• แพรจารุ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : parjaru@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-13
  • จำนวนเรื่อง : 113
  • จำนวนผู้ชม : 192354
  • ส่ง msg :
  • โหวต 116 คน
คนบ้านกลายไล่เซฟรอน
ถ้ารักทะเลมาช่วยกันไล่เซฟรอนออกจากทะเลเถอะ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/parjaru
วันจันทร์ ที่ 8 มีนาคม 2553
Posted by แพรจารุ , ผู้อ่าน : 1867 , 06:31:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน



คุยกันก่อนอ่าน เช้านี้ฉันนั่งเปิดแฟ้มงานเก่า  พบว่ามีแฟ้มหนึ่งเขียนข้างหน้าว่า "เรื่องสั้นรอรวมเล่ม" โอ น่ายินดี ฉันมีเรื่องสั้นรอรวมเล่มอยู่นับสิบเรื่อง ซึ่งมันถูกขังลืมมานานแล้ว เพราะฉันไม่เขียนเรื่องสั้นมานานมากแล้ว วันนี้จึงเอาเรื่องสั้นรอรวมเล่มออกจากแฟ้ม หลังจากขังลืมไว้นานแล้ว เริ่มกันที่เรื่อง....


ผู้แจ้งข่าวร้าย

 

 "มีข่าวดีมาบอก"

 ฉันชอบประโยคนี้มากเลย ฉันจำได้ว่าได้ยินครั้งแรกที่บ้านเกิด เมื่อวัยเยาว์ พี่ชายของฉันเขาชอบตะโกนเสียงดัง ๆ ว่า มีข่าวดีมาบอก ข่าวดีเป็นเรื่องน่ายินดีที่เกี่ยวกับพวกเราพี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคน เช่นว่า มีข่าวดีมาบอกแม่กลับมาจากตลาดแล้ว เราก็จะวิ่งกันหน้าตื่น เลิกเล่นสนุกไปกินขนม

 

 "มีข่าวดีมาบอก" เมื่อใครคนหนึ่งถูกส่งไปพูดกับพ่อและกลับมาแจ้งข่าวว่า...มีข่าวดีมาบอก...พ่อให้ไปได้แล้ว พ่อบอกว่าไปได้ 

 วัยเยาว์มักจะมีแต่ข่าวดี เป็นทั้งผู้วิ่งแจ้งข่าวดีและรอรับแจ้งข่าวดี

 

 ข่าวดีหายไปไหน หรือแค่เปลี่ยนไปตามวัย ในช่วงวัยสาวจะถูกถามว่า "เมื่อไหร่จะมีข่าวดีสักที" คนถูกถามก็ได้แต่ยิ้ม ๆ บางคนถูกถามเรื่องข่าวดีตั้งแต่สาวไปจนแก่ การถูกถามเรื่องข่าวดีแบบนี้ผู้ถูกถามจะขมขื่น อยากจะตะโกนใส่หน้าว่า เดือดร้อนอะไรด้วย

 

 บางครั้งก็มีคำเพิ่มเติมมาว่า เมื่อไหร่จะบอกข่าวดี จะได้กินเหนียวกันบ้าง

 ข่าวดีที่ว่าคือ เมื่อไหร่จะแต่งงาน-มีคู่ พิธีกินข้าวเหนียว กินหมูก็จะมีขึ้น  

 

 ฉันไม่ได้แจ้งข่าวดีกับใคร และนานแล้วไม่ได้รับข่าวดีหรือมีเสียงตะโกนบอกว่า --มีข่าวดีมาบอก แต่กลับพบว่า ตัวเองกลายเป็นคนแจ้งข่าวร้าย ฉันยังงง ๆ อยู่ว่า ฉันถูกระบุตัวเป็นคนแจ้งข่าวร้ายได้อย่างไรกัน หรือเป็นเรื่องที่ต้องเป็นไปไปตามช่วงวัยของชีวิตเมื่อถึงเวลา

 

