิ่มเติมได้จนอิ่ม  ไม่พูดเบรคเด็ก  ไม่บ่นให้เด็กรำคาญหัวใจ 

แม่อุไรซึ่งเป็นแม่ค้าก๊วยเตี๋ยวเมืองปราจีนฯ  ปรุงให้ทุก ๆคนด้วยความรักทุก ๆ ชาม

.

ทานอิ่มก็วิ่งไปล้างจานล้างชามในลำห้วย

และนำถ้วยชามมาเก็บ

กระโดดโลดเต้นไปตามประสาเด็ก

(เนินเขาช่วงนี้  ย่าดาลื่นล้มด้วย)

.

.

ช่วงบ่าย  เรามีพิธีมอบสิ่งของให้กับเด็ก ๆ

ของทุกอย่างนั้น  จ่าจินต์เดินไปซื้อและแบกมาจากโบ้เบ้ครับ

เสื้อกันหนาว  ผ้าห่ม  หมวกคลุมหัว สิ่งจำเป็นของเด็ก ๆ ทั้งสิ้น

ผ้าห่มแจกเด็ก ๆ ครบทุกคน

โดยมีอาจารย์ปราณี  บัวพรวน  เป็นตัวแทนรับให้กับเด็ก ๆ

อาจารย์ปราณีท่านนี้  เป็นครูบรรจุใหม่มาสอนที่โรงเรียนบ้านแม่ก๋อนได้เพียง 3 วัน

เดินทางมารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 12 พ.ย. 2551  อันเป็นวันลอยกระทงพอดี

ขับรถมอเตอร์ไซด์เข้ามาถึงโรงเรียน

เธอนอนร้องให้มา 3 คืน เต็ม ๆ จนตาบวมแล้วครับ

.

ผมบอกอาจารย์ปราณีว่า

"ร้องให้เถิดครับอาจารย์  ร้องออกมาให้เต็มที่

อยากจะย้ายหนี  ก็จงพร้อมที่จะย้ายหนีไปอยู่ที่อื่นเถิด

หากอาจารย์ทอดเวลาให้เนิ่นนานไปกว่านี้แล้วไซร้ 

วันใดที่จะต้องย้ายไปจากเด็ก ๆ

อาจารย์จะร้องให้มากกว่าวันที่เดินทางเข้ามาอีก"

ผมกล่าวจากความรู้สึกดิบ ๆ ของผมในขณะนั้นจริง ๆ ครับ

.

.

เด็ก ๆ ได้รับเสื้อกันหนาวครบทุกคน  ก็หยิบมาสวมใส่ทันที

จ่าจินต์ผู้รู้ร้อนรู้หนาวดี  จัดเสื้อชนิดที่มีหมวกติดกับตัวเสื้อ  สร้างความอบอุ่นได้มาก

ขณะนั้นอุณหภูมิในหุบเขาประมาณ 15 องศาเซลเซียส

น้ำในอ่างน้ำเย็นเฉียบยังกับแช่ด้วยน้ำแข็งก้อนโต

.

.

อาหารมื้อเย็นวันนั้น

พวกเราและเด็ก ๆ ทานร่วมกันกลางสนามครับ

ถือเป็นงานเลี้ยงต้อนรับตำแหน่งใหม่ของอาจารย์ปราณีไปด้วย

ข้าวสวยเม็ดสวยงามที่อาจารย์วิทยายกมาเป็นกระสอบจากตัวเมือง

มีกับข้าวเป็นส้มตำปลาร้าง่าย ๆ  และแกงจืดจากน้ำก๊วยเตี๋ยวเมื่อมื้อกลางวัน

ตามด้วยของหวาน ขนมปัง A-B-C

เด็กทานอย่างไร  เราก็ทานเช่นนั้น

.

อิ่มหมีพีมันเรียบร้อย  ก็ให้เด็กไปอาบน้ำพักผ่อน

ส่วนผมไม่อาบแล้วครับ

.

.

อาจจะยาวไปสักสักนิดนะครับ 

ผมคิดไปเขียนไปด้วยความรู้สึกที่แท้จริง

การกระทำความดี  บางครั้งไม่ต้องมีอะไรมากมายครับ

การให้  เป็นการกระทำที่ยากยิ่ง

ทดลองให้เยอะ ๆ นะครับ

จะสบายใจ

.

ตอนต่อไปพวกเราเดินทางจากดอยแม่ก๋อนกลับแม่สะเรียง

นั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์ผ่านภูเขา  สายน้ำ  และหุบเหว

ตื่นเต้นประทับใจไม่มีวันลืมครับ

.

