• patijjachon
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-02-08
  • จำนวนเรื่อง : 276
  • จำนวนผู้ชม : 699723
  • ส่ง msg :
  • โหวต 425 คน
ปฏิจจชน
: อุดมการณ์แม้กินไม่ได้ แต่สิ่งที่กินไม่ได้สิ่งนี้ จะช่วยทำให้คนที่ไม่ค่อยจะมีกิน มีกินขึ้นมาได้สักวัน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/patijjachon
วันเสาร์ ที่ 12 มกราคม 2551
Posted by patijjachon , ผู้อ่าน : 3421 , 22:05:32 น.  
หมวด : สัตว์เลี้ยง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 


ภาพตัวแทนของ "เจ้าโกมินทร์"  ที่หาได้จากอินเทอร์เน็ต

เอิร์ธ และเอม ลูกรัก ...

พ่ออยากบันทึกเรื่องราวตอนเด็กของพ่อให้ลูกไว้อ่านอีกสักเรื่อง เนื่องในวันเด็กแห่งชาติ ปีพุทธศักราช ๒๕๕๑ นี้  เพื่อให้ลูกได้เห็นภาพในอดีตของพ่อที่ลูกคงไม่มีโอกาสได้ประสบอีกแล้ว

กิจกรรมในวันเด็กของพ่อ คือ การใช้ชีวิตอยู่ในท้องทุ่งนาอันกว้างใหญ่  ช่วยคุณปู่ คุณย่า ในห้วงฤดูของการเก็บเกี่ยว  ขนบรรทุกข้าวเปลือกจากนา  มานวดและฝัดยังลานบ้าน  ไม่เคยได้ไปเที่ยวชมสถานที่ใด ๆ หรือได้ของขวัญอะไรเป็นพิเศษในวันเด็ก

ธรรมชาติของเด็กทั่ว ๆ ไป อยากได้และอยากมีของเล่นกันทั้งนั้น  พ่อเองตอนเป็นสมัยที่เป็นเด็กเห็นเพื่อนที่อยู่บ้านหลังติดกันมีของเล่นสวย ๆ แพง ๆ  ที่ทำเป็นเครื่องบิน  รถถัง  และอื่น ๆ ได้แต่มองตาปริบ ๆ 

เพราะของเล่นชิ้นเดียวที่ทางบ้าน (ป้าเล็ก - พี่สาวคนโตของพ่อ) เคยซื้อให้ คือ ตุ๊กตาหมาตัวเล็กที่เคลื่อนที่ได้ด้วยการบีบลูกยางที่มีสายท่อยางเส้นเล็ก ๆ เชื่อมต่อกับตัวมัน

มีแค่นั้นจริง ๆ ของเล่นในวัยเด็กของพ่อ

พ่อก็อยากได้ อยากเล่น ของเล่นของลุงอ๊อกเหมือนกัน  ตามประสาเด็ก  แต่ก็ข่มใจไว้ได้  เพราะคำสอนของคุณย่าของลูก  ที่เตือนใจเสมอมาว่า  เราจะต้องไม่มีวันขออะไรจากใครอย่างเด็ดขาด (แม้กระทั่งการขอเล่นด้วย)

การขาดแคลนของเล่นในวัยเด็ก ไม่ได้ทำให้พ่อเกิดปมด้อยอะไร  เพราะพ่อได้รับการชดเชยอย่างท่วมท้นด้วยความรักจากคุณปู่และคุณย่า  ตลอดจนป้า ๆ ของลูกทุกคนในบ้าน  โดยให้รับผิดชอบของชิ้นสำคัญ  ๒ ชิ้น ที่ใช้สำหรับการดำรงชีวิต

ชิ้นแรกพ่อเคยเขียนไว้แล้ว คือ เรือมาดเล็ก ซึ่งพ่ออุปโลกว่าเป็นเรือประจำตำแหน่งของพ่อในตอนนั้น

ชิ้นที่สองที่พ่ออยากบันทึกไว้ในวันนี้ คือ เจ้าโกมินทร์ 

เจ้าโกมินทร์ มิใช่พระเอกในละครจักร ๆ วงศ์ ๆ  แต่มัน คือ ควาย ซึ่งเป็นสัตว์ที่พ่อผูกพันและรักมากที่สุดในโลก

