• มะอึก
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-04-05
  • จำนวนเรื่อง : 1277
  • จำนวนผู้ชม : 2471101
  • ส่ง msg :
  • โหวต 2111 คน
มะอึก
เป็นพืชสวนครัว..ปลูกง่าย โตเร็ว..ไม่ต้องเอาใจใส่..มีประโยชน์มากทั้งรากและผล
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom
วันอังคาร ที่ 18 สิงหาคม 2552
Posted by มะอึก , ผู้อ่าน : 4252 , 07:49:52 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.

.

ก่อนวันแม่ปีที่แล้ว 2551 ไม่กี่วัน

ผมนำเสนอจดหมายฉบับหนึ่ง  ซึ่งผมเขียนถึงแม่  แต่ผมไม่ได้ส่ง

.

วันแม่ปี 2552 นี้ 

จดหมายฉบับนั้น

ส่งผลต่อตัวผมและครอบครัวหลายประการ

ผมจะเล่าให้ฟัง

.

ก่อนที่จะเล่าว่าจดหมายฉบับนั้นส่งผลอย่างไร ? 

ผมขออนุญาตนำเรื่องราวที่เขียนไว้เมื่อปีที่แล้ว  นำเสนออีกครั้งหนึ่ง

และขออนุญาต  ที่จะนำคอมเมนท์อันมีค่าของเพื่อน ๆ มาประกอบไว้ด้วย

หากท่านเคยอ่านแล้วจะผ่านไปอ่านตอนท้าย ๆ ก็ได้ครับ

.

.

.

วันอาทิตย์ ที่ 3 สิงหาคม 2551
@.....จดหมายฉบับที่ลูกไม่ได้ส่งให้แม่.....

Posted by มะอึก,  ผู้อ่าน : 660 , 00:00:56 น.  
หมวด :
ไดอารี่ 




.

.

.

.

12  สิงหาคม 2529

เป็นวันที่แม่เดินทางจากกรุงเทพมหานคร กลับนครศรีธรรมราช

ปีถัดมา  2530 

แม่ล้มป่วยไม่สบาย

น้องสาวบอกผมว่า  แม่เป็นมะเร็งที่ตับ

เราทุกคนต่างทำใจกับทุก ๆ อย่างที่จะเกิดขึ้น

.

.

จดหมายฉบับข้างต้น  ผมเขียนถึงแม่  แต่ผมไม่ได้ส่งไปรษณีย์

ผมเขียนและนั่งอ่านอยู่คนเดียว

ในขณะนั้นแม่นอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล

.

แม่มีกำลังใจที่ดีมาก

กำลังใจสำคัญคือชายคนหนึ่งที่นั่งเฝ้าอยู่ข้าง ๆ เตียงนี่แหละครับ

พ่อดูแลแม่ทุก ๆ อย่าง

"บุญ.....หิวมั๊ย?"

"บุญ....จะเอาอะไรอีกบ้าง?"

เสียงพ่อพร่ำถามแม่ตลอดเวลา

.

พ่อปฏิบัติต่อแม่อย่างไม่เห็นแก่เหน็ดแก่เหนื่อย

น้องสาวคนเดียวของผมนั้นหรือ

เผลอไม่ได้ต้องแอบร้องให้เรื่อยไป

.

.

กันยายน-ตุลาคม  2530

เป็นเดือนที่แม่ทรุดหนักมาก

แม่บวมไปหมดทั้งตัวด้วยน้ำเกลือ  และระบบในร่างกายไม่ทำงาน

แม่นอนนิ่งอยู่บนเตียงผู้ป่วยในโรงพยาบาล  ไม่พูดกับใคร

สายน้ำเกลือ สายอ๊อกซีเจนต่าง ๆ ระโยงระยางไปหมด

.

.

วันหนึ่ง  ผมเห็นน้ำตาแม่ไหลรินออกมาจากดวงตาที่ปิดสนิท

รอบ ๆ เตียงที่แม่นอนมีญาติพี่น้องยืนรายรอบเต็มไปหมด

ผมบีบมือแม่แน่นและพูดว่า

"แม่....ไม่ต้องห่วงสิ่งใดทั้งสิ้น  ขอให้แม่มีความสุขนะครับ"

แม่บีบมือสนองตอบคำพูดของผม

ผมพูดข้างหูแม่ดัง ๆ อีกว่า

"แม่...ผมจะบวชให้แม่  ลูกชายคนนี้ยังไม่ได้บวชให้แม่ครับ"

แม่บีบมือผมแน่นยิ่งขึ้น

ผมถามแม่ว่า

"แม่...แม่ได้ยินเสียงที่ลูกพูดมั๊ย?"

เสียงจากปากของแม่ปรากฏแก่หูทุกหูว่า

"ได้ยิน"

.

.

เราเกือบทุกคนปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อับอายต่อกัน

เพราะเสียงคำว่า "ได้ยิน" นั้น

.

แม่จากไปอย่างสงบเมื่อ 30 ตุลาคม 2530

ผมบวชหน้าศพให้แม่

ขณะที่เป็นพระในคืนที่ 3 หลังจากเผาศพแม่ไปแล้ว

ผมฝันว่า  แม่มานั่งลูบผ้าเหลืองที่ผมครองอยู่

แม่ยิ้มอย่างมีความสุข

.

ผมน้ำตาไหลขณะที่นั่งเขียนเอ็นทรีนี้

คิดถึงเสียงแม่ที่พูดว่า " ได้ยิน " คำนั้น

.

@@

@@

.

: ลูกแม่ โดย ครูซัน สมพงษ์ หมื่นจิต

.

กว่าจะคลอด กว่าจะคลาน กว่าจะผ่าน..มาคิดดู

ที่ฉันมีเลือดนักสู้ เพราะฉันเคยอยู่ในท้องชาวนา...



ฉันเกิดมาจากความรัก ฉันโตมา จากน้ำใจ

รักของแม่แสนสดใส คือ ความยิ่งใหญ่ สู่ผองชน

ยามฉันเจ็บแม่เจ็บกว่าฉัน แม่บากบั่นแม่ทุกข์แม่ทน

ยามมีไข้แม่ไถ่ถอน  ก่อนจะนอนแม่สอนสวดมนต์
****____________________________________****



*ฉันจึงมี..ความรัก     ให้คนทุกคน

ฉันจึงมี..น้ำใจ    ให้คนทุกคน

แม่ห่วงลูก    อยู่ทุกแห่งหน

แม่อ่อนโยน   ดับความดื้อดึง  -quot;



-quot;  พระคุณแม่   มากเกินคณานับ

ลูกขอกราบ   ด้วยความซาบซึ้ง

รักของแม่ยังติดตรึง

เป็นคนดีที่หนึ่ง   ในดวงแด

ลูกจะทน    บนทางชีวิต

ไม่ทำผิด   ไม่อ่อนแอ

ทุกข์ปานใด   ลูกจะไม่ยอมแพ้

จะเป็นคนดีของแม่...  ตลอดไป...

(ซ้ำ * จนจบ)

.

สำหรับคอมเมนท์ต่าง ๆ มีดังนี้ครับ

.