 งานแจ้งข่าวร้ายงานแรก เกิดขึ้น เมื่อพี่เขยคนโตเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ ฉันถูกระบุให้เป็นคนแจ้งข่าวร้ายให้หลาน ๆ รู้ มันเป็นงานที่หนักมาก ไปบอกหลานว่า บัดนี้พ่อของเขาจากไปแล้ว ไปสู่ดินแดนแห่งการปลดปล่อย

 

 ข่าวร้ายชิ้นต่อมา ในวันที่นักเขียนนิยาย เพื่อนรุ่นพี่จากลา ฉันต้องแจ้งข่าวไปยังเพื่อนที่อยู่ประเทศอังกฤษว่า บัดนี้เพื่อนของเราได้รับความเมตตาของพระเจ้าแล้ว เพราะเธอเชื่อว่า ความตายเป็นความเมตตากรุณาครั้งสุดท้ายของพระเจ้า การมีชีวิตอยู่ที่มีความสุขนั้นยากกว่าการตาย หรือการตายง่ายกว่าการมีชีวิตอยู่ เพื่อนผู้จากไปเชื่อเช่นนั้น

 

 นับจากวันที่เธอสูญเสียลูกชายไปคนหนึ่ง เวลาแห่งความทุกข์เศร้าเป็นของเธอ

 "อยากตายแต่ตายไม่ได้" เธอพูดกับฉันเช่นนี้บ่อย ๆ เธอยังมีลูกชายอีกคนที่ต้องห่วงใย ฉันอยู่กับเธอ แต่เราก็ไม่สามารถแบ่งปันความทุกข์กันได้ ความทุกข์ของใครก็ของมัน ที่ทำได้ก็คืออยู่ใกล้ ๆ

 

 วันที่เธอจากไปอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่เพื่อน ๆ ต่างมีความสุข สนุกสนานและมีความหวังกับชีวิต แต่ก่อนที่จะจากไป ฉันยังทันเห็นความสุขจากดวงตาของเธอ เมื่อฉันอ่านจดหมายของเพื่อนที่อยู่ต่างแดน เพราะมันเป็นจดหมายที่เล่าถึงเรื่องราวแห่งความสุขในชีวิตครอบครัวใหม่ของเพื่อน ฉันเห็นแววยินดีนั้น

 เธอจากไปด้วยหัวใจที่เปิดรับความสุขของผู้อื่นได้ ชื่นชมกับความสำเร็จของเพื่อน ฉันเชื่อว่าความสุขนั้นจะตามติดไปกับเธอด้วย ส่วนความเศร้าฉันหวังว่ามันจบสิ้นลงตรงที่ตาเธอปิดลง

 --เพื่อนเราตายเพราะหัวใจล้มเหลวหรือเรียกว่าอกแตกตายก็ได้

 

 ฉันบันทึกลงไปในสมุดส่วนตัว ฉันคิดเช่นนั้นจริง ๆ คิดถึงเรื่องอกแตกตาย ตามวรรณคดีเรื่อง พระอภัยมณี ผีเสื้อสมุทรวิ่งไล่ตามพระอภัยมณี และในที่สุดเธอก็อกแตกตาย ฉันคิดว่า ความทุกข์ของผีเสื้อสมุทรที่ถูกชายที่ตนรักทอดทิ้งไป ทั้ง ๆที่อยู่กินกันจนมีลูกชาย พระอภัยมณีไม่ต้องเป่าปี่ให้เสียเวลา ผีเสื้อสมุทรก็อกแตกตายได้อยู่แล้ว เพราะไม่ใช่แต่พระอภัยมณีเท่านั้นที่หนีไป ลูกชายหนีไปด้วย

 

 เพื่อนของฉันก็เช่นกัน เธออกแตกตาย เธอถูกทอดทิ้งให้อยู่อย่างโดดเดี่ยว ผู้ที่เธอรักค่อย ๆจากลาไป และลูกชายที่รักดังแก้วตา มาตายจากในที่สุด

 