.

(ขอบพระคุณภาพประกอบทั้งที่ผมถ่ายเองและยืมจากย่าดาครับ)

.

.....เด็กกะเหรี่ยงที่ดอยแม่ก๋อน แม่สะเรียง (มะอึก)

.

.....คลิป...แอบถ่ายเด็กกะเหรี่ยง...ที่ดอยแม่ก๋อน (มะอึก)

.

.....หนุ่มดอยหงอยเหงาที่บ้านกะเหรี่ยงคืนนั้น..... (มะอึก)

.

.....ลงจากดอยแม่ก๋อน แม่สะเรียง ด้วยรถมอเตอร์ไซด์..... (มะอึก)

.

.....ดอกบัวตองผุดผ่องอำไพ .. เจ้าหยัดยืนท้าทาย ไม่หวั่นไหวต่อสายลมหนาว..... (มะอึก)

.

.

.





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
star612 วันที่ : 12/12/2008 เวลา : 10.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/star612

ไม่ได้แวะมานานด้วยเช่นกันครับ..
ถือโอกาสเข้ามาตามดูตามอ่านเหมือนเคยครับ

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
ธีร์/อันมัย วันที่ : 09/12/2008 เวลา : 06.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/teeanmai
คนเช่นไร แสดงออกเช่นนั้น

ปกาเกอญอ

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
แม่สีไฟ วันที่ : 09/12/2008 เวลา : 06.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ting

ดีกว่าอยู่หน้าจอคอม ฯ เยอะแน่ๆ ค่ะพี่
ยิ่งต้องมาลุ้นการเมืองสุขภาพจิตจะแย่เอา

พี่มะอึกใช้เวลามีค่ามาก สุขภาพท่าทางคงดี
เพราะการเดินทางไกลเนี่ยจำเป็นจริง ๆ

มีความสุขกับการให้นะคะ

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
ย่าดา วันที่ : 08/12/2008 เวลา : 18.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dada
วิญญานอิสระโบยบิ http://www.oknation.net/blog/freesoultofly

เนื้อหาเยี่ยมไปเลยค่ะ เพิ่งมาอ่านพร้อมทั้งเซฟรูปย่ายิ้มตาหยี อิอิ

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
มะอึก วันที่ : 08/12/2008 เวลา : 13.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

ใช่แล้ววิกกี้ที่รู้สึกเช่นนั้น
เพราะผมเขียนเรื่องนี้ด้วยน้ำตาแห่งความรู้สึกที่บริสุทธิ์ใจจริง ๆ

ความคิดเห็นที่ 39 (0)
vickie วันที่ : 08/12/2008 เวลา : 12.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vickie
       เด็ดดอกไม้  สะเทือนถึงดวงดาว      http://www.oknation.net/blog/vickie1

แปลกนะฮับ ป๋มอ่านเอนทรีนี้แล้ว น้ำตาซึม
ด้วยความรู้สึกหลากหลาย

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
ซันญ่า วันที่ : 07/12/2008 เวลา : 14.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SonyaUAS
เส้นทางเดินที่...ยาวไกลในแผ่นดินอื่น  http://www.booking.com/hotel/th/comon-bungalow-haadchaophao.html_ www.comonbungalow.com www.OmoneyCenter.com/805941/G  

จงเป็นคนพอดี ดีกว่า พอดีเป็นคน
.
.
http://www.oknation.net/blog/sonyaUSA/2008/12/07/entry-1

http://www.oknation.net/blog/SonyaUAS/2008/11/25/entry-1

สาธุ สาธุค่ะ

สวัสดีค่ะพี่มะอึก
.
.
ภาพและคำ ผลงารน สร้างสรรค์

แด่อนาคตชาติ

ขอให้รวยๆๆๆ ไม่ต้องเกรงใจใคร
.
.
.

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
อุต-ศิลป์02 วันที่ : 06/12/2008 เวลา : 23.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/industrialart02

บางเวลาคนเราก็ต้องอยู่ห่างจากเรื่องการเมืองบ้างนะคะพี่มะอึก
รับรู้เรื่องการเมืองมากๆ ก็ทำให้สมองของเราหนักเปล่าๆ


ความคิดเห็นที่ 36 (0)
นายมะอึก วันที่ : 06/12/2008 เวลา : 21.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom1
 

ใช่แล้วครับคุณอะหนึ่ง
ของบริจาคขนไปกับรถทัวร์.....
จ่าจินต์เสียเงินไป 200 เป็นค่าระวางของใต้ท้องรถครับ
.