ความคิดเห็นที่ 71
มะอึก วันที่ : 24/10/2008 เวลา : 14.28 น.
http://www.oknation.net/blog/panakom

กราบขอบพระคุณครับ
ผมนั่งคิดถึงแม่ในวันนี้ พอดีเรื่องนี้โผล่ขึ้นมาที่หน้า 1 โอเคเนชั่นอีกครั้ง
จึงเข้าบันทึกไว้ครับ
.
ความคิดเห็นที่ 70
อยากเชื่อเธอสักครั้งหนึ่ง วันที่ : 14/08/2008 เวลา : 18.58 น.
http://www.oknation.net/blog/madamemook

น้ำตาซึมอ่ะพี่
ความคิดเห็นที่ 69
BigHead วันที่ : 07/08/2008 เวลา : 18.50 น.
http://www.oknation.net/blog/bighead
 

:) ขอบคุณมุมมองดีดีค่ะพี่มะอึก
...รักแม่ ที่สุด
ความคิดเห็นที่ 68
ครูติ๋ว วันที่ : 05/08/2008 เวลา : 17.47 น.
http://www.oknation.net/blog/romrawin 
 
ย้อนกลับมาอ่านเรื่องเก่าๆ แอบสะท้อนใจไม่ได้ว่า ครูติ๋วเคยอยู่
ในสถานะแบบนี้เหมือนกัน  แม่อยู่โรงพยาบาลจนสิ้นใจโดยไม่ได้พูด
สักคำเดียว เพียงแต่ก่อนเข้าโรงพยาบาลได้โทรศัพท์คุยกับแม่
แต่แม่ผู้ซึ่งไม่คุ้นเคยกับโทรศัพท์มือถือที่พี่สาวส่งให้แม่พูด
ได้ยินคำเดียวว่า "แม่ไม่รู้จะพูดอะไร" และอีกสองวันต่อมา
พี่สาวก็ย้ายเข้าโรงพยาบาลพระมงกุฎฯซึ่งเป็นที่สุดท้ายที่ได้
พบแม่เ่ท่านั้นฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ความคิดเห็นที่ 67
นายสิบหมื่น วันที่ : 05/08/2008 เวลา : 16.40 น.
http://www.oknation.net/blog/namsean
พูดไม่ออกครับพี่

+ 1

ที่สุดของที่สุดคือแม่
และที่สุดของใจหากได้ทำเพื่อแม่
ความคิดเห็นที่ 66
นายครก วันที่ : 05/08/2008 เวลา : 14.38 น.
http://www.oknation.net/blog/naykrok
อารมณ์เดียวกันครับท่านพี่
แม่ผมท่านก็เป็นมะเร็งตับเช่นกัน
ผมได้กราบที่ตักแม่ด้วยดอกมะลิ
เมื่อวันแม่ 12 สิงหา 2538
คิดไม่ถึงว่าจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้ทำอย่างนั้น
เพราะอีก 12 วันต่อมา ผมต้องมากราบที่รูปแม่แทน...
ท่านจากผมไปเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2538

ขอบคุณสำหรับความอิ่มเอมใจที่ได้รับจากเอนทรี่นี้ครับ
ความคิดเห็นที่ 65
นายมะอึก วันที่ : 05/08/2008 เวลา : 13.41 น.
http://www.oknation.net/blog/panakom1
 

อนุญาตครับ
ความคิดเห็นที่ 64
tengpong วันที่ : 05/08/2008 เวลา : 12.53 น.
http://www.oknation.net/blog/tengpong

พี่มะอึกครับ
ขออนุญาตเอา entry นี้ ไปสอนลูกผมนะครับ
ความคิดเห็นที่ 63
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 05/08/2008 เวลา : 08.49 น.
http://www.oknation.net/blog/roungkaw
ลายมือท่านมะอึก สวยไม่เบาเหมือนกันนะคะ
ความคิดเห็นที่ 62
vickie วันที่ : 05/08/2008 เวลา : 08.43 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
อ่านจบคำสุดท้าย ก็น้ำตาไหล
แล้วก็ให้คิดถึงแม่ขึ้นมาทันที
ความคิดเห็นที่ 61
veerin วันที่ : 04/08/2008 เวลา : 22.04 น.
เป็นเอนทรี่ที่อ่านแล้วรู้สึกซาบซึ้งในความหมายที่ยิ่งใหญ่ ของคำว่า "แม่" ค่ะ

ซึ้งมากจริงๆค่ะท่าน..
ความคิดเห็นที่ 60
ลูกสาวเมืองเลย วันที่ : 04/08/2008 เวลา : 19.50 น.
http://www.oknation.net/blog/molly

จดหมายของพี่ ทำให้ลูกสาวฯ ต้องรักแม่มากขึ้น
กว่าเก่าหลายเท่าแม่มีอยู่คนเดียวหาอะไหล่ซ่อม
ก็ไม่ได้เหมือนรถคันเก่งของเรา รถเรายังซ่อมได้
แต่ถ้าแม่เสียจะหาอะไหล่ที่ไหนล่ะมาซ่อมได้
ต้องบำรุงรักษาแม่ทั้งตัวและหัวใจ แม่จะได้ใหม่
สำหรับเราไปตลอดนะคะ ขอบคุณจดหมายน่ารัก ๆ
ฉบับนี้ด้วย +1 โหวต
ความคิดเห็นที่ 59
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 04/08/2008 เวลา : 19.35 น.
http://www.oknation.net/blog/suntawanyim

วินาทีนั้นล้ำค่ายิ่ง ที่ได้บอกและแม่ "ได้ยิน"
ความคิดเห็นที่ 58
aihu วันที่ : 04/08/2008 เวลา : 19.24 น.
http://www.oknation.net/blog/aihu
แบบว่าไม่เคยเขียนจดหมายถึงแม่เลยค่ะ
เดี๋ยวต้องกลับไปถามแม่ว่า
แม่จะว่าหนูมั้ยที่ไม่เคยเขียนจดหมายหาแม่
ความคิดเห็นที่ 57
นอกคอก วันที่ : 04/08/2008 เวลา : 15.16 น.
http://www.oknation.net/blog/temp-gen

อารมณ์เตลิด หยุดไม่อยู่สักที เวลาที่ได้ยินการพลัดพราก จากของรัก ก็ได้แต่ภาวนาว่าอย่าเกิดกับคนที่ตัวเองรักยิ่ง เลย ไม่รู้จะหลอกตัวเองไปทำไม แต่อยากทำ
ความคิดเห็นที่ 56
rakmananya วันที่ : 04/08/2008 เวลา : 14.37 น.
http://www.oknation.net/blog/rakmananya

ธรรมคารวะแด่แม่ด้วยครับ
ความคิดเห็นที่ 55
tiikpom วันที่ : 04/08/2008 เวลา : 14.12 น.
http://www.oknation.net/blog/chaisrii

ขอบคุณท่านมะอึกนะค่ะที่เข้าไปทักทาย
ความคิดเห็นที่ 54
Kati วันที่ : 04/08/2008 เวลา : 09.39 น.
http://www.oknation.net/blog/Kati1789

คำตอบนั้น งดงามยิ่งนัก
ยิ่งเมื่อรับทราบในความซาบซึ้งใจนั้น
สำหรับความรัก ความผูกพัน การจำพราก

เมื่อได้ตระหนักในแต่ละคุณค่าเหล่านั้น
ขอบคุณมากครับ ท่านพี่มะอึก
สำหรับคำตอบอันงดงามนี้
ความคิดเห็นที่ 53
มะอึก วันที่ : 04/08/2008 เวลา : 08.44 น.
http://www.oknation.net/blog/panakom