คุณปู่ซื้อเจ้าโกมินทร์ มาจากเพื่อนบ้านในตำบลเดียวกัน  ด้วยค่าตัว  ๒,๙๕๐.- บาท  ซึ่งเป็นราคาซื้อขายที่สูงสุดในตลาดการซื้อขาย/แลกเปลี่ยนควายในเวลานั้น

พ่อยังจำได้ถึงเอกสารประจำตัวของโกมินทร์ที่มาพร้อมกับการซื้อขาย  ซึ่งในเอกสาร (บัตร) นั้นได้ระบุคุณลักษณะของมันไว้อย่างละเอียดพอควร  โดยมีรูปวาดของเจ้าโกมินทร์แบบลายเส้นประกอบบัตรด้วย  (พ่อไม่แน่ใจว่าเขาเรียกบัตรชนิดนี้ว่าอะไร  และตอนนี้ยังมีการทำอยู่หรือไม่)

ทางบ้านได้มอบให้พ่อเป็นผู้รับผิดชอบเจ้าโกมินทร์ (เป็นควายประจำตัว)  โดยให้อาเป๋อรับผิดชอบ  เจ้าขวัญเมือง  ควายอีกตัวที่มีอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว

เมื่อได้เรียนรู้นิสัยใจคอของเจ้าโกมินทร์ได้สักพัก  พ่อไม่แปลกใจเลยว่า  ทำไมเพื่อนเล่นที่มีชีวิตอย่างเจ้าโกมินทร์ตัวนี้ถึงมีค่าตัวสูงนัก

โกมินทร์เป็นควายที่อ้วนสมบูรณ์มาก  เขาโค้งงอนสวยได้รูป  เวลาขึ้นขี่บนหลังจะรู้สึกสบาย ไม่เจ็บก้น  ดังคำคนโบราณแถวอยุธยากล่าวไว้ว่า  หลังมันแบนเป็นกระดาน

โกมินทร์เป็นควายที่ใช้งานง่ายมาก  เวลาต้องการจะจูงหรือดึงไปทางใด แค่ดึงเชือกเบา ๆ มันก็ไปแล้ว

เวลาไถนา มันจะรู้หน้าที่ของมันอย่างดี  โดยเดินตรงตามรอยที่จะไถ  แทบไม่ต้องให้คนเดินตามอย่างพ่อซึ่งมีความสูงเลยคันไถสักฝ่ามือต้องยุ่งยาก หรือเหนื่อยแรงในการบังคับ  (เว้นตอนกลับตัว หรือทำ U-Turn เมื่อถึงคันนา)

พ่อตอบแทนบุญคุณของเจ้าโกมินทร์  ด้วยการขี่พามันไปหาหญ้าชนิดที่มันชอบเป็นพิเศษตามคันนา หรือตามที่ต่าง ๆ  รวมทั้ง เวลาพามันไปอาบน้ำในคลอง หลังจากเสร็จงานนา  พ่อจะถอนต้นกกมาขยำ/ม้วนทำเป็นแปรงถูตัว ขัดตัว ของมันให้ดูเงาดำและสะอาด   โดยเฉพาะตามซอกหู  ซึ่งดูท่ามันจะชอบมาก (คงคล้ายเวลาที่เราเอา Cotton Bud  ปั่นหู ... )

หลังจากนั้น ก็เป็นเวลาของการสนุกร่วมกัน  เจ้าโกมินทร์จะดำน้ำและว่ายไปตามลำคลอง โดยพ่อจะขี่อยู่บนหลัง ตัวโผล่เหนือน้ำมาในระดับเอว  (ดูไกล ๆ คล้าย พวกมีฤทธิ์ที่เดินในน้ำได้)

บางวันก่อนไปโรงเรียน  พ่อต้องพา (ขี่) มันไปส่งยังนากลางทุ่งซึ่งไกลจากบ้านไปราว ๔-๕ กม. ในตอนประมาณเวลาตี ๓ ตี ๔  แม้พ่อจะเผลอนั่ง (นอน) หลับไปบ้างบนหลังควายเพราะความง่วง  เจ้าโกมินทร์มันสามารถเดินไปตามเส้นทางเก่าสู่นาได้ถูกต้อง  โดยที่พ่อไม่ต้องควบคุม  (เหมือนขับรถที่มี GPS และ cruise control)