 ไม่นานฉันต้องรับหน้าที่แจ้งข่าวร้ายให้เพื่อนสาวอีกคนหนึ่ง เธออยู่ที่ประเทศจีน

  "นักแปล" เพื่อนชายของเธอ คนหนึ่งตายจากไปแล้ว ครั้งนี้โหดร้ายกว่าเพราะเพื่อนที่อยู่ประเทศจีนเธอเดินทางไปเพียง 5 วันเท่านั้น ข่าวร้ายก็ถูกแจ้งไป

 

 ฉันเขียนไปบอกเพื่อนว่า แสงแห่งความสุขและความหวังดับวูบไปแล้ว พร้อมกับความโดดเดี่ยวอันแท้จริงจบสิ้นลง ฉันคิดว่าเขาเดินทางไปสู่ดินแดนแห่งความรักชั่วนิรันดร์

 

  เข้าสู่ปี 2001 เสียงเพลง สุขสันต์ วันปีใหม่ ยังไม่ทันจางหาย ฉันต้องแจ้งข่าวร้ายไปยังเพื่อนทั้งสอง ทั้งที่อังกฤษและจีน ว่าบัดนี้แม่ของเพื่อนเราได้จากไปแล้ว ก่อนเพื่อนจะตายจากไป เพื่อนฝากไว้ว่า ฝากดูแลลูกชายคนเดียวที่เหลืออยู่ เธอหวังว่า เพื่อน ๆ จะช่วยดูแลลูกชายให้เธอ

 

 เป็นเรื่องเศร้า...นอกจากฉันจะพยักหน้ารับปากเธอในวันที่เธอเริ่มป่วย ฉันไปกระซิบบอกเธอข้างหูในวันที่เธอพูดไม่ได้ว่า วางใจเถอะสัญญาจะดูแลลูกชายให้ แม้วันที่เพื่อนนอนสงบไม่รับรู้สิ่งใดฉันก็ยังไปบอกเพื่อนว่า อย่ากังวลเลย ลูกชายเป็นเด็กฉลาด เข้มแข็ง เขาจะเอาตัวรอด ฉันจะช่วยดูแลเขาเท่าที่ช่วยได้ และฉันก็จะบอกเพื่อน ๆ คนอื่น ๆ ด้วย

 

 อย่างไรก็ตามเขาก็ยังมีคุณยายที่รักดูแลอยู่ หลังจากผ่านพ้นงานศพของเพื่อนไป เราต่างแยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง ฉันลืมคำพูดที่บอกแก่เพื่อน เพิ่งจะนึกได้เมื่ออ่านข่าวหนังสือพิมพ์พบว่า แม่ของเพื่อนตายจากไป--คุณยายของเขาจากไปอีกคนแล้ว

 

 ฉันไม่ได้ไปหาเขาแต่กลับมองเห็นภาพ ผู้ชายผอม ๆ คนหนึ่ง นั่งคุกเข่ารดน้ำศพยาย เป็นภาพเดียวกันกับเมื่อสามปีผ่าน ต่างกันแต่เพียงว่า ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่เด็กแล้วเ ขาเป็นชายหนุ่มที่เข้าสู่มหาวิทยาลัยแล้ว เขาเข้มแข็งพอ โดยที่ไม่ต้องมีมือเพื่อนของแม่เอื้อมเข้าไปประคับประคอง

 

 ฉันเชื่อเช่นนั้น เพราะในวัยที่เขาเป็นเด็กชาย เขาบีบมือฉันเบา ๆ ในขณะที่เราเดินออกมาจากห้องไอซียู หลังจากยืนดูแม่เขาหายใจเพียงแผ่ว ๆ เขาบอกฉันว่า เราต้องยอมรับความจริงแล้ว

 

 "เราต้องยอมรับความจริง" เขาพูดถ้อยคำนี้ด้วยความเข้มแข็ง ฉันรู้สึกในเวลานั้นว่า เขาโตแล้วจริง ๆ ไปเถอะเพื่อน --ลูกชายของเธอโตแล้วเขาจะดูแลตัวเองได้ 

 