กราบขอบพระคุณครับ...
เพลงลูกแม่ของครูซันเพลงนี้ ไพเราะและให้ความหมายมาก
.
กว่าจะคลอด กว่าจะคลาน กว่าจะผ่าน..มาคิดดู

ที่ฉันมีเลือดนักสู้ เพราะฉันเคยอยู่ในท้องชาวนา...
ความคิดเห็นที่ 52
ลุงฟาง วันที่ : 04/08/2008 เวลา : 08.33 น.
http://www.oknation.net/blog/semtele

รักแม่ครับ
ความคิดเห็นที่ 51
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 22.33 น.
http://www.oknation.net/blog/SingMeuSai
เพลงนี้ฟังกี่รอบๆก็ไม่เบื่อค่ะ
ความคิดเห็นที่ 50
ทิวสน วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 21.16 น.
http://www.oknation.net/blog/tewson
ซาบซึ้งทั้งเรื่อง และเพลงครับ

ขอบคุณครับ
ความคิดเห็นที่ 49
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 21.11 น.
http://www.oknation.net/blog/Bhirisa
หวัดดีตอนค่ำ ๆ ค่ะ...
อ่านแล้วยิ่งทำให้คิดถึงแม่มาก...แม่เพิ่งโทรหาแตนเมื่อวานซืนค่ะเป็นการสนทนาที่แตนจะไม่ลืมเลยเหมือนกันค่ะ

เข้าใจความรู้สึกเวลาพี่เขียนเลยล่ะเพราะเคยเขียนเรื่องสมบัติของพ่อ...กว่าจะเขียนจบ...ร้องไห้เป็นเผาเต่าค่ะ

ปล.เรื่องของแตนที่บ้านวิจารณ์ได้ตามสะดวกค่ะ..ไม่ว่ากันเลยจ้า...

ฝากคิดถึงพี่มะยงคนสวยด้วยนะคะ
ความคิดเห็นที่ 48
ชาวป่า วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 21.04 น.
http://www.oknation.net/blog/forester

อ่านแล้วใจหวั่นไหว น้ำตาซึมครับ
 
ความคิดเห็นที่ 46
คุณนายจำเป็น.. วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 20.50 น.
http://www.oknation.net/blog/ClubOffit 
อ่านแล้ว....................

พี่คะขอพูดตามความรู้สึกว่า...........

ลูกชายโอ๋อาจพูดเหมือนพี่ก็ได้ค่ะ.........

ใครจะไปรู้ได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น...


โอ๋รักแม่โอ๋มากค่ะ ไม่เคยทำอะไรให้แม่เลย

มีแต่แม่ทำให้โอ๋ทุกอย่าง รวมถึงคนรอบข้างด้วยล่ะ

อ่านแล้วทำให้รักแม่มากขึ้นกะว่า สักเอนทรีหนึ่งจะเขียน

ให้แม่บ้างคะ คิดไว้ว่าจะเขียนตั้งแต่ วันครูคราวที่แล้วแล้วค่ะ

แม่เป็นครูเหมือนกัน...

ไม่กี่วันจะเขียนให้แม่ค่ะ..

พี่ไปอ่านให้ได้นะคะ..
ความคิดเห็นที่ 45
ดินเดินทาง วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 20.43 น.
http://www.oknation.net/blog/din-travel
คิดถึงแม่มั๊กมาก...ที่สุดเล้ยย
ซาบซึ้งมากมายค่ะ พี่มะอึก
ความคิดเห็นที่ 44
naitiwa วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 20.35 น.
http://www.oknation.net/blog/naitiwa
ในความรู้สึก
ยิ่งใหญ่ในความรู้สึกจริง ๆ ครับ
ความคิดเห็นที่ 43
Lioness วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 18.27 น.
http://www.oknation.net/blog/thanomwong
สวัสดีค่ะ
------------
อ่านแล้วรู้สึกดีมากค่ะ
เพลงประกอบไม่เคยฟังมาก่อน
แต่ความหมายดีมากเลยค่ะ
..........ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 42
กรมกุชะ วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 18.04 น.
http://www.oknation.net/blog/cradm

เอาเข้าไปพี่มะอึก...เรียกน้ำตาลูกผู้ชายได้อีกแล้ว
คราวก่อนก็บวชลูกชายทีแล้ว
ไม่เข็ด...จะตามมาอีก
ครอบครัวหรรษา...จริงๆ
ความคิดเห็นที่ 41
ภาษาหลากสี วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 17.46 น.
http://www.oknation.net/blog/pasalarksee
เขียนได้ซาบซึ้งใจยิ่งค่ะ พี่มะอึก

นิดหายไปไหน ดูที่นี่ค่ะ
http://www.oknation.net/blog/nida/2008/08/01/entry-1
ความคิดเห็นที่ 40
Magwen วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 17.44 น.
http://www.oknation.net/blog/magwen

...................
..................
..................
ความคิดเห็นที่ 39
จิตราภรณ์ วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 16.11 น.
http://www.oknation.net/blog/jitrapon
ปี้มะอึก.....
กั๊ดอกแต้.....เพลงเอย.....บทความเอย....
บีบหัวใจ๋ข้าเจ้าแต้ ๆ
ฮักแม่ขนาด.....
ตอนนี้ป้อ...ปาแม่ไปนครฯโน่นเจ้า....
ไปแอ่วหาปู่ 90 ป๋ายแล้ว
นอนฟังเสียงลูกอย่างเดียว....

ป้อ....กับแม่ เกษียณแล้ว...
ไปไหนก็ไปกั๋นสองเฒ่า....

กึ้ดเติงหาแม่กับป้อขนาดเลย

ความคิดเห็นที่ 38
ameba วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 16.10 น.
http://www.oknation.net/blog/ameba

รูปถ่ายของคุณพ่อกับคุณแม่น่ารักจังเลยค่ะ
ความคิดเห็นที่ 37
เป๊ปซี่ วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 15.16 น.
http://www.oknation.net/blog/Pepsi8

....อ่านบทความนี้จบผมน้ำตาซึมเลยครับพี่มะอึก....

....คิดถึงแม่ขึ้นมาจับใจ !!!
ความคิดเห็นที่ 36
นายมะอึก วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 14.44 น.
http://www.oknation.net/blog/panakom1
 

กราบขอบพระคุณครับ...
และขอโทษที่ทำให้ท่านต้องหวั่นไหว....
ความคิดเห็นที่ 35
krutik วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 14.02 น.
http://www.oknation.net/blog/krutik

ขอร่วมอนุโมทนาบุญ
และแผ่ส่วนกุศลถึงคุณย่าค่ะ
ความคิดเห็นที่ 34
iori วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 13.59 น.
http://www.oknation.net/blog/iori


คิดถึงแม่ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 33
อึ่งอ่าง วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 13.09 น.
http://www.oknation.net/blog/kunyarat
น้ำตา หนู ก้อจะไหล แล้วเหมือนกัน ค่ะ น้ามะอึก

ความคิดเห็นที่ 32
wansuk วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 12.51 น.
http://www.oknation.net/blog/wansuk

..............

..............

