• อาอั๋นลูกชาวเล
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : Sirikhun2004@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-04-08
  • จำนวนเรื่อง : 46
  • จำนวนผู้ชม : 465756
  • ส่ง msg :
  • โหวต 51 คน
Behind the Sea Scene
i'm spirit of the sea
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/paper-life
วันเสาร์ ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2554
Posted by อาอั๋นลูกชาวเล , ผู้อ่าน : 4312 , 06:20:16 น.  
หมวด : อาหาร

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน ยามครับ โหวตเรื่องนี้

   14 กุมภา วันวาเลนไทน์ วันแห่งความรัก ผมรู้จักความหมายของวันนี้ รักครั้งแรกเกิดขึ้นตั้งแต่ นมยังไม่แตกพาน ปากกายังไม่มีโอกาศได้จับ เพราะผมอยู่ ประถมปีที่5 ไม่มี...สิทธิ์ ใช้ปากกา(ปี2527)




     จดหมายรัก จึงได้ถูกเขียนด้วยดินสอ ดำสนิท ในค่ำคืนที่ไฟในบ้าน ต้องใช้หลอดสีเหลืองเล็กๆ เพียง 1 หลอด เด็ก 10 ขวบเขียนใส่กระดาษ ฟุลสแก๊ปที่ยาวเป็นหางว่าว แต่เขียนได้ประโยคเดียว คือ
           
 "เราชื่อเล่นว่า อั๋น โตขึ้นเราแต่งงานกันนะ" .....(บ้าไหมละ 10 ขวบ)

    ทุกเช้า ลุงเผือก เป็นรถรับส่งนักเรียนคันเล็กๆ นั่งอัดกันได้ 50 ชีวิต ใกล้มาแล้ว ผมต้องพาน้องๆๆ รีบ เดินผ่านเส้นทางลัดเลาะป่าละเมาะใกล้ๆทะเล เรียก แหลมกระโจน อย่างนี้ทุกวัน
    นกกาเหว่าร้องเสียงดัง ลั่นป่า ทางเดินแคบๆๆ ระยะทาง 3 กิโลเมตรโดยประมาณ พวกเราเดิน แถวเรียงหนึ่ง จากพี่ชายคนโต ถึงน้องคนเล็ก ตามลำดับไหล่
ผมพกกระดาษที่เขียนข้อความไว้ แนบอกอย่างมิดชิด โดยไม่ให้ใครรู้




     
พอเช้าวันนี้ถึงโต๊ะเรียน ดอกไม้สีเหลือง 1 ดอก ถูกวางซ่อนไว้ใต้โต๊ะ ซึ่งเป็นแบบนี้ร่วม 3 วันแล้ว วันนี้ก็ยังมี ผมแอบ หวังในใจ คนที่ให้ต้องเป็นคนที่เราแอบชอบอยู่ ด้วยความเป็นคนยิ้มง่ายพูดน้อย อะไรก็ได้ คงพอที่จะมีสาวๆแอบชอบบ้าง ..และหวังว่าต้องเป็นเขา
    ไอ้ดอกไม้ที่ได้ ไม่รู้ว่าเป็นของใคร ผิดโต๊ะหรือเปล่าก็ยังไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ กระดาษฟุลสแก๊ปหนาๆ แต่มีใจความเพียงเล็กน้อย จรดเย็นแล้ว รถ 2 แถวลุงเผือกกลับมารับอีกรอบ กระดาษยังถูกพกในหน้าอก ไม่ได้ถูกให้สาวเจ้าเลยซักนิด ตลอดวันนี้จึงผ่านไป ด้วยการได้รับดอกไม้ 1ดอก...จากใครก็ไม่รู้
  
     กลับบ้านด้วยใจห่อเหี่ยว ในขณะที่เจ้าน้องๆ ร่าเริงด้วยการเอาต้นหญ้าข้างทางตีเล่นกัน ให้หัวใบแตก เขาเรียก "ตีโต้ง" กันสนุกสนาน

     บ้านผมอยู่ริมทะเล เรือเข้าฝั่งมาแล้ว คนหนุ่มข้างบ้านไม่ได้เอาดอกไม้มาฝากในวันแห่งความรัก เขาบอกเอาดอกไม้มาก็กินไม่ได้ หาได้ก็แค่ดอกสวะ (ดอกผักตบชวา) ไม่รู้จะให้ไปทำอะไร เขาจึงแบกปลามา 2 ถุงใหญ่มาให้บ้านสาวคนรักด้วยอารมณ์ดีใจกันทั้งครอบครัว