 ฉันยังไม่อยากแจ้งข่าวร้ายไปยังเพื่อน ฉันไม่ชอบงานนี้...งานที่ต้องแจ้งข่าวร้ายไปเรื่อย ๆ ไปจนกว่า...ฉับพลัน ฉันคิดได้ว่า...จนกว่าจะมีคนอื่นมาแจ้งข่าวร้ายเกี่ยวกับตัวฉัน

 

 คิดได้ดังนี้ ฉันรีบหากระดาษเขียนจดหมายถึงเพื่อนทั้งสอง เพราะฉันยังยินดีที่จะเป็นผู้แจ้งข่าวร้ายเสียเอง มากกว่าให้ใครอื่นทำหน้าที่นั้นเพื่อฉัน การแจ้งข่าวร้ายไปยังเพื่อนทั้งสองครั้งนี้เพื่อเตือนให้เพื่อนระลึกว่า เราได้ลืมบางสิ่งบางอย่างที่เป็นความรับผิดชอบเก่า แน่ล่ะเราต่างมีเรื่องราวใหม่ ๆ และหากถึงวันที่คนอื่นแจ้งข่าวร้ายเราบ้าง วันนั้นเราอาจจะได้เดินทางไปพบเพื่อนแล้วเราจะบอกเพื่อนอย่างไร บอกว่าเราลืมสัญญาที่ให้ไว้กับเพื่อนทั้งสัญญาต่อหน้าและลับหลัง

 

 หรือจะบอกเพื่อนว่า เพื่อนรักอย่าโกรธเคืองไปเลย เพื่อนก็รู้ดีว่าในที่เราจากมามีเรื่องวุ่นวายอย่างไร เรามักจะลืมเลือนเรื่องราวต่าง ๆ เสมอ เมื่อเวลาผ่านไป แต่เพื่อนก็รู้ว่า ผู้คนที่อยู่ที่นั้นพวกเขาเอาตัวรอดเสมอ โดยเฉพาะลูกชายของเพื่อนเขาเป็นเด็กพิเศษ เมื่อครั้งอยู่กับเราเขาผ่านเรื่องเลวร้ายมามากมาย ทั้งทุกข์ เศร้า ทั้งสูญเสีย การพบและการจากลา เขาได้โอกาสพบมากกว่าใคร ๆ ก็ว่าได้ในบรรดาเด็กรุ่นเดียวกับเขา

 

 ฉันรู้สึกหวั่นกลัว เมื่อคิดว่า สักวันหนึ่งฉันจะถูกยกเลิกหน้าที่แจ้งข่าวร้ายชั่วนิรันดร์ และมีคนอื่นแจ้งข่าวร้ายแทนฉัน

 

 ไม่...ฉันขอทำหน้าที่แจ้งข่าวร้ายต่อไปอีกสักพัก ฉันยังทำได้อยู่แม้ว่าจะไม่มีความสุขนัก วันเวลาผ่านไปแล้ว ข่าวดีหมดไปกับวัยเยาว์ เวลาชีวิตที่เหลืออยู่คือการรอคอยข่าวร้าย ข่าวร้ายจะหมดลงในวันที่ชีวิตไม่เหลืออยู่

 

 ฉันมีเวลาเหลืออยู่เท่าไรนะ ฉันเป็นคนมีญาติมากมาย

 

 เมื่อข่าวร้ายเกี่ยวกับฉันถูกแจ้งไป...พวกเขาจะต้องเดินทางจากดินแดนทางภาคใต้สู่ภาคเหนือ แม้ว่าจะยากลำบากอย่างไรก็ตาม พวกเขาจะมาเพื่อนำร่างของฉันไปที่บ้านเกิด และงานพิธีกรรมทางศาสนาก็เกิดขึ้น มีพระ มีผู้คนมากมาย มาช่วยกันทำอาหาร มาดื่มกิน และมีวงปอปั่น วงไพ่เจ็ดวันเจ็ดคืน มีเสียงพูดคุยกัน เสียงหยอกล้อ และเสียงเล่าถึงเรื่องราวของฉัน พวกเขาจะมองเห็นความดีของฉันขึ้นมามากมาย บ้างก็ร้องไห้อาลัย สงสารฉัน รอจนถึงวันหวยออกเขาจะเอาเลขอายุ เลขปีเกิด ปีตาย ซื้อหวย ต้องมีคนสักคนถูกหวย และมีเสียงพูดว่า ฉันให้หวย ตายแล้วยังทำดี