ความคิดเห็นที่ 31
BlueHill วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 12.20 น.
http://www.oknation.net/blog/charlee
ชมรม OK NATURE @ Save Nature Save Life

พี่มะอึกครับ ผมพูดไม่ออกครับ รู้แต่ว่า น้ำตากำลังซึม
ความคิดเห็นที่ 30
Je@b วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 11.49 น.
http://www.oknation.net/blog/wujira


วันที่ลูกชายพี่บวช

พี่คงนึกถึงวันนั้นที่พูดกับแม่มาก ๆ เลยนะคะ

เป็นกำลังใจให้พี่มะอึกนะคะ
ความคิดเห็นที่ 29
เจ้าชายเย็นชา วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 11.41 น.
http://www.oknation.net/blog/aiem

แม่ผมก็จากผมไปแล้ว

ยิ่งอ่านเอ็นทรี่นี้ มันทำให้ผมคิดถึงท่านเหลือเกินครับ
ความคิดเห็นที่ 28
ปราณชลี วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 11.05 น.
http://www.oknation.net/blog/narapong-sak 
เรื่องเล่าแห่งชีวิตที่สั้นๆ แต่สร้างอารมณ์ 'สะเทือน' ใจเป็นยิ่งแล้วครับ
อ่านแล้วน้ำตารื้น ทำให้หวนคิดถึงแม่ที่อยู่ไกล...
ความคิดเห็นที่ 27
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 10.57 น.
http://www.oknation.net/blog/SingMueSai
อ่านแล้วซึ้ง น้ำตาซึมเลยค่ะ
ความคิดเห็นที่ 26
komyos วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 09.50 น.
http://www.oknation.net/blog/youngmomy
อ่านเอ็นทรี่นี้แล้วน้ำตาซึม

สวัสดีวันอาติ๊ดเจ้าคุณมะอึก

อยากจะบอกว่า..ตัวหนังสืองามขนาดเจ้า
ความคิดเห็นที่ 25
arekoy วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 09.44 น.
http://www.oknation.net/blog/arekoy
เห็นมั๊ยค่ะลุง หนูว่าแล้ว....
เดือนนี้ หนูต้องร้องไห้ทั้งเดือนแน่ๆ เลย
ความคิดเห็นที่ 24
AJ.p วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 09.37 น.
http://www.oknation.net/blog/TheTaleOfFourTribes
แวะมาฟังเพลงอีกที...ฮะ
ความคิดเห็นที่ 23
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 09.08 น.
http://www.oknation.net/blog/konto

ความคิดเห็นที่ 22
ภูผาน้ำฝน วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 08.49 น.
http://www.oknation.net/blog/augustrain
เศร้าค่ะพี่มะอึก
ความคิดเห็นที่ 21
buppha วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 08.35 น.
http://www.oknation.net/blog/supermom

พี่ทำให้หน่อย ร้องไห้แต่เช้าเลย..
ความคิดเห็นที่ 20
ศุภศรุต วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 08.30 น.
http://www.oknation.net/blog/voranai
เรื่องราวหลากหลายในมุมมองของนักมานุษยวิทยา

ผมไม่กล้าอ่านครับพี่

ความคิดเห็นที่ 19
feng_shui วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 08.21 น.
http://www.oknation.net/blog/buzz
ซึ้ง
.
.
.
.
.
ความคิดเห็นที่ 18
กัปตันแจ๊ค_จอมโจรจอมใจ วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 07.22 น.
http://www.oknation.net/blog/paedophiel

ความคิดเห็นที่ 17
นายมะอึก วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 07.07 น.
http://www.oknation.net/blog/panakom1
 

กราบขอบพระคุณครับ...
วันนี้ผมและครอบครัวตื่นตั้งแต่เช้ามืด
ไปตลาดหน้าวัดหนามแดง จัดหาอาหารใส่บาตร
.
ผัดฟักทอง แม่ชอบ...
ข้าวเหนียวสังขยา...แม่ชอบ...
หมูปิ้ง....แม่ชอบ....
.
พระลูกชาย คมเดชา เดินทางมาจากวัดบางโฉลงใน ให้โยมพ่อโยมแม่ได้ใส่บาตรเมื่อเช้าตรู่วันนี้
.
พระลูกชายหน้าอิ่มเอมด้วยธรรมโอสถ
โยมพ่อโยมแม่อิ่มบุญ....
.
.
ผมตรวจน้ำให้พ่อ..แม่..เจ้ากรรมนายเวร....แล้ว
.
ความคิดเห็นที่ 16
Supawan วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 06.37 น.
http://www.oknation.net/blog/supawan

บทความสุดซึ่ง ... เพลงกินใจค่ะ
ความคิดเห็นที่ 15
AJ.p วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 03.17 น.
http://www.oknation.net/blog/TheTaleOfFourTribes
ถ่ายทอดเรื่องราวและความรู้สึกได้ดีมากๆเลยครับ...

ผมเองก็ยังไม่เคยบวชเลย(แม้กระทั่งบวชเณร)

...เลยคิดขึ้นมาว่า...อยากจะบวชให้พ่อแม่ครับ

+1 ให้กับความผูกพันธ์ที่ถ่ายทอดให้อ่านกันฮะ
ความคิดเห็นที่ 14
anytime วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 02.40 น.
http://www.oknation.net/blog/anytime

คุณลุงมะอึกคะ แอนเองก็น้ำตาไหลค่ะ อ่านกือบไม่จบ
ความคิดเห็นที่ 13
สุภาพสตรี วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 01.40 น.

....เคยเห็นพ่อกุมมือแม่ตอนกำลังจะเข้าผ่าตัด ขณะที่ลูกยังเล็กอยู่ แล้วก็มาเห็นอีกทีตอนที่พ่อจูงมือแม่เพื่อมาส่งลูกที่สนามบิน....
ขอบคุณค่ะ ที่เขียน entry นี้ขึ้นมา
ความคิดเห็นที่ 12
ลุงต้าลี่ วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 01.30 น.
http://www.oknation.net/blog/loongdali

หัวอกเดียวกันครับคุณมะอึก...แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง ที่เฝ้าหวงห่วงลูกแต่หลังเมื่อยังนอนเปล แม่..เราเฝ้าโอ้ละเห่ กล่อมลูกน้อยนอนเปลไม่ห่างหันเห ไปจนไกล ...
(ขับร้องโดย ชาญ เย็นแข)
ความคิดเห็นที่ 11
ฅนผ่านทาง วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 01.29 น.
http://www.oknation.net/blog/konphantang
การถ่ายเทจากรุ่นสู่รุ่นแม้ว่าจะเป็นเรื่องของธรรมชาติแต่ก็นำมาซึ่งความเจ็บปวดและเศร้าโศกเสียใจเสมอครับ.. แม้ว่าจะเข้าใจมันมากเท่าใดก็ตาม สุดท้ายก็ต้องพ่ายแพ้ครับ

ความคิดเห็นที่ 10
หนุ่มใต้ใจดี วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 00.52 น.
http://www.oknation.net/blog/sijo

หากแต่ในความคิดถึงนั้น

นำมาซึ่งความอบอุ่นและความสุขเสมอ

................
ความคิดเห็นที่ 9
ปู่สถิตย์ภูมิ วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 00.26 น.
http://www.oknation.net/blog/sathitpum

จะน่าอายไหม ที่ผมจะสารภาพว่า
ขณะที่ผมนั่งอ่าน ผมกำลังร้องไห้
เป็นความสุขที่เศร้า..ผมยิ้มทั้งน้ำตา
ผมคงอ่อนแอเกินไป...
ผมก็ถึงแม่ที่อยู่นครฯ เหมือนกัน
ซึ้งใจในความรุ้สึกนั้น และซึ้งใจ
ในความรู้สึกของตัวเอง