การที่เจ้าโกมินทร์ไม่ดื้อนี้  อาจเป็นเพราะมันเป็นควายที่มีหนังค่อนข้างบาง  แค่โดนเชือกสะกิดเตือนหรือตีเบา ๆ มันก็เจ็บและจำแล้ว  (ช่างไม่เหมือนนักการเมืองไทยในปัจจุบันเลยลูก ... )

มีอยู่เรื่องเดียวเท่านั้นที่พ่อรู้สำนึกและฝังใจจำมาจนถึงวันนี้ว่าพ่อเคยทำผิดต่อเจ้าโกมินทร์ 

วันหนึ่ง  พ่อลงไปเก็บการ์ตูนซึ่งพ่อทำตกลงไปใต้ถุนบ้าน ตรงบริเวณที่ผูกเชือกล่ามเจ้าโกมินทร์อยู่  (สมัยก่อนบ้านคุณปู่คุณย่าทำคอกเลี้ยงควายไว้ใต้ถุน)

ความที่เจ้าโกมินทร์ไม่ชอบให้มีอะไรมากวนใจโดยเฉพาะหมากับเด็ก  เมื่อพ่อเดินเลียบเข้าข้าง ๆ ลำตัวเพื่อไปเก็บการ์ตูนซึ่งอยู่ตรงหน้ามันโดยไม่ได้ส่งเสียงหรือทักทายมันเหมือนเคย  มันจึงหันเข้ามาขวิดพ่อ  ตัวพ่อถูกอัดอยู่ระหว่างเขา (ตรงโหนกหัว) ของมันและคอก  โชคดีที่พ่อไม่เป็นอะไรเลยเนื่องจากเขาเจ้าโกมินทร์มันโค้ง  หัวมันไม่สามารถกระแทกตัวพ่อให้ติดกับคอกได้   แต่พ่อเองก็ร้องลั่นบ้านเพราะความตกใจกลัว

เหตุการณ์ครั้งนั้น  ทำให้เจ้าโกมินทร์ถูกลงโทษ 

คุณปู่ได้เอาเชือกล่ามเจ้าโกมินทร์ติดกับเสากลางชานบ้านอย่างแน่น และสั้นกว่าปกติ (แบบไม่ให้สะบัดเขาได้) จากนั้นก็ได้ใช้ไม้ไผ่ลำโตตีเข้าที่ลำตัว ๓ ครั้ง ดังลั่นบ้าน  จนไม้แตก  ด้วยความโมโหที่มาขวิดพ่อซึ่งเป็นลูกชายคนโตของคุณปู่

เสียงไม้ไผ่ที่กระทบกับหนังบริเวณลำตัวของเจ้าโกมินทร์  มันเสียดแทงเข้าไปในหัวใจพ่อเหลือเกิน  แค่ทีแรกที่มันโดนตี  พ่อก็น้ำตาซึมแล้ว  ด้วยความสงสารมัน  พ่อไม่กล้ามองดูมันเวลาที่โดนตีครั้งต่อไป  พ่อไม่อยากเห็นแววตาของมันที่กลัวคุณปู่อย่างที่สุด

แต่พ่อก็เข้าใจคุณปู่นะลูก   รู้ว่าที่คุณปู่ทำลงไปเพราะความรักพ่อ  คุณปู่ไม่ใช่คนโหดร้าย  ทารุณสัตว์แม้แต่น้อย

โกมินทร์มันไม่ได้ทำอะไรผิด  มันป้องกันตัวมันเองตามธรรมชาติของสัตว์ที่มีอยู่ในตัวมัน  แต่พ่อต่างหากเล่าที่ทำผิดเพราะไปรบกวนเวลาพักผ่อนของมัน  พ่อจึงไม่เคยโกรธหรือโมโหมันแม้แต่นิดเดียว  และพ่อก็เด็กเกินกว่าที่จะไปห้ามคุณปู่ไม่ให้ทำโทษมันในเวลานั้น