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
อะหนึ่ง วันที่ : 06/12/2008 เวลา : 20.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

กาลเวลาไม่ได้ทำให้ถนนเหยียดตรงได้
แต่ถนนทำให้คนไปหาถึงกันได้

หนาว แต่ดูแล้วอบอุ่นครับ
ขนของบริจาค ไปพร้อมกับรถทัวร์เหรอครับพี่

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
ครูสบเมย_แม่ฮ่องสอน วันที่ : 06/12/2008 เวลา : 12.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krubaantong
ครบรอบ  ๒๐  ปี พอดี...

ขอขอบคุณคุณพี่มะอึกและคณะครับที่เลือกแม่ฮ่องสอนเป็นที่ทำบุญ...โดยเฉพาะโรงเรียนบ้านแม่ก๋อน ซึ่งเหมมือนจะอยู่ใกล้ตัวเมือง แต่เดินทางจริง ๆ กลับใช้เวลามาก.งผมและคณะเคยไปประเมินและเยี่ยมโรงเรียนนี้เมื่อปีที่ผ่านมาครับ..เด็ก ๆ ที่นี่มีหลายหย่อมบ้าน บางบ้านต้องเดินเป็นวันอย่างที่ท่านมะอึกทราบนั่นแหละครับ...คุณครูวิทยา เป็นคนที่ตั้งใจทำงานครับ เคยอยู่สบเมยและเป็นทีมงานเดียวกันมาก่อน..ขอบคุณคณะอีกครั้งครับ

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
มะยง วันที่ : 05/12/2008 เวลา : 21.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paphat
นานนานมาที ตามเรื่องตามราว

แล้วจะส่งเงินไปร่วมทอดผ้าป่าการศึกษา
ที่อาจารย์วิทยาเร็ว ๆ นี้

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
ChaiManU วันที่ : 05/12/2008 เวลา : 13.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

หายไปนาน กลับมาปั่น สาม entry รวดเลยนะพี่

สวัสดีครับ


ความคิดเห็นที่ 31 (0)
mookie วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 22.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

ฮืมมม หลังจากฟังน้ามะอึกเล่าให้ฟังด้วยตนเองแล้ว...

กลับมาละเลียดเรื่องราวอย่างละเอียดอีกที...

สิ่งที่น้ามะอึกกล่าวกับคุณครูปราณี เป็นสิ่งที่มีคุณค่ามากเลยครับ... มุกกี้อ่านถึงตรงนี้ ก้อนสะอื้นมาจากไหนไม่รู้อ่ะคับ...

เป็นอีกหนึ่งการเดินทางนึง ซึ่งเชื่อว่า น้ามะอึกจะไม่มีวันให้ลบเลือนไปจากความทรงจำ...

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
มะอึก วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 21.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

ขอบพระคุณทุก ๆ ความรู้สึกที่ดีครับ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
เด็กดอย วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 21.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/eapoe
Life is always change

น้ามะอึกครับ ขอบคุณมากๆที่มาเยี่ยมพวกเราปกาเก่อญอชาวดอยครับ และสิ่งของมากมายที่มาแจกให้กับพวกเรา ขอให้บุญบารมีคุ้มครองพี่ๆทุกคนครับ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
ครูหลังเขา วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 19.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/parding

หวัดดีค่ะ ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยม ช่วงนี้ไม่ได้อัปเดรต
บล๊อกเลย กิจกรรมของคุณมะอึกน่าชื่นชมมากๆเลยค่ะ เด็กๆคงจะดีใจที่ได้กินก๋วยเตี๋ยว ท่าทางอร่อยนะค่ะ แต่ว่าบ้านแม่ก๋อนดิฉันไปมาแล้วและก็ไปเดือนเดียวกับคุณมะอึกด้วยค่ะ เมื่อวันที่ 5 พ.ย 51 นี้เองในโครงการทันตกรรมเคลื่อนที่เพื่อประชาชนที่ด้อยโอกาสในท้องถิ่นทุรกันดาร โครงการในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอเจ้าฟ้ากัลยาณีวัฒนาฯ ทางกศน.เป็นทีมงานที่สํารวจกลุ่มเป้าหมายให้กับทางทันตกรรมเคลื่อนที่ และ ดูแลสถานที่ต่างๆอํานวยความสะดวกให้กับทีมงาน ดิฉันได้เข้าไปนอนที่บ้านแม่ก๋อน 1 คืน และก็ ไปบ้านห้วยแห้ง อีก 2คืนค่ะ เดินทางโดนรถมอเตอร์ไซด์เก่าๆ ทางลําบากมาก ตอนนั้นรู้สึกบ้านแม่ก๋อนจะฝนตกด้วย ที่มของเราเป็นผู้หญิงทั้งหมด 4 คน แต่ละคน ล้มกันไปคนละที 2 ที แต่ก็ภูมิใจที่ได้ทํางานเพื่อสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอเจ้าฟ้ากัลยาณีวัฒนาฯ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
veerin วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 14.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/veerin