ครับ...เคารพและศรัทธาจริงๆ
สถิตย์ภูมิ ลูกหลานชาวนคร
ความคิดเห็นที่ 8
ผู้หญิงคนหนึ่ง วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 00.25 น.
http://www.oknation.net/blog/sthnc
แน๊ พี่เล่นมาให้น้องร้องให้ก่อนนอนนะคะนี่

งดงามกับความรู้สึกค่ะพี่

ขอให้สุขภาพแข็งแรงนะคะ
ความคิดเห็นที่ 7
นายมะอึก วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 00.16 น.
http://www.oknation.net/blog/panakom1
 

นับแต่แม่จากไป
นาน ๆ ผมจึงจะคิดถึงแม่อย่างรุนแรงสักครั้งหนึ่งครับ
.
ปีนี้รู้สึกคิดถึงแม่ผิดปกติ....
.
.
ความคิดเห็นที่ 6
สนิมกฤช วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 00.14 น.
http://www.oknation.net/blog/sanimkrit

อ่านแล้วคิดถึงแม่มากเหมือนกันครับ..

แม่ผมเสียชีวิตตั้งแต่ผม อยู่แค่ ป.สาม

ยังคงเป็นเด็กที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่..ทิ้งผม น้องสาวอีกสองคนไว้ข้างหลัง..ให้พ่อรับช่วงเลี้ยงมาจนป่านนี้...

ด้วยความเข้มแข็งของสายเลือดนครศรีธรรมราชอย่างเต็มตัว...

พวกเราก็สามารถอยู่มาได้จนวันนี้...และจะอยู่ให้ได้ในวันพรุ่งนี้..

รักแม่ครับ.
ความคิดเห็นที่ 5
redribbons07 วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 00.12 น.
http://www.oknation.net/blog/redribbons07

คิดถึงแม่ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 4
ผู้หญิงตัวเล็ก วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 00.12 น.
http://www.oknation.net/blog/rinn

คนอ่านเอนทรี่นี้ก็จะร้องไห้ไปด้วยค่ะ พี่มะอึก
ความคิดเห็นที่ 3
ครูเก๋ วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 00.10 น.
http://www.oknation.net/blog/clear
ผมน้ำตาไหลขณะที่นั่งเขียนเอ็นทรีนี้

....................................................

นั่งน้ำตารื้นขณะอ่านเอ็นทรี่นี้เช่นกันค่ะพี่มะอึก
ความคิดเห็นที่ 2
นายมะอึก วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 00.09 น.
http://www.oknation.net/blog/panakom1
 

ครับท่านเดอะเซ็นท์.....การพลัดพรากเป็นทุกข์
แต่ไม่มีใครจะหลีกหนีพ้นได้
.
ช่วงชีวิตที่ผ่านมาของผม  มีพบมีจากมาแล้วมากมายครับ
ความคิดเห็นที่ 1
thesaint วันที่ : 03/08/2008 เวลา : 00.03 น.
http://www.oknation.net/blog/thesaint

เวลาชีวิตของพวกเราสั้นลงทุกขณะ การพลัดพรากคือสิ่งที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยง.... วันนี้ท่านยังอยู่กับผม ผมจะดูแลท่าน ทำให้ท่านสบายใจมากที่สุดครับ ... สวัสดีครับพี่

.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

.

.

จดหมายฉบับดังกล่าวเจ้าหน้าที่ของบริษัทไปรษณีย์ไทยอ่านแล้วถูกใจ

จึงได้ติดต่อให้ผมไปพูดถึงที่มาที่ไป

ที่ศูนย์การค้าจามจุรีสแคว์ ถนนพระราม 4

.

.

12 สิงหาคม 2552

มะอึกและมะยงตื่นแต่เช้าด้วยความตื่นเต้น

.

.

ลูกชาย"น้องโต"  และลูกสาว "น้องจ๋า"

กราบแม่มะยงตั้งแต่เช้ามืด

.

.

ลูก ๆ โตขึ้นทุก ๆ วัน 

จนทำให้มะอึกดูเป็นชายสูงวัยไปถนัด

.

.

เจ้าหน้าที่บริษัทไปรษณีย์ไทยมารับที่บ้าน

เมื่อถึงศูนย์การค้าจามจุรีสแคว์  ก็ให้ตกใจ

เขาจัดงานวันแม่ยิ่งใหญ่

.

.

ลูกสาว  ถ่ายภาพกับป้ายประชาสัมพันธ์

.

.

ภณคม  ธัมมิกะกุล  ก็คือชื่อของมะอึก

.

.

ป้ายต่าง ๆ ที่ผู้จัดงานสร้างขึ้น

.

.

จดหมายฉบับนั้นของผมถูกขยายใหญ่ขึ้น

.

.

นำไปจัดนิทัศน์การให้ผู้คนได้อ่าน

.

.

"จ่าจินต์"  ไปร่วมงานนั้นด้วย

.

.

บนเวที

ผมได้นั่งเสวนาร่วมกับ "อาจารย์พิมพ์ลักษณ์ บุญลือ"  แม่ของหมวดตี้ 

.

.

แม้วันนั้น  มะอึกจะเป็นเพียงตัวประกอบของงาน

แต่ก็ภูมิใจครับ

พิธีกร  ให้ผมอ่านจดหมายฉบับนั้น

ผมได้เพียงนิดเดียว  นัยตาก็ฝ้าฟางไปด้วยหยาดน้ำตา

และไม่สามารถอ่านต่อไปได้

.

http://tvonline.happymass.com/popup.php

(เลือกวันที่ 13 สิงหาคม 2552 เวลา 06.00-06.59 น. 

เนื้อข่าวจะอยู่ประมาณนาทีที่ 13 เป็นต้นไปครับ)

.

มีโทรทัศน์ติดตามทำข่าวหลายช่อง

ในเช้าวันที่ 13 สิงหาคม 2552  ในรายการเรื่องเล่าเช้านี้ ช่อง 3

ได้นำไปเสนอในรายการ

(ส่วนช่วงข่าวอื่น ๆ ผมไม่ได้ดูครับ)

.

วันนั้น  ผมได้เชิญให้จ่าจินต์  ตำรวจดีเด่นของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ปี 2551

ซึ่งเป็นตำรวจดีเด่นรุ่นเดียวกับหมวดตี้ ร.ต.ต.กิตติคุณ  บุญลือ

ขึ้นไปกราบและกอด"แม่พรลักษณ์"  แทนหมวดตี้

เรียกน้ำตาท่วมจามจุรีสแคว์เชียวครับ

.

.

ด้วยภาระกิจต่าง ๆ

ทำให้ผมเพิ่งจะมีโอกาสได้บันทึกเรื่องราวนี้ไว้ในบล็อคแห่งนี้

เพียงแต่จะบอกไว้ว่า

จดหมายฉบับที่แม่ไม่ได้อ่านฉบับนั้น

ผมได้อ่านให้แม่ฟังบนเวทีวันแม่แล้วครับ

.

คิดถึงแม่มากครับ

จากลูกชายคนเดียวของแม่

"มะอึก"

.