นี่เป็นสิ่งเดียวจริง ๆ ที่พ่ออยากเขียนถึง เจ้าโกมินทร์  เพื่อนเล่นที่มีชีวิตในวัยเด็กของพ่อ  เป็นการไถ่โทษ หลังจากเวลาผ่านมาแล้วสามสิบกว่าปี

สุดท้าย โกมินทร์ ก็ต้องจากพวกเราไป  เพราะเจ้าควายเหล็กเข้ามาแทนที่  โดยพ่อเองไม่มีโอกาสได้ร่ำลามัน เพราะต้องไปโรงเรียน

แต่ก็ดีแล้วละ มิเช่นนั้นพ่ออาจต้องเสียน้ำตาให้กับสัตว์เลี้ยงที่เป็นเพื่อนยาก และมีบุญคุณต่อตัวครอบครัวของพ่ออีกครั้ง

ดังที่พ่อเคยบอกแม่และเอิร์ธไว้  วันใดที่พ่อมีโอกาสได้ใช้ชีวิตในบั้นปลายหลังจากที่เลี้ยงดู ส่งเสียให้ลูกทั้งสองเลี้ยงตัวเองได้ตามสมควรแล้ว  พ่อจะไปปลูกบ้านหลังเล็ก ๆ ทำสวน ทำนา ในที่ไร่ของคุณตาคุณยายซึ่งมอบให้แม่ไว้ที่ อ.ท่าลี่ จ.เลย   โดยพ่อจะหาซื้อลูกหลานของเจ้าโกมินทร์  เลี้ยงไว้เป็นเพื่อนยามแก่  สัก ๒-๓ ตัว  และจะเลี้ยงดูมันอย่างดี  เพื่อตอบแทนบุญคุณที่มันมีส่วนช่วยคุณปู่คุณย่าทำนาส่งพ่อเรียน  จนมีงานมีการทำ ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตราบเท่าทุกวันนี้





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
ณชาติหนึ่ง วันที่ : 08/02/2008 เวลา : 11.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nnnnnn
จอมยุทธไพร หัวใจพอเพียง


ไฉนท่านพี่จึงปิดการแสดงความคิดเห็นเสียหลายเอนทรีเลยล่ะเจ้าคะ
ข้าพเจ้าเข้าป่าไปเสียนาน เลยแปลกใจไม่น้อย
มีโอกาสได้กลับมาอ่านเรื่องย้อนหลังหลายเรื่องเลย
เจ้าโกมินทร์เป็นดั่งผู้มีพระคุณจริงๆค่ะ
ด้วยความคิดถึงท่านพี่ จึงมีของดีมาอวดด้วยนะคะ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
PostAmorndern วันที่ : 18/01/2008 เวลา : 18.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/amorn

คนโดยทั่วไปมักจะมีความสัมพันธ์กับสัตว์เลี้ยงอย่างใดอย่างหนึ่ง

ควายถือเป็นสัตว์ที่ดูแล้วน่าเอ็นดู บางครั้งดูซื่อๆ ใสๆ ข้อเขียนนี้ถือว่ามีคุณค่าทั้งต่อเจ้าของบล๊อกเอง และต่อบุตรที่ได้เเง่มุมของชีวิตชนบทบ้าง

แน่นอนว่า การอยู่ในเมืองบางครั้งอาจทำให้ถูกละเลยหรือมองไม่เห็นกับชีวิตอีกด้านหนึ่ง

อย่างไร เราอาจเรียนรู้ในเรื่องนี้ได้บ้างจากตำรานอกห้องโรงเรียน ก็จะทำให้เข้าใจสภาพสังคมไทยได้อย่างแท้จริง

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
vickie วันที่ : 18/01/2008 เวลา : 12.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vickie
       เด็ดดอกไม้  สะเทือนถึงดวงดาว      http://www.oknation.net/blog/vickie1

ป๋มกลัวควาย

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
สงราษฎร์ วันที่ : 17/01/2008 เวลา : 22.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Leo

ยอมรับว่าน้ำตาซึมครับ...