 

 ถึงแม้ว่าญาติบางคนจะรู้ว่าฉันไม่ชอบ แต่พวกเขาก็ต้องทำ นอกจากพวกเขาหวังดี มันเป็นเรื่องของขนบธรรมเนียม ใคร ๆ เขาก็ทำกัน เป็นหน้าเป็นตาทั้งจากไปและผู้อยู่ข้างหลัง

 

 ฉันกลัวความตายเป็นที่สุด ทุกครั้งที่นั่งรถผ่านป่าช้า ฉันจะรู้สึกเสียววูบเข้าไปในหัวใจ บ้านของเราเข้าออกต้องผ่านป่าช้า

 

 ทุกครั้งที่ผ่าน ฉันคิดเสมอและถามตัวเองว่า "ฉันจะทำอย่างไร ฉันจะอยู่อย่างไร และฉันจะไปที่ไหน ฉันคงหนาวและเหงา ฉันเป็นคนพลัดถิ่น คนเร่ร่อน แต่ครั้นจะกลับไปถิ่นเดิมฉันก็ห่างไกลถิ่นเดิม เป็นคนแปลกหน้า--ป่าช้าที่นี่แยกออกจากวัด ไกลกันมากทีเดียวเหมือนแบ่งกั้นเขตระหว่างคนตายกับคนที่ยังอยู่-- แต่เพื่อนคนหนึ่งว่า เป็นความใกล้ชิดต่างหาก เพราะป่าช้าอยู่ใกล้ ๆ กับบ้านคน มีผู้คนสัญจรไปมาผ่านทาง บางแห่งสะอาด สวยงาม มีต้นไม้ใหญ่ บางคืนมีคนจรมาอยู่ด้วย ไม่ห่างไกลเลยถ้าอยู่ที่เดียวกับวัดดูห่างไกลผู้คน เดี๋ยวนี้คนไปวัดน้อยลง มีแต่พระ เราเป็นผู้หญิงยิ่งไม่กล้าเข้าใกล้ 

 

 "จะกลัวไปทำไมกับความตาย ในเมื่อคนเราเกิดมาก็ต้องรู้แล้วว่าต้องตาย ทุกคนรู้ว่าเกิดมาแล้วก็ต้องตาย"เป็นคำพูดของพระในเรื่องกาเหว่าที่บางเพลง พระพูดกับมนุษย์ต่างดาวที่กำลังจะตายและเขาถามท่านว่าท่านไม่กลัวตายหรือ

 

 ฉันไม่ได้กลัวตายแต่กลัวความโดดเดี่ยวหลังความตาย

 

 "เมื่อคนเราเกิดมา เราเกิดมาคนเดียว เมื่อหลับและฝันเราฝันคนเดียว ไม่ว่าฝันดีหรือฝันร้ายก็จะฝันคนเดียว เช่นเดียวกับความตาย" เป็นถ้อยคำของใครก็ไม่รู้ ฉันจำไม่ได้แล้วแต่เห็นจริง

 เมื่อเกิดมาคนเดียว และมาเจอผู้คนมากมาย โดดเดี่ยวบ้างอบอุ่นบ้าง ดังนั้นชีวิตหลังความตายก็น่าจะเป็นเช่นนั้น

 

 นอกเหนือจากกลัวความโดดเดี่ยวหลังความตาย ฉันกลัวสิ่งใดบ้าง กลัวการงานที่ยังทำไม่เสร็จ -- ไม่ใช่ ...ฉันทำมาเพียงพอแล้ว, กลัวจะไม่ได้ทดแทนสังคม -- โอ๊ย... แค่ชีวิตอยู่รอดในหนึ่งวันก็เหนื่อยแล้ว จะทดแทนอะไร