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 49 (0)
Chaoying วันที่ : 13/07/2012 เวลา : 21.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

คิดถึงแม่..น้ำตาซึม อ่านจดหมายของแม่ตัวเองมาก่อน แล้วมาอ่านเอ็นทรีนี้..เมื่อทางไปรษณีย์ไทย ติดต่อมาว่าจะขอนำจดหมายของแม่เจ้าหญิงไปจัดแสดงนิทรรศการปี 2555นี้
..ขอบคุณมากที่ให้คำปรึกษา..
อ่านจดหมายพี่แล้ว..น้ำตาคลอ ..พี่ได้บวชให้แม่ด้วย ดีจังเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 48 (0)
สาวโรงงาน วันที่ : 15/11/2009 เวลา : 21.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mootong

อ่านไม่ทันจบจุกอ่านต่อไม่ได้
แม่ ผู้มีพระคุณ จากสาวโรงงานไป 9 สิงหาคม ปี 2552 ที่ผ่านมา ในวันแม่จึงทำได้แค่ วางพวงมาลัยหน้ารูปถ่ายแม่
แม่เป็นมะเร็งที่กระเพาะ และที่เหมือนมาก ๆ พ่อเป็นคนที่เฝ้าแม่ทุกวันคืน .......เขียนต่อไม่ไหวแล้วมันเศร้า...

ความคิดเห็นที่ 47 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 20/08/2009 เวลา : 05.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

พิธี กร ชาย ตนนั้น ก็รู้จักกันดีนะ แสนเสียดาย ที่ไม่ได้ ไปงาน วันนั้น เพราะ ไป แล แม่ ที่ปักษ์ใต้ บ้านเรา

ครับ เสน่ห์ ของการจรด ปลายปากกา มันมีอยู่นะ ผมเอง เป็น คน รวบร่วม จดหมาย ตกใจ นะ ว่า จดหมายที่แม่ไม่ได้อ่าน คิดใน ใจ ว่า งานเข้าอีกแล้วตู เพราะต้องถูกด่าว่า ไปรษณีย์ ทำงานผิดแน่ๆ
เมื่อมาอ่าน น้ำตามันไหล พล่ามั่ว เหตุนี้ แหละ ผมกลับไปกอดแม่ ที่ปักษ์ใต้บ้านเรา ทำให้อดมารวมงาน กับน้องมะอึก แต่ก็เป็นบุญ ปาก หรือเหม็นปาก หม่ายรู้ เพราะดันส่งของเหม็นๆมาให้กิน
ดีใจนะ น้องมะอึก กับได้อยู่ในบรรณภิภพนี้

ความคิดเห็นที่ 46 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 20/08/2009 เวลา : 05.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

ยินดีและดีใจ รอดตัวไป เพราะจดหมาย ที่แม่ไม่ได้ อ่าน

แรกๆก็ คิดว่า โดนก้น อิฐ ก้อนหิน แน่ๆ จดหมาย ที่แม่ไม่ได้อ่าน....จริงๆแล้ว ผมได้ แนวคิด จากตรงนี้มากมาย จากการทำงาน เป็นคน รวบร่วมจดหมายส่งต่อผู้รับ ไว้ ปลดระวาง เมื่อไรแล้ว จะบรรเลง เพลงรักษ์ งานไปรษณีย์ ให้ใครๆ ได้ทราบ ถึง เสน่ห์ ของการเขียน จดหมาย ว่า จดหมายช่างมีเสน่ห์ ทำให้เรา อดทน รู้จักแบ่งปั้น รู้จักรอค่อย อื้อ..! พูดถุง แบ่งปั้น ไป ปักษ์ใต้ แค่ น้องมะอึกโทรฯ โหลๆ แหล่งใต้ ความคิด จิตประหวัต ปุ๊บ ขึ้นมา เมื่อเห็นลูกตอ... คนทำงานไปรฯ รู้ช่องทาง ส่ง ปั๊บ เลยเหม็นมาถึง สำโรงๆ ฮาๆๆ
..................................................................
เพราะเหตุ นี้ นี้เอง ผมจึงไป กราบ แม่ แม่ ผมสูงวัย แล้ว แม่ 90 ปี ปี นี้ พ่อ เล่า ก็ช่างแก่ชรา ไปถนัด พ่อ 90 ปี เหมื่อน แม่ ปีนี้ แม่ มีลูกตั้ง 9 คน เหอ แม่เลี้ยงไหว ไม่น่าเชื่อ
กลับจากใต้ ผม ลงรูป แม่ ใน บล็อก แล้วบอก ให้ พี่ชายเข้าไปแลแม่ พี่ชาย คนโต ที่ แม่ส่งเรียน ธรรมศาสตร์ ไปอยู่ นิวยอร์ค 37 ปี เห็นแม่ ใน โอเคเนชั่น น้ำตาซึ่ม คิดถึง แม่ อีเมลย์ มาบอก ว่า กลับ แน่ๆ 27 กยนี้

ความคิดเห็นที่ 45 (0)
มะอึก วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 07.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

กราบขอบพระคุณทุก ๆ ท่านครับ

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
Dogstar วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 05.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dogstar


อยากจะบอกว่า เป็นเอ็นทรี่ ทีทำให้ด็อกสตาร์สุขใจ
และน้ำตาซึม และอยากบอกคุณว่า รักคุณมะอึก จริงๆ

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
ครูเจี๊ยบ วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 02.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-koo-kai
หัวใจ...ของฉัน..เป็นนักเดินทาง..อักษรของฉัน...เป็นนักเดินทาง หัวใจของฉัน...ไร้ซึ่งพันธนาการอักษรของฉันถูกพันธนาการด้วยหัวใจฉันเอง

มาลาจ้า
ปิดบล็อกแล้ว
http://www.oknation.net/blog/baan-koo-kai/2009/08/19/entry-1/comment

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
ครูเจี๊ยบ วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 02.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-koo-kai
หัวใจ...ของฉัน..เป็นนักเดินทาง..อักษรของฉัน...เป็นนักเดินทาง หัวใจของฉัน...ไร้ซึ่งพันธนาการอักษรของฉันถูกพันธนาการด้วยหัวใจฉันเอง

มาลาจ้าปิดบล็อกแล้วhttp://www.oknation.net/blog/baan-koo-kai/2009/08/19/entry-1/comment

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
เอกภาพ วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 01.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/akapap
เดินทาง บันทึก ตกผลึก และแบ่งปัน

ลึกซึ้ง ละเอียดอ่อน และสะท้อนใจเป็นที่สุดครับพี่มะอึก
พออ่านถึงคำว่า"ได้ยิน" ผมน้ำคลอตา และตื้นตันใจสุดบรรยายครับ

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
ศณีรา วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 01.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/localbetong
  สิ่งเดียวที่จะทำให้คนชั่วชนะก็คือ " การที่คนดีนิ่งดูดาย "     

นิยายในชีวิตจริง....(เห็นลายมือแล้ว..ท่านมะอึกนี่ไม่เบา)

ความคิดเห็นที่ 39 (0)
กระดาษเปล่า วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 01.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/athome-khaosok


น้ำตาไหล
อยากให้แม่อยู่กับเรานานเท่านาน
ดีใจมากที่ได้รู้จัก web oknation โดยบังเอิญ มีแต่คนดีๆ เรื่องดีๆ ให้จรรโลงจิตใจ คิดว่าเรารักแม่ แต่วันนี้ทำให้รู้ว่ายังไม่ได้ทำอะไรเพื่อแม่มากมายเลย เวลาเหลือน้อยลงไปทุกวัน ขอบคุณทุกตัวอักษรของคุณมะอึก ที่สร้างแรงบันดาลใจ พรุ่งนี้จะโทรหาแม่และต่อไปทุกๆวัน

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
tengpong วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 00.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

ผมจะเอาเรื่องนี้ไปสอนลูกผมอีกครับพี่มะอึก

ขอบพระคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
Lucifers วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 00.42 น.