      เขาเอาปลามาฝากกัน สำหรับคนรัก ไม่มีวาเลนไทน์ ให้คนทะเลรู้จัก ไม่มีดอกไม้ ไม่มีคำหวาน ไม่มีช๊อกโกแลต คงมีแต่คำพูดที่กัดกินใจ ดังลั่น แล้วก็ขวานผ่าซากเข้าไปในใจ หยาบคายกระด้าง แต่ถ้อยคำที่ได้รับเป็นคำพูดที่ถูกถ่ายทอดออกมาจากก้นบึ้งหัวใจ มารยาเล่เหลี่ยมล้วนไม่มี พอโตขึ้นถึงได้รู้ว่าคำพูดแบบนี้กลับน่าฟังกว่า เมื่อผมได้รู้จักคนในแวดวงธุรกิจ....ปัจจุบัน


     
พอจบการศึกษาประถมปีที่ 6 ผมยังไม่มีความกล้าที่จะคุยกับเขา      โอกาศได้คุยมีเยอะแยะ เพราะเขาเป็นหัวหน้าห้อง แต่ผมก็เลือกที่จะขอแค่ ฟังเขาพูด ด้วยน้ำเสียง แหบๆๆ ซึ่งแน่นอนเขาไม่ได้มาคุยกับผม


    พอเข้ามัธยม ผมเริ่มมีรักครั้งใหม่ แต่สดใสกว่าเดิม  จากการที่พวกเรา เริ่มย้ายบ้านออกมาจากทะเล ทำให้ผมเป็นเด็กตลาด และรู้จักคนมากขึ้น และมีความกล้ามากขึ้น จึงกล้าที่จะเข้าไปจีบสาว มีการส่งจดหมายบอกรัก โดยผมเขียนจดหมายให้คนรักผม 1 ฉบับ เป็นข้อความน้ำเน่าสุดๆ ถ้าสาธยายมาให้ดูด้วยภาษาไทยลวดลายถั่วงอก (ซึ่งเป็นภาษาวัยรุ่นสมัยนั้น) พอเขียนเสร็จ ผมพับอย่างดี ให้รุ่นน้องไปให้ แต่ถ้าอยากให้เรื่องนี้เป็นข่าวดังๆ จึงต้องบอกมันไปว่า
               "เป็นความลับ ห้ามบอกใคร" 


    ไม่เกินชั่วโมง จดหมายยังไม่ได้ไปส่งถึงมือสาวเจ้า ข่าวก็ลงเอยไปถึงว่า ฉันกับเธอ แอบได้เสียกันหลังแปลงเกษตร

โถ...ไอ้เวร เรื่องเสียหมด มันทำงานดีเกินคาด

     เราคิดแค่เป็นลูกเล่น ในการจีบสาว... แหมมันทำเสียเรื่อง สาวเจ้ามาด่าเราหน้าโรงอาหาร โคตรจะอายเลย กับรักครั้งนี้

     รักต่อมา มีแต่ความเจ็บช้ำเมื่อสาวเจ้าคบกันมา กว่า 5 ปีหักอก ด้วยการที่ผมมันไม่ดีติดเหล้างอมแงม และเราก็ไม่ไช่ตัวเลือก เป็นรักเด็กๆ ที่เป็นคำว่ารักจริงๆ อีกครั้งที่ผมลงทุน และรู้จักกับมัน ช่างทรมานใจเหลือเกิน กว่าจะผ่านมันไปได้ ครั้งนี้ จดหมายรักไม่ได้ถูกส่งให้ แต่ผมกลับได้จดหมายเลิกด้วยถ้อยคำแสนดีและความตั้งใจเขียน ยัดใส่กระดาษสาแผ่นบางเฉียบ ผ่านใครบางคนมาให้ด้วยรอยยิ้มอย่างเย้ยหยัน




    และแล้ว วาเลนไทน์ปีนี้ เราก็อดให้ดอกไม้ไปอีกปี และไม่คิดว่าชีวิตนี้จะให้ดอกไม้ใคร 
 
    จาก การผิดหวัง ครั้งแล้วครั้งเล่า จึงไม่คิดจะรักใคร แต่แล้วผมก็มีปัญหาเรื่องผู้หญิงเข้ามาอีก ด้วยเหตุผมกับเพื่อน ชอบผู้หญิงคนเดียวกัน ซึ่งเป็นการเข้าใจผิด มันจึงเป็นเรื่อง
"กูเขาเรามึง" สารพัดความรัก
 