 

 กลัวความสนุกความสุขที่มีอยู่ - ไม่ใช่ ฉันรู้จักมันแล้ว สิ่งที่เรียกว่าความสุข และฉันไม่แน่ใจว่า เส้นทางข้างหน้า จะยังมีถนนสายความสุขทอดยาวไปอีกเท่าใด

 

 กลัวภาระสิ่งใด กลัวผู้อันเป็นที่รัก ไม่รู้จะอยู่กับใคร -- ฉันเคยคิดเช่นนั้น แต่เมื่อเวลาผ่านไป ฉันรู้ว่า เขาอยู่ได้แน่ ในวันที่เขาบอกฉันว่า เขากลัวว่าเมื่อเขาตายฉันจะอยู่อย่างไร ดังนั้นเขาไม่ได้กลัวการอยู่คนเดียว แต่กลัวคนที่รักจะต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว และเหงาเศร้ามากกว่า

 

 กลัวภาระสิ่งใดกันเล่า เออ...ใช่แล้ว ภาระแห่งหนี้สินต่างหากที่น่ากลัว ฉันมีหนี้สินอีกมากมาย ทั้งหนี้สินทางตรงและหนี้สินทางอ้อม เจ้าหนี้ของฉันจะทำอย่างไร ฉันคิดหนักด้วยความรู้สึกรับผิดชอบ

 

  หนี้ทางอ้อมที่กู้ร่วมกันกับคนในชาติ หนี้ส่วนตัว เช่นเพื่อนฝูงและสถาบันการเงิน-ธนาคารอาคารสงเคราะห์ หรือ ธกส.

 

  หนี้ทางอ้อมพวกที่ยังไม่ตาย พวกเกิดใหม่และเป็นประชาชนของประเทศนี้จะต้องรับผิดชอบต่อ เรื่องนี้ใคร ๆ เขาก็รู้ทั้งก่อนกู้และหลังกู้

 

 ฉับพลันฉันคิดได้ว่า ฉันจะเขียนข้อความใดในข่าวร้าย --สู่ดินแดนแห่งการปลดปล่อยและปลอดหนี้ชั่วนิรันดร์ ฉันเขียนไว้ล่วงหน้าเลย

 

 บัดนี้ฉันรู้สึกคลายความกังวลลง แม้ว่าอีกไม่นานข่าวร้ายจะหมดไปจากชีวิตฉัน

 

 

 กรุงเทพฯธุรกิจจุดประกาย

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 24/04/2010 เวลา : 05.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

ครับ ข่าวดี มาบอก ข่าวดีนั้น จะเป็นเรื่องดีๆวิถ๊ชีวิตของเรา
ในอดีต เหมื่อนน้องยาย ขึ้นหัวไว้จริงๆด้วย จำได้ว่า ชีวิต บ้านนอก เราจะไปไหนมาไหน จะต้องได้รับอนุญาต จาก ผู้ใหญ่ด้วย

แต่ข่าวร้าย เจ้าเชพรอนนั้น น่าห่วง ระบบนิเวศน์ ปลา ปู
ระบบต่างๆ ถูกทำลายไป
แค่นั่งรถยนต์ ผ่านไปทางนั้น ยังนั่งนึกถึงสภาพ เก่าๆบรรยากาศ นั่งเรือยนต์ จากปากพนัง ไปขนอม รอนแรม ยุคโน้น ยังจำได้ ว่า วันนั้น เมื่อ เรือวิ่งไปถึงปากดวด ไฟไหม้ ชุมชนปากดวด
ยังนั่งหาคลองดวดว่าเส้นไหนกับคลองกลาย
เป็นไงบ้างสุขภาพครับ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
tanthainium วันที่ : 18/04/2010 เวลา : 12.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะพี่แพร

จากน้องแตน (ชีวิตฯ)

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
อะหนึ่ง วันที่ : 26/03/2010 เวลา : 19.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