ซาบซึ้งมากๆครับ

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
สิริปตี วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 20.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/siripatee
You are what you eat.You are what you write.


เชื่อว่า
แม่ป๋ามะอึกคงยืนยิ้มภูใจในตัวลูกชายคนนี้มากๆ ค่ะ

ทำดี ตัวเรารู้ดี
ทำดี ไม่ต้องรอให้ใครเห็น ใครชม
ทำดี ได้ดี ในที่สุด
ทำดี ได้ดี วันนี้ และวันหน้า

รักแม่
แค่เป็นคนดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
หนึ่งมิตรชิดใกล้ วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 19.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/skylove
นิราศรักหน้าถ้ำ : ร่ายโคลงร่ำเมรัยอาลัยรัก / กลุ่มเขียนข้าว 

เป็นจดหมายที่ทรงคุณค่ายิ่ง

แม่ได้อ่านแน่นอนครับ แม่อยู่ในใจเสมอ

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
ญาใจ วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 18.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yahyy



ความคิดเห็นที่ 33 (0)
พฤจิกา วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 18.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bigeye2009
"... ณ ทางแยก... บนทางเดินชีวิต..."

แต่มันก็คือ ความทรงจำอังดงามนะค่ะ
....

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
ชื่อเย็นเป็นยามโปรดเรียกพ้มว่ายามเย็น วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 17.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/YAM-YAN

เป็นภาวะที่หลีกเลี่ยงไม่ได้จริงๆครับ......ผมเห็น " พ่อ " ผมครั้งสุดท้าย ..... พ่อเป็นควันไฟลอยขึ้นฟ้า....

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
ting วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 17.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Germany
จงเตือนตนด้วยตนเอง สักแต่ว่าตัวตนเกิดขึ้น ตั้งอยู่ดับไป เหมือนต้นไม้ออกดอกออกผล ล่วงหล่นไปเมล็ดเกิดใหม่ก็มาจากต้นไม้เดิม

อ่านแล้วคิดถึงความเป็นแม่ของทุกท่านซึ้งคะ
ขอบคุณคะ

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
ภาณุมาศ_ทักษณา วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 17.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/netmom
เฒ่า..เล่าเรื่อง

รูปทรงอักษรของคุณมะอึกในจดหมาย บ่งบอกว่า คุณมะอึกเป็นคนตรงไปตรงมา รักความเที่ยงธรรม เป็นคนมีระเบียบแบบแผน ยึดมั่นในกฎกติกามารยาท ตรงไปตรงมา ตัวอักขระที่เรียงกันเป็นแถวเป็นแนว มีความสูงต่ำที่สม่ำเสมอกันโดยตลอด แสดงว่าคุณมะอึกเป็นคนให้เกียรติคนรอบข้างอย่างเท่าเทียมกัน มีความจริงใจกับคนที่คบหาสมาคมด้วย
สำหรับลายเซ็นที่มีทั้งลายเซ็นชื่อและลายเซ็นนามสกุล เป็นลายเซ็นที่สมบูรณ์และสง่างาม ในลายเซ็นมีอักขระครบถ้วน ตอกย้ำว่าเป็นคนให้เกียรติทั้งคนทั่วไป และผู้หลักผู้ใหญ่ญาติพี่น้อง เส้นอักษรเรียงเล็ก และคมชัด บ่งบอกว่าเป็นคนที่มีความคิดแหลมคม มีวาทะจับใจผู้ฟังเป็นอย่างดี เส้นสายที่พลิ้วไหวและอ่อนช้อย บ่งบอกว่าเป็นคนที่มีเสน่ห์ในตัวเอง ปัจจุบันยังเจ้าชู้เล็กน้อยถึงปานกลาง (ตรงนี้ไม่ต้องบอกแม่มะยงนะ เดี๋ยวโดนหยิกเนื้อเขียว - ฮา) แต่ตอนหนุ่ม ๆ 555 ระเบิดเถิดเทิงเชียวละ
แม่มะยงเก่งจังที่เอาอยู่ - ฮา

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
สายธาร วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 17.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cyberfrogy
 http://www.facebook.com/groups/dhammayatrahttps://www.facebook.com/BAAN.RAI.SAITHARN http://www.oknation.net/blog/DigitalTour

เรื่องราวและถ้อยคำจดหมายนี้...ทำให้ผมคิดถึงแม่นะครับ..พี่สน

แต่ในชีวิตของผมไม่เคยเขียนจดหมายถึงแม่เลยครับ เพราะอยู่กับแม่ตลอด... คั้งแต่เด็ก

แต่ถึงจะไม่ได้ส่งไปรษณีย์ ก็เป็นการแสดงความรักและห่วงใยจากลูกๆ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
เกศศิริ วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 17.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kessiri

เคยอ่านจดหมายฉบับนี้เมื่อครั้งที่พี่มะอึกนำมาให้อ่านนานแล้วค่ะ
อ่านวันนั้น อ่านวันนี้ อ่านวันไหน
ก็รู้สึกถึงพลังรักที่ยิ่งใหญ่และสายใยชีวิตที่งดงามที่สุด
เป็นจดหมายฉบับที่เศร้าแต่งดงาม...อย่างน่าทึ่งค่ะ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
เกศศิริ วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 16.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kessiri

อ่านจดหมายฉบับนี้ของพี่มะอึกหลายเดือนที่แล้ว...ตามที่พี่มะอึกนำมาให้อ่าน
อ่านวันนั้น...อ่านวันนี้...อ่านวันไหน
ก็รู้สึกถึงพลังรักอันยิ่งใหญ่ ...ของแม่...ของครอบครัว
จดหมายฉบับนี้...แม้จะเศร้าแต่งดงามที่สุดค่ะพี่มะอึก

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 16.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 

เขียนด้วยใจ
ย่อมส่งถึงได้ด้วยใจค่ะ



ความคิดเห็นที่ 25 (0)
มะอึก วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 16.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

น้องจ๋า....ตามไปอ่านที่นี่ครับ
http://www.oknation.net/blog/ma-aug/2009/08/18/entry-1
...@...18 สิงหาคม 2552 ครบรอบ 29 ปี ที่เราใช้ชีวิตร่วมกัน.....

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 15.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

ดีใจกับท่านมะอึก ด้วยนะคะ นี่ต้องถือว่า เป็นความภาคภูมิใจที่ใหญ่หลวง ของชีวิตทีเดียวนะคะ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
Pani_za วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 15.28 น.