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
Bon วันที่ : 16/01/2008 เวลา : 10.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/impel

ผูกพันแบบอบอุ่นนะครับ ตอนเด็กๆผมก็ไม่ค่อยจะมีของเล่นดีๆเหมือนใครเขาเหมือนกัน แต่พออ่านแล้วก็รู้สึกดีนะครับ บางทีเราอาจได้รับความรักที่เพียงพอจนไม่ต้องการของเล่นใดๆอีกแล้วก็ได้ แต่ในแง่ของของเล่นที่มีชีวิตแล้วคงอดไม่ได้นะครับที่จะรู้สึกรักและผูกพันมากกว่าของเล่นทั่วไป

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
Dekthep วันที่ : 15/01/2008 เวลา : 21.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dekthep
  บนเส้นทางมีจุดหมาย   ระหว่างจุดหมายมีเรื่องราว  

วันนี้ โกมินทร์ เข้าใจและไม่ได้ถือโทษนะครับ เป็นเรื่องแห่งความทรงจำจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 15/01/2008 เวลา : 16.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

อ่านเรื่องจบแล้ว
ผมมีความสุขครับพี่
เพราะเรื่องราวบ้านๆแบบนี้
มันเป็นวิถีชีวิตของผมเช่นกันครับ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
วิทย์แดงจันศรี วันที่ : 15/01/2008 เวลา : 07.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wit
witdaeng.tarad.com : หนังสือเก่าหนังสือมือสอง 

อบอุ่นดีแท้ครับพี่

ผมเคยยืนบนหลังควายเวลามันลอยคออยู่ในน้ำ...เหมือนพวกมีฤทธิ์จริงๆด้วยแฮะ เหมือนเดินบนน้ำได้

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
เก้าอี้สีแดง วันที่ : 15/01/2008 เวลา : 00.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wanwalitna
++ มิตรภาพและความทรงจำที่ดี ++


มีความสุขกับทุกๆ วันนะคะ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
TheQueenofNostalgia วันที่ : 14/01/2008 เวลา : 22.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saisoi
The worst is yet to come. 

หนูอยากได้ซักตัว พูดจริงๆนะพี่
แถวบ้านเป็นทุ่งโล่ง เขตบ้านจัดสรรที่ยังไม่มีบ้านมาปลูก ย่านชานเมือง
มีคนเลี้ยงวัว และควาย เดินมาอยู่บ่อยๆ
ควายน่ารัก และฉลาด เวลามันขวางถนนอยู่ พอรถมา มันจะหันมามองหน้า กระพริบตา แล้วก็เดินหลบทาง

แต่วัวนี่สิ รอก็แล้ว บีบแตรก็แล้ว มันไม่สนอะไรใครทั้งนั้น

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
pukpik วันที่ : 14/01/2008 เวลา : 22.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pukpik
Love is not measured by how you feel.. but , how you make the other person feel..

ไม่ค่อยได้เจอ "โกมินทร์" ตัวเป็นๆนัก (แม้จะเป็นเด็กบ้านนอกเหมือนกัน) ดูแล้วจะน่ากลัว

แต่โกมินทร์ของพี่เชื่อฟัง ว่านอนสอนง่าย
(น่าเอาเป็นเยี่ยงอย่าง ฮิฮิ)

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
vincentoldbook วันที่ : 14/01/2008 เวลา : 21.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vincentoldbook
ชีวิตที่ปราศจากอิสรภาพ เสมือนหนึ่งร่างกายที่ปราศจากวิญญาณ ...


แวะมาทักทายครับ ห่างหายไปนานหลายๆ .. เลยจำต้องแวะมาขออวยพรปีใหม่ย้อนหลังกันซักหน่อย ..

ขอให้มากมายพลานามัยแข็งแรง ร่ำรวยพละกำลังและสติปัญญา และ สุดท้ายของกำลังทรัพย์จงเข้มแข็งตลอดปีและตลอดไป

มีความสุขมากๆครับผม

.......................................

ปล. วันนี้ควายไทยถูกเชือดอยู่เขียงเนื้อทุกวันๆ ความสำคัญของมันเริ่มจะหมดลงไป .. พร้อมๆกับความยากจนของชาวไร่ชาวนาที่มีมากขึ้นเรื่อยๆ ... ชาวนาต้องทำนาจ่ายค่าน้ำมันดีเซลของไอ้ทุยเหล็กคูโบต้า ... เฮ้อ!