อ่านทั้งเรื่องราวและดูภาพประกอบ
ต้องบอกว่ารู้สึกมีความสุขมาก..อิ่มเอมใจอย่างบอกไม่ถูกเลยค่ะ ^___^

ชื่นชมทุกท่านจากใจจริงนะคะ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
มะอึก วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 14.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

ยินดีร่วมเดินทางเป็นผู้ให้ไปกับจ่าจินต์เสมอครับ
ที่ไหน...เมื่อไหร่......บอกได้ 24 ชั่วโมงครับ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 14.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

ขอบคุณนะครับพี่มะอึกหวังว่าสายถนนเส้นชีวิตที่ทอดยาวจะมีพี่เดินร่วมทัวร์ขบวนกับจ่าจินต์อีกนะครับอย่าท้อนะครับพี่ขอบคุณข้อมูลที่เพียบต่งกับจ่าที่เขียนแบบดิบๆอ่านของพี่เห็นภาพหมดเลยคาราวะครับ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
กาลครั้งหนึ่ง_ในฝัน วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 14.06 น.

เคยมีโอกาสไปทำงานอยู่อำเภอแม่สะเรียง 2 ปี
จำได้ว่าวันแรก ไม่ถึงกับร้องไห้เพียงรู้สึกเงียบๆเหงาๆบอกไม่ถูก
ตอนนี้กลับเข้ามาใช้ชีวิตในเมืองใหญ่
แต่กลับคิดถึงวิถีชีวิต ความเป็นอยู่ที่เรียบง่ายของผู้คน และความสงบงามของเมืองสามหมอกอย่างจับใจ


ความคิดเห็นที่ 23 (0)
Yai_Nid วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 13.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/YaiNid
เที่ยว Melbourne..ที่นี่  Love U..OK?..รักนะ..ได้มั้ยล่ะhttp://www.oknation.net/blog/konlangkow

ชื่นชมค่ะ
รู้สึกดีๆ มากเลยค่ะที่ได้มาซึมซับเรื่องราวแบบนี้
ขอบคุณค่ะ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
สอนสุพรรณ วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 13.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phaen


อ่านแล้วรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ ปลาบปลื้มกับคณะผู้ทำดีจริง ๆ ครับพี่มะอึก...

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
มะอึก วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 13.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

ตะวันบ่ายอีกนิดจะให้ท่านได้รับฟังเด็กกะเหรี่ยงร้องเพลงครับ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 13.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

ระยะเวลาไม่ได้ทำให้เส้นทางคดโค้งตรงขึ้นมาได้ แต่ช่วยทำให้จิตใจคนเราค้นพบความดียิ่งขึ้นจากวันเวลาที่ผ่านไป

ชื่นชมครับ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
wansuk วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 12.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

แม้อากาศจะหนาวเย็น
แต่เด็กๆก็อุ่น ทั้งกายและใจ...

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
มะอึก วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 12.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

กราบขอบพระคุณทุก ๆ ท่าน
เสียงพูดคุยอันสดใสของเด็ก ๆ ที่ไร้มายา
ยังดังก้องอยู่ในโสตประสาทครับ
.

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
rakmananya วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 12.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rakmananya

แวะมาอ่านด้วยความชื่นชม ชื่นชอบ และรู้สึกว่า เมืองไทยยังมีมุมดีๆ มีอะไรอีกมากมาย ที่นักการเมืองมองไม่เห็น...