มีข่าวดีมาบอก
แวะมาเยี่ยม เจอเรื่องสั้นตรงหน้า ต้องรีบเปิดอ่าน

มีข่าวร้ายมาบอก
อ่านเรื่องสั้นผ่านเน็ท ตัวเล็กๆ ปวดตาครับ

สายตากำลังใช้หนี้ชีวิต ไปตามกาลวัย ครับพี่แพรฯ
อิ อิ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
หนุมานชาญสมร วันที่ : 24/03/2010 เวลา : 06.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wintawan
บนเส้นทางการเดินทาง มีเรื่องให้ค้นห มีความงามให้จดจำ มีมิตรภาพที่ล่องลอยอยู่รายทาง

แล้วเมื่อไหร่รวมเล่มครับพี่
ตอนนี้ผมก็กลับมาอยู่พัทลุงได้สองเดือนแล้วคงจะอยู่ถึงมิ.ย

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ChaiManU วันที่ : 21/03/2010 เวลา : 11.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

สวัสดี วันอาทิตย์ร้อนแรงครับพี่

สบายดีใช่มั๊ยครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ChaiManU วันที่ : 21/03/2010 เวลา : 11.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

สวัสดี วันอาทิตย์ร้อนแรงครับพี่

สบายดีใช่มั๊ยครับ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
นางราตรี วันที่ : 13/03/2010 เวลา : 23.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/midnight
http://www.oknation.net/blog/fangcows http://www.oknation.net/blog/atnoonแม้เพียงสายลมพัดโชยอ่อนตะวันรอนทำให้ใจหวั่นก้าวเดินใต้แสงแห่งพระจันทร์ไล่ตามฝันหมายไขว่คว้าดาว 

ไม่ได้มาบ้านนี้เสียนาน
แอมมัวแต่ยุ่งวุ่นวายกับอาการทางจิตของตนเอง
แล้วช่วงนี้ก็งานเยอะแยะ วุ่นจริงๆ
ไปรับปากเพื่อนว่าจะทำการ์ดแต่งงานให้เขาอีก
ตอนนี้เลยเป็นกรรมหาโรงพิมพ์ไม่ได้
อิอิอิ เดี๋ยวจะรบกวนโทรปรึกษาพี่ยาย

คิดถึงนะคะ ยังไม่ได้แวะไปหาเลยตามคำสัญญาที่นานนม
รอพี่แจมขึ้นมาเชียงใหม่อีก เขาก็เบี้ยวแอมซะ ฮ่าๆๆๆๆๆ

ฝากคิดถึงไปให้พี่หนอมด้วยเจ้า
กับไอ้ตัวเล็กหัวหยอง จำชื่อไม่ได้

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
minmint วันที่ : 13/03/2010 เวลา : 09.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paradiso

พี่จ๋าช่วงนี้น้องต้องทำงานอยู่ที่ วิกหัวหิน ยาวไปจนถึงวันที่ 25 มี.ต

จะไปกรุงเทพฯ วันที่ 26 - 31 ม๊.ค เพื่อเลือกซื้อหนังสือในงานที่ศูนย์ฯ NCC

ขอโทษด้วย มีโอกาสพักยาวจะไปเยี่ยมที่ใต้นะ คิดถึงมาก อยากพบอยากคุย.


ปล. ฝากขอบคุณหมอน้อยของเรา ฝากบอกว่าจะหาโอกาสไปพบให้ได้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
วิตามินบี วันที่ : 12/03/2010 เวลา : 10.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


พอเราอุแว้ออกมา
ก็เป็นหนี้ตั้งแต่เกิดเลย

สวัสดีค่ะพี่
ดีใจที่พี่แวะมาเยี่ยมบีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
BlueHill วันที่ : 09/03/2010 เวลา : 10.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

เดี๋ยวนี้คนไทยเกิดมาก็เป็นหนี้ต่อหัวกันโดยทั่วหน้า
หนี้สาธารณะที่รัฐบาลหลายชุดกู้สะสมกันมาครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Ae^ วันที่ : 08/03/2010 เวลา : 10.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chae-reu-mai