ดินแถบๆเมืองเลยอุดมสมบูรณ์ดีนะครับ เหมาะกับการทำไร่ เมื่อสัปดาห์ก่อนผมมีโอกาสไปเดินๆดูไร่ยางพาราแถววังสะพุง .. มันยืนต้นตะหง่านให้น้ำยางมากมาย ชาวไร่ชาวนาแถบนั้นมีฐานะดีและมีความสุขกันถ้วนหน้าเลยครับ ..

ขอสนับสนุนความฝันในบั้นปลายของคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
downrai วันที่ : 14/01/2008 เวลา : 18.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mydiary

.....สวีสดีปีใหม่ครับ.....

ขอให้สุขภาพกาย ใจ แข็งแรงนะครับ...

ระลึกถึงครับ....

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
แก้วตา วันที่ : 14/01/2008 เวลา : 17.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tto-okk
"เกียทซ์บอกกับฉันว่า หากคุณประสงค์จะเดินสิ่งหนึ่งที่จำเป็นคือ ความขรุขระ"

ไม่ค่อยมีประสบการณ์แบบนี้
เกิดมาความยก็กลายเป็นเหล็ก ไปแล้วค่ะ


ความคิดเห็นที่ 13 (0)
จุ๊กจุ่น วันที่ : 14/01/2008 เวลา : 16.58 น.

ไม่ว่าคนหรือสัตว์ก็ต้องการความรัก เมื่อเราได้เลี้ยงสัตว์
เราจะมีความผูกพันธ์เหมือนเป็นคนในครอบครัวค่ะ
ดิฉันยังคิดว่าถ้าตัวเองเป็นชาวนาจะเลี้ยงดูเจ้าควายจนตาย
จากกันเลยค่ะ(เป็นแค่ความฝันค่ะ)

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
วัชรากร วันที่ : 14/01/2008 เวลา : 12.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/watcharakorn

อ่านแล้วสงสารเจ้าโกมินทร์ค่ะ ถ้าเป็นดิฉันก็คงคิดถึงเหมือนกัน
เจ้าโกมินทร์เป็นเหมือนเพื่อนกันมานะ ....ซึ้งมากเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
มีนา วันที่ : 13/01/2008 เวลา : 21.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mena
 ทุกก้าวย่างของชีวิตคือการเดินทาง ทุกเส้นทางบอกเรื่องราว

รู้สึกได้ถึงความรักความผูกพัน และสำนึกในคุณของเจ้าโกมินทร์

คงมีหลายคนที่ในบั้นปลายชีวิตที่ปรารถนาเช่นเดียวกับคุณปฏิจจชนค่ะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
yongchan วันที่ : 13/01/2008 เวลา : 20.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yongchan

พี่คะ อ่านแล้วน้ำตาจะไหลอ่ะ... ความรักความผูกพันนี่มันห้ามกันไม่ได้นะ...

ขอให้พี่ได้มีโอกาสทำความฝันให้เป็นจริงค่ะ

(ว่างๆ เชิญมาส่งภาษาที่บ้านได้ตลอดเวลานะคะ... ชอบมากๆๆ คอยลุ้นพี่เต็มที่เลย ฮ่าฮ่าฮ่า (เคยเป็นมาก่อนน่ะค่ะ แหะ แหะ))

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
อาโต้ วันที่ : 13/01/2008 เวลา : 14.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rtoto

ท่านพี่..
ระดับนี้แล้ว หาใช่คุยโอ่ไม่..
มีไม่บ่อยครั้งนักหรอก..
ที่อ่านเรื่องแบบนี้ทั้งน้ำตา..
เรื่องนี้ก็ใช่เลย..
นับถือและนับถือยิ่ง..
ขอติดตามและตามติดไปจนกว่าสายตาจะพร่าพรายจนมองไม่เห็นอักษร..