   ตอนวัยรุ่นผมชอบเที่ยวและเพื่อนฝูงค่อนข้างมาก ก่อนหน้านี้เวลาผมกินเหล้าเมาทุกครั้ง ผมต้องนั่งเรือข้ามท่าฉลอม และไปให้น้องสาวเพื่อนคนนี้ที่มีปัญหาข้างต้น ให้ทำกับข้าวกินประจำ บะหมี่ไวไวใส่กระเพราะบ้าง หรืออะไรต่อมิอะไรที่มีในตู้เย็นมี...กูก็เอา มีหลายครั้งที่บ้านนี้ชอบเอาหอยลายที่ผัดไว้ ซึ่งเหลือในตู้เย็นจากอาหารมื้อค่ำ สาวเจ้าก็เอามาผัดต่อ ใส่โหระพาใหม่ มันก็น่ากิน ให้หายหิว จากนั้นเราถึงได้เอนกายนอนเมาหลับ ไปคาใต้ถุนบ้าน อยู่เสมอๆ






      ผัดหอยลาย ติดก้นจาน จึงเป็นกับแกล้มยามดึกให้กับผม หอยลาย หน้าอ่าว เป็นหอยพื้นบ้านแถวๆนี้ รสชาติหวานเนื้อนุ่มกินดี กว่าหอยแถวแถบระนองที่มีตัวใหญ่กว่า ดูน่ากิน แต่ เหนียวกว่า มาก เพิ่งรู้ตอนหลังว่าหอยลายเลี้ยงไม่ได้ เพาะพันธ์ไม่ได้ เติบโตเองตามทะเล

      เวลาโตมันจะโตในโคลนเลนใต้น้ำ  แถวเลนขี้เป็ด(ปนทรายนิดๆๆ) ความลึกไม่มากซักประมาณ 7- 15 เมตร ถ้าต้องการเอาตัวมันขึ้นมาจากทะเลเพื่อมาทำกับแกล้ม ต้องใช้คราดหอยขนาดในรูป ปล่อยลงไปในทะเล และใช้เรือกำลัง พอสมควร ลากหน้าดิน ให้ตัวคราดไปกดหน้าดินให้เอาหอยลายขึ้นมาจากในน้ำ เอาละที่นี้เอาขึ้นมาได้ ลองคิดดูดินข้างล่างจะเสียไหม

   แน่นอนเสียแน่นอน เขาจึงกำหนดระยะเวลากับแนวเขตลากหอยลายไว้ว่า ระยะไหนลากไม่ได้ ระยะไหนแนวไหนทำได้  ประมาณนี้ แต่การลักลอบจับทำประมงก็มีให้เห็นกันเยอะแยะ









    เมื่อเขาได้หอยลายแล้ว หอยตัวไหน พองลม หอยตัวไหนมีโคลน เขาเอาหอยไปแช่น้ำเค็มอีกที ให้หอยพองลมลอยตัวขึ้น ตัวไหนลอย  แสดงว่าหอยไม่มีเนื้อ แต่หอยตัวไหนจมก็มาเคาะๆ เขย่าๆ หนักเกินไป แปลว่าเป็นโคลน ก็คัดออก บ้านไหน เรือลำไหน คัดหอยดี เอาหอยแตกออกด้วย  และเอาออกมากๆ นั่นย่อมทำให้ต้นทุนสูงขึ้นบวกกับการใส่ใจ ให้ เหลือแต่ตัวดีๆๆ  ราคาก็จะแพงกว่า กับหอยลายที่ดูแล้ว  อาจจะเหมือนกันในท้องตลาด




ใส่ตระกร้าแช่น้ำทะเล




หอยพองลมลอยขึ้นมามากกว่าตัวอื่น




หอยพองลม ไม่มีเนื้อจะถูกคัดแยกออก




หอยมีโคลนตัวหนักๆ พอเคาะดู ถ้าหากฟังแล้วจะมีเสียงทุ้มๆ




หอยมีโคลนพบเห็นบ่อยไม่ต้องแปลกใจ





      ได้หอยมาก็ล้างๆๆๆๆ ถ้าหอยลายเปลือกแตก เอาไปต้ามน้ำแล้วแกะ ก็มีหน้าตาแบบนี้ กินง่ายๆ ไม่ต้องมาแกะเปลือกอีกที