ว่าจะไม่ร้องแล้วน๊า
วันนั้นหน่ะ :)

แต่ซึ้งมาก ๆ เลยค่ะพ่อ ^^

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 15.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

ท่านมะอึกคะ ถ่ายทอดอารมณ์และความรู้สึก ได้ซาบซึ้งมากทีเดียวค่ะ อ่านแล้วน้ำตาคลอเลยนะ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ณสยาม วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 15.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/slaonark

จดหมายที่มีคุณค่าฉบับหนึ่งครับ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
soonthorn วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 14.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/soonthorn-filmkayab
    Life+Bright  ชีวิต...งดงามเสมอ  

อ่านแล้วมีชีวิต เหมือนเป็นญาติเป็นทุกข์เหมือนกันครับ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
มัชฌิมาปกร วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 14.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kintaro
kintaro2- ภาพ kintaro3- กลอน >คมความคิด ชีวิตมีสุข หนังสือเล่มแรกของผม


http://www.oknation.net/blog/KINTARO2/2009/08/18/entry-1
-------------------------------------

เป็นเรื่องราวที่ประทับใจจริง ๆ เลยครับ
โหวต + 1
ต่างจากแม่ของผม ที่ยังคงต้องไปค้นหาตะหลิวหน้าบ้าน
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา......

ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
BlueHill วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 14.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

กว่าจะจรดนิ้วลงแป้นคอมเมนท์ได้ ต้องใช้เวลาอยู่นานครับ

ผมได้รับความรู้สึกที่ลึกซึ้งมากครับพี่

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
เรือนข้าหลวง วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 14.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/banklangtung

ใช้เวลายาวนานอยู่ที่นี่กับน้องมะอึก
น้องชายผู้มีความสามารถและน่ารัก
จดหมายที่แม่ไม่ได้อ่าน
แต่คนมากมายในประเทศได้อ่าน
แม่คงดีใจที่จดหมายของแม่เป็นสื่อ
ให้รักของแม่กับลูกแนบแน่น
..................................
รักและคิดถึง
ยินดีต้อนรับลูกที่แสนดีของแม่
ป้าแอ๊ดกะลุงคร

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 13.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

รูปพี่ยืนผายมือ เท่มากครับ

เห็นคอมเม้นต์เมื่อปีที่แล้วของผมเอง ใส่อิโมติคอนร้องไห้เอาไว้ แสดงว่าไม่รู้จะบอกความรู้สึกออกมาเป็นตัวหนังสือได้ ขณะนี้ก็เช่นกัน

ผมยังงงๆ อยู่ว่า
พ่อสูงวัย
หรือลูกสูงไว
กันแน่

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 12.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

เมนต์ไม่ออก
ได้แต่บอก..ขอบคุณเรื่องดีๆที่นำมา"สอน"พวกผมครับ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
JoyGangster วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 11.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gangster-1
Photo Blog...สากกระเบือยันเรือรบ, I Love เมืองไทย I Like Korea, เรื่องกินเรื่องเที่ยวเรื่องเดียวกัน...


.....ฮือ....ฮือ.....

....................

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
คมเย็น วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 11.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/komyen

อ่านแล้วน้ำตาซึม มีศิลปในการบรรยาย
ได้ซาบซึ้งมากเลยครับ คุณภณคม
ชื่อมีคมเหมือนกัน

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ความทรงจำเก่าๆ วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 10.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kontummadha
เพลงชีวิต.....เพลงชีวา...คนธรรมด๊า...บรรยากาศ เตะบอลให้ได้บุญ สนับสนุนเด็กน้อยให้ได้เรียน#11 

อ่าน จม.ท่านมะอีกน้ำตาผมร่วงเลยครับ

แม่ผมก็จากไปด้วยโรคมะเร็งตับ-ท่อน้ำดี

.
.

ไปฟังเพลงลูกแม่ - ครูซัน ที่บ้านผมได้ครับ


.

.

ปล.

สรยุทธิ์ มั่วข่าว....จริงๆๆเลย...

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ทิวสน วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 10.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

อ่่านเรื่องความซาบซึ้ง และช่วยเตือนตน ให้แสดงความรัก ดูแลเอาใจใส่แม่ เมื่อยังอยู่ให้มาก

ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ไทบ้าน วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 09.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaibaan
อีสานมั่นคง เมืองไทยมั่นคง OKnature 

เรื่องนี้สะกิดต่อม"ต้องรักแม่"ของผมให้มากยิ่งๆขึ้น
ครับพี่มะอึก เรื่องนี้โดนโหวตโดยผมครับ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
spyone วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 09.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spyone
  โลกหมุนด้วยความรัก

ซาบซึ้งค่ะ เช้านี้พี่ทำให้คิดถึงแม่มากขึ้น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
บินตามตะวัน. วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 08.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sarn17
ฝันใกล้ใกล้ ก้าวย่างอย่างเข้าใจ แล้วไปให้ถึง

หลายอย่างคล้ายกัน
คงใช้เวลาที่เหลืออย่างมีค่าให้มากที่สุด

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ครูแดง วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 08.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krudang

-สุดจะบอกความในใจ เมื่ออ่านจบ

-ขอปรบมือให้ในทุกๆเรื่องค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
มะอึก วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 08.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

กราบขอบพระคุณทุก ๆ ท่านครับ
เนื้อหาอาจจะยาว เอ็นทรีอาจจะดูรกรุงรังไปหน่อย
"ผิดหลักการการเขียนเอ็นทรีในบล็อค"
แต่เป็นเจตนาของผมเองครับ ที่จะรวบรวมสิ่งที่ดีไว้ในเรื่องเดียวกัน
โดยเฉพาะคอมเมนท์ของเพื่อสมาชิก มีค่ามาก ๆ ทุก ๆ ความรู้สึกครับ
.
.
ช่วงนี้อยู่ในช่วงย้ายบ้าน(เรื่องราวในบลอค)...และปัดกวาดบ้านครับ
.
.

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 08.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@


ตอนนี้จิตจ่าเริ่มตก..
ไปทำงานก่อนนะครับพี่..
ดูแลสุขภาพด้วยนะครับ..

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 08.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@


ลูกจะทน บนทางชีวิต

ไม่ทำผิด ไม่อ่อนแอ

ทุกข์ปานใด ลูกจะไม่ยอมแพ้

จะเป็นคนดีของแม่... ตลอดไป...
ต่างกันแต่เส้นทางเดียวกันนะครับพี่มะอึก..
ของพี่เป็นแม่แต่ของจ่าเป็นพ่อ..
สุดท้ายจ่าได้บวชให้พ่อพรรษาหนึ่ง..
และอยากบอกว่าดีใจที่ได้รู้จักพี่มะอึก..
และพี่มะยงครับผม...

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ChaiManU วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 08.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

คุณแม่ผมยังมีอยู่ และแข็งแรง สบายดี

แต่ผมก็มีจดหมายฉบับหนึ่ง ซึ่งแม่เขียนมาหา ตอนที่เด็กบ้านนอกคนหนึ่ง เข้ามากรุงเทพใหม่่ๆ ติดอยู่ในกระเป๋าตลอดเวลา หยิบมาอ่านทีไร น้ำตาไหลทุกทีครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
paiforme วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 08.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paiforme
Paiforme

ซึ้งจังค๊า

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ซันญ่า วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 08.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SonyaUAS
เส้นทางเดินที่...ยาวไกลในแผ่นดินอื่น  http://www.booking.com/hotel/th/comon-bungalow-haadchaophao.html_ www.comonbungalow.com www.OmoneyCenter.com/805941/G  

อ่านจบ ครบ ก็น้ำตาก็ไหล.....หยด

ลง

สู่ความปิติ

.......

ระลึกคุณ น้ำนม หวานอุ่น ละมุนที่สุด

จ่าจินต์ และรายการ เรื่องเล่า กับแม่หมวดตี้

.........ดีจริงๆ

.

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< สิงหาคม 2009 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          



[ Add to my favorite ] [ X ]