ความคิดเห็นที่ 4 (0)
บางอ้อ วันที่ : 08/03/2010 เวลา : 08.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/acharawadee

มาเยี่ยมจ้า

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
แพรจารุ วันที่ : 08/03/2010 เวลา : 08.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/parjaru
มาช่วยกันไล่เซฟรอนออกจากทะเล

มินมิ้น

ขอบคุณจริง ๆ ที่พยายามอ่านเรื่องสั้นขนาดยาวที่ตัวเล็กมากจนจบ พี่เพิ่งจะเข้าแก้ไขตัวอักษรให้อ่านง่ายยิ่งขึ้นค่ะ

พี่ ไปลงพื้นที่กับหมอน้อย (พยาบาลกิ่ง)บ่อย ๆ พบว่า ผู้ึคนมีอาการหมอนรองกระดูกเคลื่อนกันเป็นจำนวนมาก พี่ได้ยินหมอน้อยแกแนะนำว่า จะวังอย่างยกของหนัก ถ้าจำเป็นต้องยกก็ต้องนั่งลงก่อนค่อยยกอย่าโน้มตัวลงไป อย่างนั่งยอง ๆ

แกแนะนำให้พัก ไม่แนะนำให้ผ่าตัด พี่พยายามจะไม่ก้มลงยกอะไรเลย

วันที่ 14 พี่มีประชุมที่กรุงเทพฯแต่อาจถูกเลื่อนไปเพราะข่าวประชาชนผู้สวมเสื้อแดงจะเข้ากรุงเทพฯกันมากมาย

แต่อย่างไรก็ตามช่วง 21 พี่จะกลับใต้ แวะกรุงเทพฯ เราคงได้พบกัน

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
minmint วันที่ : 08/03/2010 เวลา : 07.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paradiso

"เมื่อคนเราเกิดมา เราเกิดมาคนเดียว เมื่อหลับและฝันเราฝันคนเดียว
ไม่ว่าฝันดีหรือฝันร้ายก็จะฝันคนเดียว เช่นเดียวกับความตาย"

""""""""""""""""

น้องเองก็มี เรื่องยาวที่รอเขียนให้เสร็จ อยู่มากมาย !
โดยไม่เข้าใจทำไมต้องเป็นเรื่องยาว ทั้งที่ควรเขียนเรื่องสั้น

หลายวันมานี้ ได้หลบงานที่ วิกหัวหิน มาพักผ่อนที่บ้านกรุงเทพฯ
คิดถึงพี่ยาย กับพี่ชายมาก อยากไปอาศัยพักที่บ้านเชียงใหม่เหมือนเคย....
เพราะพี่กับพี่หนอมเป็นครอบครัวที่ รู้สึกสบายใจที่จะไปอยู่ด้วย

แต่เมื่อตรวจพบว่าหมอนรองกระดูกเคลื่อนและ ต้องทำกายภาพบำบัด
ทำให้ต้องอยู่นิ่งๆ เพื่อรักษาตัว ไม่กล้าเดินทางไกลคนเดียวค่ะพี่.....

อีกไม่กี่วันต้องกลับไปทำงานอีกแล้ว ไม่แน่ใจว่าจะทำได้มากน้อยแค่ไหน

ทุกลมหายใจเข้าออกเวลานี้ ไม่ประมาทกับการใช้ชีวิตแม้วินาทีเดียว...
ไม่แน่ใจว่าจะเขียน ข่าวร้าย แจ้งไว้ได้ทันก่อนจากกันหรือไม่
เพื่อเตรียมตัวเตียมใจเดินทางสู่ ดินแดนแห่งการปลดปล่อย
และปลอดหนี้ชั่วนิรันดร์....

ปล. เร่งรวมเล่มนะ จะรออ่าน เวลาในชีวิตนี้ไม่นานอย่างที่รู้...

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 08/03/2010 เวลา : 07.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@


จะรออ่านนะยายแพรจารุ..
ยังระลึกถึงเสมอครับ..
ฝากกราบพี่ถนอมด้วยครับ..

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มีนาคม 2010 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

[ Add to my favorite ] [ X ]