ขอบคุณสำหรับเรื่องเล่าอันงดงาม และอบอุ่น ท่ามกลางลมหนาวๆ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ครูแดง วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 12.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krudang

-ไปให้สัญญากับพ่อกันเถอะhttp://www.oknation.net/blog/krudang/2008/12/03/entry-1

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
tengpong วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 12.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

ขอก้มศรีษะ น้อมคารวะ กับสิ่งประเสริฐที่พี่มะอึก ย่าดา จ่าจินต์ และแม่อุไร ได้สร้างขึ้นแล้วครับ


ป.ล. เต็งพ้ง คนหนึ่งแหละที่อยากบอกว่าคิดถึงพี่มะอึกมากเลย ฝากสวัสดีแม่มะยงด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
boran-new วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 12.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tain

ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน
อยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรแห่งความสุขของปวงชนชาวไทย
อีกทั้งเป็นมิ่งขวัญของคนไทยทุกหมู่เหล่า ตราบนานเท่านาน

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ

ข้าพระพุทธเจ้า
คนสยาม M BLog
http://www.oknation.net/blog/tain
ขอให้ทุกท่านมีความสุขทุกวันที่ 5 ธันวามหาราช
วันนี้ขอแสดงความคิดเห็นด้วยการถวายพระพรสักวันนะครับ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ครูแดง วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 12.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krudang

-ขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะคุณมะอึก จ่าจินต์ ย่าดา และแม่อุไร บุญสะอาดบริสุทธิ์เลยละคราวนี้ ดูแล้วอิ่มใจไปด้วย
-อยากฝากบอกครูปราณีว่า โชคดีแล้วที่ได้อยู่กับเด็กที่บริสุทธิ์เหล่านี้

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
MeeMee วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 12.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/memoria
recall for Memory Episode II

หวัดดีค่ะพี่มะอึก

ดีใจจังเลยที่แวะไปเยี่ยมเยียนกัน มี๊เขียนเรื่องเพิ่มเติมแล้วค่ะ มีแต่รูปเดี๋ยวไม่รู้ว่าไปทำอะไรมา อิอิ..

ไปอ่านต่อนะคะพี่

มาบ้านพี่ตอนเที่ยงพอดี เห็นเด็ก ๆ กำลังหม่ำกันอร่อย ๆ มี๊น้ำลายไหลเลย...หิวเหมือนกัน ไปหาของหม่ำบ้านดีกว่า

คิดถึงพี่เช่นกันค่า...


ความคิดเห็นที่ 11 (0)
สตังค์ วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 12.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/stang
ถึงแม้ความจริงจะเป็นอักษรที่ไม่รื่นสายตาในบางครั้ง แต่มันดีกว่า เพราะมันคือ ความจริง

สวัสดีค่ะ
ภาพน่ารักจัง

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
spyone วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 12.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spyone
  โลกหมุนด้วยความรัก


ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 12.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

คบเด็กสร้างบ้าน...

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
BlueHill วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 11.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ผมอ่านเรื่องนี้ด้วยหัวใจที่เป็นศุกร์ครับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
aihu วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 11.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/aihu
การไม่ก้าวเดิน..ย่อมไม่ถึงซึ่งความหมาย

มีความสุขค่ะพี่มะอึกอยากไปด้วยจัง

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 11.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

ไม่เคยเห็นย่าดาใส่กระโปรงมาก่อน สวยจังค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ครูเจี๊ยบ วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 11.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-koo-kai
หัวใจ...ของฉัน..เป็นนักเดินทาง..อักษรของฉัน...เป็นนักเดินทาง หัวใจของฉัน...ไร้ซึ่งพันธนาการอักษรของฉันถูกพันธนาการด้วยหัวใจฉันเอง

หายไปนานจนรู้สึกนึกถึง
คิดถึงค่ะพี่ชาย

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 11.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

สุดยอดค่ะ พี่มะอึก
ชอบอ่านอย่างนี้จังค่ะ
เสียดายจังที่ไม่ได้ร่วมเดินทางไปด้วย
ขออนุโมทนาบุญกับทุกท่านด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
พอลล่า1 วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 11.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PORNLA

สวัสดีค่ะ

ภาพสวยมากเลยนะคะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
สิงหา_สัตยนนท์ วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 11.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pinitsatayanon
จุ๊ๆ ข้าพเจ้ากำลังร่ายบทกวี

สุดยอดนายหัวเห้อ
ศรัทธานี้เก็บรักษาไว้นิจนิรันดร์

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เกลเก็ต วันที่ : 04/12/2008 เวลา : 11.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gandg

ภาพดีมากค่ะ
รวมถึงเนื้อหาด้วย
ยินดีรู้จักรค่ะ
แวะไปให้ความเห็นบ้างน๊ะค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< ธันวาคม 2008 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      



[ Add to my favorite ] [ X ]