ซำบายดีนะครับ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ธมลวรรณ วันที่ : 13/01/2008 เวลา : 13.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tamonwan


อ่านด้วยความประทับใจและซาบซึ้งใจจริง ๆ ค่ะ
.
ประทับใจที่คุณปฏิจจชนเขียนแบบเล่าให้ลูกฟัง..อบอุ่นในครอบครัว
นึกถึงตัวเองก็เติบโตมากับพ่อที่ชอบเล่า และแม่ที่ชอบฟังและหัวเราะไปพร้อม ๆกับลูก 5 คน กับเรื่องสนุกมีสาระของพ่อ (แม้กระทั่งเวลานี้ท่านอายุ 74 ยังเล่าย้อนตอนจีบกันได้..)
ประทับใจกับชีวิตในวัยเด็กกับของเล่นที่แม้เป็นควายก็มีความหมายมากมายได้..ไม่ใช่เพียงที่คนชอบเปรียบเปรยดูถูก
ประทับใจกับคำสอนที่ได้รับมาและตรงกันคือ ห้ามขอ..(ห้ามรบกวน แต่เป็นฝ่ายให้ หรือยอมเสียเปรียบ..)
.
แบกโหวตมาให้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 13/01/2008 เวลา : 12.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 

โหวตให้พี่ค่ะ




ความคิดเห็นที่ 6 (0)
Mr_Com วันที่ : 13/01/2008 เวลา : 03.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mrcom

มีของดีให้ดูก่อนโดนแบน
http://www.oknation.net/blog/bodin2

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
chalee วันที่ : 13/01/2008 เวลา : 01.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee
This land taught me the value of life.

พี่ชายคะ

ชาลีอ่านไป ก็ให้เห็นภาพเด็กชายกลางทุ่งนา กับเจ้าเพื่อนยากลอยเข้ามา
อดีตอันไม่อาจหวนคืนแต่ยังประทับอยู่ในใจ จนสามารถนำมาถ่ายทอด
ให้ลูกได้อย่างซาบซึ้ง แถมเพื่อน ๆ ยังพลอยฟ้าพลอยฝน ได้ร่วมรับรู้บันทึกนี้ด้วย

แล้วเลยนึกถึงตัวเอง ในวัยเด็ก จนทุกวันนี้ก็ยังเป็น ชาลีชอบดวงตา
ของเจ้าเพื่อนยากกลางท้องนาเป็นที่สุด ตาของมันกลมโต เศร้า ซื่อ สวย
ไม่รู้คิดได้ยังไงแบบนี้ ตั้งแต่เด็ก ๆ เห็นมันที่ไหน แทนที่จะกลัว กลับเดิน
เข้าไปหา เพื่อจ้องตามัน หรือคงเพราะนิสัยซน ของตัวเอง ก็อาจเป็นได้ค่ะ

"ชาลี"
๑๓ มกราคม ๒๕๕๑

http://www.oknation.net/blog/chalee2

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ผักบุ้งไฟแดง วันที่ : 12/01/2008 เวลา : 22.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nong9396
อยากให้ทุกวันเป็นวันที่ดี  และโลกนี้สวยงาม


เป็นเรื่องราวดีๆ อีกเรื่องค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
BITCH วันที่ : 12/01/2008 เวลา : 22.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bitch

เป็นบันทึกของคุณพ่อที่มีค่ามากมายเลยค่ะ..

สำหรับคุณลูก...อ่านแล้วอบอ่นมากมายตามตัวอักษร

คุณเป็นคุณพ่อที่น่ารักมาก ๆ ....ชอบค่ะ..ขอโหวตให้นะ

ขอบคุณที่นำบันทึกดี ๆ มาให้อ่านค่ะ...

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
djnam วันที่ : 12/01/2008 เวลา : 22.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sarunnaput
purifilm

แวะมาทักทายครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
กิต วันที่ : 12/01/2008 เวลา : 22.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kit2550
สิ่งที่ยังไม่รู้........ยังมีอีกเยอะขอบคุณทุกท่าน....ที่นำเรื่องที่ยังไม่รู้...แบ่งปันกันรู้

ที่บ้านผมก็มี

อีดาว


อีเดือน

ครับ

เป็นชื่อสัตว์เลี้ยง


ของผมที่เอาไว้ไถนาได้ครับ

********

สวัสดีครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

At Your Side : The Corrs

When the daylight's gone, and you're on your own And you need a friend, just to be around I will comfort you, I will take your hand And I'll pull you through, I will understand

View All
<< มกราคม 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



[ Add to my favorite ] [ X ]