หอยลายเปลือกแตก ผ่านการต้มน้ำแกะเนื้อ  อัตราส่วน 1,000 :300 กิโล


      หอยลายก็เป็นแบบนี้ แต่ผมหละ จะเอาไงกับชีวิต คู่ก็ไม่มี แต่วันเวลาก็ทำให้ผมได้พบการรักครั้งถัดมา  วันวาเลนไทน์ในปีนี้ ผมมีคู่แล้ว แต่ยังคงไม่ได้ให้ดอกไม้กับเขา  แต่ผมให้ปฎิทินเขา 1 เล่ม ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ผมหัดเขียนด้วยมือซ้ายใส่ข้อความหลายอย่างกับ ผลงานที่ทำขึ้นเองทั้งหมดแล้วบอกเขาว่า
      ผมตั้งใจทำให้เขา เพื่อให้รู้ว่าเธอเป็นคนพิเศษ และผมก็ไม่ได้เป็นผู้วิเศษมากมาย ที่จะให้เป็นได้ดั่งใจใคร ผมขอเป็นตัวของตัวเอง
  ขอผมไม่มีภาพพจน์  ในสายตาเธอได้ไหม ผมขอเศร้า  ผมขอน้ำเน่า...อย่างไร ก็ขอให้มันเกิดจากใจผม ที่ไม่ได้แกล้งให้มันเป็น เรากล้าผายลมกันอย่างไม่เขินอาย ผมกล้าที่จะร้องไห้ต่อหน้าเธอ ที่ผมอาจทุกข์ใจในบางเรื่อง ....ไม่มีคำตอบในการสนทนาครั้งนี้






      เมื่อการคบดูใจกันกว่า 10 ปี ผมก็ได้แต่งงานมีครอบครัว กับการฉลองวาเลนไทน์อันแสนสดชื่นกับการเลือกใช้ชีวิต ซึ่งผมเป็นผู้เลือกให้มันเป็น ตามชะตาที่มากำหนดให้เราเลือก ผมมีความสดชื่น กับวันนี้และวันข้างหน้า ผมไม่มีน้ำตากับความรักอีก
      
      ผมไม่ได้ให้ความสำคัญกับวันไหนๆ เพราะผมทำมันเป็นวันปกติ ความรักที่เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวัน ได้กลายเป็นความลงตัว ที่ผมไม่ต้องไปหาเทศกาลไหนมาใส่ให้ดูดี 


    แต่ดอกไม้ดอกนั้น ที่ยังคงเบ่งบานน่ารัก  คงจะเก็บไว้ใต้ก้นหัวใจ ไม่ได้รอให้ใคร แต่เก็บไว้ในใจไม่เปลี่ยนแปลง....... นิรันดร์


(เป็นไงครับ ชีวิตวัยรุ่นของผม น้ำเน่าไหมหละ สุดๆ)
 
 



www.sirikhun.com





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
sirikhun วันที่ : 14/02/2011 เวลา : 06.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sirikhun
i'm spirit of the sea@www.sirikhun.com

เป้นอารมณ์เด็กๆ 20 ปีมาแล้ว กลับมาอ่านดู ตัวเองนี่นะ ทำไปได้ ..ลองมาเด็กสมัยนี้ สิ สุดๆกว่ามากๆ ...แต่คุณเบียร์ เรื่องท่านหละครับ น้ำเน่าไหม เดี๋ยวผมแฉ ซะให้หมดเปลือก เดี๋ยวสังคมOK ฮากระจายนะท่าน ขอบคุณนะที่มาเม้นผม แสบหวะไอ้คุณท่าน

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
theeratatt วันที่ : 12/02/2011 เวลา : 09.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thebier

เชื่อไหมท่าน ผมไม่เคอ่านอะไรที่เลี่ยนขนาดนี้

ข้อความของท่านช่างน้ำเน่าได้สุดยอด ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าท่านจะกล้าเอามาเผยแพร่

ชอบวะ สะใจดี ช่างกล้านะครับพี่อั๋น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
หนอนกระทู้ วันที่ : 12/02/2011 เวลา : 07.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gotonongkhai
ร้อยเรื่องพันราวของชาวเน็ต

อิจฉาจัง อยากไปด้วยจัง

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

SALMON

แซลมอน

View All
<< กุมภาพันธ์ 2011 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28          



[ Add to my favorite ] [ X ]


ปลาไทยกับปลาต่างประเทศคุณเลือกที่ไหน
Thailand
30 คน
Internationnal
5 คน

  โหวต 35 คน